Jaap Steyn – Bladsy 2

Begin van ‘n kultuurbotsing

Willem Stephanus van Ryneveld … het gou die Engelse lewenshouding aanvaar

Die meerderheid Kapenaars was in 1795 afsydig van die Engelse. Een van die Britse gesagvoerders, J.H. Craig, skryf op 22 September 1795 dat, behalwe 'n halfdosyn of wat van die handelaars en hoë amptenare van die kolonie, byna elkeen die vyand van die Britte is. Hy het gesê dat, as daar 'n vyandelike mag na die Kaap sou kom, niemand die Engelse sou help nie. Dit was in elk geval waar van die Graaff-Reinetters, wat hulp van Batavia ontbied het. Maar die skip wat die hulp sou bring, Het Haasje, is in Saldanhabaai deur die Engelse gevang en die troepe moes hulle oorgee.

Die mislukte poging om die Kaap te herower het demoraliserend op die meeste Afrikaners ingewerk. Die meerderheid het hulle rustig gedra. Macartney het op 28 Mei 1797 bepaal dat elke burger 'n eed van getrouheid aan Brittanje moes aflê. Soveel burgers het die eed nie afgelê nie, dat hy op 28 Junie 'n tweede proklamasie uitgevaardig het: dié wat dit voor 10 Julie nie doen nie, sou uit die kolonie verban word. Die meeste het daarna die eed onwillig afgelê, maar sommige weieraars is verban.

Die owerheid het 'n beleid van versoening nagestreef wat deur 'n aansienlike groep Hollandse koloniste aanvaar is. Dié faktor was alreeds werksaam onder party van die hoë amptenare uit die Hollandse tyd wat hul betrekkings teruggekry het. Hulle het daagliks met die Engelse amptenare saamgewerk en hulle so gou as moontlik by die nuwe omstandighede aangepas. Sommige van hulle was van die begin af simpatiek teenoor die Engelse, en het gou hul lewensbeskouing aanvaar en die Engelse lewenswyse aangeneem. Onder hulle was die fiskaal, Willem S. van Ryneveld.

Die sosiale afstand tussen Afrikaans- en Engelssprekendes het kleiner geword deur die omgang wat vermaak meegebring het. Die Engelse het in 1796 perdewedrenne ingevoer. Die Afrikaners het dit ondersteun, omdat sommige van hulle perdetelers was. Lady Anne Barnard het deur haar innemendheid mense gewin deur hulle saam te neem na die perdewedrenne asook na die danspartye wat sy gereeld gehou het. "En so onder die bekoorlike musiek van die dansbaan en die opgewondenheid van die renbaan is van meer as een Kaapse Afrikaner waarskynlik 'n oortuigde Angloman gemaak", skryf G.D. Scholtz. Onder die invloed van lady Anne Barnard het die sosiale lewe van die Afrikaner, wat voorheen sterk onder Franse invloed gestaan het, veral op die dorp en in die stad 'n Engelse karakter gekry wat dit tot vandag behou het. Lady Anne het in 1798 met genoegdoening geskryf dat die Engelse offisiere "at a great rate" trou met die "Dutch vrows". Tog was daar ook ander Engelse wat die "Dutch" met minagting behandel het, meld sy in 'n brief in 1797.

Volgens 'n memorandum wat in 1801 opgestel is, was daar vier groepe Afrikaners. Hulle was die Britsgesindes of "Anglomanne", ten tweede die aanhangers van die Huis van Oranje, wat met die Britsgesindes saamgewerk het, maar nie hul landgenote vervolg het nie, in die derde plek die "gemodereerde partij" wat aan Nederland getrou wou bly en ongetwyfeld die meerderheid Afrikaners omvat het, en ten slotte 'n groep wat onder die invloed van die heersende Frans-revolusionêre denkbeelde was.

fruit shop

Lady Anne Barnard se waarnemings

Lady Anne Barnard

John Barrow se tydgenoot, lady Anne Barnard, het heelwat in Suid-Afrika gereis. Aangesien lady Macartney nie met haar eggenoot, die goewerneur, saamgekom het Kaap toe nie, is die amptelike gesellighede in lady Anne se woonplek gehou. Sy was weetgierig en reislustig, en het met allerlei mense in aanraking gekom.

