Kategorie: Menings

Daar word al meer gewys op die gevare van ‘n naderende hongersnood as voortgegaan word met politieke prosesse van sogenaamde grondhervorming, en waarna dit blyk dat grond nie meer produktief benut word nie, en gevolglik nie meer sy opbrengs lewer nie.

Tog is onproduktiewe grond nie werklik iets nuuts nie. Veral rondom die stede sien ons al van oudsher dat mense wegvlug van die rumoer en geraas van die stad, om die rustigheid van die platteland op ‘n kleinhoewe te geniet. En in baie gevalle, dalk selfs die meeste gevalle, is kleinhoewe bewoners juis dit: bewoners, maar geen boere nie. Grond van tussen een en vyf en twintig hektaar lê braak sonder enige aktiwiteite daarop.

In Europa is plase van dié grootte vol produksie-eenhede. Inderdaad is ons klimaat en omstandighede anders, maar met die koms van presisieboerdery, droogtebestande kultivars, waterbesparende maatreëls, minimum-bewerkingsmetodes en organiese boerdery-metodes, is die bepaling van ekonomiese eenhede dalk al verouderd en uit pas. Dit beteken dat mense wat tot dusver gedink het dat hulle op ‘n onekonomiese kleinhoewe bly, dalk tog verbaas kan wees.

Maar met die styging in bevolkingsgetalle, die vermindering in optimaal benutte landbougrond, gevolglike skaarser kos en daarmee saam hoër pryse, word dit al hoe meer noodsaaklik dat elke moontlike stukkie grond gebruik word vir voedselverbouing, op die kleinhoewe, maar selfs ook deur die groentetuin in die agtertuin van die dorps- en stadseiendom.

Dit is die een kant van die munt. Die ander kant is die verdere verwerking van geproduseerde produkte. Boere worstel al jare met die probleem dat hulle byvoorbeeld mielies of koring verbou, daarvoor ‘n minimale prys kry in terme van wat die produksieproses hulle gekos het, dan gaan dit in die verdere voedselverwerkingsketting, beginnende by meulenaars, en uiteindelik kom die produk weer op die boer se eie tafel, vier, sewe of twintig keer duurder as wat hy daarvoor gekry het. Sou die vermoë daar kon wees om baie van hierdie tussenprosesse self in hande te hou, kon daardie toegevoegde waarde in die boer se sak gewees het, in plaas van dikwels multi-nasionale en volksvreemde hande.

Dieselfde beginsel geld dalk juis vir die kleinboer, wat op sy hoewe boer, of dié wat die agtertuin in die stad gebruik. Dit word egter al hoe duideliker dat kennis nodig is vir dit alles. ‘n Kleinhoeweboer wat nie weet wat sy skaap makeer as hy gaan lê nie, kan groot skade ly. Iewers moet hy daardie kennis kry. Ja, daar is boeke voor, maar ‘n boek antwoord nie as jy hom van ‘n spesifieke probleem vra nie. Daarvoor is interaksie tussen die onkundige met kundiges nodig.

Sodanige interaksies vind juis plaas op boeredae, soos die Landboukorrels Boeredag, wat Radio Pretoria saam met TLU SA môre en Saterdag by Cullinan aanbied. Dit bied die ideale geleentheid aan die volkseie kleinboer en tuinboer om daardie kundigheid te bekom, en om ook te leer van waardetoevoegingsmetodes, wat nie net geld kan spaar nie, maar wat ook die geleentheid skep om ‘n ondernemer te word en ‘n geldjie te verdien. Moet dus nie dié geleentheid misloop om daardie noodsaaklike kundigheid op te doen nie, en lewer sodoende ‘n sinvolle bydrae tot voedselsekerheid.

 

тамбов подъемникиДанильченко Юрий Харьков

Die voormalige Amerikaanse president, John F Kennedy, het jare gelede die volgende idioom bekend gemaak, ook in die Afrikaanse volksmond. “If it ain’t broken, dont fix it.” As iets reg werk, moenie daaraan torring nie. Dit is beslis nie wat sedert die De Klerk oorgawe van 1994 in Suid-Afrika gebeur het nie.

Dit begin egter nou voorkom dat sekeres in die regering party sake van die ou Suid-Afrika, wat in 15 jaar van ANC-bewind afgebreek en stuk-stuk weggedra is, weer wil probeer opbou. Die polisiediens word nou weer ‘n mag. Daar is in die openbaar erken dat uitkomsgerigte onderwys ‘n fout is en dat die stelsel hersien moet word. Kinders moet weer leer skryf, lees en reken. Nou moet die woord ‘leerders’ tog net weer terug verander word na leerlinge. Daar word reeds voorspel dat die ou onderwyskolleges ook weer teruggebring gaan word om gehalte onderwysers op te lei.

