South Africa – Bladsy 2

Drama in Hlophe-onderhoud

Die Geregtelike Dienskommissie se onderhoud met die regterpresident van die Weskaap, John Hlope, het gister ‘n dramatiese wending geneem toe daar beveel is dat die publiek en die media die vertrek ontruim gedurende ondervraging oor sy verbintenis met die maatskappy Oasis.

Patricia de Lille, die leier van die Onafhanklike Demokrate, het hom gevra om die terme rakende sy bindfooi met die maatskappy te beskryf om haar sodoende te help om die aangeleentheid te verstaan.

Sommige van die kommissarisse het kapsie gemaak en gesê die GDK het reeds dié saak afgehandel.

Maar De Lille en die Inkatha Vryheidsparty se Koos van der Merwe het gesê dit was belangrik om in staat te wees om vrae oor die aangeleentheid in die openbaar te vra.

Advokaat Isak Smuts wou ook gehad het dat Hlope die oënskynlike teenstrydigheid dat sy stryd met die Grondwethofregters nie persoonlik was nie, moet verduidelik.

Smuts het tydens die GDK se voorlopige ondersoek gesê dat Hlophe sekere verklarings oor die regters gemaak het.

Na debatvoering het die Appèlhofregterpresident, Lex Mpati, gesê hy wil sulke argumente vermy.

Die bevel is toe gemaak dat die vertrek deur die media en die publiek ontruim moet word. Terwyl hulle op ‘n laer verdieping gewag het, is die media uit die gebou verskuif aangesien driftige stemme gehoor is.

Drigende vrae oor skoolkrag

Afriforum het Vrydag sy hofsaak om elektrisiteitsvoorsiening na ‘n stuk of 67 skole in Pretoria heringestel te kry, maklik gewen, maar ‘n hele spul vrae oor die kwessie bly onbeantwoord – en die moontlike antwoorde gee rede tot groot kommer.

Reeds met die eerste berigte hieroor was daar aanduidings dat die meeste van die skole wie se krag afgesny is, as “Afrikaanse” skole bestempel kan word. Op die Internet het mense vrae hieroor gestel, maar geen inligting het tot dusver na vore gekom nie. In Sondagaand se Fokus-program op TV het Flip Buys van Solidariteit net terloops opgemerk dat die meeste skole “Afrikaanse” skole is. Daar steek dus iets in die bewerings.

Is dit waar en indien wel hoekom het die stadsraad van “Tshwane” dit goedgedink om net Afrikaanse skole te teiken in sy geldstryd met die sentrale regering?

Dit sal waardeer word indien Afriforum ‘n volledige lys van die skole bekend kan maak en aandui watter skole Afrikaans is, watter hoofsaaklik “wit engelse skole” is en watter swart skole is en waar hulle geleë is.

Na gelang van die feite wat aan die lig kom, kan en moet daar verder opgetree word. Ek wil aanvaar dat die VF+ die saak vinnig in die stadsraad aanhangig sal wil maak en as dit nie antwoorde voorsien nie, die stadsraad hof toe sleep en ook by die menseregtekommissie aankla – vir wat dit werd is!

Maar of die meeste skole nou Afrikaans is of nie, bly daar ‘n verdere vraag hoekom skole en kinders se geleerdheid geteiken word in dispute tussen eerste en tweedevlak staatsowerhede? Dit wil voorkom of daar wel ook krag na sekere staatsgeboue afgesny is, maar dan is daar weer ‘n gebrek aan voldoende inligting – hoeveel sulke geboue en hoekom nie eers alle sentrale regeringinstansies teiken aleer skole so misbruik word nie? ‘n Mens kan net hoop dat iemand die saak by Zuma aanhangg sal maak en dat hy hierdie kwessie gaan aanspreek want dit grens aan misdaad teenoor kinders – alle kinders

Die derde punt wat ek wil aanhaal, is dat dit jammer is dat Afriforum nie van die Nasionale Belastingbetalersunie se kundigheid en standpunte in die hofsaak gebruik gemaak het nie. Daar is op die oomblik ‘n taamlike dispuut aan die gang of munisipaliteite geregtig is om krag- en watervoorsiening af te sny in gevalle waar eiendomsbelasting uitstaande is. Daar was in die afgelope weke standpunte op skrif deur NERSA, die nasionale elektrisiteitsreguleerder, dat dit nie gedoen mag word nie en strydig is met wetlike bepalings. Maar NERSA – of dan sommige mense binne die organisasie -het vinnig omgespring en weier nou om kommentaar oor die kwessie te lewer – volgens die NBU.

Hier was ‘n gulde geleentheid vir Afriforum om in samewerking met die NBU die kwessie uit te klaar deur NERSA ook as ‘n party tot Vrydag se hofgedwing in te sleep op spesifiek hierdie punt. Nie alleen kon dit dalk groot duidelikheid oor die kwessie gebring het tot voordeel van talle munisipale belastingbetalers nie, maar dit kon toekomstige optrede soos hierdie teen skole en leerlinge net hier stopgesit het.

Wat het van ons parke geword?

Alhoewel die huise se erwe kleintyd groter was as vandag se posseëlgrootte-erwe, het ons ma-hulle ons tog na parke geneem. My nefie-hulle het in Kensington in Johannesburg gewoon. Ons het baie ure saam met my nefies in Rhodes Park deurgebring: in die sandputte, op die swaaie of in die swembaddens. Dit was gratis en veilig. My ma-hulle het, voor ek gebore is, in die middestad van Johannesburg gewerk en het glo dikwels hul toebroodjies in Joubertpark gaan nuttig.

So ook was daar heelwat parke in en om ons werkersklasbuurt aan die Oosrand. By een het ons “dryfings” met ‘n rugbybal gespeel. Die dam in ons omgewing was nie omhein gewees nie. Ons het krappe gevang, om hom gaan draf en selfs later van tyd onder die bome met ons meisies gevry. Boksburgmeer het ‘n “foefie-slide” en motorbote wat mens teen betaling kon huur, gehad. Elke Tweede Kersdag het ons en my pa-hulle se broers gaan piekniek hou by Germistonmeer, en op Pleasureland se mallemeulens gery wat elke Desember langs Germies Lake was. (Hoe lyk Johannesburg se Dieretuinmeer deesdae, wonder ek?)

Central Park en Hyde Park is eweneens bekende voorbeelde van parke waar die woonstelbewoners van Manhattan en Londen ontspan, hul kinders laat speel en met hul honde gaan stap. Die eerste foto wat ek met die destydse nuutjie van ‘n digitale kamera geneem het, was juis in Central Park op ‘n grou New Yorkse dag. Ek het nog nooit, ooit enige vrees in hetsy Hyde Park, hetsy Central Park ervaar nie. Inteendeel. Dis vriendelike, rustige plekke. Central Park was weliswaar ‘n paar jaar gelede ook maar ‘n ongesonde plek, voordat die New Yorkse polisie ernstig oor misdaad begin raak het.

Ons bly vandag egter in ‘n beskeie huisie op een van daardie posseëlgrootte-erfies. Ek weet nie hoeveel balle ek en my seuntjie al oor die mure geslaan of laat vlieg het met die krieketspelery saam nie. Daar is egter geen park in die omgewing waar mens kan waag om heen te gaan nie. Daar is die skole se sportvelde wat nommerpas vir krieket sou wees, maar hulle word met kettings en doringdraad toegesluit. Daar word skynbaar nie juis meer parke as deel van nuwe woongebiede gebou nie.

