Warm debat oor ‘Rooi Oktober’ op Al Jazeera- globale TV

the_streamGisteraand om 9.30 nm. SA tyd het ‘n vurige debat op Al Jazeera se sosialemediaprogram, The Stream, plaasgevind en is terselfdertyd op dié Katarrese TV-maatskappy se globale netwerk uitgesaai.

Die onderwerp was die Rooi Oktober-veldtog wat deur Sunette Bridges georganiseer is en deur die sanger Steve Hofmeyr en dr. Dan Roodt van praag ondersteun is. Daar was vier deelnemers: Bridges, Roodt, wat die saak teen volksmoord en swart-op-wit geweld gestel het, met aan die ander kant die Naspers-rubriekskryfster Christi van der Westhuizen en die filmmaker Sipho SIngiswa.

Sowel Bridges as Roodt het die standpunt gestel dat die vlakke van geweld in die land, asook aanvalle op blankes, onaanvaarbaar hoog is. Bridges het insgelyks na regstellende aksie verwys wat blankes van hul werksgeleenthede ontneem en veroorsaak het dat daar slegs 1,2 miljoen poste in die land oor is wat deur blankes gevul word.

Christi van der Westhuizen
Christi van der Westhuizen

Beide Van der Westhuizen en Singiswe het die twee ander deelnemers van “rassisme” beskuldig omdat hulle na die ras van die aanvallers verwys. Van der Westhuizen het egter erken dat “daar hoë geweldsvlakke in Suid-Afrika bestaan”, maar dit aan “komplekse rasse- geslags- en sosio-ekonomiese faktore” toegeskryf. Sy het ook voortdurend beklemtoon dat blankes gemiddeld ryker as swartes is en dat geweld deur dié ongelykheid veroorsaak word.

Dr. Dan Roodt het na die gruweldade teen kinders en oumense verwys, asook die geval van Willemientjie Potgieter genoem as ‘n voorbeeld van sadistiese en patologiese geweld wat deur jong swart mans gepleeg word. Christi van der Westhuizen het ook erken dat “meeste misdaad onder jong swart en bruin mans voorkom”, maar dat hulle ook ‘n groter kans staan om vermoor te word.

Sipho Singiswa
Sipho Singiswa

Wat die begrip volksmoord betref, het Van der Westhuizen en Singiswa ontken dat so iets tans in die land plaasvind. Bridges het egter daarop gewys dat ontkenning die finale stadium van volksmoord is. Roodt het gesê dat dit nie oor die getal mense gaan wat vermoord word nie, maar die bedoeling en die aard van die beserings. Die skending van slagoffers se liggame dui op kliniese sadisme. Omdat Afrikaners juis vanweë hul etniese afkoms, ras, taal en kultuur geteiken word, pas die volgehoue plaasmoorde en gruweldade wel die definisie van volksmoord soos dit in die internasionale reg, onder meer in die 1948-konfense teen volksmoord van die Verenigde Nasies, gebruik word.

Van der Westhuizen het die Rooi Oktober-veldtog as ‘n “politieke projek wat op blanke oorheersing (white supremacism) gemik is”, beskryf. Sy meen dat die reg van swart groepe om oor blankes te regeer, daarmee “gedeligitimeer” word, met die implikasie dat blankes hulself sou wou regeer, wat volgens haar op “blanke oorheersing” neerkom.

Ná afloop van die debat op TV, het dit na Twitter en Facebook oorgespoel, met Steve Hofmeyr wat insgelyks aktief deelgeneem het.

Wit Oktober

By die Rooi Oktober-betoging voor die Uniegebou
By die Rooi Oktober-betoging voor die Uniegebou

deur Manfred Delport

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Die Rooi Oktober-veldtog, ‘n protesaksie van blankes teen die verval in Guptatopie en die diskriminasie wat ons ervaar, het heel voorspelbaar, redelik polemiek veroorsaak. Een bron van dié polemiek was te wagte: ‘n anglofiel uit die noordelike voorstede van Johannesburg was erg opgeklits in die linkse virtuele koerant, The Daily Maverick. Hoe durf wittes rassesolidariteit toon, en kla oor riool in riviere of slaggate in die paaie, het ene Nicky Falkof in haar stuk in The Daily Maverick geweeklaag. (My instinktiewe reaksie was om te sê dat Nicky eerder moet Falk Off as om sulke onnosel vrae te vra.)

‘n Ander bron van bykans histeriese verontwaardiging, is Sipho Hlongwane in Business Day. Hlongwane vind dit “bisar” dat blankes durf aandring op beter openbare dienste en veiligheid. Wat wel uiters vreemd is, is die volgende sinnetjies uit die gifpen van Hlongwane: “Their attitude is one of whites first, with blacks getting whatever they can after that. Whites must be protected and should not die.”

