Hoofartikels – Bladsy 45

Weg met Lindt!

Die Switserse kwaadwilligheid wat deur die jongste uitlatings van St Gallen se boudirekteur ene me Beery, gedemonstreer word, moet met mening beantwoord word. Beery se valse uitlatings oor Paul Kruger is 'n openlike aanval op Afrikaners.

Daarom behoort Afrikaners sonder versuim alle Switserse produkte te boikot.

Slaan waar dit die seerste maak: Sjokelade. Hou dadelik op om die handelsmerk Lindt te koop en vra die supermarkte om die produkte te verwyder omdat die kwaliteit daarvan veel te wense oorlaat.

Daar is klaarblyklik reeds van die plakke sjokelade asook hasievorms en Kersvadervorms wat verouder is en 'n vreemde smaak ontwikkel het, maar ten duurste aan kopers aangebied word deur die ondersteuning van herhaaldelike TV-advertensies.

Ons is nie Switserland se ou sjokeladeasblik nie. Weg met Lindt!

Messe waaronder Victorinox, Felco en Rubis behoort geboikot te word.

Ook alle horlosies soos IWC, Omega, Zenith, Longines, Oris, Zeno, Jaeger, TAG en Swatch.

online casino roulette free топкарго развод

Afrikaner het die reg op enkele universiteite

Afrikanerstudente, asook die Afrikanervolksgemeenskap in die algemeen, beskik oor die reg om twee of meer universiteite te behou. Hierdie reg kom ons toe op grond van ons belastingbydrae en ons geskiedkundige rol om Afrikaanse universiteite op te rig, te organiseer en ook deur skenkings te befonds.

Die verklaring deur dr. Christo van der Rheede van die SBA en ATR dat die Universiteit van Stellenbosch voortaan in diens moet staan van 'n bruin-nasionalistiese welsynsprojek ontken nie net die funksie van 'n akademiese instelling wat aan navorsing en voortreflike opleiding gewy moet wees nie, maar spreek ook van 'n vermetele ontkenning van Afrikanerregte in Suid-Afrika.

Die feit dat hierdie bruin-nasionalistiese welsynsprojek waarop Stellenbosch hom voortaan gaan toespits, blykbaar deur die huidige rektor, prof. Russel Botman, gesteun word ná 'n vergadering gister waarby slegs bruinmense teenwoordig was, is des te meer kommerwekkend.

Die vraag moet gevra word of prof. Botman hoegenaamd oor 'n mandaat beskik om die aard en funksie van die US op dié manier te verander sonder inspraak deur sowel die owerheid as die breër Afrikanerkultuurgemeenskap wie se belang regstreeks hierdeur geraak word.

Prof. Botman het reeds op 23 Mei in 'n artikel in Die Burger te kenne gegee dat hy 'n afname in Afrikanerstudente aan die US in die vooruitsig stel en dat 'n verandering in die universiteit se taalbeleid ten gunste van Engels daarom wenslik is. Hy het ook die volgende te kenne gegee: "Maar taalgewys moet die US hom rat om in toenemende mate ook in die studiebehoeftes van swart en Indiër-studente te voorsien wat nie noodwendig uit huis uit vaardig in Afrikaans is nie."

Dit is glashelder dat 'n bepaalde bruin drukgroep besig is om Stellenbosch as kultuurbate enersyds van die Afrikaner te vervreem en andersyds te verengels. 'n Derde lid van die driemanskap wat gister oor die toekoms van Afrikaans aan Stellenbosch vergader het, is prof. Nico Koopman onder wie se leiding die teologiese fakulteit reeds in hoë mate verengels is. Volgens bekende statistieke praat 90% van die studente Afrikaans as eerste taal, maar geskied slegs 23% van lesings en seminare in Afrikaans.

Prof. Botman het openlik in sy artikel erken dat stedelike bruin studente nie in Afrikaans wil studeer nie, selfs al is hulle die taal magtig. Desnieteenstaande beplan hy om sulke studente vir die universiteit te werf, wat noodwendig die huidige rampspoedige verengelsing van Stellenbosch gaan verhaas. Hoe dit geregverdig kan word in die lig van twee Engelstalige universiteite naby die US, is onbegryplik.

Terwyl beskuldigings van "polarisering" teenoor taalbewuste Afrikaners rondgeslinger word, is dit glashelder dat enige polarisering rondom die taalkwessie aan die US vanuit bruin en swart geledere gevoer word. Die meerderheid blanke Engelse studente aan die universiteit het in 'n meningsopname van prof. Lawrence Schlemmer te kenne gegee dat die Afrikaanse kultuur en voertaal van die US behou moet word. Slegs bruin en swart studente, wat deur Afrikanervyandige elemente onder die personeel en bestuur van Stellenbosch in hul anti-wit en anti-Afrikaanse rassisme aangemoedig word, was in genoemde meningsopname ontevrede met Afrikaans as voertaal en doseertaal aan Stellenbosch.

