Pous Franciscus het Sondag gesê dit is verkeerd om Islam aan geweld te koppel.
Dié uitspraak kom na veral ‘n reeks dodelike aanvalle deur die Moslemterreurgroep ISIS in Europa.
Hy het tydens ‘n mediakonferensie aan boord van ‘n vliegtuig gesê afgodediens en geld is onder die belangrikste oorsake vir terrorisme.
Hy was in Pole ter viering van Wêreldjeugdag. Die pous het Sondag ‘n mis saam met 1,5 miljoen pelgrims van oral in die wêreld gehou.
Ter erkenning van vandag se oorweldigende internetgebruik, het die pous gelowiges aangemoedig om “die beste skakel ooit af te laai, naamlik ‘n hart wat goedheid sien en oordra, sonder om moeg te word.”
Tydens die vyf dag lange besoek aan Pole het hy onder meer die Auschwitz-konsentrasiekamp besoek.
As ek dink aan God, dan dink ek aan misterie.
As ek dink aan Christus, dan dink ek aan lig.
As ek dink aan die kerk, dan dink ek aan skemer.
Onlangs was daar op Praag ‘n interessante bespreking oor die heiligverklaring van Moeder Teresa en oor die Katolieke Kerk in die algemeen. Daar was ook verskeie kommentators wat menings gelig het oor die rol van die Anglikaanse kerk, veral in Suid-Afrika, wat ‘n interessante en belangrike onderwerp op sy eie is. In hierdie stuk sal ligweg aan die Anglikaanse kerk geraak word, hoewel die onderwerp eintlik ‘n boek verdien.
Vir die grootste deel van sy geskiedenis was en is die kerk ‘n siniese en sinistere handlanger van geld en politiek. Dis ‘n mondvol, wat ook ‘n boek werd is. Kom ons beperk ons maar hier tot enkele situasies.
In die jaar 313 is die Romeinse keiser, Constantyn, sogenaamd tot die Christelike geloof «bekeer». In werklikheid was dit sy oogmerk om die Christelike kerk wat in daardie stadium reeds ‘n magtige organisasie was, te koöpteer en deel te maak van sy eie magstruktuur. Uit die staanspoor het magspolitiek dus reeds ‘n wesenlike deel uitgemaak van die aard en rol van die Christelike kerk. Trouens kan gevra word of die kerk reeds in daardie vroeë stadium nog inderdaad «Christelik» was.
Spoedig na die «bekering» van Konstantyn het die kerk ‘n onmiskenbare deel begin uitmaak van die magspolitiek van die Romeinse ryk en inderdaad ‘n staatskerk geword. Die stert het die hond begin swaai. In sekere sin was die aanvaarding van die Christelike kerk as amptelike staatskerk terselfdertyd ook die doodsvonnis daarvan. Vanaf die «bekering» van Konstantyn tot en met die Franse Rewolusie van 1789 het die prinse van die die kerk, die pouse, die kardinale en die biskoppe vir bykans 1700 jaar in ongekende praal en weelde geregeer en fabelagtige rykdomme versamel, meesal afgepers van die «gelowiges» deur middel van afkoopbriewe en ander obseniteite. Hulle magsposisie het hulle ook met alle geweld beskerm deur duisende vervolgings, martelings, lewendige verbrandings ens., onder meer deur die beywering van die «Heilige» Inkwisisie. En alles, natuurlik in die naam van die Vredevors Jesus Christus. Kan so’n organisasie nog vir die wêreld kom lesse voorlees oor reg en verkeerd!
En wat van die sentrale gedagte van die boodskap van Christus : «My koninkryk is nie van hierdie wêreld nie»? Wat is katedrale en abdye en Pouse en kardinale en biskoppe en konsilia en sinodes en aandele en beleggings in eiendom anders as ‘n koninkryk van hierdie wêreld?
Kom ons keer vir ‘n kort oomblik terug na Moeder Teresa, wêreldberoemd vir haar toeweiding aan die armstes en ellendigstes van hierdie aarde. Sy het gedurende haar bediening in Kalkutta groot somme geld ingesamel van donateurs en weldoeners die wêreld oor met die bedoeling dat dit moes bestee word aan die armes en ellendiges met wie sy gemoeid was. So min as 5% van hierdie somme het uiteindelik gegaan aan die armes en die res aan die «Institute of Religious Works», die bank van die Vatikaan. Kortom was die beskermengel van die armes ‘n flinke geldmakertjie vir die Katolieke Kerk. Geen wonder sy moet nou ook «heilig» word nie.