Die parke wat nog in die ouer buurte of in die binnestede bestaan, is lewensgevaarlik, vol boemelaars en smerig vuil. Die kans is goed dat ek en my seuntjie sal terugkeer van ‘n hedendaagse park af sonder ons kolf en bal en selfs op ‘n draagbaar met kele afgesny. Joubertpark in Johannesburg is ‘n uiterste voorbeeld hiervan. Sy hekke is permanent gesluit, omdat dit sedert 1994 nie soseer ‘n park geword het nie as Johannesburg se eie Delvillebos, ‘n bloedige slagveld. Fonteine in Pretoria verander telkens in Da Nang op vakansiedae, met anargistiese gedrag en tientalle messtekerye.

Miskien is ons parke ‘n metafoor vir die algemene barbaarsheid waarin die land sedert 1994 verval het. As Central Park die groen long van Manhattan is, is Suid-Afrika se parke die stede se kwaadaardige longgewasse.

воронеж аксессуары

Sangoma aangehou vir verkragting van leerling

‘n Een-en-dertigjarige manlike sangoma is gister te Lawley naby Ennerdale vir die verkragting van ‘n 16-jarige swartmeisie in hegtenis geneem. Hy was besig om die jeugdige as tradisionele geneser op te lei.

Konstabel Edwin Ntsheo sê die man is by sy huis gearresteer nadat die meisie en haar ouers ‘n klag van verkragting gelê het.

“Die meisie beweer dat haar opleier haar in Maart vanjaar vertel het dat die voorvaders verlief geraak het en daarom moes hulle ook romanties verbind raak. Sy sê sy het nie gereageer nie maar het haarself verskoon en badkamer toe gegaan.”

Volgens Ntsheo is die meisie by haar terugkeer herhaaldelik deur die sangoma verkrag, wat haar later na bewering by vyf verskillende geleenthede verkrag het, waaronder Saterdag 19 September.

“Sy beweer dat, terwyl die man haar verkrag het, hy haar beveel het om ‘Thokoza Baba, Thokoza Baba’ (wat vry vertaal, ‘geniet vader’ beteken) by herhaling te sing.”

“Thokoza” word ook gebruik om sangomas te groet en sangomas besig dit dikwels as hulle met mekaar of pasiënte praat en wanneer hulle mense in die algemeen groet.

Ntsheo sê die man het na bewering die meisie gedreig om niemand te vertel nie en vir haar gesê dat sy vir die res van haar lewe sou ly indien sy dit sou doen.

Na verwagting sal die man binnekort in die Vereenigingse landdroshof verskyn.

детские сайты

Die mite van die Krugermiljoene

Die aand van 28 Mei 1900 was bewolk en donker. Lord Roberts se 100 000 Britse soldate was reeds suid van Johannesburg ná sy opmars uit Bloemfontein. Dit is nou reeds agt maande sedert die Anglo-Boere Oorlog in Oktober 1999 uitgebreek het. Pretoria, die hoofstad van die ZAR, sou die volgende paar dae ingeneem word. Daarna sou die Boeremagte volgens lord Roberts se doktrine hul wapens neerlê. Die oorlog sal vir Haar Majesteit se regering gewonne wees.

Minstens vier muilwavragte goudstawe en krugerponde moes die nag van 28 Mei uit die Munt op Kerkplein verwyder word. Die ZAR se opperbevel het gelas dat die goud na Europa verskeep moes word. Dit sou per trein na Lourenço Marques geneem word en op ‘n Duitse skip, die Bundesrath, wat reeds in die hawe wag, gelaai word. Indien lord Roberts die goud as oorlogsbuit sou konfiskeer, sou die Britte die hele oorlog daarmee kon befonds en bonop ‘n aardige batige saldo vir Haar Majesteit se regering oorhou. Roberts was reeds ingelig dat al die goud sedert Oktober die vorige jaar in Pretoria geberg word. Hy kon dus nie wag om sy hande daarop te lê nie.

Die muile se hoewe maak ‘n klak-klak-geluid op die small sementpaadjie agter die Muntgebou wes van Kerkplein. Die muilwa is swaar gelaai en die diere beur aan die swaar vrag. Die 25-jarige Gustav Preller, wat die verantwoordelikheid vir die vervoer van die goud het, het al sy geduld en inspanning nodig om die diere stasiewaarts te dryf. Min het hy geweet dat hy in later jare ook die Afrikaners so sal moet dryf om hul taal en kultuurgoedere te waardeer en uit te bou. Maar vanaand moes hy vier vragte goud by die wagtende trein by Eerste Fabriekenstasie kry.

By die goedereloods wag ‘n paar donker mansfigure hom in. Gen. J.C. Smuts staan heel links. As Staatsprokureur is hy in bevel van Pretoria vandat die ZAR-regering stilweg na Machadodorp verskuif het. Hy gee opdrag dat Malherbe, die tesouriergeneraal van die ZAR, Jannie Marais, die ouditeurgeneraal en Paul de Villiers die goud by Gustav Preller in ontvangs moet neem. Hulle praat in gedempte stemme terwyl die dokumente onderteken word. Tyd is beslis nie aan hulle kant nie, want die voorhoede van die Britse magte word nou enige oomblik verwag.

Die trein se bagasiewa is met kluise toegerus. Dit is dieselfde wa wat vantevore die goudstawe na Lourenço Marques vir verskeping na Europese banke vervoer het. Vier gewapende polisiemanne moes die goud na die hawe vergesel. Die swaar goudstawe word vanaand sorgvuldig in die kluise gepak en aangeteken. Die sakke met opgerolde goudplaat waaruit die munte gepons word, word saam met die sakke vol Krugerponde in ‘n afsonderlike kluis toegesluit. Preller ontvang ‘n kwitansie vir elke item. Dan haas hy hom weer terug na Kerkplein om die volgende vrag te gaan haal.

Jules Perrin was ‘n Franssprekende Switser. Hy was die tegniese hoof van die Munt en is deur die twee Meyerbroers bygestaan. Vir hulle was die hele gedoente natuurlik ‘n hartseersaak. Hulle sou hul muntponsmasjien, skaal en goudskroot wat in die laaste kas op die muilwa gepak word nooit weer sien nie.

Die ZAR se goudvoorraad het ‘n langerige aanloop gehad. Op die 19de Oktober die vorige jaar, ‘n week nadat die oorlog begin het, het die ZAR alle gouduitvoere verbied. Alle goud sou voortaan vir wapens en ander oorlogsdoeleindes aan die staat behoort. Daarvoor sou produsente ‘n amptelike sertifikaat kry wat ná afloop van die oorlog deur die staat vereffen sou word.

Gedurende die afgelope paar maande het verskeie besendings krygstuig en 44 000 sak meel uit Duitsland per trein uit Lorenço Marques aangekom. Luit.kol. S.P.E. Trichardt was die bevelvoerder van die Staatsartillerie. Die wapentuig onder sy bevel bestaan uit C96 Krupp veldkanonne, 75mm Creusot veldkanonne en 37mm Vickers Maxim “Pom-Poms”, 120mm Krupp Howitsers en die vier beroemde 155mm Creusot kanonne, wat as die “Long Toms” herdoop is. Die sakke meel en die meeste van hierdie wapentuig moes nog met goud betaal word.

Regter F.E.T. Krause het die vorige maand aan dr. Leyds laat weet dat gen. Kok tydens ‘n besoek aan verskeie goudmyne ongeveer 120 000 onse rugoud op die mynpersele opgemerk het. Die mynbase het dit waarskynlik met opset vir die Britse magte agtergelaat om te buit. Met gen. Botha se instemming gee dr. Leyds toe opdrag aan Kok se kommando van 90 man om al daardie goud op te kommandeer en met muilwaens na Pretoria te neem. Speurder Burchardt voer die opdrag nougeset uit sodat geen goud in Britse hande sou val nie.

