Vrystaat – Bladsy 8 – praag.co.za

Slenkdalkoors versprei

‘n Boer is dood en sewe gevalle van die gevreesde slenkdalkoors is in die Vrystaat en die Noord-Kaap aangemeld, het die adjunkminister van gesondheid Maandag gesê.

“‘n 45-jarige man wat op 26 Februarie in die hospitaal opgeneem is, is ‘n dag later dood ná slenkdalkoors by hom gediagnoseer is,” het Molefi Sefularo in ‘n verklaring gesê.

“Die ses ander wat die virus het, word in die hospitaal behandel.”

Dié virus het sowat 1 000 veediere sedert die uitbreek daarvan in Brandfort, Soutpan en Wesselsbron geaffekteer.

Volgens Agriwiki is slenkdalkoors ‘n erge virussiekte wat hoefdiere soos skape, bokke en beeste aantas.

Diere word aanvanklik besmet as hulle deur muskiete wat die virus dra, gebyt word.

Hierna word die diere direk besmet omdat hulle blootgestel word aan geaborteerde fetusse en besmette materiaal.

Sefularo het gesê 15 plase het veevrektes weens dié virus aangemeld.

Mense wat in direkte kontak met besmette diere kom deur byvoorbeeld die hantering van karkasse, nageboortes en veral bloed kan griep-verwante simptome ontwikkel soos hoofpyn, liggevoeligheid, spier- en gewrigspyn.

карданный светильник

Slenkdalkoors eis een

Een persoon is dood aan slenkdalkoors (Rift Valley Fever) en vyf gevalle is reeds aangemeld, het die gesondheidsdepartement aangekondig.

Fidel Hadebe, woordvoerder vir die departement, het gesê een geval in die Vrystaat en een in die Noordkaap is sover bevestig.

Die slenkdalkoorssterfte was in die Vrystaat.

“Dit was aanvanklik net ‘n kwessie vir diere, maar het nou oorgeslaan na mense.

“Ons stel voor dat enigiemand in die geaffekteerde gebiede moet kontak met diere soveel as moontlik vermy,” het Hadebe gesê.

Mense kan die siekte opdoen as hulle deur ‘n besmette muskiet gebyt word, of in kontak kom met ‘n dier wat die siekte het.

Die simptome van die koors stem ooreen met dié van griep-simptome.

океанские яхты Лобановский

Vrystaatse boer keelafgesny

’n Vrystaatse boer, Ernest Giefeke, is vroeg Saterdagoggend aangeval en na bewering deur drie mans op sy plaas in Ficksburg vermoor, het Beeld berig.

Hy het sy diere en plante gaan water gee toe hy deur die swart mans oorval is, het die polisie gesê. Die voorval het vroeg Saterdagoggend op die plaas Goeiehoop plaasgevind.

Giefeke is met ‘n klip agter kop geslaan en sy keel is met ‘n mes afgesny.

Die aanvallers het daarna geld en vuurwapens by sy vrou geëis, maar sy het daarin geslaag om die noodhulpknoppie te druk. Die mans, gewapen met ‘n mes en ‘n skroewedraaier, het daarna van die toneel gevlug.

Niemand is nog in verband met die voorval in hegtenis geneem nie.

сауна проектирование

Fourie du Preez speel Vrystaat planke toe

Rugby is ‘n dramatiese spel wat homself leen tot wonderlike vergelykings, maar die standaardrugbykommentator se kokertjie metafore is maar skraal. Een waarvoor daar ‘n besondere verknogtheid bestaan, van Kobus Wiese tot Warren Brosnihan, is om dit met boks te vergelyk vroeg in die wedstryd. Dan is daar te vertelle dat die spanne “nog versigtig is,” en “mekaar nog voel-voel”.

Wel, gister op Loftus was daar geen effense gepiets-en-kyk nie. Suid-Afrika se twee spogspanne het soos swaargewigboksers uit die hoek gestorm en woes en wild begin haak en swaai. Dit was veral die Vrystaat wat die ene Smokin’ Joe Frazier was. Hulle het die losskrums soos Scud-missiele getref, alles wat blou is en naby die bal kom, stukkend gelak, baklei vir lynstaanbal en toe Gurthro Steenkamp boonop nog gesukkel het om die raaisel van die kragbuks, WP Nel, in die skrums te ontrafel, het die Cheetahs die Jakarandastatters as’t ware teen die toue gehad. Hulle het die Noord-Transvaalse skop-en-smoor taktieke geheel en al geneutraliseer met uitbundige aanslae uit die diepte van hulle gebied uit.