In Europa is die kerke op die voorpunt van die druk om immigrante by honderdduisende, selfs miljoene, meesal swartes en moslems, Europa te laat binnestroom. Watter Christelike doel word daarmee gedien? Eerstens is dit ‘n poging om ‘n verwronge gewete te sus met die dwaling dat ons besig is om die «regte ding» te doen, maar duidelik is dat dit die uitwerking het om die groot nyweraars ter wille te wees wat hulle lippe aflek vir al die goedkoop arbeid uit die Derde Wêreld wat op hulle voorstoep aanspoel. Hoe goedkoop daardie arbeid is, sal hulle nog leer. Hans Onrust wys daarop dat daar miljoene werkloses in Suid-Europa is wat die Duitsers kan invoer om in hulle fabrieke te werk, maar hierdie Suid-Europeërs sal hulle natuurlik ‘n bietjie meer moet betaal as vir die toestromers uit die Derde Wêreld .
Maar ons wou eintlik iets sê oor die Anglikaanse Kerk. Ons blaai die geskiedenisboek ‘n bietjie terug. Tot in die middel van die sestiende eeu was die Church of England gewoon die Katolieke Kerk met die pous aan die hoof. Die breuk met die Katolieke kerk het gekom toe Pous Clemens in 1534 geweier het om die egskeiding van Hendrik VIII met die katoliek, Katarina van Aragon, te erken. Daarop het Hendrik VIII besluit om alle verbintenisse met die Pous te verbreek. Van belang is om te weet dat die breuk met die Katolieke Kerk nie op teologiese gronde plaasgevind het nie maar op suiwer politieke gronde. Hendrik VIII was trouens ‘n stoere Katoliek wat die protestantisme vervolg en onderdruk het.
Die breuk tussen die Anglikaanse en die Katolieke Kerke het dus in die tyd van die Protestantse reformasie plaasgevind, maar dis net toevallig en het niks daarmee te doen nie. Die Anglikaanse Kerk is in baie opsigte nog steeds ‘n Engelse Katolieke kerk met ‘n haas identitiese liturgie. Weliswaar het daar met verloop van tyd genuanseerde verskille tussen die twee kerke ingetree, soos bv ‘n mindere rol vir die Maagd Maria in die Anglikaanse Kerk, maar die kern van die geskil met die pous was Hendrik VIII se herhaaldelike egskeidings en huwelike – vyf vrouens na Katarina van Aragon , ‘n soort Jacob Zuma van ouds dus, behalwe dat hy darem nie al ses vouens gelyk gehad het nie.
Na die uitval met die Pous het die Church of England die amptelike staatskerk van Engeland geword met Hendrik VIII aan die hoof. Die Church of England is vandag steeds die staatskerk van Engeland en die Britse monarg is vandag nog die hoof daarvan. Dis daarom dik vir ‘n daalder dat die Engelse pers ens. so graag na die NG Kerk verwys het as «an official church» en «the National Party at prayer». Van die 42 aartbiskoppe en biskoppe van die Anglikaanse kerk het 26 sitting in die House of Lords. Hulle word genoem die «Lords Spiritual» . Hulle het dus hul eie situasie netjies op ons geprojekteer. Die Church of England is die Conservative Party at prayer. En moenie vergeet nie, dit was die Conservative Party wat die oorlog teen ons gevoer het. Die Arbeiders (Sosialiste) was daarteen gekant.
Dít, vir sover dit politieke mag aangaan. Op materiële vlak bestuur die Anglikaanse kerk ‘n beleggingportefeulje van agtduisendmiljoen pond . ‘n Mens kan maar net wonder hoeveel daarvan het hulle uit die goudmyne in Suid-Afrika gemaak.
Maar dit is natuurlik ‘n druppel aan die emmer vergeleke met die fortuine van die Katolieke Kerk. Die Katolieke Kerk besit onberekenbare rykdomme wêreldwyd. Onberekenbaar eerstens vanweë die geheime aard van hulle finansiële bedrywighede (hulle is in Amerika bv. nie aan die gewone wetgewing en finansiële beheer onderworpe wat op finansiële instellings van toepassing is nie) maar ook onberekenbaar weens die ontsaglike omvang daarvan. In sy boek The Vatican Billions van 1983 stel die Amerikaanse skrywer en fislsoof Avro Manhattan dit onder meer soos volg: «The Catholic church is the biggest financial power, wealth accumulator and property owner in existence. She is a greater possessor of material riches than any other single institution, corportion, bank, giant trust, government or state on the globe». Wat dit alles met die Christendom te make het, sal net hulle weet.
