Kategorie: Menings

Tydens die aanbied van die Konfederasiebekertoernooi het dit soms gelyk of koerante onder instruksie was om ‘n sekere beeld van die werklikheid te skets. Dikwels is via die oorsese pers verneem van gru-misdade, soos die aanval op Midge Fergusson, ‘n ondersteuner van die Britse en Ierse Leeus, wie se toer met die sokkertoernooi ooreengeval het. So is ook verneem van die rugbyondersteuners wie se besittings uit hul hotelkamers in Durban gesteel is terwyl hulle by die toets teen die Springbokke was.

Die sokker-ondersteuners, so het dit gelyk, het bykans geen onheil te beurt geval nie.

Geleidelik, soos die blogs begin praat het, het ‘n ander prentjie ontvou.

Die internet en ander tegnologie het so ‘n kragtige instrument geword dat verskeie koerante oorsee, wat geldelik noustrop trek, aktiewe programme van gemeenskapsjoernalistiek inspan. Bykans elke individu het nou ‘n selfoon, en hierdie selfone is dikwels met digitale kameras en selfs videokameras toegerus. Dit beteken dat letterlik miljoene mense potensieel joernaliste is, en gouer op ‘n toneel gaan wees as joernaliste wat op nuuswenke moet reageer.

Gebruik ‘n koerant nie die materiaal nie, pryk dit gou op die internet. Baie Suid-Afrikaners het nou familie en gesinslede oorsee, en die internet word as bekostigbare kommunikasie-instrument ingespan. In ‘n japtrap versprei nuus wêreldwyd.

Regerings wat streng perssensuur toepas, word gereeld ont-Googled gelaat. Binne minute Twitter nuusgebeure wat in die doofpot probeer hou is oor die wêreld. Vanjaar het 114 internet-joernaliste hulle al agter tralies bevind of is steeds besig om klippe te kap. Dit is wel minder as die 172 joernaliste van die konvensionele media wat dieselfde lot te beurt geval het, maar die hoeveelheid lande wat allerlei internetsensuur probeer toepas, groei bykans by die dag. Hoewel dit dikwels teen pornografie, veral kinderpornografie gemik is soos wat veral Westerse lande soos Nederland en Duitsland doen, is daar ook talle, veral in die Midde-Ooste en die Ooste, wat politieke sensuur toepas.

In Suid-Afrika word die lugweë en wat daarlangs versprei word streng gereguleer, en is dit bykans net Radio Pretoria wat rug styfmaak en ‘n alternatiewe boodskap uitstuur.

Die rol van die alternatiewe media word vandag weer onderstreep. Afriforum Jeug het Fifa en die regering die stryd aangesê oor die verheerliking van Pater Mokaba, wat veral vir sy sing van “Kill the Boer, Kill the Farmer” en alternatiewe vigssentimente bekend geword het. Fifa het ‘n stuk waarin Mokaba as held opgehemel word, en wat by die regering bekom is, op sy webblad geplaas. Hierdeur is verseker dat ‘n belangrike deel van die gemeenskap van die toernooi vervreem word, maar Fifa het rug styfgemaak.

Fifa is duidelik nie gewoond daaraan om geopponeer te word nie, en eerder om regerings te hiet en gebied. Toe Afriforum-jeug aandring dat die inligting verwyder word, het Fifa die druk daaragter geringgeskat.

Eskaleer die aksie, sal Fifa waarskynlik ‘n bietjie eier in die gesig kry, en steeds met sy miljarde rande na Europa terugkeer. Die Suid-Afrikaanse regering gaan waarskynlik minder onaangeraak daarvan afkom.

Rowers het die fout gemaak om buitelandse sokkerjoernaliste te beroof, diefstal by OR Tambo haal reeds die nuus nog voor die eerste bal amptelik geskop is, sokkertoeriste wat die land besoek het is twee keer in vier dae beroof, ‘n joernalis wat tydens ‘n vorige besoek beroof is, bring dié keer minder kontant en reisigerstjeks saam maar bykans met aankoms word sy kredietkaart gekloon en R15 000 onttrek.

