Leopold Scholtz se geklike naamlose ‘ontleders’

Leopold Scholtz, die liggewignaprater, se lagwekkende “ontleding” oor Rusland kry hy beslis nie van “die meeste gesaghebbende Europese politieke ontleders” soos hy onlangs in Die Burger, 5 deser, p.11, beweer het nie, maar waarskynlik direk van een of ander mede-liggewig met ‘n soortgelyke duistere agenda.

Media24 se intellektuele dwerg beweer: “Rusland gebruik migrasie as ‘n wapen om die Europese steunstrukture te oorweldig en verdeeldheid in Europa en Navo [Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie] te saai”.

Die planne vir die destabilisering van die Midde-Ooste dmv die Arabiese Lente is deur die Neocons, ‘n onverkwiklike Amerikaanse kliek wat die VSA se buitelandse beleid bepaal, beraam en uitgevoer.

En erger nog, dis algemene kennis, dus nie iets wat Scholtz se naamlose “gesaghebbende Europese politieke ontleders” sal verkondig sonder om al hul geloofwaardigheid in te boet nie.

Die destabiliseringsplanne is die produk van die PNAC, ‘n Amerikaanse beleidsfabriek.

Die talle Russiese veto’s in die VN se Veiligheidsraad om die Amerikaanse invalle in die Midde-Ooste te keer, getuig daarvan. Desnieteenstaande probeer Scholtz dit voorhou as ‘n Russiese inisiatief.

Rusland het nie minder nie as vier keer beplande Anglo-Amerikaanse aanvalle in Sirië in die Veiligheidsraad geveto, ‘n rekord. Daarna het president Poetin gesorg dat Sirië hul chemiese wapenarsenaal afbou.

Asof dit nie reeds genoeg aanduiding is van ‘n poging deur die Russiese Federasie om die konflik te besleg nie, het hulle boonop met die toestemming van Sirië ingestem om die Islamitiese Staat se uitbreiding in die land te keer.

Die Islamitiese Staat het intussen verantwoordelikheid aanvaar vir die gru-aanvalle in sowel Parys as Brussel. Dis dáárdie selfde gewetenlose terroriste wat Rusland afmaai in Sirië, maar blykbaar weet Scholtz dit nie.

Indien die Russe bose gedagtes gehad het om immigrasie na die EU aan te moedig, het hulle deur sulke optredes dit eerder verhoed. Kennelik maak Scholtz staat op ‘n besonder oningeligte en onkritiese leser met sy nuutste versinsels.

Ingeligte Europese ontleders soos onder meer Emmanuel Todd of Thomas Piketty, maw nie Scholtz se naamlose kleuterskoolagente nie, sal weet dat Poetin ‘n bewonderaar is van die ontslape Franse president Charles de Gaulle.

De Gaulle het die opkoms van Europa van Lissabon na Wladiwostok, vanaf die Atlantiese Oseaan tot aan die Oeralgebergte, in die vooruitsig gestel.

Twee Amerikaners – Mathew Burrows en Robert A. Manning – het heel gepas onlangs ‘n studie oor De Gaulle se visie getiteld Kissinger se nagmerrie (Valdai-lesing N. 33, 2015) die lig laat sien.

Henry Kissinger het gedurende sy ampstermyn en selfs daarna ten alle koste probeer vermy dat Rusland en China saamwerk. Hy het ingesien dat Washington nie Moskou en Beijing saam sal kan trotseer nie.

Mikhail Gorbatsjof en Boris Jeltsin het ‘n soortgelyke visie gehad wat tans met die beleid van president Poetin voortgesit word. Met die uitbreiding van NAVO nader en nader aan Moskou, het die post-Chirac-Schroeder-era Europa se buitelandse beleid ondergeskik aan Amerikaanse belange gestel. Maar veral in Frankryk, leef die droom van De Gaulle voort.

Dit is ‘n visie van die wêreld, of ten minste van die vasteland, waar samewerking en kompromieë bo konfrontasie seëvier, waar daar geen plek vir sanksies en wedersydse dreigemente is nie en waar die huidige Russofobiese propaganda-oorlog nie die domstes soos ons eie Leopold vergiftig nie.

Jacques Chirac se minister van buitelandse sake Dominique de Villepin het in Februarie 2003 in die Veiligheidsraad van die VN gewaarsku teen die Verenigde State van Amerika se onwettige en aanmatigende inval in Irak.

