Tag: standbeeld

Kovsies raak ontslae van MT Steyn-standbeeld voor hoofgebou

Die Universiteit van die Vrystaat het gister aangekondig dat die historiese standbeeld van MT Steyn, die laaste president van die voormalige Boererepubliek wat in 1902 aan sy einde gekom het, van die kampus “verwyder gaan word”. In onlangse jare was die universiteit geneig tot anti-wit sentiment, waaronder aanvalle op standbeelde wat blankes verteenwoordig.

Volgens ‘n verklaring wat deur die universiteit vrygestel is, het die Raad verder versoek dat die hervestiging in volle samewerking met die familie van president MT Steyn gedoen moet word. Die besluit van die Raad volg op ‘n aanbeveling van die “Spesiale Taakspan” in ‘n verslag aan die rektor en visekanselier, prof Francis Petersen, “dat die standbeeld na ‘n terrein weg van die kampus verskuif moet word.”

Prof Francis Petersen (links) tydens gisteraand se perskonferensie toe aangekondig is dat die Steynbeeld verwyder gaan word

“Die besluit is nie ligtelik geneem nie, maar ek glo dat dit in die beste belang van die universiteit was,” het prof Petersen gesê. Die “Spesiale Taakspan” is vroeër vanjaar deur prof Petersen aangestel “om ‘n raamwerk te ontwikkel en te implementeer om betrokke te raak by ‘n proses om die posisie van die standbeeld voor die Hoofgebou op die Bloemfontein-kampus te hersien.”

Swart studente en kommunistiese radikale het so ver terug as 2003 beswaar gemaak teen die MT Steyn-standbeeld en besware teen die “standbeeld van die blanke man” is weer op 28 April 2015 tydens ‘n Universiteitsvergadering geopper.

In Januarie 2018 het die Universiteit se geïntegreerde transformasieplan-werkstroom wat handel oor “Name, Simbole and Ruimtes” begin met ‘n hersiening van hoe ruimte en simboliese voorstelling die sosiale insluiting in ‘n diverse gemeenskap vergemaklik of belemmer. Verteenwoordigings van blanke mense is beskou as iets wat “diversiteit verhinder”, daarom moes die MT Steyn-standbeeld as “‘n prioriteit” verwyder word.

Op 8 Maart 2018 het die swart-oorheerste Verteenwoordigende Studenteraad (VSR) weereens gevra dat die MT Steyn-standbeeld “verwyder moet word”. Prof Francis Petersen, ‘n radikale kleurlingakademikus wat vroeër aan die kultuurmarxisties besmette Universiteit van Kaapstad verbonde was en daarna as visekanselier en hoof van die landelike Universiteit van die Vrystaat aangewys is, “het die dringendheid van die saak erken en het die Spesiale Taakspan aangestel om die posisie van die standbeeld te hersien “.

Volgens prof Petersen, sal die verskuiwing van die beeld na ‘n terrein weg van die kampus die Universiteit se visie vir die toekoms die beste dien. “Dit sluit in om te verseker dat die UV ‘n plek is waar almal welkom voel, waar
diversiteit aangemoedig en gevier word, waar konsepte soos
dekolonialisering uitgedaag word op ‘n akademiese en realistiese wyse, en waar integrasie op holistiese wyse bereik word — soos weerspieël in die GTP, “het hy gesê.

Die Universiteit se Geïntegreerde Transformasieplan (GTP) is bedoel om die instelling rassig te transformeer in ooreenstemming met die oorhoofse “transformasie”-ideologie van die regerende ANC-terroristebewind van Suid-Afrika. Volgens die universiteit se “werkstroom” van die Geïntegreerde Transformasieplan, moet die universiteit se standbeelde, kunswerke, name en memorabilia in die “Name, Simbole and Ruimtes”-sfeer “die sosiale integrasie in ‘n diverse gemeenskap fasiliteer en ‘n getransformeerde universiteit weerspieël. Visuele en ruimtelike omgewings moet ook inklusiwiteit en nie-rassigheid bevorder. Om die standbeeld in sy huidige posisie te behou — verhef en sentraal, voor die gebou wat die Universiteit se uitvoerende bestuur behou — stem nie ooreen met die kernbeginsels van inklusiwiteit en diversiteit nie. ”

“Trouens, ‘n groot deel van ons studenteliggaam voel onwelkom (ten minste in die spesifieke ruimte voor die hoofgebou), aangesien dit ‘n tydperk in die geskiedenis verteenwoordig waarvan hulle nie deel … voel nie. ‘n Omvattende benadering en samehangende proses sal geïmplementeer word om die ruimte voor die hoofgebou te herkonseptualiseer. Lede van die Spesiale Taakspan sal deel vorm van die herkonfigurasieproses,” het prof Petersen gesê.

25 November 2018
Oxfordse universiteit kapituleer nie oor Rhodesstandbeeld nie

In skrille kontras met die Universiteit van Kaapstad, het die Oxfordse universiteit besluit om hom nie aan agitasie teen die Rhodesstandbeeld op sy kampus te steur nie. Oriel-kollege, waar Rhodes se standbeeld staan, het aangekondig dat dit nie van plan is dit te verwyder nie aangesien die kollege skenkings van tot £100m (R2,3 miljard) mag verloor indien hy daarmee sou voortgaan.

Volgens ‘n berig in die Londense Daily Telegraph, het die kollege verklaar: “Ná versigtige oorweging het die kollege se beheerliggaam besluit dat die standbeeld moet bly staan.”

‘n Swart Suid-Afrikaanse student, Ntokozo Qwabe, wat self met ‘n Rhodesbeurs aan die Universiteit van Oxford studeer, het heftig teen die standbeeld beswaar gemaak. Hy het ook gekla dat daar “te min swart professore aan Oxford is”.

Maar die Engelse in Engeland was nie heeltemal so ontvanklik vir swart voorskrifte soos die Engelse van Kaapstad nie. Volgens die Telegraph het Oriel-kollege reeds kansellasies van £1,5m ervaar met sommige alumni wat ook laat weet het dat hulle die kollege uit hul testamente sal weglaat.

“Die oorweldigende boodskap wat ons gekry het, is ten gunste van die behoud van die standbeeld,” sê Oriel. “Die kollege glo dat die onlangse debat juis beklemtoon het dat die voortdurende teenwoordigheid van historiese beelde ‘n belangrike herinnering verteenwoordig aan die ingewikkeldheid van die geskiedenis en die erfenis van kolonialisme wat vandag nog voelbaar is.”

