plaasaanvalle – Bladsy 4

Plaasmoorde toring bo misdaadkoers uit

Dit is ‘n donkere dag vir ‘n land as sy Nasionale Kommissaris beweer dat misdaad onder beheer is as die moordsyfer styg tot 16 259 gevalle per jaar. Dit beteken dat byna 2 moorde per dag ekstra gepleeg word om die totale aantal moorde op byna 45 per dag te staan te bring!

Plaasmoorde toon ‘n nog meer onrusbarende prentjie. In dieselfde tydperk het plaasmoorde met 34% gestyg tot 68 in 2012/2013 teenoor die 50 moorde in 2011/2012. Plaasaanvalle het toegeneem van 112 gevalle tot 176 gevalle. Omdat plaasaanvalle gereken word as aanvalle op mense en nie op eiendom nie, kan aangeneem word dat baie van hierdie aanvalle niks anders is nie as poging tot moord, wat suksesvol afgeweer kon word.

“Wat nog meer ontstellend is, is die polisie se oënskynlike argeloosheid oor hierdie situasie. Op die SAPD se amptelike webwerf is die bladsy oor ‘Farm Attack’ onder ‘Crime Prevention’ al vir maande ‘under construction’, wat daarop dui dat hulle hoegenaamd geen erns toon met hierdie misdaad nie,” sê mnr. Henry Geldenhuys, Adjunk-President van TLU SA en Voorsitter van die Veiligheidskomitee. “Omdat die polisie hardnekkig weier om plaasmoorde as ‘n aparte misdaad kategorie te toon in sy statistiek is hy dus nie eens bewus van hierdie onrusbarende toename in plaasaanvalle nie. Daarby moet in gedagte gehou word dat TLU SA se databasis op plaasaanvalle en -moorde waarskynlik onvolledig is omdat ons net aangewese is op die terugvoer van ons lede of wat die media rapporteer, en wat ons dan verifieer. Die prentjie kan dus selfs slegter daar uit sien,” sê mnr. Geldenhuys.

Sedert 1 April vanjaar tot op hede toon TLU SA se databasis 37 moorde in 110 plaasaanvalle. As hierdie tendens sou voortduur tot aan die einde van die huidige verslagjaar, sal plaasmoorde op 74 te staan kom uit 220 aanvalle, wat ‘n verdere styging van 24% sal verteenwoordig.

“Die feit dat die kommissaris reken dat misdaad onder beheer is, dui daarop dat boere geen verhoogde belangstelling in hulle probleme moet verwag van die polisie nie, en gevolglik moet voortgaan met hulle selfbeskermings opleidingsprogramme en opknapping van hulle veiligheidsmaatreëls,” sê mnr. Geldenhuys.

Sexwale wil met boere praat

Dr. Pieter Mulder, VF Plus-leier en adjunkminister van Landbou, Bosbou en Visserye en minister Tokyo Sexwale, minister van Huisvesting, het gister (17 Februarie 2010) gesprek gevoer oor minister Sexwale se uitlatings dat kommersiële boere wat van hulle werkers ontslae raak, die hoof oorsaak is van die groot plakkerskampe langs stede in Suid-Afrika.

Tydens die gesprek het minister Sexwale die wens uitgespreek om ook met Suid-Afrikaanse kommersiële landbouers oor die saak te praat. Dr. Mulder het hulle gesprek as positief en opbouend beskryf en onderneem om so spoedig moontlik so ’n gesprek tussen kommersiële landbouers en die Minister te reël.

Tydens die debat oor president Zuma se staatsrede het dr. Mulder minister Sexwale oor sy stellings dat kommersiële landbouers die hoofrede vir verstedeliking is, wat hy by ’n Parlementêre portefeuljekomitee gemaak het, gekritiseer. Minister Sexwale se stellings het ook heftige reaksie van georganiseerde landbouorganisasies uitgelok. Dr. Mulder het daarop gewys dat verstedeliking ’n internasionale verskynsel is wat by alle Afrikastede voorkom waar geen Suid-Afrikaanse boere is nie.

Dr. Mulder het verder geargumenteer dat die regering die afgelope vyftien jaar groot onsekerheid in plattelandse gebiede geskep het met hulle beleidsrigtings teenoor Suid-Afrikaanse kommersiële boere. “As die regering hierdie probleme aanspreek sal hulle verbaas wees oor die goedgesindheid en positiewe benadering by meeste boere om landelike gebiede te ontwikkel en om so te help om die verstedelikingstroom te vertraag,” volgens dr. Mulder.