Scholtz sal minder na ‘n gek lyk as hy sulke eenvoudige gebeure onthou.

Die EU het geen antwoord op ISIS nie

Wat Libië betref blameer president Obama vir Frankryk en Brittanje dat hulle die bal laat val het nadat Gaddafi vermoor is. Maar dit was die Obama-administrasie wat die oorlog begin het, die meeste lugaanvalle geloods het en 7 700 bomme op Libiërs laat reën het.

Dit was Obama se mense wat opleiding en organisasie aan die djihadiste verskaf het vir aanvalle op regeringposisies.

Obama is dus besig om fluks die bloed van sy eie hande af te was en om sy bondgenote te blameer vir wanneer die onvermydelike gevolge van die oorlog, naamlik die vernietiging van die funksionerende staat Libië, duidelik raak.

Meer as 6000 ISIS-militante is na raming in Libië teenwoordig, twee keer soveel as wat net kort gelede geglo is.

Hul getalle-aanwas styg nadat Al Bagdadi, die leier, vragte vol terroriste na Libië en Tunisië oor land en see gestuur het om te ontkom aan Russiese en Siriese oorwinnings, en ISIS nie meer in Turkye en Sirië gevestig kan hou nie. Assad se weermag is vandag net enkele kilometer vanaf Rakka, die Kalifaat se “hoofstad”.

Die val van Gaddafi het die weg gebaan vir djihadistiese groepe soos Ansar-al-Sjaria wat die Amerikaanse konsul in Benghazi in September 2012 vermoor het, asook vir Al-Kaida in die Islamitiese Magreb. Ten minste 36 000 “buitelandse vegters” van 120 verskillende lande het daar aangesluit.

Die strategie wat Al Bagdadi gebruik, is om Libië te omskep in ‘n basis van waar oorlog gevoer kan word in die Eurasiese skiereiland deur ‘n reeks noukeurig beplande gebeurtenisse: Die eerste, terrorisme, dan die manipulasie van Islamitiese minderhede in die EU en uiteindelik guerrilla-oorlogvoering in Europa self.

Of ‘n sogenaamde eenheidsregering in Libië gevestig is of nie, is irrelevant. Wat belangrik is, is dat dit geen werklike mag moet hê nie en ook nie in staat moet wees om etniese verskille te oorbrug soos wat Gaddafi reggekry het nie.

Franse, Italiaanse en Britse ingryping, met Amerikaanse ondersteuning, kan dié vooruitsig net verhaas, omdat hulle nie dieselfde oogmerke het nie.

Daar sal ‘n oproep om hulp deur die Libiese regering van “nasionale eenheid” wees, gevolg deur ‘n resolusie van die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies. Daarna sal die militêre ingryping volg. Deesdae lyk die VN in elk geval soos ‘n supermark vir enige soort lugaanval, wat hommeltuie insluit.

Maar die VN se vermaarde “vredesoperasies” is ‘n oorblyfsel van die Koue Oorlog en uitgedink toe Islamitiese terreur nog nie eens in sy kinderskoene was nie.

Vir ISIS, is Libië die tweede front, asook ‘n basis van waar olie gesmokkel kan word om hul internasionale, let wel, veldtog te bestuur.

En daar lê die knoop. Terwyl ISIS oor ‘n globale strategie beskik, het Europa geen strategie nie. Die vals stemme in die koor het reeds opgeklink toe Merkel lidlande vertel het om hul kwota immigrante te aanvaar.

Europa se anti-immigrasiebeleid is boonop naïef en kortsigtig, want die destabilisering van die hele Noord-Afrika wat migrante produseer moet bestuur word en kan nie deur lande op hul eie aangepak word nie.

Frankryk se bedrywighede in Senegal en Mali hou hulle besig genoeg. Groot-Brittanje sal in elk geval nie die Middellandse See verlaat sodat Frankryk en Italië die Libiese kus kan terugneem nie.

Die drie uiteenlopende belange van die drie lande wat veronderstel is om saam te staan, voorspel niks goeds vir ‘n noodsaaklike gesamentlike strategie nie.

Die Verenigde State sal waarskynlik voortaan minder intervensionisties wees, en die klein en medium-grootte Europese moondhede sal ‘n nuwe globale speler moet soek om na die partytjie toe te kom.