Idealiste soos Henry Jeffreys en Zelda Jongbloed word op die blogs van die koerante waarin hul rubrieke verskyn erg aangeval.

Of die media die lesse van die Konfederasiebeker ter harte geneem het, sal die tyd leer. ‘n Opskrif op Nasionale Pers se elektroniese media vanoggend lui: “Soet én suur van WB.” Die rooftogte op joernaliste van verskeie lande word onder meer genoem.

Die ironie is dat die oorsese pers omtrent net soveel maak van die swaar polisiebegeleiding van oorsese sokkerspanne in Suid-Afrika, veral wanneer hulle swart woongebiede besoek, maar ook by hul oefenvelde, as wat ander negatiewe nuus gedra word soos pres. Zuma se sekslewe, Malema se spraaksaamheid, die derduisende prostitute en misdaad.

love potionтопкарго

Voorts is die wit bok-storie deel van ‘n berig wat oor ‘n nuwe, beweerde seksskandaal om die kop van Zuma beskryf word.

Die berig oor die prostitute, waarin die hotelle wat met die prostitute “uitgerus” word by die naam genoem word, meld dat daar met die vorige wêreldbekertoernooi in Duitsland 40 000 bykomende prostitute op die land toegesak het. Nou word dieselfde getal net in een stad verwag, en die Suid-Afrikaanse Sentrale Dwelmagentskap word as bron aangedui.

So terloops word Suid-Afrika se hoë misdaadsyfer ingewerk, en gemeld dat Zuma op aanklagte van bedrog en verkragting tereggestaan het. Die stort teen vigs-storie bly ook nie uit nie. Julius Malema se narrestreke word steeds in die fynste besonderhede opgedis.

Voorts het ‘n Bloemfonteinse sokkerbeampte se aandrang dat gratis kondome oral, soos by gastehuise, in voorraad moet wees, wyd in die plaaslike en internasionale media weerklank gevind.

Dit klink inderdaad of oud-polisiekommissaris se voorstel aan die parlement enkele jare gelede dat oorweeg moet word om prostitusie vir die duur van die toernooi te wettig, stil-stil beslag gekry het.

Die boemerangspel eindig egter nie daar nie. Vervalste kaartjies speel ‘n rol dat toeskouers by die opwarmingswedstryd tussen Nigerië en Noord-Korea ‘n hek platloop en verskeie mense, waaronder ‘n polisieman, ernstig beseer word. Die media maak groot gewag dat die toneel waar transitorowers ‘n polisieman doodskiet, naby Soccer City is.

Die eerste drie items op TV 2 se nuus is die DA se poging om via die hof toegang tot dokumentasie te kry wat sal lig werp op die redes waarom die vervolgingsgesag alle aanklagte teen Zuma laat vaar het. Die tweede berig handel oor die slotbetoë in die Jackie Selebi-korrupsieverhoor, en die derde oor die astronomiese eis wat die afgedankte Eskombaas, Jacob Maroga, ingestel het.

Terwyl ‘n groot deel van die plaaslike media so ver moontlik gehoor gee aan mnr. Danny Jordaan se versoek dat niks gepubliseer word wat negatief op die toernooi kan inwerk nie, is dit uit die Christian Science Monitor se verslaggewing – wat gewoonlik van puik ondersoekende joernalistiek getuig, duidelik dat Suid-Afrika geen spesiale gunsies te wagte kan wees nie. Baie toeskouers gaan by voorbaat meen hulle besoek Sodom en Gamorra, ‘n skreiende ironie in ‘n land waar meer as 70 % van die inwoners bely hulle is Christene.