Wel, ja. Ek sou graag na my eie mense se belange wou omsien, en ja, ek wil graag hê dat my gesin veilig moet wees. Ek gaan nie eens poog om te probeer bedink waarom ‘n rubriekskrywer laasgenoemde bisar sou vind nie. Persoonlike veiligheid is immers heel onder aan Maslow se hiërargie van menslike behoeftes; een van die mees basiese menslike bekommernisse.

Dit is eweneens opmerklik dat, alhoewel beide Hlongwane en Falkof gróót probleme met blanke rassesolidariteit het, en voorspelbaar verskriklik skree oor apartheid, hulle nog nooit een enkele woord gerep het oor organisasies soos die Black Management Forum of die Black Lawyers’ Association nie. So ook rep hulle geen woord oor rassistiese, swart-op-wit geweld, of die neo-apartheid en rassissme bekend as regstellende aksie en SEB nie.

Swart rassesolidariteit, swart-op-wit rassisme en selfs swart-op-wit rassistiese geweld is dus skynbaar heeltemal aanvaarbaar in jou beter voorstede van Johannesburg, of in die nuuskantore van Engelse publikasies, maar dieselfde voorreg word nie aan blankes gegun nie, en veral nie as hulle toevallig Afrikaners is nie.

Maar goed; ek kan verstaan dat ‘n RA-rubriekskrywer op anti-blanke rassisme moes staatmaak om sy pos te kon bekom. Ek kan ook amper verstaan waarom ‘n identiteitslose en verwarde anglofiel haar bedreig sou voel deur Afrikaners. Dit moet erg wees om te wonder wie en wat jy nou eintlik is, siende hoe daar nie juis in Guptatopie vir blankes plek is nie.

Wat vir my heelwat vreemder is, is dat daar ook blankes is wat beswaar aanteken teen die Rooi Oktober-veldtog. Een van hierdie blanke beswaarmakers is admiraal-generaal Cor Ehlers, die voorsittter, skriba, militêre bevelvoerder, tesourier en teemaker van die OASE-organisasie. Na die tipiese dwarstrekkerige fatsoen wat helaas so kenmerkend van ons ou volkie is, skryf adm-genl Ehlers die volgende oor die Rooi Oktober-veldtog:

“OASE is onlangs deur sommige Afrikaners kwalik geneem toe ons bestuur aangekondig het dat ons nie aan Sunette Bridges se protesoptog, Red October, op 10 Oktober in Pretoria gaan deelneem nie. Ons redes hiervoor is spesifiek omdat die Red October-inisiatief gebaseer is op ras deurdat daar na die “wit” etniese minderheid verwys word. Wit dui op mense se velkleur, terwyl etnies dui op mense se kultuur en waardestelsel. Laasgenoemde het niks met mense se ras of velkleur te make nie. Daar bestaan ook nie iets soos ‘n “wit etniese minderheid” nie, want die twee terme (ras en etnisiteit) is nie versoenbaar nie.”

Ai, tog. Dat Naspers-agtige politieke korrektheid selfs diegene wat hulself vir ‘n Afrikanervolkstaat kan beywer, so kan maak bokspring! Hoe kan iemand wat ‘n volkstaat wil bekom, nog so verward wees oor wie presies die volk is wat die staat moet bewoon? Uit pure moedeloosheid het ek per epos van adm-genl Ehlers probeer verneem of Allan Boesak dan ook welkom sou wees in OASE se volkstaat, siende hoe Boesak ook Afrikaans praat en ‘n lidmaat van die Susterskerke is, maar ek kon helaas ook nie ‘n reguit ja of nee van adm-genl Ehlers kry nie, en sy reaksie was bloot ‘n spoeg-en-plak van skakels na ‘n aantal VN-publikasie toe.

My boodskap aan almal, ook aan adm-genl Ehlers, is die volgende: Die ANC skroom glad nie om jou as ‘n blanke te klassifiseer nie, en om daardie klassifikasie teen jou te gebruik om rassisme soos RA teenoor jou te pleeg nie. Boere se wit velle is hul uniforms en veroorsaak dat plaasaanvallers hulle teiken. Jimmy Manyi en kie beleef geen oomblik se wroeging om swart rassesolidariteit te pleeg in organisasies soos die Black Lawyers’ Association nie.

Hou dus op om om verskoning te vra vir jou wit vel. Ja, Afrikaners is blankes. Ja, ons is trots op ons kultuur, taal en ook ons Europese herkoms. Ja, blankes hoef niemand om verskoning te vra dat ons na ons volk en ook ons ras se belange wil omsien nie. Wyle Tom Clancy kon net sowel ‘n boek oor Afrikaners geskryf het: The Hunt for White October. Basta dus met kruipery en politieke korrektheid! Gaan neem met trots deel aan die Rooi Oktober-aksies.

