Die uitgeputte gees en die Rusdag

Die arbeider is sy loon waardig. Deel van die loon, so lei ons uit die Bybel af, is om te kan rus na ons die brood in die sweet van ‘n mens se aanskyn verdien het.

Uit die Bybel ken ons ook die verpligte rusdag – die Sabbat, wat deur die meeste Nuwe Testamentiese Christene na Sondag, tegnies die eerste dag van die week, verskuif is.

Tydens Christus se omwandelinge op die aarde het die klem van ‘n wettiese rusdag sterk verskuif na ‘n dag van afsondering vir God, ‘n dag om te heilig.

Daar is inderdaad ander maniere om die moeë gees te laat rus, die batterye te laai, as om een dag in die week net mooi niks te doen nie.

Die mens se brein en sy liggaam het gewoon ‘n dag nodig wat anders is. ‘n Dag om die fokus te verander, anders kan ‘n mens geestelik uitbrand.

Boonop het Jesus ook die konsep van die kalf in die put ingevoer.

Die mens se gees het egter ook periodiek ‘n sewende dag nodig om te herstel en laai wat nie op ‘n letterlike dag van 24 uur dui nie.

Om ‘n studie te maak oor die presiese konsep van die rusdag op die 7de dag, en watter dag dit moet wees, gaan ‘n mens lank besig hou. In die Ou Testament kon die afleiding wees dat God ‘n dag ingestel het omdat Hy, God, aan ‘n menslike eienskap soos moegheid onderwerp sou wees, terwyl die Nuwe Testament dit duidelik maak dat die rusdag vir die mens gemaak is, en nie die mens vir die rusdag nie.

Ter aanvang oor wat met die woord “dag” verstaan moet word – die Hebreeuse woord Yom wat as “dag” vertaal word, kan ook met ander tydperke soos ‘n seisoen, en selfs ‘n oneindige tyd vertaal word. Hierdie feit word as kernargument in die debat tussen jong aarde kreasioniste (24-uur dae en dus ‘n aarde van ietsie oor 6 000 jaar oud) aan die een kant, en ou aarde kreasioniste en Deïstiese evolusioniste aan die anderkant gebruik. Laasgenoemde se argument word verder versterk deur Psalm 90 en 2 Petrus 3 wat ‘n ”dag” vir God met ‘n duisend jaar vergelyk, en omgekeerd.Boonop was die 1 000 vir die Israeliete ‘n besondere simboliese getal wat ook op die oneindige dui. Vergelyk byvoorbeeld dat God sondes tot in die derde geslag straf (min) maar barmhartigheid bewys aan diegene wat Hom liefhet tot die duisendste (oneindige) geslag.

Antieke Hebreeus het ‘n beperkte woordeskat gehad van ongeveer 8 000 woorde, terwyl Engels, wat onlangs sy miljoenste woord geregistreer het, sowat ‘n halfmiljoen woorde gebruik. Frans het sowat 40 000 gebruikswoorde, steeds veel meer as antieke Hebreeus.

Wat met Yom / dag bedoel word, moet uit die konteks afgelei word.

Fundamentaliste vereenvoudig die 7-daesaak tot twee Bybelse inskrywings – dat God die aarde en die uitspansel in ses dae gemaak het, en die Tien Gebooie waar dié tema herhaal word, met die uitdruklike instruksie dat die Here op die 7de dag gerus het, en daarom mag ons, ons diere en slawe, ook op hierdie dag geen werk doen nie. Terwyl teoloë redelik konsensus het dat die skeppingsdae lang tydperke behels, is dit uit die bepalings van die rusdag duidelik dat die sewende dag wat anders moet wees, ‘n meer letterlike betekenis het. (Vir die luiaard sou dit darem erg gerieflik wees om die ses dae waarin hy moet werk, as letterlike dae op te neem, en die rusdag se “Yom” met ‘n baie langer tydperk te vertaal).

