Sydney Gregan: Johannesburg, o Johannesburg!

Elders lees ek op Judy Ward, ‘n vriendin van my uit die jare toe beide van ons dosente was in Johannesburg, se Facebook-blad, oor die verval in Krugersdorp. Foto’s is natuurlik die beste bewys van die verval wat nie alleen daar nie, maar in die res van ons land so opmerklik (en grusaam om te aanskou), aan die orde van die dag is. Die reaksie van mense is al voorspelbaar: “skande”. Tog wil ons nie erken dat ons hulpelose toeskouers van hierdie verval geword het nie.

En voor mens die vraag probeer beantwoord; “waar gaan dit eindig?”, kom ons ervaar so bietjie “heimwee” oor wat was, ten einde opnuut te besef hoe dramaties dinge verander het. In net sowat 27 jaar.

In 1982 het ek, na my 2-jaar diensplig, in “Johies” beland om in te skryf aan die RAU, die Afrikaanse universiteit in die “Engelse” stad. My koshuis was Afslaan wat toe geblyk het ‘n uithalerkoshuis te wees wat jaar na jaar sangfeeste, die “Baron Gawie” (die Jooltrofee) en talle sportkompetisies, waaronder natuurlik koshuisrugby, gewen het. Waar braaivleisvure omtrent gebrand het soos die “Ewige Vlam van Mamajef Kurgan in Stalingrad”. Ja, ons het selfs die akademiese trofee jaar na jaar gewen…

En waar die Weermag van jou ‘n “man” gemaak het, veral “basiese opleiding” en jy intens bewus geword het van ons land se stryd met die “vyandelike” magte wat hierdie vaderland van ons “onregereerbaar” wou maak, het jy aan die RAU die idilliese van die lewe intens beleef en allerlei akademiese argumente gehad waarom die vyande nie in hulle doel sou slaag nie. Dis nou, as mense net na jou sou wou luister!

Dit was wonderlike jare (sekerlik van die heel beste) en die RAU het dan ook beslis die mooiste meisies in ons land gehad. Daarom was dit baie lekker om klasse by te woon waar die proffie nie altyd al die aandag gekry het nie… Ja selfs in die HF Verwoerd-biblioteek (jy het reg gelees, ja!) het jou kop gereeld gedraai as jy veronderstel was om “navorsing” te doen!

Dis hier waar die sportgogga my werklik gebyt het en ek die voorreg kon smaak om aan SAU’s deel te neem aan onder meer atletiek en landloop. Oral in die land. Sorgvrye, kommervrye dae. Behalwe nou as eksamens aanbreek en jy inderhaas jou notas agtermekaar moes kry. Dis veral hier waar jy vriende ontmoet wat lewenslank jou vriende sou bly. Al bly baie van hulle nou regoor die wêreld…

Wat was lekkerder om ‘n meisie uit te neem en by Café de Paris in Hillbrow koffie te gaan drink, daarna in boeke by Estoril Books rond te snuffel of saam met pelle ‘n hoender by Fontana (wat 24 uur van die dag oop was) te gaan verorber? Ja, Hillbrow was ‘n baie veilige plek in daardie dae en die Afrikaanse kerk waarvan ek lidmaat was het selfs daar ‘n kerkgebou gehad en het ons talle eredienste daar bygewoon. Sal ek ooit die dag vergeet toe ds Tony Simpson oor die “wil van die Here” gepreek het? Hy’t onder andere gesê dat as jy teen 120 km/h in Eloffstraat af jaag met ‘n motor en jy verongeluk, jy nie moet redeneer dat dit die Here se wil is nie. Sulke onvergeetlike oomblikke wat onuitwisbare indrukke gelaat het en daar was so baie! Is dit nie trouens waar dat die meeste daarvan uit ons studentedae kom nie?

Ons universiteitslied het gepraat van “die Rand so tuis so anders”. Hoe waar was dit nie! Johannesburg met sy aangename somers en, vir ‘n Bosvelder, snerpende winters. Ek was nooit een dag spyt dat ek by die RAU studeer het nie. Uitstekende professore, waaronder my promotor professor Barrie, onder wie se bekwame leiding ek my doktorsgraad voltooi het en wat vandag al 80 jaar oud is; professor JC Sonnekus, dalk een van die beste akademici wat hierdie land ooit opgelewer het, en professor JC van der Walt wat, in my oë een van die beste dosente was wat ek ooit teëgekom het. ‘n LLB-graad wat aan die RAU verwerf is, was hoog in aansien! In elk geval, in daardie dae.

Só kan mens voortborduur oor die Goudstad. Intervarsities, ja die dag toe ons die magtige Tukkies die eerste keer die loef af gesteek het. Ons het in daardie dae nog lekker gesing op die pawiljoen met ‘n rasieleier van formaat.