Vroeg die oggend van die 29ste Mei vetrek die trein uit Eerste Fabriekenstasie. Die Britse magte was toe reeds by Sesmylspruit. Soos deur die Britte verwag is, het Boeremagte die kolom voorgekeer en weerstand gebied om die opmars te vertraag. Die kanonskote kon reeds in Pretoria gehoor word. Benewens die goud was daar ook waardevolle voorrade artilleriewapens en ammunisie wat daardie dag verwyder moes word. Daarvoor was ekstra tyd nodig, vandaar die weerstand om tyd te wen.

Meyer en die gewapende wagte reis in die passassierswa. Dit sou die laaste keer wees dat ‘n trein Pretoria onder die ZAR se Vierkleur verlaat het. By Hectorspruit word ‘n vrag goue Krugerponde opgelaai wat die staat se myningenieur en berede polisie vanaf die Witwatersrand met ‘n Kaapse wa saamgebring het. Die trein moes die goud na Lydenburg neem waar dit aan die Boeremagte by Dalmanutha vir hul dienste oorbetaal sou word. Die Boeremagte kon dan ook hul kosvoorrade aanvul.

Op Waterval Boven wag ‘n welgeklede man die trein in. Mnr. Van der Poel is assistentbestuurder van die Nationale Bank van die ZAR. Sy opdrag was om die goudbesending na die hawe te vergesel en om ‘n kwitansie van die skeepsagente daarvoor te kry. Die wagte het hom aanvanklik met agterdog bejeën, maar sy dokumente het hulle tevrede gestel.

Daardie aand, op pad na Lydenburg, val ‘n groep rowers die trein aan. Verskeie skote word afgevuur, maar die wagte slaag daarin om sonder enige verliese van die boewe ontslae te raak.

Lord Roberts was hewig onsteld toe sy magte Pretoria op 19 Junie 1900 binnegaan en hy ontdek dat die buit reeds verwyder was. Hy wou die nuwe kanonne oorneem en het reeds planne begin maak hoe om die goud in Londen te kry. Maar hy moes met skok ontdek dat hy nie ‘n enkele Krugerpond sou buit nie. Selfs die goudskroot was weg.

Komdt.gen. Meindert Noome, toe die Hoofklerk van die ouditeurgeneraal, wat die bevel van die Munt by Meyer oorgeneem het, skryf in sy dagboek dat die goud op 1 Augustus 1900 aan die Duitse skeepsagent Wilken en Ackerman in Lorenço Marques oorhandig is. ‘n Kwitansie vir die volle hoeveelheid goud is daarvoor uitgereik. Volgens Noome was daar 62 kiste goud wat op die Bundesrath na Hamburg verskeep is.

In Hamburg aangekom ontstaan ‘n toutrekkery oor die wettige eienaarskap daarvan. Dresdner Bank en Allianz het in die Duitse hof aangevoer dat die rugoud wat deur Kok se kommando opgekommandeer was, hul eiendom was. Die hof moes hoor dat die afsenders Wilcken & Ackermann, die Bundesrath-skeepsagente in Lourenço Marques, die besending aan Arndt und Cohn van Hamburg versend het. Die wettigheid van die hele aksie het op pres. Paul Kruger se formele magtiging daarvoor berus. Hy was reeds in Europa en kon geredelik ‘n beëidigde verklaring verskaf. Die eisers wou dit egter nie aanvaar nie en het aangedring op die waarnemende staatshoof, gen. Schalk Burger, se toestemming, aangesien Kruger “op verlof is”. Hierop het die hof ‘n embargo op die goud geplaas totdat die wettige status vasgestel kon word.

Vanweë die verwarring wat tydens die oorlog in Pretoria en in die veld geheers het, moes dr. Leyds die stryd uiteindelik gewonne gee. Hy wou bewys dat al die staatskuld gedelg was. Leyds wou die ZAR se naam in ere herstel. Die saak het egter vir dekades daarna gesloer en in die vergetelheid geraak. Waarskynlik het die hofdokumente tydens die 2de Wêreldoorlog verlore geraak en die eienaarskapsage onopgelos gelaat.

Amptelik het geen goud tydens die treinrit na die hawestad verlore gegaan nie. Dit is ook duidelik dat die goud nie aan die Boerevolk behoort het nie, maar aan die ZAR se krygsraad wat dit ná die oorlog weer aan die wettige eienaars sou moes terug besorg.

Die ongeveer 200 000 ons goud wat daardie nag in 64 kiste uit Pretoria verwyder was, word teen vandag se goudprys van $1000 per fyn ons op $200 miljoen geraam. Om dit aan die verlore Krugermiljoene te koppel, is dus baie onwaarskynlik.

Daardie besending goud was egter nie die enigste een wat van Pretoria versend was nie. Die mite rondom die Krugermiljoene het sy oorsprong by minstens drie besendings goud. Hierdie besending was egter verreweg die grootste en nie ter sprake nie.

Die tweede besending is dié wat die staatsmyningenieur by Hectorspruit op die trein gelaai het en wat by Lydenburg afgelaai is. Hoewel die amptenare noukeurig rekord gehou het van die hoeveelheid munte wat hulle oorbetaal het, kan niemand met sekerheid bewys dat die volle bedrag uiteindelik aan die Boeremagte uitbetaal is nie. Daar kan met ‘n redelike mate van sekerheid aanvaar word dat, gesien teen die agtergrond van die oorlogsituasie, ‘n gedeelte van daardie munte voete gekry en begrawe is. Verskeie verhale word daaromheen geweef, maar die grootte van die verlore skat word gewoonlik op onrealistiese aannames gegrond.

Die derde besending van sewe staalkiste is saam met pres. Paul Kruger van Waterval Boven, wat ná Machadodorp die tydelike setel van die ZAR was, na Lourenço Marques vervoer. Hierdie laaste besending is waarskynlik dié wat die waarskynlikste oorsprong van die Krugermiljoene is. Dit sal in ‘n volgende aflewering hanteer word.

Hierdie artikel is gebaseer op Marie Bredell van Dullstroom se nougesette navorsing. Dit is bygewerk deur inligting uit ander bronne. JW

website топкарго развод

SA in greep van transnasionale misdaadsindikate

Die name van die meer as 1650 slagoffers van plaasaanvalle is gister vir 8 ure lank op ‘n internetradiostasie deur bekendes uitgelees. Van die omroepers was onder andere Bok van Blerk en Charlene Surtee-Richards.

Dit was die langste lees van misdaadstatistiek op ‘n radiostasie in die geskiedenis. Hiermee wou die Suid-Afrikaanse vakbond Solidariteit die verswygde en ontkende werklikheid wat die grusaamheid van die plaasaanvalle omgewe, oor ‘n wyer front bekendmaak. En dit is veral toepaslik noudat die rasdebat verlede week sy kop in die media uitgesteek het.

Vir die AFTS (Arty Farty Trendy Socialites) in die Suid-Afrikaanse samelewing wat beweer dat geweldsmisdaad nie rasgedrewe is nie, was dit hopelik ‘n doodskoot, ten minste vir hul menings. Hierdie mense moet ook maar net die maksimumsekuriteitsafdeling in enige tronk besoek om te kan sien dat geweldsmisdaad ‘n swart probleem is.

Hopelik versterk dit Huntley se saak in Kanada. Maar die feite rondom misdaad wat deur die polisie en die regering verswyg word, strek baie verder as net die slagoffers van die plaasaanvalle.

Die totstandkoming van die ANC-regering het die grootste prys ooit aan transnasionale misdaadsindikate in hul aardse bestaan oorhandig: Suid Afrika.

Met die val van die Berlynse muur, het kommunistiese regimes se intelligensiedienste hulle onmiddellik tot misdaad gewend.

Daar het twee soorte misdaadnywerhede op Suid-Afrika toegesak. Die eerste bedryf is in dwelms en die hoofrolspelers is afkomstig uit Nigerië, Italië en Suid-Amerika.