Rhodes het die De Beers-mynmaatskappy gestig, terwyl teenswoordige Zimbabwe en Zambië insgelyks na hom vernoem is as Suid- en Noord-Rhodesië. Rhodes het geld geskenk aan Oriel-kollege, een van die 38 kolleges waaruit die Oxfordse Universiteit saamgestel is, en het insgelyks die Rhodesbeursfonds opgerig wat nie-Britse studente gehelp het om aan die universiteit te kan studeer. Onder hulle tel die voormalige Amerikaanse president Bill Clinton, asook die oudpremier van Australië, Tony Abbott.

“Om iemand so letterlik op ‘n voetstuk te plaas, bied implisiete steun aan sy erfenis,” het Daisy Chandley, een van die kampvegters vir die verwydering van die standbeeld, verlede maand gesê.

Die kanselier van Oxford, Chris Patten, het vandeesmaand in ‘n toespraak na die onderonsie rondom die standbeeld verwys deur te sê: “Ons geskiedenis is nie ‘n blanko vel waarop ons ons eie weergawe kan skryf van wat moes gebeur het nie.”

29 January 2016
PRAAG ontvang repliek van UNESCO, wil Kerkplein tot wêrelderfenis verklaar sien

PRAAG (die Pro-Afrikaanse Aksiegroep) het ‘n antwoord van UNESCO, die kulturele afdeling van die Verenigde Nasies, ontvang na aanleiding van ‘n klag wat dié organisasie op 9 April 2015 teen die ANC-regering aanhangig gemaak het nadat die Paul Kruger-standbeeld op Kerkplein gevandaliseer is.

In sy skrywe aan UNESCO (sien PDF-dokumente in Frans hier onder), vra dr. Dan Roodt van PRAAG dat nie net die standbeeld nie, maar die hele Kerkplein tot ‘n wêrelderfenisterrein verklaar word sodat dit die nodige internasionale beskerming kan geniet. Hy versoek insgelyks die bemiddeling van UNESCO om samesprekings tussen die Afrikanerminderheid en die ANC-bewind oor erfenis te reël.

In hul reaksie, verwys die adjunkdirekteur: kultuur van UNESCO, mnr. Alfredo Pérez de Armiñán, die saak na Suid-Afrika se permanente verteenwoordiger by UNESCO, asook na mev. Thumeka Ntloko wat Suid-Afrika se wêrelderfenisbestuur behartig.

Daar is reeds meer as 1300 mense wat PRAAG se aansoek om Kerkplein as ‘n wêrelderfenisgebied geklassifiseer te kry, ondersteun. Die organisasie versoek egter lede van die publiek om die aanlynpetisie op sy webblad www.praag.co.za te teken ten einde nog name by die aansoek te voeg.

PRAAG onderneem om mev. Thumeka Ntloko onverwyld oor die kwessie te nader. “Indien ons nie sommer gou ‘n afspraak met Suid-Afrika se wêrelderfenisbestuurder verkry nie, sal ons ‘n bevoegde hof nader vir ‘n bevel dat sy ons oor Kerkplein te woord moet staan, op grond van die UNESCO-brief, asook Suid-Afrika se verpligtinge kragtens die Wêrelderfeniskonvensie wat hy in 1997 onderteken het,” sê dr. Dan Roodt. “Terselfdertyd sal ons die hof vra om tussentydse maatreëls te tref om Kerkplein en die Krugerstandbeeld te beskerm sodat geen verdere skade aan ons erfenis deur Boerehaat-fanatici aangerig kan word nie.”

email addressed to DG afrikaner Heritage

20150511_ADG response to Dan Roodt

11 May 2015
Leon Lemmer: Onder nuwe rektor is Universiteit van Stellenbosch in sy maai (deel 2)

Lees eers Deel 1 van dié rubriek.

Dit is nodig om te skets wat as agtergrond vir Wim de Villiers se intreerede as rektor van die Universiteit Stellenbosch (US) gedien het. Kort na sy aanstelling het Murray la Vita ‘n onderhoud met hom gevoer (Praag 13 Desember). De Villiers het toe gesê: “Ek moet dadelik ook vra waar die ondersteuning van buite is vir die ontwikkeling van Afrikaans as akademiese taal. Waar is die groot pryse vir akademiese skryfwerk in Afrikaans, waar is die finansiële aansporing vir navorsingswerk in Afrikaans?” (Die Burger, 5 Desember, p 11). Hiermee eggo De Villiers die standpunt van Dan Kgwadi, die rektor van die Noordwes-Universiteit, wat reken dat sy universiteit nie verantwoordelikheid vir die voortbestaan van Afrikaans kan aanvaar nie. Albei wek die indruk dat hulle onsimpatiek teenoor Afrikaans is. Die ergste is dat daar in ‘n hoofartikel in Die Burger (1 deser, p 10) staan: “Die toekoms van Afrikaans nie staan of val na gelang van wat by Maties gebeur nie.”

Die wortel van die kwaad, soos in die geval van baie dinge, is die ANC. Daar mag nie van swart studente verwag word om deur medium van Afrikaans aan ‘n histories Afrikaanse universiteit te studeer nie. Afrikaans word met uitsluiting, oftewel apartheid, geassosieer. Die ANC-regering se beleid is: “Die staat voorsien nie geld vir die verdubbeling van lesings nie” (JC Steyn, Ons gaan ‘n taal maak, Centurion: Kraal Uitgewers, 2014, p 457). Dit is met hierdie slinkse knyptangstrategie dat die ANC-regering universiteite wil verplig om tussen Afrikaans en Engels as onderrigtaal te kies. Willie Esterhuyse was moontlik eerste met die volgende vertolking, waarby De Villiers aansluiting vind. Esterhuyse het “die ryk Afrikaners veroordeel omdat hulle nie geld vir onderrig deur Afrikaans wou voorsien nie” (Pieter Kapp, Maties en Afrikaans, Pretoria: Protea Boekhuis, 2013, p 158). Op kenmerkende wyse veroordeel Esterhuyse Afrikaners en nie die ANC nie.