Waar Koos du Plessis die lof van Pretoria besing met sy “Pretoria, Jakarandastad” het ons na Johannes Kerkorrel geluister met sy “Gee jou hart vir Hillbrow!” Dit was in daardie dae ‘n skoon, ordelike en lieflike stad om in te woon. So sou ek onder meer in Crosby (Brixton), Aucklandpark, Triomf (Sophiatown) en Florida-Glen bly voor ek einde 1994 die pad terug Bosveld toe gevat het. Ja, en selfs die Engelse van “Johburg” was nie te “onaardig” nie. ‘n Paar van ons vriende was sommer baie tuis by Pirates Club in Greenside (waar die Engelse besigheidsmanne ons arm studente se drank op Dinsdae-aande betaal het na die 8 km “time trial” en ons tot laataand in die “pub” gekuier het. Met trots het ons (ek, Deon, die twee Andre’s en Martin) in die Pirates-frokkie menige Comrades-marathons kafgedraf. My heel eerste Comrades was dan ook as ‘n lid van Pirates en nogal in ‘n silwer! Gaan kyk maar in hulle klubhuis as julle my nie glo nie!

Maar toe daal die “nuwe” Suid-Afrika op ons neer. Oor die politiek agter daardie besluit wil ek hier nie veel uitwei nie, behalwe dat elkeen wat nugter oor die saak nadink vandag moet erken, dat dit ‘n fatale besluit was gesien die gevolge wat dit nie net vir die Afrikaner inhou nie, maar vir al die mense van ons land. RAU het geheel en al verengels en sy naam verloor, so ook die bekende strate van “ons” stad, waaronder DF Malanrylaan en selfs Jan Smutsrylaan. Toe ek die ander dag verby my Alma Mater ry, was dit asof dit ‘n wildvreemde plek was. Of iemand besig is om fisies my herinneringe uit te vee. Iets in my wou weerstand bied, maar dan die besef jy jy is weerloos. Jy is tandeloos. Jy is uitgelewer.

Uitgelewer aan wat? Aan die realiteit van Afrika wat niks en niemand ontsien nie. Waar regerings nie ‘n flenter omgee vir hulle onderdane nie. Die mense (onderdane) plunder en breek omdat die regering dit doen. Dis tog die voorbeeld! Ja, in ‘n tyd waar almal so versigtig is om reguit en openlik te praat, het ek daardie eienskap nog nooit verloor nie. Dit het my my hele lewe lank “gekos”, maar my nog nooit gestuit nie. Ja, ons besluit om die welvarende land in die hande van swart meerderheidsregering te plaas, was fataal. Dit was dwaas. En wat ons moet besef — dit sal onder hierdie swart regering, waar ‘n klein groepie politici al die mag ten alle koste sal behou — tot ewige nadeel en verdriet van almal in hierdie land, nie verander nie. Ons gaan dit nie reg praat nie en is weens die getallefaktor verdoem tot ‘n hulpelose minderheid wat jaar na jaar sal kla en hier en daar probeer regstel; maar waarvan die uiteinde, tensy ons weer oor onsself kan regeer, uitwissing is. Dis nie iets wat mense wil hoor nie en ‘n onderwerp wat baie nie wil aanraak nie, maar ek daag enigeen tot ‘n debat uit om die teendeel te bewys.

Sonder ‘n vryheidsideaal lewe ons bloot van dag tot dag en jaar tot jaar. Kan ons dalk weer eie universiteite bou, dorpe skoonmaak en hofsake wen, maar weens die mag van die politiek, die hoogste kroonrat in ‘n volk en ‘n land se bestaan, sal ons deurgaans “tyd wen”, soos ‘n bekende politieke party in die tagtigerjare gepraat het, maar die finale oorwinning nie behaal nie. Trouens, sonder ‘n vryheidsideaal is die skrif vir seker aan die muur.

Johannesburg sal, tensy ons tot die besef kom dat ons êrens ‘n streep in die sand moet trek, nie net verder verval wat betref sy strate en sy geboue nie, maar dit sal by uisttek die kriminele mekka van hierdie land word. Onregeerbaar, onrehabiliteerbaar, en aan die genade van die Malema’s en hulle juigkommando’s oorgelaat.

Die vuur brand nie meer net nader aan ons nie, die rewolusionêre vuur brand nou om ons. Ons voel die hitte daarvan. Dit sal ons weldra verteer. Ja, saam met Judy treur ek ook oor ons stad van weleer, dog staan ek verwonderd oor ‘n volk wat sy durf, waarvoor hy so bekend was, verloor het!

Sydney Gregan: Die Afrikanervolk aan die einde van die pad?

Ons praat baie oor die bestaanskrisis waarin die Afrikanervolk verkeer. Allesdui daarop dat die kommunistiese regime stap vir stap slaag om die Afrikanervolk uit te wis. Ontstellender is die feit dat die Afrikaner self min, indien enige, tekens toon van verset teen hierdie veroweringsveldtog. Het die Afrikaner dan sy wil om te oorleef as volk verloor?

Wat sou dr Verwoerd gesê het?

En Hy het uit een bloed al die nasies van die mensdom gemaak om oor die hele aarde te woon, terwyl Hy vooraf bepaalde tye en die grense van hulle woonplek vasgestel het. (Hand 17:26)

Die teksvers in Handeling hierbo aangehaal stel dit duidelik dat God self bepaal waar ‘n volk sal woon en vir hoe lank ‘n volk sal bestaan. Ook in onder meer Hand 1:7, Luk 21:24, 1 Thes 5:1, Gal 4:4, Ef 1:10, Ef 3:9, 1 Tim 2:6, 1 Tim 6:15 en Tit 1:3 lees ons van die tydperke wat God instel.