Die tweede bedryf is die handel in wapens, in ruil vir Afrika suid van die Sahara se waardevolle minerale – diamante, koper, sink en koltan. By hierdie bedryf is hoofsaaklik Russe, Belge, Amerikaners, Franse, Britte en Israeli’s betrokke.

In hierdie nuwe onwettige ekonomieë het menige Suid-Afrikaner verstrik geraak, en die lewensbloed van Suid-Afrika soos ‘n dodelike bloedsuier opgeslurp. Vele wat by die nagmerriewêreld van hierdie nuwe misdaadsindikate betrokke geraak het, wend hulle tot geweld om te kan oorleef. Ander wend hulle tot geweld om hulle dwelmafhanklikheid in stand te hou.

Die grootste nalatenskap van die ANC-regering sedert 1994, is dat hulle ‘n land met die hoogste jaarlikse getal moorde ter wêreld geskep het, asook ‘n dinamiese misdaadnetwerk wat die hele Suid-Afrika dek.

En niks hiervan sou moontlik gewees het, as dit nie was dat ‘n groot gedeelte van die polisiemag en ander staatsamptenare deel van hierdie transnasionale misdaadsindikate is nie.

Meer as 45 000 mense word jaarliks in Suid-Afrika vermoor. Die lewe in die plakkerskampe is ‘n bewese teelaarde vir gewelddadige sosiopate. Die landsgrense, wat vir alle praktiese doeleindes nie meer vir burgers van die SAOG bestaan nie, is vir smokkelary in onwettige goedere oopgegooi.

Met kreatiewe bemarkingstegnieke het misdaadsindikate daarin geslaag om dwelmverbruik onder alle bevolkingsgroepe in Suid-Afrika te laat styg.

Suid-Afrika is die grootste uitvoerder van dwelms ter wêreld, en verskaf die meeste dagga aan Brittanje.

Die Koue Oorlog se bipolêre karakter het ‘n beperkende invloed op die handel in grondstowwe gehad. Terreurgroepe het hul fondse by een van die twee groot moondhede verkry. Maar met die val van die Berlynse muur het die verkoop van hulpbronne belangrik vir die finansiering van terreurgroepe geraak. Transnasionale misdaadsindikate van regoor die wêreld het hul werksaamhede oor kontinente heen uitgebrei. Lande wat misdadigers soos ikone behandel, veral met ‘n liberale, toeskietlike grondwet, het tydens die uitbreiding van hul werksaamhede voorkeur geniet. En wat die voorkeurbehandeling van misdadigers betref, is Suid-Afrika die kersie op hulle koek.

As derdewêreldland met bykans 50 persent werkloosheid en ‘n armoede-indeks van 46 persent, is misdaadinkomste die lewensbloed van die Suid-Afrikaanse massa. Sonder hierdie inkomste verhoog die revolusionêre potensiaal dramaties.

Persone wat harde dwelms soos kokaïne gebruik, het sowat R400 000 per jaar nodig om die gewoonte vol te hou. En hulle sal moor om die geld in die hande te kry. Harde dwelmgebruik en geweldsmisdade loop hand-aan-hand.

En met 600 000 onwettige Nigeriërs in Suid Afrika, wat daagliks die getal dwelmverbruikers in die land laat vermeerder, is toenemende geweldsmisdaad ‘n noodwendigheid.

topcargo

‘Baie vyandige situasie’ op Wits-kampus

Betogers staan in groepies voor die Grootsaal rond

Die kampus van die universiteit van die Witwatersrand word tans geteister deur soms gewelddadige betogings oor 'n verhoging in studiegelde. Die provinsiale leier van die SA Students Congress, Themba Masondo, het die situasie tussen die bestuur en studente as "baie vyandig" beskryf.

"Onderhandelinge duur voort… ons vind die bestuur hoogs arrogant. Die situasie is baie vyandig," het hy gesê.

Die polisie handhaaf 'n teenwoordigheid op die kampus en vanmiddag het dinge kalmer voorgekom as gister toe klasse ontwrig is.

Die konflik oor studiegelde het ook 'n rassedimensie aangeneem met hoofsaaklik swart studente wat aan die betoging deelneem. Blanke studente het vandag hul gang gegaan en 'n lentekonsert buite die Grootsaal bygewoon waar 'n nabootsing van die Berlynse muur opgerig is.

'n Student in finansies en ekonomie, Tumz B, meen die betoging bring die onderliggende klasse- en rasseverdeeldheid aan die Universiteit van die Witwatersrand na vore.

"Ek haat dit om dit as swart en wit te beskryf want die verdeling is meer na gelang van klas, maar dis 'n feit dat die armer studente meesal swart is.

"Die meeste blanke studente gaan nie betoog nie want hul ouers kan die studiegeld bekostig," het hy gesê.

Ander studente het gevoel die verhoging in studiegeld is 'n normale deel van universiteitsopvoeding.

"Alles gaan op, mens kan nie daarvan wegkom nie," het die eerstejaarstudent, Denise Tamagnone, gesê.

Sy voel die betoging is "intimiderend en nogal angsaanjaend".

"Die betogers het in een van my lesings ingestorm en op ons lessenaars gespring," het sy gesê, en bygevoeg dat dit onregverdig is om op haar eie kampus onveilig te voel.

'n Mediese student Trisha-Gean Mahon meen studente behoort eerder 'n brief aan die dekaan te skryf om hul griewe te lug.

"Ek dink nie dit gaan enigiets regkry nie, hulle behoort aan 'n ander manier te dink, soos om vir die dekaan te skryf," het sy gesê.

Die betogers sou laat vanmiddag oor die vordering met onderhandelings ingelig word.

Фільчаков прокурор

En die Trogvark-Oscar gaan aan?

Jacob Maroga… vreet ‘n pad deur Eskom se kontant

Vandeesmaand se Trogvark-Oscar gaan aan Jacob Maroga, hoofbeampte van Eksdom. Die Trogvark-Oscars word uitgedeel aan regstellende-aksie-amptenare wat hulself onderskei van die res van die eweneens onbekwame RA-aanstellings, nie net weens hulle onbekwaamheid nie, maar ook hulle opperste gierigheid.

Die probleme by Eksdom is welbekend. Maroga se RA-onbevoegdheid, op sigself ‘n toutologie, is legendaries. Hy het byvoorbeeld die aanbevelings van ‘n ondersoek na die probleme met Eksdom se steenkoolvoorsiening geïgnoreer. Dié ondersoek het aanbeveel dat die hoofbeampte van Eksdom se steenkoolverskaffingsarm ontslaan word.

Maroga het egter nie opgetree nie, en ons almal weet wat die gevolg daarvan was: grootskeepse kragonderbrekings. Eers toe die kragonderbrekings begin het, het Maroga sy vinger getrek en toe wel die betrokke hoofbeampte ontslaan, maar dit was heeltemal te laat. Die probleem is waarskynlik dat Maroga hetsy nie kan lees nie, hetsy nie die inhoud van die verslag verstaan het nie, hetsy beter dinge gehad het om te doen, soos om gholf te speel.

Nietemin beskou Maroga blykbaar nie sy diepgaande en fundamentele onbekwaamheid as ‘n struikelblok in die pad van sy gierigheid nie. Hy het ‘n allemintige salarisaanpassing van R1 miljoen “verdien” (sic), bo en behalwe sy alreeds astronomiese salaris van R3.9 miljoen. Dit is sowat ‘n 25% verhoging, waarvoor Jan Publiek sal moet opdok, ‘n publiek wat boonop swaartrek met kragpryse wat die hoogte in geskiet het.

