DieANCindie Noord-Wes het Sondag gesêhulle sal gemeenskapsvergaderings reël metTlokwe–inwoners om hulle in te ligdat die14 geskorsde raadslede weer aangestel sal word.
Dieraadslede is geskorsdeur dieANCseprovinsialedissiplinêre komiteeaan die begin vanJulie nahulleteen die voormaligeburgemeesterMaphetleMaphetlein‘n mosievan wantroue gestem het.
Maar die partyse nasionaledissiplinêre komiteehet die besluit omgekeerop diebasisdat die aanklagte teendieraadsledete laatgelê is.
“Ons is besig om aan hierdietakkedie besluit van dienasionaledissiplinêre komiteete kommunikeer dat die lede heraangestel sal word.Dit is deelvan diekonsolidering van onseenheid ensamehorigheidvan die bewegingindie provinsie,” hetdieANCseIsmaelMnisi gesê.
Vroeër inAugustus het dieANCbeheer vanTlokwein ‘n tussenverkiesings in Wyk 9 herower.
DieTlokwemunisipaliteitwasindie kolligsedertMaphetleuitgestem isinJulie, toe dieDAseAnnetteCombrinkwat benoemis asburgemeester.
President Robert Mugabe van Zimbabwe dreig om buitelandse maatskappye in Zimbabwe uit die land te sit oor wat hy die Weste se inmenging in sy land se politiek noem.
Hy het Zanu PF-ondersteuners by die begrafnis van ‘n senior weermagoffisier, Mike Karakadzai, in Harare toegespreek.
Mugabe het na sy oorwinning in die verkiesing onderneem om voort te gaan met ‘n swart bemagtigingsprogram om maatskappye wat in buitelandse en wit besit is te dwing om 51 persent van die besit aan swart mense te gee.
Sommige ekonome waarsku dat die program nog ‘n ekonomiese krisis teweeg kan bring. – RSG
Xolani Mkhwanazi, begryp blykbaar nie wat oneties beteken nie
‘n Geheime ooreenkoms wat Eskom onderteken het, en waarvan die besonderhede van die publiek weerhou word, gaan die nasionale kragvoorsiener onder geweldige druk plaas indien dit rugbaar raak, om dit te hersien.
BHP Billiton sal egter hof toe gaan om die spesiale kontrak met Eskom – wat elektrisiteit spotgoedkoop aan sy aluminiumsmelters tot 2028 voorsien – te beskerm.
Eskom se tariewe vir gewone verbruikers styg deurgaans, maar BHP Billiton trek nog steeds voordeel uit krag wat onder markwaarde aan hulle verkoop word.
In ‘n onderhoud ná die vrystelling van die mynmaatskappy se resultate van hierdie week, het die Suid-Afrikaanse voorsitter Xolani Mkhwanazi, gewaarsku dat die grootste verloorder die land gaan wees as die kontrak hersien word, en nie BHP Billiton nie.
Volgens die jongste resultate, is Suid-Afrika nie baie belangrik vir BHP nie. Sy bates in Suid-Afrika beloop slegs 4% van hul wêreldwye bates. Maar Mkhwanazi sê dié persentasie kan verminder, wat ernstige gevolge vir werk en stroomaf-ondernemings sal hê.
BHP se belegging in Richardsbaai, waar twee van sy smelters geleë is, is “die grootste belegging Suid-Afrika nog ooit gesien het,” sê hy.
“As die regering gesien word om groot beleggingskontrakte nie na te kom nie, wie sal dan ooit geld in hierdie land belê?”
BHP Billiton se beeld in die land is erg geknou, maar Mkhwanazi sê die omstrede kontrak is Eskom s’n.
Die oorspronklike kontrak is in die vroeë 1990’s onderteken toe daar ‘n surplus goedkoop elektrisiteit was, wat die regering as aas gebruik het om buitelandse beleggings te lok. Dit is 10 jaar later uitgebrei, en teen daardie tyd was daar reeds duidelike waarskuwings dat Suid-Afrika ernstige kragtekorte in die gesig sou staar.
