Menings – Bladsy 79 – praag.co.za

Popcru se beergreep op die SAPD

Niemand sal stry dat die beleërde Vrystaatse polisiehoof, Amon Mashigo, met sy aanstelling ‘n nuwe besem was wat skoongevee het nie. Hy was gereeld in die nuus oor hoe hy persoonlik by die bekamping van misdaad betrokke geraak het. Hy het in gloeiende nuusdekking gedy.

Sy aanstelling het gevolg op ‘n baie ongelukkige era waartydens verskeie vakbonde betrokke was oor ‘n skynbare skrikbewind wat Popcru in die Vrystaat – en ook elders – gevoer het. Polisiebeamptes wat nie lede van Popcru was nie, en as bestuurslede dissiplinêr teen Popcru-lede opgetree het, het dikwels die tweede beste daarvan afgekom.

In ‘n saak waar ‘n bevelvoerder weens die beweerde misbruik van verklikkersgeld krimineel vervolg is, het die staatsaanklaer later gedreig om hom aan die saak te onttrek omdat die destydse polisiehoof volstrek het om die aangeklaagde te skors of elders aan te wend om dit vir die staatsgetuies, polisiebeamptes onder sy bevel, moontlik te maak om sonder viktimisasie te getuig.

Die voorbeelde was legio, en het verskeie vakbondondersoeke en verslae tot gevolg gehad wat skynbaar net so onder die mat gevee is.

Toe kom Mashigo.

Dit het egter nie lank geduur nie of vreemde skorsings en die ontslag van nie-Popcru-lede het weer in die nuus begin beland, terwyl veral een geval van die teenoorgestelde aard ook die nuus begin haal het. In hierdie geval is ‘n polisiebeampte wat geskors was na hy ‘n kollega so erg aangerand het dat rekonstruktiewe chirurgie nodig was, se skorsing nie net opgehef nie, maar is hy ook bevorder terwyl verskeie regsprosesse nog in proses is. Na bewering is die Mashigo, en hierdie polisiebeampte wat ‘n lang lys van beweerde ongure optredes agter die blad het, huisvriende.

‘n Interessante tussenspel was dat die Vrystaatse polisie in opdrag van Mashigo alle kommunikasie met Volksblad opgeskort het, en ‘n klag by die Persombudsman ingedien het. Mashogo het die klag later laat vaar en die boikot opgehef – skynbaar na druk van bo.

Intussen het ‘n verslag van die Onafhanklike Klagtediretoraad oor beweerde optredes van Mashigo aan die pers gelek, en nou word ‘n ‘n forum van verontregtes gestig. Wit en swart lede en oud-lede van die SAPD is betrokke.

Die situasie ontvou terwyl die SAPD skynbaar ‘n ope uitnodiging aan oud-gediendes gerig het om na die SAPD terug te keer en sodoende die polisie se kapasiteit en kundigheidsvlakke te versterk. Solidariteit het intussen die SAPD daarvan beskuldig dat hy uit twee monde praat en gevalle genoem waaruit dit blyk asof hierdie ope uitnodiging nie werklik so oop is nie.

Solank Popcru egter ‘n beergreep op die SAPD het, so lank sal sake nie normaal kan verloop nie. ‘n Groot deel van die probleem is Popcru se affiliasie by Cosatu, en Cosatu se alliansie met die regerende ANC. Hierdeur is Popcru nie net wydsbeen deel van die staat se uitvoerende en wetgewende gesag nie, maar spesifiek in een van die gewapende magte – iets wat in ‘n normale demokrasie soos ‘n klip in die maag lê, en waarvan die gevolge net te veel gesien en gevoel word.

Pas het e-TV ‘n program – tot ontsteltenis van die SAPD – uitgesaai waarin misdadigers geen geheim daarvan maak nie dat hulle beplan om tydens die komende Fifa-toernooi, buitelandse besoekers te teiken nie. ‘n Tweede beste of gebrekkige polisieoptrede tydens die toernooi weens die onaantasbaarheid van vrot appels is nie in landsbelang nie.

Croukamp se liberale vloermoer

As akademikus het dr. Piet Croukamp op RSG se program, Kommentaar, jammerlik gefaal toe die huidige debat oor die volkstaatgedagte aan die bod gekom het. In plaas van om ‘n akademies verantwoordbare agtergrond te skets, het hy emosioneel die gedagte aan die hand selfverklaarde liberale beginsels aangeval.

Hy het as sterk voorspraakmaker vir liberalisme ingetree, wat nie weerspieël dat dit ‘n gedagterigting is was wyd, soos in Europa, die wind van voor kry nie soos blyk uit ‘n artikel van Jan-Jan Joubert, maar meer gereeld deur dr. Leopold Scholtz.

Dit sal jammer wees as die liberale respons vervlak tot die punt waar dit net die wegsmyt van speelgoed uit die kot behels.

Die debat oor die Volkstaat het nog min gefokus op die haalbaarheid van die liberale alternatief, en dit is hier waar die kwessie belig word.

Croucamp het self ‘n leidraad gebied oor hoe die liberale op die middelpuntvliedende kragte moet reageer wat nou so volkstaatsentimente aanwakker. Dit kom daarop neer om die spraakvryheid wat liberalisme bied, te gebruik om die droogmaak van die regering aan te spreek.

Presies hoe goed werk dit in die praktyk?

Nog lank voor die vorige algemene verkiesing by die stembus gevorder het, het talle stemme begin opgaan dat die DA se styl waarmee dit die regering en regeringsleiers (die ANC) aanval, gaan boemerang. Die gevolg was dat die verkiesing, soos dr. Pieter Mulder dit onlangs weer gestel het, op ‘n rassesensus neergekom het. Verskeie gesprekke moes na die verkiesing gevoer word om die lug effe gesuiwer te kry.

Reg of verkeerd, maar dit is die praktyk.

Kort hierna het dieselfde swart redakteurs wat die selfopgelegde perssensuur van politieke korrektheid verbreek het deur bv die krane teen oud-president Thabo Mbeki oopgetrek het, begin rem vasskop en sommiges in selfs geen onduidelike taal nie gewaarsku dat dié soort kritiek swart geweld kan ontlok.

Kort hierna het ‘n paar wit negrofiliste in hierdie koor begin saamsing.

Presies hoeveel liberale demokrasie bly oor as die uitoefening van hierdie opsie dié soort respons kry?

Of bietjie anders gestel: Is hierdie respons werklik minder gevaarlik as die respons op die volkstaatgedagte?

Croukamp het in sy reaksie wyd die “ons” by die liberalisme ingehark, deur onder meer deur na die verkiesingsuitslae te verwys. As akademikus was dit lomp om nie ook uit te wys dat dit wat kiesers volgens peilings wil hê of nie wil hê nie, soos die herstel van die doodstraf, teenkanting teen aborsies op aanvraag en ander tipiese sake op die liberale agenda, nie in hul verkiesingskeuses weerspieël word nie. Kortom, die kiesers se stem reflekteer veel meer ‘n laertrek-mentaliteit as die uitoefening van hul beginsels, bv, ons stem vir die DA want hulle is die sterkste opposisie teen die ANC. Die maklike vergelyking is dat wit kiesers nou hier tegnies ‘n ander ideologiese koers inslaan as die kiesers in Wes-Europa. Hoekom anders as ‘n laertrek-mentaliteit?

