Lesotho se premier steeds in SA

Die eerste minister van Lesotho, Tom Thabane, het steeds nie na sy land teruggekeer nie, het RSG berig.

Die land wag in spanning op Thabane en die leier van die Basotho National Party, Thesele Maseribane, nadat hulle die land verlaat het voordat die weermag Saterdag op polisiestasies toegeslaan het.

Maseribane se bondgenote sê hulle is nie seker wanneer hy na Lesotho sal terugkeer nie en sy veiligheid is nie gewaarborg nie.

Lesotho se Hoëkommissaris in Brittanje, Felleng Makeka, sê Thabane sal beslis Woensdag na Lesotho terugkeer.

SA-fasiliteerder na Lesotho

Lesotho se afgesette premier, Thomas Thabane, wat Saterdag na Suid-Afrika gevlug het, het Maandag gevra dat ‘n SAOG-vredesmag na sy land ontplooi word. Hy het gewaarsku dat die “situasie buite beheer is”.

Die SAOG het ook ooreengekom om ‘n streeksfasiliteerder na die land te stuur om met die koalisieregering saam te werk.

Probleme soos oorgrenswapensmokkelary en ‘n politieke vakuum in die Lesotho Hooglandwaterprojek, wat water aan Gauteng besorg, kan ‘n kopseer vir Suid-Afrika word, sê ontleders.

President Zuma en ander verteenwoordigers van die SAOG het in Pretoria samesprekings gevoer.

Lesotho se regerende partye het intussen, na samesprekings met Suid-Afrika, ooreengekom om die skorsing van die parlement op te hef.

Die troika van die SAOG, wat deur Zuma gelei word, het in ‘n verklaring gesê premier Tom Thabane, sy adjunk, Mothejoa Metsing en die leier van die derde koalisieparty en minister van sport, Thesele Maseribane, het ooreengekom om saam te werk.

Thabane het in Julie vanjaar beveel dat die parlement gestaak word na verskille tussen die polisie en weermag na vore gekom het.

Dit is ‘n poging om bestendigheid in die land te herstel na ‘n vermeende staatsgreeppoging.

Thabane het Saterdag na Suid-Afrika gevlug toe soldate by verskeie polisiestasies op wapens beslag gelê en sy ampswoning omring het.

Een Polisielid is dood en verskeie ander gewond in die gevegte.

DRK se ‘boeremag’ verskyn

Die hofsaak van twintig Kongolese burgers wat daarvan beskuldig word dat hulle beplan het om die president van die Demokratiese Republiek van die Kongo, Joseph Kabila se bewind omver te werp, begin Maandag in Pretoria.

Die groep, wat glo 7000 sterk is met internasionale steun, wou Kabila vang en verhoor. Een het glo na bewering gesê as die president deur ‘n dwaalkoeël getref word, sal dit nie ‘n verlies wees nie.

Hulle was onder aanvoering van Etienne Kabila Taratibu, wat beweer dat hy die regte seun van die ou president Laurent Kabila is. Die huidige Joseph is glo ‘n aangenome kind uit Rwanda.

Nog ‘n opposisielid, Etienne Tshisekedi, het die president ook daarvan beskuldig dat hy nie die ware seun van die vorige leier is nie.

Daar bestaan gronde vir sy agterdog, want Kabila se ma, Sifa, en sy broer en suster moes selfs ‘n getuie vir Joseph se geboorte in Fizi roep.

Joseph Kabila, het in ballingskap in Tanzanië sy kinderdae deurgebring, maar praat Frans met ‘n Engelse aksent. Die Kabila-gesin het in Dar es Salaam onder die beskerming van die destydse Tanzaniese president Julius Nyerere gewoon.

Ten einde die aandag van Mobutu se intelligensiediens te vermy, het hulle voorgegee om lede van die Fipastam te wees,’n klein etniese groep van suid-weste van Tanzanië.

Joseph het ‘n Rwandese vader en moeder, Christopher en Marcelline Kate Kanambe, uit Kampala, Uganda, volgens Etienne.

Praag het met karwagte in Johannesburg uit die DRK gesels wat dié sentiment beaam het en ontstoke is dat Suid-Afrika die huidige president ondersteun. Hulle meen president Zuma stel meer in sy konsessies in hulle land belang.

