„Als je communisten hoort praten, zou je zeggen: maar jullie zijn christenen!” Dit zegt paus Franciscus (lachend, volgens de verslaggeefster) in een interview met de Italiaanse krant Il Messaggero dat zondag is verschenen.
Volgens het hoofd van de Rooms-Katholieke Kerk „hebben de communisten onze vlag gestolen: de vlag van de armen is christelijk”. Zorg voor de armen staat volgens de Argentijnse paus al zo’n 2000 jaar centraal in de boodschap van het christendom. „De communisten zeggen dat dit allemaal communistisch is”, aldus Franciscus. „Maar Marx heeft niets nieuws uitgevonden.” – De Telegraaf
Die jongste studie deur die Duitse sielkundiges by Saarland Universiteit en die Universiteit van Mannheim, het bevind dat gebed mense help met selfbeheersing.
‘n Skietgebedjie kan die selfbeheersingsuitputtingseffek omkeer, het die span bevind. Die bevindinge is in die Journal of Experimental Social Psycology aanlyn gepubliseer.
“Hierdie resultate is in ooreenstemming met en dra by tot ‘n groeiende liggaam van bevindinge wat getuig van die positiewe effekte van gebed op selfbeheersing.”
Gebed is reeds in die verlede gekoppel aan laer vlakke van ontrouheid en alkoholverbruik.
Die Duitse skrywers het 79 mense, waarvan 41 is Christene is, 14 ateïste, 10 agnostici en 14 van ander godsdienste, gevra om deel te neem.
Deelnemers was elkeen alleen gelaat vir vyf minute en gevra om óf te bid of vrylik oor een ding so intens as moontlik te dink.
Volgende het hulle almal gekyk na grappige filmuittreksels met die helfte wat normaalweg reageer het en die ander helfte probeer het om hul emosies te onderdruk en hulle gesigsreaksies te beheer.
Ten slotte, het hulle aan Strooptoetse deelgeneem waar woorde kleure beskryf maar verskyn in verskillende kleure ink, soos die woord blou geskryf in rooi ink.
Vorige bevindings het getoon dat wanneer mense hard probeer om hul emosies en gedagtes te beheer, hulle die risiko van aggressiewe uitbarstings en drankmisbruik of ooreet verhoog.
Deelnemers moes reageer op die inkkleur, nie die geskrewe woord nie, wat selfbeheersing vra.
Diegene wat vrylik in die eerste deel van die toets gedink het en toe probeer het om hul emosies tydens die filmstrokies te onderdruk het gesukkel met die Strooptaak.
Maar dit was nie die geval vir die deelnemers wat aan die begin van die studie gebid het nie.
Hulle het hoë vlakke van selfbeheersing tot aan die einde getoon.
Die skrywers het ook bevind dat diegene wat die eers gebid het net so hard probeer het om emosies tydens die filmstrokies te onderdruk, maar het nie uitgeput geraak daarvan nie.
Frankryk gaan soldate na die Sentraal-Afrikaanse Republiek (SAR) stuur om stygende chaos in die land te verhoed.
Die aankondiging deur die Franse minister van verdediging, Jean-Yves Le Drian, volg ‘n dag nadat ‘n amptenaar van die Verenigde Nasies (VN) gewaarsku het teen grootskaalse menseregteskendings asook die gevaar van ‘n moontlike burgeroorlog wat dreig in een van die wêreld se armste lande.
Sedert die Seleka-rebellegroep in Maart kragte saamgespan het om pres. François Bozizé uit die kussings te lig, het die krisis in die SAR handuit geruk.
Frankryk sal die aantal soldate in die Sentraal-Afrikaanse Republiek verdriedubbel tot 1200 ná maande van geweld.
Die mineraalryke, maar arm land van 4,6 miljoen mense verkeer in chaos met baie rebelle wat uit die naburige Tsjad en Soedan die land instroom.
Die Franse minister van buitelandse sake Laurent Fabius het gesê die versterkings sal opdaag nadat die Veiligheidsraad van die VN ‘n resolusie ingestem het.
“Frankryk het 410 soldate nou in Bangui en dit sal versterk word na 800, wat die aantal na 1200 verhoog.”