Die destydse goedkeuring is gegee deur die Nasionale Energiereguleerder, onder leiding van die einste Mkhwanazi. In 2005, ‘n jaar nadat hy die reguleerder verlaat het, het hy ‘n toppos by BHP Billiton losgeslaan. In 2008 het hy voorsitter geword.
Vroeër hierdie maand, het Eskom gesê die kontrak wat die reguleerder goedgekeur het sal hulle R11.5 miljard in laste gedurende die termyn van die kontrak kos.
Mkhwanazi sê Eskom het hulself “misreken”. Vreemde antwoord, aangesien dit hyself was wat die ooreenkoms goedgekeur het.
“Die raad [van die Nasionale Energiereguleerder] het dit goedgekeur,” sê hy – weliswaar op sy aanbeveling, maar op grond van inligting wat deur Eskom verskaf is. Dit kan nie nou verander nie.
“Jy teken nie ‘n kontrak vandag op grond van jou eie assessering, en as iets verkeerd bereken is of onvoorsiens gebeur en dan vyf jaar later sê jy kyk, ek wil hier uit nie.”
BHP verwag van Eskom om die ooreenkoms na te kom en sal regstappe oorweeg indien dit nie gebeur nie.
Mkhwanazi sê BHP kom hul verpligtinge aan Eskom na en verwag dat Eskom dieselfde doen.
“Ons glo in kontrakte.” Die publiek die verkeerde skurk geteiken het, sê hy. Hy sê die probleem is dat Eskom nie nuwe kragstasies gebou het nie.
Hoe mal was dit van Eskom om elektrisiteit te voorsien tot 2028 teen minder as die helfte van die koste van die vervaardiging daarvan?
Maar die feit is dat Suid-Afrikaanse verbruikers BHP Billiton subsidieer. Dit het rugbaar geraak na ‘n hofbevel om Eskom te dwing om die besonderhede bekend te maak. En dit lyk nie goed vir BHP nie.
“Dit sal nie goed lyk vir die land as jy probeer om die kontrak te verander nie, glo my,” sê Mkhwanazi.
Was dit eties om ‘n toppos by BHP te aanvaar nadat hy hulle so ‘n groot guns gedoen het?
“Dit was nie ek nie, dit was die raad.”
Stel dit ‘n gevaarlike presedent as ‘n reguleerder ‘n werk by ‘n maatskappy aanvaar wat voordeel trek uit die besluite wat geneem is?
“Die reguleerder goedgekeur niks van of namens BHP dit goedgekeur ‘n Eskom-aansoek.. As ek gegaan het om te werk vir Eskom dan is jy reg sou wees. Daar was nooit enige interaksie tussen BHP en die reguleerder.”
Mkhwanazi, 58, het ‘n MSc en PhD in fisika aan die Universiteit van Lancaster in die Verenigde Koninkryk.
Terwyl hy lesings in fisika aan die Universiteit van Swaziland gegee het, het hy vir die ANC ondergronds gewerk.
Die berugte polisiebevelvoerder Eugene de Kock is gestuur om van Mkhwanazi ontslae te raak nadat ‘n hy deur ‘n vriend verraai is, maar De Kock het die verkeerde ou geteiken.
“Ek wil nie daaroor dink nie,” sê Mkhwanazi. “Ek sê vir jou, ek is gelukkig.”
In 1988 het hy aansoek gedoen om asiel in Australië en het in Perth gewoon tot en met sy terugkeer na Suid-Afrika in 1993. – timeslive.co.za
Hospitaallaken van die Tambo-gedenkhospitaal in Boksburg
Mnr. Hank Janse van Vuuren is volgens sy familie gelos om in die Tambo-gedenkhospitaal aan die Oos-Rand in uiterste pyn met ‘n bloeiende maagseer te sterf.
Volgens sy suster, mev. Deirdré Ruthven, is hy “eers 17 ure ná hy opgeneem is, geopereer terwyl dit veronderstel was om ‘n noodoperasie te wees. Daar is ook ‘n klomp verskonings aangebied oor hoekom die operasie nie as ‘n noodgeval gesien is nie. Ná die operasie, is die snit oop gelos, wat tot komplikasies gelei het. Hy moes in intensiewe sorg gewees het, maar hy is eenvoudig in sy kamer geplaas en gelos!”