Die groep wat gevang is, is onder die vaandel van die Union des Nationaliste pour le Renouveau (Unie van Nasionaliste vir Hernuwing) verenig.

Die groep het na bewering beplan om ander senior amptenare in die DRK te teiken, insluitend die hoof van die Weermag, die minister van Binnelandse Sake en die president van die Sentrale Bank.

Die groep is 17 maande gelede in Suid-Afrika in hegtenis geneem, en die beweerde moordlys is op een van die verdagtes se rekenaar gevind, het RSG berig.

Die hofsaak sal na verwagting ses weke duur.

Rusland verbied VSA se gebruik van vuurpylenjins

soyuzRusland wil die VSA verbied om Russies vervaardigde vuurpyl-enjins vir militêre satelietprojekte te gebruik, het die adjunk-premier Dmitri Rogozin Dinsdag volgens Newsweek aangekondig.

Dit behels die MK-33 en RD-180 enjins wat Rusland aan die VSA beskikbaar gestel het.

Dié besluit kom nadat Amerika sanksies teen Rusland ingestel het om die Russe te dwing om die onwettige en onverkose junta wat na staatsgreep in die Oekraïene regeer, te aanvaar .

Die VSA het sanksies teen hoogs tegnologiese Russiese toerusting ingestel nadat die Krim in ‘n referendum besluit het om onafhanklikheid te verklaar na die onwettige magsoorname van ‘n demokraties verkose regering in Kiëf.

Rusland gaan ook weier dat Amerika sy internasionale ruimtestasie langer as 2020 gebruik.

Washington wil graag die internasionale ruimtestasie tot in 2024 gebruik. Die enigste manier waarop die Amerikaners na die ruimtestasie kan reis is met die Russiese ruimtetuig, die Soyuz.

Die Russe het ook reeds Amerikaanse GPS-stelsels in Rusland onbruikbaar gestel en eis dat die VSA hul soortgelyke navigasiestelsel, die Glonass in die VSA ontplooi.

Indien die VSA nie gehoor gee nie, het Rusland gewaarsku dat die GPS-stelsel teen September permanent afgesluit sal word op Russiese grondgebied.

 

Straatboef Brennan besoek Kiëf in geheim

 

john-brennanDie direkteur van die Amerikaanse CIA, John O. Brennan het onlangs in die geheim na die Oekraïne gereis.

Brennan se geheime besoek aan die Oekraïense hoofstad was om die opstand wat Oos-Oekraïne teister, te bespreek met die staatsgreepleiers, sy bondgenote.

Dit is gerapporteer deur verskeie Europese nuusagentskappe dat Brennan op 12 April in Kiëf aangeland het met ‘n diplomatieke paspoort onder ‘n vals identiteit. Die CIA self wou nie sy besoek bevestig of ontken nie.

Brennan het, na wat berig word, planne bespreek om pro-Russiese Oekraïners in die ooste met uiterste geweld uit te dryf.

Brennan en ander Amerikaanse regeringsamptenare is ook verantwoordelik vir die etiket “terroris” vir diegene wat na onafhanklikheid streef in die ooste van die land.

Dit is deel van ‘n groot Amerikaanse en Westerse propaganda-oorlog teen die oostelike Oekraïene en die Russiese regering.

Die intelligensie vir Brennan se geheime besoek aan Kiëf het glo hoofsaaklik gekom van staatsgreep-lojaliste sowel as die Oekraïense Kommunistiese Party wat nog steeds dien as lede van die Oekraïense parlement.

Dit is ook betekenisvol dat Brennan getroud is met Kathy Pokluda, van Tsjeggiese afkoms.

Brennan se bande met die Tsjeggiese Republiek se huidige leiers wat giftig anti-Russies is, kan ook verduidelik waarom hy so gretig is om spanning met Moskou aan te blaas.

Die voormalige Tseggiese president, Vaclac Klaus, egter, het sy ontsteltenis oor die VSA en Europa se inmenging teen Rusland se grens rugbaar gemaak.

Die Verenigde State en Brittanje noem die leiers van die gewelddadige opstand in Februarie “vryheidsvegters” en “pro-demokrasie kragte”.

Die Weste se “vryheidsvegters” het oudergewoonte ‘n aantal burgerlikes doodgeskiet sowel as polisiebeamptes in die hoop dat dit vyandighede sal skep wat op ‘n burgeroorlog sal uitloop. Dit sou die VSA se verskoning wees om “in te gryp”.

