Global Unease

A worldwide survey finds global public opinion expressing increasing negative views of the United States and a lack of confidence in President Bush. Global support for the "war on terror" is lower than ever.

But the other dominant nations of the world, Russia, China and the European countries fared no better, and no nation or the United Nations has filled the void in world leadership. In China’s case, its rising economic and military power is viewed with deepening suspicion by some nations.

This 2007 survey is the sixth world public opinion survey of the Pew Global Attitudes Project, which has been conducted since 2002. This most recent survey is by far the largest global survey Pew has conducted, consisting of 45,239 interviews, over a 2-month period in 46 countries and the Palestinian territories. It is likely the largest public opinion poll ever undertaken, according to Donald Kimelman, a managing director at the Pew Charitable Trusts. Without modern technology, it would have been impossible before to simultaneously conduct so many interviews across the globe.

The report for this survey, Global Unease with Major World Powers ( Global Unease, for short), was released June 27 at the National Press Club in Washington, D.C. Former U.S. Secretary of State Madeleine K. Albright and former Senator John C. Danforth made comments. Albright and Danforth are co-chairs of the Pew Global Attitudes Project, which is sponsoring this series of worldwide public opinion surveys.

"Over the last five years, America’s image has plummeted throughout much of the world, including sharp drops in favorability among traditional allies in Western Europe, as well as substantial declines in America, the Middle East, and elsewhere," says Global Unease.

An extreme case is Argentina. In 2000, half the population viewed the U.S. favorably. In 2007, the percent favorable declined to only 16%. In 2000, the U.S. had an 89% favorable rate in Venezuela; in 2007, it is 56%. Mexico has the same percentage favorable in the 2007 survey as Venezuela.

Another extreme case is Turkey, a NATO ally. The lowest country rating in the survey was Turkey’s 9% U.S. favorability rating. Other Middle East nations aren’t a whole lot better: "More than three-in-four Palestinians, Turks, Egyptians, and Jordanians express unfavorable opinions of the U.S.," says Global Unease.

In some Middle East countries, the nation’s overall score is not very meaningful. For example, in Lebanon 47% are favorable towards the U.S., but among the Christian minority it is 82%, and with the Shia majority, it is 7% favorable. 92% of the Lebanon’s Shia population has an unfavorable view of the U.S.

Israel, the U.S.’ closest ally in the region, is holding at a 78% favorable view of the U.S.

In Europe, the percentage favorable towards the U.S. has dropped precipitously since 1999/2000. During this period Great Britain went from 83 to 51% favorable view of the U.S. Today, France (39%), Germany (30%), Spain (34%) and Sweden (46%) have less than a majority with a favorable view of the U.S. Only Italy in the sample had a majority (53%).

However, attitudes of European nations towards Americans tend to be much higher than for America. For example, Germans and Swedes give 63% and 73%, respectively, favorable ratings of the American people.

In Asia, the U.S. image depends mostly on whether the country is largely Muslim or not Muslim. The U.S. is widely unpopular in Pakistan (15%), Malaysia (27%), and Indonesia (29%)—all three are predominately Muslim. Global Unease attributes the recent decline in U.S. favorability to the Iraq war and the war on terror, which Muslims tend to strongly oppose.

One Asian country that is an exception to the rule is China. China is not a Muslim country but exhibits favorability ratings towards the U.S. almost as low (34%) as the Muslim countries. Both Pakistan and China shifted a lot towards an unfavorable view of the U.S. this last year.

The United States remains popular in India (59%), Japan (61%), South Korea (58%), and Bangladesh (53%).

The belief that the U.S. gives little or no consideration to countries like theirs when making foreign policy decisions is especially prevalent in Europe, the Middle East and Asia. Israel in the Middle East and India in Asia were both exceptions to the rule with only 24% saying that the U.S. does not take into account the interests of other countries. Strong majorities in 30 of the 46 countries criticized U.S. unilateralism. The most extreme cases were France and Sweden where about nine out of ten express this view (France: 89%, Sweden: 90%).

Even Kuwait, which was liberated by American forces in 1991, has shifted in this direction. In 2003, 35% said that the U.S. pays little or no attention to the interests of countries like theirs, but now 64% say this.

International support for America’s war terror has fallen considerably since the 9/11 attacks. "The fallout has been especially steep in Europe, with decreases of at least 25 percentage points in Ukraine, France, Great Britain, Poland, Germany, Italy, and the Czech Republic." In the Western Hemisphere, sharp drops were recorded in Venezuela (45%) and Canada (37%).

Majorities in 43 of the 47 countries say the U.S. should remove its troops as soon as possible from Iraq. Even majorities in Turkey (86%), Jordan (83%) and 56%)—countries that border on Iraq and who might be concerned that a U.S. departure would hurt regional stability—favor a quick U.S. withdrawal.

While it is not surprising to see opposition to the Iraq war, the survey also found a large amount of skepticism about military operations in Afghanistan, where "we have a good reason to be there," said Secretary Albright. The majority of 32 of 47 countries want the U.S. and NATO forces out of Afghanistan as soon as possible. Even in the U.S. and Britain, 42% thinks we should disengage. In America, half (50%) believe they should stay.

The report mentions "a global backlash against the spread of American ideas and customs." In most countries surveyed, the most popular view is one of dislike for American ideas about democracy with Turkey (81%), France (76%) and Pakistan (72) leading the pack. This sentiment has increased in most regions since 2002. However, majorities in most African nations, Israel, South Korea and Japan still retain positive views of the U.S. approach to democracy.