Sy het ‘n verslag van 5700 woorde oor haar broer se onmenslike lyding geskryf en eis ‘n “openbare erkenning” van nalatigheid deur die hospitaal en die Gautengse gesondheidsdepartement.
“Ons as ‘n gesin vereis hiermee ‘n openbare erkenning deur die Tambo-gedenkhospitaal, asook die dokters en verpleegpersoneel wat by hom betrokke was, dat hulle in gebreke gebly het om hul eed na te kom. Verder moet die mediese personeel tot verantwoording geroep word deur die Raad vir Gesondheidsberoepe van Suid-Afrika. Hulle verdien nie om dokters of susters genoem te word nie. ‘n Ondersoek behoort geloods te word na die vele sterftes tydens dié mediese skofte, veral dié van die betrokke susters. Verder stort die hospitaal in duie, soos ander staatshospitale, met waterlekke, vrot reuke, vuilis, bloedvlekke op die mure, wurms wat uit asblikke kruip, ens. Daar is geen higiëne hier nie! Dis die siek situasie in al die staatshospitale.”
Sedert mev. Ruthven praag ‘n maand gelede gekontak het, het verskeie mense ons genader met soortgelyke gruverhale van veral blanke pasiënte in staatshospitale wat sonder behandeling net gelos word om te sterf, of wat weens nalatigheid of verkeerde behandeling omkom. In sommige gevalle moet die gesinne van pasiënte konstant oor hul geliefdes waak en mediese personeel smeek om hulle te behandel of betyds te behandel.
Provinsiale ambulansdienste neem soms vyf ure om by ‘n pasiënt op te daag. Waar gesinne inderhaas pasiënte self hospitaal toe vervoer, word hulle onderwerp aan ure lange rompslomp en ‘n gewag of daar word volstrek geweier om die pasiënt op te neem of te behandel.
Volgens mev. Rufhven is haar broer se verhaal “net die top van die ysberg. Sedert dit met ons gebeur het, het vele mense ons gekontak met soortgelyke ervarings. Dis deel van die volksmoord op ons.”
Johannesburgse Algemene Hospitaal, eens die trots van die mediese beroep in SA
‘n Broer en suster wat “weens die vernedering vir ons gesin en vir ons vader” anoniem wil bly, het vertel hoe hulle gesukkel het om hul siek, bejaarde vader na die Johannesburgse Algemene Hospitaal, wat deesdae as die “Charlotte Maxeke” bekendstaan, te vervoer.
“Toe ons daar aankom, het ons onmiddellik by die Noodafdeling stilgehou, maar daar was niemand om ons te help nie. Hoe meer ons gesmeek het dat my pa onmiddellik gestabiliseer moes word aangesien hy duidelik baie siek was, hoe meer is daar aan ons gesê dat ‘daar nie portiers beskikbaar was nie’,” het die suster, ‘n professionele vrou van Johannesburg, verduidelik. “Uiteindelik het privaat paramediese (blanke) personeel wat ‘n ander pasiënt kom aflaai het, ons gehelp om my pa in die ongevalle-afdeling te kry.
“‘n Lustelose houding het ons begroet. Daar is eers aan ons gesê dat daar geen bed vir hom was nie. Ons het toe gewys na ‘n leë bed wat reg daar in die ongevalle-afdeling gestaan het, op wiele en wat gebruik kon word. Die jong swart vrouedokter aan diens, P. Mkhize, het toe weer die gebrek aan portiere opgehaal. Ons het toe min of meer uit desperaatheid self die bed daar uitgestoot en met die hulp van die privaat paramedici buite my pa tot in die ongevalle-afdeling gekry. Kosbare minute het verbygesnel. Uiteindelik het ‘n suster aangewaggel gekom en hy is op ‘n ondersoektafel geplaas.