Die CIA, met behulp van George Soros se frontorganisasies en media reik aanmekaar die sogenaamde “talking points” oftewel besprekingspunte uit wat hul bedrywighede as bevorderlik vir die mense van die land uitbeeld. Niks kan verder van die waarheid wees nie.

Brennan se pro-Saoedi bande is ook welbekend. Hy het trouens voorheen die bynaam “Sjeik Brennan” verwerf. Hy het klaarblyklik geen kwellinge oor die ondemokratiese welstand van Saoedi-Arabië nie en ontferm homself slegs oor lande by Rusland se grens.

In reaksie op Brennan se teenwoordigheid in die Oekraïense hoofstad, het die Russiese minister van buitelandse sake Sergei Lawrof ‘n verduideliking van Washington geëis, maar nog geen antwoord ontvang nie.

Die CIA het ‘n lang geskiedenis van inmenging om hul gunstelinge aan die mag te kry, en vanaf sulke pionne se politieke opgang tot hul val gebeur niks toevallig nie.

Voorbeelde soos die diktator Mobutu Sese Seko, die Dominikaanse Republiek se Rafael Trujillo, Panamese diktator Manuel Noriega en Nicaragua se Anastasio Somoza is ‘n paar bekendes wat deurgeloop het onder hul hande.

Kiëf kan begin bekommer want die CIA raak gou moeg vir hul vriende. Die bogenoemdes is almal vinnig uit die samelewing verwyder toe hul nut opgeraak het.

Die Oekraïense Kommunistiese partylid, Vladimir Golub, het aan RIA Novosti vertel dat die geheimediens van sy land pas volledig ‘n eenheid van die CIA geword het.

Brennan, wat bekend is as ‘n “platvloerse straatboef” by sy kollegas, is nie die mees welkome figuur in die Oekraïne as die owerhede daar werklik uitsien na ‘n vreedsame uitkoms nie.

Die VSA het pas aangekondig dat hulle troepe na Oos-Europa gaan stuur, oënskynlik vir “oefeninge”, maar dit is duidelik dat die soldate eintlik bestem is vir die Oekraïne.

Duisende ruk op in ooste van Oekraïne teen besetters

donetskDuisende mense met Russiese vlae het Sondag die strate ingevaar in die die ooste van die Oekraïne teen die vreemde besetting van die land.

Dit die vermoede versterk dat die selfaangestelde owerhede – wat in wese eintlik twee oligarge is wat hulself in Kiëf in beheer geplaas het – nie in ‘n houvas op die land het na hul onlangse staatsgreep nie.

Die putsch-regering is uiters ongewild by die inwoners omdat hulle nie verkies is nie.

Betogers in die stede van Donetsk, Lugansk, en Kharkov het Sondag staatskantore beset.

In Donetsk het inwoners ook daarop aangedring dat ‘n onafhanklikheidsreferendum gehou word. Die meerderheid van die inwoners is Russiese sprekers.

Meer as 2000 mense het in die middel van Donetsk ‘n petisie geteken ter ondersteuning van die Berkut-beamptes. Hulle glo die beamptes word valslik beskuldig van die gebruik van vuurwapens teen die betogers tydens die Maidanpleinoproer.

Ooggetuies en mediese personeel by die lykshuis en hospitale het intussen bevestig dat lede van Berkut sowel as die betogers deur sluipskutters met dieselfde wapens gedood of gewond is.

Die deelnemers het ‘n beroep op die “onwettige junta in Kiëf” gedoen om politieke onderdrukking en vervolging van andersdenkendes te beëindig, het die ITAR-Tass-nuusagentskap berig.

Hulle eis dat hul reg om selfbeskikking gerespekteer word, en oefen druk uit sodat ‘n Krim-styl referendum oor onafhanklikheid van Oekraïne gehou word.

Die betogers het Russiese nasionale vlae rondgeswaai, “Rusland! Rusland!”gedreunsing en baniere opgehou wat aandring daarop dat die nuwe streeksgoewerneur van Donetsk bedank.

Die streeksgoewerneur, Sergey Taruta, wat onlangs aangestel is deur Kiëf, moet uit, sê hulle.

