IMF – Bladsy 2 – praag.co.za

SA plaas ebola op G20-beraad se agenda

Suid-Afrika het die bespreking oor die ebolakrisis in Wes-Afrika by die G20-leiersberaad in Brisbane, Australië versoek, het die minister van finansies, Nhlanhla Nene gesê.

“Ons is inderdaad bekommerd. Ons versoek het eintlik daartoe gelei dat sake wat verband hou met ebola op die G20-vlak bespreek is sowel as in alle ander multilaterale vergaderings waaraan ons deelgeneem het,” het Nene aan verslaggewers in Pretoria gesê.

“Ons verstaan dat dit nie net ‘n ekonomiese kwessie is nie, maar ‘n humanitêre saak. Hierdie [lande wat geraak word] is ons handelsvennote. Ons moet multilaterale instellings en verbintenisse hê. ”

Nene het die gesprekke as bemoedigend beskryf. Hy het gesê die Verenigde State van Amerika sowel as Spanje het ook met die siekte te kampe weens verbintenisse tussen alle dele van die wêreld.

“Ons het gesien dat filantrope, selfs van ons eie land, nie net praat daaroor nie, maar die finansiële hulpbronne gee om te verseker dat diegene in Wes-Afrikalande bygestaan word om ebola te bekamp.”

Nene het gesê die leiers van Brasilië, Rusland, Indië, China en Suid-Afrika (BRICS) het op die kantlyn van die G20-beraad beraadslaag.

President Jacob Zuma het die Suid-Afrikaanse afvaardiging na die beraad gelei wat tussen 15 en 16 November plaasgevind het.

Zuma is vergesel deur Nene en die minister van Internasionale Betrekkinge, minister Maite Nkoana-Mashabane.

Nene het gesê die trae globale ekonomiese groei was ‘n groot bron van kommer vir almal by die G20-beraad.

Hy het gesê gesprekke in Brisbane het gesentreer op strategieë deur alle lande wat sal bydra tot die toevoeging van ‘n verdere twee persentasiepunte tot groeivooruitskattings oor die volgende vyf jaar.

Nene het gesê daar was “robuuste gesprek” met betrekking tot oproepe vir die hervorming van bestaande internasionale finansiële instellings, veral die Internasionale Monetêre Fonds (IMF).

“Daar is ooreengekom dat internasionale finansiële instellings sal moet hervorm word om die feit dat ontluikende markte en ontwikkelende ekonomieë nou verantwoordelik is vir die grootste deel van die globale groei, te weerspieël,” sê Nene.

Lede van die G20 is Argentinië, Australië, Brasilië, Kanada, China, Frankryk, Duitsland, Indië, Indonesië, Italië, Japan, Suid-Korea, Mexiko, Rusland, Saoedi-Arabië, Suid-Afrika, Turkye, die Verenigde Koninkryk, die Verenigde State van Amerika en die Europese Unie.

Die internasionale forum is ook bekend as die Groep van Twintig.

Die minister van Verdediging, Nosiviwe Mpahisa-Nqakula, het intussen geweier besonderhede oor president Jacob Zuma se reis na ‘n BRICS-beraad in Brasilië te gee.

Sy het kommer oor inligting wat betref die bewegings van die staatshoof aangedui as rede waarom sy nie die vraag kan beantwoord nie.

Die minister het bygvoeg dat sy toestemming van die Parlement se Staande Komitee oor Verdediging sal vra om die inligting bekend te maak.

‘SA se groeivooruitsigte nie rooskleurig’

Suid-Afrika se medium-termyn vooruitsigte lyk nie rooskleurig nie sê ‘n ekonoom van die Nywerheidsontwikkelingskorporasie.

Groei lyk nie besonder bemoedigend nie en die ekonomie gaan ernstige probleme tegemoet, sê Jorge Maia. Maia sê dit is omdat Suid-Afrika op buitelandse handel in veral mynbou en vervaardiging steun.

Maia het aan sakelui wat die Suid-Afrikaanse Kamer van Koophandel en Nywerheid se jaarkongres in Johannesburg bywoon, gesê wêreldtoestande sal Suid-Afrika se toekomstige ekonomiese groei beïnvloed.