PRAAG doen 'n beroep op die ANC-regering om in te gryp en te sorg dat Afrikaans nie verder aan Stellenbosch benadeel word nie. Afrikanerstudente wat reeds by toelating tot sommige studierigtings en in die werkplek aan rassekwotas en ander vorme van diskriminasie onderhewig is, mag nie verder by Stellenbosch van 'n instelling vervreem word wat deur die idealistiese ywer van hul ouers en grootouers tot stand gebring is nie.

Hoe gouer 'n Afrikaneronderwysowerheid ingestel word wat na die oorblywende Afrikaanse skole en universiteite kan omsien, hoe beter.

Ras en veral rasse-ressentiment mag nie as alibi gebruik word om Afrikaans te benadeel en Afrikaners verder van hul kultuurbates te vervreem nie.

Blood Suckers Фильчаков прокурор

Onderhandel n?? met ANC oor eie onderwysowerheid

Ons het die afgelope jare konsekwent geargumenteer dat kulturele aangeleenthede, soos onderwys, liefs deur eie gemeenskappe bestuur moet word, veral waar sulke gemeenskappe in staat is om dit te doen. Die gedagte van 'n eie Afrikaneronderwysowerheid wat met befondsing van die staat die oorblywende Afrikaanse skole behoort oor te neem, begin al hoe meer veld wen.

Daarom moet 'n Afrikanerafvaardiging so gou moontlik uit die geledere van Afrikanerorganisasies en politieke partye aangewys word. So 'n afvaardiging moet dan onverwyld 'n afspraak met die twee ministers van onderwys, Angie Motshekga en Blade Nzimande, bekom om oor die oorhandiging van die Afrikaanse skole, asook een of meer universiteite, te begin onderhandel.

Terwyl mnr. Zuma die afgelope tyd beklemtoon het dat hy Afrikaners tegemoet wil kom, was die tyd nog nooit so ryp soos nou om met hierdie belangrike onderhandeliings te begin nie.

Slegs spoedige optrede gaan die oorblywende Afrikaanse skole en universiteite van gewisse ondergang deur verengelsing red. Verdere konflik en hofsake rondom die kwessie gaan ook 'n nadelige uitwerking op goeie buurmanskap en vreedsame naasbestaan in die land hê.

Soos die verlore taalstryd op Stellenbosch aantoon, kan daar nie langer getalm word nie. Solank as wat andertaliges Afrikaanse onderwysinstellings beheer – en dit sluit tweetalige bruinmense in wat nie dieselfde waarde aan Afrikaans as Afrikaners heg nie – sal Afrikaanse onderwys daaronder ly.

“Suid-Afrika” parasiteer op Afrikanersportprestasie

Die skouspel van die Blou Bulle wat oor die naweek die Chiefs van Nieu-Seeland 'n 61-17-loesing toegedien het, het ons weereens onder die indruk gebring van hoe die "reënboognasie", wat 'n verloornasie is, op Afrikanersportprestasie teer.

Die Afrikaner word in die skoolgeskiedenisboeke sleggemaak, gedurig van rassisme en ander euwels beskuldig en sy taal en kultuur misken, maar as 'n klompie Afrikaners in blou rugbytruie wen, dan word hul prestasie skielik die hele land s'n.

Volgens die TV is ons 'n Engelse land en die verrigtinge met Joel Stransky het Saterdag weereens uitsluitlik in Engels plaasgevind met die voortaan Britse maatskappy Vodacom wat as hoofborg medaljes oorhandig het. Maar tydens die wedstryd het die toeskouers van Pretoria voortdurend baniere in Afrikaans vertoon en in sy bedanking aan die skare het Victor Matfield insgelyks Afrikaans gepraat.

Selfs die kaptein van die Chiefs het – watter belediging vir die Engelse reënboognasie – in Afrikaans "baie dankie" gesê. Ook die pleknaam "Pretoria" is Saterdag dikwels gehoor.

Dit alles kon beswaarlik die goedkeuring van die Tshwane-burgemeester, dr. Gwen Ramakgopa, weggedra het wat self op die podium verskyn het om skynheilig die rugbyspelers se hande te skud.

Deur hul onbeskaamde gebruik van Afrikaans, het die Pretoriase toeskouers Saterdag getoon dat hulle nie langer met die Engelse neokolonialisme van die swart elite en die sakesektor gediend is nie.

Net soos die Bloubulrugbyspan Saterdag op die rugbyveld gewys het wie en wat hulle is, is dit hoog tyd dat die Afrikaner aan die lamsakkige, misdadige en korrupte reënboognasie begin toon wie en wat ons is.

Hoe gouer Pretorianers en Afrikaners in die algemeen op groter outonomie en selfbeskikking begin aandring, hoe gouer sal die ellende van reënboogparasitisme op Afrikanervoortreflikheid endkry.

Binnekort speel die Blou Bulle dalk nie meer vir "Suid-Afrika" – daardie anachronistiese en geusurpeerde oorblyfsel uit ons gehate apartheidsverlede – nie, maar vir 'n Afrikanerstadstaat wat die naam Pretoria waardig is.

