Bok-oorwinning groot met brak kol in skrums

Gio Aplon“Maar hy is te klein om te merk,” sou ‘n mens g’n Franse Haan kon verkwalik as hy by die afrigter moes gaan verduidelik het hoe Gio Aplon twee keer die doellyn oorgesteek het nie.

Inderdaad, Hawston, Aplon se tuisdorp, se parlemoensmokkelaars sou by dié klein blits kon leer hoe om met vaart en aftrappe die dienders te ontglip.

Maar die Springbokke se eerste toetsoorwinning was nie net ‘n geval van biltong en boerewors nie, groot telling of te nie.

Daarvoor het die nou reeds ou kwaal ingetree dat die Bokke se voorspelers in die skrums teen die noordelike halfrond se voorhoedes knor.

Eers, ironies, toe Peter de Villiers se witbrooedjie-speler, John Smit, en BJ Botha, van die veld af is en deur Chillieboy Ralephele en Jannie du Plessis vervang is, het die bokke hier die mas opgekom. Toegegee, ‘n paar Franse is ook vervang.

Die gevolg was dat die Springbokke, met die uitsondering van die lynstane, nie werklik oorheers het nie. François Louw het wel die Franse ‘n les met lang vingers geleer maar die Franse is nog nie so lank aan die nuwe reëls blootgestel nie.

Die Franse meen, afgesien van die bykans oninhaalbare telling in die openingsminute, was hul balbesit so skraps dat hulle grootliks van die Springbokke se doellose skoppery gebruik moes maak om aanvalsgeleenthede te skep. Die openingsagterstand was net te groot vir inhaalrugby sonder veel konstruktiewe besit.

Die groot Bok-telling het dikwels in die vorm van sporadiese snelvuur, eerder as volgehoue druk gekom. Die Franse, so onvoorspelbaar soos hulle tradisioneel is, het bottervingers ingespan. Hul skrumskakel, Morgan Parra, se mam-Parra-skop het sy span vroeg onder druk gehad toe Pierre Spies die teenaanval afgerond het.

Dit is nie net die feit dat Aplon twee drieë gedruk het wat vir dié spoedvraat ‘n veer in die kopskerm is nie. Vir beide drieë moes hy heelwat werk doen. Sy tweede drie het ook getoon ‘n aanvallende span wat verbrou, kan met Aplon in die Bokke se geledere maklik sewe punte op die telbord teen hulle verwag.

Teen Italië kom veranderings aan die span, wat aan die Snorreman die geleentheid bied om sy poel van spelers vir die groot toetse te vergroot. Met twee Suid-Afrikaanse spanne wat sake in die eindstryd van die Super 14 uitgespook het, is dit duidelik dat Springbokmateriaal volop moet wees. Hulle moet net gekies word.

реглан для девочки 4 летФильчаков прокурор харькова

Springbokke kla oor NSA-lied

Peter de VilliersDie Springbokke het gekla oor hoe swak die Nuwe Suid-Afrikalied voor hul 20-13-nederlaag Vrydagaand teen Frankryk gesing is.

Die afrigter, Peter de Villiers, sê die Franse het hul oorwinning in Toulouse verdien, maar is kwaad vir die gashere oor die swak sangvertoning.

Die sanger het by tye stil gebly en gesukkel om die woorde te onthou.

“Ons is ontsteld oor die feit dat die Franse geen respek vir ons volkslied getoon het nie,” het de Villiers gesê.

“Hulle het nie iemand gekry wat dit ken nie en het geen respek daarvoor getoon nie…ons verwag dat almal respek toon vir enige volkslied.”

Die woorde van die volkslied is ‘n mengelmoes van vier van Suid-Afrika se 11 amptelike tale.

Die slot Victor Matfield het gesê die spelers was baie geskok en het weens dié blaps konsentrasie verloor.

“Elke keer as ons op die veld gaan en die volkslied sing, is dit baie belangrik vir ons. Dit is iets wat jou regtig opgewonde maak omdat jy vir jou land speel.”

“Dit was ‘n grap en die ouens kon nie eens saamsing nie. Die toeskouers het selfs begin lag. Dit was regtig teleurstellend.

Die reggae-sanger het op sy beurt gesê hy dink hy het die volkslied “pragtig” gesing.

Ras Dumisani, wat van Durban afkomstig is, het gesê niemand het vir hom gesê dat hulle ontsteld is oor sy singery nie.

Twee tromspelers van sy Afrikhaya Band en ‘n blaasorkes het hom begelei.

Die Suid-Afrikaanse volkslied is voor Frankryk se bekende “Marseillaise” gesing.

банные печи с баком для водыЛобановский

Vrystaat kom help!

Die Springbokke se skrumvertoning was Vrydagaand so verlep dat selfs Peter de Villiers dit agtergekom het. Gelukkig vir hom was die vergruisde voorry van die aand, Jannie du Plessis, Gurthrow Steenkamp en Chilliboy Ralepelle bedagsaam genoeg om beserings op te doen. Beserings is niks om oor te grinnik nie, maar die een se seer is die ander se eer, kan mens sê. Die keer kom die agterstallige eer die Vrystaters Adriaan Strauss en Wian du Preez asook die verloopte Vrystater CJ van der Linde toe. So, daar is hoop…

All Blacks doen alles aan Wallis

Nieu-Seeland se liefling, Dan Carter, het Saterdag geen genade gehad met ‘n desperate Wallis nie. Hy het veertien punte raak geskop en met haker Andrew Hore se drie daarby, het die All Blacks 19 punte gebank, oorgenoeg om Wallis se gaaie vir die 21ste keer in ‘n ry sedert 1953 te skop. Al Wallis se manne, en al Wallis se perde was nie genoeg om te keer dat hulle eier weer ‘n keer van die muur afval nie.

Die triomf van Jonny Wilkinson

Hy kan lak, hy kan skop, hy kan uitgee. Jonny Wilkinson was Saterdag die koning van Twickenham in Engeland se wedstryd teen Australië. Die man was kalm, die man was doelgerig en die man was inspirerend in sy eerste toetswedstryd in agtien maande. Die hele Engeland was aangedaan en gaande. Hy het al Engeland se punte – nege daarvan – aangeteken. Met soveel voortreflikheid wat uitgestal is, word dit in Brittanje as ‘n blote tegniese hinderlikheid beskou dat die Engelse die wedstryd verloor het, net omdat die Australiërs 18 punte aangeteken het.

бра настенные плоскиеФильчаков прокуратура харьков