Karel Combrinck: Post tenebras lux

Sy heilige majesteit se onlangse uitstappie oor die doodstraf en die uitwissing van landsgrense maak dit miskien nuttig om net weer baie kortliks die geheue te verfris oor die Katolieke Kerk en ons stamvaders, die Hugenote.

Kort nadat Martin Luther in 1517 sy 95 stellings aan die deur van die Wittembergkerk vasgenael het, het die vervolging van protestante in Frankryk begin. Die 95 stellings het dit hoofsaaklik gehad teen die gebruik van die sg. afkoopbriewe ingevolge waarvan die kerk en die adel (in daardie tyd en lank daarna dieselfde ding) teen betaling van ‘n som geld aan sondaars briewe uitgereik het om te sê hulle sondes is vergewe.

Die Gutenbergse drukproses wat teen daardie tyd in algemene gebruik was, het dit moontlik gemaak dat Luther se leerstellings soos ‘n veldbrand deur Europa verprei het. Die kerk en die adel sou nie met gevoude arms toekyk hoe hulle van hulle goudmyn berowe word nie.

Die Franse adel was in die nag van 23/24 Augustus 1572 (die Bartholomeüsnag) in die Louvre-paleis en ander paleise in die omgewing byeen ter viering van die huwelik tussen Hendrik die vierde (Henri IV) en Marguerite de Valois. Die huwelik is gereël oënskynlik om die bloedvergieting tussen Katolieke en protestante te besweer, maar in daardie afgryslike nag is derduisende mense, die room van die protestantse adel, waaronder die beroemde admiraal Gaspard de Coligny Dingaanstyl deur die Katolieke vermoor. St Batholomeüs is terloops die Franse beskermheilige van slagters!

Die teken dat die slagting moes begin, is gegee deur die afgemete gelui van die klok in die toring van die kerk St Germain l’Auxerrois net langsaan die Louvre-paleis. Die klok se naam, is … Maria.

Ave Maria, grazia plena, gegroet Maria, vervul met genade. Genade vir almal behalwe vir ons.

Kort nadat hy koning geword het, het Hendrik IV, wie se moeder protestant was, in 1598 die bekende Edik van Nantes uitgevaardig wat aansienlike verligting vir protestante gebring het. Nadat hy in 1610 deur ‘n Katolieke fanatikus vermoor is, is die regte en vryhede van protestante geleidelik uitgekalwe totdat die protestantisme in 1685 met die herroeping van die Edik deur die koning van die duisternis, Lodewyk XIV (Louis quatorze) heeltemal verbied is.

Voortaan was dit gewoon onwettig om die protestantse geloof te beoefen en kinders as protestante te doop en groot te maak. Alles wat moontlik daaraan kon herinner dat daar ooit iets soos ‘n protestant op die aardbol was, is vernietig: geboortesertifikate, doopseëls, huweliksertifikate, doodsertifikate, grafte, transportaktes, alles. Alle protestantse kerke en ander plekke van aanbidding moes vernietig word. Die galg en die brandstapel was die daaglikse vermaak van die Katolieke gepeupel en om slagoffers te vind was geen probleem nie want enigeen wat protestante verkla of uitgelewer het, kon aanspraak maak op die helfte van hulle boedel.

Protestante is verbied om Frankryk te verlaat en dié wat dit wel gedoen het, het dit in lewensgevaar gedoen. Dit was dan ook die geval met ons Hugenotevoorouers. Watter groot oomblik was dit nie vir hulle nie toe hulle uiteindelik in die Kaap aan wal stap nie! Vryheid, veiligheid, vrede. POST TENEBRAS LUX!

41 thoughts on “Karel Combrinck: Post tenebras lux”

        1. Eina,
          Ek ken van die generaals wat op daardie nag “afgedank” is. Die een ding wat my egter van die mense pla is dat hulle nooit hulle monde oopmaak om daaroor te praat nie.
          As hulle tenagekom was dan sou hulle tog iets wou sê. Het hulle dus “ingekoop” in die storie in? Was hulle deel van die masjienerie? Is hulle SO die mond gesnoer dat hulle nie iets durf sê nie? Vrees hulle dalk vir hulle eie en/of families se lewens? Daar is soveel dinge wat net nie sin maak nie. Miskien is ek net te onnosel om die dinge raak te sien of daar is nog baie goed wat op die lappe moet kom.