Hieruit spruit die gevolgtrekking, wat deesdae wyd aanvaar word, dat die ANC-regering net klasse befonds wat deur die medium van Engels aangebied word. As onderrig deur die medium van Afrikaans geskied, is die universiteit op aalmoese, bv skenkings uit die private sektor, aangewese. Uit ‘n hoofartikel blyk dat Die Burger (1 deser, p 10) hierdie propaganda sluk: “Meertaligheid kos geld en moeite. ‘n Deurslaggewende vraag gaan wees of the universiteit die hulpbronne gaan hê om dit behoorlik te doen.” Die koerant bied hiermee aan die US en ander eens Afrikaanse universiteite ‘n verskoning om eentalig Engels te word. Jonathan Jansen, die rektor van die Universiteit Vrystaat, het nie op hom laat wag nie. Twee onderrigtale plaas ‘n dubbele werklading op dosente en afsonderlike klasse in Afrikaans en Engels lei tot rasseskeiding (dit was ook Russel Botman se argument), terwyl die universiteit se beleid dieselfde as dié van die ANC is, naamlik gedwonge rasse-integrasie (Die Burger, 7 deser, p 16).

Sikhulekile Duma, ‘n tweedejaarstudent wat die Universiteit van Stellenbosch wil verengels en verswart

‘n Ander faktor wat De Villiers se toespraak beïnvloed het, is die aktivis Sikhulekile Duma, ‘n tweedejaar US-student in die sosiale wetenskappe. Dit is Duma wat deur blankes in die dorp “aangerand” is toe hy skoorgesoek het. Daarna het hy geëis dat die US teen rassisme moet optree. Vir hierdie doel het hy valslik voorgegee dat dit wit US-studente is wat hom reggesien het. As ‘n uitvloeisel hiervan is ‘n Menswaardigheidsoptog op die kampus gehou en versoeke en eise is aan die US se tussentydse bestuur gerig (Praag 14 Maart). Op 15 April is ‘n massavergadering op die Rooi Plein op die kampus deur die Duma-groep, wat daarna die naam Open Stellenbosch aangeneem het, gehou. Dit het oor transformasie met toespitsing op kritiek op Afrikaans as onderrigtaal gehandel. Studente van die Universiteit Kaapstad (UK) se Rhodes Must Fall-veldtog het ook by die byeenkoms gepraat. Geen aansoek is vooraf, soos vereis, by die universiteitsowerheid gedoen om die byeenkoms te hou nie. Nogtans het De Villiers die geleentheid bygewoon en gesê “die US is sterk tot transformasie verbind” (Die Burger, 16 April, p 3). Hierna weet die swart studente dat hulle met De Villiers as rektor nie by die reëls hoef te hou nie.

Op dieselfde dag as die Rooi Plein-byeenkoms het die US in ‘n amptelike verklaring gesê: “Voortgesette transformasie [myns insiens wesenlik ‘n nie-akademiese, politieke, ANC-gedrewe saak] is deel van die ‘kernwese’ van die Universiteit” (US-webwerf 15 April). Transformasie gaan glo bespoedig en verdiep word. Dit herinner aan Dan Kgwadi se “deep transformation”. Aan die US is daar glo “taalsoepelheid” – iets wat Kgwadi ook van die Noordwes-Universteit gesê het. Taalsoepelheid maak dit myns insiens moontlik om die Engelse aanbod te verhoog en die Afrikaanse aanbod af te skaal. Die aanwesigheid van UK-studente het die US genoop om te verklaar dat hy reeds lank bewus daarvan is “dat visuele elemente en simbole ‘n voortdurende herinnering is aan ‘n pynlike [!] geskiedenis en dus ‘n onvriendelike omgewing skep.” Hierna is daar berig dat Duma se Open Stellenbosch-groep binnekort ‘n verdere lys griewe en eise aan die US-bestuur gaan voorlê (Die Burger, 18 April, p 6).

In reaksie op aktivistiese druk het die US op 25 April op sy webwerf inligting oor sy personeelsamestelling verstrek. Daarvolgens bevorder die nuwe taalbeleid die werwing van nie-wit dosente omdat vaardigheid in Afrikaans nie meer vereis word nie. “Die doelwit is gestel dat die US se personeelkorps [dus nie net die studente nie] teen 2018 meer as 50% swart moet wees.” Nie-wit dosente word op ‘n “versnelde loopbaanpad” geplaas, wat sekerlik beteken dat hulle vinniger as blankes deur die doseerrange bevorder word. “Strategiese [rassistiese?] werwing vir alle senior posisies, ook professorale aanstellings,” word gedoen. “Diversiteit is ‘n noodsaaklike voorvereiste vir volhoubare akademiese uitnemendheid en juis om hierdie rede en op grond van die morele noodsaaklikheid daarvan, is die Universiteit verbind tot ‘n verdieping en versnelling van sy sistemiese transformasie.”

As iemand nog daaraan getwyfel het of die De Villiers-US hom op ‘n nie-, selfs anti-, akademiese pad begewe het, behoort daar nou geen onseker meer te bestaan nie. Byvoorbeeld, Akademikus, Stellenbosch skryf in Die Burger (1 deser, p 10) oor “waansin” by die aanstelling van dosente: “Die US is ‘n universiteit en derhalwe veronderstel om akademiese verdienstelikheid skaamteloos te onderskryf … Dit is nie ‘n rasse-aangeleentheid nie; dit is ‘n akademiese saak … Al wat die US met ‘n oop gemoed moet kan stateer, is dat by sy aanstellingskomitees geen rasvoor- of -nadeel is nie. Dit is ‘n beginselsaak, en elke aansoeker moet weet hy of sy word suiwer op akademiese verdienste oorweeg.” In werklikheid is daar ‘n voorskrif dat iedere kortlys vir aanstelling die naam van minstens een nie-wit kandidaat moet bevat. Dit stel die US in staat om by elke aanstelling te kyk of hy daarmee kan wegkom as voorkeur aan ‘n nie-witte pleks van ‘n blanke (wat dikwels die akademies beste kandidaat is) gegee word ten einde sy demografie- (dus ANC-politieke-) profiel te “verbeter”.

Is Duma en sy Open Stellenbosch hiermee tevrede? Nee. “Daar is 296 wit, 10 swart, 31 bruin en 12 Indiër-professore, asook 24 uit die buiteland by die US. Van 2010 tot 2015 het die getal swart professore van drie tot tien gestyg” (Die Burger, 25 April, p 1 – ja, Duma haal die voorbladsy). Die US se verweer teen die Duma-aanvalle is dat dit ‘n “groot uitdaging [is] om senior akademiese aanstellings uit onderverteenwoordigende groepe te maak … alle Suid-Afrikaanse universiteite ding mee vir dieselfde klein groepie.” Is dit nie ‘n sotlike, anti-akademiese situasie nie? Die ANC se kwantitatiewe demografie-dogma word sonder meer aanvaar.