More than any other country, the U.S. is named as the country that is "hurting the world’s environment the most." China is mentioned next most often as a contributor to global environmental problems.

Secretary Albright spoke of how difficult it is to be the U.S. representative at the UN when the U.S. image is so low.

The survey found that China’s growing power, both economic and military, are fueling anxiety.

Unfavorable views of China dominate in Western Europe, particularly in Spain (43%), Germany (54%), France (51), Italy (61%). China’s growing economic power is perceived as an economic threat in Western Europe, where close to two-thirds of Italians and the French believe this expansion is bad for the country. Andrew Kohut, president of the Pew Research Center, said the developed countries especially fear competition from China.

Opinion of China is much more negative in Japan (Unfavorable: 67%, Favorable: 29%). This represents quite a turn-around; the 2002 Global Attitudes survey found 42% unfavorable and 55% favorable. India too has become somewhat more negative on China, where the favorable percentage dropped from 56% in 2005 to 46% in 2007. In general, however, China’s image is positive in Asia, particularly in Malaysia (83%), Pakistan (79%), Bangladesh (74%) and Indonesia (65%).

China’s economic power appears to foment much anxiety in Mexico, Czech Republic, South Korea, and India. These countries say by large majorities that China’s growing economy is a bad thing: Mexico (55%), Czech Republic (56%), South Korea (60%) and India (48%). At the other extreme, the African nations surveyed are much more welcoming to China’s economic power, e.g., 80% in Nigeria say China’s growing economy is a good thing.

While most of the world, with strong reservations, views China’s economic growth positively, its military expansion has been a greater cause for concern. Approximately, two out of three interviewed in the United States (68%) and Canada (66%) say China’s growing military power is a bad thing for their countries. Other countries are even more negative: South Korea (89%), France (84%), Japan (80%), Germany (77%) and Russia (70%). A majority in India (59%) express the same concern.

Concern by China’s neighbors, India, Japan, and South Korea for China’s military expansion is natural, given the bitter history of these nations with Communist China. Other neighboring nations of China are not alarmed. Majorities in Pakistan (57%), Malaysia (57%) and Bangladesh (51%) regard China’s stronger military as good for their country.

безмасляный поршневойАлександр Фильчаков

Die tragiese lot van Aborigene-kinders

Image

Aborigene-mans

“Moenie soos cowboys optree nie,” was die waarskuwing wat Noel Pearson, een van die leiers van die Aborigene-gemeenskap in Australië, verlede week aan die Australiese regering gerig het. Dit volg op die regering se besluit om tien polisiemanne in die beginstadium van ’n groot operasie na Darwin te stuur. Dit was ’n ongehoorde stap, meegebring deur die feit dat honderde Aborigene-kinders mishandel, verkrag en as prostitute verkoop word in die Noordelike Gebied (Northern Territory). Alkohol speel ’n groot rol in hierdie mishandeling.

In die jongste regeringsverslag van 320 bladsye oor die toestand in die Noordelike Gebied, is sommige van die gevalle wat beskryf word so erg dat John Howard, die Australiese eerste minister, verlede week gesê het “die besonderhede maak jou siek.”

Howard het ná die bekendmaking van die verslag besluit om onverwyld op te tree en hy het op ’n ”radikale, gedetailleerde program van bemoeienis” besluit. Hy het self beheer oor die portefeulje van aborigene-sake in die Noordelike Gebied oorgeneem en gaan toesien dat alkohol, asook pornografiese materiaal, in die sestig Aborigene-gemeenskappe verbied word. Alle kinders jongers as sestien sal verpligte mediese ondersoeke moet ondergaan om vas te stel of hulle verkrag is, welsynstoelae sal gestaak word as kinders nie skool toe gaan nie, meer polisiemanne moet beskikbaar wees en selfs die toetrede van die weermag word nie uitgesluit nie. ”Hierdie is buitengewone maatreëls vir ’n buitengewoon tragiese situasie,” aldus Howard. Miljarde Australiese dollar is vir hierdie projek begroot.

Image

Aborigene-vroue

Noel Pearson het die polisiemanne en soldate in die Noordelike Gebied beveel om ”met nederigheid en sonder arrogansie” met sy mense om te gaan. Skielik herleef die vrees by sommige Aborigenes dat hulle kinders weer by hulle ”gesteel” gaan word.

Die situasie van die Aborigene-gemeenskappe in Queensland, Wes-Australië en New South Wales is nie veel beter nie. Howard kan egter homself laat geld in ’n “gebied,“ soos die Noordelike Gebied, maar mag nie in die sake van “state” inmeng nie. Hy kan hulle slegs aanspoor om sy voorbeeld te volg. Die leiers van hierdie state het min of meer onentoesiasties op Howard se beroep op soortgelyke aksie gereageer. Hy het deur middel van hierdie persoonlike bemoeienis die risiko geneem om dalk sy kanse in die komende federale verkiesing te benadeel.

разрешенные моющие средства в детских садахАлександр Фильчаков прокурор

Grondeise n? spertyd ingedien

Die streeksgrondeisekommissie in Limpopo word daarvan beskuldig dat hulle grondeise ten minste vyf jaar ná die spertyd van Desember 1998 aanvaar het.