          2. maar die kon maar moeilijk eisen dat dat officiersgilde na 20 jaar nog zou zwijgen. Of zat er een clausule in die afspraken dat ook zij dan geen compensatie meer zouden krijgen ?

          3. Al die offisiere, onder-offisiere en manskappe wie in 1992 & ’93 uit diens gestel was, het almal uiters rojale pensioenbetalings in die vorm van eenmalige uitkerings en maandelikse pensioene.
            Hulle diensjare is almal met minstens 5 jaar verleng aangedui op die uittredingsbriewe.
            Dan moet bygereken word die feit dat weermagslede op 55 jaar met pensioen gaan. Die formule vir die berekening van die maandelikse pensioen is so ruim dat ‘n staatsamptenaar wie verplig is om op 65 jaar af te tree, nie eers soveel ontvang as ‘n weermagslik op 55.
            Wie van die generaals kan kla oor hulle behandeling gegewe die rojale pensioene wat hulle ontvang het en daar bloot net geredeneer kan word dat nie een van hulle benadeel is met hulle uitdiensstelling nie.

          4. daarmee Johan, is het antwoord aan Rooikop hierboven wel gegeven. Vooral als het alternatief voor het collectief een soort ‘Neurenberg’ zou worden. Of voor het individu, verarmende procedures in een steeg achteraf tot de dood erop volgt.

          5. Ek stem saam – vir hulle verraderlike stilswye en samewerking is hulle besonder goed voor gekompenseer.

  2. Fabrice Leggeri, direkteur van Frontex, die Europese Agentskap vir grensbewaking, het op 1 September in die openbaar gewaarsku dat ekonomiese migrante van regoor die wêreld Siriese paspoorte gebruik om hulself as politieke vlugtelinge voor te doen. Die Minister het beklemtoon dat baie nie Arabies magtig is nie. l’Imprimerie nationale française druk egter hierdie vervalsings. De facto, is die enigste moondheid wat valse Siriese paspoorte kan produseer Frankryk.

    1. Hieronder een vervalst Syrisch paspoort van de Nederlandse minister president Rutte, Rutger. (deed eigenlijk nauwelijks verbazing rijzen)

      En verder een deel uit een artikel uit de NZZ van afgelopen zondag 27-09-2015.

      Der externe Standpunkt: Prof. Jörg Baberowski (Humboldt Uni Berlin)

      Deutschland verwandelt sich in eine Tugend-Republik

      Wer die Migrationspolitik von Angela Merkel zu kritisieren wagt, wird herzlos genannt und von der Debatte ausgeschlossen. Dieses Vorgehen birgt längerfristig grösste Gefahren.

      Vor einigen Tagen erklärte die deutsche Kanzlerin, das Recht auf Asyl kenne keine Obergrenze. Und sie fügte hinzu: «Wenn wir jetzt noch anfangen müssen, uns dafür zu entschuldigen, dass wir in Notsituationen ein freundliches Gesicht zeigen, dann ist das nicht mehr mein Land.» Wer hat eigentlich verlangt, wir müssten uns für ein freundliches Gesicht entschuldigen? Deutschland ist ein freundliches Land, seine Bürger sind hilfsbereit. Aber haben sie nicht auch das Recht, die Regierung zu kritisieren und sich darüber zu wundern, was in ihrem Land eben passiert? Seit Wochen wird nur noch darüber gesprochen, wie die Integration illegaler Einwanderer bewältigt werden soll. Aber niemand stellt die Frage, ob wir diese Einwanderung überhaupt wollen. Stattdessen wird Kritikern, die ihre Stimme gegen den Tugendwahn erheben, von der Obrigkeit mitgeteilt, sie seien herzlos und dürften an der Debatte über die Einwanderung nicht beteiligt werden. Deutschland ist ein Land ohne Opposition, dessen Regierung wünscht, dass in ihm nur noch eine Sprache gesprochen und nur noch eine Auffassung vertreten werde. Aber diese Rechnung geht nicht auf, weil der soziale Frieden aufs Spiel gesetzt und die Armen gezwungen werden, die Folgen jener ungesteuerten Einwanderung zu bewältigen, die die Wohlhabenden herbeigeredet haben.

      Besonnenheit und Vernunft aber sind im Reich der Moralprediger, in das die Leit­medien Deutschland verwandelt haben, verboten. Wer auf den gesunden Menschenverstand verweist, riskiert Ausgrenzung und Ächtung. Viele schweigen, weil sie nicht wollen, dass man ihnen vorwirft, sie seien rechts – und dürften deshalb am öffentlichen Diskurs nicht beteiligt werden. Wer gegen die Konventionen der Tugendrepublik verstösst, wird nach Dunkeldeutschland verbannt.