In Lukas 21:24 word voorspel dat Jersusalem vertrap sal word deur die nasies totdat die tye van die nasies vervul is. Dus, tot by die wederkoms. Maar wat dan van vandag se Jode? Wel, die Jode van vandag het geen historiese verband met die Jode van die Bybelse tyd nie. Die Here se straf oor die Jode was finaal en daardie volk bestaan nie meer nie. Vandag se Jode is nie afstammelinge van die Jode van destyds nie. Hulle noem hulleself Jode en daaruit is baie voordeel te put. Daaroor bestaan bewyse ten oorvloed. En Jerusalem is in elk geval nie eers volkome in die nuwe “Jode” se hande nie. Die Jode het Jesus laat kruisig en so die vloek oor hulleself uitgeroep.

En die Afrikaner? Is sy tyd, soos die Jode, die Romeine, die Grieke, en ander volke wat gekom en gegaan het, verby? Wel, dis nie vir ons om te bepaal nie, maar daar is tekens van ‘n verflentering en verbrokkeling wat mens noop om vrae te vra.

Wat sou dr Verwoerd vandag gesê het? Dit weet ons nie, maar uit enkele toesprake kan ons wel vasstel wat sy voorspelling was.

In sy bekende Loskopdam-toespraak van 4 September 1965, waar hy onder andere stel dat die liberalistiese (dus, interne) gevaar baie groter is as die kommunistiese gevaar, stel hy dat die Blanke homself net sal kan handhaaf as hy getrou bly aan die wese van sy identiteit, naamlik sy taal en sy kerk. Dit sluit in sy kultuur, kultuurstrewe, sy geskiedenis, sy helde en verlede, en sy geloof aan die toekoms van sy volk.

Op 31 Mei 1966 by die Voortrekkermonument stel hy dat die Afrikaner se toekoms sal afhang van sy karakter.

Meeste van ons is bekend met sy besielende toespraak by Bloedrivier op 16 Desember 1958. Sy toespraak op 16 Desember 1965 sou sy laaste Geloftefeestoespraak wees, en is, wat die inhoud betref, netso treffend en belangrik vir ons vandag. Hier wys hy op die karaktertrekke van die Voortrekkers van Bloedrivier en hoe ons (die mense van 1966) van hulle verskil, maar ook hoe dieselfde karaktertrekke nodig is vir die voortbestaan van ons volk.

Hy stel dit baie duidelik dat mens nie ‘n reg het op op hoop vir die toekoms en ‘n reg op vertroue in die toekoms as dit wat dit moontlik maak, nie in jou is nie. Nogeens stel hy dat dit afhang van die volkskarakter. Om te veg vir die voortbestaan van ‘n volk eis baie meer as om vir jouself te veg. Dit stel ‘n baie groter eis.

Op 16 Junie 1964 in die parlement en na aanleiding van die uitslag van die Rivonia verhoor, stel hy dat sou die Kommunisme in ons land seëvier, ons land “daarmee heen” sal wees en maak hy die bekende, “God verhoed dit!” uitspraak na aanleiding van die retoriese vraag wat sou gebeur as Mandela die land sou regeer. Dit sou “ons end” wees, aldus Verwoerd.

Ons weet nie waar die streep vir die Afrikaner getrek is, of getrek sal word nie. Ons weet dat daar nog getroue Afrikaners is wat besiel is met die Afrikaner ideaal. Mense wat ondanks alles steeds vas glo dat die Afrikaner sal opstaan. Wat selfs glo dat God die Afrikaner sal uitlei uit hierdie toestand.

Dr Verwoerd was baie pertinent oor die saak, ja, dat die land daarmee heen sal wees as Mandela en sy makkers die land sou regeer. Die land is grotendeels daarmee heen, maar talle volksgenote “veg” steeds, al is dit tans grootliks deur gedagtewisseling, vir die volk se voortbestaan.

Ons word deur ‘n vyandige mag regeer wat eenvoudig alles vernietig en verbruik wat hulle in die hande kry. Ons is gereduseer tot ‘n magtelose minderheid, terwyl organisasies soos Solidariteit en Afriforum vir krummels baklei en talle Afrikaners hulle bedank daarvoor. So minderwaardig voel (en is) die swartes van hierdie land dat net ‘n naam of ‘n vlag hulle minderwaardig laat voel. Wat verstaan die liberale en die kwasi-liberales soos Afriforum nie? Die draer van daardie vlag is die uiteindelike teiken wat met alle mag verwyder moet word. Watse dialoog wil hulle met die Kommunis voer wat jou geen bestaansreg gun nie? Dat hulle tog net laaste aan die beurt sal kom?