Lamp

Kerkstraatbom: van terreurdaad tot terreurstaat

Vandag gedenk ons weereens een van die verskriklikste dae in ons geskiedenis. Op 20 Mei 1983 het die Kerkstraatbom wat deur die ANC se gewapende vleuel, Umkhonto we Sizwe, gestel is in die middestad van Pretoria tydens die middagspitstyd ontplof. Negentien mense is gedood en 200 beseer. Sommige oorlewendes is permanent geskend en het ledemate of hul sig verloor.

Terwyl Eugene de Kock, Janus Walusz, Clive Derby-Lewis en ander tot vandag toe in die tronk sit, is een van die persone wat met die bom gemoeid was, Aboobaker Ismail, deur die WVK kwytgeskeld. Die topbestuur van die ANC, waaronder Mandela, wat die bevel gegee het om burgerlikes op dié manier aan te val, het nooit verantwoording vir hul misdaad gedoen nie en ook geen amnestie ontvang nie.

Die Suid-Afrikaanse Weermag is vandag bykans totaal deur die voormalige terroristeleër van Umkhonto we Sizwe oorgeneem, met alle hoë militêre poste wat deur oud-MK-bevelvoerders beset word.

By die baie flaters wat die Nasionale Partyregering begaan het, was dit destdys 'n groot fout om nie onmiddellik militêr teen die ANC op te tree en die gruweldaad met byvoorbeeld 'n lugaanval op die MK-basis naby Lusaka te vergeld nie.

Weens die swakheid en onnoselheid van die ou regering het terreur in Suid-Afrika geslaag. Sedertdien word ons politiek deur vrees bepaal en besluite word dikwels ná intimidasie geneem wat niks minder as kapitulasies verteenwoordig nie.

Die terreurdaad van 1983 het tot 'n terreurstaat gely waar alle burgers gedurig met die vrees van gewelddadige aanvalle, rooftogte, moorde en verkragtings moet saamleef. Volgens die Stockholm-sindroom kry die slagoffers dikwels hul folteraars lief; vandaar die ophemeling van die ANC en die lafhartige moordenaars van Umkhonto we Sizwe deur 'n groot deel van die Suid-Afrikaanse media wat vandag swyg oor die gruweldaad van 26 jaar gelede.

Die onregte wat daar tans teen die Afrikaner in Suid-Afrika gepleeg word, is legio. Terwyl die juk van die vars onregte en geweld op ons druk, mag ons nooit 20 Mei 1983 vergeet nie.

Die skanddaad van daardie dag staan gebrandmerk in ons geskiedenis soos 11 September 2001 in die Amerikaanse.

Данильченко

Afrikaners sal m??t saamstaan

Terwyl die debat rondom die powere vertoning van die enigste oorblywende Afrikanerparty in die parlement, die Vryheidsfront Plus, voortwoed, sê sommige mense dat Afrikaners nie oor die nodige getalle beskik om by die stembus hond haaraf te maak nie, gegewe die immer stygende swart bevolking wat tans boonop vanuit ons buurlande aangevul word. Dieselfde mense meen dat die Afrikaner nie deur middel van partypolitiek nie, maar deur sogenaamde burgerlike organisasies sy regte en kultuur kan verdedig.

Feit is egter dat, solank as wat daar vyftig of meer Afrikaanse organisasies bestaan wat elkeen op sy eis die volk wil red, nóg die owerheid, nóg die volk daarbuite die huidige Afrikanerleierskap ernstig gaan opneem.

Terwyl daar konsensus oor kwessies soos die behoefte aan moedertaalonderrig en groter veiligheid bestaan, heers daar tog verskille in benadering en filosofie onder Afrikaners. Breedweg kan daar drie denkskole onderskei word:

1. Diegene wat tevrede is met die huidige grondwetlike bestel en bloot minderheidsregte vir die Afrikaner teenoor die owerheid wil beding. Onder diegene tel die FW de Klerk-stigting, Solidariteit, die Afrikanerbond en ander organisasies.

2. Diegene wat die huidige bestel as ontoereikend sien en Afrikanerselfbeskikking, hetsy in munisipale gebiede, hetsy in 'n aparte volkstaan voorstaan. Onder hierdie groep ressorteer die Vryheidsfront Plus, Radio Pretoria, die Tussentydse Afrikanerraad, Boerevryheidstigting en ander. Dit is ook PRAAG se standpunt.

3. Diegene wat die huidige bestel in sy geheel verwerp en weier om aan verkiesings of gesprekke met die regerende ANC deel te neem. Die HNP en sy verskillende splintergroepe is waarskynlik die beste verteenwoordigers van dié benadering wat die volk tot verset wil oproep.

Nieteenstaande dié verskille in benadering, streef elke faksie op sy manier Afrikanervryheid na en wil nie toesien dat ons volk vergaan of deur 'n groter Suid-Afrika volkome geassimileer word nie.

Dis van die uiterste belang dat alle bestaande groeperings met mekaar moet praat en onderhandel ten einde 'n verenigde front teenoor die regering, maar ook die DA-opposisie wat filosofies tot die verdwyning van die Afrikaner verbind is, daar te stel. Al wil die drie verskillende faksies nie met mekaar saamwerk nie, sou dit nogtans sin maak om drie oorhoofse federasies te vorm wat op elkeen van daardie benaderings geskoei is.