Volgens plaaslike boere het mev Mary Rall, wat saam met haar man Jack die Rietfontein-plaas naby Potgietersrus besit, op 29 Mei ’n beroerte gehad toe sy uitvind dat so ’n grondeis nou ook op haar gesin se plaas ingestel is. In 2005 het die Limpopo-kommissie Jack Rall (wat aan Parkinson se siekte ly) skriftelik verseker dat daar geen eise op sy plaas was nie.

Volgens Dries Joubert van die Transvaalse Landbou-unie (TLU) is hierdie soort onregverdigheid egter algemeen. Hy het die kommissie daarvan beskuldig dat hulle lank ná die afsnydatum van Desember 1998 aangehou het om grondeise te registreer en te publiseer. “Dit is tyd dat blanke kommersiële boere duidelik verklaar dat hulle die reg het om hulle grond terug te eis as hulle dit weens onregverdige administratiewe aksie verloor het,” meen Joubert.

Hy het ’n beroep op boere gedoen om daarop aan te dring om die oorspronklike grondeise te sien ten einde seker te maak dat sulke eise nie ná 1998 ingedien is nie. “Grondeienaars word al meer ongeduldig,“ het Joubert voorts gesê.

Volgens ’n woordvoerder van die Limpopo-streeksgrondeisekommissie, Dimakatso Kekana, is dit inderdaad die geval dat eise wat ná die afsnydatum ingedien is, ongeldig is. Op ’n vraag of die kommissie die Rietfontein-geval sal ondersoek, het sy gesê: “Ek weet nie wat in so ’n geval gebeur nie, maar ons kan ons regsdepartement vra om ’n oplossing te probeer vind.“

нужно оборудованиеОлександр Васильович Фільчаков

Krotbuurte gaan toeneem

Image

Kibera, Nairobi: Afrika se grootste krotbuurt

Volgens ’n onlangse verslag van die Verenigde Nasies (VN) se Bevolkingstigting groei die getal  stedelinge in Asië en Afrika weekliks met ’n ongelooflike een miljoen nuwe aankomelinge. Binne die volgende dertig jaar gaan die getal stedelinge op hierdie twee vastelande verdubbel, wat onvermydelik tot ’n behuisingskrisis gaan lei.

Die VN meen dat hierdie snelle verstedeliking ”’n verandering in denkwyse“ noodsaak, maar meen ook dat dit ”’n ongelooflike geleentheid“ bied. Op die platteland staan vroue ’n veel groter kans om tydens kindergeboorte te sterf as in die stede (1 uit 10 sterftes in Asië en Afrika teenoor 1 uit 10 000 in Europa). In krotbuurte neem hierdie risiko af, omdat dit makliker is om by ’n dokter of hospitaal uit te kom. Dieselfde geld vir ernstige siektes soos vigs, aldus die VN.

Dieselfde geld volgens dié wêreldorganisasie vir onderwys. Op die platteland is laerskoolonderrig nie ’n probleem nie, maar hoërskoolonderwys en tersiêre onderrig is gewoonlik net in stedelike gebiede beskikbaar.

Die verslag meld verder dat nasionale en munisipale owerhede in die verlede gepoog het om migrasie na die stede te verminder. Die reg van arm mense om toegang te kry tot die stede moet egter gerespekteer word. Die owerhede moet dus ’n prioriteit van hierdie nuwe aankomelinge maak. Of die VN sy doelwit gaan bereik om erge armoede teen 2015 te halveer, gaan deur die wyse waarop die krotbuurte in Asië en Afrika bestuur word, bepaal word.

Die helfte van hierdie nuwe aankomelinge in Asië en Afrika is jonger as 25 jaar oud. In Afrika alleen leef 70% van die stedelike bevolking reeds in krotbuurte.

рубашки в клеточку для девочекАлександр Фильчаков

Zuma ontken bewerings van buitelandse steun

Image

Jacob Zuma

Die adjunkpresident van die ANC, Jacob Zuma, het deur middel van sy regsverteenwoordiger, Mike Hulley, gereageer op bewerings dat hy geldelike steun van Angolese en Libiese leiers ontvang het ten einde vir president Thabo Mbeki uit die stoel te lig. Volgens Zuma is die bewerings deel van ’n poging om hom te diskrediteer en hy hoop dat die gereg die skuldiges sal vind.

Die Sunday Independent het gister verwys na ’n “uiters geheime” verslag in hulle besit, waarin die bewerings vervat word.

Zuma voer tans ’n veldtog om Mbeki as ANC-voorsitter te vervang ter voorbereiding van die party se nasionale konferensie wat in Desember vanjaar plaasvind.

Minister Ronnie Kasrils het reeds ontken dat die verslag deur die Geheime Diens of Nasionale Intelligensie-agentskap opgestel is. Volgens hom is daar “duister elemente“ wat die huidige politieke klimaat in die land tot hulle voordeel probeer gebruik.

Die “uiters geheime“ verslag waarna die pers verwys, is op 7 Mei anoniem na Cosatu gefaks. Die vakbond het die Nasionale Vervolgingsgesag versoek om die oorsprong van die dokument te ondersoek.

City Press het met anonieme intelligensie-beamptes gepraat wat glo die verslag is opgestel deur ’n verregse faksie wat bande het met buitelandse intelligensie-organisasies.