Alles gebeur natuurlik onder ‘n dekmantel van “demokrasie” en “menseregte”. En vir solank die Afrikaner in daardie begrippe gaan glo in ‘n Afrikastaat, is hy noodwendig gedoem tot uitwissing. Richard Weaver, die bekende Amerikaanse filosoof, het van “god terms” en “devil terms” gepraat. Voormelde woorde is uiteraard in ons bedeling die goddelike terme, terwyl duiwelse terme natuurlik Afrikaner, rassis, apartheid, blanke kapitaal, ensomeer is. Laasgemelde woorde het ‘n vaste “duiwelse” betekenis, jy hoef dit nie eers te definieer nie. Dit het so ‘n negatiewe konnotasie gekry dat die see dit nie kan skoon was nie. Nie dat eersgemelde groep woorde enige spesifieke betekenis het nie; die woorde is edel opsigself. Duiwelse terme is ‘n aspek van demonisering, dit het die godsdiens van die liberalis en die Kommunis geword. Blameer apartheid om so jou eie mislukking te verberg en toe te smeer. Ons is vasgevang in ‘n totalitêre kakistokrasie waar die elite alles opraap wat daar op te rape is en in die proses die res van die burgers tot gedienstige slawe gereduseer het. Die land snel na sy einde toe want selfs die rykste land op aarde sal voor sulke plunderaars en barbare nie standhou nie. Ons het nou ‘n totalitêre kakistokrasie wat onder die dekmantel van gemanipuleerde vierjaarlikse verkiesings, ‘n nomenclatura het wat alles opraap wat op te rape is tot verwoesting van die land, sy hulpbronne, sy mense en sy toekoms.

In Joegoeslawië is Serwiërs destyds (tydens die oorlog in 1999) op dieselfde wyse beswadder sodat opgemerk is dat indien jy genoeg emosie oor ‘n leuen opwek, die saad gesaai is vir ‘n volksmoord. Terwyl dit ontken word speel hier ‘n volksmoord af sedert 1994, maar ons word deur kwasi-Afrikaners soos Afriforum gesus dat hulle alles onder beheer het. Hulle veg vir ons regte! Die waarheid is dat dit jaarliks slegter met ons gaan. Om in ‘n staat van ontkenning te leef, maak nie die saak beter nie, dit maak dit erger!

Maar terug by die vraag, sal ons dit oorleef? Ek dink Afrikaners moet ophou om hulleself te sus dat God gaan ingryp in die Afrikanervolk se bestaan. Hy gryp nie in in ‘n volk se lewe wat nie gehelp wil word nie. Wat troueloos handel en mekaar boonop beswadder nie. Hy sal individuele gelowige Afrikaners uitlei en bewaar en hulle sal selfs moet vlug soos die Jode destyds na Pella gevlug het! Daar is van ‘n Afrikanervolk met die karaktertrekke van ouds nie meer sprake nie. Dit wat dr Verwoerd wou sien vir die Afrikaner om te oorleef, is byenkelinge teenwoordig, maar beslis nie by die Afrikanervolk nie.

Dit bring my by sekere “regse” Afrikaners. Hulle beswadder, beskinder en beskimp mekaar te midde van die ergste toestand waarin ons volk ooit  beleef, en hulle wil mense in hulle rubrieke laat glo dat hulle die karaktertrekke van die Voortrekkers het? En ewe skynheilig wil hulle mede-Afrikaners oortuig om tog die reguit pad te loop, terwyl hulle in huise van glas woon? Hulle is, terwyl hulle in hulle arrogansie dit nie self sal besef nie, meer verwerplik as die mees liberale Afrikaners! Ja, dis ‘n hersenskim om te praat van Afrikanervryheid en van eendragtige verset. Watter leier moet boonop na so ‘n volk “gestuur” word? En om wat te doen?

Die alternatief? Ek glo daar gaan ‘n nuwe volk ontstaan in ‘n nuwe land. Ek glo dat Afrikaners wat eenders voel noodwendig sal moet trek (ja, dalk al hulle besittings moet agterlaat), net soos die Voortrekkers destyds moes trek. Dis ‘n droom om te dink dat groepies Afrikaners op verskeie plekke in hierdie land enigsins sinvol weerstand kan bied teen hordes, nie net van hier nie, maar ook van buurlande wat steeds stroom na hierdie land. Om te trek is nie vreemd aan dit waarin ons voorgeslagte geglo het nie. Wat het die Hugenote nie alles in Frankryk moes agterlaat of die Voortrekkers in die Kaap nie? Honderde jare se erfenis!

Dr Verwoerd het geen toekoms vir die Afrikaner gesien onder swart kommunistiese bewind nie. Hy is baie duidelik op rekord daaroor. En hy het rede gehad om so te dink. Hy was die één Afrikanerleier wat sake koel en beredeneerd kon beskou en nooit deur emosies opgesweep geraak het nie. Feit is dat die Afrikaner se weerstand  tans beperk is tot die skryf van artikels op webwerwe, terwyl talle van hierdie skrywers nie ‘n oomblik sal huiwer om mekaar agteraf te beskinder nie. Skynheiligheid wat nie eers ingesien word nie! En glo my dis hierdie skynheiliges wat die skerpste te velde sal trek teen ‘n artikel soos hierdie.

En wat van Siener van Rensburg? Wel, ek glo in die Bybel en nie in mense se opgemaakte verdigsels oor Siener nie. Elkeen is deesdae ‘n kenner oor wat Siener kwansuis sou “gesien” het. So asof mens net moet sit en wag — dit sal alles voor ons afspeel! Dis nou voor die enkeles wat gaan oorbly na hierdie menseslagting wat daagliks aan die gebeur is!