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Pretoria in rooi getooi vir Rooi Oktober

Met ‘n goeie opkoms van ongeveer 500 mense, het die Rooi Oktober-betoging vanoggend in Pretoria en vele ander dorpe en stede in die land, maar ook in die buiteland, die land aan die gons gehad. Ná toesprake by die Pretoriase Kunsmuseum deur Steve Hofmeyr en Sunette Bridges het die optog na die grasperk van die Uniegebou vertrek waar die horde rooi ballonne in ‘n oomblik van poëtiese Afrikanerprotes die blou hemel bokant die hoofstad bestyg het.

Die oomblik toe die rooi ballonne losgelaat is
Die oomblik toe die rooi ballonne losgelaat is

Terwyl die Naspersgroep hoofsaaklik die gebeurtenis geïgnoreer het, was sowel plaaslike as buitelandse media goed by die betoging verteenwoordig. Onderhoude is toegestaan deur Hofmeyr en Bridges, asook dr. Dan Roodt van PRAAG wat verklaar het dat “Afrikaners van ‘n stem ontneem is deur die huidige stelsel en deur sadistiese moordenaars geteiken word”.

Tydens die straatoptog is volkslliedere gesing, soos 'Sarie Marais', 'Die lied van jong Suid-Afrika', 'Oukraalliedjie', 'Bobbejaan klim die berg' en vele meer.
Tydens die straatoptog is volkslliedere gesing, soos ‘Sarie Marais’, ‘Die lied van jong Suid-Afrika’, ‘Oukraalliedjie’, ‘Bobbejaan klim die berg’ en vele meer.

Die Stem en ander volksliedere is voor en tydens die optog gesing, met Steve Hofmeyr wat kort-kort die noot ingesit het.

Steve Hofmeyr oorhandig die memorandum aan die regeringsverteenwoordiger, omring deur polisie
Steve Hofmeyr oorhandig die memorandum aan die regeringsverteenwoordiger, omring deur polisie

Op Twitter het die hutsteken #RedOctober ongekende gewildheid bereik en die meeste meningsvormers en rubriekskrywers het landwyd daaroor kommentaar gelewer. RSG het ‘n klankgreep van Steve Hofmeyr uitgesaai, maar dit is gevolg deur kommentaar deur dr. Frans Cronjé van die liberale Instituut vir Rasseaangeleenthede wat beweer het dat “niemand van Rooi Oktober bewus is nie en ‘n mens ook nie aandag daaraan moet gee nie”. Sy woorde is natuurlik heel gister en vandag deur die media, asook Facebook en Twitter weerspreek, maar dit het hom nie van stryk gebring nie. Cronjé het verder ‘n pleidooi vir fatalisme teenoor plaasmoorde en ander vorme van geweldsmisdaad gelewer deur te sê dat “Suid-Afrika deur die ervaring van geweld verenig word, maar dat betogings soos dié deur Rooi Oktober ons verdeel”.

Die kleurlingkommentator Eusebius McKaiser het op Twitter gesê: #RedOctober: A fear of losing unearned privilege. waarop dr. Dan Roodt van praag geantwoord het: “Is one’s life an unearned privilege in South Africa? But the natural born killers take it away every day…”

danroodt3Nog foto’s, tesame met ‘n video-onderhoud met ‘n geweldslagoffer sal binnekort hier beskikbaar wees, asook beeldmateriaal van die oomblik toe Die Stem deur die optoggangers gesing is.

Lees ook Steve Hofmeyr se toespraak, wat oorspronklik in Afrikaans gelewer is, hier in Engels.

Die bleekvel-Atlasse

delport_manfred_600

deur Manfred Delport

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Dan Roodt se onlangse rubriek oor die gedrog van die feminisme het heel voorspelbaar ‘n knuppel in die skrapsbevolkte hoenderhok van die enkele linkse ekstremiste gegooi. Dieselfde drie of vier ekstreemlinkse malletjies is natuurlik die einste verdagtes wat ‘n mislukte Facebook-veldtog teen Sunette Bridges geloods het. Foei tog, dit moet eensaam wees in die linkse hoenderhokkie, met sy twee of drie onbenullige bewonertjies. Hoe dit ook al sy, Dan se stuk het my opnuut laat nadink dat bleekvel-mans vreeslik onwelkome mense is deesdae, veral onder ANC-sikofante soos die linkse hoenderhokbewoners wat so opgeklits geraak het nav sy rubriek.

Die ANC-bewind het glad ‘n ministerie wat bekend staan as die Ministerie van Swart Lesbiërs in Rolstoele. Goed, nie heeltemal nie, dis bekend as die Ministerie van Vrouens, Kinders en Mense met Gestremdhede. Laasgenoemde groep, diegene met gestremdhede, is uiteraard ‘n pragtige versamelnaam vir al wat ‘n ANC-kieser is, en veral vir die linkse hoenderhok se malletjies wat nie kan wag om die ANC-bewind se deuntjie te sing nie. Dié ministerie kon eintlik ook die “Ministerie vir Almal behalwe Blanke Mans” geheet het.  

