Dan Roodt, Author at praag.co.za

Mandela het elekrisiteitskrisis veroorsaak

BHP Billiton se Hillside- en Mozal-aluminumsmelters is van die grootste ter wereld, en wanneer op vol kapasiteit, verbruik 10% van Suid-Afrika se krag.

Meneer Mandela het die openingstoespraak van die Hillside-smelter gelewer, en ook die uitvoer van goedkoop krag na die daaropvolgende aluminiumsmelter in Mosambiek, sy vrou se tuisland, moontlik gemaak.

Aangesien die smelt van aluminiumerts groot hoeveelhede elektrisiteit verbruik, maak sulke smelters grotendeels gebruik van "gratis" hidro-elektiese krag, of alternatiewelik spotgoedkoop gaskrag in Midde-Oosterse lande.

Australië wek soos Suid-Afrika 90% van sy krag met steenkool op, maar nogtans is dit vir BHP Billiton beter om hulle Australiese aluminiumerts na die anderkant van die aardbol, na Hillside en Mozal te stuur, eerder as om dit in Australië waar die erts gemyn word, self te smelt. Vanaf Suid-Afrika en Mosambiek word die meeste van die Australiese aluminium dan weer terug versend na die anderkant van die aardbol, en in China en Suidoos-Asië verkoop.

Die rede vir bogenoemde is dat die gesofistikeerde elektrisiteitskontrakte vir aluminiumsmelters van ingevoerde Australiese erts, gebasseer is op kommoditeits-marksiklus-klousules, wat die gemiddelde langtermynkoste van die krag goedkoper maak as die produksiekoste daarvan. Vandag is daardie kontrakkrag selfs goekoper as die materiaalkoste van steenkool uit nuwe myne, wat benodig word om meer krag op te wek. Waarde word dus vernietig, soos weerspieël in die onlangse R9,5 miljard-verlies deur Eskom.

Meer krag en nuwe kragstasies is nodig om Suid-Afrikaners se lewenstandaard te verbeter, en veel meer van Suid-Afrika se eie inheemse chroom-, mangaan- en platinumertse op plaaslike bodem te smelt, sodat die waardetoevoeging van ons plaaslike primêre mynprodukte ter plaatse plaasvind. Tans word miloene tonne Suid-Afrikaanse chroom- en mangaanerts jaarliks uitgevoer, weens 'n tekort aan krag. Suid-Afrika beskik oor ongeveer 80% van die aarde se ekonomies ontginbare chroom en mangaan, genoeg om aan elke Suid-Afrikaner 'n permanente en formele werk te verskaf, sou meer waarde tot hierdie plaaslike primêre produkte voor uitvoer bygevoeg word.

Dit was presies die versiende meneer Mandela se uitgesproke bedoeling met die opening van Hillside, Mozal in Mosambiek, en die omstrede komende Coega-aluminiumsmelter in die Oos-Kaap: "By using energy generated from our abundant supplies of coal to produce aluminium, the smelter will contribute to the drive to add more value to our primary products before export."

Die vraag moet dus nou gevra word: is meneer Mandela mislei? Meneer Mandela is nie 'n myner nie. Is hy eerlik ingelig dat Suid-Afrika glad geen aluminiumerts het nie, en dat die miljoene der miljoene tonne uitheemse aluminiumerts al die pad van ver, van die Engelse Australië ingevoer sou word? Om daarna weer weggeneem te word vir werkskepping in China en ander mededingerlande?

Dít terwyl Australië genoeg steenkool het om sy eie aluminiumerts te smelt, maar dit nie doen nie, omdat Suid-Afrika se steenkool vir die smelt van Australiese aluminium, benede Eskom-produksiepryse verbrand word, sodat arm Suid-Afrikaanse verbruikers en voorheen benadeelde belastingbetalers die verliese moet betaal. Vergelyk dit – Suid-Afrika se armoede – met die mens Marius Kloppers se BHP-Billiton-salaris en ryk Australië se Bruto Binnelandse Produk, wat danksy aluminiumsmeltery deels ry op die rug van 'n arm Suid-Afrika se ontginbare hulpbronne.