Thailand se politieke krisis bereik breekpunt

thaiprotestThailand se politieke krisis het breekpunt bereik.

Dit het begin met protes verlede maand teen ‘n voorgestelde algemene amnestie wat die voormalige eerste minister Thaksin Shinawatra sou kwytskeld.

Shinawatra is deur ‘n militêre staatsgreep in 2006 verwyder en later aan korrupsie skuldig bevind.

Die regering, gelei deur die huidige eerste minister, Yingluck Shinawatra, Thaksin se suster, het sy man gestaan ​​en die tyd loop uit vir die betogers.

Die betoging het stoom begin verloor met Koning Bhumibol Adulyadej se 86ste verjaardag wat op 5 Desember gevier word.

Die Thailandse polisie sê hulle sal nie in die pad staan van betogers wat die eerste minister se kantoor en die polisie se hoofkwartier wil oorneem nie.

Dit is die fokuspunt van betogers wat die regering van die eerste minister, Yingluck Shinawatra omver wil werp.

Die regering sê hulle doen alles moontlik om geweld en konfrontasie te vermy. Die polisie het onderneem om nie teenstand te bied nie en die versperrings om die gebou is ook verwyder.

Die betogers wil beheer oor die regeringsgebou oor te neem, gewapen met traangas en rubberkoeëls.

Thaise finansiële markte het skerp gedaal sedert die betogings meer as ‘n maand gelede begin het.

Madagaskar tel stemme in ‘vry en regverdige’ verkiesing

Jean Louis Robinson
Jean Louis Robinson

Suider-Afrikaanse verkiesingswaarnemers, sowel as dié van die Europese Unie, het Madagaskar se eerste presidentsverkiesing, sedert ‘n staatsgreep deur die weermag vier jaar gelede, as vry en regverdig verklaar.

Afvallige troepe het Andry Rajoelina in 2009 as leier aan bewind gebring.

Die volledige uitslae van die verkiesing sal moontlik eers oor ‘n week beskikbaar wees, en albei voorlopers verwag ‘n tweede ronde verkiesing.

Die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap, wat Madagaskar ná Rajoelina se staatsgreep geskors het, sê die verkiesing weerspieël die wil van die mense van Madagaskar.

Jean Louis Robinson, wat deur die afgesette president, Marc Ravalonmanana gesteun word, is in ‘n stewige posisie met sowat 27 persent van die stemme. – RSG

Beeld dam Egipte met die Hitler-stoflap by

Beeld se hoofartikel vandag het weer al die kenmerke van die Naspers-gedienstigheid wat ons so goed ken. Dan het die dagblad ook seker gemaak dat hulle Afrikaanse lesers se intelligensie grondig onderskat.

Weliswaar verklaar hulle president Morsi en sy Moslem-broederskap se bewindseinde op 4 Julie deur ‘n staatsgreep, wat min of meer korrek is. Maar hulle span die onderwerp sommer ook in om Suid-Afrika se veelbeprese Grondwet nog ‘n bietjie te poets… met die ou verfomfaaide Hitler-stoflap.

Is daar nog iemand behalwe die Amerikaanse regering en strydende partye in die streek wat die waarneming oor ‘n staatsgreep ernstig sou bevraagteken?

Dit blyk dat die meeste regerings in die omtrek ook die staatsgreep sien vir wat dit is. Turkye en Tunisië was die uitsonderings wat teen die oorname deur die weermag gekant was. In Ankara het dit tot ‘n gesamentlike verklaring deur al vier partye in die parlement gelei, ‘n seldsame harmonie ná die onlangse opstande in die land. Die Afrika-Unie het egter vinnig gereageer deur Egipte se lidmaatskap op te skort.

Staatsgrepe is sleg vir demokrasie, en internasionale reaksies op staatsgrepe maak saak. Baie lande sal waarskynlik nou nog meer onder die indruk daarvan raak dat sekere politieke keuses sterk van internasionale druk afhang. Sonder daardie druk verkeer die VSA se hegemonie in gevaar.

Turkse finansiële hulp aan mnr Morsi se regering verlede jaar het hom gehelp om pynlike ekonomiese hervormings wat deur die Internasionale Monetêre Fonds aangemoedig is, te omseil. Die Verenigde State was toe van mening dat sekere veranderinge – insluitend ‘n vermindering van voedsel- en elektrisiteitsubsidies – nodig was om te help om Egipte uit sy ekonomiese wanorde te help. Maw, deur energiepolitiek het die VSA Morsi onder kwaai druk geplaas om aan die IMF se raad gehoor te gee.

