Rooi Rose vir Oos-Duitsland

Brigitte Weidlich, ‘n gebore Namibiër en deesdae ‘n vry­skutjoernalis, het in 1989 in die musiekdepartement van ’n private radiostasie in München gewerk, het sy aan die Republikein vertel.

Op die geskiedkundige aand toe die aankondiging in Oos-Duitsland gemaak is dat grensposte na Wes-Berlyn oop is, was sy nie tuis nie en het gevolglik niks van die water­skeiding-aankondiging geweet nie.

“Die oggend van 10 November was ek op pad werk toe toe ek die nuus oor die radio hoor. By die werk aangekom, het die nuusredakteur vir een van die joernaliste gesê om onmiddellik Berlyn toe te gaan om die grootste storie sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog te dek.

Andreas, die joernalis, het dadelik ingestem, maar gesê hy het ’n assistent nodig. Ek het onmiddellik aangebied om saam te gaan, al het ek geen joernalistieke ondervinding gehad nie,” vertel Brigitte.

“Ons het die oggend van 11 November by Bahnhof Zoo in Wes-Berlyn aangekom. In daardie stadium was dit die enigste stasie vanwaar besoekers in Wes-Berlyn kon inkom.

“Ons opdrag was om so gou as moontlik by die Brandenburger Tor te kom. Die verkeer was druk en oral was die bekende Oos-Duitse Trabi-motors te sien. Dit het ons byna ‘n uur geneem om daar te kom.

“Die muur het nog gestaan en gewapende Oos-Duitse soldate het op die muur gestaan met die helfte van Berlyn se bevolking wat voor die muur saamgedrom het. Die atmosfeer was gespanne. Sommige mense het probeer om met die nors Oos-Duitse soldate te praat. ‘n Bejaarde vrou van Berlyn het met hulle gepraat en gesê: ’Sê vir jul base hierdie muur moet gaan.’ Hulle het nie spier verroer nie. Die vrou het nader gegaan en aan ‘n jong soldaat gesê: ’Jy is so jonk dat jy my seun kon wees. Hou jy daarvan dat families geskei bly, selfs ná wat op 9 November gebeur het? Hierdie muur moet gaan.’

“’n Jong meisie met ‘n bos rooi rose het daar aangekom en probeer om vir elke soldaat ‘n roos te gee. Die muur was te hoog vir haar om by te kom. ’n Paar jong mans het haar opgelig en sy het weer probeer. Die eerste twee of drie soldate het geweier om die roos te vat, maar een van hulle het. Groot applous het opgegaan en toe die ander soldate sien so ’n gebaar dra die goedkeuring van die skare weg, het hulle elkeen ook ‘n roos aanvaar.

“Sommige mense het begin skree: ‘Wir sind ein Volk’ (Ons is een volk).

“Amerika en Brittanje het sedert die einde van die oorlog verteenwoordigers in Berlyn gehad. Gedurende die oggend het die Britse militêre attaché in volle uniform daar aangekom, vergesel van ’n hele afvaardiging om die situasie te ondersoek.

“My kollega, Andreas, het gesê ons moet met hulle ’n onderhoud voer en wou weet hoe goed my Engels is. Ons het ons mediakaarte gewys en ek het die Britse generaal in Engels gevra vir ’n onderhoud. Hy het ingestem. Hy was duidelik verbaas dat iemand Engels met hom praat en het gevra waar ek Engels geleer het. Ek het gesê in Namibië en toe vra hy uit oor Namibië. Ongelukkig kan ek nie sy naam onthou nie. Hy het die gebeure as ’n unieke en geskiedkundige geleentheid beskryf wat fundamenteel die pad vir Europa vorentoe sou verander.

“’n Mens moet onthou dat selfone en die internet 25 jaar gelede nie bestaan het nie. Ons moes ’n telefoonhokkie kry om die radiostasie in München te skakel en verslag te doen. Andreas het regstreeks verslag gedoen en op die regte oomblik moes ek die knoppie op die bandopnemer druk. Dan het Andreas die telefoongehoorstuk oor die luidspreker van die bandmasjien gehou.

