Dan Roodt, Author at praag.co.za

Oranje lyk goed

Afrikaners se gunstelingsokkerspan, wat in Nederland kortweg as “Oranje” bekendstaan, gaan vandag twee keer by Wits-universiteit in Johannesburg oefen. Die pers is vanaf 11.30 welkom, maar die aandsessie is geslote.

Gister het die Nederlandse span ‘n oorwinning van 2-0 teenoor Denemarke behaal. In die volgende wedstryd sal die span Saterdag teen Japan te staan kom.

Michel Vorm ontbreek tydens beide sessies. Hy vlieg na Nederland om sy seuntjie wat Sondag gebore is te sien. Die doelwagter van FC Utrecht voeg hom waarskynlik Donderdag weer by die spankeuse van Oranje.

Oranje het Maandag met 2-0 teen Denemarke geseëvier. Simon Poulsen het vlak na rustyd die bal verby sy eie doelwagter laat rol vir ‘n eie doel en Dirk Kuijt het in die slotfase toegeslaan. Japan het in die ander groepswedstryd met 1-0 oor Kameroen baas gespeel.

Die oorwinning oor die Dene het vir die Nederlandse elftal ‘n gunstige bykomstigheid. Deur die sege het Arjen Robben meer tyd om weer wedstrydfiks te raak.

“Dit is een mooie uitgangspositie om Robben rustig aan zijn terugkeer te laten werken en hem rustig te brengen”, lê die afrigter Bert van Marwijk in De Telegraaf uit.

Die afrigter het teenoor die koerant bevestig dat ook die goeie spel van Eljero Elia die druk om Robben vroegtydig in te bring, verlig het.

Die Nederlandse elftal tree komende Saterdag aan teen Japan. Die daaropvolgende Donderdag wag Kameroen as laaste teenstander in die groep. By ‘n goeie resultaat teen die Japanners lyk dit nie of Van Marwijk ‘n beroep op Robben sal hoef te doen voor de agtste finaal nie.

освещением лестницы

Vuvuzelas: die perfekte metafoor

Anders as baie liberale wat enersyds vir ons preek oor hul sogenaamde naasteliefde teenoor Afrikane, maar dan persoonlik vir Afrika wegkruip in hul rykmansbuurte of oorsee, moet ek noodwendig in ‘n Suid-Afrikaanse buurt bly wat as kosmopolities beskryf kan word. Vir die afgelope twee oggende word ons buurt gevolglik wakkergemaak deur een of ander moroon wat sy vuvuzela om 05h00 blaas. Klank trek ver in die nag, en dus kan ek hom nie opspoor nie, maar as ek kon, sou ek hom graag ‘n diesel-klisma toegedien het met sy vuvuzela as die tregter. Ons buurman se kleuterkindertjies teister ons ook al vir maande, tydig en ontydig, met die geraas van hul vuvuzelas.

Nietemin moet ek bieg: ek hou van vuvuzelas. Ek besit selfs een. Ek het ‘n miniatuur-vuvuzela gratis by ‘n vulstasie gekry toe ek ‘n bottel Coca-Cola gekoop het. Ek sal nog eendag ‘n nut vir die ding bedink. Kan mens hom moontlik gebruik as jou motor se brandstof opraak, of om vloeistof van een houer na ‘n ander oor te tap?

Nee, ek hou nie van die eentonige geraas wat dié ding veroorsaak nie. Ek hou eerder van die onbedoelde metafoor wat dit verteenwoordig. Niemand kan ‘n vuvuzela daarvan beskuldig dat dit kompleks, gesofistikeerd of ‘n gevorderde stuk tegnologie is nie. ‘n Vuvuzela is ‘n eenvoudige ding, ‘n trompetvormige stuk plastiek wat net een noot kan voortbring. Daar is geen bewegende dele nie. Hoe toepaslik vir ‘n kontinent wat nooit die geskrewe woord, die wiel of ‘n skarnier kan bedink nie. Om ‘n vuvuzela ‘n uitvindsel te noem, is kennelik ook om die waarheid so ‘n effe te rek. Dit is in wese ‘n plastiekweergawe van ‘n bok se horing, iets wat kwalik gekategoriseer kan word as ‘n tegnologiese deurbraak.

Op soortgelyke wyse is baie van dié kontinent se bewoners ook eenvoudige siele, veral diegene wat dink dis pret om ‘n vuvuzela te blaas. Daar is spanne wat in die Sokkerwêreldbeker speel wie se lande van herkoms Bach, Beethoven, Vivaldi en Puccini kon voortbring. Puccini se Nessum Dorma was byvoorbeeld ‘n vorige Wêreldbeker se temalied. Afrika se musikale bydrae tot sokker? Die vuvuzela met sy hele een noot. Weer eens: hoe toepaslik.

So ook kan jy seker wees dat, as ‘n lid van die onwelriekende ANC-regime sy mond oopmaak om voete te verwissel, daar slegs een gedagte tussen al die geraas is: “Gee, gee, gee, want anders is julle rassiste.” Enige uitlating deur Juliaas kan net sowel vervang word deur die geskal van ‘n vuvuzela, want die gedagte-inhoud van ‘n vuvuzelanoot en ‘n ganse toespraak van Malema is presies dieselfde.