Die groot teiken van regstellende aksie is natuurlik ook blanke mans, omdat blanke vrouens in die teorie ook kwalifiseer as voorheen benadeeldes, alhoewel dit ook maar moeilik in die praktyk gaan vir ‘n “pale female” om ‘n werk te kry, wanneer sy moet meeding met anderskleuriges. Dinge raak deesdae so absurd met RA en SEB, dat die grootliks blanke belastingbetaler skoon ‘n astronomiese bedrag van R35 miljoen moes opdok as ‘n lening aan die alreeds skatryke Khanyi Dhlomo-Mkhize (en hoekom, o hoekom, irriteer sulke pretensieuse dubbelvanne sewe soorte stront uit my uit?), sodat me Mkhize weer eens bemagtig kon word met ‘n boetiek in Hydepark. Laat dit vir die bleekvel-belastingbetaler ‘n les wees, was die boodskap vanaf die ANC-bewind – ons sal onsself oor en oor bemagtig want ons is swart en ons kán.

Ek het daarom bietjie gewonder of daar nie iewers ‘n oplossing vir die bleekmanvraagstuk moet wees nie. Ons is duidelik onwelkom in die Guptatopiese samelewing, asook in ander multikul-samelewings soos die VSA s’n, en ons word boonop van allerhande misdrywe beskuldig: Ons is glo patriaargaal omdat ons lelik is met onaantreklike feministe (is daar ‘n ander soort?), ons ontneem anderskleuriges van hul regmatige poste agv ons kwalifikasies en bekwaamhede, ons is glo rassisties omdat ons vrae vra oor die relatiewe misdaadkoerse tussen blankes en anderskleuriges, en so gaat die klagstaat teen ons aan en aan. Ek voel my al skoon skaam om in die openbaar te verskyn. Netnou onderdruk ek nóg mense agv my blote bestaan, al is dit nie moedswillig nie.

Enige oplossing vir die bleekmanvraagstuk sal moet sorg dat ons as bleek mans nie meer mense onderdruk deur die waarheid oor misdaad te moet praat nie, dat ons nie die RA-aanstellings minderwaardig kan laat voel agv ons vaardighede nie en dat ons nie meer die feministe met hul plat skoene so moet ontstig omdat ons die bybelse instruksie om die priesters in ons huise te moet wees, wil gehoorsaam nie.

Ek dink persoonlik Ayn Rand het reeds in 1957 die oplossing hiervoor aangebied in haar roman, Atlas Shrugged. Die titel verwys na wat sou gebeur as ‘n reus in die Griekse mitologie, Atlas, sou ophou om die aarde op sy skouers te dra. Atlas synde natuurlik ‘n metafoor vir die einste bleek mans wat die ekonomie aan die gang hou – die meerderheid van die derduisende Afrikaner-entrepreneurs en nyweraars, asook mense soos Mark Shuttleworth, Steve Jobs, Bill Gates, Hendrik van der Bijl en andere is of was bleek mans. In Atlas Shrugged spekuleer Rand wat sou gebeur as sulke mense hul vaardighede onttrek en ophou om miljoene parasiete, asook ‘n parasitiese staat, te ondersteun. Rand maak die punt dat die parasiete en hul parasitiese staat op die Atlasse in die ekonomie se vrywillige samewerking staatmaak om ons te kan benadeel, en dat as sodanige samewerking onttrek word deur die Atlasse, die ganse sosialistiese kaartehuis in duie sou stort, en dat selfs die VSA gevolglik in Noord-Korea sou verander. Laasgenoemde sosialistiese hel is egter presies waarna linkse akademici, hoenderhokbewoners, ANC-lede, aanhangers van Julius Malema, asook die meeste feministe, smag, dus is dit inderdaad ‘n spreekwoordelike wen-wen-oplossing, sou Atlas wel nie meer wou nie.

Siende dat ons as Atlasse so onwelkom is, sou die antwoord dus wees dat ons as onwelkome bleek mans uit al wat ‘n multikulti-samelewing is, verwyder moet word. Hou ons, Ayn Rand se Atlasse, om hemelsnaam dus net weg van ons “slagoffers”. Skep dus vir die Amerikaanse Atlasse ‘n reservaat iewers soos Montana, nes die Amerikaanse Indiane reservate het, sodat hulle kan ophou om so lelik met die anderskleuriges, verveelde akademici en feministe te wees deur aanhoudend die ongerieflike waarheid te wil praat. Gee vir Afrikaner-Atlasse ons eie reservaat hier in Suider-Afrika, vyf persent of so van die land se oppervlakte. As daar dan wel nie-feministiese bleek vrouens is, wat hou daarvan dat die mans tog die priesters is in hul huishoudings, sou sulke vrouens uiteraard natuurlik baie welkom wees om die 0.000001% feministe aan hul eie lot oor te laat en te laat krepeer in die sosialistiese hel wat sou volg, en saam met sulke mans na hul reservate te trek.  