Dit lyk asof die Semiete, onder ander andere, baie lank voor die opkoms van Israel en die geloof in Yahweh, ‘n sewe-dag week gebruik het. Homerus het onder meer as ‘n duisend jaar voor Christus na die sewe dae week verwys waarvan hy in sekere bronne kennis geneem het. Die sewe dae is volgens die meeste aanduidings bereken van volmaan na volmaan (28 dae) gedeel deur vier.

Om dit na die Skeppingsverhaal terug te lei, is ingewikkeld. In die eerste Skeppingsverhaal (wat tweede in die Bybel geplaas is) is daar geen aanduiding van ‘n sewe dae skepping nie. Hierdie skeppingsverhaal dateer moontlik uit die tyd van Dawid of Salomo. Die tweede Skeppingsverhaal, wat uit die tyd van die Babiloniese ballingskap dateer, bevat wel die “detail” van die 6 dae skepping. Dit het ook sy stel probleme soos dat dag en nag voor die son, maan en sterre geskep is, ‘n klaarblyklike aanduiding dat dit nie om letterlike 24-uur dae kon handel nie.

Tog het die Israeliete lank voor die Skeppingsverhaal tot hul religieuse literatuur toegevoeg is ‘n sewe dae week geken, en dat op die 7de dag gerus moet word. Daar is nie tydens die uittog uit Egipte op die Sabbat getrek nie, en manna het ook nie op die Sabbat geval om opgetel te word nie.

Om te bepaal hoe juis die Saterdag as 7de dag bepaal is, is selfs ‘n nog komplekser saak. Daar is ook meningsverskille oor wanneer die Jode ‘n vaste patroon begin volg het om dit wat ons nou as Saterdag ken, as standaard die 7de dag te bepaal.

Ten eerste, as ‘n mens van die skeppingsdae as baie lang tydperke praat, is dit nie moontlik om spesifiek een dag aan ‘n skeppingsdag of die rusdag te koppel nie. Die eerste bepalings van watter dag die eerste of laaste dag van ‘n sewe dae periode gekoppel moes wees, is waarskynlik astronomies bepaal. Ten minste aanvanklik, omdat die werklike astronomiese tydperke nie rondom 28 dae gesinchroniseer is nie, is die “sewende dag” deurlopend verstel, volgens sommige bronne tot in die Na-Christus-era, en het eers gegiet geraak onder die Romeinse invloed.

Om die verskil tussen ‘n kalenderjaar en ‘n astronomiese jaar te oorkom, is periodiek nog ‘n sewe-dag-periode bygewerk, en in ‘n langer siklus nog een. So is bitter na-aan die handhawing van ‘n astronomiese jaar gebly.

Die 7 word ook vanuit die skeppingsduur, maar ook ander bronne as “God se getal” teenoor die ses as die “duiwel se getal” (dikwels word al twee met drie vermenigvuldig), dws uitgedruk as 777 en 666 respektiewelik. Die AWB se “hakkekruis” is in werklikheid drie 7’s wat om mekaar aangebring is, en is bedoel om verbondenheid aan God-drie-enig te betuig.

Dit blyk dus dat die onderhouding van die rusdag as sewende dag dui op ‘n aanduiding van periodieke rus, eerder as ‘n nodigheid om te probeer bo alle twyfel vasstel watter dag nou in die besonder die 7de dag sou wees.

Die Christelike gebruik van om Sondag as die 7de dag te heilig spruit uit die grondkonsep dat Christus op die Sondag – die derde dag – uit die dood opgestaan het.

Vandag is daar velerlei wette, veral arbeidswette, wat werkers teen uitbuiting beskerm. In die Ou Testamentiese tyd sou slawe en lasdiere waarskynlik nie maklik kans gekry het om te rus as dit nie vir die streng aard van die Tien Gebooie hieroor gewees het nie. “Dan mag jy nie werk nie, nie jou slaaf of jou donkie…” En God sal die oortreder nie ongestraf laat bly nie.