Ek hoop dus hulle blaas daardie vuvuzelas kliphard telkens as hulle die eentonige tweeslag sogenaamde volkslied (in werklikheid ‘n afgesaagde kinderkransliedjie), Kosie Sukkel Vreeslik In Afrika speel. Die vuvuzela is die perfekte begeleiding vir Kosie Sukkel, om nie te praat van ‘n perfekte metafoor vir die Nuwe Suid-Afrika nie.

free bonus slots no deposit mobile Александр Фильчаков

So van hoenders gepraat

Die onlangse rubriek deur dr. Dan Roodt, Wanneer gaan die Afrikaner koers kry? het betrekking. Daarin haal hy vir M.T. Steyn aan wat gesê het: “Om Afrikaners te lei, is soos om ‘n klomp hoenders aan te jaag!”

Die kultuurpolitieke beweging PRAAG, soos ek dit verstaan, strewe die doelwitte van Vryheid, Afrikaner-behoud en die beskerming van Afrikaans na. Ek assossieer in ‘n mate hiermee en is dus lankal reeds ‘n lid van hierdie kultuurpolitieke beweging en sy forums. Ek deel nie noodwendig dieselfde sieninge as PRAAG of PRAAG-lede met betrekking tot die belangrikheid van my taal nie en ook nie met die party-verhoudinge wat PRAAG noodgedwonge moet handhaaf met ander organisasies nie. Maar ek deel wel die enkele grootste ooreenstemmende doelwit van vryheid.

Soos wat die wêreld die afgelope paar jaar ‘n nuwe herlewing begin ervaar in die rigting van sogenaamde regse politiek, in lande soos Nederland, België en selfs Duitsland; is daar ‘n soortgelyke wakker-wording in die arena van ekonomiese beleid en teorie. Die doktrines en beleide van mense soos John Maynard Keynes, Thorstein Veblen en Alfred Marshall begin al hoe meer krake en gate toon in hulle absolute fondamente. Die neo-klassieke ekonomiese denke waarop ons welsynstate gebou is word daagliks as gefaald uitgewys. ‘n Wesenlike rigting-verandering na die amper verlore “Oostenrykse Skool” begin plaasvind. Die “Austrians”, soos Ludwig von Mises, Murray Rothbard, Henry Hazlitt en meer onlangs, Hans Hermann Hoppe se bekroonde werke begin al hoe meer van ‘n aanklank in vrye lande ervaar. Hulle teoriëe en doktrines bly steeds uitgesproke en onder druk, maar die verdedging daarvan op eie meriete is onbetwyfeld.

Die laissez-faire ekonomiese beginsels van die Oostenrykse skool bewys, onteenseglik, dat die teenwoordigheid van die staat negatief inwerk op die welvaart en uiteindelike vryheids-doelwitte van ‘n gemeenskap. Die staat is, en sal altyd oop wees vir onbevoeglike invloed, neig tot korrupsie en on-effektiwiteit. Die staat het die monopolie op mag in die land en kan deur middel van wetgewing, belasting en gewapende mag enige van ons vryhede “wettiglik” ontneem. As groep A se eindom onteien kan word om tot voordeel van groep B aangewend te word net omdat groep B vinniger aanteel as groep A, wat is die burokrasie anders as die stelers en die delers alles in een? As daar sulke arbitrêre bepalings gebruik word om mag te misbruik dan ontstaan daar mos aansporings om:

(i) Deel van hierdie besluitnemings groep (die staat ) te wil word sodat jy die een kan wees wat die onteiening kan doen. Verwys elke staats amptenaar wat al van nepotisme of bedrog aangekla is. Verwys ook Mugabe se oorlogs-veterane.

(ii) Hierdie groep te beïnvloed sodat hulle nie joue ontneem nie, maar net jou bure se eiendom. Sien die algemene rampokker in die land wat sy ANC konneksies verkoop en daaroor spog. Wat geld bydrae tot die verdediging en bevordering van politici sodat hulle die roede gespaar sal wees. Wat sy politieke vernuf (nie ekonomiese of industriële vernuf nie) gebruik om tenders te wen.

(iii) Of om jou eie groepie te stig wat eendag maar net dieselfde wil doen sodat jy van groep A kan ontneem om aan groep C te gee. Verwys COPE, DA end die MDC.

Het ons soveel van ons vryhede al verloor dat ons dit amper nie eers meer mis nie? Is die skille al vas gegroei aan ons oë?

Die staat kan tog nie die vryheid van sy burgers beloof of beskerm aan die een kant en dit ontneem aan die ander kant nie? Jou staat kan tog nie ‘n derde van jou salaris neem, die taal beleid van jou kind se skool voorskryf, jou grond onteien, die arbeidspraktyk van jou besigheid bepaal en dit alles doen onder die dekmantel van vryheid nie? Boonop is die ander kant van die “kontrak” ‘n kamstige lewering van dienste? Amper alle ekonomiese doktrines bewys dat sulke dienste beter, goedkoper en meer effektief deur die burgers in ‘n vrye mark gelewer sou kon word as wat die staat dit ooit kan doen.

Elke een van ons weet hoe werk jy met jou eie geld as jy vir jouself iets moet koop (‘n nuwe kar). Jy lê self-beheersing en oorweging aan die dag. Jy probeer die meeste vir jou begrote rand kry.