Op 29 April, kort voor De Villiers se inhuldiging as rektor, het Open Stellenbosch, met Duma wie se naam tot Khule verkort is, ‘n onwettige byeenkoms teen “wit oorheersing” op die Rooi Plein op die kampus gehou. Hulle eis swart studente en dosente. Ramabina Mahapa, van Rhodes Must Fall-faam en die voorsitter van die UK-studenteraad, het gesê “as die universiteit nie wil verander nie, moet julle dit onregeerbaar maak.” De Villiers het hierna op ‘n mediakonferensie, soos die UK-rektor, Max Price, gesê hy ondersteun studentedeelname en -aktivisme (Die Burger, 30 April, p 3). Reeds op 15 April is amptelik op die US-webwerf verklaar: “Vir die US-bestuur is die al hoe sterker kultuur van robuuste debat by die instelling verblydend.” Soos Price doen De Villiers wat die swart studente wil hê. Dit is ‘n geval van “Forward!” na die akademiese afgrond. De Villiers is soos FW de Klerk met sy toegeestrategie.

Na hierdie byeenkoms op die Rooi Plein het die Open Stellenbosch-groep en Chumani Maxwele, wat ontlasting op die Rhodes-standbeeld gegooi het, na die plek van De Villiers se inhuldiging gegaan en daar onwettig met plakkate betoog. Die betoging het in stilte verloop totdat Maxwele en ander studente geskree het: “Down with white power, down!” (Die Burger, 1 deser, p 3). Duma sê: “Ons wou skok … Ons gaan nooit jammer sê vir die wyse waarop ons teen wit oorheersing veg nie.” De Villiers het die uitroepe aan nie-Maties toegeskryf en gesê dat geen optrede teen die betogers beplan word nie.

Waarteen sal die De Villiers-US dan wel optree? Sekerheid hieroor is gou verkry en Duma het daarvoor gesorg. Duma beweer dat ‘n blanke US-dosent aan hom die volgende teksboodskap gestuur het: “Jou swart moer van die wit boer.” (Rapport, 3 deser, p 1 en 2 – ja, die berig haal die voorbladsy). Die US het bevestig dat die saak “in ‘n baie ernstige lig” beskou word en “stappe ingevolge die universiteit se formele dissiplinêre prosesse het reeds begin” (p 2). Die Burger (4 deser, p 5) het grootliks dieselfde inligting gepubliseer. Duma het die vermetelheid om te eis dat die betrokke dosent sonder betaling weens die “rassistiese” teksboodskap geskors moet word.

Die volgende dag het Die Burger (5 deser, p 1 – ja, die voorbladsy) min nuwe nuus gehad, behalwe dat die betrokke dosent voorlopig geskors is, Duma per e-pos hieroor deur die US ingelig is en dat ‘n komitee saamgestel is om Duma se bewerings te ondersoek. Die Higher Education Transformation Network (HETN), wat by elke moontlik geleentheid pro-swart en anti-wit druk op universiteite uitoefen, het ook op die dosent se skorsing aangedring. “Die netwerk sal nie huiwer om in te gryp as die universiteit sy voete met die ondersoek sleep nie.” Rassevoorvalle het na bewering sedert De Villiers se aanstelling toegeneem. Dit is substansielose afdreiging deur die HETN.

Die lesers van Die Burger het sekerlik op die verslegtende US-situasie gereageer, maar net twee briewe met substansiële kommentaar is gepubliseer. Oud-Matie van die Kaap is van mening dat die aandrang op onderrig in Engels “is nie om die universiteit soseer toeganklik vir almal te maak nie, maar eerder om Afrikaans in die grond in te vertrap … Is dit nie ironies nie dat almal teen Cecil J Rhodes se standbeeld gil, maar die taal aanhang wat hy saamgebring het?” (Die Burger, 22 April, p 10). Pieter van der Merwe van Bellville verwys na die Randse Afrikaanse Universiteit wat nou “YouJay” is. “Ek voorspel dat die US teen 2018 ‘YouEss’ sal wees en later die naam van ‘n struggle-held gaan kry. Wat het van voortreflikheid geword in hierdie gejaag na politieke korrektheid? Kies die beste studente en personeel, ongeag uit watter rassegroep hulle kom. Los die kwotas; dis omgekeerde rassisme” (Die Burger, 29 April, p 15).

Ek het reeds lank gelede voorspel dat die US die Steve Biko University kan word en dat die US-studentesentrum, die Neelsie (genoem na die Afrikaanse taalstryder, JC Langenhoven, ook bekend as Sagmoedige Neelsie), die Nelson (genoem na Nelson Mandela) kan word. So ‘n kampus sal dan seker een wees waar die mitiese “almal” meer tuis as op die huidige een voel. Dalk is dit die enigste twee voorstelle in my skrywes wat ernstig deur De Villiers oorweeg sal word. Die UK-senaat (‘n liggaam wat tradisioneel uit professore bestaan) het 181 teen 1 ten gunste van die verwydering van die Rhodes-standbeeld gestem. In Bybelse taal (Lukas 11:35) roep ek oor die stand van die akademie in Suid-Afrika uit: Hoe groot is die duisternis nie! Dit is om van te ween.

Gestel die betrokke US-dosent het wel daardie teksboodskap aan Duma gestuur. Gestel verder dat De Villiers primêr eerder op akademiese as politieke leiding ingestel was. Wat sou hy as rektor gedoen het? Hy sou die dosent onvoorwaardelik om verskoning gevra het omdat hy tot dusver sy plig om teen Duma op te tree skromelik versuim het. De Villiers sou onomwonde gesê het dat hy begrip het vir die frustrasie wat daar in die geledere van die ware akademici aan die US opgebou het. Hy sou nie toegelaat het dat Duma verdere ontwrigting saai deur daardie dosent se onderrigaktiwiteite op te skort nie. De Villiers sou begrip getoon het vir die feit dat dit hier gaan om ‘n hoogs intelligente dosent met gespesialiseerde kennis; iemand wat oor skaars vaardigheid in kernfisika beskik. Hy sou diep bewus gewees het van die kolossale kloof wat daar tussen die bewese akademiese prestasie van die dosent en die relatief prestasielose akademiese rekord van Duma bestaan.