Mense verskil – sommiges se werk en lewensomstandighede stel nie baie emosionele eise nie, en is ‘n gedwonge rusdag – en terselfdertyd geleentheid om kerk toe te gaan – na-aan voldoende lafenis. Sodoende is daar meer gesinstyd, en tyd vir oordrag van waardes na die volgende geslag.

Ander mense se eie ingesteldheid, of hul werksomstandighede, verg egter ook daardie periodieke “Sabbatsweek.” Soos wat die Sabbatsweek die jaar en kalender weer in pas moes bring, dien hierdie Sabbatsweek as herlaaitydperk vir terapeute en beraders wat hul pasiënte se probleme aantrek. Geen berader gaan hond-haaraf maak as hy voltyds apaties staan teenoor sy pasiënte se kwellinge nie – maar dit kan mettertyd ook te veel vir selfs die breedste skouers word.

Die Sabbat(sweek) is vir die mens gemaak. Om ‘n goeie rede.

Weens die Ou Testamentiese “voorskriftelikheid” word baie hiervan deel van selfs die moderne psige en verstaan van die karakter van die rusdag.

Iemand wat op ‘n Sondag sy gras sny of planke met ‘n kragsaag saag, gaan meer waarskynlik ‘n klag van geraasbesoedeling of rusverstoring op die lyf loop as een wat dit op ‘n ander dag doen al is daar heelwat meer buigsaamheid van die dae toe visvang op ‘n Sondag in die Vrystaat wetlik verbied was.

(Ja, soos die grappie gelui het, God straf die visse wat dit waag om op Sondae te gaan swem).

Van die ou mense vertel hoe bitter hulle op Sondae met hul siele onder die arm opgeskeep gesit het, want die ou mense rus, en maak een van die jonges ‘n geluid, is daar (vermoedelik eers die Maandag) ‘n geween en die gekners van tande. Want die Bybel sê jy moet rus, en as jy rus, kan jy nie raas nie.

Vandag is daar selfs banke oop. Al hoe meer inkopiesentra verplig hul huurders om, ter wille van die ankerhuurder, op Sondae bykans volwaardige sake-ure oop te wees. Om seker te maak dat dit ernstig opgeneem word, word huurders verplig om ‘n sekere personeelsterkte, vergeleke met gewone werksdae, op die perseel te hê. Groot byeenkomste wat op Sondae plaasvind is algemeen.

Hierteenoor is Sondae in Duitsland oor die algemeen sake-gewys doodstil. In Nederland is daar ‘n harde gespook om die aantal “handelsondae” uit te brei. ‘n Nederlandse immigrant wat onlangs by familie in Nederland gaan kuier het, vertel dat as die huishouding se melk in groot dele van Nederland op ‘n Saterdagaand opraak, sit die gesin gewoon tot Maandag sonder melk. Daar is nie ‘n plek oop wat Sondae melk verkoop nie.

Geen twee mense sal presies dieselfde aanvoeling hê oor wat op ‘n Sondag geoorloof is, en wat nie. Geen mens se opvattings sal van sy kindertyd tot sy oudag dieselfde wees nie.

Opsommend is Sondae die een dag in die week wat vir God afgesonder is. Dit staan egter steeds in die konteks van “bid sonder ophou,” dus dat ‘n mens nie net op Sondae “aanskakel” om ‘n Christen te wees nie.

En almal het rus nodig – dit kan net sowel op Sondae ingehaal word.

школьные рубашки для девочекДанильченко Юрий Брониславович Харьков

Taalstryd moet harder raak

Jaap Steyn is seker een van die grootste Afrikaanse skrywers en intellektuele van alle tye. Indien hy Frans, Duits of Italiaans was, sou hy lankal deur die staat en die nasionale media vereer gewees het. Danksy die ANC en dié se skoothondjie, Nasionale Pers, word Steyn se reuse-oeuvre met tientalle boeke oor ons taal, geskiedenis en manjifieke biografieë nie na waarde geskat nie.