Bobby Godsell van Eskom gaan nou met BHP-Billiton, Mitsubishi en die Mosambiekse regering gesels oor hulle geldige dog sondige kragkostekontrakte. As vakbonde van steenkoolmyne en Eskom beloof om Bobby by te staan met 'n nasionale regstellende aksie indien nodig, sal die oorsese aandeelhouers van Hillside en Mozal dadelik redelik wees en hulle hoogs intelligente Londen-Metaal-Beurs-gekoppelde kontrakte wettig en vrywillig opskort.

Dis beter dat twee smelters verliese maak of ly, as 'n hele land. Tans is 10% van elektrisiteitsverbruik verantwoordelik vir 90% van Eskom en die Suid-Afrikaanse belastingbetaler-verbruiker se verliese. Dié mensgemaakte situasie is wettig en regsgeldig, maar in die geheel gesien nie volhoubaar en moreel nie. Meneer Mandela se goeie bedoelings met plaaslike primêre mynprodukte, sowel as sy Mosambiekse bande, is miskien in die verlede misbruik. Die gebore Suid-Afrikaner Marius Kloppers kry nou die geleentheid om die openbare persepsie reg te stel, maar sonder die ondersteuning van Suid-Afrikaanse vakbonde gaan hy selfs as genie sukkel om Suid-Afrika se landsbelang bo dié van BHP-Billiton te stel.

посуда для детей Фильчаков прокурор

Leeukos

Dit verg ‘n sekere elegansie, ‘n bepaalde suiwerheid van gees om nie te koop te loop met die vervulling van ‘n voorspelling nie. Ek is nie so elegant of suiwer van gees nie… so: EK HET JULLE GESÊ! Naas Botha, Owen Nkumane, Darren Scott en elke braaivleisrugbyprofessor: EK HET JULLE GESÊ DIE LEEUS GAAN DIE BULLE EET IN GISTER SE WEDSTRYD! Ek was die enigste een wat dit geglo het … errr, ek en Baywatch Grobbelaar.

Die Bulle het toe mooi saamgewerk om my voorspelling waar te maak. Waarop hulle ook al deur die week gewei het, dit het blykbaar bloedsuikerimplikasies gehad. Hulle was net ‘n tree te stadig, net ‘n newton-meter te flou, om hulle spelpatroon op die Leeus af te druk. Die Ander Span op die Veld, daardie katspesie, daarenteen, het blykbaar suiwer adrenalien op hulle pap geëet. Kon ook nie anders nie. Daar is ‘n dowwe lyn tussen sukses, enige sukses, en ‘n korporatiewe massavuurpeloton vir die Leeus. Om ‘n span te sien herrys, is altyd ‘n belewenis, maar die Leeus het skynbaar in die roet en as vasgesteek. Hulle is al vir die afgelope tien jaar besig om te verrys en het nog nie hoër as kniehoogte gevorder nie. Om te keer dat die span van 1-15 voor die voet gesnoei word, is dit nodig dat hulle ten minste een wedstryd per jaar teen alle verwagting in wen. Gister was dit sulke tyd.

Die Leeus het die wedstryd 20-13 gewen het, en het dit met soveel oortuiging gedoen dat dit die Bulle is wat gelukkig geag is met die hoeveelheid punte wat hulle verkry het. Gister het weer bewys dat die ou Noord-Transvaal/Blou Bul-wedstrydresep ontroefbaar is… die ironie synde dat dit die Leeus was wat die skop-skrum-en-stormtaktieke suksesvol uitgestal het. Daarmee het hulle twee drieë gekonstrueer en dit was hulle ononderdrukbare skrumskakel, Jano Vermaak, wat ‘n – kug! – Leeue-aandeel in beide gehad het.

Eers het hy ter ondersteuning van ‘n stoomrollende Hans van Dyk opgestorm, die bal gekry, gedra en netjies aan Alwyn Hollenbach besorg wat die kalk oorgesteek het. Die tweede drie het Vermaak sommer self gedruk nadat hy ‘n steekskoppie van Franco van der Merwe agternagesit het. Herkie Kruger het die res van die punte met sy skoen gemunt.

Die Blou Bulle het dinge op hulle nimlike kruiptrekkermanier probeer doen en dit by tye selfs reggekry… maar nie vir lank genoeg aanmekaar nie. Dit het die Leeus telkens toegelaat om die juk af te gooi en uit hulle kwartgebied te breek.