Maar daar is ‘n ou bokswysheid oor swaargewigte: Een hou is al wat dit verg om die gang van ‘n geveg óf te verander, óf kortaf te beëindig. Noord-Transvaal het van die toue af geklou en –grou en nie één groot hou geplant nie, maar drie, en elke keer was dit die gevegsarties, Fourie du Preez, wat die onbewaakte kakebeen gesien en die opstopper geplant het. Eers was dit tydens die Noord-Transvalers se eerste opmars die Vrystaatse kwartgebied in. Du Preez het ‘n straftikskoppie geneem, vir François Hougaard in ruimte teen die oorkantste kantlyn gesien, ‘n voltrefferskoppie met ‘n boog daarin gepos en die jong vleuel het gevang, vasgemaak en oorgeval vir ‘n drie.

Morné Steyn, wat deesdae skop asof hy nooit weer die kans gaan kry nie, het verdoel. Tien minute later het ‘n Vrystaataanval nogmaals teen die Noord-Transvaalse kus gestrand, Dewald Potgieter is vort met die losbal wat hy Du Preez gevoer het. Die professoragtige skrumskakel het in die hart van Cheetah-gebied ingenael terwyl hy vir Bryan Habana van buite na binne gerangeer en toe soos ‘n pyl uit ‘n kruisboog oor die oop veld afgevuur het.

Die Vrystaat, blykbaar onbewus daarvan dat hulle neusdiep in die onwelriekendheid is, het net so ewe met hulle wedstryd aangegaan en aanval na aanval teen die Bloues gewerp. Maar weereens was dit ‘n onbeskermde bal wat hulle opgedok het en met al die dodelike skielikheid van ‘n muisval, het Fourie du Preez aan die werk gespring vir nog ‘n een-twee met Habana. Dié keer was dit ‘n venynige steekskop wat die aspirant Kapenaar gejaag en ingehaal het vir sy tweede drie.

Een, twee, drie houe soos Mike Tyson hulle in sy jeug geslaan het. Gerrie Coetzee het in sy hele loopbaan nie een keer van die planke af opgestaan om dit te doen nie. Arnold Taylor en Brian Mitchell het. Die Vrystaat het al dikwels. Maar nie dié keer nie.

Een-twee-drie, toe is hulle 0-21 agter. Van daar het Morné Steyn oorgeneem en nog vyftien punte gemunt. Natuurlik het die Vrystaat terugbaklei, heroïes ook, met die jong bulterriër, Heinrich Brüssouw in die middel, onder, bo, op die vleuel, in die middelveld, op die dekverdediging, op die aanval as skakel en as onplantbare baldraer, wat die stryd gevoer het. Op sy skouer was die blonde baksteen, Adriaan Strauss, die bittereinder Frans Viljoen en Nico Breedt.

Die Vrystaat het uiteindelik net soveel drieë as die Blou Bulle gedruk – drie, elkeen op sy manier ‘n meesterklas in flair, vasbyt en geduld. Maar Morné Steyn het die Noord-Transvalers buite bereik gehou. Boksgevegte word nie net deur bysteke gewen nie. Steyn weet duidelik hoe om soos ‘n skoenlapper te sweef.

Eindstryde is veronderstel om gruwelike taai, ongenaakbare, inhalige affêres te wees. Gister s’n was verseker nie ‘n dansles nie, maar dit was opwindend, vol passie en met ‘n asemrowende tempo. Dit is een vir die braaivleisvure en die legendebundels van môre. Die Vrystaat sal nie lekker slaap nie. Hulle sal omrol met die wete dat hulle hierdie wedstryd kon en behoort te gewen het.
As hulle net die bal beter beskerm het… of as Heini Adams maar net gespeel het, en nie die Professor van Pyn, Fourie du Preez nie.

topcargo отзыв

Kop op die Blok sê: Wees stil my hart, die beker is blou

Voetbal word dikwels as ‘n metafoor vir oorlog gebruik. Maar die vergelyking kan ook anderkant toe vloei, want, maak geen fout nie, môre op Loftus is dit oorlog, en dit is oorlog vir die afficionado, ‘n keurslag tussen twee plettermagte met wyduiteenlopende samestellings, kragpunte en krygsdoktrines.

