Skotte – praag.co.za

Venetië stemt over onafhankelijkheid van Italië, de EU en de NAVO

Vanaf vandaag tot donderdag stemmen Venetië en de Venetianen over de onafhankelijkheid van Italië. Tegelijkertijd wordt daarmee beslist over het lidmaatschap van de EU en de NAVO. “Onafhankelijkheid of de dood”, dat is het motto van de initiatiefnemers van het referendum.

Naar het voorbeeld van Kosovo eisen de Catalanen, Schotten, Basken en de Venetianen hun onafhankelijkheid. De roep van de volkeren naar vrijheid en zelfbeschikking gaat door heel Europa en zal weldra overal te horen zijn. De weg naar een onafhankelijkheid is gemakkelijk te begaan. Volgens internationale toestemming is hiervoor slechts de toestemming van de meerderheid van de bewoners van een regio of stad nodig.

Vanaf vandaag tot donderdag willen de burgers van de stad Venetië en van de provincie Venetië stemmen over de onafhankelijkheid van Italië, evenals over de daarmee verbonden EU-uittreding en het lidmaatschap van de NAVO. De wet over het referendum werd al in 2006 aangenomen door de lokale autoriteiten. Duitstalige media hebben een nieuwsblokkade over dit referendum opgelegd. Men vreest hiermee de “doos van Pandora” te openen, zodat de vonk van de vrijheid en de vrijheidsdrang op de volkeren van Europa, vooral op de Duitsers, Zwitsers en Oostenrijkers, overspringt. Alleen Britse kranten berichten hierover.

68% van de 6 miljoen Venetianen en de bewoners van aangrenzende gebieden (viermaal zoveel inwoners als de Krim) zou voor onafhankelijkheid zijn. Uit een enquête, die door het dagblad “Corriere della Sera” in september 2012 werd uitgevoerd, bleek dit percentage zelfs 80% te zijn.

De vraag van het referendum luidt: “Wilt u dat de regio Venetië een onafhankelijke en soevereine republiek wordt?”

Als het referendum wordt aangenomen, dan willen de aanhangers van de onafhankelijkheid onmiddellijk na het einde van het referendum geen belastingen meer afdragen aan Rome.

Het eindresultaat op donderdag wordt met spanning verwacht. Waar moeten de Venetianen rekening mee houden? Zullen de Amerikanen gevechtsvliegtuigen in Oostenrijk en Albanië stationeren of vanaf het grootste militaire Amerikaanse steunpunt in het buitenland, in Kosovo, Venetië aanvallen en bombarderen? Zal de EU er opnieuw massaal politici op uitsturen en ze op het Mercato de Rialto ophitsen tot een staatsgreep?

Wordt het referendum, net zoals op de Krim, onwettig verklaard en komt de VN-veiligheidsraad bijeen? En waar is überhaupt de OVSE om te ijken of het referendum wel goed wordt uitgevoerd?

Rome heeft al aangekondigd het referendum en het zelfbeschikkingsrecht van de volkeren niet te erkennen en gedreigd met consequenties. Zal Poetin dan hulp sturen en de nieuwe Republiek Venetië bescherming aanbieden net zoals aan de bevolking op de Krim?

Het worden spannende dagen. En we kijken allemaal niet meer naar de Krim, maar naar Venetië, een van de mooiste steden ter wereld.

Bron: www.schweizmagazin.ch

Engels versterk deur immigrante en predikante

Somerset het besef dat sy grensbeleid kan slaag as daar baie blankes in die Suurveld in die Oos-Kaap kon bly. Sulke mense was daar: baie Britte het weens armoede en werkloosheid na ander lande geëmigreer. Sowat 90 000 wou Kaap toe gaan, maar sowat 5 000 het toestemming gekry om te kom.

Toe die immigrante kom, was Somerset met verlof. Hy het sy waarnemende goewerneur, sir Rufane Dunkin, gevra om die Engelse, Skotte en Iere apart te plaas. Dunkin het die 350 Iere toe na Clanwilliam gestuur! Dié nedersetting het misluk, maar van die Iere het in dié geweste agtergebly en verafrikaans.

Die meeste Skotse en Engelse setlaars het tussen April en Junie 1820 in Algoabaai geland. Afrikanerboere het gou hul nuwe landgenote met ossewaens na hul plase gebring — die Skotte na Baviaansrivier en die Engelse na die Suurveld. Baie setlaars het niks van boerdery geweet nie. ‘n Groep Londenaars, spottend die Cockney gardeners genoem, het slote van 60 centimeter gegrawe om wortelsaad te saai, uie onderstebo geplant, en mieliestronke pleks van pitte.