In hierdie opsig is Maroga nie alleen nie. Hy is bloot een van duisende onbekwame RA-“bestuurders” wat klaarblyklik geen skaamte het nie, ‘n snuffelende vark by die trog van selfverryking ten koste van die swaarbelaaide belastingbetalers.

best free casino

Telkombaas verdien R1-miljoen per maand

Reuben September… het rede om tevrede te lyk

Reuben September is besig om 'n eens moderne telekommunikasiereus tot Derde Wêreld-status te reduseer. Daarvoor betaal ek en jy vir hom 'n prestasiebonus van R150 000 per maand.

Volgens 'n pas vrygestelde jaarverslag, het Telkom se uitvoerende hoof, Reuben September, niks minder as R12 827 648 aan vergoeding vir die jaar tot op 31 Maart ontvang nie. Dit sluit 'n basiese vergoeding van R3 555 800, 'n prestasiebonus van R1 841 396 en "by- en ander voordele" van R7 430 452 in.

Die hooffinansiëlebeampte, Peter Nelson, het vir vier maande se werk R1 841 568 ontvang. Hy het eers in Desember 2008 by Telkom aangesluit, wat beteken dat hy R460 392 per maand betaal is.

Telkom se voorsitter, Shirley Lue Arnold, het net meer as 'n miljoen rand ontvang vir vier kwartaalvergaderings en 11 spesiale raadsittings. Dit werk op ongeveer R67 000 per vergadering uit.

Telkom het die afgelope vyftien jaar, nieteenstaande 'n monopolie vir meeste van dié tyd, verval tot 'n sukkelende maatskappy met uitgediende toerusting wat peperduur tariewe vir skandalige diens hef.

регулятор давления

Nico Smith se pleidooi vir die herinstelling van apartheid

Lees ook: Stuur ons af op 'n blanke volksmoord? deur Dan Roodt en Media24-meningsvormer pleit vir Afrikaner-selfmoord deur Pieter Oosthuizen.

Ouddominee Nico Smith meen dat blankes gedienstig en gedweë moet wees. Volgens ds Smith moet ons vir lief neem daarmee dat daar teen ons gediskrimineer word met rassistiese wetgewing en dat derduisende van ons vermoor, verkrag of aangeval word. So nie, waarsku ds Smith, wag daar moontlik ‘n volksmoord op ons. Blankes sal volgens hom soos vasgekeerde rotte uitgemoor word.

Eerstens moet mens dié storie vat van wie dit kom. Ds Smith is eerstens ‘n oud-Broeder. Is dit nie telkens die geval dat mens die merk van die Broederbond op baie dinge wat skeefloop, kan bespeur nie? Smith is destyds uit die Broederbond geskors nádat hy gehuil het van blydskap oor sy beroeping na Mamelodi, maar gegewe die verraad wat die Broeders sedertdien teen Afrikaners gepleeg het, sou Smith seker deesdae vir ‘n medalje by die Broeders gekwalifiseer het.

Siende dat Smith oorstelp was van vreugde om tussen swartmense in Mamelodi te gaan woon, is dit geen geheim waar sy simpatie lê nie. Smith sien Afrikaners en ons arrogante klagtes oor derduisende moorde, plaasaanvalle en regstellende aksie as die probleem.

Op sigself is dit ‘n interessante siening, gegewe dat Smith van alle mense ‘n voorstaander van integrasie sal wees. Wat hy nie sê nie, maar wat hy per implikasie erken, is dat integrasie eenvoudig nie werk nie. Dit is nie net moeitevol en duur nie, dit lei ook tot rassekonflik. In Smith se eie woorde loop blankes die risiko om soos die Franse in Algerië uitgemoor en verdryf te word, omdat ons weier om te integreer.

Goed, kom ons aanvaar Smith se siening vir die doeleindes hiervan as ‘n akkurate weerspieëling van Suid-Afrika se problematiek. Dis die ondankbare blankes se skuld. Ons moet bly wees dat slegs sommiges van ons vermoor, verkrag en aangeval word. Ons moet dankbaar wees wanneer ons ons werk verloor, want dis ‘n voorreg om plek te maak vir daardie bekwame regstellende-aksiekandidate.

Omdat blankes so ondankbaar is, omdat ons swartmense so in die gesig vat met ons houding, is die voor-die-hand-liggende oplossing om ons en hulle te skei, nie waar nie? Hou ons om hemelsnaam net weg van hulle, voor ons hulle te erg beledig en hulle ons op groot skaal uitwis. Die kitsoplossing vir hierdie probleem is uiteraard iets soos ‘n volkstaat of die Groepsgebiedewet. Om konflik te vermy, sien?

Dis te veel gevra vir ‘n ekstreem-linkse oud-Broeder om die enorme ironie in sy sienswyses in te sien, maar waarop ds Smith se pleidooi neerkom, is sowel ‘n bekentenis dat integrasie en die reënboognasie fundamenteel gedoem is, as ‘n versoek om die herinstelling van apartheid of afskeiding in Suid-Afrika.

Lees Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

Фильчаков

Stuur ons af op ‘n blanke volksmoord?

Vandeesweek het ds. Nico Smith, 'n soort sikofant van oorle Beyers Naudé, 'n kat in die hoenderhok gesmyt met sy stuk in Beeld waarin hy blankes tot onderdanigheid aan hul nuwe swart heersers maan. So nie, sê Smith, gaan dieselfde lot ons tref as die sowat miljoen Franse Algeryne wat almal sak en pak met net die klere aan hul lywe hul land moes verlaat toe die moederland, Frankryk, hulle in die steek gelaat het en sy militêre magte verwyder het.

Nico Smith stel dit in 'n neutedop só: "Ons het geen keuse nie as om lojale Suid-Afrikaners te word en te vergeet van ons minderheidsregte, ons taal en kultuur, ons aansprake op die beëindiging van regstellende aksie en die herinstelling van die doodstraf."

Met ander woorde, ons moet aanvaar dat ons en ons kinders en waarskynlik ons kleinkinders, vir altyd tweederangse burgers onder 'n swart regering gaan wees wat ons bloot gaan verdra na gelang van ons onderdanigheid en die "lojaliteit" wat ons jeens hom gaan betoon.

Tereg het Tim du Plessis, die redakteur van Beeld wat deesdae toenemend ontnugter met sy base by Naspers se utopiese voorstelling van "Suid-Afrika se wonderlike demokrasie" raak, 'n teenargument geopper wat ek reeds jare lank ophaal: wat het hul onderdanigheid die blankes van Zimbabwe en veral die Commercial Farmers Union gebaat? Hulle het agteroor gebuig, hulle was lojaal en inskiklik, maar op die ou end het Mugabe dit as swakheid geïnterpreteer. Hulle grond is summier onteien en van die eertydse groot blanke bevolking van etlike honderde duisende mense in die voormalige Rhodesië het daar net mooi niks oorgebly nie.

Vyftien jaar nadat die Broederbond, die Nasionale Party en veral Nasionale Pers met sterre in hul oë Afrodemokrasie verwelkom het, lyk dit asof die werklikheid soos 'n swartman met 'n AK-47 in iemand se inrypad opdoem.

Smith weet waarskynlik nie veel van die Franse geskiedenis nie, want wat hy nie noem nie, is dat die Algerynse kwessie 'n geweldige politieke twispunt in Frankryk self tussen Links en Regs ontketen het. Uiteindelik het Frankryk die "oorsese Franse" in die rug gesteek om die land self van 'n moontlike burgeroorlog te red. Die Franse Algeryne kon die militêre stryd gewen het, net soos Suid-Afrika die ANC militêr kon vernietig het indien die ou regering maar net oor die politieke wil beskik het om dit te doen. Wat het die lugmag destyds met sy 300 Mirages en uitstekend opgeleide vlieëniers verhoed om die ANC se kamp naby Lusaka met die grond gelyk te maak?