China is natuurlik die nuwe globale speler en hulle beskik oor uitstekende betrekkinge met Israel. China het ook ‘n strategiese verhouding met die Russiese Federasie.

China het intussen deur Israel die mees gevorderde tegnologie aangeskaf.

Die Europese Unie sal dus ‘n nuwe geopolitieke en ekonomiese aanslag moet bedink, een wat die heersende oliepolitiek sal kan oorleef, want ISIS kan tot China se voordeel ingespan word om Noord-Afrika van Westerse en Russiese invloed te suiwer.

Sielkundige operasie vervaardig Ted Cruz én sy kiesers

In moderne samelewings word leiers gewoonlik gekies deur ‘n verkiesing.

Dit kan wissel van ‘n eenvoudige keuse tussen voorafgekeurde kandidate volgens hul persoonlike eienskappe of idees wat kandidate voorhou vir ‘n spesifieke politieke projek.

In elk geval, die kandidate moet staatmaak op hul kiesers of hul werknemers om hul veldtog te voer.

Die wenner was tot dusver altyd die persoon wat die grootste aantal kiesers kon oorreed. Dit was dus nie nodig om ‘n kandidaat te vervaardig nie, want ‘n party of ‘n beweging kon só ‘n kandidaat ondersteun.

Maar vandag se kiesers huiwer om aan ‘n organisasie te behoort, en werknemers is duur.

Daar bestaan nou privaatmaatskappye wat gespesialiseerde sielkundige operasies kan uitvoer, soos die Britse maatskappy SCL (Strategic Communication Laboratories) en sy Amerikaanse filiaal Cambridge Analytica, om dié probleem van ‘n gebrek aan kiesers aan te spreek.

Sedert 2005, neem hulle deel aan tentoonstellings (DSEI) waar Britse verdedigingstelsels en -toerusting internasionaal bemark word.

Die maatskappy SCL het vorendag gekom met die idee om gedragstegnieke te ontleed om ‘n politieke party én ‘n geskikte kandidaat te vervaardig.

Sielkundiges definieer die profiel-tipe van die manipuleerbare kieser, en versamel dan data uit die teikenpopulasie, bepaal wie die beste ooreenstem met hul profiel, en ontwerp daarna die mees doeltreffende boodskappe om hulle te oortuig om hul kliënt te ondersteun.

Vir die eerste keer is hierdie metode geïmplementeer op ‘n groot skaal in die Verenigde State van Amerika en daarbuite, met Ted Cruz.

‘n Skenking van meer as $15 miljoen aan SCL-Cambridge Analytica het vir veldtog betaal om Ted Cruz in Iowa te steun.

Renaissance, een van die top beleggingsmaatskappye in die wêreld het glo die geld geskenk vir die projek.

Ten einde burgers te isoleer wat vatbaar is vir manipulasie, het SCL-Cambridge Analytica inligting oor miljoene kiesers ingesamel..

Alexander Kogan het die data van Amazon gekoop en aan MTurk gestuur.

Deur die aanvaarding van om hulself te identifiseer op Facebook, het MTurk toegang tot mense se persoonlike data.

Ten spyte van die feit dat dr Kogan The Guardian verseker het dat hy alleen wetenskaplike navorsing, en slegs anonieme data gebruik het, hulle is nietemin vandag in besit miljoene mense se persoonlike inligting.

Binne ‘n paar maande, het SCL ‘n gedetailleerde databasis van meer as 40 miljoen kiesers, sonder hul medewete, opgestel.

Cambridge Analytica het ‘n evaluering van elke profiel volgens die die OCEAN-metode, soos volg gedoen:
– «Openheid» (waardering van kuns, emosie, avontuur, ongewoon idees, nuuskierigheid en verbeelding);
– «Konsensieusheid» (selfdissipline, respek vir verpligtinge, organisasie eerder as spontaneïteit, doelgerigtheid);
– «Ekstroversie» (energie, positiewe emosies, neiging om die stimulasie en die geselskap van ander);
– «Instemming» (neiging om empaties en koöperatief eerder as verdag en antagonisties teenoor ander te wees);
– «Neurotisisme» (neiging om onaangename emosies maklik, soos woede, angs of depressie, kwesbaarheid te voel).