  5. Die verhaal van die Bartholomeusnag is fassinerend? Wat veroorsaak so ‘n uitbarsting van geweld? Maar as een deel van die bevolking ‘n ander as “ketters” tipeer, is enigiets seker moontlik.

    Intussen dreig Malema vandag met ‘n “ontploffing in Suid-Afrika” weens die “woede” van swartes. ‘n Mens sou ‘n roman hieroor kon skryf: die verre verlede van ons Hugenote-voorouers in Frankryk en ons s’n wat soveel ooreenkomste toon. Toe was ons ketters en nou weer, blootgestel aan die geweld van die heersende orde.

    1. Net ‘n woordjie oor ketters. Soos u ongetwyfeld sal sal weet Doktor, is die woord “ketter” afgelei van Cathares, wat op sy beurt kom van die Griekse katarios wat beteken “suiwer”. Die Kathare was ‘n middeleeuse Christelike gemeenskap wat om ‘n paar stede in Suid-Frankryk soos Albi, Béziers en Carcasonne gesentreer was. (Hulle staan ook in die geskiedenis bekend as die Albigensers, genoem na die stad Albi). ‘n Mens sou die Kathare kon beskryf as ‘n vroeë vorm van protestantisme, wat eintlik die grondbeginsels van die Christelik geloof meer nougeset onderhou het as die katolieke en wat die katolieke kerk se beheptheid met mag en rykdom krities gesind was. In 1209 en 1226 het die Franse koning, Philippe Auguste, natuurlik met die seënwense van die kerk, twee kruistogte (cruisades) teen die Kathare onderneem, die mense gemartel en uitgemoor en hulle stede verwoes. Daarna het die Kathare, soos die protestante later, ook net gewoon verdwyn .’n Kruisvaart teen Christene wat in baie opsigte meer ghristelik was as as die “kruisvaarders” self!
      Wat betref die huidige situasie in Suid-Afrika: ‘n Mens wonder of die Hugenootvlugtelinge, as hulle geweet het hoe dinge in Suid-Afrika sou uitloop, nie soos baie ander, liewer na Amerika of elders sou verhuis het nie. Maar natuurlik, hulle kon dit nie weet nie. In teenstelling met die protestante in Frankryk destyds, is hulle nasate in SuisdAfrika vandag minstens vry om die land te verlaat. Miskien is dit ten slotte maar die beste oplossing..

          1. Ek Prys die Here – dat Hy vir hulle wat twyfel alles so duidelik maak! Dis soos… as jy wil weet of daar suurstof in water is vir visse – lig hulle stadig daaruit… Hoe minder die water deur hul kieue – hoe erger hul gesnak na water… Dieselfde water wat ons as mense sekerlik sal verdrink… Sal laat sterf. Wat die een verseker laat lewe, beteken die graf net so verseker vir ‘n ander…

          2. Die Albigense het ‘n vorm van dualisme aangehang.
            Dit kom daarop neer dat elke mens vry is om te kies tussen die magte van die
            Lig en die magte van die Duisternis; tussen Goed en Kwaad! Die bedoeling is dat
            die Goeie die Kwade moet oorwin.
            Die goeie God was die God van die Nuwe Testament en skepper van die geestelike koninkryk, in teenstelling met die God van die Ou Testament skepper van die fisiese wêreld. D.w.s. hulle ondersteun ‘n gnostiese siening teenoor die letterlike siening van die katolieke. Hierdie leer wat ook aansluit by die Manicheïsme is deur die kerk as kettery beskou.

          3. Dankie vir jou skrywe.

            M.a.w., hulle wat glo dat Jesus Christus ‘n mitologiese figuur – deel van ‘n “mensgemaakte, nuttige morele stelsel” is, is net so sleg af as die wat glad nie in Hom glo nie.

            Ek het lank terug in my lewe tot die besef gekom hoe skrikwekkend waar die Here Jesus Christus se woorde was, is en sal bly: “Mat 6:23 Maar as jou oog verkeerd is, sal jou hele liggaam donker wees. As dan die lig in jou donkerheid is, hoe groot is die donkerheid nie!”