Die VSA skat dat byna 400.000 mense ontwortel is en 68.000 het na buurlande gevlug sedert Selekaleier en tussentydse president Michel Djotodia beheer oor sy los koalisie van krygshere verloor het.
Die konflik word deur Seleka se hoofsaaklik Moslemvegters teen die Christene gevoer. Christene maak die helfte van die bevolking uit en Moslems net sowat 15 persent.
Die rebelle word deur menseregtegroepe van moord, verkragting en die opleiding van kindersoldate beskuldig. – Reuters/Sapa/AP
Ses weke gelede het ‘n tweemanafvaardiging in die geheim in Damaskus aangekom uit Aleppo. Dié twee is deur die Siriese rebelle afgevaardig. Hulle het onder ‘n waarborg van veiligheid met die personeel van president Bashar al-Assad kom onderhandel. Hulle glo in ‘n “Siriese oplossing” om die burgeroorlog tot ‘n einde te bring, skryf Robert Fisk in die Independent.
Die afvaardiging het vier punte voorgehou: Dat daar ‘n “interne Siriese dialoog” moet wees; dat private en openbare eiendom gehandhaaf word; dat daar ‘n einde moet wees aan burgerlike, sektariese, etniese twis, en dat almal moet werk vir ‘n demokratiese Sirië waar die oppergesag van die reg heers. Daar was, interessant genoeg, ook geen eise vir Assad se vertrek nie.
Nog ‘n merkwaardige ontwikkeling is dat in sewe gebiede van Aleppo, die meeste van hulle onder die beheer van die rebelle, werknemers sal kan terugkeer om te werk in hul kantore, en regeringsinstellings en skole sal kan heropen. Studente wat oor die afgelope twee jaar deelgeneem het aan geweld sal ontwapen word en terugkeer na hul klaskamers .
Rebelle het, wat hulle noem, die “Nasionale Unie vir die behoud van Sirië” tot stand gebring, weens groeiende kommer oor die teenwoordigheid van al-Kaida in die land.
Die voordele vir Assad is duidelik. As rebelle oorreed kan word om terug te keer na die geledere van die regime se weermag met waarborge vir hul veiligheid, sal groot dele van die rebelle hul stryd laat vaar en sal die regering beheer neem sonder dat ‘n skoot verder geskiet is. Só ‘n weermag sal al-Kaida in die naam van nasionale eenheid gou-gou die loef afsteek.
Die Islamitiese vegters in die Siriese opposisie is beslis ‘n bron van ernstige kommer vir almal wat betrokke is in die oorlog. Die Islamitiese vegters in Sirië is besig om in ‘n ernstige bedreiging vir die voortbestaan van die land se Christene in te hou. Biskoppe en patriarge van regoor die streek het juis in Beiroet verlede Vrydag oor die groot uittog van die Christene van die Midde-Ooste besin.
Groot skade is aan kerke in Raqqa – nou onder die beheer van al-Kaida – asook in Maaloula aangerig en het Christene uitgesonder vir vernedering.In Christelike huise is kruise verpletter, en die indringers het ‘n perverse plesier daarin geneem om die inhoud van die huise totaal te vernietig sodat huisgesinne met klein kinders opeens dakloos gelaat is en sonder kos. Die volledige weergawe van die VN se chemiese wapeninspekteurs se verslag van Sirië is nie deur die hoofstroommedia bekendgemaak nie. Die besonderhede van die dood en lyding van onskuldiges van die Ghoutagebied van Damaskus is vreeslik. Twee broers, blyk dit, was die enigste oorlewendes van hul familie van 40 wat in dieselfde gebou gewoon het. Die verslag lui as volg:
“‘n Leier van die plaaslike opposisie (sic) wat geag word as prominent in die gebied … is geïdentifiseer en versoek om die [Verenigde Nasies] Missie te vergesel,” sê hy. Natuurlik moet die VN-inspekteurs se veiligheid verseker word. Maar hulle was in werklikheid in die hande van die rebelle. ‘n Vraelys vir oorlewendes is ook glo “versprei na die opposisie kontakte”.