As ‘n keuse tussen ‘n onrusstokende, aktivistiese laspos en die akademiese bate wat die dosent vir die US inhou, gemaak moet word, is dit voor die hand liggend dat enige rektor wat, soos dit hoort, akademies geöriënteerd is ten gunste van die dosent sou besluit. De Villiers sou dit eienaardig gevind het dat die beweerde teksboodskap sonder meer as “rassisties” geëtiketteer word en nie as “robuuste debat” nie, terwyl Duma se byeenkoms teen wit oorheersing en die daaropvolgende uitroepe van “Down with white power” glad nie met rassisme geassosieer word nie. Hy sou dit ook eienaardig gevind het dat Duma se pa vermoënd genoeg is om in Amerika te wees terwyl sy kind met ‘n US-beurs studeer. De Villiers is dus in ‘n uitstekende posisie om Duma stil-stil van die kampus te verwyder deur sy studiebeurs in te trek; sy finansiële kragprop uit te trek. Nog beter, Duma moes as student lankal die trekpas gekry het. Sy gedrag is primêr die van ‘n aktivis en nie die van ‘n student wat op die kampus is om te studeer nie. Sy manewales sou nie van ‘n blanke student geduld word nie. Oor hierdie en die vorige paragraaf kan De Villiers gerus nugter en werklik sê: “We can do it.”

Daar is ‘n lighartige, internasionaal bekende studentelied, Gaudeamus igitur (Laat ons bly wees). Vir die Latynse lirieke bestaan daar talle improvisasies; ook in Afrikaans. As akademikus en as Afrikaner is ek uiters teleurgesteld met Wim de Villiers. Hy blyk ‘n epigoon te wees. Ek voel lus om te sing:

Gaudeamus igitur,
nog ‘n universiteit is in sy moer.

10 May 2015
PRAAG vra dat UNESCO hele Kerkplein in Pretoria as wêrelderfenis verklaar

PRAAG het ‘n tweede skrywe aan UNESCO gerig waarin die organisasie se dringende ingryping om die standbeeld van Paul Kruger te beskerm, gevra word.

Terselfdertyd het dr. Dan Roodt van PRAAG gevra dat die Kruger-standbeeld, asook Kerkplein met sy historiese geboue daar rondom, as ‘n wêrelderfenisperseel geklassifiseer word.

In reaksie op ‘n verklaring van die Partij voor de Vrijheid van Nederland, wat ‘n soortgelyke versoek aan die Nederlandse regering gerig het, het Roodt gesê: “Ons verwelkom die PVV se pogings om ook die Nederlandse regering se ingryping te bekom om die barbaarse beskadiging van ‘n grootse monument en kunswerk te stuit.”

Die Pro-Afrikaanse Aksiegroep wil egter verder gaan en nie net die standbeeld nie, maar ook die geboue rondom die plein as wêrelderfenis geklassifiseer hê. “Die hele Kerkplein, tesame met die standbeeld, moet aan Afrikaners oorgedra word. Die ANC-munisipaliteit moet die Ou Raadzaal ontruim sodat Afrikaanse organisasies dit permanent vir vergaderings en administrasie, asook die verwelkoming van toeriste, kan gebruik. Die Afrikanerbeweging het ‘n sentrum nodig van waar ons die handhawing en bevordering van ons kultuur kan bedryf.”

As nie-regeringsorganisasie doen PRAAG aansoek om die hele Kerkpleinkompleks as wêrelderfenis deur UNESCO te laat klassifiseer. Lede van die publiek wat die aansoek ondersteun, word versoek om ‘n petisie op die PRAAG-webblad met hul name en eposadresse te onderteken. Die petisie sal by die amptelike aansoek om die standbeeld, plein en geboue as wêrelderfenis te verklaar, aangeheg word.

13 April 2015
PVV: standbeeld Paul Kruger in Pretoria op Werelderfgoedlijst van Unesco

De Partij voor de Vrijheid wil dat Nederland zich gaat inzetten voor het standbeeld van president Kruger in Pretoria. De PVV hoopt dat het kabinet gaat bevorderen dat ‘Oom Paul’ op de Werelderfgoederenlijst van de Unesco geplaatst wordt.

Gisteren was het standbeeld het onderwerp van agressieve acties van het anti-westerse EFF van Julius Malema.

President Kruger leidde de Afrikaners tijdens de Boerenoorlog, de anti-koloniale strijd tegen het Britse wereldrijk. Nederlands was toen de officiële taal van de Zuid-Afrikaanse Republiek. Veel Afrikaners hebben Nederlandse voorouders.

Op veel plekken in Zuid-Afrika woedt een strijd tegen westerse standbeelden, waarbij racistische taal wordt gebruikt. In de universiteitsraad van de Kaapstad klonk “one settler, one bullet’.

Velen vrezen dat de beeldenstorm de opmaat is voor geweld.

13 April 2015
Steve Hofmeyr sing Die Stem by Kruger-standbeeld (video)

Die groep betogers wat gister saam met Steve Hofmeyr beswaar gemaak het teen die vandalisering van Oom Paul se standbeeld op Kerkplein, het spontaan ingeval en Die Stem begin sing. Sommige was in uniform en het gesalueer terwyl die Afrikaanse volkslied gesing is.

Die land verkeer in rep en roer oor standbeelde terwyl die onbekookte multikulturele kommunisme wat sedert 1994 in Suid-Afrika geld, feitlik deur alle bevolkingsgroepe verwerp word. Selfs die aarts-“nasiebouer” en pro-Britse, pro-kommunistiese meningsvormer, Max du Preez, het in ‘n onlangse rubriek toegegee dat die ingevoerde, sogenaamde “reënboognasie”-begrip finaal misluk het.

Terwyl die Naspersgroep en verskeie kunstefeeste angsvallig poog om Steve Hofmeyr te marginaliseer deur hom by hul byeenkomste te verbied of te “ontnooi”, boemerang dit deur sowel Die Stem as Hofmeyr se gewildheid te laat styg.

PRAAG het gister ‘n omvattende plan aangekondig om Afrikaner-erfenis deur internasionale bemiddeling onder eie beheer te bring.

9 April 2015
PRAAG kontak UNESCO oor skending van standbeelde, erfenis

PRAAG het vandag die Verenigde Nasies se kulturele liggaam in Parys, UNESCO, gekontak met die oog daarop om ‘n klag teen die Suid-Afrikaanse regering wat die skending van die Afrikaner-erfenis toelaat, in te dien. “Ons versoek UNESCO om tussen ons en die ANC-regering te bemiddel, wat hom blykbaar as ‘n militêre besetter van Afrikaner-erfenisstrukture en -monumente beskou,” sê dr. Dan Roodt, direkteur van PRAAG. “Ek is besig om ‘n brief in Frans aan UNESCO te rig waarin ons ook die dringende ingryping van dié liggaam, soos vir die konflikgebiede in die Midde-Ooste, versoek ten einde verdere beskadiging van ons erfenis te verhoed.”