Ingegrawe aan die eenkant is die allesverowerende Blou Bulle, ‘n span wat herinner aan Romeinse blokformasies, wat staatmaak op maneuvrering, altyd op soek om hulle Schwerpunkt, hulle magsfokus, op die vyand se swakplek te konsentreer. Hulle strategie berus op klipharde frontliniekrygers wat in een ondeurdringbare skildmuur opereer, ‘n oordonderende lugaanval en vernietigende snellers in reserwe, gereed om deur bresse in die opponent se linies te klief. Teenoor hulle is ‘n meer ongereelde mag, ‘n bende stropers wat met mobiliteitstaktieke die vyand gaan lastig val, ontwrig en die falankse se hegte formasies gaan probeer lostorring.

Teenoor die kalm, momentumryke Romeinse linies van die Noord-Transvalers, gaan die Vrystaters kom soos Vikings, soos Genghis Kahn se Mongoolse ruitery, soos William Wallace se barbaarse Hooglanders, asof vanuit alle hoeke en windrigtings, vinnig, venynig en vreesaanjaend. Sukses in oorlog berus op ‘n mag se vermoë om met die vyand op ‘n plek en tyd van sy eie keuse slaags te raak. Die Blou Bulle se hele benadering berus daarop om die ander span terug te druk in dié se kwartgebied en om hulle daar in ‘n voorspelerkonfrontasie te betrek. Hardehande soos Derick Kuün, Gurthrö Steenkamp, Bakkies Botha en Pierre Spies kan dan as stormramme ontplooi word. Niemand is meer geduldig en verwoestend as dit by hierdie tipe beleg van ‘n doellyn kom nie. As die Vrystaat hulle self in die tipe uitmergelslag laat insuig, gaan hulle troepe uit die agterlyn moet onttrek om die aanslae rondom die losgemale te stuit, en met Olivier, Pretorius en Habana wat oorgehaal wag vir ‘n verskraling van die verdedigingslinies agterlangs, kan dit fataal wees.

Die Vrystaters sal hoop om met ‘n meer vloeibare inval die Ligbloues te dwing om hulle taktieke aan te pas. Die Cheetahs het self hierdie seisoen gewys hulle het ‘n voorpak wat kan rol en kan maal en kan rolmaal, maar hulle sal ‘n uitgebreide loopgraafworsteling wil vermy, juis omdat hulle kwesbaar is teen die teenaanval. Om ‘n verdedigingsoorlog in hulle eie kwartgebied te vermy, sal hulle die skopaanval van Morné Steyn en Fourie du Preez moet neutraliseer. Hoewel Jacques-Louis Potgieter en Hennie Daniller self weet wat die voorpunt van ‘n skopstewel is, is hulle beswaarlik die skerpskutters wat die Noord-Transvaalse nommer 9 en 10 is. Hulle beste verweer sal wees om uit diepte aan te val, iets waarvoor hulle uitmuntende flair het. Die beste scenario vir die Vrystaters sal ‘n gebroke slagveld wees, met kort, skerp skermutselings waar hulle Apache-stroopdief, Heinrich Brussouw optimaal aangewend kan word. Hy gaan by die breekpunte brutaal gekonfronteer word deur Deon Stegmann en Dewald Potgieter en dié worsteling gaan ‘n spitspunt van die wedstryd wees.

Vir Noord-Transvaal om dié wedstryd te wen, is dit nodig dat hulle deurgaans bedag daarop is dat die Vrystaat nie verslaan is voor ‘n onvoorwaardelike oorgawe wat eers na die eindfluitjie gaan kom nie. As die Cheetahs, met tien minute oor, nog binne trefafstand is, gaan die Blou Bulle sukkel om hulle vasgepen te hou. Daar is 22 Haaie wat somber dáárvan kan getuig.

Daar wag ‘n voetbalglorieverhaal om Saterdag geskryf te word. Die Blou Bulle kan ‘n epiese bloemlesing van oorwinnings voltooi. Steenkamp, Matfield, Botha, Rossouw, Du Preez, Olivier en Habana kan ‘n unieke versameling dekorasies saamstel as die Curriebekerwennersmedaljes om hulle nekke gehang word om teen dié van die Wêreldbeker, Drie Nasies-trofee en die Super 14 te klingel. Die Vrystaat, nou weer, kan nog ‘n oorlogsprokie by hulle Curriebekersuksesse van 2005, ‘6 en ‘7 skryf. Dis dan ‘n stryd tussen Wit en Blou en om te wen sal die Pretorianers spierwit gesukkel of die Vrystaters potblou baklei wees.