“Oos-Duitsers wat in Wes-Berlyn ingekom het, het ’verwelkomingsgeld’ van die federale regering gekry. Die handelsbanke is oorstroom en gevolglik het die banke stalletjies buite die banke geopen om mense te help en vir hulle hul geld te gee.

“Die Oos-Duitsers was oorweldig deur die verskeidenheid goedere wat hulle in Wes-Berlynse winkels aangetref het. Dit was asof hulle in ’n wonderwêreld was. Al was dit winter en die weer grys en oortrokke, was Wes-Berlyn daardie dag so oorweldigend lig, met groot helder advertensieborde en straatligte en winkelvertoonvensters vol kleur en lig. Dit was in skrille kontras met hoe grys en vaal dit in die ooste van die stad was.

“Berlyn se stadsraad het ook onmiddellik gratis ritte op treine en busse ingestel sodat mense vrylik kon rondbeweeg. In nog ’n stap wat baie gehelp het, is afgetrede bus- en trempersoneel weer in uniform geplaas en hulle het mense gehelp om by hul bestemmings uit te kom. Mense uit die ooste het nie geweet waar om wat in die weste te vind nie. Mense was in daardie dae so hulpvaardig, dit was ’n ongelooflike belewenis.

“Gedurende die dag het ons gehoor mense het elders in die stad begin om aan die muur te kap. Hulle het die bynaam ‘Mauerspecht’ (muur houtkappervoëls) gekry. Ons is daarheen en het gesien hoe jong mense besig was om te kap en vir hulle aandenkings van die muur te neem.

“Die Wes- en Oos-Duitse regering was ondertussen besig om te onderhandel om van die muur ontslae te raak, want die grensposte kon eenvoudig nie die druk hanteer van al die mense wat wou deurkom nie.

Die aand van 11 November het Andreas en ek na ’n sekere plek gegaan waar die Wes-Berlynse burgemeester, Walter Momper, by was en waar ‘n trekker en hyskraan begin het om die muur af te breek en dit fisies te verwyder.

“Die muur is in segmente gebou, en in segmente verwyder. Ek onthou dit was koud en Momper het ’n helder, rooi serp aangehad. Mense was saamgetrek om die verwydering van die muur te aanskou. Hulle het geskree en dit was baie emosioneel. Na die muursegment verwyder is, kon ons aan die oostekant ’n oop stuk grond sien waar polisie en soldate gestaan het. Berlyners het sjampanjeproppe geskiet en mense het gefluit en geskree en handegeklap, en sommige het van pure emosie gehuil. Toe die eerste mense van die ooste deurkom ná hulle hul dokumente aan die soldate getoon het, het hulle ’n byna heldeontvangs aan die westekant van die muur gekry.

“Die Sondagmiddag toe ons by Bahnhof Zoo was om na München terug te keer, het mense ons vertel dat die wêreldbekende Russiese tjellis, Mstislaw Rostropowitsj, met sy private vliegtuig in Berlyn geland het en met sy tjello by een van die plekke langs die muur begin tjello speel het. Dit was sy manier om te wys hoe gelukkig hy met die gebeure was,” vertel Brigitte.

Ambassadeur Hückmann onthou

Die Duitse ambassadeur in Namibië, mnr. Onno Hückmann, was ten tyde van hierdie geskiedkundige ­hoofstuk in Duitsland se ­geskiedenis, in Bonn by die Duitse ministerie van buitelandse sake se lessenaar gemoeid met Afrikasake.

“Die val van die muur en die opening van grense tussen Oos- en Wes-Duitsland het vir almal as ­verrassing gekom. Net soos die muur in 1961 byna oornag verrys het.”

Katalane steur hulle min aan weermag, Grondwethof

Met twee Grondwethofbeslissings wat dit verbied, het twee miljoen Katalane Sondag in elk geval gaan stem vir onafhanklikheid van Spanje.

Die Spaanse regering het nie aangedui watter regstappe geneem sal word teen Katalaanse leiers nie.

Voorlopige uitslae van die nie-bindende referendum toon dat meer as 80 persent van kiesers die onafhanklikheid van die rykste gebied steun.

Met bykans 90 persent van die stemme reeds getel, is dit duidelik dat onafhanklikeidseise nie ongedaan gemaak sal word nie.