Indien nugterheid seëvier, sou die drie faksies soos hulle tans daar uitsien egter wel van tyd tot tyd met mekaar vergader om die gedagte van Afrikanereenheid te bespreek en gemeenskaplike beleid oor Afrikaanse skole en universiteite, asook gemeenskapsveiligheid en -welsyn, te formuleer.

Die meeste meningsvormers, selfs dié van links, is dit tans eens dat Suid-Afrika op die mespunt verkeer en oor die volgende paar jaar óf in chaos van die Zimabwe-tipe gaan versink, óf 'n samewerkingsmodel tussen die verskillende volkere en gemeenskappe gaan vind wat op die lang duur sukses sal verseker.

Juis omdat Afrikaners nie oor getalle beskik nie, het ons geen keuse as om 'n beeld van groter eenheid teenoor die regering en die buiteland te projekteer nie.

Die Afrikaner het 'n sleutelrol om te speel indien misdaad en die huidige verval in infrastruktuur en staatsdepartemente gestuit gaan word. Maar dan sal ons veel meer georganiseerd moet raak met duidelike politieke, ekonomiese en kulturele doelwitte wat nagestreef moet word.

Die DA en ons zombiedemokrasie

Die verklaring deur mnr. Kobus Marais van die DA dat swart ekonomiese bemagtiging "broodnodig" is, bevestig weereens PRAAG se standpunt dat dié party net 'n "ANC Lite" is. Daar is geen wesentlike verskille tussen die DA en die ANC se beleide oor ras, etnisiteit, taal en die noodsaak van anti-blanke maatreëls soos regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging nie.

Die verskille tussen die DA en ANC het met persoonlikhede en styl te make en nie met substansie nie. Ook verdedig die DA die gebreklike grondwet wat Roelf Meyer in 1994 sonder 'n werklike mandaat van die Afrikaner aanvaar het. Meyer was nie net 'n verraaier wat sedertdien by die ANC aangesluit het nie, maar ook onnosel, een van die geteelde NP-Broederbondtipes uit die verlede wat hul posisies op grond van 'n kruipende konformisme verwerf het.

Omtrent elke artikel in die grondwet is in terme van ras gekwalifiseer, sodat blankes en Afrikaners tweederangse burgers sal wees vir solank as wat die gebreklike grondwet in ons land gaan geld.

Suid-Afrika, asook ons hele subkontinent wat deur die Zimbabwekwessie oorheers word, behoef 'n nuwe visie. Amerikaanse ideologie rondom rassevoorkeure vir swartes oorheers vandag in Suider-Afrika net soos wat Sowjetdenke en rampspoedige sosialistiese eksperimente vroeër hoogty gevier het.

Die gemiddelde kieser is egter so gebreinspoel deur ons konformistiese media waarin kritiese denke en debat kwalik geduld word dat hy of sy nie in staat is om 'n rasionele keuse by die stembus uit te voer nie. Die gesig van duisende Afrikaners wat binnekort klakkeloos vir die DA met sy steun vir rassistiese anti-blanke beleid gaan stem, verteenwoordig 'n ewe groot bespotting van die demokrasie as die vorige verkiesing in Zimbabwe.

Ons leef in 'n zombiedemokrasie waarin feitlik niemand dit durf waag om die rampspoedige beleid van rassevoorkeure vir swartes te bevraagteken nie, veral nie die amptelike opposisie nie.

Sokkerw?reldbeker kan die Afrikaner bevry

Die huidige debakel rondom die gekanselleerde besoek van die Dalai Lama illustreer 'n paar dinge, waaronder die globale aandag van die Sokkerwêreldbeker, maar ook die plofbaarheid en publisiteitswaarde van 'n onafhanklikheidstryd soos dié van die Tibetane teenoor China.

Daarom: waarom gebruik die Afrikaner, wat veel meer rede het om onafhanklikheid van die ANC se Nguni-empaaier op te eis as 'n spul agterlike Tibetaanse monnike, nie óók die Sokkerwêreldbeker om ons vryheidstryd wêreldkundig te maak nie?

Afrikaanse organisasies en politieke partye wat Afrikanerselfbeskikking voorstaan, behoort bymekaar te kom en 'n strategie te beplan oor hoe om die Afrikaner se sug na vryheid voor die TV-kameras en op voorblaaie tydens die Sokkerwêreldbeker te vestig. Met die powere vertoning van die gasheersokkerspan, die sogenaamde Bafana Bafana, gaan 'n horde verveelde internasionale joernaliste in elk geval na interessanter stof vir hul afwagtende tuisgehoor op soek wees.

Elke besoekende sokkergeesdriftige behoort 'n pamflet in die hand gestop te word waarin die sistemiese rassisme en geweld van die ANC-regime opgesom word. Hoe daar op elke gebied teen ons gediskrimineer word by wyse van SEB, rassekwotas, taaldiskriminasie, ensovoort, asook die moordbendes wat ons teister en deur die owerheid verdra word omdat hy wéét dat die stroom Afrikaneremigrante weens geweld op die duur sy etniesesuiweringstrategie dien.