Reg teen die einde het die Blou Bulle ‘n verdoelde Jaco Pretorius-drie en ‘n Burton Francis-strafdoel bygevoeg en daarmee ‘n bonuspunt ingeskryf.

Een van die dae is die Springbokke terug in hulle provinsies en sal sinvolheid terugkeer na ons rugbyuniversum. Elke span sal sy plek weer gedwee inneem. En vir die Leeus beteken dit hulle sal, weereens, soos altyd, tekens van ‘n herrysenis toon.

En die Blou Bulle? ‘n Goeie drag slae, soos vir ‘n stout seuntjie, doen hulle elke jaar net goed. Nou het hulle hulle s’n vir die seisoen gehad. Met Matfield, Du Preez, Bakkies Botha en Habana binnekort terug vir die betekenisvolle gedeelte van die Curriebekerseisoen, sal hulle maar weer doen wat hulle doen. Hierdie jaar sal hulle weer die Curriebeker wen. Dís wat hulle doen.

best game

WP en Haaie gaap die dag om

Hierdie was so ‘n oninspirerende wedstryd, van sulke onverteerbare middelmatigheid, sulke monsteragtige prikkelloosheid, dat dit regtig onmoontlik is om daaroor te skryf. So kom ons praat oor iets anders, enige iets anders. Soos watter kar moes jy nooit verkoop het nie? Myne was ‘n 1976 rooi Fiat 124.

Ek weet daar is oningeligtes en oningelyfdes wat hulle neuse vir die Fiat sal optrek, en ja, dit was ‘n nederige motor, so ‘n vierkantige bedryf met dertienduim wiele onder ‘n 1400 stootstaafenjin. Ek bedoel, dit was ‘n baie basiese voertuig, maar dit was juis die sjarme daarvan. Die motortjie het gewerk, áltyd gewerk en het hierdie vermoë gehad om net aan te klop. Jy kan hom aan die gang kry, vroeg die oggend en hy sal heel ongesteur die hele dag rondskarrel. Hy het ‘n sekere ritme gehad, so net bo 130 kpu en daarop kon jy hom maar net in ‘n rigting wys en hy sal uur in en uur uit net aanhou om die pad te verslind, hetsy dit die kronkelpaadjie tussen Brakpan en Boksburg is, of daar die liniaalreguit pad tussen Beaufort-Wes en Laingsburg. Daar’s nou vir jou ‘n pad wat voel of hy nooit sal ophou nie – soos gister se wedstryd tussen die WP en die Haaie.

Daar is weinig goeds om van die WP te rapporteer. Hulle het die spel so vieserig benader, soos ‘n Chihuahua wat ‘n pedikuur moet verdra. Hulle het min visie, minder passie en geen kreatiwiteit nie. Al skrams aanbeveling wat ‘n mens hulle mee kan toedeel is dat hulle strate minder vrot as hulle opponente was. Die Haaie het by die wedstryd opgedaag sonder oënskynlik belangstelling, geen plan en geen ambisie nie.

Die probleem met die Beaufort Wes-Laingsburgpad is dat daar bitter min aandagtrekkers is, baie min uitstaande eienskappe of landskapbakens. Dis alles net so dieselfde… Dis soos, soos… tel die bal op, storm in die naaste opponent vas, val om, gooi die bal uit en dan is daar ‘n aanslaan. Gister was daar in Durban so baie dáárvan, amper soveel soos wat daar vaalgroen bossies in die Karoo is. Dis asof sulke spelmakers soos Keegan Daniel, Rory Kockott en selfs die Argentyn, Hernandez, gister aan ‘n kollektiewe introversie gely het, asof hulle met iets gewigtig besig was, soos om dansende engeltjies op ‘n kopspelpunt te visualiseer, en nie tyd gehad het om hulle volle aandag aan iets so ligsinnig soos ‘n rugbywedstryd te gee nie.

Die geheim is om die padborde tussen Beaufort-Wes en Laingsburg te memoriseer. Ek sal toegee dat Rooi Fiat dit moeilik kon maak. Sy ewenaar het van dag een af freneties geneurie, en hoe vinniger jy ry, hoe skriller het die klank geword. Dit het enige geheueoefening moeilik gemaak. Ek onthou Kareekloof… en toe ‘n swaar hoofpyn.

