Gary Botha kom terug

Blou Bul-staatmaker, Gary Botha, is op pad terug om sy rugbyloopbaan in Suid-Afrika voort te sit. Gerugte dat dit sal gebeur is gister bevestig. Daar word selfs gereken dat Botha by die Blou Bulle vir die res van die Curriebeker-seisoen sal inval, veral noudat een van die Noord-Transvalers se hakers, die kwotaspeler, Chilliboy Ralepelle, beseer is.

Botha het die afgelope paar jaar graafskapsrugby vir Londen Harlekyne gespeel. Hy sal Saterdag sy laaste wedstryd vir dié klub speel. Die span het nog nie ‘n oorwinning hierdie seisoen behaal nie. Botha en Harlekyne het wedersyds ooreengekom dat hy vroegtydig van sy kontrak vrygestel sal word.

Die hoofafrigter, John Kingston, het gesê dat hy hartseer is dat Botha die klub gaan verlaat. “Hy was ‘n integrale deel van die onlangse sukses van Harlekyne.”

Die knoetserige haker was deel van die Blou Bulle se Renaissance gedurende die begin van die dekade.

Die 27-jarige Botha sê hy het sy tyd by Harlekyne geniet. “Dit is met ‘n swaar hart wat ek sal gaan,” het hy bygevoeg. “Ek het baie vriende in my tyd by die klub gemaak en sal die span se vordering met groot belangstelling volg.”

красная рубашка для девочкилобановский харьков класс

Griekwas spartel op nat Nuweland

Die Griekwas was geheel en al onvoorbereid op ‘n springgety op Nuweland: Nie ‘n paddavoet of snorkel in sig nie. Die Diamantdelwers kan hardloop, hulle kan lak, hulle kan dryf – dis nou dryf soos in om voorwaartse momentum op te bou. Dryf soos in om bo-op baie water te bly, dié kan hulle nie. Gister was hulle soos visse op droë grond, heeltemal oorbluf oor die sopnat Nuweland en algeheel sonder antwoorde vir die WP se spel.

Die WP, in teenstelling, het getoon dat as die veld nat genoeg is, hulle ‘n moontlike Curriebekerwenspan sal wees, dié seisoen. Die voorspelers het iewers vastrap in die modder gevind, die agterspelers het dikwels genoeg die bal gevang en uitgegee en die lostrio van Watson, Vermeulen en Francois Louw het die modderstoeiery gewen.

Boonop het eers Peter Grant en toe die Aussie-invoerproduk, Matt Toomua, merkwaardige beheer oor die nat bal gedemonstreer. Die skraal blonde sluipskutter, Joe Pietersen, het indrukkend uit die laaste vesting pale toe geskiet en 19 punte aangeteken. Anders as wat mens egter sou verwag het, is daar meer punte deur drieë as skoppe deur die WP aangeteken. Eers het Brock Harris uit ‘n losskrum op die Griekwa-doellyn oorgekruiptrekker vir ‘n drie voordat Joe Pietersen ruimte gevind het om deur te blits vir nog ‘n vyfpunter.

WP het teen rustyd voorgeloop met 24-3.

In die tweede helfte het Duane Vermeulen sy pad oopgebeur vir die WP se derde drie en later het Juan de Jongh ‘n bal via Toomua gekry en ‘n skoppie deurgeknikker vir Frikkie Welsh om in die doelgebied op te val. Pieter Louw het heel teen die einde ‘n lang bal van die Australiër gekry en ongehinderd oorgedraf vir die vyfde van die dag.

Die WP het hulle meesterskap in die reën bewys. Indien hulle wel, soos dit nou lyk, ‘n tuishalfeindstryd behaal, behoort hulle nie op die wispelturigheid van die weer staat te maak nie. Hulle sal wys wees om die sproeiers betyds aan te sit. Dis nog nie duidelik of hulle mans genoeg is vir ‘n Haaie-span of ‘n trop Blou Bulle op ‘n droë veld nie. Maar as Nuweland nat genoeg is, kan daar hierdie jaar ‘n beroemde goue beker in die span se kabinet opduik.

european rouletteОлександр Васильович Фільчаков

Vrystaat verloor op punte

Die Vrystaat het ‘n ongekompliseerde rugbyfilosofie: Om ‘n wedstryd te wen, moet jy sorg dat jy meer punte as hulle het. Alte dikwels hierdie jaar het hulle teenstaanders meer punte as die Cheetahs gekry. Die Vrystaters hardloop en dryf en val aan en maak dit maklik lyk om punte te kry. Maar hulle laat te dikwels toe dat ander spanne ‘n groter puntetotaal as hulle bereik.