Min Britte het na die Kaap gekom. Die bodemgesteldheid en klimaat het dit nie so geskik vir landbou gemaak nie. Die Kaap kon dus nie deur middel van immigrasie verengels word nie.

Maar daar was ander metodes. Die owerheid het destyds predikante aangestel, en terwyl Somerset in 1820 met verlof in Engeland was, het dr. George Thom van Caledon hom gehelp om bekwame predikante en sendelinge vir die NG Kerk te vind. Britse studente in teologie is na Nederland gestuur om die taal te leer. Veral Skotse predikante het gekom.

Met die verlof van Somerset het 24 afgevaardigdes van twaalf gemeentes die eerste NG Sinode op 2 November 1824 in die konsistorie van die Groote Kerk gehou. Volgens die reglement was die naam van 1824 tot 1842 Nederduitsch Hervormde Kerk in Zuid-Afrika. (Die Sinode van 1842 het dit verander na Nederduitsch-Gereformeerde Kerk.) Somerset en sy geesgenote het sterk gedink aan die moontlikheid om die NG Kerk en die Presbiteriaanse Kerk te verenig. Dit was gelukkig onmoontlik weens die kerkorde wat De Mist in 1804 uitgevaardig het, maar ook omdat die gevoel van die Afrikaners teen die Skotse predikante mettertyd al hoe sterker geword het.

‘n Paar Afrikaners het in die 1820erjare in Nederland vir predikant gaan studeer, maar hulle was nie genoeg nie, en op die Sinode van 1834 was 12 van die 22 predikante uit Skotland afkomstig en net agt was gebore Afrikaners. Teen 1836 was daar elf jong Afrikaners wat in Europa vir predikant geleer het terwyl drie met hul studie klaar was. Die baie Skotse predikante het kommer laat ontstaan of die jong Afrikaners ‘n werk in hul land kon kry.

Die Ringe van Kaapstad en Swellendam het toe vertoë aan die Britse regering gerig en dié het in 1838 geantwoord dat gekwalifiseerde Afrikaners voorkeur sou geniet wanneer die owerheid predikante aanstel. Die Ring van Graaff-Reinet, met net Skotse predikante, wou die versoek nie steun nie onder meer omdat daar in die Oos-Kaap mense was wat Nederlands en Engels wou hê.

Van 1843 af kon die NG gemeentes self leraars beroep. Soveel afgestudeerde Afrikaners uit Nederland het bygekom dat die kerk in daardie stadium nie meer deur die leraars verengels kon word nie. Party afstammelinge van die Skotse predikante het selfs verafrikaans soos van die Thoms, Murrays, Frasers en McGregors.

Фільчаков прокурор

En Kleinfontein dan?

Nêrens in die jongste artikels oor die volkstaatgedagte maak iemand melding van Kleinfontein nie. Ek wil net sê: Haai, ons het klaar ‘n Afrikanergroeipunt hier! Hier bly ook ‘n duisend Afrikaners, nes op Orania. En ons is, presies soos wat almal voorstel, aan die buitewyke van Pretoria, heeltemal binne trefafstand van werksgeleenthede . . . en die Menlyn-winkelsentrum.

(Gaan witmense regtig nog Menlyn toe soos Beeld beweer? President Zuma se kiesers wat so in die oorvol gangetjies drentel-drentel, dryf my teen Menlyn se glasdak uit! Glo my, daar is witter winkelsentrums, nader aan Kleinfontein.)

Op Kleinfontein word ons vullis verwyder. Twee maal per week. Sonder bohaai. Ons dogtertjies speel tot na donker veilig in die straat. Ons oumas trek alleen geld by ons OTM sonder om die heeltyd oor hulle skouers te moet kyk. Niemand kaap ons pa’s se motors in hulle opritte nie. Alles wat ons op Kleinfontein doen, doen ons boonop in Afrikaans.

Daar is ongelukkig baie binnegevegte op Kleinfontein. Ek is sat van die storie dat ons ou volkie mos nooit kan saamwerk nie. Dis waar van alle volke. Die Oos-Duitsers het so oor en weer oor mekaar geklik by die Kommuniste dat die huidige regering steeds die dossiere van die ou geheime diens dig hou. En gaan kyk maar weer na die fliek Braveheart om te sien hoe die Skotte mekaar uitverkoop het.

Die waarheid is veel eerder dat niks wat regtig die moeite werd is, tot stand kan kom sonder ‘n stryd nie. Kleinfontein sal sy probleme oplos.

Het jy murg in jou pype? Is jy ‘n Afrikaner wat genoeg gehad het van misdaad en chaos? Kan jy hard werk, vasbyt, (partykeer) bekhou en moedhou? Emigreer dan Kleinfontein toe. Jou volk het jou nodig.