Hy sê staatsinkomste is onder druk weens swakker ekonomiese groei.

Die minister van Finansies, Nhlanhla Nene het pas aangekondig dat belastings verder sal verhoog word om die armes tegemoet te kom.

Volgens Nene, sal amper 10,5% voorts van volgende jaar se belastinginkomste bestee word om skuld te delg.

Die land se begrotingsbeleid beperk veral nie die groei van die Suid-Afrikaanse welsynstaat nie en skuld bly toeneem. Die wit belastingbetaler beur reeds onder die las weens wanbetaling.

In KwaZulu-Natal alleen skuld staatsdepartemente en belastingbetalers munisipaliteite meer as 10 miljard rand.

Die LUR vir finansies in die provinsie, Belinda Scott wat die munisipale finansies-verslag vir 2013/2014 ter tafel gelê het, sê huishoudings skuld sowat helfte van dié bedrag.

Sy sê staatsinstellings se skuld het meer meer as 30 persent tot 697 miljoen rand toegeneem.

Die Internasionale Monetêre Fonds voorspel dat die groei van Suid-Afrika se Bruto Binnelandse Produk volgende jaar die derde stadigste in Suider-Afrika sal wees.

Die voorspelling is ten spyte van die verwagting dat dit van 1,4% vanjaar na 2,3% sal styg.

Die IMF sê onvoldoende kragvoorsiening, swak arbeidsverhoudinge asook ‘n gebrek aan sakevertroue kortwiek die land.

Die gemiddelde groeikoers vir lande in Suider-Afrika in 2015 sal volgens die IMF sowat vyf persent wees.

IMF dreig Zim oor skuld

Die Internasionale Monetêre Fonds het Zimbabwe dringend versoek om samesprekings met sy krediteure te voer om sy voorslepende skuldagterstand te probeer uitwis.

Die IMF is in die land om toe te sien dat die land sy ooreengekome ekonomiese hervormings uitgevoer het wat kan lei tot konsessies vir die terugbetaling van skuld.

In 2012 het die IMF egter Guinee se skuld afgeskryf. Harry Snoek, die IMF-verteenwoordiger het dié stap toe verwelkom vir die land wat besonder ryk is aan bauxite, goud, diamante en ystererts.

Die salarisrekening vir Zimbabwe se staatsamptenare is ‘n verleentheid en onvolhoubaar, het die Zimbabwiese minister van finansies Patrick Chinamasa toegegee na kritiek van die IMF.

Meer as ‘n driekwart van Zimbabwe se inkomste gaan aan die betaling van die salarisse van die meer as 250.000 staatsamptenare.

Die land se skuld het tot sowat R70 miljard toegeneem, wat dit moeilik maak om nuwe krediet te bekom.

Die yslike salarisrekening beteken dat Zimbabwe nie skuld kan afbetaal of die openbare infrastruktuur soos paaie, skole en hospitale kan onderhou nie.

“Ek is skaam dat ons salarisrekening ongeveer 76% is van die inkomste wat ons ontvang. Dit is nie goed nie, dit is nie volhoubaar nie,” het Patrick Chinamasa gesê aan sakeleiers.

President Robert Mugabe het salarisse vir staatsamptenare met 14% verhoog na beloftes wat hy gemaak het in die aanloop tot verlede jaar se verkiesing.

Die minister het egter daarop gewys dat die IFC (International Finance Corporation) se lenings aan die privaatsektor wel terugbetaal word.

“Die privaatsektor is nie onder sanksies geplaas nie, so ek verstaan nie hoekom die IFC (deel van die Wêreldbank) nie kan help nie. Is dit ‘n strafmaatreël?

“Die IMF se verhouding met Zimbabwe moet een van geregtelike bestuurder en skuldeiser wees, nie dié van ‘n likwidateur nie. Die IMF moet nie toekyk hoe Zimbabwe ineenstort nie.”

Dominique Fanezzi het gesê die IMF is nie begaan oor die privaatsektor nie.

“Die IMF kan nie ondersteuning bied aan die privaatsektor nie. Ons leen aan regerings en sentrale banke. Ons is nie ‘n bank nie,” het hy gesê.