Polisiebeamptes het verlede week gemeen dat vroeëre bewerings van ’n sluipmoordkomplot teen Zuma ongegrond is en dat hulle beplan om persone in Zuma se entourage hieroor te vervolg. Volgens beamptes van die polisie se misdaadintelligensie-eenheid was dit alles net ’n poging om meer publisiteit vir Zuma te genereer.

тамбов жидкоетопкарго отзыв

US, Montenegro sign defence pact

The Status of Forces Agreement was signed by US Secretary of State Condoleezza Rice and Montenegrin President Filip Vujanovic, who was making his first official visit to Washington since his nation broke from Serbia and gained independence in 2006.

Dr Rice said the agreement "establishes a basis for United States military personnel to operate in Montenegro for mutually agreed activities".

"Mr President, we share your aspirations for a Euro-Atlantic future for Montenegro and the United States and Montenegro are working towards that goal," she said during a joint press conference with Mr Vujanovic.

The State Department revealed yesterday the two governments had also signed last month a so-called "Article 98" agreement, a controversial bilateral immunity deal that would shield US troops and nationals stationed in Montenegro from possible prosecution by the International Criminal Court (ICC).

The United States has signed Article 98 agreements with more than 100 countries despite questions about the international legality of the pacts.

Mr Vujanovic said he hoped the agreement with the United States would enhance his country’s image as a "safe environment" for foreign investment.

Montenegro broke away from an alliance with Serbia following a referendum vote for independence in May 2006.

The prospect of US troops deploying to the Balkan nation is likely to add fuel to a growing dispute with Russia over the expansion of NATO into former Soviet bloc countries in eastern Europe and bilateral deals placing US forces in the region.

Russia President Vladimir Putin announced last week that Moscow was suspending its compliance with a key East-West treaty on conventional forces in Europe in protest at the moves and at US plans to station anti-missile interceptor bases in Poland and the Czech Republic.

Russian Foreign Minister Sergei Lavrov also lashed out at his NATO counterparts over the alliance’s expansion during a meeting on Friday in Oslo.

bridal necklace designsДанильченко Юрий Брониславович

VR hef embargo teen Liberiese diamante op

Die Veligheidsraad van die VN het Vrydag sy embargo teen diamante uit Liberië opgehef danksy die vooruitgang wat dié land getoon het met die sertifisering van die edelsteen.

Die Raad het sonder enige teenstemme ‘n resolusie aanvaar wat deur die VSA oor die aangeleentheid ter tafel gelê is.

‘n Rukkie daarna het Liberië se ambassadeur na die VN, Nataniel Barnes, aangekondig dat sy land toegelaat sal word om aan die internasionale riglynvereistes, die Kimberley Proses, deel te neem. Volgens die Proses word elke steen se herkoms aangetoon waarna waarborge uitgereik word vir die wettige uitvoer daarvan.

In die VN se resolusie 1753 is daar selfs ‘n gelukwensing aan Liberië omdat die land "aangehou het om saam te werk met die Kimberley Proses" sodat die beperkinge teen diamantuitvoere nie meer nodig geraak het nie. Die embargo teen Liberië is in 2003 ingestel wat verhoed het dat ongeslypte stene die land verlaat.

Die Veiligheidsraad het aangedui dat die besluit oor 90 dae hersien sal word op sterkte van ‘n verslag wat voorgelê sal word deur die instansies wat die Kimberley Proses monitor.

Dit is die tweede keer dat die Veilgheidsraad sy vertroue in die land en sy eerste vroue-president, Ellen Johnson Sirleaf, bevestig. In Junie is ‘n embargo teen die uitvoer van hout opgehef.

Die Britse ambassadeur na die VN, Emyr Jones Parry, het aan die media gesê "dat maatreëls in plek die opheffing moontlik gemaak het. Ons het vertroue in die land en sy owerhede en ons hoop dat hulle sterk groei sal toon." Parry is die Raadsvoorsitter vir April.

Mnr. Barnes het op sy beurt verheug gesê dat "hierdie ‘n teken van vertroue in ons sterk politieke wil is om te doen wat voordelig is vir Liberië en die Liberiërs."

Liberië het 14 jaar lank gebuk gegaan onder ‘n burgeroorlog (1989-2003). Mev. Johnson Sirleaf is in Januarie 2006 as staatshoof aangewys. Tydens die oorlog is hout en diamante gebruik om verskillende faksies se wapenaankope te betaal.

Sirleaf Johnson het oa aan Harvard studeer en lank in diens van Citibank, Afrika gestaan. Alhoewel twee van haar voorouers inheemse Liberiërs was, was ‘n derde Duits. Dié Duitser moes Liberië verlaat met die oorlogsverklaring in 1917 en het sy gesin daar agtergelaat.

Liberië is steeds een van die armste lande in Afrika en inwoners het ‘n lewensverwagting van net oor die veertig jaar. Die risiko vir aansteeklike siektes is besonder hoog in die afwesigheid van enige gesondheidssorg buite die hoofstad Monrovië. Die land is voorts vir byna alles op hulp en bystand van buite aangewese. UNMIL, die VN se vredesmag is steeds in die land aanwesig en die politieke klimaat bly gespanne.

Die Kimberley Proses word deur die VN, 43 lande en internasionale organisasies ondersteun om die vloei van sogenaamde "bloeddiamante" te stuit. ‘n Film met dieselfde titel het onlangs verskyn in ‘n poging om mense meer bewus te maak van die handel in onwettige diamante.