So, wie gaan dit wees wat vonkelwyn uit die tuitbeker drink? My hart sê ek gee nie om wie wen nie, maar my kop sê tuisterrein, ‘n wekroep tot geskiedenis, ‘n eindstryddeurwinterdheid en ‘n onwrikbare, suksesvolle wedstrydstrategie gaan Silvo op die Noord-Transvalers se inkopielys vir Maandag inskryf. Die Beker, soos die Afrikanerhartland se bloed, is Blou. Ek sit my kop op die blok: Die Blou Bulle wen met vyf punte nadat die Vrystaat ‘n manmoedige, flambojante, vatso! drie net voor die sirene druk.

игры детскии

‘n Vroeë voorspelling vir 31 Oktober

Laat ek dit onomwonde stel: ek is ‘n ondersteuner van die Bulle. Hoe dan anders vir ‘n oud-Tukkie en inwoner van Verwoerdburg?

Ek is egter bevrees dat dinge nie so goed sal lyk vir mense soos ek op 1 November 2009 nie. Op daardie datum gaan die Vrystaat die Curriebekerkampioen wees, as jy my vra.

Hier is my redes:

1. Die Bulle se skrum is al die ganse seisoen verdag, en met tye bra beroerd. Die Vrystaat, daarenteen, het die Haaie se Springbokvoorry die afgelope naweek ‘n absolute les in skrumwerk geleer. Die Vrystaatse voorry is ‘n orde beter as die regstellende-aksie Zimbabwiese Mtwarira en die blygemaakte haker, John Smit. Die Bulle se skrum, wat op sy beurt swak afsteek teen die Haaie s’n, gaan op 31 Oktober deurentyd in trurat werk. Beide Fourie du Preez, die beste skrumskakel op aarde, en sy losvoorspelers gaan gevolglik geneutraliseer word. Met jou skrum op die agtervoet, kan jou losvoorspelers glad nie so effektief aanval of verdedig nie.

2. Heinrich Brussow. As balsteler het hierdie korterige fenomeen geen gelyke nie. George Smith en Richie McCaw kan loop slaap. Hierdie Afrikanerseun is die beste losvoorspeler in wêreldrugby. Hy gaan die lewe hel maak vir die Bulle se losvoorspelers. Omgekeerde balbesit, ten gunste van die Vrystaat, gaan aan die orde van die dag wees.

3. Die onlangse geskiedenis. Die Bulle het onlangs gesukkel teen die Vrystaat in die eindstryd. Een keer was dit verloorsake, een keer gelykop.

Daar is enkele faktore wat die Vrystaat se opmars kan kniehalter. Een is hulle lynstaan, en die tweede is die stelskoppery. Ek is egter van mening dat die bogenoemde drie faktore deurslaggewend gaan wees.

Dus: ek gaan die Curriebekereindstryd op 31 Oktober met een oog dophou, siende dat my span, die Bulle, nie veel van ‘n kans het nie. My troos gaan wees dat die Vrystaat beslis my tweede gunstelingspan is. Ek is veel, veel gelukkiger daarmee dat die Curriebeker deur die Vrystaat gewen word, as deur die kunsmatige Haaie se gekoopte geldspan, of die WP met die afstootlike Puke Watson as kaptein.

Lees Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

купить липецк ключи

Vrystaat verloor op punte

Die Vrystaat het ‘n ongekompliseerde rugbyfilosofie: Om ‘n wedstryd te wen, moet jy sorg dat jy meer punte as hulle het. Alte dikwels hierdie jaar het hulle teenstaanders meer punte as die Cheetahs gekry. Die Vrystaters hardloop en dryf en val aan en maak dit maklik lyk om punte te kry. Maar hulle laat te dikwels toe dat ander spanne ‘n groter puntetotaal as hulle bereik.

Gister het die Vrystaat die Blou Bulle verras en het as gevolg van net een rede verloor: Hulle het minder punte as die Pretorianers aangeteken. Terwyl dit alles verstommend eenvoudig klink, het die Cheetahs hierdie seisoen allerlei splinternuwe metodes gevind om hulle voetbal mee te kompliseer. Dis amper asof ‘n oordrewe sportmangees aan die wortel van die ellende lê.