Fanezzi het dit duidelik gestel dat Zimbabwe se skuld aan lande in Europa, Amerika en China, nie afgeskryf sal word nie.

Industriële lande het egter in 2005 ‘n groot deel van Irak se skuld aan hulle verskuldig gekanselleer op aandrang van die VSA.

Irak het $40 miljard aan die Parys-klub, ‘n informele groepering van hoofsaaklik Westerse lande, geskuld. Die som het sowat ‘n derde van Irak se buitelandse skuld verteenwoordig. Die Parys-klub het uiteindelik 80 persent van die skuld aan al sy lede afgeskyf.

Volgens die Amerikaners moes Irak “gehelp” word want die skuld is “onder ‘n wrede diktatuur” aangegaan en “Irak verdien ‘n nuwe begin”.

In reaksie hierop het die Wêreldbank se President Wolfensohn toegegee dat skuldverligting vir Irak kan lei tot skuldverligting vir talle ander arm lande.

Prof Jeffrey Sachs van Columbia Universiteit, het vroeër gesê dit is “gewetenloos” vir die Parys-klub om groot bedrae skuld vir Irak af te skryf sonder die uitbreiding van die dieselfde verligting aan lande soos Nigerië, ‘n “ontluikende demokrasie” met baie skuld.

Baie van Nigerië se skuld is ook “onder diktatorskappe” aangegaan, terwyl ‘n groot deel van die bevolking in armoede leef.

Sachs het Afrika-lande aangemoedig om te weier om hul skuld af te betaal, as skuldeiserlande nie die skuld wil kanselleer nie. Sachs, is ‘n spesiale raadgewer van die VN se sekretaris-generaal oor Milleniumdoelwitte.

Handelsooreenkoms tussen EU en Oekraïne drup van ironie

Alhoewel die ondertekening van ‘n handelsooreenkoms tussen die EU en die Oekraïne as ‘n oorwinning bestempel sal word, is die ironie daarvan dat dit sonder die omverwerping van die vorige regering beter sou geslaag het.

Die wettig verkose president Janoekowitsj wat in Februarie vanjaar deur ‘n staatsgreep verwyder is, het nie die EU-ooreenkoms hoegenaamd uitgesluit nie. Hy het net beswaar gemaak teen die EU se aandrang dat Rusland nie moet deelneem nie.

Dit moes gedoen word sodat die Oekraïne ten minste ‘n paar van sy energiesubsidies kon behou en nie sy status as begunstigde van uitvoere na Rusland – ‘n groot koper van Oekraïense produkte – prysgee nie.

Nou is Rusland pens en pootjies deel van die ooreenkoms en albei voordele verlore.

Janoekowitsj wou eintlik met beide Oos en Wes saamwerk tot voordeel van sy land wat geografies veral goed geplaas is as ‘n poort tussen die twee.

Die Oekraïne word aan die gang gehou deur Russiese subsidies, wat huur vir die Swart See-vlootbasis 20 jaar vooruit ingesluit het.

Rusland se legitieme bekommernis is dat al sy beleggings in die Oekraïne deur bankrotskap opgevreet sal word met die Weste wat Kiëf onder lenings sal toegooi en dan op gewone manier eise begin stel oor die oorhandiging van bates wat eintlik aan Rusland behoort.

Een vreemde voorbeeld van so ‘n lening is die GMO-saadklousule in die eerste “hulpleningspakket” aan die post-staatsgreepregering, ‘n baie eienaardige topprioriteit vir die EU-blok om Monsanto se belang skielik voorop te stel. Dit sou die Oekraïne se landbou vir die Monsantomonopolie oopstel met die staatsgreep, terwyl energie ‘n veel groter prioriteit vir die EU, Kiëf en Rusland is.

Dit is egter voorgehou as ‘n manier om Georgië, nog ‘n pro-Amerikaanse gasheer, se landboustatus af te takel.

Sanksies deur die EU help nie met die gewildheid van leiers van die EU nie. Hollande is gebrande Franse roosterbrood. Die Britte se “wêreldmag”-geskenkpapier is minder mooi sonder Skotland en ons sien ‘n groeiende verset teen Merkel, die soort waar haar verwydering as die enigste oplossing vir haar gekke optrede bespreek word.