Ons weet ook hoe elke een van ons werk wanneer jy met iemand anders se geld vir jouself iets moet koop (jou baas se kredietkaart vir ‘n werksete). Jy is nog steeds besorgd oor die uitgawe want jy wil darem ‘n goeie diens / produk vir die geld kry. Daar is ‘n oorweging om ten minste ‘n goeie voordeel uit die transaksie te trek. Jy het waarskynlik geen probleem om die R100 van jou baas te spandeer nie, maar jy wil darem iets goeds en ordentliks koop daarvoor. Jy wil nie R100 spandeer op ‘n brood nie.

Derdens weet ons ook hoe jy met jou eie geld vir iemand anders iets koop (bv ‘n geskenk vir iemand anders). Jy is nie soseer bekommerd oor wat die produk of diens se kwaliteit is nie, jy wil net nie te veel van jou eie begrote rand spandeer nie. Jou besorgdheid lê inherent in die koste van die transaksie want dit is tog jou geld.

Die laaste groepie is die groep waarin jou regering, die ANC, jou staat, JZ en Malema val. Hulle spandeer iemand anders se geld op iemand anders. Dieselfde besorgdheid oor fondse bestaan nie. Dieselfde besorgdheid oor die kwaliteit van die diens bestaan nie. En dit is te verstane. Dit is die aard en natuur van die staat, alhoewel dit net erger en meer opvallend is in Afrika. Dit is onafwendbaar dat hierdie koei moet dood gemelk word. Dit kan nie anders nie.

Nêrens is die bewyse van die Oostenrykste skool so ooglopend soos in die Nuwe Suid-Afrika onder die ANC nie. Hulle ekonomiese teoriëe voorspel, verduidelik en bewys hoekom die staat ‘n groter vergryping van hulle burgers se eiendom sal moet doen. Dit sal en moét kummulatief net groter word a.g.v die monetêre en fiskale beleid van die ANC. Die fiskale en monetêre beleid van die DA sal waarskynlik tot op die letter met dié van die ANC saamstem, met dalkies ‘n groter klem op die kwaliteit van die diens. Groepe sal egter steeds gepaai moet word, gunsies bekom moet word en die welsynstaat gehandhaaf moet word. Alles met die belasting-betaler se rand.

Kan jy in Suid Afrika:

– Jou privaat eiendom en lewe met alle middele tot jou beskikking beskerm?

– Jou inkomste aanwend soos jyself goeddink?

– By jou afsterwe, jou inkomste oordra aan jou kinders sonder dat die staat ‘n deel van jou afneem?

– Diamante op jou eiendom ontgin en vir jouself hou?

– ‘n Selfoon network begin sonder goedkeuring van ‘n staatsamptenaar?

– ‘n Arbeidskontrak met die proliteriaat sluit op terme wat vir julle aanvaarbaar is?

– Sê wat jy wil en publiseer wat jy wil?

En ons dink ons het vryheid?

As ek by dr Roodt se aanhaling van MT Steyn mag leen, is die klomp hoenders heeltemal te deur die mis. Die blanke Afrikaner in Suid Afrika gaan verseker nie enige tyd homself uit sy verknorsing probeer loswikkel nie. Nie vir sy geloof, sy taal, sy gesin se veiligheid of enige iets anders nie. Hy sal dit net doen as sy lewensmiddele en inkomste finaal bedreig word. Die hoenders se mieliepitte moet eers opraak. Ons wil eers voel voor ons hoor.

рефрижераторный Лобановский

Roodt genomineer as VVK-kandidaat

Vir dié wat nog nie weet nie, dr Dan Roodt is genomineer as kandidaat vir aanstaande jaar se volksverkiesing.

Soos almal reeds weet, word daar in Mei 2011 so ‘n volksverkiesing gehou. Die verkiesing word geadministreer deur die VVK (Volksraadverkiesingskommissie by www.vvk.co.za). Binnelands en buitelands is daar ‘n groot aantal registrasiebeamptes besig om kiesers te registreer.

Daar is ook begin met die nominasie van kandidate vir die sewe volksraadslede. Volgens die VVK-inligtingsdokumente kan ‘n kandidaat slegs deur ‘n geregistreerde kieser genomineer word. Elke nominasie moet een honderd sekondante hê en elke sekondant moet ‘n geregistreerde kieser wees. ‘n Sekondant mag slegs een kandidaat sekondeer en mag daarna nie weer ‘n ander kandidaat sekondeer nie. Belangstellendes kan ‘n kandidaat sekondeer deur die vorm persoonlik in te vul, of elektronies sekondeer deur die invul van ‘n spesiale vorm.

As mens jou denke fokus op wat in die VOLK se beste belang is, is daar sekerlik nie ‘n meer geskikte kandidaat as dr Roodt nie. Dit is krities noodsaaklik dat bekwame persone as volksraadslede verkies word. Hierdie verkiesing is dalk ons enigste kans om onsself weer op die voete te kry – mens sidder by die gedagte dat ook hierdie poging mag misluk.