Katalane is moeg om as belastingkoeie gemelk te word, sê hulle.

Vóór die verkiesing vir onafhanklikheid het die Spaanse regering die weermag in Katalonië noordoos-Spanje ontplooi.

Eise vir die soewereniteit van die gebied het in die laaste vyf jaar skerp toegeneem met die ekonomiese krisis en hoë werkloosheid wat Spanje teister.

Spanje het die referendum Dinsdag as ongrondwetlik bestempel nadat die Grondwethof beslis het dat die verkiesing nie gehou mag word nie.

Die Katalane het hulleself nie daaraan gesteur nie. Francesc Homs, ‘n woordvoerder vir die Katalaanse plaaslike regering, het op ‘n nuuskonferensie gesê. “Ons handhaaf ons deelnemende proses. Ons kan dit nie nog duideliker stel nie – en ons doen dit ongeag die gevolge.”

Die Spaanse regering het gesê die “data is nie geldig nie” en het ‘n ondersoek geloods na die “onwettige stemmery” wat hulle beskryf as ‘n “nuttelose gemors”.

Geweld breek uit by Jeugliga-verkiesingskonferensie

Talle beseerdes is in Oos-Londen na hospitale geneem nadat geweld oornag by die ANC-jeugliga se Oos-Kaapse verkiesingskonferensie uitgebreek het, het RSG berig.

Gevegte het begin toe verskillende groepe nie oor die kwalifiserende vereistes kon ooreenkom voor die provinsiale leierskap verkies is nie.

Honderde ondersteuners van Sicelo Mdletshe is na die konfrontasie uit die saal verwyder.

Streke soos Makana en die Nelson Mandela Metro het nie aan die verkiessing deelgeneem nie. Hulle het die saal verlaat nadat die gevegte uitgebreek het.

Die konferensie het uiteindelik Nhathi Nqoko en Zolani Khabae as die voorsitter en ondervoorsitter gekies.

Van Nkandla na spioenasiebande

Die DA het bevestig dat hulle regstappe weens die sogenaamde spioenasiebande sal neem, nadat hul veldtog teen Nkandla nie veel opgelewer het nie.

Die party het vroeër gesê dat hy ‘n regshersiening gaan vra rakende die korrupsieaanklagte wat teen President Jacob Zuma laat vaar is.

Die Nasionale Vervolgingsgesag (NVG) wou, in navolging van die Presidensie nie kommentaar lewer oor die beweerde spioenasiebande nie.

Die DA sê daar is geen geldige redes vervat in die bykans 600 bladsye wat die besluit regverdig om die aanklagte te laat vaar nie.

Die DA se federale voorsitter, James Selfe sê die party sal met regsoptrede voortgaan om die besluit omgekeer te kry.

Selfe sê hulle is van mening dat die aanklagte laat vaar is vanweë ‘n politieke agenda.

Die Nasionale Vervolgingsgesag het die spioenasiebande reeds aan die DA oorhandig.

ANC-alliansie steier onder Numsa se skorsing

Cosatu se eenheid en die stabiliteit van die regerende alliansie is ‘n swaar slag toegedien na die uitsetting van Numsa, die vakbondfederasie se grootste vennoot.

Numsa is die naweek by ‘n vergadering van Cosatu se sentrale uitvoerende komitee uit die vakbondfederasie geskors.

Die stap, wat in die vroeë oggendure Saterdag besluit is, plaas die ANC-eenheid ook in gevaar.

Die skorsing volg nadat Numsa besluit het om nie die ANC in vanjaar se verkiesings te steun nie, om werkers van buite die vakbond se tradisionele steunbasis te werf, en ‘n beroep op Cosatu om van die drieparty-alliansie weg te breek.

Cosatu se bondgenote kon egter nie duidelik uitspel wat die implikasies van die federasie se skuif teen Numsa is nie.

Die ANC het intussen ‘n oproep gedoen vir die “beginselvaste eenheid van die werkersklas.”

Sekretaris-generaal Gwede Mantashe het gesê “enige verdeeldheid onderling of tussen van die alliansie-vennote is sleg vir die ANC en die samelewing”.