Die hartseer is dat die teerkwasaanslag selfvervaardig is. Is die endemiese korrupsie lankal vasgevat, het die ANC ‘n leier en president gekies wat nie so blootgestel is weens sy sekslewe nie, is onbekwames lankal vervang of in die eerste plek nooit aangestel nie, is die moraliteitsaspek in plaas van die kondoom-strategie in die stryd teen vigs konstant meer beklemtoon, dan was daar nie so veel om die teerkwas voor in te span nie.

Die plaaslike organiseerders kan soveel euforie opwek as wat hulle wil, groepe wat blatant te na gekom word deur die teiken van moor-liedjies en konstante diskriminasie te wees, sal genoeg gefrustreerdes oplewer om die internet as magtige wapen in te span dat die euforie kwesbaar sal bly.

в бассейнДанильченко Юрий прокурор

Die uitspraak van die Hooggeregshof in Durban dat die ANC-beheerde raad wel regmatig opgetree het deur straat- en gebouname te verander, open die deur dat ander munisipaliteite ook onsensitief met die kwessie kan omgaan.

Dié kwessie het in die spervuur beland toe talle name uit veral die koloniale era en name wat met die IVP geassosieer is, na ‘n skynbaar gebrekkige konsultasieproses verander is.

Dit het tot optogte en ander protesaksies gelei, en die nuwe name word ongeveer voor die voet doodgeverf soos dit aangebring word.

Kortom, die proses is uit die handboek geneem van hoe om te polariseer.

Ongelukkig is dit ‘n proses wat hom al te veel in Suid-Afrika herhaal het, en nou dreig om onder andere in Limpopo, danksy die jeugdige provinsiale pleknamekomitee wat wyd as ‘n verlengstuk van die ANC-jeugliga beskou word, opnuut sterk polariserend in te werk.

Ook die Vrystaatse pleknamekomitee het onlangs met ‘n blykbaar erg onbekookte proses weggespring, maar van sy voorneme om binne drie maande die mat uit te ruk, het blykbaar dadels gekom. Dié komitee het ‘n lang geskiedenis van om in sy eie vermeende onbekwaamheid vasgesuig te word.

Tot dusver kon en is die pleknamekomitee se optredes dikwels in die howe getoets en ter syde gestel.

Volgens die Durbanse uitspraak wil dit voorkom asof die veranderings van straat- en gebouename min of meer ‘n gewone uitvoerende funksie van die raad, en dus die burgemeesterskomitee, is. ‘n Burgemeesterskomitee met ‘n gebrekkige insig oor die begrip dat demokrasie oor regeer in algemene belang handel, kan dus deur ‘n diktatuur van die meerderheid baie skade aanrig

Die DA, wat saam met die IVP die aansoek om tersydestelling gebring het, oorweeg appèl. Die laaste woord oor die prosedure is dus nie noodwendig gespreek nie.

Veel meer as net ‘n regstegniese uitleg is ter sprake. Sou die bevinding bly staan, is dit net nog ‘n ernstige klap in die gesig van diegene wat die grondwet as ‘n bykans volmaakte dokument beskou.

Versoening is ‘n veel komplekser saak as bloot die regulering daarvan deur wetgewing – grondwette ingesluit. Waarskynlik die raakste samevatting van hierdie waarheid is ‘n T-hemp-geskrif wat onlangs op TV verewig was: “Malema se mo*r, ek bly ‘n Boer.”

Net so sou wetgewing wat die Durbanse raad se dwaasheid sou kon voorkom, min gedoen het om die besluitnemers se gesindheid te verander.

Die bevolking kan hoogstens deur sulke wetgewing teen die neerslag van polariserendeoptredes beskerm word.

live cassinoФільчаков Олександр Васильович

Die regering se reaksie het gewissel van dreigemente van sterk optrede, tot ‘n ontkenning dat daar ‘n beduidende bedreiging teen die sokker is.