Trevor Huddleston, wat homoseksueel was, is dikwels saam met swart kinders afgeneem
Ons keer terug na die Church of England. Vanaf die vroeë dae van ons geskiedenis het die Anglikaanse kerk sendelinge gebruik om propaganda in die buiteland teen ons te maak. In die Anglo-Boereoorlog was hulle nogmaals op die voorpunt van die poging om die Afrikaner te vernietig . As ‘n mens in gedagte hou dat hulle die amptelike kerk van Engeland was met koningin Victoria aan die hoof, is dit nie moeilik om dit te verstaan nie. Ook is dit maklik te verstaan dat Nelson Mandela van die Anglikaanse Biskop Trevor Huddleston kon sê: «No white person has done more for South Africa than Trevor Huddleston». Wat hy natuurlik bedoel het, is dat geen ander witmens meer gedoen het nie om swartes aan die mag te bring.
Waar was die Church of England terwyl die Britse imperiale magte besig was om twee boererepubliekies te vermorsel ten einde hulle kloue op die Suid-Afrikaanse goudmyne te kon lê? Waar was die Anglikaanse kerk terwyl duisende vrouens en kinders in interneringskampe gesterf het as direkte gevolg van daardie plunderpolitiek? Besig om iewers, hand op die hart, ‘n swartetjie uit te snuffel wat na bewering deur ‘n wrede boer mishandel is sodat hulle anti-Afrikaanse propaganda daaruit kon maak? Waar is die Anglikaanse Kerk noudat Suid-Afrika besig is om in die dryfsand van wanbestuur, misdaad en korrupsie te versink? Of gaan hulle ook Jacob Zuma die skuld gee ?
Naasteliefde as politieke ideologie: Trevor Huddleston
Die Church of England is ‘n geval by uitstek van ‘n kerk wat naasteliefde omskep het in ‘n politieke ideologie. En die politieke ideologie is eerstens dat Engelse miljoenêrs nog ryker gemaak moet word en tweedens dat swartes ‘n eersgebore reg het om oor wittes te regeer.
Kyk maar na foto’s van Trevor Huddlestone om te sien hoe sy hart klop. My pa het gesê dit lyk of ‘n «Christen» iemand is wat in die kerk sit en sy gesangboek aangee, nie vir die ou sonder gesangboek wat langs hom sit nie, maar oorstap en dit gee vir die een wat aan die ander kant van die kerk sonder gesangboek sit. In die geval van Huddleston moet daardie een ook nog noodwendig swart wees.
Die Engelse sal wil vra, waarom wil julle Afrikaners nou weer teen ons propaganda maak? Maar die antwoord is eenvoudig: julle het nog nooit opgehou om teen ons propaganda te maak nie. Die probleem is net dat die Aftikaners nog nooit geleer het hoe om julle propaganda te hanteer nie. Miskien is dit tyd dat hulle nou begin. Maar hoe kan dit met ‘n Afrikaanse pers wat knaend sappighede plaas oor die Britse koningshuis: hulle verlowings, hulle huwelike, hulle swangerskappe en hulle babas? Babas van die Britse koningshuis is vir die Naspers skynbaar anders as ander babas en verdien spesiale publisitieit.
Trevor Huddleston saam met nog ‘n lakei: Cyril Ramaphosa
Afrondingswerk is aan die gang vir die Pous se besoek aan Afrika.
Honderde geraamde portrette van pous Franciskus is in Nairobi gereed vir wanneer die geestelike sy verskyning daar maak.
Die pous besoek Kenia, Uganda en die Sentraal Afrikaanse Republiek vanaf 25 tot 30 November.
Kenia gaan tot 10 000 polisiebeamptes ontplooi. Die land verwag skares so groot as een miljoen mense.
Volgens berigte in Le Figaro en ander Franse koerante, het die Franse weermag die Vatikaan afgeraai om te reis, en sê hulle die veiligheid van die Pous kan nie gewaarborg word nie.
‘n Franse amptenaar het gesê die verantwoordelikheid vir die veiligheid “is in die hande van die VN-sending”. Die Franse het tans 900 soldate in die Sentraal-Afrikaanse Republiek, ter ondersteuning van die VN-sending van 11.000 soldate.
Die aanvalle in Parys het kommer oor die veiligheid van die geestelike leier geskep, sê Federico Lombardi, die Vatikaan-woordvoerder, en bygevoeg dat toestande ver van “rustige en vreedsaam” is.
Die Islamitiese staat, wat die skuld dra vir die aanvalle in Parys, het dreigemente gemaak om Rome aan te val, insluitend in ‘n video hierdie week. Sekuriteit in Rome en die Vatikaan is sigbaar strenger in die afgelope dae.