Die DA akkommodeer dit wel op die oog af deur aan kiesers en verteenwoordigers keusevryheid te bied oor sake soos die doodstraf, aborsies op aanvraag en gay huwelike. Dit probeer dus alles vir almal wees. Dit verg egter nie ‘n akademiese kragtoer om te besef dat hierdie opsie slegs deug solank die DA in die opposisie is nie. Sou die DA, hipoteties, aan bewind kom sou dit moet besluit na watter kant toe, en ongeveer die helfte (of selfs meer as die helfte) van die DA-kiesers gaan ervaar dat hulle nou iets kry waarmee hulle glad nie saamstem nie, en trouens, dalk uit beginsel, baie sterk oor voel.

Oor watter rigting die DA dan gaan koers inslaan kan min twyfel wees, gegewe die party se lidmaatskap van Liberaal Internasionaal. Om die ontgogelde kiesers te paai sal die “verduideliking” waarskynlik wees soos Cope se reaksie op lede se pleidooi vir die herinstelling van die doodstraf: “Die grondwet verbied dit. Punt.”

Wat natuurlik nie die waarheid is nie. Presies dieselfde bewoording wat hier tot die ophef van die doodstraf gelei het, verhinder verskeie state in die VSA nie om dit so uit te lê dat teregstellings steeds plaasvind nie. Dit sou liberaal eerliker gewees het om vanuit die staanspoor eerlik met die kiesers te wees, en nou reeds agter die grondwet te skuil.

Die tipiese liberale demokraat stel aan kiesers die keuses om te stem waarvoor hulle wil. Kom dit egter by die volkstaatgedagte tree ‘n verbete geniepsigheid in, en word byvoorbeeld verswyg dat die moderne volkereg veel simpatieker teenoor die onderbou van die volkstaatgedagte, soos groepregte, outonomie en sesessiereg staan as teen gedwonge assimilasie wat ernstige kenmerke van outokrasie insluit.

Dit is uiteraard nie die liberale se taak om hierdie bemarking vir die volkstaatgedagte te doen nie. ‘n Mens het net bietjie meer akademiese suiwerheid van Croucamp verwag gegewe die feit dat niemand ander op die paneel (twee Media 24-joernaliste) dit kon doen nie.

Sonder erkenning van dit wat die VN bepaal, en wat in die grondwette van Indië, die Europese Unie, en juridiese praktyk in lande soos die VSA, Kanada, Australië, Nigerië en vele meer praktyk is, word die kiesers deur ‘n liberale kartel mislei.

Croucamp het Sondagaand die geleentheid gehad om hom as ‘n gebalanseerde politieke wetenskaplike te ontvou, maar het eerder die keuse uitgeoefen om ‘n liberale vloermoer te gooi.

what to post on instagram for business

Ons wag op die kaptein

Wie se skuld is dit dat ons nog nie ‘n volkstaat het nie? Die volk s’n – natuurlik!

Die stelsel wat ons voorouers voor 31 Mei 1902 gehad het, was nie ‘n demokrasie nie. Dit was ‘n republiek. In ‘n republiek behou die burgers die gesag oor die regering, in ‘n demokrasie staan die burgers die gesag af aan die regering. Sedert 1902 het ons stadigaan gewoond geraak dat die regering alles vir ons moet doen. Toe die koloniale regering niks wil doen nie, toe stig ons organisasies wat vir ons moet doen – soos die Broederbond, die FAK en ander. Toe die organisasies ons ook in die steek laat, toe soek ons ‘n Leier. Nou het die leiers ons van die wal af in die sloot ingelei.

Op 31 Mei 1910 word die Unie van Suid-Afrika gestig – ‘n gefabriseerde monstrositeit van die Britse Empaaier. Teen wil en dank is ons nou deel daarvan en ons kry ‘n nuwe vlag en landslied om ons lojaliteit aan die Staat te bevestig. Verder moet ons seuns hulle lewens vir die Staat opoffer. Nietemin werk die volk tog almal hard om ons vryheid terug te wen. Dink aan 1938 en 1948. Die volk self neem aktief deel en magtige oorwinnings word behaal.

Op 31 Mei 1961 word ons ‘n “republiek”. Ons dink toe alles is verby, ons het ons vryheid terug gekry. In werklikheid is dit nog steeds dieselfde gefabriseerde staat van voorheen. Ons seuns moet in die bos gaan veg om vir die politici “tyd te koop” om ‘n politieke oplossing te bereik. In die Broederbond, die NP en die susterkerke kry die liberale faksie die oorhand. Die bereiking van ‘n oplossing deur middel van Groot-Apartheid word gerysmier. Nou neem die volk nie meer aktief deel nie, ons kan nou ontspan want sake is in “ons mense” se bekwame hande. Ons weet mos verseker dat die politici, dominees, professor-doktore en die koerante nie vir ons sal lieg nie.

Intussen is daar mense wat ‘n ander oplossing soek, naamlik ‘n volkstaat. Hulle word grootliks geïgnoreer, of linkses genoem. Later word hulle regses genoem. Hulle is ekstremiste en blykbaar dra hulle, nes die kommuniste, baarde. Hulle doen navorsing en publiseer boeke. Maar nog die liberales nog die konserwatiewes stel belang in wat hulle te sê het. Maar danksy Genl. Constand Viljoen, is daar tog ‘n klein toegewing in die nuwe grondwet na 1994.

‘n Nuwe bedeling kom in 1994 tot stand. Ons kry ‘n regte-gebaseerde liberale demokrasie – net soos in Europa. Hierdie soort stelsel is ‘n klaaglike mislukking – ook in Europa. Die kiesers sit magteloos teen dit wat die politici, en veral die burokrate, besluit. In die Verenigde Koninkryk het die twee groot partye dieselfde beleid en die kiesers moet besluit watter leier se gesig is die mooiste. In die Verenigde State is ‘n soortgelyke situasie en die fly-over country begin praat van sesessie. Daar is ook die Tea Party-beweging wat spontaan onder gewone mense ontstaan en wat onafhanklik van die politieke partye is. Hierdie mense hou optogte en vergaderings en word ‘n faktor wat die politici begin bekommer.

Ons sit hier in ons eie gemors. Al kry ons ook ‘n Groot Leier, wat presies kan of moet hy doen? Dit gaan baie geld kos, hy sal nie belastinggeld kan gebruik nie en ‘n miljardêr sal seker nie wil help nie. Sal die volk dalk weer moet koekies bak? Daar is baie om te doen, publisiteit moet gemaak word, vergaderings moet toegespreek word, samesprekings moet gevoer word. Sal die volk dalk weer deur-tot-deur moet loop om steun te werf en te oortuig? ‘n Kaptein span nie self die seile nie, hy gee bevele aan matrose.

Die Volksraad se Verkiesingsommissie mag dalk die antwoord wees. Hulle het alreeds oral, ook in die buiteland, registrasiebeamptes. Hierdie is ‘n voetsoolvlakaksie en kiesers moet ‘n ID kan toon.

Kan ‘n soortgelyke verkiesing nie elektronies gedoen word nie? Al sou ons net voorlopige leiers kan aanwys met opdrag om die volk bymekaar te maak. Uit so ‘n registrasie kan ‘n meer akkurate profiel van die volk opgestel word. Massa kommunikasie kan ook per sms gereël word. Mense kan opgeroep word om op kort kennisgewing op bepaalde plekke vergaderings of optogte by te woon. Dit sal nogal gaaf wees as mense tradisionele drag kan aantrek vir sulke geleenthede. Natuurlik moet dit net nie bots met die rugby nie, want rugby is vir die meeste mos meer belangrik as vryheid.

Dalk word vryheid weer belangrik en ontstaan daar ‘n vryheidsdrang wat ‘n onblusbare brand word.

