‘n Derde witrenoster is op die wildsplaas Okamahoro wes van Okahandja in Namibië gestroop, het die Republikein berig.
Volgens die polisie van die Otjozondjupastreek is die renoster met 10 geweerskote neergevel. In Mei is ook twee witrenosters op dié plaas gestroop. Niemand is nog in hegtenis geneem nie en die ondersoek duur voort.
Intussen het die opbrengs van ’n potjie poker op Swakopmund die boerpot van die Red die Renosterfonds (SRT) geword.
Die wedgeld beloop N$100 000 en is deur ’n merkwaardige seun van dié dorp tot die laaste sent vir die bewaring van die bedreigde swartrenosterspesie geskenk.
Die jong man, Christoph Thesen, ’n Duitse popster met die verhoognaam T-Zon, se pa, mnr. Werner Thesen van Swakopmund, het die oorhandiging van die geld aan die voorsitter van die SRT, mnr. Simson !Uri?Khob, waargeneem.
Saam met die oorhandiging was daar ’n onderneming van die jong kunstenaar met Duitsland aan sy voete dat soortgelyke ondersteuning ook in die toekoms van hom verwag kan word.
Die potjie poker is vanjaar in Mei in Hamburg gespeel en Christoph was as “baie belangrike kunstenaar” genooi om daar op te tree. Dit was ’n spel in belang van liefdadigheid wat deur ’n internetmaatskappy, pokerstar.de, aangebied is. Toe stap Christoph met die wedgeld weg.
“Dis ’n mannetjie met ’n groot hart,” het sy pa tydens die oorhandiging gesê. “Hy is deurentyd bewus van sy welsynsverpligtinge. Hy het gehoor van die renosterstropery in sy geboorteland en het onmiddellik besluit om tot die bewaring van die swartrenosters by te dra.”
Christoph is in 1993 op Swakopmund gebore en het ná drie jaar in Windhoek in 2011 aan die DHPS gematrikuleer. As 12-jarige seun het hy reeds sy eerste liedjies geskryf en vrygestel. In 2012 het hy by die Makro Media-akademie in Keulen ingeskryf en in 2015 was hy gekwalifiseer om spesiale geleenthede aan te bied.
Sy loopbaan het as YouTube/rap/hip-hop kunstenaar ontwikkel. In 2014 het sy eerste album, Doppelleben.
Vroeër vanjaar het hy meer as 20 verhoogoptredes in Duitsland en Oostenryk gelewer. Sy tweede album is op pad en teen September behoort sy tweede Europese toer te begin.
Die polisie in Oostenryk het nege mense in Wene in hegtenis geneem, wat daarvan verdink word dat hulle by Islamitiese ekstremiste wou aansluit wat in Sirië veg.
“Ons het nie meer besonderhede nie,” het ‘n woordvoerder gesê.
Die Oostenrykse persagentskap APA het berig die nege mense is ondervra en daar moet nog besluit word of hulle aangehou sal word.
Sowat 100 mense van Oostenryk, die tuiste van ongeveer ‘n halfmiljoen Moslems wat sowat ses persent van die totale bevolking uitmaak, is na raming by rebellemagte betrokke wat veg om die Siriese president Bashar al-Assad se regering omver te werp
APA het die ministerie van binnelandse sake aangehaal wat gesê het die nege verdagtes het vlugtelingstatus in Oostenryk.
“Daar kan slegs ‘n beleid van geen verdraagsaamheid teenoor jihadiste wees,” het die Minister van Binnelandse Sake Johanna Mikl-Leitner aan die nuusagentskap gesê.
Die Oostenrykse ministerie van binnelandse sake het die inhegtenisnemings as ‘n terugslag vir die ekstremiste bestempel.
Samesprekinge vind tans plaas tussen Iran en die Veiligheidsraadlidlande Amerika, Brittanje, Rusland, Frankryk en China, plus Duitsland, kortweg bekend as die P5 + 1.
Iran en die P5 + 1 het Dinsdag in Wene, Oostenryk vergader om konflik oor Teheran se kernkragambisies te besleg.