Tydens die gesprek het minister Sexwale sy stellings verduidelik en aangedui dat misverstande opgeklaar kan word deur regstreeks met georganiseerde landbou hieroor te praat.

Steeds volstruispolitiek oor misdaad

Dit is steeds onduidelik waar pres. Jacob Zuma sy handboek gekry het oor hoe om ‘n land nié te regeer nie. Hy wend dit egter klaarblyklik steeds mildelik aan.

Terwyl nog ‘n uiters grusame plaasmoord in die Oos-Kaap, te midde van ‘n dawerende swye in al elf amptelike tale deur die regering, aan die lig kom, word ‘n parlementslid gedwing om ‘n opmerking terug te trek dat die regering wetteloosheid bevorder. Buite die parlement was meer as twintigduisend protesbriewe van die publiek om beswaar oor misdaad te maak, maar die regering weier om dit in ontvangs te neem.

Dié protesbriewe was die gevolg daarvan dat pres. Jacob Zuma in sy staatsrede slegs enkele futlose sinne aan misdaad en die bekamping daarvan afgestaan het.

Aan die vooraand van hierdie staatsrede het ver skeie aanvalle op gesinne in veiligheidskomplekse plaasgevind, was daar lewensverlies en is die vrou van ‘n gospelsanger verkrag. Minstens vyf boere of hul gesinslede is vanjaar reeds in plaasaanvalle vermoor, die meeste uiters grusaam.

Onlangs het die Nederlandse koerant Trouw ‘n artikel geplaas waarin met taamlike grusame detail oor Suid-Afrika se plaasmoorde berig word. Sedertdien het minstens nog drie sulke moorde plaasgevind.

Om tot die gevolgtrekking te kom dat die regering wetteloosheid aanmoedig is dus nie te moeilik nie, en ‘n eis om so ‘n opmerking wat onder parlementêre privilegie gemaak is terug te trek sonder om opposisiebetoë hieroor aan te hoor, laf.

Vrye mark ekonome is dit eens dat die staat se rol in die ekonomie beperk moet wees tot die verskaffing van ‘n veilige omgewing waarbinne markkragte optimale spierkrag kan toon. Al is almal nie ewe oortuig dat die staat se rol so beperk kan word nie, beteken dit nie dat iemand die veilige omgewing as voorvereiste betwis nie. Dat die regering juis nou, aan die vooraand van die nasionale begroting volstruispolitiek oor misdaad aan die dag lê druis in teen landsbelang, net soos die onwilligheid om nasionaliseringspraatjies behoorlik nek om te draai.

Te midde hiervan het die Minister van landelike Ontwikkeling en Grondhervorming weer die opmerking gemaak dat die beginsel van vrywillige verkoper, gewillige verkoper, nie bekostigbaar is nie, en daarom ‘n groot bedreiging vir die land se veiligheid inhou. Die verwagtinge wat die regering op hierdie wyse wil paai, is in ‘n land met marginale landboustoestande egter nog gevaarliker, aangesien betreklike groot plase nodig is om ‘n inkomste gelykstaande aan die regering se minimumlone te verseker. Tog hou die regering vol met stellings dat hy landelike armoede wil teenwerk deur die grootskaalse vestiging van kleinboere. Enige landbou-ekonoom sal uitwys dat hierdie beleid armoede skep en voedselsekuriteit na die maan stuur – juis die grondslag vir geweld.

free slot games

Waar is dit veilig?

‘n Aantal jare gelede het ‘n Suid-Afrikaanse minister die opmerking gemaak dat huisbrake in Australië meer algemeen voorkom as in Suid-Afrika.

Niemand het hom ernstig opgeneem nie.

Die minister se statistieke is waarskynlik gebaseer op dié van Nation Master, wat Australië inderdaad bo-aan die lys plaas met Suid-Afrika in die 10de plek. Hierdie tabel druk egter huisbrake per 1 000 van die bevolking uit, waar die SAPD se syfers dit in huisbraak per 100 000 van die bevolking uitdruk. Word die SAPD se eie syfers gebruik en omgewerk na dieselfde norm as dié Nation Master, klop dit hoegenaamd nie en is dit duidelik dat die twee instellings nie dieselfde syfers as grondslag gebruik nie.

Selfs al sou dit statisties die waarheid wees, is dit in Suid-Afrika so dat die totale lengte van duiwelsvurkomheining waarskynlik langer as die Chinese se Groot Muur is. Dit is afgesien daarvan dat versekeraars diefwering vereis wat aan tronktralies herinner, alarms en dikwels gewapende reaksie. Voeg hierby die groot, kwaai honde en ‘n gemiddelde voorstedelike huis in Suid-Afrika herinner goed aan Fort Knox.