Verskillende persone het verskillende menings oor presies wat “bekwaamheid” behels. Kyk mens na die mandaat van die volksraad wat verkies gaan word, moet die eis om selfbeskikking eerstens aan die Suid-Afrikaanse regering gerig word. Indien dit misluk, moet dit aan die internasionale gemeenskap gerig word. Sou dit ook misluk, moet die situasie aan die volk voorgelê word. Dit beteken hierdie volksraad sal met hooggeplaastes in plaaslike en oorsese regerings asook leiers van groot sakeondernemings in gesprek moet tree. Hulle sal ons saak moet kan stel en vrae moet kan beantwoord. Hulle sal goed ingelig moet wees oor regsargumente, ekonomiese kwessies en geopolitieke gebeure. Hierdie persone sal ook oor die nodige interpersoonlike vaardighede moet beskik. Internasionale kontakte met goedgesinde meningsvormers en vryheidsinstitute kan ook help.

Ek het al verskeie voorstelle gehoor van persone wat as bekwaam beskou word. Die meeste van hierdie persone is nog nie as kandidate genomineer nie. Dit laat my wonder waarom nie. Hulle kan tog nie hulleself nomineer nie. My gevolgtrekking is dat hulle nog nie genader is nie. Hoe moeilik kan dit wees om so ‘n persoon te bel, te faks, te kontak op Facebook? Miskien ken mense nie so ‘n bekwame individu persoonlik nie en huiwer om hom of haar te kontak. Maar iemand moet tog die ys breek. Ek verstaan daar is ‘n afsluitingsdatum vir nominasies en die verkryging van sekondante.

Daar is werk om te doen. Ek en jy moet die werk doen; ons kan nie wag tot iemand anders dit doen nie. Kandidate moet genomineer word, sekondante moet gevind word, kiesers moet geregistreer word. Ek weet van geen ander plan of poging, behalwe hierdie volksverkiesing, wat vir ons selfbeskikking gaan bring nie.

Ek is oortuig dr Roodt sal tot die volksraad verkies word. Hy is een van die min persone wat oor ‘n duidelike visie vir ‘n volkstaat beskik. Ook verstaan hy hoe so ‘n volkstaat in die praktyk moet funksioneer. Ek is oortuig dat Praag-lesers gaan toustaan om hom te sekondeer.

Veels geluk, dr Roodt!

Ns. Enigeen wat belangstel om as een van die honderd sekondante op te tree, word genooi om my te kontak by wlabuschagne[aapstert]take5.co.za.

how to promote Александр Фильчаков

BBC wil sokker sonder foefoezelas uitsaai

Die Britse uitsaaikorporasie, die BBC, ondersoek tans die moontlikheid om ‘n “foefoezelavrye” weergawe van sy sokkerwêreldbekerdekking uit te saai ná ‘n stortvloed klagtes van kykers oor die omstrede plastiekbeuls, berig ‘n koerant vandag.

Die Britse uitsaaier het 220 klagtes oor die lawaaierige eentonige trompette ontvang en na bewering kyk die organisasie na metodes om ‘n “skoon” toevoer te verskaf met die skare se lawaai wat uitgefiltreer is, sê die Londense Guardian.

Kykers van wedstryde wat deur die BBC uitgesaai word en wat deur die foefoezelas geïrriteer word, gaan die opsie hê om die skaregeluid af te skakel. Aldus die koerant.

Die nuus is bekendgemaak te midde van omstredenheid oor die plastiekbeuls, wat ook deur ander uitsaaiers en sekere spelers gekritiseer is.

Maar in weerwil van die aanhoudende omstredenheid rondom foefoezelas, raak hulle ook in Brittanje gewild. ‘n Groot aantal is in die aanloop tot Engeland se eerste wêreldbekerkragmeting Saterdag teen die Verenigde State verkoop.

Vlieg van die rakke af

Die Sainsbury-supermark het 22 000 foefoezelas binne 12 ure voor die wedstryd verkoop en die aanlynwinkel Amazon het gesê dat verkope met 1 000% gestyg het, berig die Guardian.

Spekulasie dat die beuls, waarvan die lawaai met ‘n perdebynes vergelyk is, by die toernooi verbied kan word, is Maandag deur die Fifa-president Sepp Blatter die nek ingeslaan toe hy dit as buite die kwessie beskryf het.

“Ek sien nie hoe mens die musiektradisies van sokkerondersteuners in hul eie land kan verbied nie. Sou u ‘n verbod op ondersteunertradisies in u land wou sien?” het Blatter op die mikrowoernaalblad Twitter geskryf.

“Ek het nog altyd gesê dat Afrika ‘n ander ritme, ‘n ander klank het.”

кухня ігри

Om die wawiel te herontdek

In sy rubriek skryf Dan Roodt hoe Afrikaners rigtingloos voortploeter en probeer om in ‘n deurmekaar land rigting te vind sonder ‘n kompas.

My ontleding is dat die grootste probleem waarmee Afrikaners worstel, is dat hul politieke -, landbou – of kulturele leiers die situasie nie mooi reg lees nie en nie mooi begryp watter opsies daar vir Afrikaners bestaan nie.

Dikwels word daardie opsies as afsonderlike spesialiteitsbelange beskou, sodat onderskeie aanslae óf as ‘n landbou-aangeleentheid beskou word, of dat dit ‘n politieke probleem is wat deur partypolitieke leierskap gered moet word om die volk te mobiliseer of om ‘n opstand te organiseer en te lei.