Die studie het daarna ‘n persoonlikheidsgrafiek getrek deur die gebruik van die 240 vrae van die NEO PI-R toets (Neurotisisme-Ekstroversie-Openheid, Persoonlikheid Inventaris).

Op grond hiervan, het die SCL die individue wat manipuleerbare kiesers kan wees, geïdentifiseer, en daarna argumente ontwerp om hulle te oortuig.

Netwerk24 het selfs berig oor die “Afrikaanse kodewoord” wat Cruz glo in sy veldtog gebruik het, kennelik om Afrikaners aan sy kant te kry met dié soort doelbewuste oëverblindery.

Aan die begin van sy presidensiële veldtog, het Ted Cruz baie min gunstige menings ontvang, maar te danke aan die hulp van SCL-Cambridge Analytica, vinnig ‘n groot ondersteuningsgroep vir die Republikeinse primêre verkiesing in Iowa bymekaar gekry.

As Ted Cruz die gesogte plek in die Withuis losslaan, sal dit wees danksy die gebruik van agterbakse sielkundige tegnieke om mense te mislei.

Brief: Waarom het die ANC besluit om PANSAT te ontbind?

Na aanleiding van die eensydige ontbinding van PANSAT deur die swart ANC-regime het dit my laat wonder oor die eintlike strategie agter die skuif.

Alhoewel tandeloos, was dit darem ‘n tipe van teoretiese meganisme wat die Afrkaner kon gebruik in spesifieke noodgevalle wat van nou af heel dikwels gaan opduik.

Ek dink byvoorbeeld aan die behoud van Die Stem-gedeelte in die sg. volkslied van SA.

Niks verhoed nou vir Nathi en sy kamerade om die hele Stem-deel weg te laat en slegs “Nkosi Sikelel’ iAfrika” as geldige en wettige volkslied te verklaar nie.

Enige persoon wat daarteen kapsie maak kan en sal as rassis gebrandmerk kan word wat gekant is teen transformasie en apartheidsimbole aanhang. Daar is geen ander statutêre manier om Die Stem-gedeelte te behou nie – nog een van FW se wigte en teenwigte wat gekantel het. Die Afrikaner se erfenis sal weereens sonder slag of stoot vertrap word.

Duur en uitgerekte hofsake is ook futiel want die regsbank is besig om meer en meer regeringsbeleid te weerspieël.

Ek hoor graag jou mening.

– Jan de Klerk

praag.co.za bereik 19 000 gepubliseerde artikels!

Lesers van praag.co.za sal dalk verras wees om te verneem dat ons so pas met die publikasie van Karel Combrinck se jongste rubriek die mylpaal van 19 000 artikels verbygesteek het. Diegene van u wat ons op mobiele toestelle lees, het seker al agterkom hoe aantreklik die blad op ‘n slimfoon of tablet vertoon, asook hoe vinnig en gemaklik dit daarop laai. Dít alles gebeur nie vanself nie, maar is die resultaat van konstante verbetering en gereeld bywerking van die programmatuur.

Nie net beskik ons oor ‘n hele argief vol Afrikaanse artikels, rubrieke en geskiedenis nie, maar ons is ook seker die webblad in Suid-Afrika wat die meeste spraakvryheid op ons kommentaarafdeling toelaat. Dít terwyl vele van die Engelse webblaaie in Suid-Afrika soos News24 of Daily Maverick glad nie meer enige kommentaar by hul artikels duld nie, kwansuis vanweë “rassistiese” uitlatings. Vermoedelik kan van hul wêreldvreemde, links-liberale skrywers egter nie meer die konstante kritiek verduur wat lesers daar uitgestort het nie.

Suid-Afrika staan op die vooraand van toenemende polarisering, onsekerheid en moontlik selfs geweld. Nog nooit was dié webblad so nodig soos juis nie: om perspektief te bied op ‘n baie ingewikkelde situasie, sowel plaaslik as internasionaal.

Dankie aan al ons getroue lesers en ons rubriekskrywers wat so hard werk om Afrikaners ingelig te hou. Volg ons op Twitter en Facebook en dink ook daaraan om ons te ondersteun; ons het elke rand nodig, al is ‘n rand ook niks meer werd nie.