Een van die gevolge is onder meer dat ander vakbonde wat Numsa ondersteun, ook uit Cosatu sal stap.

Dit sal gebeur as die dominante faksie wat verantwoordelik is vir die besluit, van sekretaris-generaal Zwelinzima Vavi volgende ontslae raak.

Die hoofsekretaris van die mynwerkersvakbond NUM, Frans Baleni het die leierskap van die metaalwerkersvakbond Numsa gevra om binnegevegte te staak en op eenheid onder werkers te fokus.

Baleni het vroeër openlik sy spyt uitgespreek met Numsa se skorsing uit Cosatu.

Numsa se hoofsekretaris, Irvin Jim het dit egter verwerp. Hy het Baleni van skynheiligheid beskuldig en sê hy was onder diegene wat Numsa se skorsing voorgestaan het.

Baleni sê Numsa is die slagoffer van sy eie omstandighede.

Die ANC sal Maandag ‘n nuuskonferensie in Johannesburg hou oor die jongste verwikkelinge.

Die ANC het Numsa se skorsing vroeër as ‘n tragedie bestempel. Die ANC woordvoerder, Zizi Kodwa sê ‘n verswakte en verdeelde Cosatu maak werkers kwesbaar.

Volgens Kodwa sal die ANC aanhou om in gesprek te tree met alle rolspelers.

Die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty het ook sy kommer oor die skorsing uitgespreek.

Brand eis troetelpapegaai

‘n Inwoner van Meiringspark is hoogs ontsteld na sy huis af gebrand het en sy geliefde papegaai nie gered kom word nie.

Terwyl die vlamme om hom in ‘n brandende huis opgeslaan het, het Xander Rehbock tevergeefs probeer om Kerneels, ‘n African Grey-papegaai te red, het Record East berig.

Clive Oosthuizen en Marie Rehbock van Erasmus Straat, Meiringspark, was albei by die werk toe die brand Woensdag omstreeks 15:30 ontstaan. ‘n Huishulp het onraad bemerk toe sy by die venster uitkyk en rook by die dak sien uitborrel.

Sy het Xander Rehbock, wat in ‘n huis langsaan vir die matriek-eksamen studeer het, dadelik geroep.“Ek het geweet my neef en sy ouma was nie daar nie. Terwyl my moeder Elize die brandweer ontbied het, het ek na Clive se huis gehardloop. Dit was gesluit en ek het ‘n baksteen by die venster ingegooi om in te gaan, maar die vlamme was te kwaai,” vertel Xander.“

Die vlamme was reeds hoog en ek het die voordeur met ‘n pyp oopgebreek. Ek het Kerneels se draadhok probeer gryp, maar dié was so warm dat ek nie daaraan kon raak nie. Kerneels was toe nog lewendig,” het Xander vertel.

Hy sê dat hy met die verstikkende rookdampe geen ander keuse gehad het as om uit die huis te hardloop nie.“Ek het in die uithardloop twee muurbehangsels gegryp. Twee oorspronklike Maggie Laubscher-skilderye en ander meubelstukke van Clive se ouma wat oor die 100 jaar oud is, is in die see van vlamme vernietig. Die brandweer van Silverton was vinnig op die toneel, maar dis al,” sê Xander.“

Die eerste van die twee brandweerwaens het met ‘n tenk half vol water daar aangekom. Ek weet dit is so, want een van die brandweermense het dit vir my gesê.”

Johnny Klopper van die buurtwag vertel dat hy oor die gemeenskapsradio van die brand gehoor en dadelik soontoe gery het.“

By my aankoms was die eerste brandweerwa daar, maar hulle was beslis nie gereed om die brand te bestry nie. Dit was opvallend hoe doodluiters hulle nader gestap het. Hulle het brandweerslange gehad wat vol gate was,” vertel hy.“

Hulle koppelings was so swak dat die water hemelhoë boë uitgespuit het voordat dit by die punt uitgekom het. Toe hulle agterkom hulle het nie genoeg water nie, het hulle nie eens geweet van die brandweer-koppelpunte in die omgewing nie.”