In haar briewe kom 'n mooi beeld van die 18de-eeuse lewe in Kaapstad en omgewing na vore. Die historikus Anna Böeseken gee in Drie Eeue deel 2 ’n goeie samevatting van haar wedervarings en waarnemings. Só beskryf sy die manne wat die eed van trou kom aflê het: Kaapse burgers met mooi gepoeierde hare en swart klere, en plattelanders met klere van blou lakense stof en hoë platrandhoede. Sy vertel van ossewaens met botter, wyn, huide, vere, lemoene en graan wat uit die buitedistrikte deur die poort van die Kasteel ry. Die manne met die swepe langs die spanne van sestien osse is gespierd en fris gebou, maar hul gesigte is vriendelik en daar is niks luidrugtigs of ongemanierds in hul optrede nie.

In Stellenbosch het sy die eerste keer in aanraking gekom met mense wat nie Engels of Frans kon praat nie. Aangesien sy nie Hollands geken het nie, is party gesprekke in gebaretaal gevoer. Baie amptenare en burgers kon egter ook in Engels met haar praat. Daar was omtrent sewentig huise, maar min jong mense; die Kompanjie het geen nywerhede toegelaat nie en byna al die jong mense moes gaan boer.

In Wagenmakersvallei was sy by 'n boer wat reeds 26 waens, elk belaai met 6000 lemoene, Kaap toe gestuur het. Daar was egter nog net soveel vrugte as blare aan die bome. Die middagmaal het bestaan uit ham en wildsvleis, gevolg deur eend en hoender met kerrie, goed gekookte rys, groen ertjies en boontjies, kool, aartappels en slaai, gekookte eiers, eierpoeding, gebak en vrugte — met agterna nog 'n groot bak aarbeie. Die volgende dag was sy en haar geselskap by die Lategans, hoër op in die vallei. Daar was lemoenbome wat glo tot 20 meter hoog was en soms drie meter in omtrek was.

In 1798 het Andrew Barnard en sy vrou met 'n agtperdewa na Swellendam gery. Die dorp het toe sowat twintig wonings gehad. Op die plaas van Jacob van Reenen, oos van die dorp, is hulle hartlik ontvang. Die maal van koffie, melk, wit brood, vars botter en bontebokboud wat hulle nege-uur die aand geniet het, het lady Anne beskryf as die beste wat sy ooit gehad het. Tydens die kuier by die Van Reenens het hulle een dag by die mond van die Breërivier gaan visvang. Die vars vis is oor die vuur gebraai en genuttig met sout, peper, bottersous, suurlemoen en pittige Oosterse speserye.

Met die terugreis het hulle 'n diens van ds. J.H. von Manger bygewoon wat ook baie kinders gedoop het. Die seuntjies het almal slaapmussies opgehad soos hul vaders binnenshuis gedra het. Hulle is oor die Roodezandpas terug na die Kasteel. Daar het lady Anne aan haar vriende geskryf dat die boerebevolking van 'n baie beter inbors is as die meeste Kapenaars, wat "gierig, lui en kwaadpraterig is" en hulle gedra soos kleinstadse handelaars in Engeland. Verder as Swellendam het sy die binneland nie leer ken nie; van die moeilikhede van die grensboere het sy geen benul gehad nie.

Jansen begryp min van taalstryders se motiewe

Dit blyk uit prof. Jonathan Jansen se artikel 'n Probleem met houding dat hy maar min begryp van die werklike motiewe van die taalstryders.

Hy beweer dat dit vir baie van hulle om die behoud van mag gaan. Watter mag het die taalstryders wat hulle sou wou behou?

Dit gaan vir hulle om die voortbestaan van Afrikaans – onder meer as onderwystaal.

Die werklike rede vir die taalstryd is die maghebbers se benadeling van Afrikaans.

Daar was geen taalstryd voordat onderwysdepartement e begin het om sommige Afrikaanse skole se taalmedium te verander, en die gebruik van die taal by histories Afrikaanse universiteite soos dié van Stellenbosch en Pretoria so ingekort is dat bepaalde vakke glad nie meer in Afrikaans gedoseer word nie.