Die WP het twee drieë gedruk, Chavanga een en Chris Jack een. Iemand het iewers die bal oor die pale geskop. Ek dink dit was Joe Pietersen. Die Haaie het ook punte gekry. Nie baie nie. Die WP het 21 punte gekry en die Haaie 9. Nie een van die spanne het dit verdien nie.

ігрушки

Jansen veroorsaak rassespanning

Prof. Jansen wil nou regtig nog verdere rassespanning veroorsaak met geforseerde integrasie. Integrasie en die ontkenning van Afrikaans veroorsaak meer geweld/rassekonflik tussen wit en swart studente en die natuurlike vermindering van wit studente wat inskryf by KOVSIES wat ook sy slaagsyfer drasties gaan laat daal.

Weereens 'n onnosele bruine wat na die ANC se pype dans.

Watter kultuur?

с освещением

Olie en lewe het dieselfde oorsprong: Bioties of abioties?

Dit was werklik aangenaam om Buks van Rensburg se werk oor biotiese en abiotiese olie in pronkafrikaans te lees. In keurige tegniese terme doer uit Kanada neem hy ons stap vir stap deur die verskillende teorieë wat die oorsprong van biotiese olie uitlê.

In hierdie bi-polêre debat wil ek egter nie gesien word om die teenoorgestelde pool te beset en standpunt in te neem vir die teorie van ‘n abiotiese ontstaan van olie nie. Daarvoor is ek gans te onkundig. Met my pluralistiese benadering kan ek albei kante van die saak met dieselfde geesdrif en oortuiging debatteer. My fokus is tans meer gerig op die konsekwensies wat die oorsprong van aardolie vir die mensdom inhou, en nie die oorsprong van olie as sulks nie.

Maar terselfdertyd sou ek egter ‘n gulde geleentheid verspeel as ek nie die groot voorstaander van die abiotiese teorie, Thomas Gold, se finale gevolgtrekking oor die debat herkonstrueer nie. Daarin beweer hy dat lewe op aarde sy oeroorsprong uit bakterieë het wat teen hitte en druk bestand is en binne die aardkors bestaan waar hulle op metaangas leef. Meer hieroor later.

Tydens die oliekrisis van die laat 1970’s, (toe die Sasol 2 en 3 by Secunda opgerig is), was die tydsgees, plaaslik en oorsee, baie ontvanklik vir ‘n gerusstellende toekomsbeeld van die aarde se energiebronne. Gold het dus geen probleem gehad om befondsing vir sy navorsing na bewyse van abiotiese olie te werf nie. Dit stel hom toe in staat om ‘n navorsingsduikboot in te span wat fisiese navorsing op die seebodem naby die Galapagos Eilande kon doen.

Die navorsingspan ontdek toe verskeie ekostelsels op die seebodem wat langs hidrotermiese skeure floreer. Hierdie skeure was inderdaad gasheer vir ’n hele aantal organismes soos ondermeer reuse buiswurms en albinokrappe wat geleef het van die chemosintetiese mikrobes wat afhanklik was van die hitte uit die skeure. Die ontdekking van lewe naby ‘n vyandige omgewing soos hidrotermiese skeure het veroorsaak dat hy die algemene vertolking van biotiese petroleum wou hersien.

Gold het geglo dat biologie slegs ‘n vertakking van termodinamika was, dat die geskiedenis van alle lewe deel is van die langsame ontwikkeling na meer doeltreffende maniere om energie te verbrand. Mens kan dus aflei dat hy geglo het dat alle lewe uit metaangas as voedingsbron, voortgepruit het.

Hy wou verstaan hoe migrasie van metaangas deur aardbewings vanuit diep binne die aardkors aangehelp word, en het gespekuleer dat sterk aardbewings die aardoppervlak kan kraak en ontsnappingskanale vir aardgas skep. Daardeur verklaar hy dan ook die buitengewone verskynsels soos brande, ontploffings en “gloede” wat dikwels met aardbewings geassosieer word.