’n Tussentydse ooreenkoms is in Januarie gesluit waarkragtens tydelike beperkinge op Iran se kernkragprogram geplaas is. ’n Finale ooreenkoms moet nog gesluit word.
Die VSA wil toesien dat Iran hul aantal uraanverrykingssentrifuges verminder van 10 000 na tussen 3000 en 4000.
Dit sal beteken dat indien Iran wel ’n kernoorlog wil voer, sy wetenskaplikes ses maande nodig sal hê om die nodige hoeveel uraan te vervaardig.
Iran sal ook versoek word om sy plutonium-aanleg by Arak te herontwerp om te verseker dat alternatiewe metodes in kernwapenvervaardiging nie beskikbaar is nie.
Iran het op sy beurt gevra dat alle sanksies opgehef word, wat sanksies op olie-uitvoere insluit. In Januarie is van die sanksies deels opgehef, maar die ergste olie- en ekonomiese sanksies is steeds in plek.
Met knelpunte in die samesprekings sal die huidige ooreenkoms heel moontlik met nog ses maande verleng word, indien die finale ooreenkoms nie in Junie bereik kan word nie.
Die opperleier van Iran, Ajatollah Ali Khamenei, het gesê alhoewel die samesprekings “na nêrens lei”, hy sal hou by die tussentydse ooreenkoms.
Hy het ook gesê dat hy die diplomasie van pres. Hassan Rouhani ondersteun.
Die mensdom is nou maar eenmaal lief vir sy standbeelde. Die volk Israel het vir Moses ernstig beswaard gehad toe hulle ‘n standbeeld van ‘n goue kalf gemaak het, toe Moses vir veertig dae op die berg Sinaï verdwyn het. Die volk en die Israeliet Aäron se standbeeld van die goue kalf het vir Moses só onstig dat hy die twee tablette waarop die Tien Gebooie geskryf was, stukkend gegooi het. Wonder terloops wat ‘n Afrikaner-Moses in die jaar 2013 sou gesê het, as hy die klakkelose afgodediens aan Sint Mandela sou gadeslaan.
Lank vóór Moses, het jou en my voorouers in Europa standbeelde gemaak van moederlike figure. Daar is byvoorbeeld ‘n sogenaamde Venus in Willendorf, Oostenryk, gevind, wat na bewering terugdateer na 26 000 jaar vC. Dié se liggaamsbou herinner aan ’n wafferse Angie Motshekga, met formidabele dye, boude en borste.
Die Grieke en Romeine het die kuns van standbeelde na ‘n hoogtepunt gevoer. As ek Azaniese taxibestuurders sien, wat so met die een arm by hul voertuie se vensters uithang, herinner hulle my aan die armlose Griekse standbeeld van die godin van liefde, Venus, wat in sowat 100vC geskep is, ter ere van die godin van liefde, wat in die Louvre staan.
Tydens die Renaissance het Michelangelo sy Dawid-meesterstuk geskep. Later het die Franse vir die Amerikaners die Statue of Liberty geskenk, en in 1903 is die meerminstandbeeld in Kopenhagen opgerig.
Politieke standbeelde is eweneens nie ‘n nuwe verskynsel nie. Die Romeine en Egiptenare was bekend vir hul standbeelde van hul adel en keisers. Gaius Julius Caesar se gevreet is aan ons almal bekend, as gevolg van verskeie borsbeelde en standbeelde tot sy eer, wat deur die Romeine aan ons nagelaat is. Ná Abraham Lincoln se dood is ‘n standbeeld van ‘n sittende Lincoln in Washington opgerig, wat strak oor die Washingtonse National Mall uitstaar. Ook in Suid-Afrika het ons ons politieke standbeelde gehad. Van Riebeeck en sy vrou pryk in Kaapstad. JG Strijdom se standbeeld het oor Strijdomplein in Pretoria gekyk. Verwoerd se standbeeld moes na Orania verskuif word.