Die howe het die taalstryders gelyk gegee in ’n hele paar gevalle waar departemente Afrikaanse skole se taalmediumbeleid wou verander.

Wil Jansen eintlik sê dit was verkeerd om in sulke gevalle vir die taal te veg?

Jansen praat van die “afdwing” van Afrikaans, maar geen taal is in ons geskiedenis in so ’n groot mate afgedwing as Engels in die afgelope 200 jaar nie – veral nou weer in die laaste vyftien jaar.

Geen taalstryder wil Afrikaans afdwing op ander nie; al wat ons vra, is “ ’n vaste plek vir Afrikaans”, soos Hermann Giliomee en Lawrence Schlemmer in hul boek met hierdie titel vra.

Behandel Afrikaans billik, en die taalstryd sal ophou.

Die eerste goewerneur

John Barrow… Hy het die Engelse lasterkampanje teen Afrikaners begin

Europa was teen 1795 in oorlog gewikkel, en aangesien die Kaap met behulp van die Britse leër en vloot verower is, was die gesag vir eers in die hande van admiraal G.K. Elphinstone en genls.-maj A. Clarke en J.H. Craig. Ná 'n paar maande het Craig die gesag gevoer oor die bevolking. Volgens die sensus van 1798 was daar 21 746 wit mense: in die Kaapse distrik 6 261, in Stellenbosch 7 256, in Swellendam 3 967 en Graaff-Reinet 4 262. Daar was meer as 25 000 slawe, tagtig persent van hulle in die Kaap en Stellenbosch. Die aantal Khoi-Khoin is op 15 000 geskat, van wie 14 000 in Graaff-Reinet en Swellendam.

Craig se eerste indruk, wat hy in 'n brief aan 'n vriend meegedeel het, was dat byna almal in die kolonie vyandig gesind was teenoor die nuwe heersers. Hy het egter alles in sy vermoë gedoen om die bewoners met die nuwe gesag te versoen. Volgens die vredesvoorwaardes sou die Engelse geen veranderings aan die wette en gewoontes van die Kaap aanbring nie. Die binnelandse handel sou vry wees.

Die eerste goewerneur was die sestigjarige Ierse edelman, lord Macartney, wat in 1797 diens aanvaar het. Hy was 'n alleenheerser wat deur middel van proklamasies, instruksies en kennisgewings geregeer het. Hy het sy eie privaatsekretarisse saamgebring om te help: John Barrow en Acheson Maxwell. Onder die ander hoë amptenare wat saamgekom het, was die koloniale sekretaris, Andrew Barnard en sy vrou, lady Anne Barnard.

Macartney was streng en ietwat prikkelbaar as gevolg van sy jig, maar hy het gesorg dat sy amptenare eerlik en nougeset hul werk doen. Verder was hy 'n vyand van alles wat maar enigsins na die Franse Revolusie gelyk het. Mense wat van simpatie met die Franse verdink is, is "Jakobyne" genoem en gestraf. Toe ene Hendrik Eksteen, 'n boer van die mooi plaas Bergvliet by Wynberg, sy vriende na sy dogter se bruilof nooi, het hy hulle na die Franse voorbeeld as "burger" aangespreek. Dit het Macartney so ontstig dat hy op die troudag dragonders na Eksteen se huis gestuur het. Hulle is by hom ingekwartier tot hy die goewerneur ekskuus gevra en as waarborg £1 000 betaal het dat hy nie weer so 'n oortreding sou pleeg nie. By 'n ander geleentheid wou Britse matrose muit oor allerhande griewe. Hy het kanonne van die kusbattery op die skip laat rig totdat die orde herstel is.

John Barrow word onthou deur die werke wat hy oor die Afrikaners geskryf het. Barrow, hoewel getroud met 'n Afrikanervrou, Anna Truter, het min Afrikaans geken en was onder invloed van Maynier uitgesproke antagonisties teenoor die Afrikaners. Sy Travels into the interior of South Africa, wat in 1801 en 1804 in twee dele verskyn het, is vertaal en het 'n groot invloed uitgeoefen. Vir hom was die Afrikaners almal lui, dom, onsedelik, wreed, oneerlik en lafhartig; die enigste positiewe eienskap was hul gasvryheid. Sy negatiewe bewerings is weerlê deur twee ander Europese reisigers, M.H.K. Lichtenstein en W.B.E. Paravicini di Capelli. Met Barrow begin die groot Britse lasterkampanje teen die Afrikaner wat tot in die twintigste eeu voortgesit is.