Behalwe die beweerde regse bedreiging wat tegelyk as taamlik omvangryk en betreklik tandeloos voorgestel is.

Nou kom die nuus dat pres. Jacob Zuma en die Nasionale Intelligensie-agentskap self moes ingryp om beweerde sabotasieplanne by Bloemfontein se kragverspreider, Centlec, die hoof te bied. Meer polisielede is ontplooi, en die slotte van substasies is vervang. Die beweerde sabotasieplanne is blykbaar die gevolg van ‘n interdik teen ‘n staking en die arrestasie van belhamels.

Potensieel kon die stad tydens wedstryde in duister gehul gewees het.

Alle sabotasie wat die toernooi op ‘n manier negatief kan ontwrig, is nie so maklik definieerbaar nie. Die rits Vrystaatse tenders, waaronder paaietenders, wat in die hof tersyde gestel is en aan ander kontrakteurs toegeken is, dra ook die kenmerke van sabotasie. Dit is nie asof die Vrystaat se paaie in so ‘n goeie toestand is dat duurder tenders bekostig kan word nie.

Boonop het verskeie prosesse so verloop dat die herstel van skrikwekkende slegte paaie eers na die sokkertoernooi aan die beurt gaan kom. ‘n Week voor die toernooi begin, vermeerder die slaggate in Bloemfonteinse strate by die uur – ook in strate waar slaggate onlangs nog herseël is. Van hierdie slaggate is op baie gevaarlike plekke.

Skaars het ‘n span skoonmakers, wat skynbaar uitsluitlik vir die toernooi in diens geneem is, ‘n area skoongemaak of die rommel keer gewoon terug. Dié rommel se herkoms is dikwels passasiers van taksies wat feestelik versier is om die komende toernooi te vier. Van projekte soos die eertydse “Hou Suid-Afrika skoon” is daar min, indien enige teken. Trouens, die Mangaung-munisipaliteit het ‘n stokkie voor ‘n stedelike bewarea se planne vir ‘n herwinningsprojek gesteek. Herwinningsprojekte is aldus ‘n nuusbulletin van die SABC soos boompnatprojekte, deel van die gasheerstede se ooreenkomste met Fifa. Die doel is om die koolstof-voetspoor van die toernooi teen te werk.

Die skoen is nou aan die ander voet. Vroeër jare was diegene wat hul beste voet aan buitelanders voorgesit het en graag die beste moontlike beeld van die land wou uitdra, die lojale patriotte.

Hulle status as patriotte is nie aangetas as hulle ontsteld geraak het oor ‘n dwaasheid wat ‘n minister kwytgeraak en die land se beeld skade berokken het nie. Nou is diegene wat ongelukkig is dat die omstrede Peter Mokaba, wat veral vir sy singery “Kill the Boer, kill the farmer” met die vernoeming van ‘n sokkerstadion vereer, en op Fifa se webblad geloof word, nie lojaal nie.

Patriotisme is skynbaar nou gereduseer tot die oë toeknyp vir voorkombare skadelikhede en deelname aan ‘n ongekwalifiseerde euforie.

Planne binne die ANC om Cosatu se grootbaas dissiplinêr te verhoor omdat hy durf waag het om te sê daar is ‘n groot verskil oor mediaberigte oor ministers wat by korrupsie betrokke is en pres. Zuma se reaksie daarop, roep kliphard die boodskap van voortgesette toesmeerdery uit. Intussen bly Juilius Malema se singery van “Skiet die Boere” binne die ANC ongestraf gelaat.

подъемникидвухстоечные лобановский класс

Reg of verkeerd, is dit hoe die proses op die oomblik vorder om die land uit die ANC se greep te wikkel.

Toe die Wes-Kaap na 1994 nie soos die res van die land onder ANC-oorheersing beland het nie, het die regerende party na dié provinsie as ‘n nog onbevryde provinsie verwys. Danksy die NNP se drospolitiek het die Wes-Kaap en Kaapstad-uniestad sonder slag of stoot in die ANC se skoot beland.