Op die arbeidsterrein klink daar stemme op wat vra vir die terugkeer van die stelsel van statutêr geregistreerde vakmanne. Almal weet dat daar te min bekwame vakmanne en tegnici in die land is. Die “seta-stelsel”, wat in die naam van transformasie ingevoer is, werk nie.

Ander eens voortreflike instellings, wat gewerk het, en deur die ANC gebreek is, is egter nie so maklik om weer reg te maak nie. Die Landbank is rot en kaal gesteel en dit gaan jare en baie belastinggeld neem om weer te herstel. Die SABC het die trots en integriteit van die ou SAUK verloor. Dit is moeilik om te glo dat hierdie organisasie ooit weer sal herstel. Onder die ANC is die Suid-Afrikaanse weermag gereduseer tot ‘n flenter van wat dit eens was; kwalik in staat om ‘n landjie soos Lesotho te kan verower.

Eerstewêreldse gesondheidsdienste met hospitale, klinieke en opleidingsgeriewe bestaan nie meer nie. In Oos-Transvaal dreig ‘n staking van gesondheidspersoneel weer, omdat daar nie eers Aspiriene in meeste van die groot hospitale beskikbaar is nie. Die plaaslike regering betaal nie hulle mediese verskaffers nie.

Van plaaslike regering gepraat; dit gaan jare en miljarde rande neem om munisipaliteite weer selfversorgend te kry, rioolaanlegte weer in werkende toestand te kry, korrupsie onder amptenare hok te slaan en basiese dienslewering weer op ‘n aanvaarbare vlak te kry.

Eskom is in sy peetjie in. Waar en wanneer tariefverhogings gaan eindig, weet nugter alleen.

Dit wil voorkom asof die oer-oue Afrika tendens, die van, “as iemand anders iets beter as jyself bereik het, breek dit af, daardeur steek jy jou eie tekortkominge en verleentheid weg”, nou in die gesigte van die land se sogenaamde demokraties verkose leiers begin ontplof.

As hierdie leiers wil terugval na stelsels wat voorheen gewerk het, is dit goed so. Gee dan net ook ons volk se plek- en straatname, geskiedenis en kultuur, taal, skole en grondgebied terug. En stel ons bekwame werkerskorps weer aan sodat hierdie stelsels weer behoorlik bedryf kan word.

 

набор для детского творчествалобановский политик

Die stof rondom die Caster Semenya debakel wil maar net nie gaan lê nie. Dit is nou nie meer net ‘n intrige nie, maar is besig om in ‘n volskaalse narrespel te ontaard. Dit kom voor asof die land se leierskap en atletiekbase nie wil bes gee dat enigiemand iets verkeerd gedoen het nie. Nie Semenya en ook beslis nie Atletiek Suid-Afrika, met sy president Leonard Chuene nie. En talle ander begin nou ook op die wa spring.

Eers het Atletiek Suid-Afrika se borge begin dreig dat hulle hul geld sal onttrek as die saak nie opgelos word nie. Borge soos Nedbank spandeer jaarliks miljoene rande aan atletiek in Suid-Afrika. Hiervan het egter tot op hede dadels van gekom. Nedbank besef sekerlik maar te goed aan watter kant hulle brood gebotter is.

Intussen het ‘n nuwe ‘swaargewig’ tot die debakel toegetree. Ene mnr Julius Malema, die ANC se jeugleier. Malema steun Atletiek SA en Leonard Chuene ten volle. Hy meen dat die pogings om Chuene te laat skors opportunistiese rassisme is en dat hierdie pogings verwerp moet word. Verder meen hy ook dat borge soos Nedbank maar hulle geld kan hou. Die atlete het dit nie nodig nie. Die borge ondersteun in elk geval nie hierdie kinders van Afrika nie, omdat geen borg met ‘n borgskap vir enige van die medaljewenners vorendag gekom het na afloop van die onlangse Wêreld Atletiekkampioenskap nie.