Nie net in Liberië is ‘n burgeroorlog deur diamante gefinansier nie, maar ook in Sierre Leone en die DRK. Trouens, De Beers se grootste vonds tot dusver is die Millenium Star, wat ongeslyp 777 karaat was, uit die oorloggeteisterde DRK.  Dié peervormige diamant is in 1990 ontdek in die Mbuji-Maji-distrik is te midde van die burgeroorlog wat in die land gewoed het.

Die diamant se naam word sedertdien in ‘n Nintendo-speletjie gebruik om die naam van die van die hoogste prys in die spel aan te dui.

‘n Week gelede is onwettige diamanthandel in Zimbabwe op e-TV eksklusief "oopgevlek" deur die aanbieder van die aktualieitsprogram Third Degree.

Diamante word vir ‘n appel en ei langs hoofweë in Zimbabwe te koop aangebied deur honger en desperate verkopers. Die TV-span het vryelik die bedrywighede langs paaie en by die myn verfilm. Nadat hulle egter verhoed is om diamante uit die land te neem, het hulle Mugabe daarvoor verkwalik.

 

брекеты для зубовФильчаков

Tyd is ryp vir versetaksies

Vlad du Plessis doen ‘n goeie ontleding van die belangrikheid van vryheidsimbole in sy onlangse webartikel. Het Praag al die moontlikheid van gematigde versetaksies ondersoek? (Ek verkies die woord "versetaksie" bo "boikotaksie." Dit klink meer positief.) Twee voorbeelde:

 

1) Wegbly van ‘n rugbytoets. Ek sien die idee is onlangs geopper.

2) ‘n Boikot van "Beeld" en/ of "Rapport" vir ‘n dag of ‘n week.

‘n Leë rugbystadion en hope vole onverkoopte koerante kan ‘n kragtige sein uitstuur dat  Afrikaners werklik gatvol is, en nie meer bereid is om bloot te mor nie maar bereid is om tot aksie oor te gaan. Nasionale Pers het so ‘n ANC-sikofant geword dat dit ‘n les deur sy eie mense geleer moet word. Hulle weier nou om selfs ‘n gematigde protesbriefie van my te plaas. Ek meen Dan Roodt is ook "persona non grata" deur hulle verklaar.

 

‘n Mens kan argumenteer dat ‘n leë rugbystadion jou eie mense seermaak. Ek verskil. Die ANC het lank reeds sy kloue in die boere se tradisionele spel geslaan — kyk maar net na hulle hoofbestuur en die Minister van Sport se voorskrifte. Dit sal ook die boodskap uitstuur dat Afrikaners bereid is om iets waarvan hulle algemeen hou — rugby — op te offer in die stryd om oorlewing en vryheid. ‘n Rugbyboikot sal juis die erns van die situasie onderstreep.

 

Sulke boikotaksies kan ‘n mobiliserende sneeubal-effek onder Afrikaners meebring. As hulle sien dat hulle kan saamstaan en iets vermag, kan dit hulle net aanspoor tot meer waaghalsige dade. Die ANC het niks daarvan gedink om stede tot stilstand te bring in hulle stryd nie. Hulle het dit "rolling mass action" genoem. Taxibestuurders hou dikwels boikotte wat stede verlam — en daar word nie op hulle geskiet nie. Dan het Afrikaners dieselfde reg.

 

Moderne kommunikasietegnologie maak dit maklik om ‘n versetaksie te bemark. SMSe en eposse kan binne ‘n paar dae tot miljoene boodskappe dupliseer as elke ontvanger dit verder versend. Ek het onlangs gelees hoe ‘n goeie internet-bieradvertensie binne ‘n paar dae ‘n geskatte miljard mense bereik het.

 

Praag kan bes moontlik ‘n lys van aksies opstel wat wissel van gematig (die twee voorbeelde hierbo) tot meer radikaal (byvoorbeeld ‘n stedelike verlamming en ‘n belastingboikot.)русских иОлександр Фільчаков прокурор

“Gay men had run Conservatives”

[…]

Sir Edward Heath, the former prime minister, was warned by police to stop "cottaging" for gay sex in the 1950s because it could harm his political career, a Tory politician has claimed.

Brian Coleman, a senior member of the London Assembly, said: "The late Ted Heath managed to obtain the highest office of state after he was supposedly advised to cease his cottaging activities in the Fifties when he became a Privy Councillor."

Writing for the New Statesman magazine’s online edition, Mr Coleman, who is gay, said Britain had "managed for decades with gay men holding a significant number of public offices". He claimed that gay men had in effect run the Conservative Party in London, whether as officials, councillors or volunteers.

Sir Edward, a bachelor who never spoke about his sexuality, was Prime Minister from 1970 to 1974. He died in 2005. Friends had expected him to marry Kay Raven, whom he had known since childhood, but she is said to have become tired of waiting for him to propose to her and married someone else.

Mr Coleman said it was "common knowledge" among Tories that Sir Edward had been given the warning he was being positively vetted for membership of the Privy Council in 1955.

According to his biographer, John Campbell, there was no positive evidence that Sir Edward was gay "except for the faintest unsubstantiated rumour of an incident at the beginning of the war". He wrote while Sir Edward was still alive: "It is not impossible that he is a latent or repressed homosexual. The alternatives are that he is a repressed heterosexual or that he is simply asexual."