Gister het die Vrystaat die Blou Bulle verras en het as gevolg van net een rede verloor: Hulle het minder punte as die Pretorianers aangeteken. Terwyl dit alles verstommend eenvoudig klink, het die Cheetahs hierdie seisoen allerlei splinternuwe metodes gevind om hulle voetbal mee te kompliseer. Dis amper asof ‘n oordrewe sportmangees aan die wortel van die ellende lê.

Niks demonstreer dít beter as toe Fabian Juries net na halftyd die Blou verdedigingslinie laat borrels hap het toe hy om hulle geskroei het vir ‘n drie wat die Cheetahs ‘n aanspraak op die wedstryd gegee het. Maar amper asof dit onsportief sou wees om in ‘n posisie te bly om ‘n voorsprong te bekom, staan hulle toe ewe opsy sodat Wynand Olivier die drie van Fabian Juries kan neutraliseer.

Vroeër het die Blou Bulle presies volgens verwagting die Cheetahs gevou en opgerol. ‘n Morné Steyn-strafskop en ‘n Gerhard van den Heever-drie het die Bloues gou met 10-0 voorgekry. ‘n Dewald Potgieter-afstormdrie en Steyn se rente het die Noord-Transvalers laat voorloop 17-0.

‘n Tweetal Fabian Juries-drieë, een net voor rustyd en een net daarna, het die wedstryd binne die Cheetahs se bereik gebring. Uiteindelik was dit Blou Bulle wat die strooptoglustige Cheetahs uit die loopgrawe gehou het – net-net. Die Ligbloues wen 30-27.

Nie een span is tevrede huis toe nie. Die Cheetahs moet vrede maak met die gedagte dat hulle Curriebekeraanspraak vir die seisoen daarmee heen is. En die Blou Bulle moet wonder hoekom die toevoeging van hulle Springbokke nie die oorheersing waarop hulle staatgemaak het, besorg het nie. Dit kan wel wees dat die Cheetahs gister een van hulle beste wedstryde dié seisoen gelewer het. Hulle het egter minder punte as die Blou Bulle aangeteken. Dit beteken natuurlik dat die Blou Bulle meer punte as die Vrystaat behaal het. En só gesien, lyk die Pretorianers eintlik na Curriebekerkampioene.

последствия синус лифтингаФильчаков прокуратура харьков

Haaie ontglip die Vrystaat

Craig BurdenSoms, as deel van hulle lewensvaardigheidsopleiding, kry klein jagluiperdjies ‘n lewendige bokkie van hulle ma om mee te speel. Hulle sal die bokkie ‘n skynontsnapping toelaat en dan kyk hulle hoe veel van ‘n voorsprong hulle die diertjie kan toelaat voordat hulle dit agterna sit. Maar soms werk hulle berekeninge verkeerd uit, en die bokkie bou ‘n té groot voorsprong op en dan is die katjie hulle ete kwyt én hulle moet aan Ma gaan verduidelik.

Die Vrystaatse jagluiperdjies wat rugby speel, hou blykbaar deesdae te veel van dié uitdaging. Hulle het ‘n minsame, maar soms selfvernietigende, gewoonte gekweek om hulle teenstaanders toe te laat om goedkoop punte vroeg aan te teken – en dan te kyk of hulle hulle kan inhaal. Verlede week het hulle die WP ‘n stewige voorsprong gegee en toe net-net met ‘n strafdrie na die sirene gevang. Gister teen die Haaie het die patroon homself herhaal. Nadat die Vrystaat die Haaie netjies in hulle kwartgebied ingekamp het, staan hulle skielik terug en BOEM! die Natallers suiker buite om en Waylon Murray rammel oor vir ‘n drie. Minute later en BOEM! Craig Burden kry ‘n drie.