            Waar mense die grootste fout van hul bestaan maak, is om goed by te voeg of goed weg te neem wat nie in die Woord van God staan nie. Verder dink baie dat hulle orals was en alles begryp – nogal terug in die Bybel se tye!

            Ek glo volkome in die Woord van God. God is my veilige vesting. Ek sal miljoene male eerder deur mense bespot en verwerp word vir my Liefde, vertroue en geloof in God – as wat ek een maal gespot en verwerp word deur Hom wat my geskape het. Ek weet hoe dwaas, ellendig en sondig ek sonder Hom is…

      2. Zuid-Afrika verlaten? Hun land laten afnemen? En wat in het land waar ze dan naartoe gaan? Wordt dat later dan ook afgepakt? Dan hebben de mensen ginder in dat nieuwe land ook geen land meer om naartoe te gaan als het ginder te heet onder hun voeten wordt.

        1. Laat ons bv. Vlaanderen als potentiële bestemming nemen, Johan.
          Sinds 45 jaar geldt, na 25 jaar Vlaams Blok of Belang, nog immer ‘eigen volk laatst’ met de ‘anti-discriminatie’ wetgeving die 24/7 als ‘anti blank’ geldt, en die ook in omringende landen als op een fluitje of startschot werd ingevoerd.

          Het is toch misselijkmakend dat ‘verbruining'(destructieve massaimport van achterlijke gevaarlijke migranten) i.p.v. ‘vergrijzing'(minder geboortes onder blank wegens verdrukking(onderdrukking) nog steeds op betaalde ontsteltenis van links kan rekenen wanneer Dewinter dat TERECHT aanvoert als grootste probleem en oorzaak van bv. verarming en verloedering.

        2. Jy is reg. Die probleem met ‘n groot gros van die Afrikaner is dat hy leiers klakkeloos navolg, self weinig doen want hy verwag die leiers moet alles doen en sal ook alles doen.
          Een kommentaar wat na my mening die beste die situasie van die Afrikaner opsom, is die van Karel Combrinck re die kenmerke van dekadente samelewings.
          Ek weet nie hoe om die skakel na die kommentaar te plaas nie anders sou ek. Dit is ‘n kommentaar om te lees en goed na te dink bloot vir die krag van die verklaringswaarde maar ook vir die lesse wat daaruit te lere is.

          1. We zijn het misdaadprobleem in Vlaanderen wel aan het
            oplossen op een andere manier.

            Overal camera’s plaatsen met gezichtsherkenning. Nultolerantie
            in Antwerpen bij de “war on drugs”, ook voor softdrugs, enzovoort.

            Het is dan ook geen toeval dat er van hieruit relatief
            gezien 5 keer meer Syriëstrijders vertrekken, vergeleken met de rest van
            Europa, want hier stelen en aanranden is veel moeilijker geworden. Vlaanderen
            is een hel geworden voor die duivels.

          2. als er ook maar niet 5x zoveel terugkomen om wèèr op kosten van de echte Vlaming door een ‘groene marokkaan’ te worden geïntegreerd, terwijl de linkse rechtbanken en hoven wegkijken van de allochtonen misdaad die links en rechts van de Schelde, dus bepaald niet alleen in Molenbeek, Anderlecht, Brussel, woekert.
            Laatst werd nog een hele groep criminele Marokkanen ‘vrijgesproken’ door een ‘foutje’ bij het aftappen.

    2. Ja Dan die moontlikheid van ‘n Waco soort slagting hier by ons is mi ‘n kwessie van tyd. En dit sal soos voorheen ‘n lekker sagte teiken wees. Soos ‘n skool of kerk of Kleinfontein of Orania..ens.
      Die regering sal gedwing word om dit te doen op grond van die suksesvolle vervolging van Christen skole en gevolglik ‘onwettige ‘ Christen gemeenskappe.

      Die Wit vaders van Tsafendastan sal eers moet uitsterf voordat daar hoop sal wees vir die Afrikaner Volkie.

      Maar ek sien in die UN het Putin – met gejuig – al die ISIL blaam van terreur op die Weste se dialektiese en dislektiese en diaboliese demokrasie geplaas. [ die’ Marxistiese kultuur’ ] Maar Putin het verswyg hoedat sy eie Marxsiste saam met die Weste span gebou het teen ons Christen Demokrasie van Verwoerd.
      Hulle het die terrorisme monster vervaardig en getoets en bemagtig in SA en nou pluk hulle die vrugte van ‘n globale terreur kultuur. – binne een geslag!
      Die Mandela spoke en duiwels is behoorlik los.