Ek is oortuig daarvan dat al wat ‘n linkse hoenderhokbewonertjie, al wat ‘n ANC-lid is, en al wat ‘n linkse akademikus is, hierdie gedagte met oorgawe sou ondersteun. Gee vir die Atlasse ons reservate of volkstate, en siedaar! Probleem opgelos! Die sosialistiese hemel op aarde sal dan vir al die res aanbreek; vanaf die RA-voordeeltrekkers, verby al die ANC-lede, deur die linkse hoenderhokkie en tot by platskoen-feministe. Wanneer die Atlasse se reservate dan onvermydelik ‘n sukses word, sal ons as Atlasse wel net moet sorg dat ons weermag die miljoene parasiete kan uithou wanneer hulle van die hongersnood wil ontkom as die sosialistiese hel sy onvermydelike verskyning gemaak het.

Ons kan ons Atlas-weermag egter maklik regverdig, nes die Oos-Duitse regering dit met die Berlynmuur gemaak het. Ons bemark dit soos volg: Die weermag sal nie daar wees om die vlugtelinge uit die sosialistiese hel buite te hou nie, maar eintlik daar wees om die Atlasse binne te hou, om te keer dat ons nie die res kan onderdruk nie.

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Linkse leedvermaak oor beswaddering van Sunette Bridges by Facebook

Carina Papenfus, wat die veldtog gevoer het om Sunette Bridges van deelname aan sosiale media soos Facebook uit te sluit
Carina Papenfus, wat die veldtog gevoer het om Sunette Bridges uit deelname aan sosiale media soos Facebook uit te sluit

‘n Ekstreem-linkse groep in die Wes-Kaap het daarin geslaag om die sangeres en menseregte-aktivis Sunette Bridges se Facebook-blad te laat sluit. Blykbaar het die groep Bridges maande lank agteraf by Facebook-administrateurs belaster en beswadder totdat die Amerikaanse internetreus aan hul eise gehoor gegee het.

Die selfaangestelde leidster van die groepie marxistiese radikales heet Carina Papenfus en was blykbaar voorheen ‘n prokureur alvorens sy van die rol geskrap is weens haar betrokkenheid by twyfelagtige eiendomstransaksies.

Gister het Papenfus op Facebook gespog: “Alle eer aan die Facebook Aktiviste wat sonder ophou gewerk het om die hate site wat Sunette Bridges op Facebook bedryf het te laat sluit. Sx is ex. Foorwaards frinne! Next stop Dok Daan.”

Johan Pienaar, rekenaartegnikus
Johan Pienaar, rekenaartegnikus, militante ateïs en links-totalitêre

In ander reaksies het Johan Pienaar, die rekenaartegnikus van Stellenbosch wat aan Cancervive geskryf het om Bridges se optrede op Naboomspruit te laat kanselleer, op ‘n vroulike deelnemer geswets: “My taal gebruik het fokol met jou te doen.jou tipie verdien gn respek dus Fok jou.as jy gedink het dis verkeerd.die kinderhuis.hoekom het jy dan ok ni n e pos aan zuma gestuur.SO FOK JOU.VLIEG IN JOU MOER SLEG Etter van n witvel….KARMA IS N BITCH.“

Hierna het Johan Sloet de Villiers, wat ook by die teistering van Sunette Bridges betrokke is, gesê: “Fantasties! Dankie vir jou brief aan Cancervive, Johan. Ek hoop Bridges is permanent verwyder. Nou kan ons fokus op Dan Roodt.”

Nadat verskeie Facebook-ondersteuners dr. Dan Roodt ingelig het dat die ekstreem-linkse groep hom gaan “teiken”, het hy “die onverdraagsaamheid wat blykbaar in en om Stellenbosch uitbroei” betreur. Hy het voortgegaan deur sy volle steun aan me. Sunette Bridges se menseregteveldtog toe te sê en gemeen: “Ek het reeds verskeie kere vermeld dat die geestelike Berlynse muur nooit in Suid-Afrika afgebreek is nie. Ons sit hier met ‘n onverdraagsaamheid van die Oos-Duitse of Sowjet-tipe wat andersdenkendes of mense wat net omgee oor kinders en oumense wat vermoor of gefolter word, stigmatiseer en vervolg. In die 1980s het mense oor sensuur in Suid-Afrika gepraat, maar ek dink die sensuur en onverdraagsaamheid wat ons nou beleef is veel erger, want dit gaan om die weerhouding van noodsaaklike inligting rondom die moorde en aanvalle op weerlose mense en waarop Sunette Bridges ons attent gemaak het.”