Ander atlete het nou ook hulle stemme begin dik maak. Die land se voorste oud-atlete vergader môre oor die saak. Geen ASA-beamptes sal by die vergadering toegelaat word nie. Die Johannesburgse atletiekklub stel ‘n mosie van wantroue teen Atletiek Suid-Afrika in. Geraldine Pillay, ’n voormalige Olimpiese en Statebondspele-atleet, is ’n organiseerder van die atlete-vergadering. Atlete en oud-atlete voel dat almal nou al iets te sê gehad het oor die saak, behalwe die atlete self. Die enigste mense wat op die onlangse ASA-vergadering bereid was om teen Chuene op te staan, was die voormalige Olimpiese atleet, Arnaud Malherbe, en adv James Evans, atletiekbaas van die Westelike Provinsie. Geen bespreking oor die Semenya-sage is op hierdie vergadering toegelaat nie. Chuene was natuurlik self die voorsitter.

Kan dit daadwerklik nog vir enige persoon of instansie waarde inhou om by hierdie siek spul van bedrog en leuens betrokke te raak?

Die skade is reeds gedoen en soos ondervinding ons al geleer het sal die manne in die ANC wat die toutjies trek nie bes gee in sake soos hierdie nie. Sou die borge onttrek, sal daar maar net weer ‘n ander borg wees wat voordeel sal probeer trek uit ‘n verhouding met die ANC en sy trawante.

Sake soos hierdie moet ons egter nie pessimisties maak nie. Dit moet ons aanspoor om harder te werk om eerder volkseie sport op te bou en te ondersteun. Die grondslag is reeds gelê deur verskeie organisasies. Wat eens ‘n droom was is stadig maar seker besig om werklikheid te word. Dit gaan nie lank wees voor, kom ons noem dit maar ‘n Boerespan, sonder gekonkelry, leuens, rassekwotas en regeringsinmenging onder eie vaandel op die velde en bane van die wêreld sal meeding nie.

 

комбинезоны осень для малышаФільчаков Олександр Васильович

Die ANC-president, mnr Jacob Zuma maak die afgelope tyd kwaai blafgeluide oor die misdaadsituasie in die land. Misdaad het totaal handuit geruk. Die misdaadsyfers wat onlangs bekend gemaak is, hoe betwyfelbaar dit ook al mag wees, bewys dat daar daadwerklik indringend na oplossings vir hierdie onaanvaarbare hoë syfers gesoek moet word.

Op ’n mediakonferensie wat by die Voortrekkermonument gehou is, nadat hyself en die minister van polisie, mnr Nathi Mthethwa, ‘n hoëvlak vergadering met stasiebevelvoerders, ministers, premiers en LUR’e gehou het, is geluide gemaak dat groot veranderings in die polisiediens verwag kan word.

Dit blyk dat “polisiediens” dalk na “polisiemag” verander kan word. Daar is na “kommissarisse” as “bevelvoerders” verwys, en dit is onomwonde gestel dat die rangstruktuur in die polisie hersien gaan word. Daar sal teruggeval word op meer militêre strukture, soos wat dit voorheen was. Hierdie verandering moet ’n duidelike boodskap aan misdadigers uitstuur dat daar oorlog teen hulle verklaar word.

Hoewel geluide soos hierdie verwelkom word, is dit te betwyfel of dit werklik enige wesenlike verandering aan Suid – Afrika se misdaad situasie sal doen. Soos in die gevalle van armoede, maatskaplike verval, ekonomiese agteruitgang, agteruitgang in die onderwys, swak munisipale bestuur,….noem maar op, die lys is lank, moet die verslegtende misdaadsituasie aangespreek word by grond-oorsake. Meer respek vir ‘n konstabel in uniform met nuwe blink rangkentekens gaan nie die situasie oplos nie.

Een van die grootste oorsake van misdaad in die land is die feit dat wette wat voorheen daargestel is om, onder andere, te help met misdaadvoorkoming en bekamping, deur die ANC regime afgeskaf is, of geminag word.

Dit is wette rakende grensbeheer. Nigeriërs, Mosambiekers en Zimbabwiërs het ‘n vrypas om die land binne te kom, dwelms te smous, te steel, verkrag en moor.

Dit is wette wat verstedeliking en groepsgebiede beheer het. Plakkerkampe en blikkiesdorpe spring daagliks soos paddastoele op. Geen plakkerkamp is polisieërbaar nie. Dit bied die volmaakte wegkruipplek vir plunderbendes en motorkapers. Etniese moorde vind ook daagliks in hierdie informele nedersetting plaas. Minstens twee mense is verlede naweek in Durban dood en tientalle beseer nadat Zoeloes en Pondo’s in een van die stad se talle plakkerkampe aan mekaar gespring het.

Dan is daar wette wat wetsgehoorsame burgers probeer ontwapen. Wette wat huis en haard beskerming, soos die kommandostelsel, afgeskaf het. Misdadigers het breed geglimlag die oomblik toe daar nie meer georganiseerde strukture, op veral die platteland, bestaan het om die polisie te help in hulle taak nie.