Gold en sy kollega, Steven Soter, stel toe ‘n kaart op wat die grootste olieproduserende gebiede op aarde aantoon en vergelyk dit met die gebiede waarin die grootste seismiese aktiwiteite voorkom. Hulle bevind toe dat verskeie olieryke gebiede soos Alaska, Texas, die Karibiese Eilande, Meksiko, Venezuela, die Persiese Golf, die Urals, Siberië en Suid-Oos Asië, almal op die aarde se groot aardbewingsgordels lê. Hierdie bevinding het hulle laat glo dat die opwaartse migrasie van gas deur die aardkors die lewegewende bron is vir ‘n biologiese sisteem wat vir die teenwoordigheid van olie verantwoordelik sou wees met biologie as integrale deel van die termodinamika wat die aarde se oppervlakontwikkeling reguleer.

Gold het verder gepostuleer dat aangesien koolwaterstowwe regoor die ganse heelal teenwoordig is, daar geen rede is om te glo dat petroleum slegs op planeet aarde ‘n biologiese oorsprong het nie. Volgens sy teorie, kom petroleum op aarde reeds vir ongeveer 4.5 miljard jaar gelede, diep onder die aarde se kors in molekulêre vorm voor. Vandaar ontsnap die gasmolekules weens die ontsettende hitte van die aarde se kern en migreer deur die poreuse lae van die aardkors om mikrobiese kolonies te voed wat die basis van lewe en olie op aarde vorm. Die migrerende petroleum los die reste van die mikrobiese kolonies op wat deur die petroleum gevoed word en vorm oliereservoirs.

Verskeie soortgelyke ekostelsels is kort na Gold se publikasies ontdek onder toestande van hitte en druk wat voorheen as onmoontlik beskou was om enige vorm van lewe te onderhou. Toe enkele uitgeputte olievelde weer begin het om groot hoeveelhede olie te produseer, het hy verklaar dat die aarde genoeg olie het vir die volgende 500 miljoen jaar.

In 1992 pas Thomas Gold sy hipotese aan in sy publikasie: ‘The deep hot biosphere.’ Daarin beweer hy dat steenkool en aardolie hul oorsprong het van aardgas, wat bakterie voed wat baie diep onder die aardoppervlak woon. Met ander woorde, olie en steenkool word deur tektoniese kragte ontstaan, en nie deur die reste van fossiele wat mettertyd daarin beland nie. Die teenwoordigheid van die reste van die bakterië wat op die petroleum teer, beteken volgens Gold dat die heersende teorie van piekolie as uitgedien beskou moet word, aangesien olie se oorsprong nie van die organismes self is nie, maar voortdurend deur aardgas gevoed word.

Die belangrike van hierdie debat is nie watter teorie die regte een is nie, maar hoe beleidsbeplanners na die toekoms moet kyk. Sasol het onlangs sy Oryx vloeistof uit gas (VUG) in engels is dit GTL, oftewel ‘gas to liquids’ in Qatar in bedryf gestel.

Nog meer sulke VUG-aanlegte word in vooruitsig gestel. Neem mens ‘n korttermyn of langtermyn siening van sulke projekte? Mossgas se VUG aanleg by Mosselbaai kom reeds aan die einde van sy ekonomiese lewe, aangesien die aardgas volgens berekening reeds opgebruik is. Gaan die produksieplatform in die see behoue bly vir gebruik op ‘n later tydstip?

Moet lande nie hul boorprogramme uitbrei om binne hul gebiedswaters te boor nie?

En dan, wanneer sal groot moondhede begin besef dat dit nie meer nodig is om miljarde dollars en duisende menselewens vir oliesekerheid op te offer nie?

роботы прайм Фільчаков прокурор

Die Springbok het gekom, gesien, afgeslag

Schalk Burger in aksie tydens gister se Drienasiestoets

Agterna het al wat ‘n naas is te sê gehad dat die Springbokke tóg iets uit hulle oorwinning oor die Wallabies geleer het. En die stukkie opvoeding? Dat, in die Gesnorde se vlugvoetige woorde, geen span dit kan bekostig om nie vir tagtig minute nie te speel nie. Dan moet ‘n mens sê, as die Springbokke net vyftig minute nodig gehad het om die Aussies kas toe te stuur, vir watter rede op aarde sal hulle hulleself uitsit vir nóg ‘n halfuur. Ruik die rose terwyl jy kan… Eintlik was die uitslag redelik voldonge na ongeveer 14 minute se speel… waarin Fourie du Preez gedoen het wat ‘n skrumskakel aangesê word om nie te doen nie – neem ‘n tikskoppie al is die pale binne Morné Steyn-reikafstand, jaag die verdedigers een kant toe op ‘n knop en pluk homself anderkant toe en oor die doellyn vir ‘n uiters astrante drie.