Gou was dit vir die inwoners duidelik dat dié toedrag van sake vir hulle basies dieselfde lot inhou as vir die inwoners elders, soos dienslewering wat noustrop trek – kortom, soos Naspers dit gereeld gestel het, ‘n beheptheid met middelmatigheid.

Middelmatigheid, so het dit geblyk, was die politiek-korrekte eufemisme van die millennium.

Deur die harde werking van die demokrasie is die Wes-Kaap en verskeie munisipaliteite weer uit die ANC se hande gewring. Weer eens wend die ANC hom tot ondemokratiese optrede. Die huidige oproeraksie van die ANC-jeugliga, ironies met sink-gemakshuisies as sneller, is nie die eerste openlike poging om hierdie nie-ANC-provinsie van die land onregeerbaar te maak nie. Ten spyte van die skade wat dit die land ongeveer net ‘n week voor die Fifa-toernooi kan berokken, is die ANC se reaksie maar effentjies.

Dit is in skrille kontras met die Minister van Samewerkende Regering se dreigemente teen dienslewerings-oproermakers binne ANC-gebiede, naamlik dat die veiligheidsmagte “townships” sal afsper en die belhamels sal jag. Dit herinner aan taalgebruik uit ‘n ander era.

Of demokrasie veel te make het met die feit dat die Wes-Kaap, soos die ANC dit beskou, ‘n nie-bevryde gebied is, is egter ‘n heel ander vraag. Dié provinsie het ‘n baie eiesoortige bevolkingsamestelling. Presies hoe ‘n groot invloed dit het, blyk uit die DA se oorwinning tydens ‘n tussenverkiesing in Guguletu. Anders as wat dit op die oog af klink, is dit nie ‘n uitsluitlike swart wyk nie. Drie van die vyf stempunte val in tradisioneel bruin woongebiede, en hier het die DA amper 100 % van die stemme getrek. Oorkant die spoorlyn, in Guguletu, het die ANC in twee stempunte bykans 100 % van die stemme getrek.

Demografies het die res van die land, met moontlik die Noord-Kaap as uitsondering, skynbaar ‘n demografiese probleem om die ANC-juk af te werp.

Die eerste omvattende opruk na die stembusse is egter nie ‘n algemene verkiesing nie, maar ‘n plaaslike regeringsverkiesing aanstaande jaar. In die meeste gevalle waar berekeninge dui op die moontlike oorname van munisipaliteite, soos Port Elisabeth, hang dit baie af hoeveel stemme ander opposisiepartye soos Cope en die UDM gaan trek.

Dit skep ‘n titseltjie meer as blote ironie – selfs die partye wat die hardste streef na ‘n nie-etniese karakter hou die oog op partye wat in effek sterk etniese partye is. Cope se huidige geskarrel kan kaarte lelik deurmekaar krap, aangesien dit nou in alle waarskynlikheid afhang wie die pyp gaan rook, en natuurlik of die party volgende jaar nog ‘n faktor gaan wees. Is Lekota die wenner, kan die DA waarskynlik Cope-wyke in sy koalisiekraal toereken, maar as Shilowa die septer swaai is sake minder duidelik, veral gemeet teen die ferme rol Cope se radikale jeugliga in die Shilowakamp speel.

Die feit dat die grondwet ‘n tipiese grondwet vir ‘n homogene bevolking is, het partye geen ander keuse nie as om hierdie olifant happie vir happie te eet. Dit kan baie lank neem. Volgens pres. Zuma tot die Wederkoms, al moet hy nou ook die tokkelossie inspan om dit so te hou. Te lank vir baie, en objektief is dit geen verrassing nie dat die volkstaatidee volgens verskeie aanduidings ‘n sterker, hoewel erg versplinterde momentum kry.

лайт люстрылобановский александр дочь