Landbou leiers raak nie maklik gemoeid met kultuuraangeleenthede nie, so ook nie kultuurleiers, soos byvoorbeeld die bestuur van die ES/VTM (die Erfenis Stigting en Voortrekkermonument), wat nie maklik by Afrikaners se etniese politiek of burgerregte betrokke sal raak nie.

Daar is party politieke leiers wat óf samewerkende politiek met die ANC of ‘n boikotpolitiek wat die ganse huidige bestel as onlegitiem beskou en nie met die regering kan of wil erken of saamwerk nie. Elkeen van hierdie partye beskou sy siening as oplossings vir Afrikanervryheid, sodat vooroordele tot beginsels verhef word. Dieselfde geld vir Solidariteit en Afriforum wat hulle op burgerregte en arbeidsaangeleenthede toespits en afstand tussen hulle en die etniese politieke beweging probeer hou.

Maar die enigste haalbare opsie wat Afrikaners het om hulle na vryheid te lei bly binne die konteks van die algemene volkereg wat die verhouding tussen volke en nasies bepaal. Om vryheid volgens die volkeregtelike roete op te eis verg dat die eiser ‘n legitieme verteenwoordigende owerheid van die betrokke volk moet wees. Vir legitimiteit kan daar dus slegs een verteenwoordigende owerheid wees.

Oor die afgelope tien jaar beywer Dan Roodt, Christo Landman en ekself ons vir die daarstelling van ‘n Burgerlike Owerheid vir Afrikaners, maar word telkens gekortwiek deur die onderskeie Afrikanerinstellings wat nie met etniese politiek betrokke wil raak nie. Daar is instellings wat nie in dieselfde span wil trek as die Afrikanerbond nie, ander verseg weer om met die HNP geassosieer te wees, ander beskou die VF+ as ‘n verlore saak, die TLU en Agri SA het onderlinge verskille, en die ES/VTM word as aardsversoeners getipeer.

Om vry te word sal die Afrikanervolk egter die wawiel moet herontdek.

Die buitenste staalvelling van die wiel is ons Hemelse Vader wat alle volke se lotgevalle bepaal en wat die wiel en sy vrag oor berge en riviere na sy uiteindelike bestemming sal dra.

Die speke is die verskillende organisasies wat die volk bedien, elk met sy eie leierskap, karakter en struktuur.

In die middel kom die speke in die naaf bymekaar in ‘n volksowerheid wat voortdurend kontak met die as moet maak. Die Goddelike staalvelling sal die volkswiel as ‘n eenheid bymekaar kan hou, want alle volksorganisasies bekou God as die Bepaler van volke se lotgevalle, ook dié van die Afrikanervolk.

Sonder die velling val die wiel uitmekaar, soos tans met die Afrikaners die geval is, waar elke speek op sy eie die vrag probeer dra. Die speke moet sterk en gesond wees en mag nie met mekaar wedywer nie. Die speke alleen kan die vrag egter nie alleen dra nie. ‘n Wiel kan ook nie net een of twee speke hê nie en al die speke word in die naaf in ‘n hegte eenheid saamgesnoer.

So ‘n Afrikanerowerheid is nie ‘n poliktieke party nie, funksioneer op bilaterale vlak met ander volke en regerings, ook die regering van die RSA, en is die eerste stap na vryheid.

Gelukkig is daar tans groeiende kragte aan die werk om die Afrikanerwiel te monteer. Elke Afrikaner se voorbidding word benodig om hierdie poging te laat slaag.

Die individuele verootmoediging van ‘n ganse volk wat daagliks op hul knieë die alleenheerskappy van ons Hemelse Vader erken en sy leiding afsmeek sal meehelp dat die Staalvelling weer ons volk in ‘n hegte eenheid verenig om die delikate onderhandelings tussen die speke te laat slaag. Dan kan hulle die Afrikanerwiel weer aanmekaarsit en kan ons ‘n onseker toekoms tegemoetgaan.

Dan kan ons weer skouer aan die wiel sit en enige aardse uitdaging weer die hoof bied.magic owl Фильчаков прокурор

Media-“stringers” en die propaganda-oorlog

Israel is onlangs wêreldwyd en bykans uit een mond veroordeel toe ‘n ses skepe met noodvoorraad vir Gaza onderskep is. In die skermutseling wat op een boot uitgebreek het, was daar ‘n aantal ongevalle.

Geleidelik dring ‘n ander prentjie tot die wêreld deur. Aan boord van dié skip was ‘n aantal aktiviste wat gehoop het om konfrontasie met die Israelse magte af te dwing, en boonop as martelaars te sterf. Geleidelik begin Israel se beeld weer kop optel.

Maar wat gebeur agter die skerms? Israel sou waarskynlik geen hond-haaraf gemaak het as Mossad, regstreeks of via die regering, die werklike feite op die tafel sou plaas nie.

Oor ‘n paar jaar sal die rol van sogenaamde “stringers” bekend wees.

Oor presies wat “stringers” is, is daar meningsverskille. Oor die algemeen word na iemand as “stringer” verwys as hy ‘n ad hoc-taak iewers vir die koerant moet verrig wat hom spesifiek daarvoor huur.

Binne die intelligensiegemeenskap het dit ‘n algeheel ander betekenis. Soms verwys dit na ‘n joernalis wat in diens van ‘n koerant is, maar vir ‘n intelligensie-agenskap – darem sy eie land s’n) inligting help versamel. Dit kan selfs gebeur dat hy as joernalis na gebiede gestuur word waar die intelligensie-agentskap ‘n behoefte aan inligting het.