Dr. Roodt is reeds in 2005 met geweld op Stellenbosch gedreig toe hy uitgenooi is om oor sy roman Moltrein in ‘n boekwinkel tydens die Woordfees te gaan praat. “Ek dink ek het destydse al ‘n voorsmakie gehad van die soort heksejagte wat daar teen diegene van ons geloods word wat ons teen die moorde op babas, kinders en ander weerloses uitspreek. Ek dink dit gaan ook daaroor dat die revolusionêre linkervleuel in Suid-Afrika ‘gekul’ voel omdat hulle nooit vrylik geweld en massamoorde kon pleeg soos hulle sou wou nie. Op 29 Maart 2004 het ek by Wits gehoor hoe van die Stellenbosse akademici wat my later sou dreig, praat van ‘daar het nog nie genoeg bloed gevloei nie’. Blykbaar hang hierdie mense die doktrine van Frantz Fanon aan wat wil hê dat daar geen ‘ware vryheid’ kan wees alvorens daar nie ‘n bloedige revolusie of ‘oehoeroe’ plaasgevind het nie. My enigste afleiding is dat Pienaar, Papenfus, De Villiers et al ook Fanoniane is wat in plaasmoorde en aanvalle op kinders soos Willemientjie Potgieter, Danielle Esterhuizen, Alyssa Botha en Kayla Rawstone vorme van geregverdigde revolusionêre suiwering sien.”

Robert McBride, die held van Kaapse marxiste, hier afgeneem in sy uniform toe hy nog hoof van die Oos-Randse metropolisie was
Robert McBride, die held van Kaapse marxiste, hier afgeneem in sy uniform toe hy nog hoof van die Oos-Randse metropolisie was, voor sy dronkbestuursaak

Hy het voorts gesê dat “ons nie die geweldige toename in links-totalitêre denke in ons land moet onderskat nie. Hierdie mense is byna soos fundamentalistiese selfmoordbomplanters: hulle duld geen teëspraak of afwyking van hul doktrine nie. Ons weet dat hulle reeds in die verlede by terreur en aanvalle op burgerlikes betrokke was of sodanige terreur gesteun het. Die terroris Robert McBride is hul groot held. Menselewens tel vir hulle niks en om hul ‘nuwe wêreld van gelykheid’ te skep, sal hulle selfs volksmoord pleeg.”

Roodt meen verder dat alle deelnemers aan sosiale media en veral Facebook “met omsigtigheid te werk moet gaan. Ons moet besef dat, vanuit die oogpunt van links-totalitêres ons ‘ongewenstes’ verteenwoordig, wat dus konstant aangekla, geteister, verguis en bes moontlik vervolg sal word. Ons moet sover moontlik ook die Facebook-bestuur inlig dat daar radikale groepe en individue in ons land bestaan vir wie spraakvryheid ‘n sogenaamde ‘bourgeois’ of burgerlike afwyking verteenwoordig wat so gou moontlik beëindig moet word. Hulle is so fanaties dat hulle ook nie voor terreur sal stuit en selfs die Facebook-hoofkantoor mag aanval indien dié organisasie nie aan hul eise gehoor gee nie.”

Intussen het PRAAG ‘n petisie ten gunste van Sunette Bridges se reg op spraakvryheid geloods wat binne 24 uur meer as 1000 handtekeninge ontvang het.

Nog Naspers-haatspraak teen Afrikaners

delport_manfred_600

deur Manfred Delport

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

As enige iemand nog hoegenaamd enige twyfel gehad het oor die moedswillige propagandaveldtog wat uit Naspersgeledere teen Afrikaners gevoer word, hoef hulle slegs hierdie berig in die Beeld van 27 Julie, 2013, te lees.  Of nee, wag, die term berig is heeltemal te vleiend vir dié stuk haatspraak. Die naam berig sou dui op gebalanseerde, objektiewe veslaggewing. Hierdie stuk propaganda het egter niks met joernalistiek te make nie, en sou veel eerder die Nazi’s se meesterpropagandis, Julius Streicher, se hart blygemaak het, as dit op Jode gerig sou wees.

Sunette Bridges, die slagoffer van hierdie propaganda, is ‘n sangeres. Sover my kennis strek is sy nie ‘n diktator van ‘n mislukte Afrika-piesangrepubliek nie, en ek is veral oortuig sy het nie die bloed van 20000 onskuldige Matabeles op haar hande nie. Nietemin word sy sommer met die intrapslag gelykgestel aan Mug-aap, met hierdie sinnetjie: “Jy gaan mos nie van Robert Mugabe geld aanvaar nie.”