Dis toe dat die jagtog begin met die Cheetahs wat met gebruiklike sorgeloosheid die veld vol hardloop. ‘n Veldlange strooptog het geëindig met Ashley Johnson, Bevan Fortuyn-spookpophaarstyl en al, wat ‘n drie druk. Jacques-Louis Potgieter, skynbaar toe nog vasbeslote om die uitdaging so taai as moontlik te maak, skop die verdoeling mis maar slaag darem daarna met ‘n strafskop en die halfeindrondte is 15-8 vir die Haaie.

Potgieter, om presies te wees, was heeltemal te spandabelrig met punte en het in ‘n ommesientjie tien punte op die veld gelos met onindrukwekkende stelskopwerk. As hy sy neus vir skoppe opgetrek het, het hy tog ‘n instink vir drieë getoon en venynig gebreek om vir JW Jonker doellyn toe te stuur.

Teen hierdie tyd was die bokkie egter te ver voor en die Vrystaatse beste pogings kon nie die regte gleuwe in die Haaie se verdediging vind nie.

Die Haaie wen die wedstryd met 24-13.

Nou ja, die jagluiperdjies het hulle pret gehad en ons ook, want dit was ‘n heerlike wedstryd, propvol harde en flinke rugby.

Die stoffies wat die jagluiperdjies sien, is hulle kans op ‘n halfeindrondte wat al hoe verder buite hulle bereik raak.

Die Haaie, nou koning van die ligamishoop, moet self die binnelip kou, ten spyte van hulle noue ontkoming. Hulle skrum het swaargetrek en selfs die toevoeging van die wêreld se mees onwaarskynlike vaskopstut, John Smit, het nie verhoed dat die Cheetahs hulle verniel nie. Tog, met spelers soos Ruan Pienaar en Ryan Kankowski, het hulle genoeg sambok om ander spanne seer te maak. Die krulkop Kankowski was met tye iesegrimmig in die vaste los, maar om hom op volle vaart te sien as hy uitbreek, is ‘n voorreg. Sy hantering is seepglad, delikaat en presies.

So, het die Haaie genoeg wringkrag in die voorpakenjin om, sê nou maar ‘n Blou Bul-span, opgestop met Matfield, Bakkies Botha, Danie Rossouw en Pierre Spies van die voorvoet af te hou?

Errr… nee, ek dink nie so nie.

пазлы купить украинаtopcargo отзывы сотрудников

Kop op die Blok sê: Brüssouw en sy bende gaan te veel wees vir die Haaie

Tuisveldvoordeel, meer Springbokke as in die Kalahari en meer selfvertroue as Steve Hofmeyr by ‘n kombuistee – mens sou dink dit is genoeg vir die Haaie om môre se wedstryd teen die Vrystaat op Kingsmead te laat wen… maar dit is nie. Die Cheetahs gaan die Haaie vandag krap waar dit die seerste maak – reg in die ligapunte.

Die Haaie se spelpatroon is om die skroef in die vaste los stywer en stywer te draai totdat hulle teenstaanders hulle formaat verloor en om dan vinnig en venynig toe te slaan. Vandag gaan die spel besonder vormloos wees by tye – presies die soort vreetfees waarin die Haaie gedy. Hulle probleem is dat daar een span is wat beter toeslaan op aas as hulle – en dit is die Cheetahs.

‘n Ernstige Cheetah-span kan by tye skokkend onbeholpe lyk, maar die afgelope ses weke het hulle, onder Adriaan Strauss sorgelose voetbal gespeel. Die partytjie gaan vandag voortgesit word. Voorlangs het die Vrystaat genoeg konstruksiewerkers om ‘n dansvloer op Kingsmead te bou. Wian du Preez, Adriaan Strauss en WP Nel het genoeg domkrag in hulle om die skrum in donkierat te kry en David de Villiers en Nico Breedt het genoeg vuur en veerkrag in voorraad om die Vrystaat hulle kwota lynstaanballe te verseker.

Die Haaie maak staat op ‘n Cheetah-agterlyn om ongeorganiseerd op die verdediging te bly – ‘n ryk aar wat die WP verlede week vir punte raakgeboor het, veral tussen die senters deur. Naka Drotske en Helgaard Muller is egter gesout genoeg om reg te maak wat verkeerd is. En in Andries Strauss en Waylon Murray het die Haaie nie die vonkelvoetigste senters nie. Die Haaie gaan hulle slaankrag probeer ekstra lading gee deur vir Adi Jacobs op die veld te bring wat hulle kwesbaar gaan maak rondom die punte – presies daar waar die resiesperde, Jongi Nokwe en Lionel Mapoe soos skaduwees gaan omhardloop.