Nog meer kommerwekkend is ‘n kort paragraaf op bladsy 22 . Op die plekke waar Saringasmissiele geland het, het die inspekteurs bevind dat “die plekke is goed deurreis (sic) is deur ander individue voor die aankoms van die Missie … Tydens die tye wat by hierdie plekke deurgebring is, het individue aangekom om van die vermeende ammunisie te skuif wat aandui dat sulke potensiële bewyse verskuif kon gewees het en moontlik gemanipuleer”.
Gemanipuleer? Die hoofstroommedia het duidelik nie die inspekteurs se verslag goed gerapporteer nie.
Nadat Islamiste ‘n Fransiskaanse skool aan die brand gesteek het, is drie nonne soos “krygsgevangenes” op straat geparadeer alvorens ‘n Moslemvrou haar oor hulle ontferm het. Twee ander vroue wat ook by die skool werksaam was, is seksueel geteister en aangerand terwyl hulle deur die massas probeer beweeg het.
In die vier dae sedert die veiligheidsmagte twee sitstakingkampe van die afgesette Egiptiese president se ondersteuners ontruim het, het Islamiste dosyne Koptiese kerke, tesame met besighede en skole wat aan die Christen-minderheid behoort, aangeval. Dit wil voorkom of die intimidasieveldtog daarop gemik is om die Christene wat nie in Kaïro is nie, te waarsku om nie by politieke aktivisme betrokke te raak nie.
Die Moslemmeerderheid in Egipte het al in die verlede teen die Christene, wat slegs 10% van die bevolking van 90 miljoen uitmaak, gediskrimineer en geweld gepleeg. Aanvalle het egter toegeneem nadat die Islamiste mag verkry het met die Arabiese Lente-opstand in 2011 wat Hosni Mubarak uit die politieke stoel gelig het. Christene het nog meer deurgeloop nadat president Mohammed Morsi op 3 Julie onsetel is, iets wat toenemende Islamiste-woede onder leiding van Morsi se Moslembroederskap ontketen het.
Chaos het ontstaan nadat die Egiptiese militêr-gesteunde administrasie inbeweeg het om die twee kampe met betogers te ontruim. Dit het daartoe gelei dat betogers wat op Morsi se heraanstelling aangedring het, doodgeskiet is, maar ook tot toenemende, landwye konfrontasies. Sedert Woensdag is ongeveer 40 kerke geplunder en aan die brand gesteek, terwyl 23 aangeval en beskadig is.
Een van die wêreld se oudste Christengemeenskappe wat tot dusver nie polities aktief was nie, het ook tot die politieke arena toegetree nadat Mubarak ontsetel is en Christene op regverdige behandeling ná die onrus begin aandring het.
Baie Morsi-ondersteuners beweer dat Christene ‘n disproposisionele groot rol tydens die dae van massabetogings gespeel het, met miljoene wat geëis het dat Morsi moes bedank voor die regering nog omvergewerp is.
Ten spyte van die geweld, het Egipte se Koptiese Christenkerk Vrydag sy onderdanigheid aan die nuwe politieke bedeling hernu en in ‘n verklaring gesê dat hulle die weermag en polisie in hul stryd teen “die gewapende gewelddadige groepe en swart terrorisme” ondersteun.
Al het Egiptiese Christene onder ekstremistiese aanvalle deurgeloop, het hulle in sommige gebiede meer aansluiting by gematigde Moslems gesoek om sodoende hul solidariteit te betoon.
Honderde mense uit beide gemeenskappe het by twee kloosters in die Bani Suef-provinsie, suid van Kaïro, saamgedrom om verwagte aanvalle Saterdag af te weer, het ‘n plaaslike aktivis, Gigis Wahieb, gesê. Aktiviste het oor soortgelyke insidente in gebiede elders, suid van Kairo berig, maar dat dit nie genoeg was om voldoende beskerming aan kerke en kloosters te bied nie.
Wahieb, asook ander aktiviste en slagoffers van die jongste geweldvlaag, blameer sowel die polisie as die ekstremistiese Islamiste vir dít wat gebeur het. Volgens hulle het die aanvalle tegelykertyd met ‘n aanslag op polisiestasies in provinsies soos Bani Suef en Minja plaasgevind sodat polisie hul stasies moes beskerm en nie die Christene te hulp kon snel nie.