Ten spyte hiervan beleef Suid-Afrika jaarliks ongeveer ‘n kwart miljoen gerapporteerde huisbrake. Omdat dit so moeilik gemaak word om in te breek word eenvoudig gekyk waar die swak skakel is, en dit is wanneer die mense tuis is, met die gevolglike skerp toename in huisrooftogte. Dit beloop nou reeds sowat 20 000 gerapporteerde gevalle per jaar, dubbel soveel as 5 jaar gelede.

Voeg hierby die moorde en verkragtings tuis wat in ander kategorieë opgeneem word, en dit is skrikwekkend, om die minste te sê.

Die afgelope week het verskeie voorvalle van moord- en roof in veiligheidskomplekse voorgekom, met die jongste die verkragting van die vrou van ‘n gospelsanger terwyl die sanger vasgebind was.

Intussen duur plaasaanvalle ongestoord voort, waar die landbouers ook intensiewe voorsorg tref, waaronder intelligensiestelsels en eie reaksiemagte.

Plaasmoorde in Suid-Afrika is statisties die hoogste voorkoms van moord onder enige identifiseerbare groep ter wêreld – selfs hoër as bruin mans in die Wes-Kaap wat tradisioneel as die hoogste ter wêreld gereken is en met bendebedrywighede verband hou.

Die regering se reaksie is om die burgery te ontwapen. Uiteindelik wil die polisie sien dat net die polisie wapens het – ‘n skrikwekkende gedagte as in gedagte gehou word hoeveel wapens die polisie jaarliks verloor. Skrikwekkend as die omvang van wapensmokkel oor die land se grense in gedagte gehou word. In die proses is dit nie die wetsgehoorsames wat bewapen word nie, maar die misdadigers.

Die regering swyg dawerend oor plaasmoorde.

Navorsers het ‘n patroon ontdek in hoe ‘n mate lande, of in die geval van die VSA se deelstate, skielik strenger oor vuurwapens in privaatbesit word namate groot Fifa-byeenkomste daar aangebied gaan word.

Burglin’ Bob

Plaasmoorde in Nederlandse pers

“Zuid-Afrika Jonge zwarte mannen martelen en vermoorden ongeveer honderd blanke boeren per jaar. In Zuid-Afrika worden gemiddeld twee boeren per week vermoord. Boerenorganisatie Agri SA luidt de noodklok.”

So begin ‘n berig in vandag se uitgawe van Trouw.

Die berig handel in wese oor die hofverskyning van die vermeende moordenaars van die Van Zyl-egpaar van Senekal, wat eers met “een vleeshaak” aangeval is voor hulle vermoor is.

Hierdie berig is die jongste in ‘n skynbare oplewing in die belangstelling oor die lot van kommersiële boere in Suid-Afrika. Die leier van minstens een klein politieke party het al aangedui dat hy kort na mekaar twee media-oproepe oor plaasmoorde uit Europa gekry het – een uit Nederland en een uit Spanje.

Die berig vermeld voorts dat Suid-Afrika deur sowat 750 tot 800 plaasaanvalle per jaar geteister word, wat ongeveer ‘n honderd sterftes per jaar oplewer.

Die berig lig ook die “patetiese” speurwerk in die land uit, en dat maar sowat 12 persent van die sake wat by die polisie aangemeld word, in ‘n veroordeling uitloop.

Volgens die berig meld Agri SA dat die plattelandse veiligheidsplan nie werk nie omdat te veel poilisiebeamptes nie hul werk doen nie, en dat te veel “rotten appels” in die polisie nie ontslaan word nie.

Trouw haal selfs een van Van Zyl se werkers aan oor wat hy tydens die begrafnis gesê het: We hebben lang samengewerkt. Hij was een goede man. Als ik een schaap kwijt was, hielp hij mij zoeken.”

free gambling games no deposit

Feite, asseblief!

TLU SA kan nie anders nie as om die Minister van Behuising, Tokyo Sexwale se stelling dat met die invoer van die huurarbeiderswet, boere “miljoene” arbeiders weggejaag het wat nou in plakkerskampe sit, te verwerp nie.

“Mnr. Sexwale maak hom skuldig aan dieselfde soort uitsprake soos wat ander ministers voorheen gemaak het, en wat net ‘n algemene stelling is sonder enige bewyse,” sê TLU SA se president, mnr. Ben Marais. “Die regering moet ophou om sake te dryf waarvan die bewyse ontbreek en wat kan lei tot roekelose optrede.”