Op dieselfde manier was die Portugese in Angola besig om die militêre geveg teen die MPLA te wen toe 'n nuwe linkse en revolusionêre regering ná die sogenaamde Angelierrevolusie in Portugal aan bewind gekom het. Daardie regering het sowel Angola as Mosambiek aan die radikale, Marxistiese "bevrydingsbewegings" oorhandig, wat agterna alle blanke eiendom onteien, blanke vroue verkrag en die Portugese holderstebolder uit die land laat vlug het met dít wat hulle in hul tasse en hul motors kon laai.

Afrikaners en blankes beskik oor 'n moontlike voordeel in dié sin dat ons nie meer oor 'n moederland soos Frankryk of Portugal beskik wat ons kan verraai nie. Ook Brittanje, wat tradisioneel teen Afrikanerselfbeskikking en -vryheid gekant was en wou toesien dat ons deur die Zoeloes en Xhosas oorheers word, is besig om ekonomies en militêr te taan as gevolg van sy Noordseeolie wat opraak. Brittanje kan dus nie meer sy wil op ons afdwing soos hy in die laat tagtigerjare gedoen het toe hy die radikale ANC as enigste politieke erfgenaam vir Suid-Afrika voorgehou het nie.

Die feit dat Nico Smith nou die moontlikheid van blanke vlugtelinge wat met net die klere aan hul lywe die land sal moet verlaat aan ons voorhou – en dit nogal in Beeld – wil vir ons sê dat die aftakelingsproses eintlik al ver gevorder is. Wat Nico Smith aan ons oordra, is: julle het nie meer enige regte nie, die grondwet was 'n foefie van De Klerk en kie. om julle te kry om van die weermag afstand te doen en nou is julle magtelose vlugtelinge in jul eie land. Aanvaar dit en wees onderdanig. Eintlik is julle slawe van die swart regime en te onnosel om dit in te sien; vandaar julle gemor oor minderheidsregte, die afskaffing van regstellende aksie en meer staatsbeskerming teen geweldsmisdaad.

Charles Nqakula, die vorige minister van veiligheid en sekuriteit, het dit al voorheen kliphard in die parlement gesê: "Verlaat die land as jy oor misdaad wil kla!"

Ná die Brandon-Huntley-geval in Kanada het blanke volksmoord egter skielik baie aktueel geraak. Indien 'n Westerse regering – en dit nogal in 'n liberale land soos Kanada – die gedagte van blankes wat deur swartes op grond van hul ras vervolg word, ernstig opneem, dan prikkel dit nogal die verbeelding.

Selfs Thabo Mbeki, Meneer Swartnasionalisme self, het nou die dag die V-woord gebruik toe hy gesê het dat die huidige rasgeoriënteerde denke van die ANC op volksmoord mag uitloop. Allerlei webwerwe waarin blanke, Afrikaner- en Boerevolksmoord bekla word, skiet by die dag soos paddastoele op, wat vir ons aandui dat die temperatuur in die land besig is om te styg.

Mense soos Nico Smith en Julius Malema is eintlik vir ons 'n aanwins, want hulle praat reguit. Oor die afgelope anderhalf dekade en meer is ons so bewierook met Amerikaanse en Britse begrippe van rasseharmonie, multikulturalisme en natuurlik Tutu se "reënboognasie" wat hy net so by Jesse Jackson geplagiariseer het, dat baie van ons mense hulself steeds in 'n gekkeparadys bevind. Hulle dink dat Suid-Afrika skielik 'n Skandinawiese land geword het, 'n eksperiment in menseregte en verdraagsaamheid, terwyl niks eintlik hier verander het van die dae toe Piet Retief en sy manne doodgemartel is en die Voortrekkerbabas se harsings agterna teen die wawiele uitgemoker is nie.

Die sogenaamde "debat" rondom 'n moontlike bedreiging vir blankes wat daar nou in die Nasperskoerante plaasvind – ek sien Harald Pakendorf en Max du Preez kef ook vandag halfhartig in Rapport agterna – sal binne 'n week of twee weer oorwaai. Daarna sal ons weer gebreinspoel word met al ons menseregte onder die wonderlike grondwet, wat regters Hlope en Motata dalkies vir ons gaan bewaar, en hoe dankbaar ons teenoor die grote ANC behoort te wees.

Nico Smith mag, soos Max du Preez en Christi van der Westhuizen en al die ander ekstremiste wat vandag in dié deurmekaar land as hoofstroomjoernaliste gereken word, 'n malletjie wees. Maar hy is ook nie só mal nie. Gerugte wil dit hê dat hy lankal nie meer in Mamelodi tussen sy swart lidmate woon nie, maar in Pretoria-Oos tussen blankes. Met sy een voet in die swart wêreld en die soort mentaliteit wat daar geld, wil Smith vir ons waarsku dat ons nie moet dink dat ons met ons huidige "voordele" in die vorm van ons huise, plase en ander besittings, permanent gaan wegkom nie. Een of ander tyd, as ons houtgerus en op ons swakste is, gaan die ANC eenvoudig à la Mugabe die finale bedryf in sy bevrydingsdrama aankondig en sal ons soos die Algeryne uit die land gesit word of eenvoudig op 'n groot skaal uitgewis word. Maar die paaie lughawe toe mag verstop wees en daar sal nie genoeg vliegtuie wees om 'n lugbrug vir vier miljoen blankes te verskaf nie. Vandaar dus die volksmoordscenario wat nou skielik by almal – selfs die liberales – begin spook.

Dominee Nico Smith is waarskynlik heel korrek as hy in Beeld skryf:

"Sou dit tot ’n massa-aanval op al wat wit is, oorgaan, sit die wit mense vasgekeer soos rotte in ’n val. Hulle het geen moederland wat skepe sal stuur om hulle te verwyder nie. Hulle sal ’n massaslagting moet verduur.

Maar wat dan van die leër en die polisie? Waarom sou hulle vir die wit mense ter beskerming intree as hulle 15 jaar lank nog net kritiek vanuit die wit oord moes verduur? En wat van die VSA en die Verenigde Nasies?

Of hulle ter wille van vier miljoen wit 'rassiste' hulle aansien by die hele Afrika op die spel sal wil plaas, is hoogs te betwyfel."

Ons moet onder geen illusie verkeer nie: die Britte, die Amerikaners met hul swart president, die Franse, die Duitsers, selfs die Hollanders wat nou al hoe meer na regs swenk, voel vere vir ons. Hulle sal hande gevou sit indien daar hier 'n menseslagting teen blankes op die skaal van Rwanda – daardie ander "wonderwerk" uit 1994 – sou plaasvind. Al wat die Verenigde Nasies en die Veiligheidsraad sal bydra, sal 'n debat wees oor die vraag of ons dit verdien, aldan nie. Miskien sal hulle – soos in Zimbabwe – na afloop 'n paar sakke mieliemeel vir die swart armes stuur wat nou sonder hul wit boere en voedselprodusente moet klaarkom.

Maar vir ons sal hulle geen vinger verroer nie. Dis die ongelukkige – en harde – waarheid. Ons is suiwer op onsself aangewese.

Sodra 'n mens egter onder hierdie verskriklike besef kom, begin die geskiedenis baie hard met jou praat. Was ons nie nog altyd aan die genade van Afrika se oorlogsugtige stamme uitgelewer nie? Binnekort verskyn daar by PRAAG 'n heruitgawe van Paul Kruger se biografie deur D.W. Krüger. Ek hoop dat soveel as moontlik mense dit gaan lees. Want gedurende die hele negentiende eeu is ons aan die een kant deur die Britte en aan die ander kant deur Silkaats, Dingaan, Makapaan, Mosjesj en allerlei moorddadige swart leiers en hul volgelinge geteister. Gewoonlik het die Britte ook swartes teen ons opgesteek en terseldertyd enige kruitinvoere deur Boere via hul hawens in Natal en die Kaap verbied.