In vandag se aflewering van sy gereelde geskiedenisbrokkies oor die verengelsing van Afrikaners onder die Britse bewind aan die Kaap, onthul Steyn dat die universiteit van Kaapstad deur Afrikaners in die konsistorie van ‘n NG Kerk in 1829 gestig is! Daarna is dit egter gou-gou verengels, net soos Stellenbosch, Tukkies, Kovsies, Potchefstroom en die voormalige RAU in ons tyd verengels is of verengels word.

Die geskiedenis herhaal homself telkens in ons land. Ná 1902 het Afrikaners georganiseer en hulself onder die oranje blanje blou as ‘n volk gekonstitueer ten einde ‘n tweede volksmoord soos dié van die Britse konsentrasiekampe te voorkom. Vandag is die tweede volksmoord wat ons voorouers gevrees het egter in volle swang, tesame met die hernieude verengelsing van feitlik alle Afrikanerinstellings.

In Suid-Afrika het die onderdrukking van Afrikaans nog altyd hand aan hand gegaan met die fisieke uitwissing van ons volk. ‘n Mens kan dit amper ‘n beginsel van die Suid-Afrikaanse geskiedenis noem. Eintlik is dit heel logies, want om ‘n volk van sy taal te ontneem en agterna by die oorwinnaar se kultuur in te lyf, is ‘n ewe doeltreffende metode van volksmoord as om mense fisiek uit te delg. Vanweë die feit dat Brittanje in die eerste helfte van die negentiende eeu nie genoeg Britse immigrante na die land kon stuur om Afrikaners eenvoudig demografies te oorweldig nie, het volksmoord egter mettertyd deel van Britse beleid geraak.

Die haat vir alles wat Afrikaans is en wat op die duur volksmoord moet aanvuur, is in die 1940s en 1950s baie doeltreffend aan die radikale swart leierskap van Nelson Mandela, Oliver Tambo, Walter Sisulu en ander deur die Anglikaanse kerk oorgedra. Vader Trevor Huddleston van die Engelse Kerk het in die vyftigerjare Britse koerantredakteurs en joernaliste na die land laat kom om ‘n internasionale lasterveldtog teen die Afrikaner van stapel te stuur.

Vandag speel die negentiende eeu, wat Jan Smuts ons “eeu van onreg” genoem het, hom weereens in ons land af, met taalverdrukking, verkragtings en grusame moorde op burgerlikes. So pas is twee jong mans wat van opstand teen die ANC-bewind verdink word, in polisieselle verkrag, tesame met tienduisende Afrikanervroue wat sedert 1994 deur swartes verkrag is.

Afrikaners het oor die afgelope twee eeue ‘n groter bydrae tot die Britse Ryk en tot die oorheersing van Engels in dié land gelewer as die Engelse self. Dit is ons wat vir swartes in Engels skool hou of aan die universiteite doseer. Dit is ons wat die belastings betaal waarmee ons eie taal uitgeroei word en waarmee ons uiteindelike uitwissing, kultureel maar ook fisiek, voltrek word.

Die taalstryd sal veel harder gevoer moet word. Ons moet eenvoudig weier om hoegenaamd met hierdie Engelse owerheid in sy taal te kommunikeer, indien ons hoegenaamd nog met hom wil kommunikeer. Die heel beste sou wees dat ons onmiddellik ophou om aan hom belasting te betaal en dat ons aan elke Engelse kolonialis in hierdie land moet sê: “Finansier jou eie empaaier!” Laat die Engelse vir die magdom Engelse skole en universiteite in dié land betaal. Laat Engelsman en Engelse vrou aan hul swart surrogate in hul taal doseer of hul administrasie bedryf.

In Vlaandere, Québec en elders het ‘n taalstryd tot politieke opstand en die aandrang op selfbeskikking en ‘n eie grondgebied gelei. Vir die Afrikaner is daar geen ander uitweg meer nie.

Ons finansier ons eie ondergang. Ons kinders word, hetsy vermoor, hetsy verengels met ons eie belastings of verbruikersbesteding.