Klopper sê die brandweer het toe ver gery om water te gaan haal – ten spyte daarvan dat ‘n buurman sy swembad vol water aangebied het.

Klopper het ook ‘n video van die brandweerwaens op die toneel geneem wat toon hoe water by koppelpunte uitspuit en in die inrit van die woning afloop.

Clive Oosthuizen het van sy werkplek in Waltloo huis toe gejaag toe hy van die brand hoor.“

By my aankoms het die brand, wat vermoedelik in my slaapkamer ontstaan het, reeds deur die huis versprei. Ja, daar was onvervangbare skilderye in die huis en duur outydse meubels, maar dit is alles niks as dit by Kerneels kom nie,” sê hy.

“Kerneels was een van my kosbaarste besittings. Hy het gepraat en dit verskriklik geniet as ek saans met hom op my skouer rondloop. Ek is net bly dat my honde buite die huis was. Die mense van Meiringspark en die buurtwag kan ek nie genoeg bedank vir die steun wat hulle ons daar op die toneel aangebied het nie.”

 

Beeld-vryskutskrywer by Menseregtekommissie vir haatspraak teen Christene

‘n Vryskutskrywer van Beeld, Johan Pienaar, is verplig om bemiddeling te ondergaan by die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie weens ‘n haatblad teen Christene wat hy op Facebook bedryf. Pienaar en sy kamerade het maande lank op die Facebook-blad “Afrikaanse ateïste” Christene verguis, bespot en belaster op ‘n manier wat op beweerde haatspraak neerkom.

‘n Klag teen Pienaar is by die kommissie aanhangig gemaak deur mnr. David Spohr. Die kommissie het in die lig van die voorbeelde van anti-Christelike haatspraak besluit om die saak verder te ondersoek.

Mnr. Spohr het aan praag gesê: “In die brief lig hulle my in dat hy (Pienaar) nie reageer het op hulle versoeke om deel te neem aan ‘n bemiddelingsproses nie. Ek het besluit om redelik te wees en tot bemiddeling in te stem. Op dié stadium is hulle bevinding dat hy ‘n saak het om te antwoord.”

Pienaar het tot 28 Oktober kans gehad om op die kommissie se voorstel van bemiddeling te reageer, maar hy tot op hede nie geantwoord nie.

Die redakteur van Beeld, Adriaan Basson het op Twitter ontken dat Pienaar gereeld in Beeld skryf:

Maar Piet Croucamp, wat wel ‘n gereelde rubriek in Beeld skryf, het insgelyks ‘n afkeer van Christene, maar ook Afrikaners en is ‘n geesgenoot van Pienaar. Oor die afgelope week is Pienaar knaend op Twitter besig om die buikspreker Conrad Koch se laster en teistering van Steve Hofmeyr te verdedig. Hy het ook reeds in ‘n twiet na praag as ‘n “Nazi-organisasie” verwys.

“Dit lyk asof linkse fanatici nou besig is om heeltemal die kluts kwyt te raak,” sê dr. Roodt van praag. “Eers was dit Conrad Koch wat hom heeltemal te buite gaan en crimen injuria teen Steve pleeg. Nou is dit Beeld se vryskutskrywer wat my ook teister en deelneem aan ‘n lasterveldtog teen my.”

Naskrif: In ‘n vroeër weergawe van dié artikel is daar vermeeld dat Pienaar ‘n “Beeld-rubriekskrywer” is, wat nou gekorrigeer is na “vryskutskrywer”. Ons vra om verskoning vir die wanindruk.

Cyril smous met SA se watervoorraad

Adjunkpresident Cyril Ramaphosa wat as die Suider Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap se bemiddelaar in Lesotho optree,  het in Maseru samesprekings met diplomate gevoer.

Ramaphosa wil steun werf vir die Bantoestan om die 2015-verkiesing van die grond te kry.

Die verkiesing in Lesotho gaan R200 miljoen kos, terwyl die land se jaarlikse begroting dit nie kan dek nie.

Lesotho word grotendeels deur die Suid-Afrikaanse belastingbetaler gedra, net soos die tuislande van ouds.

Ramaphosa het onder meer die ambassadeurs van die Europese Unie, China en Amerika ontmoet.