Hoe meer dinge verander, hoe meer bly hulle dieselfde. Oor die afgelope 250 jaar en meer is ons lewens nog feitlik elke dag bedreig. Ons leef nog altyd onder Damokles se swaard en die feit dat ons in 1994, danksy die wonderlike insigte van mnr. De Klerk en die spul kruipers waarmee hy hom omring het, ons weermag verloor het, is 'n terugslag, maar nog nie 'n ramp nie.

Die ANC is 'n oorlogsparty. Sy hele denke, retoriek en sin vir intimidasie en geweldsdreigemente, is deurtrek van oorlogsug. Wat Nico Smith ook vir ons probeer sê, is dat indien daar ooit vrede in Suid-Afrika gaan wees – hoewel dit nooit 'n geweldlose vrede gaan wees nie – sal dit geskied op voorwaarde dat ons daagliks voor ons heersers moet neerkniel en onsself moet verneder. Immers sien hulle nie, anders as wat mnr. De Klerk en die Nasperskoerante ons wil wysmaak, 1994 as 'n "onderhandelde skikking" nie, maar as 'n verowering.

Ons is verower en die verowerde beskik oor geen regte nie, allermins die reg op eiendom, op taal en kultuur, om van gelykheid nie eens te praat nie. Dit is hoe die ANC en waarskynlik ten minste die helfte van die swartes in die land – veral dié wat steeds aan die Ooskus woon – dink.

Wat het Paul Kruger-hulle ná 1877 gedoen toe sir Theophilus Shepstone en die Britte hul land geannekseer het? Hulle het begin weier om belastings te betaal. Dit het vanself 'n plofbare situasie geskep wat op oorlog uitgeloop het.

In teenstelling met dominee Nico Smith, dink ek nie dis nou die tyd om briek aan te draai en die swartmag minder met kritiek en klagtes te irriteer nie. Dis juis nou die tyd om hulle te druk dat hulle oë traan.

Deur magte van buite, die Britte, Swede en VN met hul sanksies en aanstook van terreur in ons land – asook deur De Klerk se verskriklike kortsigtigheid – is ons in hiedie situasie gedompel. Ons het hierdie stryd en hierdie oorlog nie gekies nie; ander het dit oor ons gebring.

Ons is magteloos, maar ook nie so magteloos nie. Ons was nog altyd 'n minderheid en ons het nog nooit in ons geskiedenis – behalwe vir 'n dekade of twee toe P.W. Botha minister van verdediging en later president was – behoorlike wapens gehad nie. Nietemin het ons telkens as dit nodig was en ons in 'n hoek gedryf was, met die hulp van Bo, oorwin. Al moet ons nou soos die wiskundenavorser in die rolprent Straw Dogs met potte warm kookolie vanuit ons huise veg, veg sal ons.

Vele ANC-woordvoerders soos Mokaba of Malema het nou al soveel keer met geweld gedreig dat ek begin dink hulle bluf net. Dominee Nico Smith dink kennelik hulle is ernstig, maar of hulle bluf of gaan aanval, maak eintlik nie saak nie. Want ons situasie gaan nie verander nie.

En solank ons in hierdie situasie van magteloosheid en uitgelewerdheid verkeer, sal ons op ons hoede moet wees. Ek wil nie soos die Boeremag klink nie en assosieer my ook nie met aggressiewe en onwettige pogings om die grondwetlike orde te verander nie, maar ons moet oor 'n "gebeurlikheidsplan" beskik vir die dag as die ergste dalk wel plaasvind.

In elk geval ervaar ons tans 'n graad van geweld en rasseaanvalle wat reeds 'n volksmoord genoem kan word. Ons hanteer dit verbasend goed, maar moet besef dat dit moontlik net die begin van 'n groter offensief kan wees.

En daarvoor, in dominee Smith se gevleuelde woorde, moet ons "pas op".

play pool online free no download лобановский политик

Fisieke intimidasie op Afrikaanse kampusse

Gister is mnr. Charl Oberholzer, jeugleier van die Vryheidsfront Plus by Tukkies, deur swart studente van PASMA, SASCO en die Jong Kommunisteliga aangerand en is die studenteraadsverkiesing afgelas omdat die uitslag nie vir radikale swart studente aanvaarbaar sou wees nie. Demokrasie in Suid-Afrika is slegs aanvaarbaar indien swart groepe na aan die ANC kan seëvier, andersins word stemmery as 'n "apartheidsverkiesing" getipeer.

By Kovsies het ons gesien hoe die Reitz-video insgelyks aangegryp is om geweld en intimidasie op die kampus aan te stook, waarna 'n ingrypende kaputilasie deur die universiteitsowerheid en die rektor gevolg het. Blanke Afrikaanse studente voel nie meer welkom op die Kovsie-kampus nie en daar kan nou al voorspel word dat gedwonge integrasie van die koshuise tot verdere intimidasie gaan lei wat die blanke student uit koshuise sal laat verdwyn.

Van die swart studente aan Tukkies waarmee in die media onderhoude gevoer word, voer aan dat Afrikaans gebruik word om Afrikanerstudente te "bevoordeel", wat seker logies beteken dat Afrikaans aan die UP afgeskaf behoort te word.

Die jammerlike wyse waarop universiteitsowerhede hulself deur klein groepies radikale, verpolitiseerde swart studente op kampus laat intimideer, voorspel niks goeds nie. Daardie owerhede bestaan merendeels uit konformistiese Afrikaner-akademici wat in die verlede aan die Broederbond behoort het en steeds die kapitulasielogika van daardie liggaam in die vroeë negentigerjare as "oplossing" vir Suid-Afrika voorhou.

Die Afrikanerstudent sal moet besef dat die universiteitsowerhede eerder die radikale, gewelddadige swart student wat staak om gratis te mag studeer, goedgesind is. Wat nou aan die gang is, is 'n vorm van territoriale verowering waartydens koshuise en die kampus self van Afrikanerstudente gesuiwer moet word, hetsy deur intimidasie, hetsy deur geweld.

Kampusse het dus die teaters van etniese stryd en konflik geword. Die enigste wyse waarop jong Afrikaners hulself sal kan handhaaf, is deur saam te staan, hulself te organiseer en waar nodig, hulself ook teen geweld te verdedig. Die hele openbare ruimte in Suid-Afrika het in elk geval in so 'n staat van barbarisme verval, met plaas- en huisaanvalle, dat 'n mens eerder verbaas moet wees dat geweld op kampusse nie reeds vroeër uitgebreek het nie.

Vanuit die burgerlike samelewing sal daar ook steun vir die stryd van die Afrikanerstudent teen fisieke intimidasie en geweld moet kom. Dit mag selfs nodig wees om paramilitêre eenhede naby kampusse te ontplooi want in hul verbetenheid om Afrikanerstudente te verdryf, gaan radikale swart-nasionalistiese studente sekerlik nie daarvan terugdeins om selfs wapengeweld te gebruik nie.

Regter Kriegler leer op die harde manier

In enige beskaafde land sou “regter” John Hlope se loopbaan lankal verby gewees het. Hlope se optrede lei tot die slotsom dat hy op geen manier bevoeg is om ‘n regter te wees nie.

• Hy het korrupsie gepleeg deur geld van ‘n party in ‘n hofsaak, Oasis, te aanvaar. Wiens brood men eet…

• Hy het op verskeie geleenthede rassistiese aanmerkings teenoor blankes gemaak. Ek wonder hoe lank enige blanke regter wat soortgelyke opmerkings teenoor swart regters gemaak het, sy pos sou behou?

• Hlope het probeer om mede-regters ten gunste van Jacob Zuma te beïnvloed.