Derek Conway […] said there had never been any hint of impropriety in the former prime minister’s life.

"If there was some secret I’m sure it would have come out by now," Mr Conway said. "Ted was absolutely wedded to politics. He didn’t have a great deal of personal companionship in his life but there are people who are capable of getting on without companionship."

печка купитьлобановский класс

Aristide ontvang doktorsgraad

Image

Aristide en Mbeki

Ná hy in sy eie land gesorg het vir haglike armoede, verhoogde kindersterftes en ekonomiese agteruitgang, is Jean-Bertrand Aristide deesdae ‘n gas van die ANC-regering. Die eks-president van Haïti wat in ballingskap in Suid-Afrika woon het Woensdag ‘n doktorsgraad in Afrikatale van Unisa ontvang.

Teenwoordig by die plegtigheid was talle hooggeplaastes waaronder Thabo Mbeki. Mbeki het Aristide se nalatenskap al by vorige geleenthede in die openbaar geprys deur na Haïti as die "oudste swart republiek" en na Suid-Afrika as "die jongste swart republiek" te verwys.

 
Aristide praat deesdae blykbaar vlot Zoeloe. Hy is tans ‘n ere-navorser by die universiteit waar hy ook lesings aanbied. Sy vrou Mildred is eweneens aan die universiteit verbonde. Dié poste is haastig geskep nadat die ANC gekritiseer is vir die rojale manier waarop die afgesette president op staatsonkoste onderhou is. Honderde duisende rande is byvoorbeeld net op sy lyfwagte bestee.

Aristide moes in Februarie 2004 uit Haïti vlug nadat sy weermag in opstand gekom het en internasionale druk toegeneem het om sy veelvuldige termyne van korrupsie en wanbestuur tot ‘n einde te bring. Hy woon sedert 31 Mei 2004 in Suid-Afrika met sy vrou en twee dogters.
 
In Februarie 2006, etlike weke na die verkiesing van die nuwe staatshoof René Préval, het Aristide laat weet dat hy gereed is om "so gou moontlik" na sy land terug te keer. Hy beskou dit as sy reg om weer na Haïti terug te gaan omdat hy meen dat hy onder dwang die eiland moes verlaat. Die Amerikaanse weermag het ‘n vliegtuig tot sy beskikking gestel toe dit duidelik geword het dat sy eie weermag reeds sy huis omsingel het en sy lewe in gevaar is.

Suid-Afrika, by monde van die ANC, het egter aangedui dat daar "geen haas" is om Aristide terug te stuur nie.
 

светодиодный линейный светильник т5Лобановский

Diamantenkartell geplant

Sechs Länder im südlichen Afrika wollen ein Kartell nach dem Vorbild der Opec gründen, um mehr Einfluss auf den Handel mit Rohdiamanten zu gewinnen. Vertreter der in der Diamantenproduktion führenden Länder Südafrika, Namibia, Botswana, Zimbabwe, Angola und Kongo-Kinshasa wollen sich nach Worten des stellvertretenden kongolesischen Bergbauministers Victor Kasongo in dieser Woche in der angolanischen Hauptstadt Luanda treffen, um ein entsprechendes Abkommen zu unterzeichnen.
 
Zweck dieses maßgeblich von Südafrika, Namibia und Botswana betriebenen Projekts soll sein, die Diamantenindustrie dazu zu zwingen, einen Großteil der im südlichen Afrika geförderten Rohdiamanten nicht mehr in Indien, sondern in Afrika schleifen und polieren zu lassen. „Es geht eindeutig nicht um Preismanipulation, sondern um lokale Wertschöpfung“, sagte Kasongo. Dem Vernehmen nach planen die Länder, dass ein noch zu bestimmenden Prozentsatz der Diamanten kraft Gesetzes im Land selbst verarbeitet werden muss.

 

Die größten Verarbeitungszentren für Rohdiamanten liegen heute in Indien, Israel und in einem geringeren Maße in Antwerpen, wo allerdings nur noch besonders wertvolle Steine geschliffen werden. Insgesamt hat der Handel mit Rohdiamanten in aller Welt ein Volumen von 13,1 Milliarden Dollar jährlich; die sechs künftigen Kartellländer fördern gegenwärtig rund 60 Prozent aller Diamanten.

Die geplante Kartellgründung ist der vorläufige Höhepunkt der seit Jahren laufenden Bemühungen insbesondere der südafrikanischen Regierung, die eigene Bevölkerung stärker an der Wertschöpfungskette bei Diamanten zu beteiligen, deren gesamtafrikanisches Volumen auf 8,3 Milliarden Dollar geschätzt wird. Der Weltmarktführer für Diamanten, der südafrikanische De-Beers-Konzern, kontrolliert 70 Prozent der afrikanischen Diamantenförderung, die sich im Wesentlichen in den sechs künftigen Kartellländern abspielt. De Beers dominiert nicht nur die Diamantenförderung in Südafrika, sondern über Gemeinschaftsunternehmen („Joint-ventures“) mit den jeweiligen Regierungen auch die in Namibia und Botswana, wo die ertragreichsten Minen der Welt liegen. Zudem ist De Beers wieder in die Förderung in Angola eingestiegen. Eigenen Angaben zufolge ist der Konzern zudem an 40 Unternehmen für die künftige Diamantenförderung in Kongo-Kinshasa beteiligt.