Die woede is nie net oor die ekonomiese ramp wat dreig na al die harde werk deur Duitse maatskappye om die sterkste ekonomie in Europa te bou nie, maar ook NAVO se spierbultery teen Rusland – blykbaar alleen tot voordeel van LockheedMartin – wat nog ‘n groter ramp sal skep.

Die yslike agterstallige bedrae skuld wat Kiëf vir gas moet opdok, sal dus nie verdwyn nie want Kiëf kon nie hul etniese uitwissing van Russe tot ‘n volskaalse oorlog uitbrei nie en het trouens ‘n groot pakslae gekry in die Donbass.

Die afskiet van MH17, die dood van honderde Nederlanders en ‘n gevingerwys na Rusland sonder enige bewyse het ook nie gehelp om Wêreldoorlog III te loods nie.

Wanneer die Oekraïne se skuld die 60%-merk oorsteek, kan Rusland ‘n opsie uitoefen wat sy $2 miljard-lening betref. Dit lyk asof dit teen jaareinde op 66% sal staan. Dus hou Moskou die bankrotskapkaart teen Kiëf wat ‘n yslike verlies vir die EU se banke sal beteken.

Al wat die EU en die Kiëf-junta sover gewen het is dus onbenullige burokratiese inkgevegte, terwyl hulle hul IMF-lening weggesmyt het in ‘n dom, tevergeefse poging om die Oos-Oekraïne etnies te suiwer.

Oekraïene kies ongewilde Jats na staatsgreep

Die Oekraïene het na ‘n staatsgreep verlede week ‘n nuwe premier aangewys wat geen steun geniet onder die bevolking nie.

Arsenjie Jatsenjioek – of Jats, soos die Amerikaanse assistent-sekretaris van buitelandse sake Victoria Nuland graag na hom verwys – is aangestel as die nuwe eerste minister van die land.

Die bokser Klitsjko, die EU se voorkeur, is uitgeskakel deur die opkoms van ‘n Nazi-element in die pro-EU-opposisie.

Nuland het vroeër in ‘n telefoongesprek van die bokser se kandidatuur gesê: “F-k die EU”. Sy het ook haar voorkeur vir Jats uitgespreek. Die gesprek is uitgelek.

Jats is die natuurlike keuse vir Anglo-Amerikaanse belange. Hy is ‘n miljoenêr en voormalige bankier, minister van ekonomie, minister van buitelandse sake en parlementêre speaker.

Hy is ‘n lid van Julia Timoesjenkoe se Vaderland Party, dus sal sy deel van die nuwe regering wees, net soos na die vorige staatsgreep – die Oranje-rewolusie – wat sy help reël het.

In 2009 het Jats aangekondig dat hy as presidentskandidaat van die Oekraïene in die verkiesing sal deelneem.

Tydens die verkiesingsveldtog het mede-kandidate herhaaldelik na hom verwys as die “onbeskaamde klein Joodjie” wat “suksesvol in diens van die diewe is wat die Oekraïne besteel en met behulp van kriminele geld die Oekraïne se presidentskap wil oorneem”.

Jats se presidensiële veldtog het na raming byna $70 miljoen gekos. Hy is anti-Russies en beywer hom daarvoor om die Russiese taal as tweede amptelike taal in die land afgeskaf te kry.

Jats sal die Oekraïne uitlewer aan internasionale bankiers.

Switserland het aangekondig dat hy bereid is om enige geld wat die ontsetelde president Wiktor Janoekowitsj van die Oekraïne moontlik in ŉ Switserse bankrekening mag hê, te vries.

Die Switserse regering het “uit beginsel” besluit om enige moontlike rekeninge wat hy in Switserland mag hê, te vries, het ŉ woordvoerder van die buitelandse ministerie, Pierre-Alain Eitschinger, gesê.

Ariel Cohen, senior navorser het reeds die land se ellendige vooruitsigte uitgespel. Cohen, van die Heritage Foundation in Washington, het aan Bloomberg gesê: ” Hervormings in die Oekraïne gaan moeilik wees.”