“Dit alles het reg in die middel van die ongevalle-afdeling plaasgevind. Reg langsaan was die dolleë afdeling met monitors en suurstof waar my pa behandel sou kon word indien dit hul erns was. Daar was egter geen haas om hom soontoe te neem nie. Hulle het my pa daar op sy sy gedraai en reg voor ons het hy sy laaste asem uitgeblaas. Dié oomblik sal my altyd bybly.
“Eers toe hy dood was, het die suster aan diens hom na die saaltjie met lewensondersteunende apparaat geneem en bevestig dat hy dood was. Hierna is hy na die hospitaal se lykshuis oorgeplaas. Ons het daar in die Ongevalle gesit en huil terwyl die personeel maak asof hulle ons nie raaksien nie. Toe verklaar hulle op die doodsverslag dat hy reeds dood was toe hy by die hospitaal aangekom het, iets wat ons natuurlik betwis het, want hy het nog asem gehaal toe hy op die ondersoektafel geplaas is!”
Met die stygende koste van mediese fondse, is meer en meer blankes, veral ouer persone, genoodsaak om hul tot staatshospitale te wend. In baie gevalle word privaat mediese fondse ook uitgeput en moet selfs mense met mediese fondse insgelyks in staatshospitale behandeling ontvang.
Sommige sterf weens gebrek aan behandeling by ongevalle-afdelings, terwyl ander oor etlike dae weens nalatige of gebrekkige behandeling toegelaat te word om dood te gaan. In die geval van mnr. Hank Janse van Vuuren, is hy op 26 Maart 2013 by die Oliver Tambo-gedenkhospitaal opgeneem en met ‘n bloeiende maagseer gediagnoseer. Volgens beskikbare mediese inligting op die internet, vereis so ‘n toestand noodbehandeling en onmiddellike chirurgie.
‘My broer is gelos om soos ‘n dier in die veld te sterf’
In haar verslag skryf mev. Ruthven, sy suster, dat hy “gelos is om soos ‘n dier in die veld te sterf’. Op sy doodsertifikaat is vermeld dat hy aan ‘n hartaanval dood is. “Nee,” skryf sy, “my broer is weens nalatigheid dood. Hank is op 28 Maart 2013 om 20:05 oorlede. Ná drie dae in die die hospitaal! Indien sy prognose nie goed was nie, waarom het geen van die personeel ons in kennis gestel nie, maar hom bloot gelos om soos ‘n dier in die veld te sterf? Dis nie algemene gebruik nie, dis nalatigheid met ‘n misdadige bedoeling!”
Mev. Deirdré Ruthven
Die oggend van mnr. Janse van Vuuren se oorlye, het ‘n saalsuster nog teenoor mev. Ruthven om 9:00 per telefoon bevestig dat dit met hom “goed gaan”. Toe sy egter met die besoekuur om 15:00 daar aankom, vind sy hom in ‘n ernstige toestand, met “swaar asemhaling, erge pyn, ietwat deurmekaar, sweterig en bleek, met klewerige bloed in sy mond en neus.” Daar was tekens dat daar nie goed na hom gekyk word nie, want die klokkie werk nie, sy drup lek en daar is ‘n plas bloed op die vloer. Volgens sy lêer het niemand sedert 6:00 die oggend na hom omgesien nie. Toe sy na die suster aan diens vra, hoor sy dat dié “met ete is en eers 16:00 terug sal wees”.
Haar broer was toe, ongeveer vier ure voor sy dood, nog voldoende by sy positiewe om aan haar te sê: “Hierdie is nie ‘n goeie saal nie, want die personeel gee nie vir die pasiënte om nie. Dis nie dieselfde as toe ek 8 maande gelede in saal 21 was nie. Hierdie personeel hier, hulle wil net glad nie help nie.”
‘n Medepasiënt van mnr. Janse van Vuuren het reeds die oggend om 6:20 opgemerk het dat dit nie met hom goed gaan nie en dat hy besig was om te bloei. Niemand het egter iets daaraan gedoen nie. Intussen is daar in sy lêer geskryf, sy pols, temperatuur en bloeddruk is geneem, maar niemand het opgemerk dat hy bloei nie.