Ezzat Ibrahim, ‘n Christen-aktivis van Minja, ‘n provinsie suid van Kaïro, waar Christene ongeveer 35 % van die bevolking verteenwoordig, het gesê dat die polisie in sewe uit die nege gebiede eenvoudig verdwyn het sodat ekstremiste feitlik straffeloos kon optree.
Volgens sekerheidsbeamptes wat anoniem wou bly omdat hulle nie die nodige magtiging gehad het om die inligting te verskaf nie, is daar sedert Woensdag twee Christene dood, waaronder ‘n taxibestuurder wat in ‘n betoging deur Morsi-ondersteuners in Alexandrië beland het. Die ander persoon is deur Islamiste in die suidelike provinsie van Sohag doodgeskiet.
Die aanvalle het daarop gedui dat alhoewel die Islamiste in Kaïro op die verdediging is, hulle steeds oor invloed in provinsiale vestings beskik, asook die vermoë om geweld teen aansienlike Christen-minderhede te pleeg.
Gamaa Islamija, ‘n ekstreme Islamiste-groep wat groot invloed in provinsies suid van Kaïro uitoefen, het enige verbintenis met die aanvalle ontken. Die woordvoerder, Moerad Ali, het gesê dat die Moslembroederskap wat die betoging teen Morsi se afsetting gelei het, die aanvalle afkeur.
Suster Manal is hoof van die Fransiskaanse skool in Bani Suef. Sy was besig om onbyt met twee besoekende nonne te eet toe die nuus haar bereik dat die twee betogerskampe deur die polisie ontruim is, met honderde wat gedood is. Die gevolg was ‘n aanval wat ses ure geduur het. Sy, susters Abeer en Demiana en ‘n aantal skoolwerknemers het gesien hoe ‘n groep aanvallers by die skool deur mure en vensters inbreek. DIe skool is geplunder, ‘n kruis is by ‘n skoolhek omgegooi en met ‘n swart banier, soortgelyk aan dié van Al-Kaida, vervang.
Toe die Islamiste hul beveel om weg te gaan, was daar vure op bykans elke hoek van die 115 jaar oue hoofgebou en twee nuwer geboue. Manal het gesê dat die spaargeld vir ‘n nuwe skool verdwyn het. Rekenaars, ‘n projektor, lessenaars en stoele is weggedra. Dringende noodoproepe na die polisie, asook na senior polisie-amptenare wie se kinders in die skool is, het beloftes van ‘n vinnige reaksie ontlok. Maar niemand het opgedaag nie.
Die Islamiste het haar net genoeg tyd gegun om ‘n paar kledingstukke te gryp.
In ‘n uur lange telefoniese onderhoud met Associated Press het Manal, 47, haar nagmerrie-ondervinding in herinngering geroep, hoe sy in die skool saam met ander vasgevang was terwyl die brand op die grondvloer gewoed het en ‘n geveg tussen die polisie en Islamiste buite op straat plaasgevind het. Met tye het die giftige gasse van die vuur in die biblioteek of traangas wat deur die polisie op straat gebruik is haar oorweldig.
Suster Manal onthou hoe sy ‘n week gelede deur die polisiemanvader van ‘n leerling ingelig is dat haar skool deur dogmatiese Islamiste geteiken word wat daarvan oortuig is dat dit ongewenste onderwys aan Moslemkinders verskaf. Sy het geen ag daarop geslaan nie, gerus in die wete dat die skool oor ‘n gelyke aantal Moslem- en Christelike leerlinge beskik en daarom nie deur Moslem-ekstremiste aangeval sou word nie. Sy was verkeerd.
Die skool se ligging is prominent. Dit staan oorkant die pad van die vernaamste treinstasie en is langs ‘n besige buseindpunt wat onlangs ‘n groot aantal Islamiste aangetrek het. Hulle was op pad na Kaïro om aan te sluit by die groter van die twee sitstakingskampe wat Morsi ondersteun. Die buurt van die skool stem ook ooreen met een van Bani Suef se Islamiste-vestings wat uit Morsi se Moslembroederskap en ultrakonserwatiewe Salafiste bestaan.