– Die Redaksie

Xenofiele vernietig Europa, nie xenofobe nie

Duitse kanselier Angela Merkel, Keulse burgemeester Henriette Reker, en ander Christen-Demokrate, Sosiale Demokrate, en linkser partylede in Duitsland beweeg op dun ys omdat ‘n meerderheid van hul Duitse volksgenote nie meer kans sien vir hul oormatige xenofilie nie.

Duitse politieke leiers het die grense van Duitsland oopgegooi en dit wemel nou van meestal gefrustreerde manlike Moslemimmigrante uit die Midde-Ooste en Noord-Afrika wat vroue en kinders as maklike teikens beskou.

‘n Duitse regeringsverslag verwys selfs eksplisiet na die Moslemtradisie van taharroesj gamea, die seksuele teistering van vroue deur groot skares mans, as een van die redes agter die aanvalle in Keulen.

Oor ‘n miljoen immigrante, waarvan talle met ongemagtigde Siriese paspoorte wat gesteel is uit Siriese regeringskantore asook Turkse werkpermitte reis, dink elke Duitse vrou is so verwelkomend soos Merkel.

Die Turkse jihad-gesinde president Erdogan wat droom van ‘n Neo-Ottomaanse Kalifaat, het verlede jaar dié permitte by die duisende uitgereik sodat elke Islamwerwer Duitsland kan binnedring.

Met die bedreiging van Duitse burgers deur die bruin hordes, pluk die Duitse politieke leiers nou die vrugte van hul onbesonnenheid.

Openbare teenkanting teen die Berlynse regering wat Duitse vrygewigheid adverteer, laai op nadat hul gasvryheid terugbetaal is op Oujaarsaand toe jong Moslem mans honderde Duitse vroue op die strate van Keulen, München, Hamburg, Düsseldorf, Stuttgart, en ander Duitse stede seksueel aangerand het.

In Keulen, is meer as 350 Duitse vroue aangeval naby die ikoniese Gotiese katedraal in die stad.

Die Duitse elite en pro-Amerikaanse media het hul bes gedoen om die feit dat die meeste van die manlike aanvallers van Arabiese of Noord-Afrikaanse oorsprong was, toe te smeer.

Noordryn-Wesfale se deelstaatminister van binnelandse sake Ralf Jaeger, het die seksuele aanrandings deur die Moslem immigrante op die “regse” Duitsers blameer. Volgens Jaeger is wat gebeur op “regse platforms en in kletsportale ten minste so verskriklik soos die dade van die aanranding die vroue … Dit is die vergiftiging van die klimaat van ons samelewing”.

Henriette Reker het haarself belaglik gemaak deur vroue aan te raai om die aanvallers liewer ‘n “armlengte ver te hou”, asof die vroue die aanvalle self veroorsaak het.

Jaeger en Reker se gekhede is nie uniek onder Europese en ander Westerse politieke leiers wat onder Amerikaanse invloed verkeer nie.

Jaeger het selfs probeer om die “arme mans” te psigoanaliseer en gesê “hulle is dronk en bedwelm en probeer om hul fantasieë van seksuele onmag uit te leef”. Met ander woorde, hul jihadistiese onderbou het niks te doen met hul dierlike gedrag nie, volgens Jaeger.

Mense soos Jaeger, Merkel, en Reker is klassieke xenofiele, mense wat ‘n vreemde aantrekkingskrag vir buitelandse volke, maniere, of kulture voel, selfs wanneer die mense, maniere en kulture tot nadeel van hul eie kulture en mense strek.

Vir die weerlose, meestal Christenvroue, op die strate van Duitsland, Oostenryk, Swede, Frankryk, Finland, en Noorweë, hou hierdie xenofiele ‘n groter gevaar in vir die toekoms van die beskaafde Weste, as die sogenaamde “regses”.

George Soros en sy mediawerkers in Europa en Noord-Amerika het anti-immigrasie groepe en politieke partye gedemoniseer as xenofobiese rassiste. Soros en sy volgelinge het min te sê gehad oor taharroesj gamea.

Steeds meer klem word geplaas op die sogenaamde ‘vigilantes’ wat die werk van die polisie moet doen. Die verlinkse Duitse minister van justisie Heiko Maas, het die beskerming van Duitse vroue deur Duitse mans beskryf as “agitasie teen buitelanders”.

Die leier van die anti-immigrante PEGIDA-beweging in Duitsland, Lutz Bachmann, beskuldig Merkel, Gabriel, en ander Duitse leiers dat hulle verantwoordelik is vir die verkragtings in Keulen.