Normaalweg word egter onder ‘n “stringer” verstaan iemand wat intelligensie-agentskappe van tyd tot tyd gebruik om berigte en artikels in media wêreldwyd te “plant.” Op die oog af kom die berig of artikel uit die “stringer” se eie pen, maar in werklikheid is die feite – en soms propaganda – baie ver daarvandaan deur ‘n intelligensie-agenskap voorsien.

Nie baie agentskappe erken dat hulle hiervan gebruik maak nie. Teen 1973 het die CIA, volgens die Washington Post, reeds meer as 30 “stringers” in die buiteland gehad. Die eerste bekende “stringer” van die CIA was Joseph Alsop wat in 1953 in die Filippyne gaan nuusdekking doen het. In die volgende kwart eeu sou meer as 400 “stringers” al ingespan word.

Teenoor die Amerikaanse senaat het die CIA erken dat hy soms “stringers” gebruik, en bygevoeg dat bykans elke ander agentskap ter wêreld dieselfde doen. Trouens, daar is skrywers wat beweer dat die CIA is in beheer van elke beduidende nuusagentskap ter wêreld is. Hul rol in ‘n sensiteringsaksie (om ‘n land se inwoners tot ‘n regeringsverandering te beïnvloed) is groot.

Die “stringer”-sage raak egter werklik interessant as Israel ter sprake kom.

Hoewel internet-verwysings na Mossad se gebruik van “stringers” volop is, is hierdie bronne nie besonder behulpsaam om ‘n prentjie van media-stringers op te bou nie. Die internetberigte verwys gewoonlik na Mossad-stringers as moordenaars wat gestuur is om gesoekte terroriste “uit te haal,” soos die onlangse moord op ‘n Hamas-leier in Dubai.

Maar tog is min lande so goed geplaas om van stringers gebruik te maak soos juis Israel. Daar is miljoene Jode in diaspora, onder andere in die VSA, en Joodse sakelui het soms beduidende belange in sakereuse met mediabelange.

Israel het ook ‘n program om buitelandse joernaliste op staatskoste na Israel te bring. Verskeie Suid-Afrikaanse joernaliste het al sulke ekskursies te beurt geval, soos Leopold Scholtz enkele jare gelede, en onlangs weer ‘n groep waaronder Rhoda Kadali en ook Johannes de Villiers van Rapport. Min word onaangeraak deur die gebeurtenis, soos Kadali wat selfs onder skerp kritiek deurgeloop het toe sy in haar daaropvolgende rubriek ‘n besonder sterk pro-Israelse standpunt ingeneem het.

Hulle word egter nie noodwendig as “stringers” gewerf nie, maar die projek bied ideale dekking om potensiële of bestaande “stringers” ook na Israel te bring en die prosesse te fasiliteer.

‘n “Stringer” is egter slegs van waarde solank sy rol as “stringer” nie bekend is nie. Dit moet werklik lyk of hy deur goeie nuusinsameling die potente inligting uitgesnuffel, en in ink verewig het. Daarom kos dit ‘n geoefende oog om “stringers” te identifiseer. Word ‘n moontlike “stringer” uit die karakter van ‘n artikel agtergekom, is dit ‘n bykans onbegonne taak om uit Google agter te kom of die persoon inderdaad ‘n “stringer”-profiel het. Byna sonder uitsondering sal so ‘n persoon – as al die duisende stukkies bymekaar geplaas is, se naam aan ‘n paar groot koerante, bv in die VSA, gekoppel wees. Hy sou ‘n ruk by ‘n Israelse instelling gestudeer het of lesings aangebied het, en daar sal verskeie ander joernaliste met dieselfde naam wees om die prentjie erg te verstrengel. In die proses is daar letterlik derduisende trefslae. Uiteindelik sal dit blyk dat die een vir wie ‘n duidelike Israelse band geskep is, nie die een is wat die “stringer” is nie maar ‘n naamgenoot.

Soms is die pogings om ‘n propaganda-omkeer te veroorsaak baie naby aan komies. Na die Israelse inval in Gaza is die “stringers” uiteraard in werking gestel. Die lesers kan self oordeel oor die volgende weergawe: Somaliese seerowers (toe behoorlik as varke in die wêreldmedia voorgestel) speel “vermoedelik” ‘n belangrike rol om wapens uit Iran via die tonnels tussen Egipte en die Gaza-strook by Hamas te kry. Selfs die roete van hoe hierdie wapens sou loop, wat ‘n behoorlike ompad na die seerowers insluit, word geskets.

Terwyl niemand sal twyfel dat wapens van Iran Hamas via die tonnels bereik nie, wil-wil dit darem net bietjie opsigtelik lyk of die wapensmokkelary net ‘n titseltjie ekstra met die teerkwas bygedam is deur die seerowers ook te betrek.

Maar enigiets is seker moontlik…

Terwyl amateur “stringer”-vangers die internet as stokperdjie deurkruis en elke moontlike leidraad opvolg, is dit seker moontlik dat ‘n paar wat as prominente ondersoekende joernaliste bekendheid verwerf, ontmasker kan word. Die meeste sal egter bietjie meer onder die nuusagentskappe se stof wegraak.