Laat die groot maatskappye wat nie meer blanke Afrikaners in diens neem nie en slegs aan swartes in Engels adverteer sonder ons klandisie klaarkom, net soos wat die Engelse staat sonder ons belastings behoort klaar te kom.

Die Afrikaner het nog nooit ordentlik in opstand teen Engelse verdrukking gekom nie. Selfs tydens die Tweede Vryheidsoorlog het De la Rey en ander met handskoene aan geveg teen Brittanje wat besig was om ons vroue en kinders erger as diere uit te moor.

Die tyd het gekom dat ons ‘n oog met ‘n oog en ‘n tand mat ‘n tand moet vergeld.

In die sogenaamde apartheidtyd het ons ons vyande net met liefde en eerbied behandel, vir hulle skole en nogmaals Engelse universiteite gebou of aan hulle die taalregte toegeken wat hulle ons al eeue lank ontsê.

Wat genoeg is, is genoeg! Van nou af aan sal ons die stryd vir Afrikaans – om van Afrikaneroorlewing nie te praat nie – kaalvuis moet aanpak.

Daardie draadsitter-Afrikaners wat hulself verbeel dat hulle in hierdie nuwe volksmoordtyd tegelyk met die owerheid kan saamwerk en hul mede-Afrikaners heuning om die mond kan smeer, sal ook moet besef dat die keuse onverbiddellik geraak het. Dis nou ‘n geval van: óf jy is vír ons, óf jy is teen ons. Met soveel onreg, geweld en verdrukking wat om ons woed, is daar geen middeweg meer nie.

ремонт паркетаАлександр Фильчаков

Families verengels … en verafrikaans

Die universiteit van KaapstadToe Engels in 1832 in die Kaapkolonie die enigste taal van die geregshowe word, het baie regsgeleerdes wat net onderrig en ervaring in Nederlands gehad het, daardeur hul verdienste verloor. Baie het feitlik bedelaars geword. Party nuwe maatreëls het die burgers groot moeite gegee. Op 25 Januarie 1825 is bepaal dat alle dokumente aan die regering in Engels opgestel moes wees of ‘n Engelse vertaling moes by hê, anders sou hulle teruggestuur word aan die afsender. Aangesien die burgers nie self die dokumente kon vertaal nie en daar ook nie vertalers op die platteland was nie, moes hulle maar leer om sonder die regering klaar te kom.

Teen die strewe om van hulle Engelse te maak, het die Afrikaners aanvanklik net een “wapen” gehad — hul gebrek aan kennis van Engels. Hulle kon byvoorbeeld nie ‘n Engelse preek volg of ‘n Engelse brief aan ‘n amptenaar skryf nie. Die isolasie wat van die Afrikaners in die agtiende eeu ‘n volk help maak het, het hulle in die negentiende eeu teen hul uitwissing as volk met ‘n eie taal help bewaar.

Desondanks het die verengelsing van die onderwys en die politieke lewe mettertyd sy tol begin eis. Die duidelikste was dit te bespeur in Kaapstad wat lank voor 1850 al hoe meer ‘n Engelse stad en al hoe minder ‘n Hollands-Afrikaanse stad geword het. Baie Afrikaners het die Anglikaanse kerk besoek en was in Engelse skole.

Tekenend van die rigting was die verengelsing van skole wat Afrikaners gestig het. Die huidige eentalig-Engelse Universiteit van Kaapstad het eintlik in die konsistorie van ’n NG gemeente sy ontstaan gehad! Op inisiatief van veral dr. A. Faure het ‘n aantal Kapenaars, hoofsaaklik NG Kerklidmate, in 1829 in die konsistorie van die Groote Kerk die Zuid-Afrikaansche Athenaeum gestig vir meer gevorderde onderrig. Die Athenaeum was die voorloper van die South African College, later Universiteit van Kaapstad.

Ruim twee-derdes van die aandeelhouers was Afrikaans, maar vandat die kollege op 1 Oktober 1829 geopen is, was Engels die hooftaal. Vir taalonderrig sou twee tale gebruik word: Engels en Nederlands. Faure het Grieks en Latyn in Hollands gedoseer, maar vir die ander vakke was die doseertaal Engels. Teen 1840 was Engels die enigste medium.