Die twee dekades van konflik in die Sentraal-Afrikaanse Republiek het ‘n godsdienstige dimensie. Oor die afgelope twee jaar het politieke geskille ontaard in grusame sektariese aanvalle tussen Christene en Moslems.
Die VN beskuldig Christene van “etniese suiwering” in die land.
Sy heilige majesteit se onlangse uitstappie oor die doodstraf en die uitwissing van landsgrense maak dit miskien nuttig om net weer baie kortliks die geheue te verfris oor die Katolieke Kerk en ons stamvaders, die Hugenote.
Kort nadat Martin Luther in 1517 sy 95 stellings aan die deur van die Wittembergkerk vasgenael het, het die vervolging van protestante in Frankryk begin. Die 95 stellings het dit hoofsaaklik gehad teen die gebruik van die sg. afkoopbriewe ingevolge waarvan die kerk en die adel (in daardie tyd en lank daarna dieselfde ding) teen betaling van ‘n som geld aan sondaars briewe uitgereik het om te sê hulle sondes is vergewe.
Die Gutenbergse drukproses wat teen daardie tyd in algemene gebruik was, het dit moontlik gemaak dat Luther se leerstellings soos ‘n veldbrand deur Europa verprei het. Die kerk en die adel sou nie met gevoude arms toekyk hoe hulle van hulle goudmyn berowe word nie.
Die Franse adel was in die nag van 23/24 Augustus 1572 (die Bartholomeüsnag) in die Louvre-paleis en ander paleise in die omgewing byeen ter viering van die huwelik tussen Hendrik die vierde (Henri IV) en Marguerite de Valois. Die huwelik is gereël oënskynlik om die bloedvergieting tussen Katolieke en protestante te besweer, maar in daardie afgryslike nag is derduisende mense, die room van die protestantse adel, waaronder die beroemde admiraal Gaspard de Coligny Dingaanstyl deur die Katolieke vermoor. St Batholomeüs is terloops die Franse beskermheilige van slagters!
Die teken dat die slagting moes begin, is gegee deur die afgemete gelui van die klok in die toring van die kerk St Germain l’Auxerrois net langsaan die Louvre-paleis. Die klok se naam, is … Maria.
Ave Maria, grazia plena, gegroet Maria, vervul met genade. Genade vir almal behalwe vir ons.
Kort nadat hy koning geword het, het Hendrik IV, wie se moeder protestant was, in 1598 die bekende Edik van Nantes uitgevaardig wat aansienlike verligting vir protestante gebring het. Nadat hy in 1610 deur ‘n Katolieke fanatikus vermoor is, is die regte en vryhede van protestante geleidelik uitgekalwe totdat die protestantisme in 1685 met die herroeping van die Edik deur die koning van die duisternis, Lodewyk XIV (Louis quatorze) heeltemal verbied is.
Voortaan was dit gewoon onwettig om die protestantse geloof te beoefen en kinders as protestante te doop en groot te maak. Alles wat moontlik daaraan kon herinner dat daar ooit iets soos ‘n protestant op die aardbol was, is vernietig: geboortesertifikate, doopseëls, huweliksertifikate, doodsertifikate, grafte, transportaktes, alles. Alle protestantse kerke en ander plekke van aanbidding moes vernietig word. Die galg en die brandstapel was die daaglikse vermaak van die Katolieke gepeupel en om slagoffers te vind was geen probleem nie want enigeen wat protestante verkla of uitgelewer het, kon aanspraak maak op die helfte van hulle boedel.
Protestante is verbied om Frankryk te verlaat en dié wat dit wel gedoen het, het dit in lewensgevaar gedoen. Dit was dan ook die geval met ons Hugenotevoorouers. Watter groot oomblik was dit nie vir hulle nie toe hulle uiteindelik in die Kaap aan wal stap nie! Vryheid, veiligheid, vrede. POST TENEBRAS LUX!
Die Pous het ‘n oproep ter afskaffing van die doodstraf wêreldwyd voor die Amerikaanse Kongres gedoen. Hy het ook ‘n pleidooi vir oop grense geloods.
Dit is die eerste keer dat die leier van die Rooms-Katolieke kerk ‘n gesamentlike vergadering van Kongres toespreek.
“Die Goue Reël herinner ons ook aan ons verantwoordelikheid om menslike lewens te beskerm en te verdedig in elke stadium van sy ontwikkeling,” het die Pous in sy toespraak gesê.
“Dit het vir my oortuiging gelei, vanaf die begin van my bediening, om te pleit op verskillende vlakke vir die globale afskaffing van die doodstraf. Ek is daarvan oortuig dat hierdie manier die beste is, want elke lewe is heilig.”