Krag uit vernuftige voetwerk

Terwyl Eskom se planne om kragtariewe vir drie jaar lank teen bykans vier keer meer as die land se inflasieteikens te verhoog, speel daar ‘n stryd op ‘n ander vlak af.

Oor die land heen is daar talle private ondernemers wat lank reeds, of op die punt staan om selfopgewekte krag in die Eskomnetwerk te stort, of aan plaaslike munisipaliteite te verkoop. Van hierdie ondernemings ly egter groot skade terwyl daar op ander vlakke klei getrap word, dikwels weens burokrasie, maar ook omdat hierdie private voorsieners dikwels die krag teen ‘n hoër tarief wil voorsien as waarteen Eskom dit self kan opwek.

Nie al hierdie private instellings se projekte het hernubare energie in die oog nie, en kwalifiseer daarom nie vir die beoogde meevallers vir diegene wat hernubare krag wil opwek nie.

Plek-plek is daar egter reeds vordering, soos by Bethlehem waar dié dorp nou ‘n deel van sy kragbehoeftes voorsien uit ‘n privaat onderneming wat hidro-elektriese krag in die Asrivier opwek. Dié rivier het ‘n sterk, kunsmatige stroom danksy water wat onderdeur die Drakensberge van die Katse-dam kom, onderweg na die Vaaldam.

Die regering se teiken is die opwekking van 10 000 GWh hernubare krag teen 2013, maar burokrasie en glipse vertraag die proses op die oomblik baie, sodat nog min werklik beslag kry. Van hierdie private ondernemers stel uiteraard baie belang in die tarief wat Nersa aan Eskom gaan toestaan, aangesien dit weer Eskom se betaalvermoë aan voorsieners van hernubare krag sal bepaal.

Intussen is daar verskeie projekte om huishoudings se elektrisiteitsafhanklikheid te verlaag deur sonkrag-warmwatertoestelle aan te bring. Die term, ekovriendelike argitektuur, is selfs gebore.

Dat Suid-Afrika nog so in die kinderskoene staan van hernubare kragopwekking is moeilik verstaanbaar. Die geleenthede is legio. Suid-Afrika het ‘n beduidende potensiaal in bykans enige van die opsies soos sonkrag, windkrag, golfkrag en metaansgaverbranding. Owerheidsbeleid was dikwels die doodsteek ter beskerming van Eskom, soos die destydse verbod op ‘n rits stroomversnellersaanlegte in die Oranje, soortgelyk aan dié wat in die Asrivier nou een vir een in bedryf gestel word.

En toe gaan brand Eskom vas.

Wat die kwessie ‘n teer punt maak is dat dit gebeur het te midde van die voortgesette betaling van reuse bonusse aan duidelik onbekwame bestuurders.

‘n Probleem is dat Eskom se regrukaksie hom vasloop teen die verbruiker se beperkte betaalvermoë, wat vererger word deur die voorsiening van gratis krag aan sommiges, en grootskaalse diefstal van nie net krag nie, maar infrastruktuur soos kabels en geleiers.

Volkstaat: Die internet moet help

In die ou dae, so is gespot, het “die “Engelse” Prog gepraat, SAP gestem en die Here gedank die NP is aan bewind.

Vandag, so lyk dit, stem die Afrikaner Prog, hy dink HNP en hy word geïndoktrineer om nie sy godsdiens na sy politiek deur te trek nie.

Dit is min of meer die gevolgtrekking wat ‘n mens moes maak met gisteraand se aanbieding van RSG se program, Kommentaar.

Die rede vir dié afleiding was die teenwoordigheid van dr. Piet Croukamp op die paneel.

Gewoonlik word die beste resultaat vir ‘n besadigde politieke ontleding verkry deur ‘n welsprekende, goed ingeligte persoon uit die sentrum, wat in staat is om standpunte van die vleuels te akkommodeer. Croucamp het hom egter openlik, en by tye by herhaling, namens “ons” vanuit die liberale hoek uitgedruk.

Croukamp is goed belese en gewoonlik vlymskerp akkuraat, maar sy vorige deelnames is gekenmerk deur ‘n tien persent waar hy “dit” verloor, en sy subjektiwiteit hom platloop. Dan neig hy om sommer blatant ongeskik te wees.

Gisteraand het ongelukkig weer daardie tien persent opgelewer.

Die joernalis wat die hele diskoers oor die volkstaat op dreef gekry het, Pieter du Toit, het heel besadig oorgekom, en by tye selfs die indruk geskep van iemand wat nie so sebore is nie, maar so semoer.

Die doel van hierdie bespreking is egter nie om gisteraand se Kommentaar per se te ontleed nie, maar die vreemde verdwyning van politieke wetenskaplikes en staatsregslui uit debatte en gesprekke oor die volkstaatgedagte. Vreemd, omdat, anders as wat dit gereeld in die media voorgestel word, die omringende kwessies soos selfbeskikking, selfregering en die sesessiereg modern en volkeregtelik suiwer is.

Vreemd, ook, omdat die middelpuntvliedende kragte wat die volkstaatgedagte nou impetus gegee het, naamlik vervreemding as gevolg van die ANC se hantering van die situasie, heel gangbare gesprekmateriaal geword het nadat swart redakteurs die politieke korrektheid afgetakel het en die wit redakteurs deur hierdie gat in die dyk gestroom het..

En nog vreemder, omdat baie van die politieke wetenskaplikes en staatsregslui wat in die jare voor en kort na 1994 stem dik gemaak het hieroor nie intussen dood is nie, en skynbaar ook nie van standpunt verander het nie.

‘n Deel hiervan kan miskien verklaar word aan die hand van die feit dat die meeste wie se menings gewig dra, in die akademie in diens is, en dat hulle hul loopbane koester. So asof hulle vertroue verloor het dat die hoogaangeskrewe liberale bedeling en sy grondwetlike waarborge aan dié mense ook daardie vryheid bied. Meer as ‘n dekade gelede het minstens sommige van die universiteite se Politieke Wetenskap-departemente die Noord-Suid-diskoers na sowat ‘n halfeeu op die rak van uitgediendheid gaan afhaal en afgestof.

Hierdie benadering behels in sy korste moontlike opsomming dat die Noorde (die ontwikkelde lande van die Noordelike halfrond) verantwoordelik met aanwas moet omgaan sodat hul ekonomieë die onbeheerste aanwas van die suide (meer in besonder Afrika suid van die Sahara) kan onderhou. ‘n Uitgediende benadering is afgestof, maar die moderne word gerak.

Trouens, so swygsaam, en soms blatant onkundig soos die departementshoof van Politieke Wetenskap aan Kovsies soos uit ‘n radio-onderhoud geblyk het) is die hedendaagse akademici dat ‘n mens wonder of outonomie, selfregering en soortgelyk hoegenaamd deel van die leerplanne is. En dan dalk nog te wonder hoekom al hoe minder Suid-Afrikaanse universiteitskwalifikasies oorsee die papier werd is waarop dit gedruk is.

Daar is egter ‘n ander moontlikheid hoekom die werklike akademici so swygsaam hieroor geword het, en die ontleedwerk terugval op onafhanklike ontleders en joernaliste met mindere kwalifikasies (soos die uwe).

‘n Aantal jare gelede het ‘n akademikus en intellektuele reus, en bekende Staatsregkundige as onafhanklike kandidaat vir die KP in ‘n tussenverkiesing gestaan. Sy opponent was ‘n persoonlike vriend van ‘n NP-minister, en dié weer van die redakteur van ‘n bekende Afrikaanse dagblad. Dié redakteur was weer legendaries vir sy baie kort lont. Die gevolg was ‘n swartsmeerdery van die akademikus op die laakbaarste denkbare vlak. Die prof het nog ‘n klag by die persombudsman of iets dergeliks ingedien, maar selfs met sy regskennis dadels uitgerig. Sedertdien is sy pennevrug ligjare verwyder van dit waarin hy ‘n meesterkenner is.