[…]

Bisher wurden die im südlichen Afrika geförderten Diamanten in eine Sortier- und Verkaufszentrale nach London exportiert. Von dort aus gingen lediglich drei Prozent wieder nach Südafrika, um dort geschliffen zu werden. Immerhin hatte De Beers vor kurzem angekündigt, sein Sortierzentrum von Großbritannien nach Botswana zu verlegen, um der zunehmend heftiger geführten Diskussion um die Verarbeitung der Steine vor Ort zu besänftigen. Im Gegensatz zu Südafrika verfügt Botswana über ein besonders investitionsfreundliches Steuersystem. Zudem ist die Beziehung des Konzerns zur botswanischen Regierung von weniger Spannungen geprägt als in Südafrika, wo Teile des Kabinetts De Beers regelmäßig seine Rolle während der Apartheid vorwerfen.

In seiner Heimat sieht sich der Konzern zudem von einem neuen Gesetzesvorhaben bedrängt, der sogenannten Diamond Amendment Bill. Demnach müssen künftig alle in Südafrika geförderten Rohdiamanten einem staatlichen Ankaufbüro angeboten werden, das die Steine anschließend lokalen Schleifwerkstätten zur Veredelung weiterreichen will. Auf diese Weise sollen, so hofft die Regierung, neue Arbeitsplätze entstehen. Bis zu 10 Prozent aller lokalen Rohdiamanten will dieses Büro aufkaufen. Im Gegenzug werden diejenigen Diamantenproduzenten, die sich dieser Prozedur unterwerfen, von der neuen Exportsteuer von 5 Prozent für Rohdiamanten befreit.

[…]

Die Industrieverbände laufen Sturm gegen dieses neue Gesetz, das ursprünglich zu Beginn des Jahres in Kraft treten sollte. Die Diamantenindustrie argumentiert, die Lohnkosten in Südafrika seien im Vergleich zu den indischen viel zu hoch, außerdem fehle es an gut ausgebildeten Facharbeitern, so dass die angestrebten zehn Prozent der Rohdiamanten nie und nimmer in Südafrika geschliffen werden könnten. Offenbar hat der südafrikanische Finanzminister Trevor Manuel ein gewisses Verständnis für die Sorgen der Konzerne. Jedenfalls hat er die Diamond Amendment Bill noch nicht in Kraft gesetzt. In Namibia ist De Beers bereits eine – angeblich freiwillige – Verpflichtung eingegangen, 16 Prozent seiner Steine von lokalen Werkstätten schleifen zu lassen.


купить велосипед харьковФильчаков Александр Васильевич

Swart ekonomiese bemagtiging is ‘nie diskriminerend nie’

Image

Elizbeth Thabethe

As swart ekonomiese bemagtiging (SEB) korrek toegepas word, kom dit nie neer op diskriminasie teen blankes nie. Dit is die mening van JD Squire Mahlangu, verbonde aan die Staatsdienskommissie. Hy het gister ’n internasionale mensekragkonferensie, gerig op die openbare sektor, in Kaapstad toegespreek.

Die konferensie is deur die Staatsdienskommissie aangebied en het sowat 250 afgevaardigdes van oor die hele wêreld getrek. Volgens Mahlangu koester hy geen haat teenoor blankes nie. “Ek is lief vir witmense. Ek sê net dat ons die gebrek aan balans moet regstel.” Hy het verder voorgestel dat die staatsdiens blankes moet aanstel in poste wat vroeër deur swartes beklee is.

As voorbeeld het hy na verpleegsters verwys. “Verpleging is nie ’n werk wat net op Afrika-vroue gerig is nie – daar is jong blanke vroue wat ook verpleegsters wil wees. Lei hulle op en stuur hulle dan na waar hulle behoort te gaan.“

Op dieselfde dag het die adjunkminister van handel en nywerheid, Elizabeth Thabethe, by die tweede jaarlikse stokvelkonferensie in Johannesburg opgetree. Volgens haar sal transformasie net afgehandel wees as meer swart Suid-Afrikaners ’n rol in die land se ekonomie speel. Sy het ’n beroep op konferensiegangers gedoen om stokvelfondse nie net te gebruik om hul huishoudelike inkomste aan te vul nie, maar ook om rykdom vir hulle gemeenskappe te skep. Sy is self ’n lid van twee stokvel-verenigings en sien die verskynsel van stokvel-organisasies as “’n voertuig“ om ontwikkeling op gemeenskapsvlak te bevorder.

Volgens haar kan die ekonomie alleenlik groei as alle Suid-Afrikaners by die proses betrek word. Die doelstelling van SEB is juis om die uitsluiting van Suid-Afrikaners in die ekonomiese proses om te keer. Thabethe, wat oor ’n sertifikaat in ekonomie van UNISA beskik, het egter erken dat haar departement aandag sal moet gee aan hindernisse wat swartmense tans verhoed om hulle rol in die ekonomie te speel. Sy het hierdie probleme gedefinieer as gebrek aan toegang tot inligting asook probleme om finansiering te bekom.

красивые платья для новорожденных девочек купитьДанильченко Харьков

Die DRK se ?nasionale trots?