“Ons is nonne. Ons maak op God en die engele staat om ons te beskerm,” het sy gesê. “Aan die einde het hulle ons soos krygsgevangenes deur die strate geparadeer en op ons gevloek terwyl ons van een agterstraatjie na ‘n ander gelei is sonder dat hulle ons vertel het waarheen ons op pad was.” ‘n Moslemvrou wat eens op ‘n tyd ‘n onderwyseres by die skool was, het Manal en die ander twee nonne raakgesien toe hulle by haar huis verbyloop, met ‘n groot skare nuuskierige omstanders wat saamdrom.
“Ek het haar onthou, haar naam is Saadija. Sy het aangebied om ons onderdak te gee en gemeen sy kon ons beskerm omdat haar skoonseun ‘n polisieman is. Ons het haar aanbod aanvaar,” het sy gesê. Twee Christenvroue wat by die skool werk, Warda en Bedoer, wat ook familie van mekaar is, moes veg om uit die skare te kom, terwyl hulle deur die ekstremiste betas, geslaan en beledig is. “Ek het daarna gekyk en dit ysingwekkend gevind,” het Manal gesê.
Die voorval by die Fransiskaanse skool is by Minja herhaal waar ‘n Katolieke skool tot op die grond afgebrand is en ‘n Christelike weeshuis insgelyks aan die brand gesteek is.
“Ek is beangs en nie in staat om te fokus nie,” sê Boelos Faami, die pastoor van ‘n Katolieke kerk nie te ver van Manal se skool af nie. “Ek verwag te eniger tyd ‘n aanval op my kerk,” het hy Saterdag gesê.
Bishoi Alfons Nagoeib, ‘n 33-jarige sakeman van Minja, het ‘n soortgelyke, onstellende verhaal om te vertel.
Sy algemenehandelsaak in ‘n hoofstraat in die provinsiale hoofstad, wat ook Minja genoem word, is vandeesweek afgebrand met die vlamme wat alles binne verteer het.
“‘n Buurman het my geroep en vertel dat die winkel aan die brand was. Toe ek daar aankom, kom drie ekstremiste dreigend na my toe, waarna hulle agterkom dat ek die eienaar is,” vertel Nagoeib. Sy vader en broer het by die mans gepleit om sy lewe te spaar. Gelukkig het iemand geskree dat ‘n Christelike seun besig was om die gebeure met sy selfoon te verfilm, dus het die skare na die seun toe gehardloop en geskree: “Noesrani, Noesrani.” Dit is ‘n woord uit die Koran wat ‘n skeldnaam vir Christene in Egipte geword het.
Nagoeib het na ‘n nabygeleë gebou gehardloop waar hy oor ‘n woonstel beskik en hom daar toegesluit. Ná ‘n ruk het hy die woonstel verlaat, opgehardloop na die dak toe en oorgespring na die gebou langsaan waardeur hy veilig kon uitkom, op veilige afstand van die woedende skare.
“In ons Mustafa Fami-straat, het die Islamiste vroeër ‘n rooi X op Moslemwinkels geverf en ‘n swart X op Christenwinkels,” het hy gesê. “U kan seker wees die winkels met ‘n rooi X het niks oorgekom nie.”
In Fajoem, ‘n oaseprovinsie suidwes van Kaïro, het Islamiste vyf kerke geplunder en aan die brand gesteek, volgens biskop Ibram, die plaaslike hoof van die Koptiese Ortodokse Kerk, wat by verre die grootste van Egipte se Christelike denominasies is. Volgens hom het hy sowel Christene as kerklui aangesê om nie weerstand teen die skares Islamiste te bied nie, uit vrees vir lewensverlies.
“Die plunderaars was so pligsgetrou dat hulle na een van die vyf kerke wat hulle verwoes het teruggekeer het om te sien of hulle nog iets kon vat,” het hy aan AP gesê. “Hulle het ons stoele en banke op vragmotors gelaai en toe daar nie meer plek was nie, het hulle die res vernietig.” – AP
Die persvryheidsinstelling, Verslaggewers sonder Grense – in die Engelssprekende wêreld bekend as Reporters without Borders – het gister in ‘n lang verklaring gereageer op die ‘n resolusie wat die VN se Mensetregteraad op 25 Maart aanvaar het.