Aanverwant hierby is die aard van kritiek wat akademiese skryfwerk oor die onderwerp ontlok. ‘n Persoon wat bloot die regs- en staatkundige posisie uiteensit, nie eens al is hy ‘n professor met vier doktorsgrade nie, skryf die volkereg nie. Hy gee dit bloot weer. As hy / sy dan uitwys dat die kwessie van ras volkeregtelik nie deel van die pakket uitmaak nie (dit eintlik net bemoeilik) sê hy / sy dit omdat dit so is, sonder in agneming van eie gevoel.

Om dan hieroor ‘n pot kokende olie op ‘n mens omgekeer te kry sal die meeste akademici wyd laat hou. Dit laat boonop die vraag ontstaan of die Afrikaner se kultuur dan so minderwaardig is dat dit nie soos in die geval van die Baske, die Letlanders, Armeniërs en ander op eie bene volkeregtelike status kan verwerf nie, maar ras bygesleep moet word. (Volk is ‘n vrywillige assosiasie en Koos Kombuis kán dus bedank, maar ras is moeiliker om af te skud al “beg” Antjie Krog ook “to be black.”)

Ja, dit is so dat die ANC met die ras-storie begin het, maar dit verander bloot die intensiteit van onderdrukking wat die norm is om die vlak van outonomie volkeregtelik te bepaal – nie die definisie van volk nie. Van die kritiek kom van mense wat nogal baie herinner aan die storie van die boer wat bobbejane met pampoene vang. Hy maak gate daarin waardeur die bobbejaan se hand net mooi pas, maar as hy sy hand ingesteek het en ‘n handvol pitte beetgekry het, kan hy nie weer sy hand uitkry nie. Die boer sal hom bo-op daai pampoen doodslaan maar laat los sal hy daai pitte nie laat los nie. En nee, dis nie my eie uitdinksel dié nie, dit kom amper 25 jaar gelede van ‘n baie regse argitek.

‘n Ruk gelede het dr. Christo Landman in ‘n artikel geskryf dat hy meen onder die stappe ter voorbereiding van Afrikaner-selfregering, ook die opleiding van leiers op die beplanningstafel moet wees. Hierna het ander in soortgelyke terme menings gehuldig. Die feit is dat enige proses na selfregering, outonomie en / of die volkstaat pragmaties en regstegnies baie kompleks is, en dat dit uiters kortsigtig is om die mense wat die volkstaters bitter nodig gaan hê – die akademici met die doktorsgrade en werklike gevorderde kwalifikasies en kennis – van internasionale standaarde – en nie soos strooipoppe op te stel en dan aan flarde te skiet nie.

Miskien het iemand die vaardigheid en tyd om die toepaslike verslae van die Presidentraad se Staatkundige Komitee en die Volkstaatraad, asook toepaslike voorleggings aan Kodesa, in teksformaat te skandeer en op ‘n webwerf te plaas sodat dit makliker bestudeer kan word. Dan sal mense wat op webwerwe so van die heup af skiet met min moeite kan gaan kyk en self sien dat al vier wiele reeds ontwerp is en dat heelwat na die kalibrering reeds gedoen is voor dié werk ashoop toe verban is. Met hierdie kennis weer terug in die hoofstroom-besprekings sal daar hopelik minder skadelike “juweeltjies” uitgehoes word, selfs al is die skrywers en samestellers van hierdie berge werk self nou buite die besprekingspoel.

Ek maak die afleiding dat dié werk nie algemeen elektronies op die net is nie omdat ek niks van my eie werk raakgeGoogle kry nie, terwyl ek weet verskeie van die verslae dui my naam in hul bronnelyste aan. (Google dui wel van die verslae aan, maar my eie pogings om die verslae se inhoud self op die skerm te kry was onsuksesvol.)

куплю бра topcargo

Die ons-is-nie-so-nie Afrikaners

Die meningspeiling onder Beeld lesers,waar ‘n meerderheid hul ten gunste van ‘n volkstaat uitspreek, is veelseggend as mens in ag neem dat baie “regses” in elk geval nie eers Naspers se dagblaaie lees nie.

Tim du Plessis se reaksie is egter tipies: Hierdie mense wil nie regtig ‘n volkstaat soos Orania hê nie, hulle is maar net ontevrede.

Dan gee Tim vir ons ‘n tipiese Nasperssedeprekie wat daarop neerkom dat jy ontevrede mag wees, solank jy nie “regs” is nie. Soos gewoonlik word die term “regs” en “rassisties” na willekeur omgeruil.

Tim stel dan terselfertyd dat die begrippe regs ,links, verlig en verkramp uitgediende begrippe raak. Hierdie nuwe standpunt is betekenisvol, want politieke etikettering is ‘n sleutelkomponent van Naspers se strategie as selfaangestelde meningsvormer van “Afrikaanses”. Ek vermoed hierdie nuwe standpunt is noodgedwonge omdat, volgens die Naspers definisie van “regs” en “rassisties”, die meeste van Beeld se lesers nou “regse rassiste” is.

Met die Reitzvideo se histerie het Tim egter vir ons ‘n nuwe etiket vir die “nuwe” verligte Afrikaners gegee, nl. die “ons-is-nie-so-Afrikaners”.

Die ons-is-nie-so-Afrikaners het eers ‘n gemors van Apartheid gemaak en nou klaarblyklik aan die onderhandelingstafel ook ‘n gemors van die liberale demokrasie gemaak. Al ideaal wat nou vir hulle oorgebly het is “om nie soos die regses te wees nie.”

Kom ons kyk na ‘n paar tipies regse Afrikaners wat ten gunste is van selfbeskikking:

Piet Retief

Andries Pretorius

Koos de la Rey

Christiaan de Wet

Kom ons kyk na ‘n paar tipies linkse “ons- is-nie-so” Afrikaners wat ‘n nou onbekende politieke bedeling voorstaan:

Piet Koornhof

Pik Botha

F.W.de Klerk

Eugene de Kock

Die interessantste voorbeeld van die ons-is-nie-so-Afrikaners is natuurlik Eugene de Kock,wat volgens Rapport losgelaat gaan word om regses te jag.

Ek verstaan nou hoekom Naspers so ontsteld is oor De Kock se moontlike vrylating, want as hy losgelaat word kan Beeld die meeste van sy lesers verloor.

advertising cost on

Ilze Salzwedel pleeg volstruisverraaierspolitiek

Beste Ilze, volstuispolitiekery was nog nooit op die lang duur standhoudend nie – en dit is wat jy pleeg in jou ope brief – wat deur die spreuk in die Afrikanermond so mooi omskryf word – al gaan ‘n leuen hoe snel, die waarheid agterhaal hom wel. Jy gaan my gelyk gee geen spreuk in enige volksmond ontstaan sonder deurwinterde ervaring nie.

Die hele beskaafde wereld vandag het ontstaan uit trek en vestigings van nedersettings wat uiteindeik tot ‘n volk gegroei het met ‘n eie unieke taal en kultuur. Dus maak dit die Afrikaner nie anders of uniek in hierdie opsig as ander volkere nie.

Die feit dat ander groepe nie die geleentheid gebruik het om dít wat deur die Afrikaner tot stand gebring is te ewenaar nie kan kwalik voor die deur van die Afrikaner gelê word of nog meer – ons daarvoor verantwoordelik hou. Nog minder het hulle die reg gehad om ons land op te eis bloot omdat hulle hulle arbeid teen vergoeding aan die Afrikaner aangebied het.