Die Steyn-visier het die lang vlug van Durban af oorleef en die telling was 7-0. Minute later, met die Wallabies wat strawwe verdrukking in hulle eie gebied beleef het, het Morné Steyn vir Jaque Fourie soos ‘n voorlaaier oorgehaal en toe op die regte breukdeel van ‘n moment afgevuur. Die buitesenter het die Aussie-verdediging soos ‘n snoek oopgevlek en het onder die pale gaan punte maak. Dit was tog ‘n deel van ontdekkings en een daarvan was dat Morné die Metronoom tog vel en vlees is en hy skop die maklikste skop in sy Bokloopbaan skoon mis.

Die res van die wedstryd was nie juis ‘n riller nie. Dit was eerder ‘n misterie waarin die geheimenisse van Kiwi-skeidsregter Bryce Lawrence se skrumbeslissings deur die twee kapteins, John Smit en George Smith, moes ontrafel word. Die Da Vinci Kode verskil met Lawrence se Geheim juis daarin dat daar oplossings is vir die vrae in die Kode. Die Bok-pak het egter deurgaans die verkeer só beheer dat Lawrence se arbitrêre interpretasies tydelike irritasies eerder as wedstrydsinkers was. Tog het die geil oes strafskoppe die Wallabies in staat gestel om asem buite hulle gebied te skep en Matt Gitau het, eenkeer met krag en eenkeer met voetvlugheid, twee drie gedruk. Maar die Springbokke se nuutgevonde terugslaanvermoë in ag geneem, was dit net ‘n kwessie van tyd voordat die Wallabies ernstige skade sou ly – en dit het gekom deur twee Bryan Habana drieë, gesmee uit die skroot van Aussie-blapse wat deur volgehoue Bok-druk afgedwing is.

Uiteindelik was dit ‘n soort wiskunde van punte oor tyd en dit was duidelik dat die Wallabies nie die spel vinnig genoeg sou kon herwin om ‘n oorwinning asof uit niks te maak nie. Die Springbokke kon ontspan, soveel so dat hulle twee Australiese drieë laat in die wedstryd kon aflag. Pieter de Villiers kon sy lieflinge, vernaamlik Adrian Jacobs op die veld bring, wat net weer die gehalte van die opdrafspan onderstreep het. Die vaste vyf het die aarde laat bewe, die losvoorspelers het alles gelak wat beweeg het en die agterlyn het glad gevuur, met veral daardie voetboller, Ruan Pienaar, wat ordentlik gesweepslag het op heelagter.

Die eindtelling van 32-25, met ‘n vierdriebonuspunt, is presies deur die Bokke volgens bestelling afgelewer.

светодиодный asd Фильчаков

Kovsie-studenteleiers looi vir Jansen

Jansen… veroorsaak integrasiekonsternasie aan die UVS

Die VF Plus het heftig op die onlangse uitsprake by ‘n nuuskonferensie in Johannesburg deur prof. Jonathan Jansen, Rektor van die Universiteit van die Vrystaat, gereageer.

“Prof. Jansen het twee weke gelede voor ‘n groep voornemende studente beloftes gemaak; onder andere dat daar volgende jaar eerstejaarskoshuise sal wees,” het Wouter Wessels, leier van die VF+Kovsies gesê. Wessels het bygevoeg dat die Rektor nie hierdie besluite op sy eie kan neem nie en dat die UV se Raad dit eers moet goedkeur. Die VF+Kovsies moedig die Raad aan om hierdie besluite nugter te neem en die gevolge daarvan in ag te neem.