Hierdie resolusie verbied godslastering. Verslaggewers sonder Grense (VSG) meen egter dié resolusie beskerm sekere godsdienste, in die besonder Islam, van kritiek teen onaanvaarbare gedrag, en plaas ‘n onnodige beperking op uitdrukkingsvryheid, en dus in effek op persvryheid. Die VSG se verslag kan hier gelees word.
Dit lyk of die VSG ‘n punt beet het. Die voorstel is deur Pakistan ingedien namens die Organisasie van die Islamitiese Konferensie.
Die VSG meen godsdiensvryheid is net so belangrik soos uitdrukkingsvryheid, en dat die een nie sonder die ander kan bestaan nie.
In ‘n sekulêre wêreld is dit eenvoudig so dat gelowiges gereeld onder uitsprake en optredes sal deurloop wat ten doel het om die betrokke Opperwese af te kraak.
In die VSA het ‘n militêre kapelaan teenspoed opgedoen omdat hy “verbode dele” van die Bybel voorgelees het, soos dat God, dws die God van die Christendom, die enigste Here is. Hierdeur word aan Moslems aanstoot gegee. Hy het ook van Jesus gelees, en daardeur sou hy die Jode aanstoot gee.
Moslems is weer dikwels ontsteld oor spotprente in die Weste wat van Mohammed a karikatuur maak, en nog verder ontstig omdat die lande se regerings oor die algemeen die kunstenaar beskerm omdat hy bloot sy reg op vryheid uitoefen.
Persvryheid word vandag as een van die belangrikste hoekstene van demokrasie beskou, en word nou ook deeglik deur die internet gerugsteun waar kaalkop die waarheid vertel word – en ongelukkig ook dikwels leuens, laster en haatspraak.
Op die jongste VSG-indeks is daar vanjaar reeds 6 joernaliste in die uitvoering van hul werk dood, 168 joernaliste agter tralies, 10 media-assistente in die tronk en 119 kuberskrywers toegesluit. Die meerderheid is agter tralies weens politiek-verwante redes, hoewel in verskeie gevalle die slagoffers teenspoed gekry het omdat die betrokke lande die joernaliste van godslastering beskuldig het. Verskeie hoë profiel verslaggewers is op die oomblik voortvlugtig voor hierdie eietydse inkwisisies.
Die verbod op godslastering kom te midde van ‘n verbete stryd internasionaal om uitdrukkingsvryheid tot ‘n tipe super reg te verhef, wat erg beperkend op ander regte soos die reg op veral waardigheid inwerk. Dié debat het ook in Suid-Afrika gemanifesteer met die ANC wat vierkantig sy gewig agter Julius Malema se singery van “Maak dood die Boere want hulle is verkragters” ingewerp het. Minstens een Hooggeregshof het tot dusver egter saamgestem dat dit haatspraak is, en dit verbied.
Die DA het ‘n lang verklaring uitgereik om pres. Jacob Zuma se planne oor ‘n debat oor die definiëring van norme teen te staan, omdat so ‘n normestelsel spraakvryheid sou beperk.
Daar is bepaalde redes hoekom godsdiensvryheid nie maar sommer as net nog ‘n mensereg hanteer kan word nie. In die reël plaas godsdienste hul Opperwese as ‘n wese ver bo die mens verhewe, onaantasbaar van kritiek.
Die Christelike godsdiens ken, vanuit Bybelse gesag, net een onvergeeflike sonde, naamlik laster teen die Heilige Gees. In verskeie tekste maan die Bybel teen die verwoestende effek van die tong wat dinge kwytraak wat moes gebly het. Boonop plaas die Christen die Bybel bo enige mensegeskepte kodes, soos ‘n Handves van Menseregte, veral waar daardie Handves strydig met Bybelse gesag is en onder meer aborsies op aanvraag moontlik maak.
Op die oomblik woed daar in Volksblad se briewewebwerf ‘n diskoers oor die evolusieleer waar Christelike liefde en selfs die waarheid van die eerste slagoffers was.