Die feit dat ons ontneem is van ons wettige eienaarskap van ons land Suid-Afrika wat ons opgebou het oor ‘n periode van 300 jaar plus – deur oningeligte en onregverdige druk van die buiteland en deur verraad van ons gekoopte en betaalde “eie”, asook uitbuiting van ons goedgelowigheid en medemenslikeid en ons naïewe vetroue in ons medemens – verander nie die realiteite nie.

Goedgelowig en vir seker naïef het ons geglo in die nuwe bestel van ‘n reënboognasie – maar soos die realiteite van die eskalerende vergrype van die nuwe ANC-regering ons getref het – het ons al hoe meer in skok en ongeloof teruggetrek.

In apatie het ons gesien hoe ‘n skooldogter op haar bromfietsie brutaal en moedswillig doodgery is – waar sy in ‘n ry staan by ‘n verkeerslig – op pad skooltoe – net omdat sy nie vinnig genoeg pad gegee het vir ‘n swart taxibestuurder nie.

Duisende blankes is deur swartes vermoor op die grusaamste en onmenslike maniere. Blanke vroue is verkrag en gemartel, jong vaders en broodwinner is net doodgeskiet, blanke motoriste is gekaap en geskiet, blanke kinders is doodgemartel en duisende blanke boere op plase is insgelyks dood gemartel of geskiet.

Ons word sonder enige wettige rede gearresteer en tussen swart kriminele geplaas wat dan aangemoedig word deur die swart polisie om ons te verkrag – veral die blanke mans.

Doelbewus en openlik is daar gewerk om ons taal en kultuur te vernietig.

Doelbewus is ons uitgesluit daarvan om enige werk te bekom deur alle vakante poste te reserveer net vir swarte en die blankes te ontslaan uit poste wat hulle beklee het.

Doelbewus is ons eie isisiatiewe om werk te skep vir onsself gekaap deur die ANC-regering deur ons met wetgewing te verplig om net swartes aan te stel.

Die ANC-regering het ons land binne 16 jaar verlaag tot ‘n derdewêreldland waar:

die land deur ‘n kriminele mafia geregeer word;
skool- en universiteitstandaarde vernietig is;
topinfrastruktuur vernietig is;
ons riviere met riool besmet is;
die armes nog armer gelaat is;
die regering ons belasting jaarliks op miljoenrandmotors verkwis;
ander miljoene rande op ongebriedelde brassery, vakansies en konferensies in duur hotelle vermors word;
en bowenal hulle eie sakke met ons swaar verdiende belastinggeld vul.

Nou kom jy wat Ilse is en sê dit is nog steeds ons verantwoordelikheid om die land se probleme alleen op te los en ons verantwoordelikheid om die honger massas te voed, wat deur hul eie regering in ellende gedompel word.

Kry jy nie skaam vir jou brief nie, want nou weet almal van jou volstruisverraaierspolitiek?

Vervolgens wil ek dit vir jou hier omonwonde stel: die Afrikaner het opgestaan en die Afrikaner is ‘n mag om mee rekening te hou as hy gese het: genoeg is nou genoeg!

топкарго отзыв

Orania is die volkstaat, en basta!

Dan Roodt, jy is n intelligente man, maar soms dink ek my oordeel laat my in die steek.

Jy praat en praat, maar wat is die oplossings?

Ek was ook jare terug in jou posisie, deur te weet iets is erg verkeerd maar nie te weet wat die oplossings is nie.

Daar is ‘n hele rits organisasies wat ‘regs’ is, maar nie besef dat almal reeds weet wat die probleem is nie, mense soek oplossings.

Oplosings is nie om Pretoria se naam te behou nie, want as daar nie meer mense is wat aan Pretoria se naam waarde heg nie, dan kan hulle dit rustig verander.

Tans is die gevaar dat sake so skeef loop dat die oorblywende blanke in Suid Afrika met haas sal vlug, omdat die “Regses” nie die oplossings wat werk nastreef nie maar eerder hul volgelinge probeer oortuig van wêreldhowe en ander twak.

Ons kans om SA terug te kry onder ons beheer is nul, ‘n kind van vyf kan dit vir jou sê.

Wat wel waar is, is dat Orania reeds bestaan, mense leef daar met ‘n kriminele statistiek vergelykbaar met Switserland.

Jy propageer dat dit n onwerklbare plan is, en verkoop malhede soos om Silver Lakes en ander voorstede (waar hope volksvreemdes reeds woon) eerder te sien as potensiële volkstate?

Klim in jou kar en gaan ondersoek Orania eerstehands.

Wat nodig is, is dat volksgenote belê in industrie daar, stuur kinders na koshuise toe daar, sodat die plek kan uitbrei om plek te maak vir wanneer alles finaal hier uitmekaar val.

Prof. Boshoff kan jou vat en wys dat sy plan werk, die res kan jou net n klomp twak vertel, jy is nie uitgesluit nie.

Beste Marius,

Net drie opmerkings:

1. Carel Boshoff IV het Vrydagaand 15 Januarie 2010 by die Diamantvaleilandgoed uit sy eie erken dat “Orania nie die politieke oplossing vir die Afrikaner is nie” en dat die plek meer van ‘n “geslaagde eksperiment” as ‘n volwaardige volkstaat is.

2. Die infrastruktuurbelegging om 2 tot 3 miljoen Afrikaners in die Noord-Kaap te vestig, sal waarskynlik triljoene rand in vandag se geld kos; waar gaan dit vandaan kom. Ry bietjie hier in Pretoria, Centurion en Midrand rond en dink by jouself dat alles wat jy hier om jou sien op Orania gebou moet word.

3. Ek was al op Orania en het groot waardering vir wat daar vermag is. Myns insiens moet Orania deel vorm van die uiteindelike groter volkstaat, ons eie ondafhanklike Afrikaanse Republiek.

Dan Roodt

турецкий хамам прокурор Фильчаков

En Kleinfontein dan?

Nêrens in die jongste artikels oor die volkstaatgedagte maak iemand melding van Kleinfontein nie. Ek wil net sê: Haai, ons het klaar ‘n Afrikanergroeipunt hier! Hier bly ook ‘n duisend Afrikaners, nes op Orania. En ons is, presies soos wat almal voorstel, aan die buitewyke van Pretoria, heeltemal binne trefafstand van werksgeleenthede . . . en die Menlyn-winkelsentrum.

(Gaan witmense regtig nog Menlyn toe soos Beeld beweer? President Zuma se kiesers wat so in die oorvol gangetjies drentel-drentel, dryf my teen Menlyn se glasdak uit! Glo my, daar is witter winkelsentrums, nader aan Kleinfontein.)

Op Kleinfontein word ons vullis verwyder. Twee maal per week. Sonder bohaai. Ons dogtertjies speel tot na donker veilig in die straat. Ons oumas trek alleen geld by ons OTM sonder om die heeltyd oor hulle skouers te moet kyk. Niemand kaap ons pa’s se motors in hulle opritte nie. Alles wat ons op Kleinfontein doen, doen ons boonop in Afrikaans.

Daar is ongelukkig baie binnegevegte op Kleinfontein. Ek is sat van die storie dat ons ou volkie mos nooit kan saamwerk nie. Dis waar van alle volke. Die Oos-Duitsers het so oor en weer oor mekaar geklik by die Kommuniste dat die huidige regering steeds die dossiere van die ou geheime diens dig hou. En gaan kyk maar weer na die fliek Braveheart om te sien hoe die Skotte mekaar uitverkoop het.