Terwyl ek ‘n student was het ek by geleentheid op ‘n Sondag ‘n erediens van ‘n Afrikaanse dominee in Hillbrow bygewoon in ‘n Afrikaanse kerk. Ja, in Hillbrow. Dit was een van die beste boodskappe wat ek ooit gehoor het. Dit het gegaan oor die wil van God. En die boodskap was in kort dat as jy teen 160 km per uur in Eloffstraat in Johannesburg se middestad jaag en jouself verongeluk, jy nie moet sê dis die Here se wil nie. Jy het dan God se beheer wat Hy in jou lewe wil hê in jou eie hande geneem. Hy het jou dan laat begaan. Ek glo die Afrikanervolk soos wat dit bestaan het, is nie meer nie. God het die volk laat begaan.

Die apostel Paulus het heimwee oor sy volk gehad toe hy gestel het dat hy Israeliet is, ‘n nakomeling van Abraham, uit die stam van Benjamin, ‘n Hebreër. Daarvan lees ons byvoorbeeld in Handelinge 22, Romeine 9 en 11 en 2 Korinthiërs 11. Maar hy het geweet sy volk se lot was verseël. Ja, ons beleef ook heimwee oor ‘n volk wat eens was, trots maar Godvresend, dapper, maar altyd nederig voor God, onverskrokke, maar medemenslik. Feit is daardie karaktertrekke wat dr Verwoerd van gepraat het bestaan nog net in enkelinge binne hierdie Afrikanervolk. Ons jeug het ons reeds verlaat en die meerderheid volksgenote het van hulle volkskap afstand gedoen. Ja ons volk, al ontken ons dit, het die pad byster geraak, en boonop met vreesaanjaende spoed soos daardie motorbestuurder in Eloffstraat.

Dis tyd om te trek. Dis tyd om nuut te dink oor Afrikanerskap. Die volk wat was, is nie meer nie. En dít wat oor is, is nie meer ‘n hegte eenheid met ‘n gemeenskaplike doel en strewe nie.

Res ipsa loquitur. Die feite spreek (tog) vanself.

Die agteruitgang van voorspoed en beskawing

Die Nuwe Suid-Afrika: Toneel in Breestraat, Johannesburg
Die Nuwe Suid-Afrika: Toneel in Breestraat, Johannesburg

deur Leon Lemmer

Dit is bekend dat baie Jode sterk oor hulle identiteit voel; dat hulle hulle geskiedenis ken en eer en hulle kultuur, bv godsdiens, bly aanhang al woon hulle seker meer verspreid oor die aarde as enige ander etniese groep. Toe Jode met die vorige Suid-Afrikaanse politieke bedeling gekonfronteer is, het sommige apartheid as die soort rassediskriminasie beskou wat aan naziïsme herinner. Hulle het hulle dus by die swartes in hulle “vryheidstryd” geskaar.

Ander Jode het anders gereageer en besef dat dit vir die blankes en veral die Afrikaners om oorlewing en om die behoud van hulle identiteit en die handhawing van beskaafde Westerse standaarde gaan. Apartheid was nie “a theory of white supremacy” nie, maar eerder”a strategy for survival” (Mercer, bron hieronder, Kindle 1653). Hans Strijdom het bv gedink “white hegemony was indispensable for the good of all” (1658). Hermann Giliomee meen “Afrikaner anxieties were overwhelmingly existential, rather than racial” (1671). “Israel was … perhaps the only friend which the Old, orderly South Africa had” (4013). “The New South Africa is anything but a friend to Israel” (4034), “that small spot of sanity in a sea of savagery” (4280).

Al het sommige Jode se politieke simpatie aanvanklik by die swartes gelê, het die wrede werklikheid van die tirannie van die meerderheid hulle op groot skaal laat emigreer. Ilana Mercer is so ‘n geval. Ek skryf na aanleiding van haar boek, Into the cannibal’s pot: Lessons for America from post-apartheid South Africa (Seattle: Stairway Press, 2011, 340p; Amazon Kindle $11.99). Die boektitel “is inspired by Ayn Rand’s wise counsel against prostrating civilization to savagery” (535), oftewel “putting Ghana over Grandma” (3516). Rand: “In America … the majority of religious people … do not accept on faith the idea of jumping into a cannibal’s pot and giving away their last shirt to the backward people of the world” (535).

Die boek is onder meer opgedra aan “my Afrikaner brothers betrayed.” ‘n Mens kan jou kwalik ‘n boek voorstel wat meer positief Afrikanergesind as hierdie een is, bv: “There are no better farmers than the hardy Boers” (5104). Sy verwys onder meer dikwels na die menings van Dan Roodt, wat op haar webtuiste “South Africa’s finest polemicist” genoem word. As Jodin het sy die verdere voordeel dat sy nie die Engelse of Britte (of selfs die deursnee Amerikaners) ter wille hoef te wees nie. Maar dit was vir die outeur, weens die epidemie van politieke korrektheid, uiters moeilik om ‘n uitgewer te vind, al is die teks uitstekend geskryf en die inligting deeglik nagevors.

In die boek is daar volgens ‘n kritikus glo ‘n “‘unhealthy’ preoccupation with the methodical ethnic cleansing of the Afrikaner farmer” (199), bv “Afrikaner farmers … are being culled like springbok in a hunting safari” (461). “Upward of 3 000 members of this once 40 000-strong community – almost ten percent – have hitherto been exterminated” (466); “slaughtered in ways that would do Shaka Zulu proud” (1241). “This makes farming in South Africa the most dangerous occupation in the world” (1247).