бурение топкарго отзывы

Halfhartige verdediging van die Kaap in 1795

Die Britse bevelder, sir James Henry Craig, latere goewerneur van Kanada

Hoewel baie van die Kaapse amptenare die Oranjeparty ondersteun het en teen die Fransgesinde "Patriotte" was, het daar vir hulle geen keuse oorgebly nie. Dit was hulle plig om te verhinder dat die Engelse die Kaap inneem.

Deur middel van seine is bekend gemaak dat 'n vyand die land bedreig, en die naaste gewapende burgers van Kaapstad, Stellenbosch en Drakenstein het begin opdaag. Die Engelse, wat bewus daarvan was dat baie offisiere Oranjegesind was, het sogenaamde "briefjes" onder die soldate versprei waarin hulle baie geld aan oorlopers beloof het. 'n Dertigtal het inderdaad oorgeloop.

Die bewindhebbers het besluit om Simonstad te ontruim en by Muizenberg verdedigingswerke op te rig wat 'n Britse opmars na Kaapstad moes stuit. Die bevelvoerder was lt.-kol. C.M.W. de Lille. Hy en sy offisiere was gehate mense weens hul Engelsgesindheid. De Lille het die burgers telkens belet om op die Engelse te vuur, en hulle gevra hoe hulle so verbitterd teen die Engelse kon wees wat nie as vyande gekom het nie, maar as bondgenote en vriende wat die Kaap teen die Franse moes verdedig.

Op 7 Augustus het Craig Simonstad onverwags met sy soldate verlaat en teen Muizenberg opgeruk. Elphinstone het op die swak stellings daar geskiet. De Lille en 'n aantal troepe het dadelik op die vlug geslaan, waarskynlik meer vanweë sy Engelsgesindheid as lafhartigheid. Sy gedrag het groot verbittering gewek. In die kamp by Wynberg het die burgers gesê dat die militêre offisiere hulle verraai het. Hy is van sy bevel onthef.

Sowat 'n maand lank het burgerkommando's die Engelse se pad na die Kaap versper. Nadat meer versterkings vir die Engelse aangekom het, het hulle op 14 September weer aangeval. Weer het die troepe pateties opgetree en met die koms van die Britte teruggeval. Baie burgers wat nog wou veg, was hieroor so verbitter dat hulle uitgeroep het dat hulle verraai is en huis toe gegaan het.

Op 16 September 1795 het die Nederlandse magte gekapituleer en die Kaap aan die Britte oorgegee. Dit was 'n roemlose einde van die Kompanjie se bestuur aan die Kaap. Eervoller was die optrede van die burgers, wat die band met Nederland wou behou. Ondanks hul teenkanting teen die Kompanjie het hulle Kaap toe gegaan om die land te verdedig. Die Swellendammers was bereid "den laatsten druppel bloed voor hun vaderland en vrijheid op te offeren." Hulle en die ander patriotiese burgers was bitter teenoor almal wat die Kaap moes verdedig, maar in die uur van gevaar met die vyand gesimpatiseer het.

De Lille het dadelik die eed van getrouheid aan Engeland afgelê en in Britse diens getree. Baie ander amptenare en soldate het sy voorbeeld gevolg. Kol. R.J. Gordon is op 25 Oktober met 'n koeëlwond in die agterhoof in sy tuin dood aangetref. Toe hy besef het dat die Engelse nie gekom het om die Kaap in naam van die Prins van Oranje te regeer nie, het verwyte oor die swak verdediging van die Kaap hom al hoe meer gehinder. By die oorgawe was daar onstuimige tonele en is hy en Sluysken van verraad beskuldig en in teenwoordigheid van sy troepe verneder.