Toe mev. Ruthven die personeel hieroor uitvra, is sy bloot lakonies meegedeel: “Ons het dit nie gesien nie.”
‘Niemand word ongelyk behandel nie’ – Gauteng
praag het vandeesweek die Gautengse departement van gesondheid genader vir kommentaar oor mnr. Hank Janse van Vuuren se geval en het mev. Ruthven se verslag met al die besonderhede aangestuur.
Die hoofwoordvoerder vir die departement, mnr. Simon Zwane, het egter glad nie daarop gereageer nie. Pleks daarvan, het hy op enkele bykomende vrae oor mnr. Earl Harper, waaroor daar vandeesweek reeds in die media berig is, geantwoord.
praag se eerste vraag aan die departement van gesondheid was die volgende:
Onlangse voorvalle soos dié waarby mnr. Earl Harper betrokke was) blyk aan te dui dat swart hospitaalpersoneel vyandig teenoro blanke pasiënte is en hulle óf behandeling weier, óf behandeling vertraag, hetsy hulle op ‘n lukrake, onprofessionele manier behandel?
Zwane het ontken dat blankes anders behandel word: “Daar is geen getuienis wat suggereer dat mnr. Harper ander behandeling sou ontvang het indien hy blank was nie. [Hierdie sin was vir ons dubbelsinnig – red.] En ons is nie van enige bewys voorsien dat slegs swart personeel na hom omgesien het nie. Daarom sou dit onverantwoordelik wees om tot ‘n rassistiese gevolgtrekking te kom voordat al die feite ondersoek is.”
TimesLive het vandeesweek berig dat die 67-jarige mnr. Earl Harper reeds “60 dae lank poog om bekwame mediese behandeling te ontvang”. Volgens TimesLive “voel Harper en sy familie dat hy mishandel is omdat hy blank is”.
Op die vraag of die departement bewus is van die ongelyke behandeling of gebrek aan behandeling vir blanke pasiënte en of dit enige klagtes in dié verband ontvang het, afgesien van die geval van mnr. Earl Harper by die Charlotte Maxeke-Johannesburg Algemeen, het mnr. Zwane soos volg geantwoord:
“Nee. Hospitale behandel miljoene mense elke jaar en niemand het nog ooit teenoor ons beweer dat hulle ongelyk behandel is vanweë hul velkleur nie.”
‘Hulle maak die mense aspris dood’
Mnr. Dewald Scholtz van Pretoria beweer egter die teendeel en het die volgende verhaal om te vertel:
“My vriendin se ma moes ‘n operasie kry. Sy het in die hospitaal gelê met ‘n verstopte derm – ons moes self met ‘n skotteltjie bystaan as dít wat in haar spysverteringstelsel opgebou het bo by haar mond uitloop. Die vrou is ‘n trotse vrou wat haarself altyd perfek versorg – en sy het hulpeloos daar gelê en was besig om dood te gaan. Die gesette swart verpleegsters het ons soos gemors behandel wanneer ons kla. En die operasie is net aanhoudend uitgestel.
“Sy sou doodgegaan het as ons nie ingegryp het nie. Ons het haar algemene praktisyn gevra om haar te besoek in die hospitaal en vir ons ‘n verslag en aanbeveling te skryf. Toe maak ons ‘n kopié van die verslag en sê vir die hospitaalbestuur dat ons van hulle sou eis as sy sou doodgaan. Die operasie is in minder as ‘n dag daarna gedoen en sy het herstel.
“Hulle maak die mense aspris dood – dit is binne hulle mag in die hospitaal.”
praag is besig om dié verhale verder op te volg en ons sal weer met die Gautengse gesondheidsdepartement in verbinding tree. Indien u van soortgelyke gevalle weet, word u versoek om dit aan ons te stuur by inlig[by]praag.org. Ons menseregtekomitee sal hierdie en ander gevalle ondersoek en dit onder die aandag van plaaslike en internasionale owerhede bring.
Ondersteun asb. ons werk om die waarheid in Suid-Afrika te publiseer en neem ‘n debietorder uit. Met ‘n paar rand per maand kan ons lewens red!