Die rol van die IMF is van “kardinale belang”, het die Amerikaanse Tesourier Jakob Lew vroeër hierdie week gesê.

Die IMF berei reeds ‘n internasionale hulppakket voor, het MNI News Maandag berig.

Die Oekraïne se korrupte leiers van die verlede en die hede – veral Timoesjenkoe wat tronk toe gestuur is vir korrupsie en diefstal – verryk hulself graag ten koste van die gewone Oekraïners.

Dit is waarskynlik weer die kruks van die ooreenkoms tussen sulke leiers en internasionale banke: Persoonlike belang kry voorkeur bó landsbelang.

Die vrugbare swart grond kon vroeër meer as ‘n kwart van die Sowjet-landbou-uitset lewer, en sy plase aansienlike hoeveelhede vleis, melk, graan , groente en vrugte na ander Sowjetrepublieke uitvoer.

So ook kon gediversifiseerde swaar nywerhede unieke toerusting en grondstowwe na ander streke van die voormalige Sowjet-Unie uitvoer.

Die daling in staalpryse en die Oekraïne se blootstelling aan die wêreldwye finansiële krisis as gevolg van die aggressiewe buitelandse lenings het groei in 2008 gekortwiek en die ekonomie het met meer as 15 persent in 2009 gekrimp, die ergste ekonomiese prestasie in die wêreld.

Met die gastarief wat nie vroeër deur die wettig verkose regering verhoog is nie, het die land weer negatiewe groei getoon in 2011, toe die IMF se ingryping van $15 miljard ingekort is.

Die IMF se swak vertoning het hulle nou genoop om in te gryp om “vinniger te privatseer”, ‘n eufemisme vir batestropery. Swaarkry is dus die inwoners se voorland.

IMF: SA-ekonomiese groei afwaarts aangepas

Die Suid-Afrikaanse ekonomie sal volgens die Internasionale Monetêre Fonds se vooruitskatting vanjaar met 2,8% groei.

Die IMF het in sy verslag oor groeivooruitsigte vir die jaar Suid-Afrika se groei afwaarts aangepas van sy vorige projeksie van twee komma nege persent.

Groei in ander ontluikende markte en ontwikkelende ekonomieë sal na verwagting vanjaar tot vyf komma een persent styg, grootliks weens toenemende beleggings en groter uitvoere.

Die hoofekonoom van die IMF, Oliver Blanchard sê lande soos Suid-Afrika sal voordeel trek uit groter groei in ontwikkelde lande, maar sal moeiliker finansiële toestande ervaar weens die normalisering van die Amerikaanse ekonomie.

Die IMF beraam sy groeivooruitsig vir Afrika suid van die Sahara op 6,1 persent. – RSG

Oosterse markte styg; olie, koper bly hoog

Aandele in die Verre Ooste het vanoggend sterk gestyg ná ‘n goeie vertoning op Wallstraat gisteraand. Veral skeepvaartmaatskappye en hulpbronmaatskappye het goed gevaar, terwyl die olieprys tot naby $82 per vat gestyg het en Asiese effekteprysrisiko tot die laagste vlak sedert Mei 2008 gedaal het, te midde van tekens dat globale ekonomiese groei gaan toeneem.

Die Morgan Stanley-Asië-Stille-oseaanindeks het met 1,4 pesent opgeskiet tot 123,77 teen 14:08 in Tokio. Die Suid-Koreaanse won het met 0,9 persent tot 1 144,30 per dollar gestyg en daarmee ‘n hoogtepunt van 15 maande bereik. Ru-olie vir lewering in Februarie het teen $81,63 per vat verhandel, wat ‘n styging van 12 sent teenoor die sluitingsprys gisteraand op die New York Mercantile Exchange verteenwoordig.

Die Internasionale Monetêre Fonds (IMF) sal sy vooruitskatting vir globale ekonomiese groei vanjaar opwaarts aanpas tot 3,1 persent, aangesien regeringstappe om ‘n groter finansiële krisis af te weer kennelik geslaagd was, het die adjunkbesturendedirekteur, John Lipsky, gesê. ‘n Regeringsverslag wat teen vanmiddag in die VSA gepubliseer gaan word, gaan na verwagting toot dat fabrieksbestellings in dié vir die derde maand agtereenvolgens gestyg het.