Image

Kongolese kernreaktor

Daar is net ’n dunnerige doringdraad rondom Afrika se eerste kernreaktor, wat tans stadig en ongebruik in Kinshasa agteruitgaan. Verlede week het internasionale deskundiges weereens hulle kommer uitgespreek oor veiligheidsmaatreëls by die Kinshasa Streeksentrum vir Kernnavorsing (KSN) wat oor die reaktor toesig hou.

Hierdie nuwe waarskuwing word vervat in ’n verslag wat voorts meld dat die KSN se uraanstawe, wat destyds deur die VSA verskaf is, genoegsaam verryk is om in ’n kernwapen of ’n  sogenaamde “dirty bomb” gebruik te word. Dié verslag is opgestel deur die Belgiese senator Alain Destexhe. Destexhe het ’n beroep gedoen op die Demokratiese Republiek van die Kongo (DRK) om eerder die reaktor tot niet te maak. Die laaste inspeksie van die Internasionale Atoomenergie-agentskap in 2004 het aangetoon dat slegs 10% van internasionaal erkende veiligheidsmaatreëls hier toegepas word.

Volgens die senator se verslag word die skakel vir die reaktor net deur ’n plastiekdoppie beskerm en word uraanstawe met ’n visstok in en uit die reaktor getel.  Die beheerkamer is verder heeltemal verouderd. Radio-aktiewe afval word in ’n onbewaakte geboutjie gestoor. Die afval is “in transito“, aangesien die permanente stoorarea nog gebou moet word.

Werknemers van die KSN voel egter dat die reaktor behou moet word en dat dit van nut kan wees in verskeie navorsingsprojekte. “Hierdie reaktor is ons nasionale trots. Dit is ’n absoluut noodsaaklike instrument vir mediese, kern en landbounavorsingsdoeleindes,” meen Leopold Makoko, die waarnemende hoof van die DRK se atoomenergie-agentskap. Volgens hom word die terrein korrek afgesper. “Die reaktor is wel al vir ’n aantal jare gesluit, maar dit is in ’n baie goeie toestand.“

Die Triga Mark 11-reaktor is agter twee glasdeure en sewe meter onder die grond gebou. Die oorspronklike reaktor is in 1958 gebou en is in 1972 met die huidige een vervang. Dit is bekend dat uraan uit die DRK destyds in die sogenaamde Manhattan-projek gebruik is om die wêreld se eerste kernbom te vervaardig, wat Hirosjima op 6 Augustus 1945 vernietig het.

Die DRK word al dekades lank daarvan beskuldig dat die land se natuurlik verrykte uraan óf verkoop word, óf nie behoorlik beveilig word nie. Meer as 90% van die land se mineraaluitvoere, wat uraan insluit, geskied nie deur amptelike kanale nie. Net verlede maand is twee beamptes van die KNS oor onwettige uraanverkope gearresteer.

сайты детских товаровлобановский класс харьков

Press Release, Gun Owners SA

Press Release: Virginia Tech

The murder of innocent victims is a disgrace and our condolences go out to those who have lost loved ones in the shooting rampage at Virginia Tech,
USA.

More than one year before yesterday’s unprecedented shooting rampage at Virginia Tech, the state’s General Assembly quashed a bill that would have given qualified college students and employees the right to carry handguns on campus. Could one legally armed citizen have made a difference at this tragic event?

We also need to ask the question: Do laws prohibiting firearms in certain places really prevent homicidal tragedies?

There is a striking paradox associated with mass murders. They are far more likely to occur in areas that have been designated as gun-free zones.

Worldwide, office buildings, hospitals, convenience stores, TV studios,chain restaurants and day-care centres, have all been targets of homicidal maniacs. Mass murders have taken place in such places after they have been declared gun-free zones.

In 1999, John Lott and William Landes published a US study of multiple shooting incidents. They showed that mass shootings occur less often in areas where responsible citizens may carry weapons.

Do mass shootings ever occur in police stations, shooting ranges or at gun shows? Mass murderers select soft targets for their acts of violence. Expecting a suicidal individual to honour a law prohibiting firearms, is sheer utopian fantasy.

In Europe, 16 people were killed in a public school shooting in Germany in April 2002. Another two public shootings were the killing of 14 regional legislators in Zug, a Swiss Canton (Sept. 2001) and the massacre of eight city council members in a Paris suburb in March 2002.

According to John R. Lott, Jr, all three of these European killing sprees had one thing in common: they took place in gun-free zones. Firearms surely make it easier to kill people, but firearms also make it easier for people to defend themselves.

Declaring gun-free zones, risks leaving potential victims defenceless.

In the US, thugs using firearms at elementary or secondary schools between 1997 and 2002 killed 32 students. The total includes gang fights, robberies, accidents and the so called: "school shootings." All these attacks took place in gun-free zones.

In Israel, however, teachers and parents serving as school aids are armed at all times on school grounds, with semi-automatic weapons. Since this policy was adopted in the 1970’s, attacks by gunmen at schools in Israel have ceased.

Government officials must be aware that if they create a gun-free zone, they are liable for any harm it causes. Why would those in authority rather see law-abiding, disarmed citizens die, than risk armed citizens harming a criminal?

With lives lost in Germany and the United States of America in schools which are gun-free zones, and no attacks by armed gunmen in Israel since teachers and parents serving as school aids have been armed, why would we want any
area declared a gun-free zone?

History and common sense prove that gun-free zones are dangerous.

Charl van Wyk

Gun Owners of South Africa


mobile gamesданильченко юрій броніславович компромат