Honderde Kongolese burgers is in oproer ná buitelandse ingryping in hul land.
Ontstoke inwoners het in die strate van Goma ingevaar om protes teen die voortgesette gevegte tussen hul weermag en die rebelle aan te teken.
‘n Reuters-ooggetuiehet vierliggame gesien – ‘n vrouen drie kinders– en ‘ninwoner vanNdoshoCharlesPalukuaangehaal deur dienuusagentskap AFP, het gesê‘n mortier hetindie gebied geland.
Die slagoffers vanSaterdagsestryd,die VN, en die naburigeRwandaruil beskuldigingsuit oor wie verantwoordelik is.
Die slagoffers is dood toe ‘n woongebied oor die naweek onder mortiere deurgeloop het.
Sommige inwoners pak die skuld op die Verenigde Nasies se vredesmag wat met offensiewe operasies op die M23-rebelle in die omgewing begin het.
Die VN het vroeër bekend gemaak dat ‘n Suid-Afrikaanse soldaat saam met twee Tanzaniese soldate naby Goma gewond is.
‘n Woordvoerder van die Verenigde Nasies-mag, Monusco, het die mortieraanval van M23-rebelle op hul opstelling bevestig.
Die SANW ontken dat Suid-Afrikaanse soldate by enige onlangse skermutselings gewond is of betrokke was.
Die departement van internasionale betrekkinge wil nie bevestig of die Hoof van Staatprotokol, Bruce Koloane weens die Gupta-vlugskandaal gedemoveer is nie.
Die koerant, The Sunday Independent berig vandag dat Koloane op al die aanklagte teen hom skuldig gepleit het.
Die departement se woordvoerder, Clayson Monyela het bevestig dat Koloane se tugverhoor afgehandel is.
‘n Ondersoek is deur die regering na die ongemagtigde landing van ‘n vliegtuig op die Waterkloof lugmagbasis in April gedoen.
Alle senior staatsamptenare is deur die ondersoek vrygespreek. – RSG
Werklike toneel met goudiewe wat ‘n ruit in verkeer breek
‘n Grypdief wat ‘n vrou se handsak uit haar motor gegryp het, het hom Vrydagaand dood geval toe hy van ‘n brug in Parktown afgespring het, sê paramediese personeel
Hy het die ruit van ‘n dame se motor stukkend geslaan en haar handsak gesteel terwyl sy in spitsverkeer op die M1-snelweg oor Empireweg naas Wits vasgesit het, het die woordvoerder vir ER24, Vanessa Jackson, in ‘n mediavrystelling verklaar.
Die snelwegbrug oor Empireweg waar die dief afgespring het
Mense het uit hul motors geklim en hom agterna gesit. Hy spring toe van die brug af, moontlik in ‘n poging om op ‘n bushalte se dak in Empireweg te land, maar het dit gemis. Die man het op die pad geval waar hy met die handsak langs hom gesterf het. – Sapa
Die Suid-Afrikaanse geldeenheid word tans geteister deur die ekonomie se afhanklikheid van swak Europese markte, blootstelling aan verlangsamende ontluikende markte, plaaslike onrus en strenger VS- monetêre beleid.
Die Amerikaanse Federale Reserwe het op 22 Mei aangekondig dat hy uiteindelik sy stimuleringsprogram sal moet beëindig, iets wat insgelyks ‘n stormagtige bydrae gevoeg het tot die orkaan reeds die Suid-Afrikaanse rand tref.
Soos in ander geldeenhede in die sogenaamde “ontluikende markte”, het Suid-Afrikaanse valuta onlangs gesukkel.
In Januarie was die rand nog op 8,75 teenoor die Amerikaanse dollar.
Donderdag het die rand ‘n vierjaarlaagtepunt van 10,44 bereik, met min tekens dat die swakker geldeenheid uitvoere stimuleer, soos mens sou verwag.
“Sedert die begin van die jaar het die rand, soortgelyk aan die Brasiliaanse real of die Indiese roepee, met omtrent 17 persent gedaal het,” sê Daniel Makina, ‘n professor aan die Universiteit van Suid-Afrika.