Die gewone histeriese “neo-Nazi” het natuurlik daarna opgeklink uit die verlinkse media.

En in plaas daarvan dat Moslem-leiers sulke dade veroordeel, het hulle eerder opgemerk dat daar ‘n aantal ongebruikte en onderbenutte kerke in sommige Europese stede staan. Hierdie Moslemleiers wil die kerke koop en hulle in moskees omskep.

Erdogan, wie se vuil vingerafdrukke oral op die massa-migrasie van Moslems na Europa vertoon, is van plan om ook die voormalige Heilige Setel van die Oos-Christelike Kerk van Konstantinopel, die befaamde Hagia Sophia, wat sedert 1935 ‘n museum is, terug na ‘n funksionerende moskee te tower.

Merkel se koöptering deur Soros-globaliste het aan haar eretitels soos Time-tydskrif se ‘persoon van die jaar’ vir 2015 besorg. Maar die uiteindelike lof deur Europeërs sal gaan aan diegene wat die bewustheid en die moed gehad het om op te staan ​​om die eksistensiële bedreiging vir die Westerse beskawing deur mense met sosiale gewoontes uit die 13de eeu, te keer.

Die Nederlandse PVV-leier Geert Wilders, Vlaming Filip de Winter, die Franse Nasionale Front se leier, Marine Le Pen, UKIP se leier Nigel Farage, Swede Demokrate se leier Kent Ekeroth, Italiaanse Noordelike Liga se leier Matteo Salvini, Hongaarse premier Viktor Orban en ander wat onophoudelik verkleineer word deur die korporatiewe media en die Soros-gemeenskap, hulle is die ware helde.

PRAAG: Skorsing van Chris Hart ‘n ernstige aanslag op spraakvryheid

PRAAG het met ontsteltenis kennis geneem van die skorsing van mnr. Chris Hart deur Standard Bank vir die volgende twiet wat hy in sy persoonlike hoedanigheid gepubliseer het:

Hy het hom ook oor die hoë werkloosheid in die land uitgelaat, wat binne sy beroepsveld val.

Sy skorsing geskied ná ‘n veldtog op sosiale media teen mnr. Hart en wat niks minder as ‘n heksejag was nie. Die towerwoord “rassisme” is weereens ingespan om hom te beledig en verdag te maak. Diegene wat teen hom uitgevaar het en selfs doodsdreigemente gemaak het (sien die prent hierby, sal vir seker nie deur hul werkgewers geskors word nie.

Die Suid-Afrikaanse Grondwet, hoewel gebrekkig, waarborg spraakvryheid vir elkeen, asook verskeie internasionale verdrae wat deur die Suid-Afrikaanse regering onderteken is. Daarom is ‘n gesprek oor die ekonomie, die oordrewe rol wat aan “apartheid” en die “apartheidserfenis” toegeken word, deel van die openbare debat in die land waaraan elkeen behoort te kan deelneem sonder dat hy of sy aan strafmaatreëls onderwerp sal word.

Die oplaaiende histerie in Suid-Afrika en wat veral op Twitter en Facebook tot uiting kom, voorspel niks goeds vir die toekoms nie. Oor jare heen is ‘n revolusionêre klimaat deur joernaliste, akademici en politici geskep waarvan die huidige onverdraagsaamheid maar net een simptoom is. Veral die hoofstroommedia en hul redakteurs wat self vrylik aan veldtogte op Twitter deelneem, behoort die hand in eie boesem te steek en hul af te vra waarmee hulle besig is deur telkens enige kritiese of dissidente stemme te stigmatiseer of as “rassiste” te belaster.

PRAAG doen ‘n beroep op Standard Bank om sy besluit in heroorweging te neem en mnr. Hart toe te laat om sy redelike menings uit te spreek.

Nie net is die heksejagte van MGK’s (maatskaplikegeregtigheidkrygers) op sosiale media besig om die politieke klimaat in die land te vergiftig nie, maar dit hou ook ‘n wesentlike gevaar vir skeppende en akademiese vryheid in. Navorsers, historici, skrywers en kunstenaars sal naderhand glad nie meer voorstellings mag publiseer wat nie met ‘n bepaalde stelletjie dogmatiese, ekstreemlinkse en afrosentriese stereotipes oor Suid-Afrika ooreenstem nie.