форма 86

Herlewing in die boukuns

Hoewel die einde van die Hollandse tyd nadergekom het, was die 1780erjare vet jare vir die Kaap, eers weens die teenwoordigheid van ‘n Franse garnisoen en daarna die spandabelheid van die bewind. Goewerneur Jacob van de Graaff het nuwe verdedigingswerk aangepak en 'n groot nuwe hospitaal is aangebou. Hy het met regeringsgeld gemors. Heelparty soldate moes aan die Kaap bly, en die skepe wat gekom en gegaan het, het van Kaapstad 'n "Klein Parys" gemaak. Pragtige koetse het deur die hobbelrige strate gery en in draagstoele het Kapenaars in deftige Paryse klere besoeke by mekaar afgelê. Kosbare meubels, glaswerk en porselein het in Kaapse huise gepryk. Danspartye en opvoerings was volop.

Groot Constantia, deur die Frans-gebore argitek Louis Michel Thibault

'n Besoeker, C. de Jong, skryf dat die bouery aan die Kaap nie net 'n liefhebbery was nie, maar "'n drif, 'n dolheid, 'n besmetlike raserny, wat die meeste mense aangesteek het". Die bloeitydperk vir die ruim grasieuse huise in Kaaps-Hollandse styl het omstreeks 1750 begin, dus al voor die vet jare, en tot 1825 geduur. In 1775 was daar in Kaapstad 1200 stewig geboude huise, baie met verdiepings en 'n plat dak. Die huise is gepleister en gewit of met vrolike kleure getint. Langs die strate was eikelanings met lopende waterkanale. Baie losieshuise, eet- en drinkplekke is opgerig, want heelparty inwoners moes 'n bestaan maak uit besoekers.

Louis Michel Thibault

Mense wat bygedra het tot die boukoors, is die argitek Louis Michel Thibault, die beeldhouer Anton Anreith en die argitek en bou-aannemer Hermann Schutte. Die Frans-gebore Thibault, getroud met 'n Afrikanervrou, was verantwoordelik vir die bouplanne van die drosdye op Tulbagh en Graaff-Reinet, die ou Hooggeregshofgebou in Adderleystraat, die Koopmans-De Wet-huis en talle ander geboue. Schutte was die argitek van die huidige Groote Kerk. Onder Anreith se werke is die preekstoele van die Groote Kerk en Lutherse Kerk. Sy eerste ontwerp vir eersgenoemde het glo drie halfnaakte vrouefigure bevat, wat geloof, hoop en liefde sou voorstel. 'n Paar ouderlinge was oortuig dat die ontwerp ongodsdienstig, onbetaamlik en Rooms was. Anreith het gemompel dat die ouderlinge net iets weet van leeus, wolwe en ander ongediertes. Sy volgende ontwerp het die leeus bevat.

Die gewels was die belangrikste kenmerk van die Kaapse huise. Daar was verskeie soorte gewels, wat vroeër ook in Nederland en België gebou is. Nie net die gewels nie, maar ook die groot vensters, voordeur, voorhuis en binneplaas het aan die Europese afkoms herinner. G.E. Pearse skryf in 'n boek oor die agtiende-eeuse argitektuur: "Daar is 'n onverklaarbare betowering in hierdie aantreklike ou huise. Die tekstuur van die gepleisterde mure met dik aangestrykte witsel, laag op laag; die ryk, verweerde houtwerk van die mooi voordeure en groot geluikte vensters; die donker fluweelagtige grasdak; die bekoorlike gewels en die wonderlike purper skaduwees oor die wye muurvlakke — al hierdie dinge teen 'n helder en diep blou lug, met 'n berg- en boslandskap daaragter, skep 'n beeld slegs aan Suid-Afrika eie, wat eenmaal gesien, nooit vergeet kan word nie."

игрушечный поезд

Iran se kernplanne sal verkiesing oorleef

Selfs al verslaan die hervormer Hossein Mousavi president Mahmoud Ahmadinejad in Vrydag se verkiesing, is dit nie seker dat dit enige iets aan Iran se kernambisies gaan verander nie. Israel sal in ieder geval daarvan hou om die hoogsgeheime kernaanleg naby Isfahan uit te wis.