“Die fondse vlug nou terug Amerika toe,” sê hy.
Onbestendige kapitaalvloei is niks nuuts vir ontluikende markte nie, maar teen die agtergrond van stadiger Chinese groei, is dit ‘n harde slag.
Die wanhoop was ooglopend toe die Suid-Afrikaanse minister van finansies, Pravin Gordhan, die Verenigde State in Junie tot versigtigheid gemaan het.
“Bestuur u interne sake en globale sake op verantwoordelike wyse sodat die negatiewe uitwerking op ons ekonomieë nie so ernstig is as wat dit mag voorkom nie,” het hy gewaarsku.
Sy woorde het egter op dowe ore geval.
In Suid-Afrika het krediet opgedroog, terwyl invoere – wat nou duurder is – die land steeds binnestroom.
Hoër brandstofpryse het verbruikersinflasie bokant die sentrale bank se boonste teikenband van ses persent laat toeneem.
Tesame met stadiger groei, heers daar tans donker voorspellings van ‘n “stagflasionêre spiraal”.
Na verwagting sal Suid-Afrika, wat Afrika se grootste ekonomie verteenwoordig, vanjaar slegs twee persent groei.
Dit moet vergelyk word met die meer as agt persent groei in die buurland Mosambiek.
Een destabliserende faktor is arbeidsonrus.
Ondanks die feit dat geskille dikwels gewelddadig raak, lyk die ANC – wat noue bande met die vernaamste vakbondfederasie COSATU handhaaf – dikwels onwillig om in te gryp.
“Daar is ook plaaslike redes waarom die rand die wind van voor kry. Die motor- en mynsektore, asook ander sektore, is tans besig met taai onderhandelings en daar mag turbulensie as gevolg daarvan wees,” sê die Nedbank-ekonoom, Busisiwe Radebe.
Sedert die begin van die week staak daar 30 000 motorwerkers, wat die plaaslike produksie knielhalter, terwyl werknemers in die boubedryf na verwagting vanaf Maandag hul werktuie gaan neerlê.
Hulle sal waarskynlik deur werkers in die myn- en tekstielbedrywe gevolg word.
Sulke stakings is dié tyd van die jaar algemeen in Suid-Afrika, wanneer die jaarlikse loononderhandelings plaasvind.
Maar te midde van ‘n trae ekonomie en die spanning ná die dodelike mynstaking verlede jaar by Marikana, waartydens 34 stakers deur die polisie doodgeskiet is, bly beleggers senuagtig.
“‘n Gebrek aan ‘n ooreenkoms tydens loononderhandelings in die mynsektor mag beleggers nogmaals die skrik op die lyf jaag,” sê Shilan Sha, ‘n ekonoom by Capital Economics.
Die vooruitsigte vir die rand lyk tans onseker.
“Die toekoms van die rand sal hoofsaaklik deur die uitslag van die verkiesing aanstaande jaar in April bepaal word,” sê Radebe – AFP
Terwyl oudpresident Nelson Mandela se toestand “ernstig maar stabiel” bly, raak dit met tye onstabiel, het die presidensie Saterdag aangekondig.
“Terwyl sy toestand met tye onstabiel raak, wys die dokters daarop dat die oudpresident groot uithouvermoë vertoon het en dat sy toestand danksy mediese ingrypings neig om te stabiliseer,” het die woordvoerder Mac Maharaj in ‘n verklaring gesê.
Volgens hom werk die dokters hard om ‘n ommekeer te bewerkstellig, om Mandela se gesondheid te verbeter en om hom gemaklik te hou.
“President Jacob Zuma versoek Suid-Afrika om aan te hou bid vir Mandela en om hom te alle tye in hul gedagtes te hou,” het Maharaj gesê.
Zuma sou Saterdag na Maleisië vir ‘n amptelike besoek reis.
Die besoek is bedoel om die maatskaplike, politieke en ekonomiese bande tussen die twee lande te verstewig.