Die besoekers gaan self kennis maak met geweld en waarskynlik sal die media daaroor berig omdat Franse, Duitsers of Australiërs insgelyks deur die ANC se menslike troeteldiere, die misdadigers, aangeval gaan word. Die gepaardgaande vraag na agtergrondkennis in die internasionale media rondom die geweldskultuur in Suid-Afrika sal die geleentheid skep om die Afrikaner se huidige lyding en verdrukking internasionaal uit te dra.

Net soos die Dalai Lama en sy monnike, wil ons ook vry wees om onsself te regeer en nie langer deur die aanhangers van kommunisme, sentralisme en Mugabeagtige Afrofascisme oorheers te word nie.

Suid-Afrika verteenwoordig 'n oud-kolonie waarvan Jan Smuts gesê het dat sy lot altyd van buite sy grense bepaal sal word. De Klerk het in 1994 op aandrang van die Britte en Amerikaners oorgegee omdat hy en die destydse Afrikaner-elite lewensmoeg geraak het en nie meer 'n benul gehad het oor hoe om die land sonder Anglo-Amerikaanse intellektuele en politieke insette te regeer nie. Daarom het hy ons volk en ons voortbestaan op die altaar van sy persoonlike ambisie om 'n Nobelprys te ontvang, geplaas.

Dog sport en veral sportboikotte het 'n belangrike rol gespeel om 'n verwronge beeld van die destydse NP-beleid die wêreld in te stuur. Omdat sport soveel media-aandag geniet, raak dit dikwels 'n politieke speelbal, vanaf Hitler se Berlynse Spele van 1936 tot die Tibetane se pogings om hul onafhanklikheidstryd tydens verlede jaar se Olimpiese byeenkoms in Beijing 'n hupstoot te gee. Betogings teen Springbokrugby in die verlede is goed deur die ANC en die destydse anti-Suid-Afrikaanse element gebruik om die vorige bewind op diplomatieke gebied te isoleer.

Die ANC se komende sokkerpartytjie mag die grootste geleentheid sedert die Tweede Vryheidsoorlog wees waardeur ons internasionale simpatie vir ons vryheidstryd kan opwek.

Vir die komende veldtog tydens die Sokkerwêreldbeker behoort daar twee slagspreuke te wees: "Afrikaneronafhanklikheid nóú!", asook "Stop Afrikanervolksmoord!" Die twee kwessies gaan hand aan hand, want die enigste manier waarop ons aan uiteindelike ondergang en uitwissing gaan ontkom, is deur selfbeskikking in 'n eie grondgebied.

Vryheidsgesinde Afrikanerorganisasies behoort dadelik aan die werk te spring om die veldtog te beplan en te loods.

Wie het gesê Afrikaners stel nie in sokker belang nie?

no deposit casino

Taxi’s lei die verval in anargie

Ná die moord op 'n jong Afrikanermeisie wat oënskynlik doelbewus deur 'n taxibestuurder doodgery is, is dit nodig om te besin waarheen die land op pad is met die horde taxi's waarvan Suid-Afrika se paaie vervuil is.

Taxi-bestuurders is die krygshere van die misdaadhool wat die land onder die ANC-bewind geword het. Hulle voer territoriale oorloë teen mekaar, bedreig ander padgebruikers en selfs hul eie passasiers.

Tydens die spitsverkeer soggens en saans kan honderde en duisende taxibestuurders gesien word wat verkeersreëls blatant verontagsaam en ander padgebruikers met minagting behandel. Nietemin tree die sogenaamde metropolisie nie teen hulle op nie. Die owerheid is besig om sienderoë die taxi-euwel te laat gedy en in dié opsig is Suid-Afrika nie anders as enige ander Afrikaland waar wet en orde dikwels selektief – indien hoegenaamd – toegepas word.

Die informele en baie onveilige vervoerstelsel wat taxi's verteenwoordig, is ook aan die wortel van die chaotiese plakkery rondom ons stede omdat enigiemand wat 'n plakkershut in die veld oprig uiteindelik iewers 'n taxi gaan vind om hom te vervoer. Ook word taxi's gebruik vir onwettige handel, onder andere in vuurwapens – terwyl wettige vuurwapeneienaars se wapens deur die owerheid gekonfiskeer word met behulp van sy lomp en kwaadwillige wapenwette.

Taxi's is boonop vir 'n hoë persentasie van padongelukke verantwoordelik. Dit kos die land jaarliks miljarde aan voertuigskade, lewensverlies en gesondheidsdienste.

Terwyl Maria Ramos die spoorvervoerstelsel vernietig het terwille van korttermynbesparings, is 'n groot deel van die bevolking – ook die groot aantal onwettige immigrante – afhanklik van dié kriminele agter die stuurwiel om hul van punt A na punt B te vervoer.