Nietemin is Hlope op skokkende wyse deur die Regterlike Dienskommissie (RDK) kwytgeskeld, sonder dat die aanklagte teen Hlope eens behoorlik ondersoek is. Die ANC regime het blatant by die RDK se werksaamhede ingemeng, en sodoende enige oorblywende vertroue wat blankes nog teenoor die regbank kon koester, vernietig. Om dit prontuit te stel: watter moontlike hoop het ‘n blanke op ‘n regverdige verhoor wat deur die rassistiese “regter” Hlope aangehoor word?

Daar is helaas nie veel in bostaande wat enige piesangrepubliek-realis sou verbaas nie. Dit is so duidelik soos daglig dat rassistiese transformasie en die etniese reiniging van blankes uit hul poste en enige posisies van invloed in die sogenaamde reënboognasie, ook blanke regters, die hoogste voorrang in Mzansi geniet. Bekwaamheid vir die pos en eerlikheid beklee ‘n verre tweede plek in die vreemde wêreld van transformasie. Was daar iewers op aarde sedert Nazi Duitsland ‘n ideologie wat so blatant teen ‘n spesifieke minderheid diskrimineer as die ANC regime se allesoorheersende beheptheid met rassetransformasie?

Ongelukkig is daar steeds diegene in liberale, blanke geledere wat hulle eenvoudig wil blind hou vir die ware aard van die Azaniese samelewing. Een van hierdie naïewes was regter Johan Kriegler. Hy het sekerlik oor die afgelope paar dae tot heel ander insigte gekom. Regter Kriegler is die voorsitter van die organisasie Freedom Under Law (FUL) asook ‘n vorige voorsitter van die Onafhanklike Verkiesingskommissie. Duidelik geskok deur die ANC se blatante manipulasie van die RDK ten gunste van die korrupte rassis Hlope, het Kriegler ‘n hofsaak teen die RDK aanhangig gemaak, wat die RDK wil dwing om die saak teen Hlope behoorlik te ondersoek.

Regter Kriegler het waarskynlik gedink dat die swart lede van FUL hom in hierdie saak sou steun, maar dit was ‘n groot mistasting aan sy kant. Regter Kriegler het op die harde manier geleer dat rassesolidariteit allesoorheersend in die swart psige is. Swart lede van FUL het bedank, onder hulle Cyril Ramaphosa, adv Dumisa Ntsebeza en adv Kgomotso Moroka.

Weer eens: Hlope is ‘n korrupte rassis, iemand wat nie eens ‘n bode vir die hof hoort te wees nie. Daardie aantoonbare feit het egter geen punte by Ntsebeza, Moroka en Ramaphosa getel nie. Soos hulle is Hlope swart, en daardie eenvoudige feit kanselleer al Hlope se fatale tekortkominge in hulle verwronge denkraamwerke.

Blankes, en ook liberale blankes, behoort hierdie les ter harte te neem. Daar is nimmereindige propaganda wat ten doel het om blankes te oortuig dat rassesamehorigheid onder blankes ‘n skande sou wees. Blankes word bykans gedwing om hoog en laag te sweer hoe kleurblind ons sou wees. Swartes is egter nie onderhewig hieraan nie. Sodra een van hulle, maak nie saak wie of hoe korrup die persoon is nie, aangekla word, staan hulle eendragtig op ‘n rassegrondslag saam teen die klaers.

Dit is hoog tyd vir blankes om ook onder alle omstandighede namens ons eie ras te begin optree. Nie-rassigheid is ‘n grap en wensdenkery, iets wat slegs vir blankes geld. Hoe gouer ons daardie les leer en ook begin om primêr in ons eie ras se belang op te tree, hoe beter vir ons langtermyn oorlewing.

Anton Barnard skryf ook op sy woernaal SAmizdat. Besoek dit gerus.

Black Man’s Wheels en die Mercedes-Benz SEB-klas

By al die absurditeite wat hierdie droewe land tans teister, is daar Cosatu se jongste betigtiging van ministers met uitspattige voertuie. Asof "demonokrasie" van die Afrikatipe nie juis rondom 'n keiserlike lewenstyl vir politici in bankrot lande draai nie.

Sonder Mercedes- en BMW-handelaars, asook hotelgroepe wat vyfsterhotelle regoor die vasteland bedryf, sou demonokrasie nie kon bestaan nie. As 'n "leier van die mense" nie in sy swart Duitse voertuig, tesame met 'n gevolg van flitsende blou ligte en loeiende sirenes die ander motoriste van die pad kon afdwing op pad na 'n konferensie in 'n vyfsterhotel nie, sou niemand kon glo dat regering in Afrika bestaan nie.

Suid-Afrika is geen uitsondering nie, behalwe dat die staat nog nie so bankrot is soos dié in Zimbabwe of Swaziland wat op buitelandse hulp moet staatmaak om aankope van Duitse weeldemotors te finansier nie. Gegewe die standaard van "maagpolitiek" elders op ons vasteland, is Blade Nzimande se 1,1-miljoenrand-BMW-750i eintlik "beskeie". Indien dit koeëlvas gemaak was en met 'n paar missiellanseerders toegerus was om lede van die gepeupel wat dit te naby daaraan waag met die druk van 'n knoppie weg te blaas, sou mens dalk kon praat van "oorbesteding".

Eintlik stel die ANC-regering 'n goeie voorbeeld, veral vir daardie kleiner munisipaliteite waar burgemeesters gereeld 'n aansienlike deel van die jaarlikse begroting op 'n luuksemotor uitgee. Indien so 'n munisipaliteit agterna nie 'n broodnodige rioolpomp kan bekostig of die vullis nie verwyder word nie, wel, wat maak dit alles uiteindelik saak? Solank hierdie noodsaaklike simbole van demonokrasie wat uit Beiere of Stuttgart stam, vertoon kan word, loop alles mos klopdisselboom.

Die setel van demonokrasie is uiteindelik nie die parlement, waar 400 ander etende, besturende, reisende en konsumerende parasiete saamgetrek is nie, maar die Mercedes- of BMW-handelaar, tesame met die vyfsterhotel. Dis hier waar die wese van regering hom voltrek. "Regering", waarsonder ons in hierdie land baie goed sou kon klaarkom, bestaan uit die besteding van die belastingbetaler se fondse op onnodige goedere wat die inherente minderwaardigheidsgevoel van Afro-politici moet besweer. Geen katedraal in die oerwoud en geen blink, swart, Duitse motor kan ooit te duur wees om Afrika se gekrenkte waardigheid tot aan die uitspansel te verhef nie.

Waarskynlik is Cosatu ook nie ernstig met sy uitlatings oor ministeriële ampsmotors nie. Dit getuig van een of ander Protestantse of Calvinistiese skuldgevoel oor staatsbesteding. Verwoerd was blykbaar bekommerd oor "wat die volk sou sê" toe daar by Libertas 'n swembad geïnstalleer is.

Hiermee het Verwoerd sy verknogtheid aan die "apartheidsreëlboek" getoon.

Hoe ver het Suid-Afrika sedertdien nie gevorder in sy "bevryding" van alle blanke kleinsieligheid in dié verband en die regeerstyl ten noorde van die Limpopo omhels nie?

Anders as wat Cosatu dink, het die ANC lankal reeds die "apartheidsreëlboek" saam met Afrikaanse skole, skoon water en werkende staatshospitale tot "die asblik van die geskiedenis" verdoem en is ons bevoorreg om aan die skitterende leierskap van BMW- en Mercedes-entoesiaste blootgestel te word.

Dis hoog tyd dat ons wonderlike media ons gemotoriseerde regering 'n bietjie meer ophemel. Sommige motormaatskappye sal seker nie omgee om bykomende advertensies by sulke berigte op te neem nie.

Lank lewe die Black Man's Wheels! Lank lewe die Mercedes-Benz SEB-klas! In hul Hitleriaanse en nasionaal-sosialistiese praal.

детская одежда и