Die feit dat prof. Jansen se oplossing vir die probleme wat daar met betrekking tot die huidige integrasiebeleid aan die UV bestaan, is om eerstejaarskoshuise te implementeer, is kommerwekkend. “Die vraag wat ontstaan is, watter van die bestaande koshuise gaan na eerstejaarskoshuise omgeskakel word? Prof. Jansen is besig om onnodige paniek en verwarring onder studente te veroorsaak,” het Wessels gesê.

Die UV het ‘n dringende tekort aan verblyf en dus moet die UV-bestuur eerder daarop fokus om nuwe koshuise te bou en dan van hierdie koshuise as eerstejaarskoshuise in te rig en sodoende aan voornemende studente ‘n wye keuse van verblyf verskaf.

“Dit is ook belangrik om daarop te let dat die ‘tradisioneel wit’ koshuise almal volgens die integrasiebeleid geïntegreer is. Dit is onverantwoordelik van prof. Jansen om nou na die kampus as ‘n instelling van ‘apartheid’ te verwys,” het Wessels gesê.

Prof. Jansen maak ook ander beloftes, soos dat elke eerstejaar ‘n skootrekenaar gaan ontvang en ‘n semester in die buiteland gaan studeer. “Die UV het baie ander finansiële behoeftes en daar moet eerder aan finansiële steun aan degeregistreerde studente, nagraadse kursusse en die opgradering van fasiliteite aandag geskenk word,” meen Wessels.

Die VF+Kovsies versoek die Rektor om studente se belange en menings in ag te neem. Die studente wat tans in koshuise woon, het ook regte en dit moet gerespekteer word. “Die UV-bestuur moet probleme bestuur en nie slegs probleemareas onder die mat probeer vee nie,” het Wessels bygevoeg.

wedding hair bands and tiaras топкарго

‘Orgasme’ vertroebel diplomatieke verhoudinge

Australiese premier Kevin Rudd het 'n foutiewe vertaling blameer vir sy land en China se moeilike diplomatieke verhoudinge.

Rudd, 'n selfverklaarde Sinofiel en voormalige diplomaat wat Mandaryns praat, het Donderdag aan studente by die Australian National University vertel van sy vertaalfout in Beijing.

"Ek het klaarblyklik gesê […] dat China en Australië tans 'n fantastiese gesamentlike orgasme bereik."

"Sedertdien het ons Chinese vriende my besoeke aan Beijing onthou, (deur te sê) 'Ag so, jy is die een…"

"Dalk verduidelik dit 'n paar van die uitdagings in ons huidige verhouding met die Chinese," het hy gelag.

Verhoudinge is onlangs vertroebel deur die aanhouding in China van 'n Rio Tinto-amptenaar onder aanklagte van omkopery en spioenasie tydens die erts-samesprekinge.

Australië het ook die Chinese ergerlik gehad oor die visum wat aan die uitgeweke Uighurdissident, Rebiya Kadeer, toegestaan is na onrus in die Xinjiang-gebied.

Handel tussen die twee lande beloop VS$58 miljard en China se aanvraag in Australië vir metale en ander hulpbronne, het hulle ekonomie fluks laat groei die afgelope dekade.

Лобановский Харьков

Vlakplaaslid kry parool

Butana Almond Nofemela, voormalige lid van die Vlakplaas-polisiemoordbende, gaan op parool vrygelaat word.

Só het die minister van korrektiewe dienste, Nosiviwe Mapisa-Nqakula, Vrydag by die parlement aangekondig.

"Ons wens die beste toe vir Nofemela en ons vertrou hy sal positief bydra tot die bou van ons demokrasie sodra hy met sy geliefdes herenig is," het die minister gesê.

"Dit is voorbeelde soos hierdie wat ons regtig kan trots maak op die pad van versoening en geregtigheid wat ons mense gekies het."

Nofemela, is ter dood veroordeel vir die moord in Brits op die boer Johannes Hendrik Lourens, maar het die galg op die laaste nippertjie vrygespring in 1987 nadat hy skuld beken het op die moord van agt ANC-lede.

Hulle sluit Griffiths Mxenge en Zwelibanzi Nyanda, die broer van kommunikasie minister Siphiwe Nyanda, in.

Hy het 21 jaar van sy lewenslange vonnis uitgedien en kon kragtens die Wet in aanmerking kom vir parool.