“Dit sal mnr. Sexwale meer loon om eers sy feite reg te kry, voordat hy emosionele uitsprake maak wat reeds bedreigde boere, verder bedreig. Die feite is dat werkers wat hulle werk op plase verloor het, slegs ‘n byna weglaatbare deel uitmaak van inwoners van plakkerskampe, en dan bowendien in die meeste gevalle hulle werk verloor het as gevolg van beleid wat die ANC-regering self geïmplementeer het.

Die oorgrote meerderheid van die jongste intrekkers van plakkerskampe, is afkomstig uit Afrika noord van die Limpopo, omdat mnr. Sexwale se regeringskollegas nie grensbeheer wil toepas nie. As hy nie sy beloftes van huise vir almal kan nakom nie, moet hy heel eerste gaan kyk na sy eie regering se aandeel daarin, in plaas daarvan om die boere as maklike teiken te blameer vir iets waaraan hulle geen aandeel het nie,” sê mnr. Marais.

Nuwe besems

Niks kan erger as Lawwe Lulu wees nie.

Vir die land se kommersiële landbousektor het ‘n skynbaar nuwe dag aangebreek toe Pres. Jacob Zuma Lulu Xingwana na ‘n ander portefeulje geskuif het, en wyle Dirk du Toit uit sy span weggelaat het.

In hul plek het onderskeidelik Tina Joemat-Pettersson en dr. Pieter Mulder gekom, en na aanvanklike uitsprake het dit gelyk of kommersiële boere nou hul Aspoestertjie-status kwyt sou wees.

Dat alles nie pluis sou wees nie, moes dalk reeds afgelei gewees het toe die departement steeds dawerend oor plaasmoorde en plaasaanvalle swyg.

Joemat-Petterson het ook erken dat die kundigheid in haar departement ontbreek om boere se tariefbelange aan te spreek. Die georganiseerde landbou het sy dienste gratis aangebied, en die minister het dit aanvaar.

En daarna is niks weer hieroor van die minister gehoor nie, en boere, veral graanboere, se probleme bly in wese onveranderd.

Dit herinner aan die Dirk du Toit-era waar die minister by ‘n vergadering boere, waarby sy departemente van Landbou en van Grondsake goed verteenwoordig was, boere vra vir voorleggings om ‘n klagtedirektoraat op die been te bring, omdat sy eie kantoor nie die volle neerslag van onbevoegde of onwillige amptenare kan hanteer nie. Wanneer hy egter tydens die verrigtinge ‘n onderhoud voor die TV-kameras doen, sing hy ‘n gans ander deuntjie.

En swyg in alle tale oor plaasaanvalle.

In Europa is dit nie vreemd nie as boere opruk en met hul plaasinstrumente groot chaos veroorsaak nie. Veral die Franse boere het al so internasionaal die nuus getref.

Een maal het Suid-Afrikaanse boere ook in die taal gepraat wat die regering blykbaar verstaan, en die sogenaamde trekkeroptog in Pretoria gehou.

Gewoonlik is dit egter nie die Suid-Afrikaanse kommersiële boere se styl nie, en word ‘n ordentlike proses via georganiseerde liggame gevolg waar elektroniese voorleggings en lesings deur akademici volop is. In verskeie provinsies is reeds indrukwekkende veiligheids- en intelligensiestrukture opgerig en blyk dit dat talle plaasaanvalle moontlik reeds hierdeur verhoed is. Maar intussen word die aantal kommersiële boere al hoe minder, en neem plaasaanvalle toe.

Intussen kom daar steeds uit regeringskringe gereelde verbale aanvalle op boere.

Kan ‘n land wie se kosmandjie onder soveel druk verkeer werklik nog bekostig dat sy groot voedselprodusente se tyd deur bykans enigiets behalwe om te boer opgeneem word? Die boere is nou ook politici wat hul belange by die regering moet dien, administrateurs wat ‘n magdom wetgewing se administrasie moet behartig, munisipaliteite wat aan hul werkers en voormalige werknemers verblyf van kwaliteit moet voorsien, die staat wat onderwys moet voorsien, wat hul sakebelange moet diversifiseer om te kompenseer vir die landbougedeelte wat dikwels nie lonend is nie en boonop aan natuurelemente en swak regeringsbesluite uitgelewer is, en hy is voltydse soldaat of polisieman wat sy gesin teen plaasaanvalle en sy vee en oeste teen diefstal moet beskerm, en hy is vir lang tye nog brandweerman ook omdat die veld in Suid-Afrika, volgens die polisie, so geneig is om vanself aan die brand te slaan.