Slegs 'n eie staat sal die Afrikanervolk red van die gemors en geweld waarin die land versink het en mense wat dit ontken, is nie net onintelligent nie, maar ondersteun die groteske immoraliteit van hierdie stelsel.

Die taxibestuurders sal moor en misdaad pleeg solank as wat hulle toegelaat word en solank die vrome maar wrede voorstanders van "demokrasie" en "menseregte" die werklike bloedbad wat hulle in Suid-Afrika geskep het met hul leuens probeer kamoefleer.

teplovoy

Geert Wilders-geval toon Britse dubbele standaarde oor spraakvryheid

Die angsvallige wyse waarop die Nederlandse politikus deur die Britse owerheid op Heathrow-lughawe aangehou is, toon die dubbele standaarde van Groot Brittanje as dit by spraakvryheid kom. Wilders sou die Britse Hoërhuis oor sy dokumentêre film, "Fitna", gaan toespreek het.

Enigeen wat die film verlede jaar kort ná die vrystelling daarvan op die internet gesien het, sal saamstem dat dit allermins ekstremisties, haatdraend of aanhitsend van aard is. Al wat Wilders baie oortuigend in "Fitna" doen, is om aan te toon in watter mate die beginsels van Islam onversoenbaar met moderne, demokratiese en veral Westerse waardes is. Hy het die film bedoel as waarskuwing vir diegene wat ongebreidelde Moslem-immigrasie na Europa voorstaan en meen dat dit geen gevolge vir die toekomstige waardes en vryheid van Europese bevolkings inhou nie.

Terwyl Brittanje in die redelik onlangse verlede die ANC en SAKP gehuisves het wat stedelike terreur in Suid-Afrika gepleeg het, is dié land nie bereid om 'n filmvertoning en 'n beskaafde gesprek daaroor toe te laat nie. Die morele bankrotskap van Brittanje word deur hierdie stap bevestig.

Op 'n ander vlak is die optrede van Groot Brittanje om 'n demokraties verkose politikus vanuit Nederland bloot op grond van sy kulturele of politieke menings op hul grondgebied te verbied uiters kommerwekkend. Dit toon weereens die toenemende onverdraagsaamheid van die multikulturele samelewing en sy voorstanders. Terwyl multikulti's die regte van nie-Westerlinge voorop stel, word die regte van Westerlinge bykans nie erken nie.

Ook die onhoudbaarheid van die ANC se transformasiemaatskappy wat met kommunisme of fascisme vergelyk kan word, gaan ongesiens in Westerse lande verby omdat die regte van Westerlinge nie op dieselfde vlak as dié van swartes of Moslems deur multikulturaliste gesien word nie.

Terwyl Wilders deur Brittanje die swye opgelê word, heers daar insgeslyks 'n onheilspellende stilte in die Verenigde Koninkryk en ander Westerse lande oor die onreg en geweld wat daar tans teen die Afrikaner in Suid-Afrika gepleeg word. Dit sou dom wees om nie die verband raak te sien nie.

Фильчаков прокурор

Die DA en Afrikaners

Die Vryheidsfront Plus se bewerings dat Pretoriase kandidate "oorgesien" word wanneer dit by plekke op die party se kandidatelys kom, is op sy minste kommerwekkend.

Hoewel die DA bekendstaan as "die grootste Afrikanerparty", met ongeveer 'n miljoen Afrikaners wat daarvoor stem, bestaan die vermoede steeds dat die ou liberale Prog-groepering, met Helen Zille as hul leier, die partyleierskap in 'n ystergreep het. Daarom verkies die party om Engelssprekende Johannesburgers op sy Gautengse kandidatelys te plaas, eerder as Afrikaanssprekende Pretorianers.

Hoewel die DA met behulp van die Kleurlingstem in die Weskaap beheer oor Kaapstad geniet en 'n kans staan om die provinsie in te palm, verteenwoordig die Gautengprovinsie steeds die ekonomiese en politieke swaartepunt van die land. Daar woon ook meer Afrikaners in Gauteng, in Pretoria en aan die Oos- en Wesrand, as in enige ander deel van die land of selfs ter wêreld, as mens die diaspora-Afrikaners in ag neem.

Soos ons op hierdie blad al male sonder tal geargumenteer het, verteenwoordig die PWV-gebied die hinterland van die Afrikaner. Dis hier waar ons 'n Eerste, Tweede en 'n Derde Republiek opgerig het en in die verlede vir ons vryheid gestry en gesterf het.

Die gedagte dat die liberale en toenemend linkse DA van Afrikanerstemvee in ons hinterland gebruik maak ten einde die agtergehaalde Prog-tradisie in die SA politiek te laat voortleef, laat voorwaar 'n wrang smaak in die mond.

Dan is dit ook so dat 'n groot groep Afrikanerpolitici in die DA hulself soos Sappe uit die jare twintig en dertig gedra, toe G.D. Scholtz gepraat het van "mense met Afrikaanse vanne maar wat hulself nie as Afrikaners beskou nie en eerder sal sterf as om Afrikaans in die parlement te praat".