Is Israel verkeerd om “stringers” te gebruik?

Dit het ‘n pragmatiese en ‘n beginselantwoord. Die pragmatiese is gewoon dat, soos die CIA dit stel, almal dit doen. Die beginselantwoord is komplekser. Die waarde van persvryheid lê juis daarin dat dit nuus sonder bymotiewe, onbevange moet openbaar. So word dit wyd as vierde been, weliswaar informeel, van die demokrasie gereken. Om hierdie rede knyp media-instansies, soos Verslaggewer sonder grense, bykans sonder aansiens des persoons oë toe om ‘n verslaggewer te beskerm wat deur ‘n regering gearresteer of geteister te word.

Sou Verslaggewers sonder Grense dit met dieselfde entoesiasme doen as hulle sou weet dat die persoon eintlik die vryheid van die media benut om ‘n agenda te bedryf – selfs moontlik vir ‘n regering wat mediavryheid erg onderdruk?

casino online Данильченко Харьков

Bok-oorwinning groot met brak kol in skrums

“Maar hy is te klein om te merk,” sou ‘n mens g’n Franse Haan kon verkwalik as hy by die afrigter moes gaan verduidelik het hoe Gio Aplon twee keer die doellyn oorgesteek het nie.

Inderdaad, Hawston, Aplon se tuisdorp, se parlemoensmokkelaars sou by dié klein blits kon leer hoe om met vaart en aftrappe die dienders te ontglip.

Maar die Springbokke se eerste toetsoorwinning was nie net ‘n geval van biltong en boerewors nie, groot telling of te nie.

Daarvoor het die nou reeds ou kwaal ingetree dat die Bokke se voorspelers in die skrums teen die noordelike halfrond se voorhoedes knor.

Eers, ironies, toe Peter de Villiers se witbrooedjie-speler, John Smit, en BJ Botha, van die veld af is en deur Chillieboy Ralephele en Jannie du Plessis vervang is, het die bokke hier die mas opgekom. Toegegee, ‘n paar Franse is ook vervang.

Die gevolg was dat die Springbokke, met die uitsondering van die lynstane, nie werklik oorheers het nie. François Louw het wel die Franse ‘n les met lang vingers geleer maar die Franse is nog nie so lank aan die nuwe reëls blootgestel nie.

Die Franse meen, afgesien van die bykans oninhaalbare telling in die openingsminute, was hul balbesit so skraps dat hulle grootliks van die Springbokke se doellose skoppery gebruik moes maak om aanvalsgeleenthede te skep. Die openingsagterstand was net te groot vir inhaalrugby sonder veel konstruktiewe besit.

Die groot Bok-telling het dikwels in die vorm van sporadiese snelvuur, eerder as volgehoue druk gekom. Die Franse, so onvoorspelbaar soos hulle tradisioneel is, het bottervingers ingespan. Hul skrumskakel, Morgan Parra, se mam-Parra-skop het sy span vroeg onder druk gehad toe Pierre Spies die teenaanval afgerond het.

Dit is nie net die feit dat Aplon twee drieë gedruk het wat vir dié spoedvraat ‘n veer in die kopskerm is nie. Vir beide drieë moes hy heelwat werk doen. Sy tweede drie het ook getoon ‘n aanvallende span wat verbrou, kan met Aplon in die Bokke se geledere maklik sewe punte op die telbord teen hulle verwag.

Teen Italië kom veranderings aan die span, wat aan die Snorreman die geleentheid bied om sy poel van spelers vir die groot toetse te vergroot. Met twee Suid-Afrikaanse spanne wat sake in die eindstryd van die Super 14 uitgespook het, is dit duidelik dat Springbokmateriaal volop moet wees. Hulle moet net gekies word.

Herrie se kerrie: Boererate teen fufuzelas

Jare gelede is ‘n skatryk boer oorlede. Met die lees van die testament blyk dit die nasate erf ruim aan plase, aandele, ‘n strandhuis, kontant, vee en vele meer. Die jongste word egter nie hier genoem nie.

Uiteindelik kom die jongste in die testament darem ook aan die beurt:”Freddie, my jongste. Pa het jou nie vergeet nie. Aan jou bemaak ek ‘n rol doringdraad. Dit is al wat jy nie deur jou agterent getrek sal kry nie.”

Dié storie net as aanloop om by dié deel van die anatomie te kom wat in die meeste boererate teen vuvuzelablasers aan die beurt kom. As ‘n man so na dié boereraat kyk, sou ‘n mens reken dat ‘n dokter wat adverteer dat hy nou so ‘n danige yster is met die verwydering van vuvuzelas daar, dan dink ‘n mens kon hy skatryk word.

Maar die dag na die groot opening is dit heelwat stiller hier in Herrie se omgewing. Miskien het die feit dat Herrie ‘n aar gebars het en buite gaan bulder het hoe Herrie dié boereraat gaan implementeer, iets daarmee te doen. Miskien het knapie wat die naaste was se eie pa ‘n aar gebars…

Maar Herrie lees dié blasery is rof op die lippe. As ‘n mens nou so ‘n dag lank jou eie gehoor aangetas het, word die lippe, en skynbaar nie die ore nie, eerste seer.