Die waarheid is veel eerder dat niks wat regtig die moeite werd is, tot stand kan kom sonder ‘n stryd nie. Kleinfontein sal sy probleme oplos.

Het jy murg in jou pype? Is jy ‘n Afrikaner wat genoeg gehad het van misdaad en chaos? Kan jy hard werk, vasbyt, (partykeer) bekhou en moedhou? Emigreer dan Kleinfontein toe. Jou volk het jou nodig.

Dan Roodt se volkstaat-idee: ‘n ope brief

Ek het my nog nooit verwerdig om op Dan se skrywes te reageer nie, maar gister se Volkstaat-een vat die koek! In kort: hy is ‘n voorstander van die idee dat ‘n Afrikaner-volkstaat gestig word. En hier is hoe sy Volkstaat moet lyk (ek plak net so van sy blog af): Ons eis ‘n derde van die land in ‘n strook wat loop van Pretoria-Oos tot anderkant Witbank met Jan Smuts-lughawe en die meeste kragsentrales, asook suidwaarts ‘n groot deel van die Oos-Vrystaat tot in die Suid-Kaap met die kusgebied tussen Port Elizabeth en Mosselbaai daarby ingesluit.”

Hier sal “Afrikaners oplaas ná eeue van vlug, swerf en stryd omdat ons deur Katolieke Spanjaarde, moordlustige Britte en nou rassistiese Afro-Saksers verdruk is, vryheid smaak.”

Hoesê? Ek het Geskiedenis tot Matriek gehad, maar het seker die dele gemis waar Afrikaanssprekendes deur “Katolieke Spanjaarde” vervolg is. En Afro-Saksers?? Ek weet van Afro-Americans, en dis vir my ‘n belaglike konsep. (Om jouself met Afrika te verbind bloot omdat jou oerantie se oupagrootjie se derde niggie 400 jaar gelede in die Kongo gewoon het, kon ek nog nooit verstaan nie.) NET SO MIN as wat ek nie rassiste soos Roodt se ontkenning van swart mense se regte om in Suid-Afrika te woon en te werk en te leef verstaan nie.

Want al was my oer-oer-oer-oupagrootjie ‘n Russiese Duitser, is ek ‘n Suid-Afrikaner. Nie ‘n Rus of ‘n Duitser nie. Of ‘n Ier, aan my ouma se kant. Ek is ‘n Afrikaan, wat hierdie kontinent in my bloed het en NOOIT erens anders wil bly nie. En ek is Afrikaans en trots daarop, en ja, ek is ‘n Afrikaner, maar minder trots dáárop as mense soos Roodt die term rondgooi en beweer hy praat namens alle “denkende, moderne en ingeligte Afrikaners”.

Skies tog, Neef Roodt, maar wat maak dit my dan? En volgens alle definisies wat ek ken en gemeet aan alle beskaafde standaarde en norme is ek beslis denkend, modern en ingelig. Jammer, jy praat beslis nie namens my en my vriende nie.

En jou stelling: “Swartmense en vele Engelssprekende blankes verkies die huidige regeringsvorm met sy welvaartstaat, misdaad, Engels, regstellende aksie, omgewingsbesoedeling en korrupsie wat ons tegelyk woedend en moedeloos maak.

Net so sal hulle waarskynlik ontuis voel in ‘n land met wetstoespassing, Afrikaans en hoë opvoedkundige standaarde waar niks op ‘n skinkbord verkry word nie. Dit sal egter ordelik, skoon en veilig wees met die helfte van Suider-Afrika se BNP en Afrikaans as enigste amptelike taal.” verwerp ek met meer minagting as wat dit verdien. Dis nie net onchristelik nie, dis ook chauvinisties, nepotisties (baantjies vir boeties, jy weet), gierig, rassisties en meerderwaardig. Alles dinge wat in MY Bybel nogal sterk afgekeur word deur dieselfde Here wat sekere “Afrikaners” so links en regs gebruik om hulle idiootlike uitsprake te regverdig.

Ja, meeste van die dinge waarop jy nou wil beslag le vir die Volkstaat is ontwikkel onder die apartheidsregering, maar met wie se hande-arbeid en bloedsweet? As jy wil eerlik wees, hoofsaaklik met SWART mense s’n, Dan. So, wie het meer reg daarop: wit of swart? (Die antwoord is eenvoudig: alle Suid-Afrikaners het ewe veel reg op hierdie land en sy hulpbronne.)

Ja, daar is probleme. Daar is misdaad en swak opvoeding en infrastruktuur wat ineenstort. En korrupsie en plaaslike dienste wat non-existent is. Maar die volwasse, Christelike ding sou wees om saam te soek na die oplossing, en om mense in jou dampkring te besiel en te inspireer om van SUID-AFRIKA ‘n beter plek te maak. As ons wag vir die regering, gaan ons lank wag. Daarom moet ONS ‘n begin maak. ONS moet ons bure leer ken en by ons plaaslike gemeenskapspolisieringsforum aansluit sodat ons saans veiliger kan slaap. ONS moet sorg dat ons kinders ook by die huis opgevoed word. ONS moet ons Bybelse opdrag van naasteliefde uitvoer, en mense help wat swaarkry, ongeag ras of klas.

Daar is vir my ‘n logiese oplossing wat ons almal skynbaar miskyk: elke gesin in hierdie land wat oorvloed het, moet iemand (of ‘n gesin) help sodat die maatskaplike las nie so swaar druk op die regering nie. Want hoe kan 50 miljoen mense uit staatskoffers gehelp word? En nee, moenie vir my vertel dis jou goed en jy’t daarvoor gewerk nie. Onthou maar altyd wie die Bron is, wie die Voorsiener van ‘n werk is. Hy kan dit enige tyd wegneem, en dan gaan jy (dalk eers as jou neseier op is) ook bakhand moet staan. En Sy Opdrag is om te help waar jy kan. En dit sluit swart mense in. Eers as minder mense broodgebrek ly, kan ons begin om die misdaadgolf in SA hok te slaan.

‘n Ander kwessie is die verval van waardes en norme – nog ‘n rede tot immer stygende misdaadsyfers. Beeld berig vanoggend van ‘n taxi -bestuurder wat ‘n rooi lig ignoreer het en die dood van ‘n pragtige 19-jarige op haar verjaarsdag veroorsaak het. MAAR, vrinne, dis LANKAL nie net meer taxi’s wat so ry nie. Kyk bietjie om jou – gewone mense, ja ook wit mense (shock and horror!!) ry gereeld voor my oor rooi verkeersligte. Of in die geel streep. Of teen lewensgevaarlike spoed. (Al die jong manne met hulle Tazz’s en Chico’s gesien, om nie te praat van die manne in die luukse motors en 4×4 nie.)

En die manne met die Klippies en Coke in hul lywe is dikwels nie oorgretig om die sleutels aan vroutjie te oorhandig na ‘n partytjie nie. Dronkbestuur eerder, en blote geluk as hulle nie ‘n mens se lewe kos nie.

Dis ONS plig om ons kinders ook te leer wat reg en verkeerd is, in alle situasies. Dan sal onderwysers ook meer uitgerig kry in die klaskamers.

Laasten jou slotopmerking van “vele swartmense sal dit ook so sien” is niks minder as misplaaste arrogansie nie.

Dink weer, neef. En dink twee keer voordat jy namens my as jou mede-Afrikaner praat. Ek is beslis nie soos jy nie.

укладка

Afrikaner en die volkstaat – Debat of burgeroorlog?

‘n Sinikus merk op dat die Afrikaner se volkstaat bestaan – op die internet, en dat daar reeds ‘n burgeroorlog in uitgebreek het. So erg is die skynbare burgeroorlog dat van die deelnemers al vir vrede pleit.