Die meesters van groteske, politieke standbeelde was egter die kommuniste. Veral standbeelde van Stalin was berug vir hulle obsene verering van die anti-held, Stalin. ‘n Kenmerk van Stalin se standbeelde was hul enorme grootte. Hoe groter, hoe beter, was die riglyn vir kommunistiese beeldhouers; ‘n tipe hiperrealisme. Jan van Riebeeck se amper-lewensgrootte standbeeld en JG Strijdom se standbeeld is beskeie, gemeet aan die oordadige afmetings van tipiese kommunistiese standbeelde.
Die eertydse standbeeld van Stalin in Praag, tans Tsjeggië
Die mees berugte voorbeeld hiervan was ‘n massiewe granietstandbeeld van Stalin in Praag, wat tussen 1955 en 1962 in Tsjeggo-Slowakye gestaan het. Díé groteske beeld was 15m hoog (sowat 5 verdiepings) en was sowat 22m lank. Op sy dag was dit die grootste standbeeld in Europa. Dit het die beeldhouer, ene Otokar Svec, sowat 5 jaar geneem om te voltooi. Dit het Stalin uitgebeeld, vooraan ‘n ry van figure, wat op spottende wyse die “tou vir vleis” deur die inwoners van Praag genoem is, in ‘n siniese verwysing na die kenmerkende toue vir kos in kommunistiese regimes. Mettertyd het Stalin egter selfs vir kommunistiese bewinde ‘n verleentheid geword, en díé standbeeld is in 1962 dmv 800kg springstof vernietig. Otokar Svec het die dag voor die onthulling van die standbeeld, selfmoord gepleeg. Kennelik het sy gewete hom gepla.
Suid-Afrika, synde een van die laaste vestings van die kommunisme, naas Kuba en Noord-Korea, het egter nog nie die lesse van die geskiedenis ter harte geneem nie. ‘n Enorme, 6m hoë, stalinistiese standbeeld van Mandela is in 2004 in Sandton Square opgerig. Tot vandag toe neem toeriste foto’s voor dié stalinistiese standbeeld in Sandton Square, salig onbewus van die feit dat die ikoon Mandela ook ‘n toegewyde kommunis was – hy het byvoorbeeld ‘n traktaatjie, How to be a Good Communist, geskryf, en die SAKP het onlangs op aanspraak daarop gemaak dat Mandela vanaf 1962 ‘n lid van die SAKP was. Ek het geen rede om van die SAKP te verskil nie – die KGB-kolonel en SAKP-lid, Joe Slovo, het sekerlik geweet waarvan hy praat. Daarom hoef ons nie verbaas te wees dat daar ook in Suid-Afrika ‘n stalinistiese verering van Mandela sou plaasvind nie.
Die jongste voorbeeld van die heersende neo-stalinisme in Suid-Afrika, is die onlangse onthulling van ‘n selfs groter stalinistiese standbeeld van Mandela as die obsene gedrog in Sandon Square – dié een is 9m hoog – by die Uniegebou. President Zuma het die opgrigting hiervan afgekondig nadat Mandela oorlede is. Met geweldige ironie is hierdie standbeeld, nes dié van Stalin in Praag, ook nie deur Mandela se volksgenote geskep nie. Otova Svec was nie ‘n Georgiër soos Stalin nie, en die skeppers van die stalinistiese beeld van Mandela was ook nie Xhosas soos Mandela nie. Nee; hulle was Afrikaners: André Prinsloo en Ruhan Janse van Rensburg.
G’n mens weet wat dié twee besiel het om aan ‘n stalinistiese standbeeld aan ‘n dooie kommunis te werk nie, buiten miskien geld. Ek hoop maar vir hul eie onthalwe dat hulle tot besinning kom, voordat hulle gewetens hulle ook, nes Otoka Svec, opkeil, en hulle miskien insgelyks selfmoord pleeg wanneer hulle besef wat hulle gedoen het. Stalin was ook ‘n held in 1955, maar skaars sewe jaar later is sy standbeeld met trinitrotolueen opgeblaas, toe hy ‘n verleentheid geword het. Sewe jaar is ‘n lang tyd in die politiek; ek droom van die blye dag wanneer die afstootlike standbeelde van Mandela, nes Stalin en Saddam s’n, vernietig word.
