Die Suid-Afrikaanse Rugby-unie (Saru) se president, Oregan Hoskins, het Frankryk se verskoning oor die volksliedfiasko in Toulouse aanvaar.
“Ek aanvaar dat daar geen opsetlike bedoelings deur die Franse Rugby-unie was om die landslied te saboteer nie. Die saak is nou afgesluit,” het Hoskins gesê.
“Ek verstaan steeds nie hoe die kunstenaar in so ‘n posisie geplaas kon word, om so ‘n verskriklike weergawe van die volkslied te lewer nie. Dit is iets wat nooit in hierdie land toegelaat sal word nie.”
Pierre Camou, president van die Franse Rugby-unie het Saru om verskoning gevra, en ook sy afkeer van die vertoning te kenne gegee.
Hy het egter benadruk dat die keuse deur die Suid-Afrikaanse ambassade gemaak is en dat die Franse rugby-unie slegs op hulle aanbeveling gereageer het.
Die ambassade het op hulle beurt die skuld op die Franse gepak en bygevoeg dat hulle tydens die wedstryd gekla het oor die vlag wat onderstebo was en dat die Franse niks daaran wou doen nie omdat die vlag reeds gehys was en die wedstryd begin het.
Alhoewel die Rastafariër voor die wedstryd ‘n repetisie gedoen het, sê Camou die swak vertoning was vir hom ‘n verrassing.
Camou het ook gesê hy begryp nie waarom die insident in ‘n diplomatieke herrie ontaard het nie. Frankryk se simbole word dikwels nie heeltemal reg weergegee nie, en niemand kla daaroor nie, het hy gesê. “Ek sou verkies het dat ons op rugby konsentreer.”
Die bestuurder van Frankryk se vyftiental, Jo Maso, sê die prosedure is om die betrokke ambassade te kontak vir ‘n aanbeveling en hulle het in hierdie geval ook so gemaak.
“Ons is nie kenners nie. Ons vat maar dié een wat aanbeveel word. Punt, dis al.”
Die ambassade het egter ontken dat hulle so ‘n aanbeveling gemaak het en gesê hulle het net die sanger se naam en besonderhede deurgegee.
Die Springbok-vleuel is uitgewys vir ‘n tikkie met sy skoen teen ‘n teenstaander. Dit is deur beamptes as ‘n skop geïnterpreteer. Dit het tydens die Springbokke se nederlaag teen Frankryk plaasgevind, sê die Ses Nasies-dissiplinêre komitee.
Boks is die sportwêreld se skuldige plesiertjie, ‘n polities bedenklike anachronisme waarin gebreide, doelgerigte mans die teer uit mekaar slaan in ‘n wêreld waar blote verwysing na ‘n persoon se velkleur sy wêreld in duie kan laat stort en die spreker as’t ware vir ‘n steniging kan voorberei. Die waarheid is dat boks beide deelnemer en toeskouer op ‘n oervlak raak en diep instinkte aktiveer. Dit is so moeilik om te verduidelik hoekom ‘n skynbaar opgevoede mens ‘n vreugde daarin vind, net so moeilik om die aantrekkingskrag daarvan om ‘n staalhoek deur ‘n kabeljou se lip te kap en die vis met ‘n tou uit die water tot op die strand te sleep te beskryf.
Daar is vier veranderinge aan die Springbok-weekspan wat Dinsdagaand teen Saracens in Londen speel, aangebring. Nadat die beteuterde voorry van verlede week bedagsaam genoeg was om beserings op te doen, word hulle vervang deur die Vrystaatse eenheid van Wian du Preez, Adriaan Strauss en CJ van der Linde.
Die Springbokke het gekla oor hoe swak die Nuwe Suid-Afrikalied voor hul 20-13-nederlaag Vrydagaand teen Frankryk gesing is.
Wat op aarde het wie op aarde gedink?
Fourie du Preez het al die fisiese toerusting van ‘n eersterangse skrumskakel: Hy is vinnig, sterk, taai. Maar so is ‘n dosyn ander skrumskakels net in Suid-Afrika. Hierdie eienskappe is maar net die toegangskaartjie, die lisensie om rugby op die hoogste vlak te speel. Du Preez is egter nie net enige skrumskakel nie; hy is die mees invloedryke nommer 9 van die dekade. Sy regstreekse voorganger, Joost van der Westhuizen was dit in die 90’s en so is dit dan onvermydelik dat die twee met mekaar vergelyk sal word.
Ernie Els het tweede geëindig in die HSBC-gholftoernooi in Sjanghai ná ’n merkwaardige ronde van 63 wat 8 voëltjies en ’n arend ingesluit het. Dit is ‘n hele 9 houe minder as die baansyfer.