Die aandag is hierop gevestig toe Beeld se aanlynpeiling aangedui het dat die meeste respondente dit sou oorweeg om in ‘n volkstaat te woon.

As by hierdie oppervlakkigheid verbygekyk word, is daar egter ‘n kernwaarheid en dit is dat hierdie debat toon dat dit in heelwat mense se harte nesgeskop het, en dat hierdie groep mense weens die huidige polarisasie en ander middelpuntvliedende kragte groei.

Die verhaal word vertel van twee Korannagroepe wat haaks was en vanaf twee naasliggende koppies op mekaar losgebrand het. By geleentheid val daar toe ‘n verdwaalde koeël tussen die lotjie op die een koppie, en terstond word die wit vlag gehys, want iemand kan dalk seerkry.

Kanoneiland het volgens oorlewering sy naam te danke aan ‘n voorval toe ‘n strafekspedisie boere na die eiland opgeruk het. Die Korannakaptein kry ‘n blink gedagte, en span ‘n hol kokerboom as kanon in. Agter is buskruit of dinamiet gelaai, en voor klippe en enige denkbare ding wat kan seermaak. Toe die skoot afgaan, is daar dood en verwoesting in die Korannageledere. Die kaptein, toe hy tot verhaal kom, sê egter. “Dink net, as dit hier só lyk, hoe lyk dit nie by die Boere nie.”

Aan die aard en intensiteit van die bekgevegte kan tong in die kies gevra word of ‘n gepaste naam vir ‘n Afrikanerstaat nie ook iets tot die effek van Kokerbomstaat sal wees nie.

En dit is net die geveg onder die voorstanders en simpatiseerders.

‘n Aantal jare gelede het Tsjeggië en Slowakye besluit om elkeen sy eie koers in te slaan. Ethiopië en Eritrea se skeiding het minder vreedsaam verloop en die spaanders vlieg steeds gereeld. Tog was daardie skeidings – beide staatkundig-geografies baie simplisties teenoor die omvattende skaal jerrymandering wat ‘n staatkundig-geografiese sesessie hier sal vereis. Dit op sigself het die graaf van loopgrawe tot gevolg, en terwyl daar vanuit die loopgrawe nog net met kleilatte op mekaar losgetrek word, klink die gepaardgaande bekgeveg soos ‘n warm oorlog op sy heetste.

Die korporatiewe en konsosiatiewe selfbeskikkers vuur intussen loskruitpatrone van die flanke af.

Die aard van die bekgevegte dui op onderlinge ideologiese warmbroeiery in ideologiese kantons. Tog kristalliseer drie hoofstrome uit: Diegene wat binne ‘n grondwetlike raamwerk na ‘n vorm van selfbeskikking mik, dié wat ten minste aan volkeregtelike vereistes wil voldoen – iets wat nie noodwendig dieselfde as die vorige is nie omdat die Suid-Afrikaanse grondwet wat hierdie aspek betref ver van die Volkereg verwyder is – en diegene wat nie ‘n snars omgee wat iemand anders as hulself wil hê nie, ongeag die gevolge.

Intussen word die historiese werklikhede en die volkereg kruis en dwars met knuppels oor die slagveld gejaag en neergevel. Die navorsing van die destydse Presidentsraad se staatkundige komitee en die Volkstaatraad lê grootliks en stof vergaar. Dit sluit omvattende lewensvatbaarheidstudies in.

Terwyl in hierdie burgeroorlog genoeg energie opgewek word en verspil word om Eskom se kragkrisis die hoof te bied, kan uit ander aanlyn-debatte en briewekolomme waargeneem word hoe – soos hulle uitgekryt word – neo-konserwatiewes – anderkant die Wingerdgordyn gejag en neergevel word bloot omdat hulle hul ten gunste van die behoud van Afrikaans as onderrigmedium by die Universiteit van Stellenbosch uitspreek.

Terwyl hierdie energie verspil word, het ‘n tweede Vrystaatse plaasaanval vanjaar plaasgevind, dié keer sonder lewensverlies omdat die vuurwapen drie keer geweier het om te vuur. Skole het intussen geopen, heel waarskynlik met minder Afrikaanse onderrig as toe dit verlede jaar gesluit het.

Данильченко

Afrikaners van oraloor steun ‘n volkstaat

Ek sien myself as ‘n moderne Christen-Afrikaner wat woon in Gauteng, dien op besture van moderne en suksesvolle instellings en aktief deelneem aan die openbare lewe. Ek is deel van Suid-Afrika en wil graag deel van die oplossing wees.

Die werklikheid skets egter ‘n prentjie waar ek en my mense vervreem word deur regstellende aksie, swart ekonomiese bemagtiging wat my groep spesifiek uitsluit van deelname. Misdaad en swak dienslewering vier hoogty. Daar word vir my besluit hoe ek my kind moet opvoed, wat die taalbeleid van die skool moet wees en hoe my rugbyspan se embleem moet lyk.

Ek is vry om deel te neem en insette te gee, net solank dit nie bots met die siening van die regering nie. Die grondwet van Suid Afrika waarborg die veiligheid van sy burgers; die staat het reeds gefaal. Ons vroue en kinders word vermoor, verkrag. Ek leef in ‘n liberale demokrasie wat deur Pieter du Toit van Beeld se ANC en DA gedryf word, waar menseregte geskend word, groepsregte misken word en mense nie hul perke ken nie.

As provinsiale raadslid is ek besig om vure dood te slaan, te keer, dorp en -straatnaamveranderings te beveg. Ek is oortuig dat ‘n volk wat nie ‘n mate van selfseggenskap oor homself het nie, binne ‘n paar dekades sal verdwyn. Meer as ‘n derde van alle Afrikaners wat in 1994 in Suid-Afrika was, het reeds geëmigreer en ons sal waarskynlik teen 2040 minder as 500 000 wees.

Ek is nie erg ontsteld oor Pieter du Toit se opinie nie; elkeen is mos geregtig daarop, ook oor die ondersteuning van ‘n volkstaat, al dan nie. Wat my meer ontstel, is die blatante onwaarhede en verdraaiing van feite wat al meermale in sy beriggewing opgeduik het, hetsy deur mistasting of opset. Ek is reeds 13 jaar aktief betrokke by Orania en het 4 jaar gelede ook daar begin sake doen.

Orania-inwoners is oorwegend jonger as 45 en nie ouer soos wat Du Toit beweer nie. Orania beskik oor sy eie ekonomie en bestaan in harmonie met sy omgewing. Verskeie dorpe op die platteland waaronder Hopetown, Petrusville in die Noord-Kaap en Heilbron in die Vrystaat en ander het reeds vergaan vanweë swak bestuur. Du Toit swyg daaroor. Stukkende paaie, vervalle geboue, werkloosheid en armoede is aan die orde van die dag. Orania daarenteen floreer en gaan vooruit.

Du Toit antwoord sy eie vrae en voorbehoude deur toe te gee dat Suid-Afrika in ‘n toestand is. ‘n Liberale demokrasie het ‘n moeilike kans op oorlewing in ‘n diverse land waar menseregteskendings aan die orde van die dag is. Dit is wonderlik bevrydend om ‘n bydrae tot jou eie toekoms te kan maak, waar jou insette ‘n verskil kan maak, positief en opbouend is. Meeste Afrikaners sal altyd oral in die wêreld bly. Ons is moderne mense, ons splits atome, plant harte oor, presteer in Hollywood, Pretoria en Krugersdorp. Ons benodig egter ‘n kultuurenjinkamer, ‘n Afrikaanse universiteit en ‘n plek waar ons toekoms verseker is. Moderne Afrikaners steun die gedagte van oral waar hul tans woon.