Die DA skuld die publiek een of ander verduideliking oor die oorverteenwoordiging van die liberale Prog-element vanuit die noorde van Johannesburg en die agter-Tafelbergse dele van Kaapstad in die party en die oënskynlike miskenning van die party se groot aantal Afrikanerkiesers wie se sienings en kultuur nie in die party weerspieël word nie.

slots uk

Niekie van den Berg, jongste politieke nar?

Die nuus vandeesweek dat die omroeper Niekie van den Berg tot die politiek toetree as DA-kandidaat, beklemtoon die tekort aan enige geloofwaardige politieke leierskap in die land. Die DA moet werklik desperaat wees om die aanbieder van die "Sê wie"-program, wat as polities korrekte Afrikanerhater bekendheid verwerf het, op sy kandidatelys te plaas.

Ook in die ANC is daar natuurlik hordes sogenaamde parlementslede wat nie in staat is om op enige ander manier 'n salaris te verdien nie en gereeld gekke van hulself maak in hul openbare uitsprake. Diegene wat kraters van hulself maak, verteenwoordig miskien nog die room van die room, want 'n groot gros ander woon nie eens die parlement by nie of raak op die banke aan die slaap.

Moontlik sal Niekie van den Berg met sy domastrante menings wat op volslae onkunde oor die politiek en die geskiedenis gegrond is homself tuisvoel in die parlement, gegewe die materiaal wat reeds op die banke sit (of slaap). Dis egter nog nie 'n goeie rede vir 'n opposisieparty om so 'n nar as moontlike verteenwoordiger van kiesers te oorweeg nie.

обработка цена Данильченко

ANC-bewind maak oorlog teen Afrikaans

Die soveelste voorval waarin 'n Afrikaanse skool deur amptenare van die provinsiale onderwysdepartement oor taal geteister word, is besig om hom by die Hoërskool Hans Strijdom op Naboomspruit af te speel. In 'n georkestreerde set is tien Engelssprekende kinders by die skool ingeskryf en word daar nou daarop aangedring dat die skool ook Engelsmediumklasse moet aanbied.

Hoewel die Skolewet bepaal dat die beheerliggaam van 'n skool sy taalbeleid en onderrigmedium bepaal, steur die ANC se onderwysdepartement hom eenvoudig nie aan die wet nie en is besig om een Afrikaanse skool na die ander te intimideer ten einde Afrikaans as onderwystaal te ondermyn en op die duur te vernietig. Toe die Hoërskool Ermelo en sy gewilde hoof, mnr. Koos Kruger, gepoog het om beswaar teen dié intimidasietegniek te maak, is Kruger summier deur die departement ontslaan. Ook die ANC-minister van onderwys, Naledi Pandor, wat nie eens kan verseker dat eksamenuitslae op die juiste datum bekendgemaak word nie, het aktief aan die veldtog teen Afrikaans by Hoërskool Ermelo deelgeneem en selfs die regbank is gepak met Afrikaansvyandige regters wat 'n hardhandige en ongemotiveerde uitspraak teen die skool gelewer het.

Dit is so helder soos daglig dat die huidige bewind 'n waaragtige oorlog teen Afrikaans voer. Soos Robert Mugabe ten noorde van ons, mag hy hom uiteindelik tot ekstremisme wend om sy doelwit te bereik. Die onderwysdepartement se vyandigheid jeens Afrikaans word deels gemotiveer deur 'n oorgeneemde Brits-koloniale bewussyn waar Engels gesien word as "die betere taal", die taal van die elite waarin daar dikwels op ander neergesien word. Die teenstrydige element hier is natuurlik dat Afrikaanse skole soveel beter presteer as Engelstalige skole, soos einde verlede jaar geblyk het toe die matriekuitslae bekendgemaak is.

Die onderwysdepartement word deur psigopate bestuur vir wie voortreflike, rustige, gedissiplineerde, goed presterende skole 'n steen des aanstoots verteenwoordig. Mugabeagtige burokrate wil Afrikaanse skole destabiliseer en afbreek ten einde juis hul unieke bydrae tot Suid-Afrika se kundigheid en intellektuele kapitaal tot niet te maak. Andersins spruit hierdie vyandigheid ook uit rassejaloesie. Immers word die departement nie net gemotiveer deur sy negentiende-eeuse Boerehaat jeens Afrikaans en Afrikaners nie, maar ook deur 'n soort rassenyd wat weereens sy oorsprong in Zimbabwe het.

Nadat Kader Asmal die meeste Afrikaanse universiteite vernietig het en gereduseer het tot grotendeels Engelstalige en minderwaardige kolleges waar ideologiese breinspoeling 'n groter plek het as akademiese studie, wil Pandor en haar fanatiese amptenare dieselfde met ons Afrikaanse hoërskole bereik. Saam met Afrikaans, sal gehalte ook uitgesmyt word.

Die vraag is hoe lank Afrikaners nog hierdie volgehoue aanslag op ons taal, kultuur en mees basiese regte gaan verduur voordat een of ander vorm van georganiseerde opstand gaan plaasvind? Dit help nie dat mnr. Jacob Zuma positiewe geluide oor Afrikaners maak terwyl sy ministers en amptenare 'n hele veldtog teen ons voer nie.