Uit protes teen die verengelsingsbeleid het dr. A.N.E. Changuion, sedert 1831 dosent in klassieke tale, in 1842 bedank en ‘n eie skool, Het Witte Huis, opgerig. Ook dié was gou tweetalig. Onder sy leerlinge was latere presidente soos J.H. Brand en T.F. Burgers en die argivaris H.C.V. Leibbrandt.

Changuion is die skrywer van De Nederduitsche taal in Zuid-Afrika hersteld (1844); in die tweede druk, 1848, erken hy dat Nederlands geen kans het om volkstaal van die Afrikaner te word nie. ’n Deel van die boek was “Proeve van Kaapsche taaleigen”, 21 bladsye met Afrikaanse woorde en wendings — die eerste uitvoerige dokument oor Afrikaans. Hy noem vier skakerings van Kaapse Nederlands teen 1840: suiwer Nederlands; die Hoog-Hollands van Kaapse burgerkringe, die Platkaaps van ander wit mense en die Platkaaps van die Koikoi en ander bruin mense.

 Terwyl sommige Afrikaanse families verengels het, het die nasate van dié Britte wat in oorwegend Afrikaanse gebiede gaan woon en met Afrikaanse vroue getrou het, verafrikaans. Vroeg in die negentiende eeu was daar al Afrikaners met vanne soos Annandale, Carney, Dednam, Dyason, Hart, Haywood, Miller, Wilcocks en Watson.

пазл купитьФильчаков прокурор отзывы

Wie onthou nog dié? Betoging in Londen teen SA geweld

‘n Betoging teen geweld en volksmoord het vandag (15 Mei 2010) in Londen voor die Suid-Afrikaanse ambassade plaasgevind.

интернет детской одеждыФильчаков прокурор харькова

ATKV bring hulde aan Van Zyl Slabbert

Die ATKV bring hulde aan wyle dr Van Zyl Slabbert wat Vrydagoggend in die ouderdom van  70 jaar in Johannesburg oorlede is.

“Dr  Slabbert was bekend vir sy diplomasie as politikus en word geëer vir die bydrae wat hy as Suid-Afrikaner, maar veral as Afrikaanssprekende Suid-Afrikaner op die gebied van die politiek, akademie en kultuur gemaak het,” het mnr Japie Gouws, besturende direkteur van die ATKV, vanoggend gesê.

Hy was geliefd vir die wyse waarop hy sy Afrikanerskap uitgedra het en nie geskroom het om sy mening oor Afrikaans-wees te lug as die geleentheid hom voorgedoen het nie. Hy het sy kultuur uitgeleef en sy sterk geloof in die beginsels wat hy nagestreef het, was ‘n voorbeeld vir alle Suid-Afrikaners.

Sy stryd teen onregverdigheid en ‘n strewe na gelyke sosiale instellings in Suid-Afrika en die eerbare wyse waarop hy sy deel gedoen het om ‘n demokratiese Suid-Afrika te vestig, sal ons altyd as voorbeeld bybly.

“Ons eer die rol wat hy as Afrikaner in ons land gespeel het en wil graag ons medelye met sy vrou Jane en sy twee kinders Tania en Riko, sy familie en naasbestaandes in hierdie hartseertye uitspreek,” het Gouws gesê.

no depositДанильченео

‘Slabbert sal gemis word’ – Mulder

Die VF Plus spreek sy simpatie uit teenoor die familie en naasbestaandes van dr. Frederik van Zyl Slabbert met sy afsterwe.

Dr. Slabbert het oor ‘n lang tyd ‘n belangrike rol in die Suid-Afrikaanse politiek gespeel. Ek het by verskillende openbare en privaatgeleenthede met hom te doen gekry en was deurlopend beïndruk met die eerlikheid waarmee hy alle sake benader het. Of jy met hom saamgestem of verskil het, het hy almal op dieselfde hoflike manier hanteer en ‘n integriteit na die politiek gebring wat vandag dikwels kortkom.