Dié aanleg wek kommer by kenners en daar is gerugte dat Benjamin Netanyahu en sy konserwatiewe regering reeds besluit het om Iran aan te val. Volgens die Israelse koerant Haaretz gee die premier die VSA tot die einde van die jaar om 'n onderhandelde skikking te bereik. Indien Amerika nie suksesvol is nie gaan Israel glo sonder Washington se goedkeuring optree.

Mohammed el Baradei, hoof van die IAEA, waarsku dat só 'n aanval katastrofies vir die magsbalans in die Midde-Ooste sal wees en militêre kenners meen dit is reeds onmoontlik om Iran se kernprogram uit te wis. 'n Aanval sal die Iranese eenvoudig meer vasberade maak om 'n kernbom te bou en die kernprogram is reeds só uitgebrei dat een aanval dit nie sal omkeer nie.

Westerse moondhede klou aan die skrale hoop dat Ahmadinejad Vrydag uitgestem sal word, maar die verskille tussen die vier kandidate oor die kernkwessie, is nietig.

Ironies genoeg is Iran, wat deur vele in die VSA as die grootste vyand beskou word, die mees pro-Westerse land, met die uitsondering van Israel, in die Midde-Ooste. Dié houding staan bekend as die Persiese paradoks.

Die verkiesingkwessies konsentreer hoofsaaklik op die ekonomie en 'n debat oor moraliteit, en nie op 'n moontlike kernoorlog nie. Die regse kandidaat, Mohsen Rezaei, 54, eerydse bevelvoerder van die Rewolusionêre Wag, is eerder daar om die dienende president se persoonlikheidsfoute te korrigeer, naamlik onvoorspelbaarheid en hardkoppigheid en hom op koers te hou.

Mehdi Karrubi, 71, nog 'n kandidaat en 'n godsdienstige leraar is 'n ander hervormer wat Westerse liberalisme voorstaan. Maar Mousavi, 'n vorige eerste minister, staan volgens ingeligtes die beste kans om Ahmadinejad, te vervang. Sy besuinigingsmaatreëls van 20 jaar gelede word postief deur ouer Iranese kiesers bejeën, alhoewel die toename in arrestasies en onderdrukking onder sy beheer, nie as so rooskleurig gesien word nie.

Hy is meer gesofistikeerd as Ahmadinejad en sal waarskynlik nie na 'n geheimsinnige "lig" verwys soos die president tydens sy toespraak in New York in die Algemene Vergadering-sitting van die VN in 2005 tot almal se verleentheid gedoen nie.

Die voordeel wat Mousavi het, is dat hy die polisie beheer en dus onbelemmerd geskenke kan uitdeel op sy veldtog. Sy gehoor ontvang glo tonne aartappels vir hul moeite om na hom te kom luister.

лобановский класс

SAUK se berg skuld groter as vermoed

Die berg skuld van die SAUK is groter as wat voorheen vermoed is. Supersport word reeds byna R100 miljoen geskuld sê dië wat kennis dra binne die uitsaaier.

Nie net klein onafhanklike produksiehuise kry swaar nie, maar groter spelers in die bedryf ook. Die R100 miljoen wat die SAUK aan Supersport skuld is meestal vir PSL-wedstryde asook krieketuitsendings. Die belanghebbendes wou nie uitbrei oor die aard van die ooreenkomste tussen die SAUK en betaaltelevisie nie.

Blykbaar sal die SAUK die skuld vereffen as hulle 'n hulppakket van R2 miljard van die regering ontvang. Maar die hulp gaan nie gou opdaag nie omdat regeringsamptenare eers met die SAUK wil vergader om maniere te vind om die "uitdagings aan te spreek".

свет топкарго

Switsers weier swartes

Weg met Lindt!

Die Switserse kwaadwilligheid wat deur die jongste uitlatings van St Gallen se boudirekteur ene me Beery, gedemonstreer word, moet met mening beantwoord word. Beery se valse uitlatings oor Paul Kruger is 'n openlike aanval op Afrikaners.

Daarom behoort Afrikaners sonder versuim alle Switserse produkte te boikot.

Slaan waar dit die seerste maak: Sjokelade. Hou dadelik op om die handelsmerk Lindt te koop en vra die supermarkte om die produkte te verwyder omdat die kwaliteit daarvan veel te wense oorlaat.