Dit is vooruitgang en nie ‘n terughunkering na die verlede nie.

free slot games

Volkstaat moet Weste van die land uitmaak

Die huidige debat rondom ‘n volkstaat wat op beide Praag en Die Beeld se webwerwe losgebars het, het my genoop om na beide die kaarte van Praag en die VF+ se voorgestelde gebiede te kyk. Die gebied wat deur Praag voorgestel word sal ideaal wees, maar ek kan eenvoudige nie insien hoe die ANC ooit afstand van hierdie gebiede sal doen nie. Dit vorm hoofsaaklik die ekonomiese hartland van die Suid-Afrikaanse staat, en demografies bevat dit ‘n baie hoë bevolkingsgetal wat by verre uit nie-Afrikaners bestaan. Ek wil my eie voorstel indien en sal graag die mense van Praag se opinie daaroor wil pols.

As ‘n mens die VF+ se voorgestelde gebied in die Noord-Kaap (met dorpe soos Prieska, Barkly-Wes en Jan Kempdorp ook ingesluit) neem en dit deur ‘n strook met die Groter Pretoria area (insluitend Brits en Hartebeespoortdam) verbind, kan dit nie ‘n meer verkrygbare gebied vorm nie. Hierdie strook sluit dan rofweg die Wes-Rand, Potchefstroom, Klerksdorp en Schweizer-Reneke in. Dalk kan dele van die Noordwes-Vrystaat wat gebiede soos Bothaville en Odendaalsrus insluit aangeheg word?

Die voordele van die VF+ gebied is dat dit yl bewoon is, dus kan ‘n Afrikaner meerderheid wel in ‘n relatiewe kort tydperk bewerkstellig word en daar is geen nywerhede of myne wat die ANC as redes kan aanvoer om nie die gebied af te staan nie. Dit verleen ook toegang tot die weskus en dus ‘n seeverbinding. Die Groter Pretoria gebied, die Wes-Rand en die strook wat dele van die ou Wes-Transvaal en Noordwes-Vrystaat kan insluit bevat reeds ‘n hoë konsentrasie Afrikaners, daar is sterk kultuur-historiese aansprake en ‘n reeds gevestigde infrastruktuur. Dit mag ook net makliker wees om byvoorbeeld Afrikaners wat in die Oos-Rand en Johannesburg woon te oorreed om hulle in die Afrikaner Wes-Rand of Groter Pretoria gebiede te vestig. Nie juis ‘n reuse trek dan nie of hoe! Ek sien uit na Praag se kommentaar.

тамбов лежаки

Beeld-peiling en die volkstaat

Soos verwag sou kon word ontlok die uitslag van ‘n Beeld-peiling dat die meerderheid respondente aandui dat hulle gunstig voel daaroor om in ‘n volkstaat te gaan woon, baie reaksie – van beide voorstanders en teenstanders.

Al was dit geen wetenskaplike peiling nie, is daar enkele faktore wat nie uit die oog verloor kan word nie.

Ten eerste kan daar nie ongekwalifiseerd gesê word die kiesers – ook Afrikanerkiesers – stem vir partye wat nie ten gunste van ‘n volkstaat is nie. Dieselfde kan gesê word van kwessie waar wetenskaplike peilings wel ‘n meerderheidskeuse aandui, soos die doodstraf waar die meerderheid daarvoor is, en aborsies op aanvraag waar die meerderheid daarteen is. Dit word egter nie in verkiesingsuitslae weerspieël nie.

Hierdie peiling, en die stemkeuses wat studente aan sommige universiteite met studenteraadsverkiesings maak, dui daarop dat hier ‘n tendens is wat nie gevolgloos onder die tafel gevee kan word nie. Om diegene wat nou ‘n pro-volksdtaatsentiment uitspreek as agterlik te probeer uitbeeld, dra bloot bly tot die polarisasie wat peilings aandui sterk teenwoordig is.

Aan beide kante van die spektrum word foute gemaak. Onder die teenstanders is daar ‘n duidelike, en moontlik moedswillige onkunde wat in oorvereenvoudigde retoriek neerslag vind. Die politieke wetenskaplike en staatsregtelike waarnemers sal minstens geïrriteerd wees oor ignorering van die stapels werk oor komplekse opsies wat deur die gewese Staatkundige Komitee van die Presidentsraad en later die Volkstaatraad gedoen is. Die opsies is legio, en vir bykans elkeen is lewensvatbaarheidstudies gedoen. Baie Suid-Afrikaners sal moontlik onthou hoe terminologie soos regionale selfbeskikking, konsosiatiewe en korporatiewe selfbeskikking, kiesstelselverskansing, sesessiereg en vele meer in omloop was.

Die kritici, by wyse van spreke, maak hulle skuldig aan die Namakwalandse spreekwoord wat lui: “As ‘n donkie sy bek oopmaak val daar kaf uit.”

Hierdie opsies is volkeregtelik veranker en vind neerslag in grondwette soos dié van die Europese Unie, Indië, Nieu-Seeland, Kanada en die VSA. Indië het juis aan die einde van verlede jaar besluit om nog ‘n etniese deelstaat by sy huidige, meer as dertig, te skep.

Onder die voorstanders word ook lelik kleigetrap. Terwyl die oorhoofse denkers doodseker maak dat dit wat op die tafel kom volkeregtelik versoenbaar is, word op ander vlakke luidrugtig gepredik vir opsies wat nié hierdie toets sal weerstaan nie. ‘n Skeptiese waarnemer kan byvoorbeeld gerus die Vryheidsfront Plus se webwerf en beleid gaan deurkruis om te kyk of daar verwysings na ras is. (Daar is wel enkeles, hoofsaaklik in nuusverklarings van die VF+ Jeug en dan hoofsaaklik oor kampusingrasie).

Die konsep, volk, is die bousteen van die verskillende outonomie- en soewereiniteitsvlakke wat volkstaat- en selfregerende gebiede onderlê. Gesaghebbende woordeboekdefinisies en die Volkereg maak nie voorsiening vir ras as norm om die begrip “volk” te omskryf nie. Tog is die literatuur gesaai van inskrywings wat daarop dui dat ras as een van die hoekstene beskou word, en sommiges verwys selfs na die blanke volk. Dit ruk die mat van aansprake op volkeregtelike sanksie onder die aanspraakmakers uit.

Maar selfs al sou die volkstaatgedagte nie volkeregtelik veranker of lewensvatbaar wees nie, kan geen teenstander objektief verbaas wees dat dié sentimente teenwoordig, en dalk selfs uitbrei nie. Soos een Praag-besoeker geskryf het: Elke keer wat Julius Malema sy mond oopmaak, bekeer hy duisende nuwe mense tot die volkstaatgedagte. Die rits voorbeelde is oneindig lank – ‘n president wat teen die godsdiens- en kultuuropvattings van baie vrou op vrou vat met wie hy eers buitehuwelikse seks gehad het, die impak van regstellende aksie, ‘n volgehoue reeks aanvalle en moorde op boere en ‘n gewoonlik dawerende swye van die regering …..

Die vuur van middelpuntvliedende kragte kan nie gevolgloos gestook word, en die middelpuntsoekende kragte afgeskeep word, en dan verbaas waargeneem word dat polarisasie wél plaasvind nie.

Om die dinamika te verstaan, kan Piet Retief se manifes in die Grahamstown Journal gerus op die internet gelees word. Die leser kan sommer ook op die fatsoenlikheid van woordkeuses let.