Zuma sal ‘n Lewenslange Toekenning vir Wêreldvrede namens Mandela ontvang, wat deur die Mahathir-wêreldvredstigting uitgeloof word.
Vroeër vandeesmaand het die presidensie gesê Mandela was steeds in ‘n ernstige toestand maar dat hy konstant verbeter.
“Die mediese span het ook herhaal dat, hoewel sy gesondheid verbeter, Madiba steeds in ‘n ernstige toestand verkeer.”
Saterdag was Mandela se 78ste dag in die Medi-Clinic-harthospitaal te Pretoria.
Die ikoon is op 8 Junie vir ‘n herhalende longkwaal opgeneem. – Sapa
Mnr. Hein Boonzaaier, een van die aangeklaagdes in die sogenaamde “Bloemfontein-4-terreursaak” het vandag ontslag gekry in die Bloemfonteinse landdroshof weens ‘n gebrek aan enige getuienis teen hom. Die staat het die saak teen hom teruggetrek.
Volgens mnr. Boonzaaier, het hy op Geloftedag, 16 Desember 2012 met sy hond in sy tuin gaan stap. Hy woon in Centurion. “Dit was presies kwart voor agt die oggend,” vertel hy. “Die volgende oomblik verskyn daar 30 swaar gewapende polisiemanne met volle lyfpantser en semi-outomatiese gewere wat op my gerig word. Ek het nie geweet wat aangaan nie, of ek moes hardloop of uitbars van die lag nie.”
Die volgende oomblik is mnr. Boonzaaier op ‘n klag van “terrorisme” in hegtenis geneem. Hy moes byna twee maande in die tronk deurbring voordat hy borg kon kry. Die staat het sy borgaansoek, asook dié van die ander drie aangeklaagdes, Johan Prinsloo, Mark Trollip en Martin Keevy, teengestaan.
Volgens sy regspan, “moes hy nooit gearresteer gewees het nie”. “Ek dink dit het suiwer daarom gegaan om my te probeer diskrediteer, ‘n doel waarin die staat en die media geslaag het,” sê hy.
Mediaverhoor
Sowel die Naspersgroep as die Mail & Guardian het teen Boonzaaier losgetrek met ‘n “mediaverhoor” waarin dié finansiële konsultant van Centurion as “regse ekstremis”, “staatsgreepbeplanner” en dergelike meer beswadder is.
Volgens Boonzaaier is daar gepoog om getuienis teen hom te vervals deur stellings wat hy tydens ‘n vergadering in die VSA gemaak het te verdraai sodat dit klink asof hy “presies die teenoorgestelde gesê het van wat hy eintlik gesê het”.
Voor sy inhegtenisname was Boonzaaier betrokke by die stigting van ‘n nuwe politieke party, die Federale Vryheidsparty en is hy ook tot president van die party verkies. “My poging om aan die demokratiese politiek deel te neem, is egter beantwoord met hardhandige, wederregtelike arrestasie,” het hy gesê.
Boonzaaier meen dat die bevel om hom in hegtenis te neem, vanuit ANC-geledere gekom het. “Die vreemdste was dat die Nasionale Vervolgingsgesag, wat luidens die grondwet ‘n onafhanklike liggaam is, my nie wou vrylaat nie allhoewel daar geen behoorlike klag of getuienis teen my was nie. Eers toe die minister daartoe ingestem het, is ek vrygelaat.”
“Ek dink dit was alles deel van ‘n plan om ons politieke party te diskrediteer, afgesien daarvan dat dit teen my persoonlik gerig was. Ek kry die indruk die regering wou nie hê dat ek aan die politiek moes deelneem nie,” sê Boonzaaier.
Die saak teen sy drie mede-aangeklaagdes gaan voort. Mnr. Martin Keevy is vir ‘n tweede keer na die Bloemfonteinse psigiatriese inrigting vir ‘n waarnemingstydperk van 30 dae verwys.
Die ANC in die Noord-Wes het Sondag gesê hulle sal gemeenskapsvergaderings reël met Tlokwe–inwoners om hulle in te lig dat die 14 geskorsde raadslede weer aangestel sal word.