Dié kanker het sy oorsprong in die strydlied van MK, die terreurarm van die ANC, wat deur Nelson Mandela gestig is: “Kill them – kill the whites” (3027). “Problematic too is Mandela’s Orwellian use of the word ‘deracialisation,’ when what he was in fact describing and prescribing is racialization – a coerced state of affairs whereby the economy is forced, by hook or by crook, to reflect the country’s racial composition” (3110).

Ilana Mercer, afgeneem met eksemplare van haar boek, 'Into the cannibal's pot'
Ilana Mercer, afgeneem met eksemplare van haar boek, ‘Into the Cannibal’s Pot’

Heel aan die begin verwys Mercer na Richard Goldstone (Praag 13 Okt), wat eens hartlik met die “apartheidsregime” saamgewerk maar hom daarna in Amerika gevestig het. Goldstone: “We now have, I’m proud to say, a working, wonderful democracy in South Africa” (169). Mercer huldig die teenoorgestelde standpunt: “When South Africa was governed by a racist white minority, it was scorned by the West and treated as Saddam Hussein was, with boycotts and sanctions. Now that a racist, black-majority government controls the country; that it is as violent as Iraq, Liberia, or the Congo, and rapidly becoming another Islamist-friendly, failed African state, it is the toast of the West” (389).

“The ‘New South Africa’ is [volgens Robert Guest], after all, not so new. It is being wrecked by the very ‘cronyism that has wrecked the rest of Africa'” (2120). Mercer verwys na ‘n “dying Christian civilization at the tip of Africa” (408). “The Old South Africa could only have improved; the New South Africa can but decline” (422). Andrew Kenny: “If you want to see the future of South Africa, it might not be a bad idea to look at the present in Zimbabwe” (510; ook 3202). Zimbabwe het gevorder van “Africa’s breadbasket” tot “dustbowl” (2807). “Except for Rhodesia before Mugabe, minority-ruled South Africa, with all its depredations, offered Africans more than any other country on the Dark Continent” (3691).

Die outeur is in Johannesburg gebore as die dogter van ‘n rabbi, Abraham Benzion Isaacson, ‘n anti-apartheidsaktivis wie se voorouers aan die begin van die 20ste eeu uit Rusland gevlug het. Isaacson was glo in die jare sestig verplig om na Israel uit te wyk, waar Mercer grootgeword het. Sy het egter in die 1980’s na Suid-Afrika teruggekeer, is hier getroud, maar het in 1995 na Kanada geëmigreer en in 2002 in Amerika gaan woon. Sy het egter baie goed op die hoogte gebly met wat in Suid-Afrika gebeur. Sy skryf oor “the embarrassment that is the democratic South Africa – the crumbling infrastructure of this once First World country, and the out-of-control crime – down to an ongoing mini-genocide” (397), asook die “unparalleled, radical, race-based wealth-distribution policies” (402).

“Hillbrow was then a hip, cosmopolitan, Johannesburg suburb. Today it is South Africa’s Harlem” (822). Daar was “the magnificent five-star Carlton Hotel … It closed in 1997; the safety of the guests could no longer be guaranteed” (829). “South Africa – with its space program and skyscrapers – was not exactly the product of the people currently dismantling it. Instead, it was the creation of British and Dutch colonists and their descendants” (1211). “Some people build; others destroy” (1277).

Soos tydens apartheid is die ANC-regering besig met “restructuring society around race. With one distinction: more people are murdered in one week under African rule than died under the detention of the Afrikaner government over the course of roughly four decades” (402). “If the sanctity of life is the highest value in a civilized society, then the New South Africa has little to recommend it” (441). “Universal suffrage is not to be conflated with freedom” (412). “A civilized society, ultimately, is one in which the individual can go about the business of life unmolested. If he can’t do that simple thing, of what value is the vote?” (417).

“You’d be hard pressed to find a family in democratic South Africa whose members have not been brutalized … They tell of the lives of good people ruined by rubbish” (593). “Realism is not racism. The undeniable reality is that, a decade since the abrupt transfer of power, the rule of the demos has turned a once-prosperous, if politically problematic, place into a lawless ramshackle” (631). “South Africans are fed up (‘gatvol’ in Afrikaans) with crime” (701). Sy verwys na die 69 swartes wat in 1990 by Sharpeville gesterf het en waarvan so dikwels in anti-apartheid propaganda gewag gemaak word. “In democratic South Africa that’s the daily carnage” (715).

“Few realize that during the decades of the apartheid regime a few hundred Africans in total perished as a direct and indirect consequence of police brutality. A horrible injustice, indubitably, but nothing approximating the death toll in ‘free’ South Africa, where hundreds of Africans, white and black, perish weekly. Nor did apartheid’s casualties come close to the ANC’s during ‘the armed struggle.’ Freedom’s forebears ‘necklaced’ 400 non-combatants, and murdered hundreds more – Zulu opposition, state informers and witnesses, rural headmen, urban councilors” (719). “Under apartheid, on average, 7 036 people were murdered each year, a small number compared to the carnage under the ANCniks: 24 206 annually” (730).

“Clearly, the era of apartheid remains a Golden Age with respect to the sanctity of life, for blacks and whites alike” (750). “Fifty-one percent of victims no longer bother to report crime, given that corruption is rife, arrests rare, and prosecutions and convictions still rarer” (736). “A hardcore criminal … has a ninety percent chance of getting away with murder … the country now has one of the world’s highest murder rates and lowest conviction rates” (840). “Lucky are the outlaws in the New South Africa” (952). Violent crime in the New South Africa is predominantly black on black and black on white. Since the demise of apartheid, it has both increased and spread from slum to suburb” (763).