Voeg hierby ambulansman, natuurbewaarder, padbouer….

En al wat die meeste eintlik wou doen, was om te boer.

мультики трансформер

Vrystaatse boer keelafgesny

’n Vrystaatse boer, Ernest Giefeke, is vroeg Saterdagoggend aangeval en na bewering deur drie mans op sy plaas in Ficksburg vermoor, het Beeld berig.

Hy het sy diere en plante gaan water gee toe hy deur die swart mans oorval is, het die polisie gesê. Die voorval het vroeg Saterdagoggend op die plaas Goeiehoop plaasgevind.

Giefeke is met ‘n klip agter kop geslaan en sy keel is met ‘n mes afgesny.

Die aanvallers het daarna geld en vuurwapens by sy vrou geëis, maar sy het daarin geslaag om die noodhulpknoppie te druk. Die mans, gewapen met ‘n mes en ‘n skroewedraaier, het daarna van die toneel gevlug.

Niemand is nog in verband met die voorval in hegtenis geneem nie.

сауна проектирование

Plaasaanvalle styg

Statistiek toon dat gemiddeld twee boere per week tans in Suid-Afrika op hul plase vermoor word.

Agri SA is bekommerd oor dié toename in plaasaanvalle in die land oor die afgelope paar maande volgens ‘n berig op landbou.com.

Die voorsitter van Agri SA se veiligheidskomitee, André Botha, sê volgens die jongste beskikbare statistiek van die organisasie vind daar gemiddeld twee plaasaanvalle per dag plaas.

Hy sê hulle is baie bekommerd oor die huidige situasie. Die aanvalle het sedert Augustus verlede jaar gestyg.

Verkragtings op plase het met met 49% toegeneem het vergeleke met Oktober 2007.

online топкарго отзывы

SAIRR-statistiek is nie korrek nie

Die syfers wat deur die SAIRR oor plaasaanvalle en plaasmoorde aangebied word, is nie korrek nie. Selfs teen die einde van 2006 was die aantal plaasaanvalle en moorde op kleinhoewes 2 000.

En dit was toeka nog die amptelike syfers van Agri-SA. Hulle het dit skynbaar ‘aangepas.’ Hieronder volg die feite soos ons by Censorbugbear dit tot dusver opgeteken het. Ons definisie van ‘n plaas is ‘n landelike- or para-landelike gebied waar grotendeels landbouprodukte geproduseer word en wat as sulks deur die SA transportakteregisters geregisteer is.

Die jongste syfer op 3 Desember was meer as 3 100 mense wat gedood is sedert 1994. Die aantal aanvalle op groter ‘plase’ het afgeneem omdat meer as 50% nou in regeringshande is en daar nie meer op geboer word nie; maar die aanvalle teen kleinhoewes waar nog kleinskaals produkte verskaf word, het reusagtig toegeneem, veral in die groter-Pretoria/Magalies/Brits en Vereeniging Vaaldriehoek-gebied waar die meeste kleinhoeweeienaars nog woon.

Oor die werklike toedrag van sake kan hier nagelees word.

casino live

Noordwesboere en Menseregtekommissie werk saam

Kommersiële boere in die Noordwesprovinsie en die SA menseregtekommissie het ooreengekom om om saam te werk waar gevalle van menseregteskendings ter sprake is, het die landbou-organisasie Agri-Noordwes gister gesê.

President Andries Beyers het gesê die liggaam sal in die toekoms in kennis gestel word van alle nuwe plaasverwante menseregteskendings in die provinsie wat by die SAMRK aanhangig gemaak word.

"Ons sal help met die verskaffing van feite en inligting om hulp te verleen by die betroubaarheid en meriete van klagtes," het Beyers in 'n verklaring gesê.

Die uitvoerende beampte van Agri-Noordwes, Boeta du Toit, het gesê die regte van boere, hul werkers en gesinne sou die beste beskerm word indien ondersoeke na menseregteskendings objektief geskied.

"Organe van die staat soos die MRK moet objektief en onpartydig gedurende ondersoeke wees."

Agri-Noordwes het gesê die kongres van SA vakbonde, oftewel Cosatu, het in die verlede lasterlike aantygings in die provinsie gemaak en kwaadwillige gerugte oor boere versprei.

Du Toit het gesê die boerderyliggaam beskou sulke bewerings in 'n ernstige lig aangesien hulle op haatspraak neerkom en 'n klimaat vir plaasaanvalle skep.