Of miskien het dit iets gemeen met Tolla se storie van die troep wat ‘n boksie mêkies wil koop vir ‘n dampie agter die brandstoftenks. Die winkelassistent skandeer die boksie: “R35,00” seg sy.

Die troep maak beswaar. Maar die assistent hou vol. As die boksie geskên is en die “till” sê R35, dan is dit R35.

Die troep se rooklus verdamp. “Jy weet natuurlik waar jy ‘n R35se boksie mêkies kan indruk. “Nee, dit kan ek nie doen nie. Daar is reeds ‘n R85 se komkommer.”

Mev. Herrie kry ‘n selfoonvideo. Dis ‘n ou op ‘n motorfiets, met ‘n fufuzela wat agteruit steek (by die ou, nie die motorfiets nie), met byklanke en al. Ons stuur dié “boodskap” vir oudste wat die vakansie op ‘n wildsplaas werk aan. Die aand laat weet hy dit veroorsaak pandemonium. Dis na mense op die naaste groot dorp aangestuur en daar is dit nou al wyd en syd gestuur.

Van die boererate wat omgestuur word, sal beslis werk, maar dis minder ordentlik om dit aan te stuur. Van die rate is so doeltreffend, meen Herrie, die blaser sal op slag sy blaaslus verloor. En ja, Herrie het die beproefde raad gesien van waar ‘n mens die blaser met die paintballgeweer kan skiet. Dis gewaarborg om, by wyse van spreke, die blaser ‘n ander deuntjie te laat uiter. Iets wat die fufuzela se geluid soos musiek in die ore laat klink.

Ander is heel mak, soos om die ding om die blaser se nek te knoop. Ander meen om dit by die een oor in te druk, sodat dit anderkant uitkom, sal g’n skade aanrig nie, want iemand wat so aangaan met die ding het waarskynlik net een breinsel, wat hy met so vier of vyf ander blasers deel.

Party is meer kreatief. Soos die een waar ‘n mens vir die ou by die werk wat jou so boor ‘n fufazela persent gee. Gaan blaas dan ‘n paar keer ‘n fufuzela voor daai ou se kwaai buurman se huis, en laat die wette van die natuur aan hulself oor. Omtrent soos die tingerige outjie by die skool wat geleer het hoe om die boelies op hul plek te sit. Skeur net die boelie se hemp, dan wiks sy ma hom.

Herrie het ook oorweeg om ‘n fufuzela te bekom. Dalk sal Mev. Herrie hom dan toelaat om die enigste instrument wat hy kan speel, die blokfluit, te speel wanneer Herrie dit eendag weer raakloop waar dit dié keer weggesteek is. Maar net een kyk het Herrie van dié plan laat afsien.

Blaas, blaas, Herrie se storie is uit.

online Фільчаков прокурор

Zim-leiers maak geld uit ‘bloeddiamante’

Zimbabwe se politieke en militêre elite gebruik geweld en hul bande met maatskappye om die land se diamantskat te ontgin, sê ‘n nuwe verslag wat vandag deur die aksiegroep Global Witness in Londen uitgereik is.

Die groep kritiseer ook die sogenaamde Kimberley-proses se sertifiseringskema, wat geskep is om die verkoop van bloeddiamante te verhoed, weens die swak reaksie op die probleme in Zimbabwe se diamantnywerheid.

Die verslag verskyn op die vooraand van die volgende vergadering van die Kimberley-groep in Israel aanstaande week waar Zimbabwe waarskynlik samesprekings gaan oorheers.

“Oor die afgelope drie jaar het die nasionale weermag (van Zimbabwe) skokkende vergrype teen burgerlikes in die Marange-diamantveld gepleeg,” sê Elly Harrowell, ‘n aktivis van Global Witness.

“Niemand is vir dié misdade aangekla nie en nou blyk dit dat die gesamentlike ondernemings wat geskep is om toestande te verbeter direkte bande met Zanu-PF en die militêre elite het.”

Zanu-PF regeer Zimbabwe as deel van ‘n eenheidsregering met die Beweging vir Demokratiese Verandering.

Die nuwe beleggingstransaksies toon “‘n gevaarlike mate van ondeursigtigheid”, het Harrowell gesê.

“Dit laat die deur wyd oop vir staatsplundery en -korrupsie, asook die reële moontlikheid dat internasionaal gesertifiseerde diamante hernieude politieke geweld in Zimbabwe kan finansier.”

Global Witness het insgelyks die Kimberley-proses gekritiseer vir die aanvaarding van ‘n “swak kompromie-ooreenkoms”, pleks van Zimbabwe te skors vir wat beskryf word as flagrante oortredeings van die Kimberley-reëls.

‘n Verslag van die Kimberley-sertifiseringskema wat verlede week deur Agence France-Presse bekom is, het gesê Zimbabwe hou hom nou by die minimum-menseregtestandaarde in sy diamantvelde, waarmee die land ‘n stap nader daaraan gekom het weer internasionale handel in die edelstene te hervat.

“Global Witness doen ‘n beroep op internasionale regerings om Zimbabwe van die Kimberley-prosesskema uit te sluit totdat die land kan bewys dat sy diamante nie geweld en menseregteskendings finansier nie,” meen die groep.

Mugabe het besluit om aan die Kimberley-proses te onttrek indien die land nie toegelaat word om sy diamante te verkoop nie.uk online topcargo развод