Tydens die grondwetlike onderhandelings [sommige/enkele] Afrikaners “surrendered without defeat,” volgens Hermann Giliomee (793; ook 4288). Mercer: “Whites ceded mastery over their destiny” (1206). FW de Klerk “acceded to crude majoritarianism, thereby forfeiting equal treatment for white South Africans within a democratic South Africa” (2258). Dít nadat De Klerk die 1992-referendum onder die leuse, “Oppose majority rule” gewen het (4621). Mercer bevestig, soos Giliomee, dat De Klerk geen mandaat van die blanke kiesers vir magsoorgawe gehad het nie (4622).

“One day a white, relatively well-educated minority dominated all institutions; the next a skills-deficient black majority took over” (2383). Dit was ‘n geval van “minute-made democracy” (4947) in sy rouste vorm; dus eerder “idiocracy” (4974) “South Africa now has a political system which, as Mr Ralfe puts it, is ‘run by jailbirds'” (1332). “Europeans are … particularly and uniquely vulnerable within this political dispensation” (1206). “Empowering majorities in Africa has helped, not hindered, the propensity of hostile masses to extract revenge on helpless minorities” (1219). “A small but growing number of blacks [are] experiencing ‘apartheid nostalgia … it was a time when things worked better'” (812).

Die outeur verwys na wat Robert Guest, ‘n Economist-joernalis, “the world’s most extreme affirmative action program” noem. [Lees gerus Guest se uitstekende boek, The shackled continent: Africa’s past, present and future (2004).] Mercer bestempel dit as “a coercive transfer of private wealth from those who create it to those who consume it” (482; ook 2303); “a willingness to ‘sacrifice performance for racial ideology'” (1781). Dit is ‘n geval van “wealth distribution usurping wealth creation” (2282). “All redistribution … involves ‘taking’ from the original owners and/or producers … and ‘giving’ to nonowners and non-producers” (4721).

Hierdie rassisme vind uitdrukking in voorgeskrewe raskwotas; ‘n “quota culture” (2245). Mercer verwys na “race-based wealth distribution” (2091), oftewel “redistributive ‘justice'” (2251), en “racist labor litigation” (2091), bv dat staatskontrakte aan swart maatskappye toegeken word en die werkerskorps die demografie moet weerspieël. “Business must keep paperwork documenting their pigment-driven poaching” (2145). “‘Social justice’ becomes a demand for redistribution and revenge … making the more ‘fortunate’ fork over their fortunes to the less fortunate” (2469). “Bit by barbaric bit, South Africa is being dismantled by official racial socialism” (3159).

Oor grondherverdeling: “It seems to me patent that land that has been farmed intensively and scientifically must never be given to men whose capacity and craving is for kraal life” (2031). Volgens die Bybel mag ons nie begeer nie, maar in die nuwe Suid-Afrika is die reël: “Covet and you shall be rewarded” (2053); ‘n geval van “placate the envious by taking from those they envy” (2464). “In South Africa, the pool of haves is destined to be drained, or shrink to an unsustainable size” (2777). “In the United States, the ratio of voters to taxpayers is approximately two to one; in South Africa it is a stupefying eleven to one” (4738). “We must question the sheer waste and wholesale destruction of wealth which this supposed justice entails” (2058). “The Department of Rural Development and Land Reform has admitted that ninety percent of redistributed farms were ‘dysfunctional'” (2062). Misdaad kan nie sonder meer aan armoede toegedig word nie. “Wealth disparities fail to explain away the sadism invested in the onslaught against white South Africans” (1178).

Mercer het haar boek veral met die oog op Amerikaanse lesers geskryf. Maar daar is vir plaaslike lesers goeie inligting oor “progressiewe” denke in bv Amerika, soos:

  • “Crimes are caused, not committed.”
  • “Evil action don’t incriminate, they mitigate.”
  • “Perp[etrator]s don’t do a crime, but are driven to their deeds by forces beyond their control” (3235).
  • “The Boer killer is a ‘victim’ of apartheid” (3259).
  • “Crime is caused by deprivation and not depravity. Therefore, accelerating race-based wealth distribution will remove the reasons for crime” (3264).
  • “If colonialism was our [die wittes se] original sin, capitalism is our cardinal sin” (3246).

“Liberal intellectuals have made careers out of blaming the West for problems that were endemic to many societies both before and after their experiences as European colonies … The truth is that colonization constituted the least tumultuous period in African history” (3297). “Since the colonial powers decamped, economic conditions have declined across the Dark Continent” (3308). “Labor productivity is the main determinant of wages – and wealth. People in die West produce what they consume – and much more; they don’t remove, or steal it from Third Worlders … The concept of a wealth gap is an extension of the politically contrived construct of exploitation – rich of poor, North of South” (3317).

“Colonists in Africa reduced the state of squalor, disease and death associated with lack of development … once introduced to potable water, sanitation, transportation, and primary healthcare, few Africans wish to do without them” (3361). ‘n Gewilde verwyt is “that the colonial powers plundered Africa and failed to plow back profits into the place” (3373). “The infrastructure in Africa was built by the colonial powers,” maar al wat ‘n mens hoor, is die koloniale lande “got rich on the backs of poor nations” (3380). “The West is what it is due to human capital – people of superior ideas and abilities” (3389). “The colonial powers enchanced, rather than hindered, progress” (3422).