Dit is wette wat etniese en kultuurverskille minag, minimum lone vir ongeskoolde plaasarbeiders en huiswerkers vasstel, en daardeur hoër werkloosheid veroorsaak en dan voorheen voorbeeldige landsburgers dwing tot misdadigheid, net om te oorleef.

Dit is dalk goed dat die “diens” weer ‘n “mag” gaan word, maar dit sal nog beter wees as ek myself en my eie mense kan beskerm, die keuse het om my belastinggeld aan te wend om te sorg dat my kinders nie langs geharde misdadigers op ‘n skoolbank hoef te sit nie en die sekerheid kan hê ek nie as die misdadiger beskou word as ek teen misdaad optree nie.

 

купить детские пинеткилобановский александр игоревич

Die klag van rassisme teen die Franse minister van binnelandse sake, Brice Hortefeux, het ‘n lang aanloop en is maar die puntjie van die politieke intrige-ysberg waarmee Frankryk gereeld te kampe het.

Kennelik is die nuwe smeerveldtogtaktiek om enige mededinger met die rassismekwas by te kom. Voorheen was hoë amptenare se privaatheid heilig en enige joernalis wat dit gewaag het om dit te skend, het sosiale verwerping, en selfs die dood, in die gesig gestaar.

Francois Mitterand het nooit in die Elyséespaleis gewoon nie, maar saam met sy skelmpie in ‘n huis wat geheim gehou is. Die eerste joernalis wat gewaag het om iets daaroor te laat val, is aangerand en vir dood gelaat deur die eertydse president se sterk manne.

Toe Sarkozy se tweede vrou, Cécelia, probeer het om ‘n klag by die polisie te lê nadat hy haar geslaan het, het die polisie eenvoudig geweier en niks het ooit daarvan gekom nie.

Jacques Chirac het ‘n lang lys korrupsieklagtes wat blykbaar een of ander tyd te berde gebring gaan word en ‘n eertydse minister in sy kabinet gaan eersdaags deur Sarkozy vervolg word nadat hy glo korrupsiebewyse teen Sarkozy vervals het.

Sarkozy het intussen sy naam gevoeg by die ondersteuners van die filmregisseur, Roman Polanski, wat in Switserland aangehou word omdat hy in die VSA van kinderverkragting aangekla is.

Wat Hortefeux betref, was hy nie lank gelede nie die aanklaer en nie die aangeklaagde nie.

Hy het naamlik vir Paul Girot de Langlade, prefek en die koördineerder van ‘n politieke vredesproses op die eiland Reunion, vroeër hierdie jaar geskors nadat hy glo ‘n rassitiese aanmerking teenoor personeel by die Orly-lughawe gemaak het.

Girot de Langlade het tydens die gebeure aan ‘n Franse dagblad gesê hy is “die slagoffer van ‘n politieke spel”. Volgens Girot de Langlade is die “ondersoek na ‘n kleinigheid georkestreer deur Brice Hortefeux, wat sy anti-rassistiese beeld wil poets”.

Girot de Langlade sê die gedrag en optrede wat aan hom toegedig word, het niks met hom te make nie.

‘n Klag van “openbare beledigings van ‘n rassistiese soort” is in die Paryse voorstad Creteil aanhangig gemaak teen die prefek. Volgens ‘n regsamptenaar gemoeid met die saak, is Girot de Langlade deur veiligheidspersoneel by die lughawe gestop en gevra om sy sakke leeg te maak toe ‘n metaalverklikker afgegaan het by Orly-lughawe, buite Parys op 31 Julie.

“Jy sal dink ons is in Afrika. In elk geval, daar is net swartes hier,” het Girot de Langlade glo na bewering gesê.

Hy self sê hy het sy humeur verloor. “Selfs die lugwaardin van Air France was geskok deur die optrede van die veiligheidsagent en het in die naam van haar maatskappy verskoning aangeteken,” het hy bygevoeg.

Girot de Langlade sê hy het die veiligheidsagente gevra om gou te maak en dit is al.

Reunion was sedert die begin van hierdie jaar een van die drie Franse oorsese gebiede waar rassespanning heers. Onrus en stakings teister die eiland.

Of die kinderagtige geskel in Parys die donkerder Franse elders in die wêreld wat kla dat hulle ekonomies uitgesluit word, gaan tevrede stel, is te betwyfel.

 

casino gamesФильчаков прокуратура харьков