Intussen het twee van die rykste monargieë in die Golfstate verlede Dinsdag $8miljard in kontant en lenings aan Egipte belowe, ‘n besluit wat ander rolspelers se invloed sal ondermyn.

Dié aansienlike finansiële hulppakket, wat deur Saoedi-Arabië en die Verenigde Arabiese Emirate aangekondig is, is slegs ‘n dag ná die Egiptiese weermag lede van die Moslem-broederskap doogeskiet het, aangekondig. Die hulppakket beklemtoon ‘n voortdurende stryd om invloed tussen Saoedi-Arabië en Katar, in Egipte, asook die res van die streek.

Katar – wat in alliansie met Turkye verkeer – se finansiële, wapen- en diplomatieke steun aan die Moslem-broederskap, asook aan groepe in Sirië en Libië, is nie ‘n onbenullige kwessie nie. Saoedi-Arabië en die Emirate is doodbang dat Islamitiese bewegings en oproepe om demokrasie hul eie lande kan destabiliseer.

Die belofte van soveel hulp beklemtoon die perke van Amerikaanse invloed: die Verenigde State van Amerika bied aan Egipte slegs $1,5 miljard jaarlikse hulp, ‘n geringe breukdeel van wat die Golfstate belowe het.

Wat duidelik blyk, is die Obama-administrasie se onsekerheid oor hoe om te op die militêre oorname te reageer, asook hoe om invloed oor ‘n toenemend chaotiese en gefragmenteerde Arabiese wêreld uit te oefen. Amerikaanse belange raak al hoe moeiliker om te definieer.

Dié hele verhaal en sy implikasies het heeltemal by die arme Beeld verbygegaan. Vir Beeld was die Arabiese Lente se einddoel ‘n “demokratiese bestel waarin individuele vryhede en leefruimte vir minderhede gewaarborg word en alledaagse werklikheid word”. Dus die uitkoms wat nié in Suid-Afrika verwesenlik is nie, ten spyte van ons Grondwet!

Die spanning tussen Katar en Saoedi-Arabië is ouer en meer kompleks as net die Arabiese opstande wat in 2011 begin het. Saoedi-Arabië verkies om sy tjekboekdiplomasie stil en agter die skerms te voer, en sien homself as die plaaslike leier. Maar Katar se buitelandse beleid, wat met behulp van sy rykdom en Al Jazeera – die TV-netwerk – gevoer word, speel al geruime tyd ‘n deurslaggewende rol in sommige van die streek se belangrikste gebeure.

Katar is gasheer vir die grootste Amerikaanse militêre basis in die Midde-Ooste, dog finansier Moslemgroepe in Tunisië, Libië, Sirië en Egipte, dikwels die kant van die Moslem-broederskap of sy affiliasies, soos Hamas.

Saoedi- en Emirati-hulp kan dieselfde doel dien om die invloed van politieke Islam te bestendig, ongewilde besluite (in Amerikaanse oë) aan te help en Amerikaanse invloed oor Egipte se volgende regering te beperk.

Dit het weinig met enige grondwet en Hitler te make, maar Beeld se lesers sal dit seker nie agterkom nie.

Skynheilige reaksie op staatsgreep in Niger

Is ‘n staatsgreep om demokrasie te herstel slegter as ‘n statutêre staatsgreep?

Pres. Jacob Zuma het die staatsgreep in Niger gekritiseer omdat die Afrika-Unie die “ongrondwetlike oordrag van mag” veroordeel.

Hiermee is op die oog af nie fout te vinde nie. Die probleem is egter dat die president wat nou uit die kussings gelig is, self sy twee termyne as president uitgedien het waarvoor die grondwet voorsiening maak, en daarna die grondwet en parlement opgeskort het om nog langer aan bewind te bly. Toe die land se grondwethof sy optrede as ongrondwetlik afmaak, het hy sommer die grondwethof ook ontbind.

In enige taal het die president dus ‘n statutêre staatsgreep uitgevoer om aan bewind te bly. Daar is selfs sanksies teen sy land ingestel.