Daar is klaarblyklik reeds van die plakke sjokelade asook hasievorms en Kersvadervorms wat verouder is en 'n vreemde smaak ontwikkel het, maar ten duurste aan kopers aangebied word deur die ondersteuning van herhaaldelike TV-advertensies.

Ons is nie Switserland se ou sjokeladeasblik nie. Weg met Lindt!

Messe waaronder Victorinox, Felco en Rubis behoort geboikot te word.

Ook alle horlosies soos IWC, Omega, Zenith, Longines, Oris, Zeno, Jaeger, TAG en Swatch.

online casino roulette free топкарго развод

Zille bekook plan vir armes

Helen Zille se plan om spesiale ekonomiese sones op te rig om werk te skep is met skeptisisme deur die ANC en die Kaapstadse Kamer van Koophandel begroet. Haar plan behels die skepping van uitvoersones wat aan beleggers die geleentheid sal bied om teen verminderde tariewe te opereer.

Sy het vroeër dié maand in haar premiersrede aangedui dat sy só 'n stap beoog. Sy het gesê beleggers is nie vyande van die armes nie, maar moet geleenthede gegun word om nie aan bande gelê te word deur moeilike wette en oormatige regulering nie. Sodoende kan arbeiders wat nuut tot die mark toetree 'n kans kry om ekonomies produktief te word.

Die ANC se Garth Strachan het gesê sy party sal die sones teenstaan. Hy het gesê sulke sones het nêrens elders gewerk nie want beleggers vra meer aansporingsmaatreëls terwyl werkers se regte vertrap word.

Albert Schuitmaker van die Kaapstadse Kamer van Koophandel het gesê minder as 40% van vryehandelsones is suksesvol. Hy het gesê sulke sones moet naby 'n groot afsetgebied geleë wees om suksesvol te wees.

"Met Suid-Afrika is die potensiële mark Afrika suid van die Sahara, maar dit het nog nie werklik vrugte afgewerp nie," het hy gesê. Hy het bygevoeg dat navorsing nodig is om vas te stel wat die voorwaardes is om sulke sones op te rig en die redes waarom hulle suksesvol is.

Zille het gesê die grondwet gee uitvoerige magte aan die provinsies.

"Ons moet wys dat ons beleggersvriendelike beleid beter geleenthede vir die werkloses bied. Die armes weet dit reeds. Dit is waarom hulle in sulke aansienlike getalle hierheen trek."

Александр Фильчаков

Switsers raak verregaande twak oor Kruger kwyt

Paul Kruger se dae as 'n vryheidvegter is vir goed verby, ten minste in Switserland.

Die Boereleier wat die Britte die stryd aangesê het vir die beheer van die noordooste van Suid-Afrika, het sy erestraat Maandag in die Switserse stad van St Gallen verloor.

In 'n seremonie wat deur Suid-Afrikaanse diplomate bygewoon is, het die boudirekteur Elisabeth Beery "Kruegerstrasse" as "Duerrenmattstrasse" herdoop. Friederich Duerrenmatt was 'n moderne Switserse dramaturg.

Beery sê die verandering is 'n poging om rassisme te verwerp.

Kruger, waarna die goue Krugermunte ook vernoem is, het glo volgens die boudirekteur deelgeneem in die slagtings van swart Suid-Afrikaners en het deurentyd in sy lewe na hulle as "barbare" of erger verwys. Sy idees het, volgens Beery, latere apartheidsleiers inspireer.

Kruger is in Clarens, Switserland, oorlede in 1904.what to post on instagram for business лобановский харьков

Eskom se kapitaalbehoeftes 10 keer groter

Eskom se kapitaalbehoeftes het 10 keer groter geraak die afgelope vyf jaar, van R11 miljard na R104 miljard in 2010, het Jacob Maroga Maandag gesê.

Daar is 'n groot tekort in hulle finansies selfs nadat die regering se befondsing en lenings ingereken word en dit verduidelik die instelling se interimaansoek om 'n tariefverhoging van 34% wat uit die verbruiker se sak moet kom.