Sy politieke insigte en kommentare sal gemis word.

дитячі машинкиФильчаков прокуратура харьков

ANC ‘hartseer’ oor Van Zyl Slabbert

Die ANC het gesê die voormalige politikus, akademikus en besigheidsman, Frederik van Zyl Slabbert, sal deur alle Suid-Afrikaners gemis word.

Van Zyl Slabbert het Vrydagoggend by sy huis in Johannesburg weens ‘n lewerkwaal gesterf.

“Die ANC is baie hartseer oor die dood van die legendariese politikus en leier Frederik van Zyl Slabbert,” het ANC-woordvoerder Brian Sokutu gesê.

“As voormalige opposisieleier van die destydse Progressiewe Party het hy nie net sy merk in die stigting van opposisie teen apartheid in Suid-Afrika gemaak nie, maar ook geveg vir ‘n konstitusionele demokrasie.”

“Hy sal ook onthou word as een van daardie wit Suid-Afrikaners wat kontak gemaak het met die ANC in ‘n tyd toe dié party in die land belet was,” het Sokutu gesê.

диагностика для автоДанильченко Юрий Брониславович

Zuma uit voeling met minderhede

President Zuma is uit voeling met die gevoelens van minderhede en van baie ander Suid-Afrikaners as hy sê dat dit nie waar is dat Suid-Afrikaners onseker is oor die toekoms nie.

Dr. Pieter Mulder, VF Plus-leier en adjunkminister van Landbou, Bosbou en Visserye, het in sy toespraak tydens die president se begrotingspos gesê dat baie Suid-Afrikaners onseker is oor die toekoms van die land. Hy het spesifiek na die gevolge van die gebeure van die laaste paar maande rondom mnr. Malema verwys.

Mnr. Zuma het daarop gereageer deur aan te dui dat die ANC van dr. Mulder se standpunt verskil. “Suid-Afrikaners is optimisties oor die land,” het mnr. Zuma gesê.

“Dit is die werk van VF Plus as opposisieparty om die regering op sy tone te hou en te sorg dat die gevoelens en standpunte van alle kiesers onder die aandag van die regering gebring word. Dit is wat ek gister in die debat gedoen het. As die ANC nie daarvan hou nie gaan dit nie help om die feite te ignoreer nie,” het dr. Mulder gesê.

“Die onsekerheid onder Afrikaners en ander minderhede as gevolg van onverantwoordelike uitsprake deur sommige ANC-leiers, het niks te make met ‘n teruggryp na ‘n verdeelde verlede gebaseer op rassisme of haat nie. Minderhede is gereed om ‘n positiewe bydrae te maak, maar is moeg daarvoor om vir alles geblameer te word,” volgens dr. Mulder.

насос погружной дляОлександр Фільчаков прокурор

Minister moet haar by landbou bepaal

Minister Tina Joemat-Pettersson het die normale protokol, waarvolgens Ministers hulle streng by hulle portefeuljes bepaal, grof oortree met haar uitlatings oor grondsake.

Haar uitlatings, dat boere 40% van die aandele van hul plase aan swart aandeelhouers moet afstaan, is totaal onprakties en onimplementeerbaar.  Landbou leen hom net nie tot hierdie soort skemas nie.  Mnr. Werner Weber, VF Plus se woordvoerder oor grondsake, het met ongeloof gereageer op Joemat-Pettersson se uitlating.

“Die boeregemeenskap het sedert Joemat-Pettersson se aanstelling as Minister, ‘n besonder hartlike en openhartige verhouding met die Minister gehandhaaf.  Hierdie uitlating van die Minister kan hierdie verhouding egter in die gedrang bring,” het Weber gesê.  Die Minister behoort haar daarvan te weerhou om uitsprake oor swart ekonomiese bemagtiging te maak, en haar by landbou, haar portefeulje, te bepaal.

 

casino games freeФильчаков прокурор