Hy het ‘n hoflikheidsbesoek aan Koning Letsie die derde gebring nadat hy met Lesotho se eerste minister en die adjunk-eerste minister vergader het.

Lesotho is strategies geplaas om Suid-Afrika se waterhulpbronne te beheer en sogenaamde “internasionale steun” en “ontwikkelingshulp” is daarop gemik om geopolitieke invloed uit te brei.

IVP: E-tol om Sanral uit geldelike verknorsing te red

Die Inkatha Vryheidsparty sê die Suid-Afrikaanse Nasionale Padagentskap (Sanral) se erkenning dat hy finansieel sukkel, is ‘n aanduiding dat die etolstelsel gebruik word om die agentskap uit sy finansiële verknorsing te red.

Die IVP het bevraagteken of die e-tolstelsel daar is om enigsins die lening vir die tolpaaie terug te betaal.

Die IVP-woordvoerder in Gauteng, Bonginkosi Dhlamini sê Sanral se voorlegging gister aan die e-tol-hersieningspaneel dui daarop dat die stelsel daar is om Sanral aan die gang te hou.

Die IVP verwerp die e-tolstelsel en dink ‘n brandstofheffing moet ingestel word.

Luidens ʼn berig in die Business Day van vandag het ʼn woordvoerder van die departement Woensdag voor die e-tol-evalueringspaneel getuig dat e-tolgeld ook gebruik kan word om te help met die instandhouding van die res van die land se paaie waar tans ʼn agterstand van sowat R200 miljard is.

Die parlement is klaarblyklik deur Sanral mislei en Gautengers moet opdok vir die res van die land se paaie.

Die Star het berig dat Sanral Woensdag aan die e-tolhersieningspaneel gesê het die organisasie is bankrot en gewaarsku dat die land groot probleme gaan hê as hy nie die R20 miljard skuld kan afbetaal nie.

Die koerant het voorts berig dat Dipuo Peters, minister van vervoer, Dinsdag aan die paneel gesê het motoriste kan tot R3.65 per liter ekstra vir petrol betaal om die skuld af te betaal.

Sanral sê egter slegs 1% van voertuie op die Suid-Afrikaanse padnetwerk maak van tolpaaie in Gauteng gebruik.

Nazir Alli, uitvoerende hoof van Sanral, het Donderdag aan die e-tolhersieningspaneel in Pretoria gesê 99% van die totale aantal nasionale kilometers wat afgelê word, is nie op dié betrokke padnetwerk nie.

“Gaan ons persone wat nie in Gauteng bly nie, kry om ons te finansier?” het hy gevra.

David Makhura, premier van Gauteng, het die paneel in Julie saamgestel om die ekonomiese en maatskaplike impak van die Gauteng-hoofwegverbeteringsprojek (GFIP) en die elektroniese tolstelsel om dit te finansier, te ondersoek.

Volgens projeksies deur Sanral sal ‘n bykomende R5.87 teen 2023 by die provinsiale petrolheffing gevoeg moet word om padinstandhouding en uitbreiding te finansier.

Voormalige ANC-raadslid geskiet

Die polisie in die Wes-Kaap ondersoek ʼn saak van poging tot moord nadat ʼn voormalige ANC-raadslid, Andile Lili, Woensdagaand geskiet is.

Lili (39) en ses ander persone is in Julie in die Kaapstadse landdroshof vrygespreek op aanklagte dat hulle die Wes-Kaapse wetgewer met ontlasting wou ontsier.

Volgens die polisie het Lili, leier van die Ses’khona People’s Rights Movement Woensdagaand buite sy huis in Kaapstad geskiet. “Die polisie ondersoek ʼn saak van poging tot moord,” het kapt. Frederick van Wyk, woordvoerder van die polisie, gesê.

Lili is na ʼn hospitaal geneem. Die polisie kon nie Donderdag verdere besonderhede oor sy toestand verskaf nie. Volgens die SAUK is Lili in ʼn kritieke, maar stabiele toestand. Hy is glo ʼn paar keer geskiet.

Van Wyk sê die motief vir die skietery is nog nie bekend nie en niemand is nog in hegtenis geneem in verband met die voorval nie.