“South Africa is a microcosm of what America could become” (487). Mario Rantho van die ANC word soos volg aangehaal: “It is imperative to get rid of merit as the overriding principle in the appointment of public servants” (2075). Geen wonder dienslewering in die openbare sektor is so pateties nie. Volgens Mercer moet daar in Amerika teruggekeer word na meriete en individualiteit. In die VSA is daar, soos in die nuwe Suid-Afrika “reverse-racism laws. Being black guarantees special privileges” (2700). “Be it in the US or in South Africa, preferential treatment, enforced by legal fiat and rooted in the characteristics of a group (race) rather than the value of the individual, flouts justice in every respect” (493). “Creedal multiculturalism simply doesn’t admit of the possibility that aptitudes and abilities may vary by culture or ethnicity, as well as from one individual to another” (2708).

Man vas na tiener uit sesde verdieping val

Hillbrow
Hillbrow

’n Man is in hegtenis geneem in verband met die dood van ’n tienerseun in Hillbrow, Gauteng, het die polisie Woensdag gesê.

“Die verdagte sal na verwagting binne 48 uur in die Johannesburgse landdroshof verskyn,” volgens konst. Carol Mulamu.

Hy is in hegtenis geneem nadat die sestienjarige Nyasha Johwa uit die sesde verdieping van ’n woonstel in Hillbrow geval het.

Volgens The Star is Johwa kaal in die bed saam met die verdagte se vrou betrap.

’n Woonstelmaat het aan die koerant gesê hy het die man hoor skree “S’febe uyajola! [Hoer, jy verneuk my!]”
Mulamu het gesê die polisie probeer vasstel of die slagoffer gespring het en of hy uit die gebou gestamp is. – Sapa

‘Sokkersentrum in Braamfontein beslis geroof’

Nadat PRAAG Vrydag ‘n berig geplaas het oor die YMCA in Braamfontein wat deur ‘n groep van ongeveer 25 gewapende mans beroof is, het FIFA, die internasionale sokkerfederasie ontken dat dié rooftog hoegenaamd met die Wêreldsokkerbeker verband hou.

Ook die dagblad Beeld het dit as ‘n “internetgerug” afgemaak wat boonop “vals” is. PRAAG het intussen die feite met ons bron gekontroleer en kan bevestig dat die rooftog in Braamfontein wel met die Wêreldbeker verband hou, maar dat FIFA nog nie amptelik die bestuur van die YMCA-gebou oorgeneem het nie.

Die YMCA-gebou in Smitstraat, Braamfontein, is egter wel geoormerk om 700 tot 900 internasionale joernaliste te huisves wat die sokker kom dek. Nie net sou hulle daar teen billike tariewe akkomodasie ontvang nie, maar daar is ook ‘n kommunikasiesentrum vir hulle ingerig met die nodige rekenaars, monitors, redigeerbanke en ander elektroniese toerusting om hulle in staat te stel om hul berigte wêreldwyd te versend. Dit is juis hierdie toerusting wat Vrydagoggend geroof is.

Saaknr. 731/02/2010 is by die Hillbrowse polisiestasie in Johannesburg aangemeld, waarin die roof van “boumateriaal” by die YMCA-gebou en die aanhouding van veiligheidswagte met messe en vuurwapens ter sprake is. Die “boumateriaal” is egter die elektroniese toerusting wat vir die sokkerjoernaliste bestem was.

Volgens ons bron, wat nie sy naam of posisie genoem wil hê nie, uit vrees “dat hy sy werk sal verloor”, was kontrakteurs besig om die toerusting op bestelling in die YMCA-gebou te installeer toe dit geroof is. Eers wanneer die gebou en die installasie voltooi sou wees, sou die plaaslike reëlingskomitee van die sokkerwêreldbeker dit amptelik aan FIFA oorhandig.

Die feit dat die YMCA-gebou, hoewel bestem vir sokkerjoernaliste, nog nie amptelik onder beheer van FIFA verkeer het nie, word nou gebruik om te ontken dat daar hoegenaamd ‘n sokkerverwante rooftog plaasgevind het. Indien Sep Blatter buite sy hotel op straat beroof word, kan ‘n mens seker argumenteer dat hy in sy persoonlike hoedanigheid beroof is en dat FIFA dus nie amptelik by die voorval betrokke was nie. Die rooftog word gesien as “maar net nog ‘n rooftog” wat in Johannesburg op ‘n daaglikse basis plaasvind en het geen “amptelike verband” met die sokker nie. Die feit dat ‘n sentrum vir sokkerjoernaliste egter van kommunikasietoerusting beroof word nog vóór voltooiing en alvorens die joernaliste nog in die land is, spreek egter boekdele oor die veiligheidsituasie in die land.

Volgens die anonieme woordvoerder, sal “van die kommunikasietoerusting moeilik op die plaaslike mark verkoop kan word, aangesien die rooftog aangemeld is, maar sal waarskynlik elders in Afrika ‘n tuiste vind”.

treasures of egyptОлександр Васильович Фільчаков