Voorts was ek nog nie by ‘n konsert van haar nie, maar ek kan my nie indink dat sy ‘n laken met gaatjies vir oë op die verhoog dra nie, en ek is weer eens oortuig sy het nog nooit ‘n swart persoon aan ‘n boom opgehang nie. Later word sy egter ook gelykgestel aan ’n lid van die Ku Klux Klan.

Dus: Sunette Bridges is die morele ekwivalent van ‘n moorddadige terroris, of iemand wat bendegeweld teen swartes pleeg. Waarom word die feite en die waarheid ondergeskik gestel aan emosionele, anti-blanke opruiery? Antwoord: Omdat sy durf haar pro-blanke opinies in die openbaar lug, en durf waag kettery pleeg teen die heersende godsdiens van die ontkenning van blanke volksmoord.

Laasgenoemde haatspraak is aanhalings uit ‘n stuk emorsionele drek van ene Johan Pienaar. Ek wil nie graag tot op Beeld se vlak daal, en in die Pienaar-persoon se karakter inklim nie nie, maar ek moet tog wonder waarom daar nie ook ‘n foto van meneer Pienaar langs die onvleiende foto van Sunette Bridges pryk nie. Die propaganda in Beeld verskaf egter geen besonderhede oor hom nie. Wat is hy? Wie is hy?  Wat maak hom voel hy is een of ander segsman vir linksverkramptes? Behoort hy aan een of ander blanke selfhaat-organisasie? Is hy huisvriende met dr Samantha Vice?

Anders as meneer Pienaar se verstommend-onnosele stuk propaganda, wat goedsmoeds deur Beeld se Julius Streichers as die waarheid aangesien is, is die feite eenvoudig: Me Bridges het uit die goedheid van haar hart aangebied om by ‘n fondsinsamelingsgeleentheid op te tree, ten bate van Cancervive.  Om redes wat net aan hom bekend is, het Johan Pienaar, wie hy ook al mag wees, onmiddellik berserk geraak met linksverkrampte woede, en dit op homself geneem  om ‘n histeriese brief aan Cancervive gestuur, waaruit sy linkse selfhaat soos stinkende etter uit ‘n sweer gestroom het. Cancervive het toe die optrede gekanselleer. Beeld het die ganse, onsmaaklike petalje gesien as net nog ‘n geleentheid om diegene soos me Bridges, wat durf waag trots wees op hul eie volk, by te kom en as terroriste of KKK-lede te etiketteer, en kon kwalik wag om meneer Pienaar se absurde selfhaat te publiseer op ‘n wyse wat dit duidelik gemaak het dat hulle dit met mnr Pienaar eens is.

Opnuut is daar lesse vir ons as Afrikaners hieruit te leer. Een is dat politieke gedienstigheid onder organisasies soos Cancervive bykans alles troef. Ek sal oor my dooie liggaam dus geld skenk aan Cancervive, en hoop dat alle ware Afrikaners ook vir Cancervive en soortgelyke organisasies sou boikot.

‘n Belangriker les is egter dat ons grootste vyande nie swart is of noodwendig binne die ANC sit nie. Daar is genoeg slange in eie boesem wat ons probeer ondermyn, en die voorste propaganda-orgaan van hierdie slange heet Naspers.

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

‘Volksvergadering’ in Villeria mobiliseer Afrikaner-aktiviste

volksvergadering‘n Nuwe kultuur van tegnologiese aktivisme, tesame met ‘n herlewing van patriotisme is onder Afrikaners vaardig, te oordeel aan die groot opkoms gister by ‘n sogenaamde “volksvergadering” wat in Pretoria gehou is. Ná die vergadering het mense tou gestaan om hul name te laat opskryf om deel van die huidige Afrikanerbeweging te word.

Sprekers wat aanvanklik die nagenoeg 300 mense in die saal van die Laerskool Pierneef in Villeria toegespreek het, was: Willie en Francois Cloete van die Federale Volksparty, Sunette Bridges van die Boerevroueliga, Hannes Engelbrecht van Boerekrisisaksie, die skryfster Fransi Phillips en dr. Dan Roodt van PRAAG.

Ook in die saal teenwoordig was me. Miemie Fick, wat twee weke gelede die “Boikot Naspers”-veldtog op Facebook geloods het en waarvan die ledetal intussen tot net onder die 20 000 toegeneem het.

Volgens die Cloetes, vader en seun, moet aanstaande jaar se verkiesing in Suid-Afrika deur Afrikaners as ‘n referendum gebruik word om die steun vir selfbeskikking te toets. Mnr. Hannes Engelbrecht meen ook dat politieke posisies vir Afrikaneraktiviste nuttig kan wees omdat hulle dan deur die staat vergoed sou word om te doen wat hulle tans doen.