      Gelukkig kan ons nou na ons eie mense kyk en geestelik huisskoonmaak soos nooit tevore nie. Ontslae raak van ons huisduiwels en afgotjies van verraad en haat.

  6. http://www.washingtonsblog.com/2015/09/pope-francis-set-to-canonize-islamic-missionary-abu-bakr-al-baghdadi-of-isis.html
    Pope Francis announced this week his decision to proceed with the canonization of Islamic missionary Abu Bakr al-Baghdadi. A controversial figure, Baghdadi, according to the Washington Post, “established Islamic missions … as he marched North with [the] conquistadors.” A statue of Baghdadi, notes the Post, was recently erected “in the Saudi Capitol”.

    Francis informed audiences present for the announcement that Baghdadi “was one of the founding fathers of the Islamic State” and provides “a saintly example of the Quran’s universality”.

  7. Ignatius de Layola was ‘n jood en hy was op die toneel lank voor Levi Sabbatai. Die Jesuiete is deurspek met jode om hul agendas deur te voer. Na aanleiding van die Coudenhove -Kalergi plan, vra ‘n mens hoekom is die jode so angstig om van die blankedom ontslae te raak. Dit is per slot van rekening nie die blankedom wat die wereld oorbevolk nie maar die donker nasies, en hulle bydrae op alle gebiede is maar power. Hulle bly maar suurstof diewe. ‘n Mens moet agter die kap van die byl kom wat agter die uitwissing van die blankedom sit.

  8. Maar kijk de Protestant met de Atheïst op de nek eens braaf ‘tolerant’ of ‘verdraagzaam’ zijn in de VS in dit artikel uit 2014 (bijna net zo verdraagzaam als onaantastbare ongenaakbare ‘katholiek’ Jimmy Savile 45 jaar onafgebroken te laten ‘huishouden’ met kinderen in de BBC kerk) :

    Six Catholics, Three Jews and Not Much Memory at the Supreme Court

    The Roberts Court’s cultural amnesia is shocking in Greece v. Galloway, especially considering the religious discrimination the justices’ own forefathers confronted.So far, liberal analysis of the decision in Greece v. Galloway was best summarized by Andy Borowitz’s satirical headline: “In Landmark Decision, Supreme Court Strikes Down Reason Country Was Started.”

    How did we get to a point where five members of the court would believe that opening a public town board meeting in the community of Greece, New York, with an explicitly Christian prayer about Easter is no big deal? That was the gist of Justice Anthony Kennedy’s majority opinion and the (mostly) concurring opinions by Chief Justice John Roberts and Justices Antonin Scalia, Clarence Thomas, and Samuel Alito.

    Beyond the constitutional ramifications, I’m curious about how the backgrounds and life experiences of the justices affected their legal opinions and their moral imagination. This is treacherous terrain. Jurists like to claim they are only interested in applying the law; recall how during her confirmation hearings in 2009, Justice Sonia Sotomayor had to back away from her earlier comment that the perspective of a “wise Latina” would be useful on the court. But every justice is shaped by his or her heritage, especially when the case involves religion. The refusal of most court observers to even mention the religious affiliation of the justices has hampered our understanding of this important case.

    While Greece was decided 5-4, the religious split on the court is 6-3—six Catholics and three Jews. Sotomayor, a liberal Catholic, voted with Justices Elena Kagan, Stephen Breyer, and Ruth Bader Ginsburg. In a country founded by Protestants who still make up 48 percent of the U.S. population (22 percent of Americans are Catholic and 2.2 percent are Jewish), the absence of a Protestant from the court is extraordinary. It wasn’t until 1836 that the first Catholic (Roger Taney) was appointed and until 1916 that the first Jew (Louis Brandeis) made it to the high court. Now Catholics and Jews dominate, an only-in-America phenomenon. The flip-side of our unusual national talent for inclusion is the cultural amnesia displayed in this case by the court’s majority.

    The Founders—so backward in their attitudes on race—launched the republic on the basis of religious tolerance. Benjamin Franklin believed in prayer but stressed the importance of ecumenical “public religion.” Thomas Jefferson did not include his service as president of the United States on his tombstone but requested that his authorship of the Virginia Act for Establishing Religious Freedom be included. James Madison believed that “religion & Govt will both exist in greater purity, the less they are mixed together.” With God unmentioned in the Constitution, the Founders set a course that allowed, over Madison’s objections, for chaplains offering prayers at public meetings. But the tradition has favored deistic references (“God,” “the Almighty,” “the Supreme Being”) over sectarian specifics. “The Founders wanted to keep it general because theological disputes led to political upheaval,” says Jon Meacham, author of American Gospel.