Niks demonstreer dít beter as toe Fabian Juries net na halftyd die Blou verdedigingslinie laat borrels hap het toe hy om hulle geskroei het vir ‘n drie wat die Cheetahs ‘n aanspraak op die wedstryd gegee het. Maar amper asof dit onsportief sou wees om in ‘n posisie te bly om ‘n voorsprong te bekom, staan hulle toe ewe opsy sodat Wynand Olivier die drie van Fabian Juries kan neutraliseer.

Vroeër het die Blou Bulle presies volgens verwagting die Cheetahs gevou en opgerol. ‘n Morné Steyn-strafskop en ‘n Gerhard van den Heever-drie het die Bloues gou met 10-0 voorgekry. ‘n Dewald Potgieter-afstormdrie en Steyn se rente het die Noord-Transvalers laat voorloop 17-0.

‘n Tweetal Fabian Juries-drieë, een net voor rustyd en een net daarna, het die wedstryd binne die Cheetahs se bereik gebring. Uiteindelik was dit Blou Bulle wat die strooptoglustige Cheetahs uit die loopgrawe gehou het – net-net. Die Ligbloues wen 30-27.

Nie een span is tevrede huis toe nie. Die Cheetahs moet vrede maak met die gedagte dat hulle Curriebekeraanspraak vir die seisoen daarmee heen is. En die Blou Bulle moet wonder hoekom die toevoeging van hulle Springbokke nie die oorheersing waarop hulle staatgemaak het, besorg het nie. Dit kan wel wees dat die Cheetahs gister een van hulle beste wedstryde dié seisoen gelewer het. Hulle het egter minder punte as die Blou Bulle aangeteken. Dit beteken natuurlik dat die Blou Bulle meer punte as die Vrystaat behaal het. En só gesien, lyk die Pretorianers eintlik na Curriebekerkampioene.

Kop op die Blok: Nou vir die Blou

Omdat die Blou Bulle so ‘n stoere bydrae tot die Springbok-lotgevalle maak, het hulle seisoen die patroon van die afgelope paar jaar herhaal: Terwyl die hardebaarde met toetsspanne wedywer, word hulle plekke volgestaan deur belowende maar nat-agter-die-ore penkoppe. Hulle werk is om huis en haard te verdedig totdat die gesoutes terug is van hulle internasionale pligte. As die Blou Bulle binne trefafstand op die punteleer is, is die plan dat die toetsspelers ‘n plek in die halfeindrondtes sal konsolideer en as hulle eers daar is, wel, geen ander provinsiale span verstaan so goed soos die Blou Bulle hoe om trofees te wen nie.

Nou is dit ook so dat die Vrystaat met hulle grofste geskut nie veel beter as die Pretoriase plekhouers is nie. Hulle weet nou min of meer hoe goed hulle is en dit is moeilik om te sien waar hulle nog elemente sal vind om hulle spelpeil te lig.

‘n Blou span, aan die ander kant, wat skielik versterk word deur Victor Matfield, Danie Rossouw, Pierre Spies, Morné Steyn en Wynand Olivier, lyk skielik na ‘n span waarvoor ‘n Curriebeker-wennersparade solank gereël kan word. Frans Ludeke kan nou in die woorde van Hannibal Smith opreg mymer dat hy daarvan hou as ‘n plan bymekaar kom. Daar is nou genoeg wringkrag in die dieselenjin en in Spies, Dewald Potgieter en Deon Stegmann het hulle ‘n goedgebalanseerde lostrio wat die Blou bal kan beskerm, maar wat ook terreur in hulle opponente se geledere kan saai.

Morné Steyn sal boonop môre koers en kalmte na die agterlyn bring, terwyl die senterduo van Wynand Olivier en Jaco Pretorius nie net die verdedigingslyn sal styf trek nie, maar wat ook die belofte inhou om groot en skielike ellende op die Cheetahs uit te stort.

‘n Voorspelling: Die Blou Bulle wen met vyftien punte.

Данильченко Харьков

Jansen veroorsaak rassespanning

Prof. Jansen wil nou regtig nog verdere rassespanning veroorsaak met geforseerde integrasie. Integrasie en die ontkenning van Afrikaans veroorsaak meer geweld/rassekonflik tussen wit en swart studente en die natuurlike vermindering van wit studente wat inskryf by KOVSIES wat ook sy slaagsyfer drasties gaan laat daal.

Weereens 'n onnosele bruine wat na die ANC se pype dans.