Maroga het by die Nasionale Energiereguleerder van SA in Pretoria gepraat by 'n tweedaagse openbare sitting oor die aansoek om tariefverhoging.

Eskom het aansoek gedoen om 'n verhoging in die huidige finasiële jaar en beplan later die jaar 'n verdere verhoging om die balans van die driejaarprysmodel aan te vul. Maroga het gesê dit sal 'n interimoplossing wees, aangesien daar nog nie finaal op 'n befondsingsmodel besluit is nie.

Die model "sal die behoefte aan 'n ekwiteitsinspuiting van die regering en lenings van beleggers asook tariefverhogings balanseer", en sal teen September 2009 gereed wees. Daarna sal Eskom vir nog 'n verhoging aansoek doen.

Eskom het na indringende vrae van Nersa gesê hulle het nie "duidelike oplossings" vir die impak wat die voorgestelde verhogings op die armes sal hê nie, maar het dialoog voorgestel as 'n probleem opduik.

Solidariteit en die Intensiewe Energieverbruikersgroep het die hoë kostes van die semistaatsinstelling bevraagteken in hulle gedetailleerde aansoek. Kaapstad en die Nelson Mandela-munisipaliteit het die aansoek teengestaan omdat hulle meen dit is onregmatig.

Advokaat Graham Richards van die Nelson Mandela Bay Munisipaliteit het gesê Eskom ondermyn wetgewing omdat Nersa 'n statutêre liggaam is wat administratiewe besluite neem en nie die mag het om oor onwetmatigheid te beslis nie.

Deur die interimtariefverhoging toe te laat sal munisipaliteite blootgestel word aan litigasie omdat Eskom nie by tysbepalinge gehou het nie en ook nie genoegsame redes verskaf het om die stygings te regverdigsoos die wet vereis nie.

Die Kamer van Mynwese het gesê Eskom se aansoek om tariewe te verhoog, is vaag. Cosatu het ook die aansoek verwerp. Hulle industriële beleidskoördineerder, Jonas Mosia, het aangedui dat meer as 208 000 werkers hulle werke verloor het agv die finansiële krisis en "nou moet die armes die las van hoër elekrtisiteitstariewe dra".

Solidariteit het Eskom versoek om na hulle twee grootste kostes te kyk naamlik steenkool en personeel. Dirk Herman het die instelling gevra waarom hulle kostes so "astronomies" is en voorts direk gevra dat Eskom 'n ondersoek doen "omdat daar iets verkeerd is".

Sedert 2008 het die prys van steenkool met 60% geval. Herman het 'n 12% verhoging voorgestel wat bedryfskoste sal dek, afhangend van die uitkoms van die ondersoek.

Die sitting sal Dinsdag voortgaan en Eskom sal teen 25 Junie 'n besluit neem.

Agt sterf vermoedelik agv water

Watermonsters van 'n rivier in die Oos-Kaap is vir analise weggestuur nadat agt mense in die Mphekostat oorlede is, het die departement van waterwese Maandag gesê.

"Die departement sal 'n volledige ondersoek doen en het reeds watermonsters van tradisionele waterbronne in die gebied geneem naamlikvan die Mpheko Rivier en Phantsi Kwentabafontein, " het woordvoerder Sputnik Ratau gesê. Die uitslag sal teen Woensdag bekend wees, het hy bygevoeg.

Agt mense in die Mphekostat naby Mthatha is dood nadat hulle diarrhoea ontwikkel het en braking. Daar word vermoed dat besoedelde drinkwater dalk die oorsaak van die sterftes van die afgelope paar weke kan wees.

Gesondheidswoordvoerder van die Oos-Kaap Sizwe Kupelo sê daar was geen gevalle van cholera in die gebied aangemeld nie.

"Ek kan bevestig dat dit nie cholera is nie, omdat dit nie in die winter voorkom nie," het hy gesê.

Ratau sê departementele amptenare is na die gebied gestuur en hulle werk nou saam met die inwoners.

Die departement sal pogings in noue samewerking met die provinsie se departement van gesondheid en die OR Tambo-distriksmunisipaliteit koördineer as die waterdienstegesag in die gebied, het Ratau gesê.

slots slots