Koperprys

Die koperprys het met 0,4 persent gedaal, ná ses agtereenvolgende dae van stygings, gegewe die loonooreenkoms wat Xstrata plc by die Altonorte-smelter in Chile bereik het. Stakende werkers by Codelco se myn in Chuquicamata gaan waarskynlik ook ‘n verbeterde loonaanbod aanvaar, het ‘n woorvoerder vir die vakbond Jaime Graz per telefoon laat weet.

Sedert 22 Desember het die koperprys egter met 9 persent die hoogte in geskiet na aanleiding van die vraag wat in China herstel. General Motors, die grootste buitelandse motorvervaardiger in China, het gister bekendgemaak dat verkope in dié land met 67 persent in 2009 gestyg het.

Ontluikende markte ontvang groot bedrae

Sowel aandele- as effektefondse wat in ontluikende markte belê het in 2009 rekordbedrae ontvang, het EPFR-globaal gister gesê. Ontluikende aandelefondse het $64,5 miljard ontvang terwyl dié wat in effekte van ontwikkelende lande belê meer as $8 miljard getrek het, wat ook ‘n nuwe rekord is, het EPFR gesê. Dié fondse het in 2008 ‘n uitvloei van $67 miljard ervaar.

Данильченко Харьков

Wêreldbank se geld raak op

Die Wêreldbank, wat gewoonlik steun aan arm lande verleen, moes soveel kontant uitdeel ná die globale finansiële krisis dat dit ‘n tekort vir nuwe projekte oor die volgende 12 maande ondervind.

“Teen die middel van aanstaande jaar gaan ons ernstige beperkinge ervaar,” het die voorsitter van die Wêreldbank, Robert Zoellick, gesê tydens die loodsing van ‘n groot veldtog om ryk lande te oortuig om nog meer geld aan die instelling in Washington oor te betaal.

Hy het toegegee dat so ‘n taak baie moeilik is, gegewe die probleme wat lande tydens die ontwikkelde wêreld se grootste resessie sedert die Tweede Wêreldoorlog in die gesig staar.

Hoewel die bank oor genoeg kontant beskik om bestaande projekte en daaglikse bedryfsuitgawes te befonds, het die globale ressessie soveel ekstra behoeftes van die arm lande geskep dat dit moontlik ekstra bydraes van ryk lande nodig gaan hê om sy balansstaat te verstewig en om aan sulke behoeftes te voldoen.

Mnr. Zoellick, wat by die IMF en die Wêreldbank se jaarvergaderings in Istanboel gepraat het, het gesê die bank het ‘n kapitaalvermeerdering van $3 tot $6 miljard nodig, hoewel sommiges die uiteindelike kapitaalbehoefte nog hoër beraam.

Hy het die hoop uitgespreek dat aandeelhouers, waaronder Brittanje en ander nywerheidslande, ‘n besluit sou neem voor die Wêreldbank se vergadering aanstaande jaar in April.

Die geld sal verdeel word tussen die Internasionale bank vir heropbou en ontwikkeling – die sleutelgedeelte van die bank wat aan arm lande geld leen – en die Internasionale finansieringskorporasie (Engelse afkorting IFC), wat aan maatskappye leen.

Mnr. Zoellick het gesê: “Ons erken dat alle lande onder begrotingsdruk verkeer en dat dit nie ‘n maklike tyd is om vir dié dinge te vra nie.” Hy het gesê dat die tekort aan kontant vir die IFC veral kommer wek en het bygevoeg: “Want een van die kwessies tydens dié ekonomiese herstelproses is die oordrag van regeringstimuleringsprogramme na privaatsektorontwikkeling.”

Tekenend van die Wêreldbank se probleme is dat sy driejaarbestedingsprogram van $100 miljard, waartoe hy hom verlede jaar verbind het, nie toereikend gaan wees om in die vraag van sukkelende ekonomieë te voldoen nie. Die grootste gedeelte van dié geld is reeds uitgegee om die oorlewing van die “mees kwesbare lande” te verseker.

зарядное устройство