Hoewel dit daaroor gaan om die krisis rondom Afrikanerstandbeelde te hanteer, wil PRAAG ‘n meer omvattende oplossing hê waarmee die sorg van museums, biblioteke en argiewe aan Afrikaners oorgedra kan word.

“Die ANC en SAKP, wat ons in 1994 verower het, het geen erg aan ons erfenis nie en staan vyandig daarteenoor. Vele historiese Afrikanergeboue word deur die ANC beset, beskadig of misbruik, wat strydig met internasionale konvensies is. Ook word standbeelde geskend weens die heersende ideologie dat ons weens ons ras nie ‘inheems aan Afrika’ is nie, asook die algemene vyandigheid teenoor Afrikaners en Afrikaans,” sê Roodt. “Dit gaan om meer as die standbeelde. Alle museums, biblioteke en selfs nie-tasbare elemente van ons erfenis is ter sprake. Ons het die reg dat ons erfenis vir die nageslag bewaar sal bly en dit nie verwaarloos of beskadig sal word nie.”

PRAAG is insgelyks bekommerd oor Afrikaanse skrywers en kunstenaars wat van die kulturele lewe van die land en veral van kampusse en kunstefeeste uitgesluit word, om etniese en ideologiese redes. “Daar word beslis teen ons gediskrimineer,” sê dr. Dan Roodt. “As die ergste krisis rondom die standbeelde afgeweer is, bestaan daar internasionale meganismes om diskriminasie teen Afrikaanse kunstenaars te hanteer, of geskille daaroor te besleg.”

Die organisasie is tans ook besig met ‘n hofsaak teen die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie wat verseg om met hom in Afrikaans te kommunikeer. “Ons sal seker vroeg aanstande week die dagvaarding om die MRK beteken,” sê Roodt. “Ons sal seker in ‘n Engelse hof moet gaan staan, maar al moet ons uiteindelik ‘n internasionale tribunaal of organisasie betrek, sal ons dit nie aanvaar dat ons taal tweederangs is of dat ons tweederangse burgers is nie.”

8 April 2015
Dan Roodt: Rhodes-standbeeld en Afrikaner se Engelse probleem

My aanvanklike reaksie toe die petalje rondom die Rhodes-standbeeld op die kampus van die Universiteit van Kaapstad rugbaar raak, was dieselfde as dié van Manfred Delport: dat die Engelse kultuurmarxiste op die kampus nou hul eie medisyne proe. Jare lank het die links-liberale Engelse en Joodse establishment in Suid-Afrika op ‘n sluwe manier die swartman teen Afrikaners opgesweep, net om nou self die teiken van antiblanke woede te raak. Vandeesweek is Rhodes omtrent erger deur jong swartes verguis as Verwoerd of Malan.

Eintlik was dit logies dat dit vroeër of later moes gebeur. Om antiwit haat in ‘n land met ‘n swart meerderheid te saai, is omtrent die domste politieke “strategie” wat daar is. En tog is dit presies waarmee “slim” Engelse al jare lank mee besig is. Nie jare nie, dekades! Selfs eeue. Want sedert die dae van die Oosgrens en die hatige Engelse sendelinge van die vroeë negentiende eeu, het daar niks wesentliks aan Engelse politiek verander nie. Voeg daarby die Engelse identiteit wat so nou met dié van Groot Brittanje verbonde is, en ons kan sien dat Suid-Afrika eerder oor ‘n Engelse probleem as ‘n swart probleem beskik.

Van die tyd van die Xhosa-oorloë af het Afrikaners instinktief begryp dat dit geen sin maak vir blankes om mekaar in dié land te lyf te gaan terwyl hulle so dikwels self ‘n bedreigde minderheid is nie. Uit vele van die vertellings rondom die veldslae van die twee vryheidsoorloë kom ‘n mens agter dat die gesig van Engelse lyke ons mense kwalik met vreugde vervul het. “Waarom moet witmense mekaar doodskiet?” was die algemene gevoel onder die Boere.

Hierteenoor word die Engelsman deur geld en mag gedryf en wat agterna volg, maak nie saak nie. Van die ergste gruweldade in die geskiedenis – soos die konsentransiekampe by ons – is deur hoogheilige Engelse gepleeg. Trouens, terwyl die Engelse elke dag gal braak oor apartheid, het hulle stil-stil hul koloniale argiewe vernietig om die getuienis van Britse marteling en moorde op swartes in Afrika uit te wis.

Deel van die probleem met Engelse is natuurlik die Britse klassestelsel: die elite voel niks vir hul eie mense nie en beskou hulle óf as kanonvoer óf as skorriemorrie waarmee hulle liefs nie wil meng nie. In Suid-Afrika het die Engelse elite jare lank Afrikaners as ‘n natuurlike “Engelse werkersklas-in-wording” gesien terwyl hulle hulself as verteenwoordigers van die koloniale elite beskou het, terwyl hulle lelike Engelse huise in Parktown of Rondebosch gebou het.

Sedert 1994 het Suid-Afrika natuurlik meer Engels as ooit geword en is die links-liberale, “veelrassige” utopie met groot fanfare aangekondig. Die meerderwaardigheid van Anglo-Amerikaanse metodes sou aan ons gedemonstreer word deur middel van regstellende aksie, gedwonge integrasie en maniese verengelsing van die howe, die universiteite, die skole, die kerke en elke denkbare instelling.

Twintig jaar later verstaan ons waarom die Groot Trek plaasgevind het: nou weet ons hoe lyk die gemors waarop Engelse metodes en fanatisme oor rasvermenging afstuur. Ons voorouers het verkies om oor die Drakensberg te trek eerder as om langer Engelse regering, tesame met moreel histeriese Engelse kerklikes, te verduur.

Engelse (en Joodse) morele histerie is natuurlik die politieke petrol van Suid-Afrika. Terwyl die Britte en die Amerikaners in die onlangse verlede miljoene mense in hul oorloë gedood het, hoor ons elke dag watter “misdaad teen die mensdom” apartheid was. Tydens daardie Britse marionet, biskop Desmond Tutu, se lieg-en-biegkommissie is bevind dat daar oor 40 jaar van sogenaamde “apartheid” net meer as 500 mense in onluste en ander openbare geweld deur ons veiligheidsmagte gedood is. In die meeste gevalle was dit waarskynlik uit noodweer of selfverdediging. Dis nou die “misdaad teen die mensdom” waaroor die histeriese Engelse en hul swart marionette elke dag skuim-om-mond gil. Die skynheilige Engelse het, soos James Bond, ‘n “lisensie om dood te maak”, maar beoordeel die res van die wêreld volgens ‘n engelagtigte kode wat net op ander van toepassing is en nie op hulself nie.