    The chief justice seemed to be arguing that anything short of hostility or blatant evangelism was kosher.

    In his majority opinion, Kennedy tried to argue that the court was merely upholding that ecumenical tradition. “Willing participation in civic affairs can be consistent with a brief acknowledgment of their belief in a higher power, always with due respect for those who adhere to other beliefs,” he wrote. But the prayers before town meetings in Greece, New York, were not about a “higher power,” which is a standard and unobjectionable prayer that would not have merited an appeal to the Supreme Court. Instead, the ministers in that New York town—who not once gave way to rabbis or imams, though they had Jewish and Muslim congregations nearby—opened a public meeting by stressing, “the saving sacrifice of Jesus Christ on the cross. We draw strength, vitality, and confidence from his resurrection at Easter…”

    In his concurrence, Roberts noted that “the prayers neither chastised dissenters nor attempted lengthy disquisition on religious dogma.” The chief justice seemed to be arguing that anything short of hostility or blatant evangelism was kosher.

    Kagan was quoted in news accounts arguing that the town’s practices could not be reconciled “with the First Amendment’s promise that every citizen, irrespective of her religion, owns an equal share of her government.”

    But deeper into her superb dissent, the junior member of the court, sensitized by her background as a Jew, got closer to the feelings of anxiety and exclusion that the court’s decision has heightened:

    Let’s say that a Muslim citizen of Greece goes before the board to share her views on policy or request some permit. Maybe she wants the board to put up a traffic light at a dangerous intersection; or maybe she needs a zoning variance to build an addition on her home. But just before she gets to say her piece, a minister deputized by the town asks her to pray “in the name of God’s only son, Jesus Christ.” She must think—it is hardly paranoia, but only the truth—that Christian worship has become entwined with local governance. And now she faces a choice: to pray alongside the majority as one of that group or somehow to register her deeply felt difference. She is a strong person, but that is no easy call—especially given that the room is small and her every action (or inaction) will be noticed. She does not wish to be rude to her neighbors, nor does she wish to aggravate the board members whom she will soon be trying to persuade. And yet she does not want to acknowledge Christ’s divinity, any more than many of her neighbors would want to deny that tenet.

    So assume she declines to participate with the others in the first act of the meeting—or even, as the majority proposes, that she stands up and leaves the room altogether. At the least, she becomes a different kind of citizen, one who will not join in the religious practice that the town board has chosen as reflecting its own and the community’s most cherished beliefs. And she thus stands at a remove, based solely on religion, from her fellow citizens and her elected representatives.

    You would think that these words would carry some meaning for the Catholic majority. It wasn’t so long ago that Catholics faced great discrimination in the U.S., especially outside major cities. Catholics launched parochial schools in the 19th century after finding that Protestant-dominated public schools made their children uncomfortable. While theocracy was a Catholic tradition for hundreds of years in Europe (where it was the Protestants who began by “protesting” the abuses of state religion), the Catholic Church in recent decades has gone to pains to stress inclusion. In 1965, the Vatican II encyclical declared discrimination as “foreign to the mind of Christ.”

    Of course, Roberts, Scalia, Thomas, and Alito aren’t exactly Vatican II Catholics; Kennedy can be a Pope Francis man on some days, but not in this case. All were born after the worst of the anti-Catholic bias had abated in the U.S. and suffer from a collective memory loss unworthy of their intelligence. They are often accused of lacking empathy, which is another way of saying that they lack moral imagination. With judicial temperaments abstracted to the point of indifference, they seem incapable of imagining themselves even in the shoes of their own grandparents, much less people different from themselves. This is among the worst judicial traits imaginable.

    http://www.huffingtonpost.com/chris-weigant/supreme-courts-lack-of-re_b_5545989.html

    1. Die ‘Founding Fathers” van die VSA was natuurlik 80% Vrymesselaars Baalkultus. – waaroor die hele Washington stad getuig en die Statue of Liberty.
      Ons Afrikaners het presies dieselfde geskiedenis maar ons het ‘n unieke asemrowende reddende Gelofte om ons volk stigting te motiveer.

Maak 'n opvolg-bydrae