Geseënde Kersfees aan al ons lesers!

Ons wens al ons lesers en ondersteuners ‘n baie geseënde Kersfees toe. Ons hoop dat u ‘n aangename Kersdag met u familie sal deurbring. Tussen Kersfees en Nuwejaar sal dié webblad slegs sporadies bygewerk word, tensy daar iets belangriks gebeur of tensy een van ons rubriekskrywers iets dringends op die hart het.

En tussen al die mooi gedigte in Afrikaans oor Kersfees, wie sal ooit Elisabeth Eybers se “Maria” vergeet?

Maria

‘n Engel het dit self gebring,
die vreugde-boodskap – en jy het
‘n lofsang tot Gods eer gesing,
Maria, nooi uit Nasaret!

Maar toe Josef van jou wou skei
en bure-agterdog jou pla,
het jy kon dink, eenmaal sou hy
die hele wêreldskande dra?

Toe jy soms met ‘n glimlag langs
jou liggaam stryk … die stilte instaar ….
Wis jy met hoeveel liefde en angs
sou hy sy hellevaart aanvaar?

Die nag daar in die stal – geeneen
om in jou nood by jou te staan –
Het jy geweet dat hy alléén
Getsémané sou binnegaan?

Toe vorste uit die Ooste kom
om nederig hulde te betoon
wis jy hoe die soldate hom
tot koning van die volk sou kroon?

En toe hy in jou arms lê,
sy mondjie teen jou volle bors,
het jy geweet dat hy sou sê,
toe dit te laat was : Ek het dors!

Toe dit verby was, en jy met
sy vriend Johannes huis toe gaan – Maria, vrou van smarte, het
jy tóé die boodskap goed verstaan ?

Britse referendum: Meevaller of probleem vir EU?

Die Europese Unie verkeer onder groot druk en as die Britte stem om die blok te verlaat, kan volgende jaar erger wees.

Nie sedert 1989, die jaar toe die Berlynse Muur geval het en kommunisme in Oos-Europa, het geopolitieke omwentelinge die vasteland so kragtig geskud nie.

In teenstelling met daardie jaar van vreugdevolle vieringe, ook in die VSA, wat die weg gebaan het vir ‘n sprong vorentoe in Europese integrasie, wil die krisisse van 2015 dreig om die Unie uitmekaar te skeur.

Die uitbreiding na die Ooste deur NAVO onder aanvoering van die VSA, na die grense van Rusland, Oekraïne en Wit-Rusland skep aansienlike probleme en bly uiters ongewild by Europese kiesers.

Jean Monnet se verenigde Europa word eersdaags dalk uit dié vele krisisse gebore.

Politieke en ekonomiese skokke vanjaar oor ‘n toestroming van immigrante, die Griekse skuldkwessie, Islamitiese geweld en Russiese sanksies het gelei tot die terugkeer van grensbeheer in baie plekke, die opkoms van populistiese politieke kragte en ‘n kopseer vir Amerika.

Jean-Claude Juncker, wat sy EU uitvoerende raad as die “laaste kans Kommissie” beskryf, het gewaarsku dat die euro kan sneuwel as interne grense gesluit word, maar kiesers steur hulle min aan sulke melodramatiese uitlatings.

Juncker het die meeste van sy toesprake gewy aan krisisbestuur. Die Europese kiesers is egter ingelig genoeg om te besef dat hulle deur die EU onder Amerikaanse imperiale versugtinge gebuk gaan, soos om betrokke te raak in konflikte ter uitbreiding van Amerikaanse mag.

Duitsland se troue, linkse Sosialistiese bondgenoot Frankryk, het selfs Angela Merkel se oop-deur-beleid aangeval. Manuel Valls, eerste minister, het oor Merkel se beleid teenoor Siriese vlugtelinge opgemerk: “Dit was nie Frankryk wat gesê het ‘Kom!’ nie.”

Merkel se kritici raak al hoe getalryker. Italië se Matteo Renzi, gerugsteun deur Portugal en Griekeland, het haar direk teengestaan deur weiering om ‘n euro-sone bankdepositowaarborgskema te aanvaar.

Sy is egter steeds gewild vir haar besluit om ‘n direkte gaspyplyn vanaf Rusland na Duitsland te bekragtig. Die pyplyn na die arm suide van Europa is intussen geskrap.