In my onlangse essay, wat spesiaal in Engels geskryf is sodat die Angel-Saksers dit ook kan lees, verwys ek na ‘n frase deur Churchill, “Cromwell se vloek”, waarmee hy die fanatiese, puriteinse moordlus van Cromwell beskryf wat nie-Engelse soos die Skotte en die Iere voor die voet uitgemoor het. Dit was ook Cromwell wat die verbod op Jode in Engeland opgehef het en sedert sy bewind het die alliansie tussen die Rothschilds en die Londense finansiële distrik, die City, in die negentiende eeu tot Britse wêreldoorheersing gelei.

NOU OOK OP PAPIER!

Rhodes, oor wie se standbeeld daar nou in die Kaap geredekawel word, was so min of meer ‘n huurling van die Rothschilds en ander Londense finansiers. In Cecil John Rhodes is Cromwell en Rothschild verenig, want hy was sowel die Britse puritein met sy fanatisme en drome oor die wêreldoorheersing van die “Britse ras” as die geldhonger magnaat wie se sug na geld hom tot oorlog, verraad en elke oneerlike set (soos die Jameson-inval) sou verlei.

Dis seker eie onkunde oor die Universiteit van Kaapstad waarin ek geen besondere belangstelling koester nie, maar ek besef vandeesweek eers dat die “Jameson Hall” aan dié universiteit juis na Leander Starr Jameson vernoem is! Die Nasionale Party, wat op tipies Afrikaanse manier bewus was van die behoefte aan “blanke solidariteit” het feitlik nie ‘n enkele naam verander nie en Rhodes se standbeeld en die Jameson-saal met ‘n verdraagsaamheid behandel wat eenvoudig verstommend is. Milnerton in die Kaap, asook Milnerpark, Empireweg en die Koningin Elizabeth-brug is toegelaat om hul aanstootlike simboliek oor die hele Johannesburg uit te straal, alles om die Engelse te behaag.

Die oomblik toe die Engelse elite egter via hul surrogaat-terreurbende, in die vorm van die ANC/SAKP, mag bekom, is Afrikaans en Afrikaanse name egter met wortel en tak uitgeroei. Selfs “Kerkstraat” in Pretoria is uitgewis met dieselfde ywer as waarmee die Britse soldate in 1900 kerke afgebrand het.

Ek wonder dikwels: Wat het 200 jaar van “blanke solidariteit” ons gebaat? Behalwe die armer tipe middelklas- of laermiddelklas-Engelsman wat in elk geval oor geen politieke of ekonomiese invloed beskik nie en dalk ‘n soort Afrikanerbondgenoot kan wees, het Engelse hul nog nooit oor die lot van blankes in ons land verknies nie. Die elite-Engelsman, wie se enigste lojaliteit teenoor Brittanje en die Geldmag van Londen is, het geen erg aan enige plaaslike kultuur, geboue, name of selfs die hele landboubedryf nie. Selfs al misluk Suid-Afrika geheel en al soos Zimbabwe, sou dit hom geen duit skeel nie, want hy beskik oor ‘n hele spyskaart van Engelssprekende lande waarheen hy kan emigreer en waar hulle, met die uitsondering van Amerika en Kanada, óók krieket en rugby speel. Daarom, dít wat vir die Afrikaner van kosmiese en lewensbelang is – die toekoms van Suid-Afrika – is iets wat hy gemaklik in ‘n dobbelspel of ‘n beurstransaksie sou verwed. Ek het nog geen Engelsman, behalwe miskien ‘n paar gesoute oud-Rhodesiërs, teëgekom wat enige spyt of jammerte uitspreek oor die lot van Zimbabwe nie. Trouens, Baron Robin Renwick, die Britse argitek van die Lancaster-beraad, is vandag nog trots daarop dat hy die land aan Mugabe kon oorhandig om op te mors! Al verval Suid-Afrika in hiperinflasie, geweld en anargie, sal geen haan daaroor in Engeland kraai nie.

Terug by die Rhodes-standbeeld. Dis seker Rhodes se verdiende loon dat sy standbeeld vandag afgebreek word en dat ‘n stukkie van die Engelse tradisie in dié land daarmee saam gaan verdwyn. Miskien kan ons vir ‘n paar sekondes bly daaroor voel. Wat my betref, voel ek dat die hele land eintlik van Engels en Engelse name gesuiwer moet word. Wat het die goed in elk geval hier kom soek, behalwe goud en diamante? Die onreg wat die Engelse ons al tweehonderd jaar aandoen, skrei ten hemele. En dan dink ek veral aan die meer onlangse onreg: hulle leuens en morele histerie wat vanuit Londen, Johannesburg en Kaapstad op ons uitgegiet word. Hulle onbekookte revolusie wat ons land sedert 1994 in toenemende chaos en geweld dompel. Hulle verskoon diskriminasie teen Afrikaans en Afrikaners, asook plaasmoorde, maar raak berserk van woede as iemand die woord “Bantoe” iewers gebruik, soos in “Bantoetaal”.

Net gisteraand sien ek toevallig hoe daar weer ‘n ellelange program op die SAUK-TV uitgesaai word waarin ‘n klomp dom en waarskynlik ongewaste, onwelriekende Britse sangers kraai oor hoe hulle met hul Londense konserte in die tagtigerjare die ANC aan bewind geplaas het. Wat wéét ‘n Engelse takhaar met ‘n kitaar van ons land, en wat gee hom die reg om hier te kom inmeng? wil ek vra.

Ongelukkig verteenwoordig die debakel rondom Rhodes se standbeeld in Kaapstad geen kritiek op Engelsheid of selfs die Britse kolonialisme in dié land nie. Die spul rumoerige swart studente, wat ook hier en daar deur linkse kleurlinge en blankes ondersteun word, het geen probleem met Rhodes se Britse Ryk wat ons land met geweld kom plunder het en ons volk erger as diere uitgeroei het nie. Van ons geskiedenis van die laat negentiende eeu, waaronder die politieke stryd tussen Rhodes en Kruger, weet hulle niks en verstaan daarvan nog minder.

Nee, waaroor dit vir die gepeupel op die kampus van daardie kultuurmarxistiese instelling, die Universiteit van Kaapstad, gaan, is dat Rhodes iewers nog ‘n vergange blánke orde verteenwoordig. As Rhodes ‘n Portugees of Duitser of selfs Afrikaner was, sou die gejil nie minder gewees het nie.