Die gesamentlike ledetal op sosiale media soos Facebook en Twitter wat in die saal verteenwoordig was, was meer as 100 000. Agterna het aktiviste wat mekaar reeds onder skuilname op sosiale media ken maar nog nooit werklik kennis gemaak het nie, blad geskud en strategieë bespreek.

Me. Sunette Bridges het aan die begin van die vergadering op die verhoog met Die Stem weggeval en die hele saal genooi om uit volle bors saam te sing. Vele mense het ná die vergadering die sing van Die Stem as ‘n emosionele ervaring beskryf, gegewe die gevoel van “ons is ‘n minderheid van ‘n minderheid” wat ook sterk deur die predikant in sy openingsboodskap, die verhaal van Gideon uit Rigters, beklemtoon is.

Verskeie oproepe tot Afrikaanse organisasies en leiers om beter saam te werk, is geloods. Verskeie sprekers vanaf die vloer het gevra waarom daar soveel groeperinge en partye is wat Afrikanerselfbeskikking voorstaan, terwyl almal behoort saam te werk om dié ideaal te verwesenlik.

Volgens me. Sunette Bridges, “stig ons telkens ‘n komitee. Agterna hou ons nie van wat die komitee doen nie en stig dan nog een. Pleks dat sake uitgepraat word en daar daadwerklik tot aksie oorgegaan word.”

In sy toespraak het dr. Dan Roodt verwys na die Kosovo-opinie van die Internasionale Geregshof in Den Haag van 22 Julie 2010 wat dit vir elke volk of etniese groep moontlik maak om eensydig onafhanklikheid ter verkleer. “Selfbeskikking is ‘n inherente mensereg waarvoor ‘n mens geen toestemming van ‘n staat of die internasionale gemeenskap nodig het nie,” het hy gesê. “Afrikaners se groot probleem is dat hulle nie kan besluit watter deel van die land hulle wil opeis nie.”

Volgens Roodt gaan kulturele selfbeskikking soos dit in Westerse state soos België of Kanada beoefen word, nie in Suid-Afrika werk nie, omdat die staat en sy masjinerie nie die grondwet eerbiedig nie. Wetteloosheid en korrupsie maak kulturele selfbeskikking onmoontlik, daarom moet daar na sterker vorme van selfbeskikking met selfregering gekyk word.

Daar moet taalgrense in Suid-Afrika getrek word soos dit in België gedoen word. Oral in gebiede waar Afrikaners in die meerderheid verkeer, behoort Afrikaans die openbare taal te wees sodat dit vir almal helder sal wees dat hulle daardie gebied vir hulself toeëien.

Die skryfster Fransi Phillips het ‘n ontroerende voordrag rondom die tema van “bloed” gelewer. Dit gaan om die bloed van slagoffers wat veral sedert 1994 vergiet word en om na die boodskap daarvan te luister. In haar kinderdae het sy ook terwyl sy nadeink en mymer “na die suising van haar eie bloed geluister”. Die nuwe Suid-Afrika en diskriminasie teen blankes – mense van haar bloed – veroorsaak dat sy as Afrikaanse skryfster deesdae in die koue Rusland Engels moet gee waar jy jou oë gereeld moet knip sodat hulle nie vries nie.

Verskeie lede van die gehoor het verklaar dat hulle daarby betrokke wil raak om gesinne en gemeenskappe teen geweldsmisdaad te beskerm. Dr. Roodt het daarop gewys dat daar reeds ‘n groot aantal geslaagde buurtwagaksies in Pretoria en elders is en dat sulke verenigings nouer behoort saam te werk. Die beskikbaarheid van goedkoop tweerigtingradio’s deesdae vergemaklik kommunikasie oor veiligheidsake in gemeenskappe.

Me. Sunette Bridges het Afriforum skerp gekritiseer omdat hulle nie self verteenwoordigers na die vergadering gestuur het nie, maar slegs twee jong meisies in T-hempies afgevaardig het om lede te kom werf. “Lyk my Afriforum stel net in inkomste belang,” het sy gesê. Nietemin het sy die meisies welkom geheet en beklemtoon dat “hulle net hul werk doen” en dus nie vir Afriforum se bestuursbesluite geblameer behoort te word nie.

‘n Informele voortsettingskomitee is saamgestel en daar word beoog om met sowel die Vryheidsfront Plus as die bestaande Afrikaner- Strategiese Komitee in gesprek te tree om die soort aktivistiese, patriotiese kultuur wat tans op sosiale media en die internet woed, ook in daardie geledere in te dra. Die vergadering voel dat daar nie vinnig genoeg gehandel word om Afrikanerselfbeskikking te verwesenlik nie.

“Ses-en-vyftig persent van ons jongmense verlaat die land,” meen me. Sunette Bridges. “Hulle kinders word almal in die buiteland gebore. Ongeag al die moorde op ons, is ons besig om as volk uit te sterf. Ons het regtig nie meer tyd nie.”