Die 78-jarige Argentynse pous het ook die kwessie van immigrasie verdedig.
“Ons is nie bang vir buitelanders nie, want die meeste van ons was eers buitelanders,” het die pous Donderdag gesê, en bygevoeg dat die kwessie van immigrasie verdelend is en nie nasiebou bevorder nie.
Pous Franciskus het beklemtoon hoe belangrik dit is om immigrante te verwelkom. Hy het ‘n beroep op samelewings gedoen om ideologiese verdeeldheid opsy te skuif.
Hy het gepraat by ‘n gesamentlike byeenkoms van die Amerikaanse kongres, waar hy verwelkom is deur meer as 500 kongreslede, regters en regeringsamptenare.
Die Roomse leier is op ‘n driedaagse besoek aan die VSA.
Die pous het Woensdag in Amerika aangekom. Hy het ‘n beroep op mense gedoen om te besef hoe belangrik dit is om menseregte te beskerm.
Pous Franciskus sowel as die sekretaris-generaal van Hezbollah, Hassan Nasrallah, het hul kommer oor die lot Christengroepe in Irak uitgespreek.
Die Pous het aangedui dat hy bereid is om na Irak te reis om ondersteuning te gee aan vlugtelinge en Christengroepe in Koerdistan indien nodig.
Alhoewel hy meen dat ingryping deur die internasionale gemeenskap wenslik is om Islamitiese militante in Irak te stuit, moet die besluit nie van ‘n “enkele land” afhang oor hoe om in die konflik in te gryp nie.
Die Pous se oproep het wenkbroue laat lig aangesien hy homself tot dusver vir vrede uitgespreek het.
Nasrallah het Vrydag gesê lande soos Libanon moet nie glo dat die VN-resolusie 1701 hulle sal beskerm nie. Die kwessie is nie meer ‘n bron van gevaar vir ‘n enkele groep soos die Sjia, Soennies, Christene of Druze nie, maar ‘n gevaar vir almal, het hy gemaan.
Hy het gesê ISIS is besig met ‘n veldtog van totale vernietiging van alle godsdiensgroepe se kulturele erfenis van duisende jare. Die pluralistiese erfenis van Irak, Libanon, Sirië en Iran waar verdraagsaamheid eers geheers het, word deur ISIS bedreig. Hy het gesê Moslems kan hulself nie daarmee vereenselwig nie.
Die krisis vir Christene in die Levant is egter baie kleiner as die etniese uitwissing wat Westers-gesteunde faksies van die junta in die Oekraïene teen Russiese Christene voer.
Kiëf het doelbewus in Lugansk gedoen wat hulle reeds gedoen het in Slaviansk: Hulle het die stad se watertoevoer vernietig. In die tussentyd, het Kiëf se magte ‘n kolom van vlugtelinge uit die gevegsgebied aangeval met vuurpyle.
Meer as 2000 mense het reeds in die konflik omgekom wat deur NAVO en die VSA gedryf word.
Dit is ook noodsaaklik om te verstaan dat aanvalle op burgerlikes deel vorm van NAVO se aanvaarde aanvalsdoktrine waar lande na die “Steentydperk” teruggeneem word.
Die Amerikaanse Sekretaris Baker het in 1991 reeds aan Tarek Aziz van Irak belowe: “Ons sal jou land verwoes en dit na die Steentydperk terugneem.” Sedertdien het die VSA met die hulp van NAVO streng by die doktrine gehou.
Die “skok en verwondering” is in werklikheid ‘n manier om die burgerlike bevolking te teiken en te terroriseer. Dit is waarmee die VSA se militêre magte hulself besig hou en steun ook ver-linkse groepe om hul doelwitte te bereik.
Pous Franciskus het nie aangedui watter land hy bedoel by die “enkele land” nie. Hy sal glo Amerika aanstaande jaar besoek.
Hy het voorts gesê hy is gereed om enige tyd na China te reis.
„Als je communisten hoort praten, zou je zeggen: maar jullie zijn christenen!” Dit zegt paus Franciscus (lachend, volgens de verslaggeefster) in een interview met de Italiaanse krant Il Messaggero dat zondag is verschenen.
Volgens het hoofd van de Rooms-Katholieke Kerk „hebben de communisten onze vlag gestolen: de vlag van de armen is christelijk”. Zorg voor de armen staat volgens de Argentijnse paus al zo’n 2000 jaar centraal in de boodschap van het christendom. „De communisten zeggen dat dit allemaal communistisch is”, aldus Franciscus. „Maar Marx heeft niets nieuws uitgevonden.” – De Telegraaf