Hierteenoor maak die mense aan die spits van die jongste staatsgreep daarop aanspraak dat hulle so gou as wat moontlik is, die land se demokrasie wil herstel.

Hoekom is die jongste staatsgreep verkeerd, maar nie die vorige wat die president self uitgevoer het nie? Omdat, soos Zuma dit stel, dit in die tweede geval met die verwisseling van mag gepaard gegaan het?

Dié vraag is veral relevant nadat pres. Jacob Zuma self die afgelope week in die pers en elders daarvan beskuldig is dat hy sy middelvinger vir die grondwet wys.

Om die grondwet nie te eerbiedig nie, is ‘n vorm van ‘n statutêre staatsgreep, en die opskorting van die grondwet is die volledige voltrekking daarvan.

Dit is verstaanbaar dat Afrikalande baie senuagtig oor staatsgrepe is. Ook omdat Westerse lande nou hul hulppakette koppel aan die mate van demokrasie wat in ‘n land geld.

As Afrika egter regtig ‘n demokratiese kultuur wil vestig, moet dit net so heftig optree wanneer lande se regeerders hul grondwette skend of opskort.

Wat dit betref, is dit nodig dat die kiesers fyn oplet dat die grondwet hier te lande nie deur die regering ondermyn word nie. Op ‘n dag kan dit blyk dat Suid-Afrika sy grondwet in effek kwyt is deur wat in Engels ‘n “coup by stealth” genoem word. Selektiewe aanstellings op die regbank en die erodering van gemeenskapsregte ter wille van die tirannie van die meerderheid is vroeë waarskuwingstekens.

Om demokrasie in Niger te herstel is nie so maklik nie. Die Toearegs, waarskynlik die sterkste oorblywende Berbervolk, is al verskeie jare in verskeie Afrikalande soos Niger en Mali in wisselende vlakke van opstand. Hoe meer minerale rykdomme onder die woestyn ontdek word, hoe opstandiger word die Toearegs wat dikwels hiervan uitgesluit word.

Terwyl die staatsgreepvoerders ‘n herstel na demokrasie in die vooruitsig stel, kan hulle dit net sowel op ‘n wyse doen wat die heterogeniteit van die land behoorlik en regverdig ondervang.

детские палаткиФільчаков прокурор

Niger se junta skop nes

Niger se nuwe militêre leiers het tenks en bakkies wat met masjiengewere belaai is, buite die ontvoerde president Mamadou Tandja se paleis parkeer.

Volgens AFP het militêre voertuie met outomatiese masjiengewere ook buite die kantore van die eerste minister en die buitelandse ministerie gestaan.

Die junta het nog nie bekend gemaak waar hulle die 71-jarige president aanhou nie.

Volgens Tandja se regering word hy by ‘n militêre basis op die buitewyke van die hoofstad Niamey aangehou.

Daar was geen teken van nuwe geweld ná Donderdag se gevegte buite die paleis waar drie soldate doodgemaak is en Tandja ontvoer is nie.

Gewapende rebelle is reeds die afgelope twee jaar in skermutselinge met die regering betrokke om ‘n deel van die uraanrykdom te bekom. Niger sal teen 2012 die wêreld se grootste uraanmyn bedryf.

Frankryk se Areva-maatskappy is die grootste aandeelhouer in die myn en die EU-land is afhanklik van die uraan vir hulle kernenergieprogram.

Danksy Areva is Frankryk die vierde grootste uraanprodusent ter wêreld en die leier in kernenergie. Bykans 80% van Franse krag word deur kernenergie opgewek.

Niger is in 2007 geskud deur anti-Areva betogings toe duisende inwoners teen die Franse maatskappy wat al 40 jaar in die land teenwoordig is, in opstand gekom het. Areva is uitgesonder vir kritiek aangesien die maatskappy slegs 0,5% van hulle jaarlikse wins aan Niger afstaan.

Niger is steeds een van die armste lande ter wêreld. Volgens ‘n ooreenkoms tussen Frankryk en Niger wat in 2007 gesluit is, mag Niger ook ooreenkomste met China en Indië aangaan wat hulle voorheen nie beskore was nie.

Volgens ingeligte bronne het China militêre steun aan Niger verleen in ruil vir uraanregte.

 

турецкий хамамлобановский александр игоревич