Soos my vrou vanoggend vir my sê: “Indien Rhodes vandag gelewe het, is daar geen twyfel aan wie se kant hy sou gewees het nie.” Ek moes haar gelyk gee. Indien Rhodes vandag gelewe het, sou hy op die voorpunt van die internasionale beweging teen die blanke en Europese beskawing gewees het. Eintlik behoort daardie verwarde, aangehitste “studente” in aanbidding voor Rhodes se standbeeld neer te kniel, nes voor al die aaklige Mandela-beelde wat ons stede ontsier, want albei verteenwoordig die antinasionale, die internasionale, die globale. Of soos ek dit ‘n paar jaar gelede genoem het: die “Ryksgedagte“.

Daarom, die ironie is: Rhodes se standbeeld is tans die slagoffer van Rhodes se sukses. Die Ryk leef voort, met dié verskil: die Ryk is nie meer blank nie, maar mezisto of gekleurd of swart of wat mens dit ook al sou wou noem. Dis ook waarom die antiblanke rektor van die UK, Max Price – saam met wie ek destyds op die studenteraad van Wits was – min deur die relletjie gepla is. Om Rhodes se standbeeld te “verskuif”, soos hy dit noem, is ‘n klein prys om te betaal vir die multikulturele projek van rasserevolusie en “transformasie” waartoe hy en ander fanaties verbind is.

Die rasserevolusie gaan ons vernietig op ‘n manier waarvan Rhodes, Milner en Chamberlain, wat bloot handperde van die Londense Geldmag was, net kon droom. Toe Milner – wat later insgelyks ‘n bankier in Londen geword het – gesê het: “We must eliminate the last vestiges of Afrikanerism from South Africa”, het hy dit moontlik nie so voorsien nie, maar dit sou uiteindelik beteken dat die Europese beskawing aan die suidpunt van Afrika saam met die Afrikaner sou verdwyn.

Daardie jillende “studente” wat ontlasting oor Rhodes uitgesmyt het, bring so min of meer die boodskap, wat deur die Boerehaat-spotprentkunstenaar, Zapiro, beaam is.

By alles wat ‘n mens oor Rhodes kon sê, het hy blykbaar ‘n klomp Latynse boeke in rooi Marokkaanse leer laat bind en taamlik gereeld daaruit gelees. Ek haat Rhodes en alles waarvoor die man gestaan het, maar dié brokkie wek so een persent simpatie by my.

Rhodes het van boeke gehou. Dieselfde kan nie van die ontlastingstrooiers van die Kaap gesê word nie. Die Ryk het ons tot digby Conrad se “donker hart van Afrika” gebring.

Volg Dan Roodt saam met 29 000 ander op Twitter!

@danroodt volgen

22 March 2015
Louis Trichardt kry sy naam terug na hofstryd van 10 jaar!

Die vreugdevure brand vandag hoog in die dorpie Louis Trichardt waar die 10 jaar lange hofstryd teen die ANC-munisipaliteit se naamsverandering vandag op ‘n oorwinning uitgeloop het: die dorp kry sy ou, vertroude Voortrekkernaam weer terug!

Die hooggeregshof van Gauteng in Pretoria het vandag uitspraak in die guns van die dorp se voorsittersvereniging gegee en die munisipaliteit beveel om die dorp se naam te herstel.

‘n Naambord van Louis Trichardt wat in 2007 na ‘n uitspraak van die Appèlhof herstel is, maar intussen weer verander is

Die ANC, maar ook die polities korrekte media in Suid-Afrika, het begin om in 2003 die naam “Makhado” vir die dorp te gebruik. In dié jaar is daar ook ‘n summiere naamsverandering in die Staatskoerant gepubliseer, sonder dat die dorp se inwoners daaroor geraadpleeg is.

Louis Trichardt is na die Voortrekkerleier met dié naam vernoem, wat ook dagboek van sy trek gehou het en daarom ook ‘n groot bydrae tot die Afrikanergeskiedskrywing gelewer het.

Louis Trichardt se voorsittersvereniging, wat ‘n petisie met 87 500 name opgestel het, het namens die inwoners die stad van die sogenaamde “Makhado” gedagvaar.

Onder andere het die voorsittersvereniging in die hof aangevoer dat die inwoners nie geraadpleeg is nie en dat die Pleknaamraad geen aanbeveling teenoor die destydse minister van kuns en kultuur gemaak het alvorens die naam van die borde verwyder is nie.

As deel van die protesaksies, is ‘n standbeeld van “hoofman Makhado” op die dorp destyds oranje, wit en blou geverf en ook “ontvoer” sodat die stadsraad dit op ‘n veilige plek moes aanhou en konstant moes bewaak. Op ‘n stadium is die weermag en die nasionale intelligensiediens “ontplooi” om die verwers vas te trek, dog sonder sukses.

30 October 2014
Obama se beeld geskuif

Owerhede het ‘n standbeeld van Barack Obama in Indonesië se hoofstad verwyder, en dit Maandag na ‘n nabygeleë laerskool geskuif, wat die Amerikaanse president as ‘n kind bygewoon het.

Die brons standbeeld, wat deur ‘n kinderfoto van Obama geïnspireer is, waar hy op tienjarige ouderdom met ‘n kortbroek en ‘n skoenlapper op sy uitgesteekte duim staan, word gekritiseer sedert dit verlede jaar in Desember in Djakarta se park staangemaak is.

Kwaadwilliges meen dat ‘n Indonesiese held in plaas van Obama vereer moet word, omdat hy steeds politieke beleide in werking kan stel wat Indonesië skade kan berokkeni.

Obama, wie se Amerikaanse ma met ‘n Indonesiër getroud was, nadat sy van Obama se Keniaanse pa geskei is, het vanaf 1967 tot 1971 in die hoofstad skoolgegaan, en word deur baie Indonesiërs as toegeneë beskou.

Edi Kusyanto, ‘n onderwyser by die skool wat Obama bygewoon het, het gesê die 110cm standbeeld sal op die skoolgronde wees wanneer die president Djakarta in Maart besoek.

Die standbeeld is deur privaatskenkings opgerig, maar goewerneur Fauzi Bowo betaal nou vir die verskuiwing.

Ron Mullers, ‘n Amerikaner wat in Djakarta woon, en wie met die idee vorendag gekom het om geld vir die standbeeld in te samel, wou nie kommentaar lewer oor óf hy dink mense oorreageer nie.

Indonesië is die tuiste van die wêreld se grootste Moslem bevolking, en baie mense hier glo dat Obama verhoudinge met die Weste gaan verbeter.

16 February 2010