Ons doen 'n beroep op elke Afrikaanse organisasie om die gepoogde verengelsing van Hoërskool Hans Strijdom te verwerp en 'n gesamentlike front teen die minister se volgehoue anti-Afrikaanse beleid te vorm.

Ons het al gesien dat woorde en argumente geen uitwerking op Pandor en haar sluwe taalmoordenaars het nie. Optrede, selfs drastiese optrede, is nou nie net geregverdig nie, maar noodsaaklik.

Die skrif is aan die muur vir Afrikaans as onderwystaal en as kultuurtaal. Ons mag nie dat 'n dik en ongeskikte Swazi-immigrant, wat nie eens verblyfreg in ons land behoort te geniet nie, ons kosbare skole wat oor meer as 'n eeu deur hardwerkende Afrikaneronderwyseresse en – onderwysers opgebou is, vernietig nie.

free bet online

Gedoe oor rasseterme verraai Westerse siekte

Skinderstories oor die Britse koninklike gesin wat plaaslik opgeslurp word, bevestig gewoonlik die koloniale aard van die Suid-Afrikaanse samelewing of ten minste 'n deel daarvan.

Die jongste sensasionele item wat die beroemde Britse poniekoerante aan ons opdis, oor prins Harry se gebruik van die woord "Paki", is egter 'n perd van 'n ander kleur, by wyse van spreke. Die term, wat die Engelse prins al 'n hele tyd gelede tydens 'n privaatgesprek in 'n grap gebruik het, word tans aan die groot klok gehang. Selfs die Britse eerste minister, Gordon Brown, het hom verplig gevoel om te verklaar dat die gebruik van die woord "Paki… onaanvaarbaar is en geen plek in die Britse samelewing het nie".

"Paki" kan beswaarlik 'n vloekwoord wees, aangesien die nagenoeg 173 miljoen inwoners van Pakistan dit trots as die prefiks van hul vaderland se naam gebruik. Weliswaar beskik "Paki" binne 'n bepaalde konteks – soos die woord "Boer" insgelyks – oor negatiewe konnotasies, maar kan 'n mens iemand kwets met 'n lettergreep wat gedeeltelik sy land van herkoms benoem?

Op 'n ander vlak verraai die huidige herrie rondom Harry egter die Westerse siekte wat met "wit skuld" verband hou. Gekleurdes beledig elke dag blankes, en geen haan kraai daarna nie. So pas het twee swart polisiemanne 'in Suid-Afrika n boer van Odendaalsrus 'n "wit hond" genoem en hom met 'n wapen gedreig. Sulke bullebakkery, nogal deur die polisie, veroorsaak geen nasionale of internasionale insident nie, omdat die daders swartes is en die slagoffer 'n blanke.

Die omgekeerde, selfs waar iets taamlik onskuldigs soos die uiter van "Paki" deur 'n lid van die Britse koninklike gesin ter sprake is, word as "rassisties" verwerp en daar word selfs oproepe om straf en vervolging gedoen.

Westerlinge se oordrewe skuldgevoelens oor hul koloniale verlede speel 'n rol by die histrioniese openbare boetedoening waaraan Gordon Brown hom nou ook skuldig maak. Gekleurdes beskou "rassisme" en alles wat daarmee saamhang as 'n godgegewe geskenk waarmee blankes geïntimideer maar ook verdeel kan word met as uiteindelike doelwit die aftakeling van die Westerse kultuur en identiteit. In 'n land soos Suid-Afrika het vele gekleurdes al ryk geword uit blanke skuldgevoelens en verteenwoordig die ANC se transformasiewetgewing 'n meer radikale vorm van eertydse Amerikaanse wetgewing rondom voorkeurbehandeing vir swartes op vele gebiede, ook wat sake en handel betref.

Ongeag die manewales van die Britse poniepers wat meen dat hulle prins Harry met sy jongste faux pas op heterdaad betrap het, word Brittanje steeds deur Britte regeer en is hul amptelike taal steeds Engels. Suid-Afrika, daarenteen, word nie meer deur Afrikaners regeeer nie en Afrikaans het so te sê as opebare en ampstaal in ons land verdwyn. In Brittanje bestaan daar ook nie die soort drakoniese en anti-blanke transformasiewetgewing wat 'n mens in Suid-Afrika aantref nie.

Vir Afrikaners verteenwoordig die nuwe moralisme of Victorianisme rondom ras 'n luukse wat ons nie kan bekostig nie. Ons sukkel naamlik om te oorleef in 'n land waar een ras en etniese groep 'n ander onbeskaamd oorheers. Ons bevind ons gewoonlik aan die ontvangkant van rassistiese gedrag of rassehaat.

Daarom behoort ons, anders as die Britte nou met hul prins, nie onder mekaar vlieë af te vang oor die gebruik van redelik onskuldige skeltaal nie.

Ons probleem – om as rasseminderheid op 'n swart vasteland te oorleef – is soveel groter as om "Paki" te sê of nie te sê nie.

хамам спб