Een voordeel is waarskynlik dat Europa se belangrikste leiers polities swakker gaan raak in 2016 en so besig gaan wees met binnelandse uitdagings dat hulle nie Amerikaanse diktate sal kan uitvoer nie.

Gegewe die Britse openbare teenkanting oor immigrasie, ‘n anti-elite bui en ‘n eeue-oue vermoede dat ‘n pro-Amerikaanse Europa aangeblaas word deur die media, is die referendum in die VK ‘n ongeluk wat wag om te gebeur vir sekere Angelsaksiese belanghebbers.

As Europa se tweede grootste ekonomie en een van sy twee hoof militêre moondhede, sal Brittanje se stem om die EU te verlaat, dalk die eerste stap wees om die vasteland saam te snoer teen ‘n inval.

Europese federaliste wil graag toesien dat ‘n “Brexit” die integrasionistiese verdeeldheid onder die lidlande weer oplos.

Meer waarskynlik, sal ‘n Brexit eise vir referendums elders laat toeneem, soos in Pole en Denemarke, te midde van bitter onderhandelinge tussen Londen en Brussel.

Regse partye beskou dié moontlikheid as ‘n meevaller om van die pro-Amerikaanse superstaat in Brussel ontslae te raak.

‘n Oorwinning vir Cameron is vol risiko vir Europa as ‘n geheel meen hulle, weens die eise wat die Britte sal stel om aan te bly.

‘n Swak rand is nie die einde van die wêreld nie

Een ding wat mense klaarblyklik nooit verstaan ​​nie is dat ‘n depresiërende geldeenheid nie outomaties beteken dat die ekonomie gaan sink nie.

Zwelinzima Vavi het Woensdag aan sy paar oningeligte volgelinge verklaar dat Suid-Afrika binnekort ‘n Zimbabwe gaan word, maar in die internasionale sakepers bekommer ontleders eerder dat die Federale Resewebank in die VSA op hiperinflasie afstuur deur aanhoudend die dollargeldvoorraad uit te brei.

Kyk maar na Japan. ‘n Besonder kragtige ekonomie met ‘n swakker-as-swak geldeenheid.

Wisselkoerse word bepaal deur die verrekening van invoere teen ‘n land se uitvoere, en het baie min te doen met ekonomiese prestasie.

‘n Dalende rand sal eintlik help ons uitvoerbedryf te ondersteun en ander lande aanmoedig om te koop van ons en te belê in die land.

Die JSE sal waarskynlik aanstons styg weens verbeterde uitvoere en ‘n toename in toerisme.

Valutahandelaars by Britse en Amerikaanse banke het ongetwyfeld miljoene verdien uit president Zuma kabinetskommelinge verlede week.

Wisselkoerse alleen meet nie ons ekonomiese prestasie nie. Die goeie onderliggende BBP-groei, alhoewel traag, is ‘n aanduiding van wat werklik met die land se ekonomie aangaan.

Die groei in die konstruksiebedryf is ‘n ander teken van die belegging en vertroue in die land wat floreer.

Die enigste rede waarom die rand se waarde ‘n kwessie raak is wanneer ‘n buitelandse ‘n vakansie skielik baie duurder geraak het. Nie baie mense kan in elk geval buitelandse vakansies bekostig nie.

Maar vir buitelandse toeriste is dit uitstekende nuus.

Die Angelsaksiese pers wil egter ‘n vreespsigose aanwakker en waarsku verbruikers dat hulle sal moet opdok vir president Jacob Zuma se kabinetskommelings.

Landbou-ekonoom Kobus Laubscher het Woensdag aan OFM gesê “beleidsonsekerheid het ‘n hoogtepunt bereik”. Wat hy versuim het om te noem is dat boere sal baat by uitvoere.

Die beleidsonsekerheid word eerder veroorsaak deur narre soos Julius Malema se vele verklarings teen grondbesit en oproepe tot etniese uitwissing, en hy is die nuwe Angelsaksiese liefling.

Dit is waar dat die verswakking van die rand welvaart verwoes, maar aangesien Suid-Afrikaners diep in die skuld is, is dit waarskynlik vir die meeste goeie nuus.

Behalwe vir daardie oorsese vakansie sal alle ingevoerde produkte duurder word. Dis dalk tyd om plaaslik te begin dink.