Die Cheetahs gaan ander vrae vra wat die Haaie sal sukkel om te antwoord. Vernaamste hiervan is: Hoe om die sakkeroller, Heinrich Brüssouw, in aanhouding te kry. Graniethard soos Jean Deysel is, en verbete soos wat Jacques Botes is, hulle gaan nie die jong grypdief verhoed om hulle die Haaie se losballe na die Vrystaatse pandjieswinkel aan te dra nie. Dit sal die Haaie se losvoorspelers dwing om oorywerig en waaghalsig bal toe te werk, ‘n desperaatheid waarvoor hulle in strafskoppe gaan betaal. Met Jacques-Louis Potgieter wat met groter sekerheid pale toe skop, gaan hierdie strafskoppe vir punte gewissel word.

Kop op die Blok se voorspelling: Vrystaat met agt punte.

En terloops – die Leeus gaan die Griekwas met tien punte op daardie hoërskoolveld eet.

pour chatлобановский харьков класс

Kop op die Blok: Swart dag wag op Kiwi’

Veldmaarskalk Bernard “Monty” Montgomery het mos veelgeroemd opgemerk dat die Eerste Reël van Oorlogvoering is: Moet nooit opmarsjeer Moskou toe nie. Vir ‘n lang ruk het dit die nugtere rugbyprofeet ook betaam om nooit stelling teen die All Blacks in te neem nie.

Moskou is ver van Frankryk van waar ‘n klein Korsikaan sy imperiale magte teen Rusland gewerp het. Berlyn van waar Adolf Hitler die voorbeeld van Napoleon verontagsaam het, is nie veel nader nie. Maar die Franse is ingewag deur die ruitery van die Kosakke en die Tsaar se artillerie. Hitler se Panzers is ingewag deur die duisende T34-tenks van Zjoekoff. En beide Teutoniese en Galliese magte is skaakmat gesit deur die Russiese winter.

Richie McCaw se All Blacks het nie Kosakke, artillerie of tenks om die Australiërs môre van die stadspoorte af te hou nie. En die een wat gaan verkluim, is die All Black-afrigter, Graham Henry, in die winter van Nieu-Seelandse openbare afkeur.

Die All Blacks het tradisioneel staatgemaak op harde, bedrewe voorspelers wat chaos in die vyand se linies kan saai waarna hulle waaghalsige agterspelers strooptogte doelgebied toe kon uitvoer. Die beste All Black-spanne was ‘n soomloos geïntegreerde masjien, met vaste vyf, losvoorspelers en agterlyn wat ‘n amper hipnotiese vermoë gehad het om ‘n swakplek te herken en uit te buit. Hierdie jaar se vergawe is egter ‘n ontwrigte span wat moet kompenseer om gebreke in die voorry, die lynstaan en die gebroke spel te probeer toesmeer.

Dit is veral die agterlyn wat glad nie herken kan word as ‘n All Black-instrument nie. Hierdie is ‘n ou wynsak wat met ou stukke leer gelap is. In Dan Carter het hulle weliswaar ‘n speler met statuur, ‘n meer as voldoende produk in die lyn wat vooraf gegaan is deur Carlos Spencer, Andrew Mehrtens en Grant Fox. Maar sedert Justin Marshall se vertrek was daar nog nie ‘n skrumskakel wat die beste in Carter kan ontgin nie. Jimmy Powell is ‘n ordentlike, selfs parmantige, Super-14 skrumskakel, maar hy is geen Gareth Edwards nie en sy spel is altyd voorspelbaar, altyd ontwrigbaar. Hoewel Ma’a Nonu nou meer buskruit op binnesenter sal verskaf, is sy verdediging soms efferig en aan sy buitekant is Isaia Toeava óf suiwer napalm, óf beteuterd. Die All Blacks se probleem in daardie kanaal is dat Berrick Barnes en Adam Ashley-Cooper geslepe genoeg is om krake daar oop te rek en hulle sal weet hoe om die vrotste in Toeava te laat manifesteer.

Hierdie hakkel-en-hik- All Black-masjien word nou boonop deur ‘n Wallaby-span, wat deurtrek is met selfvertroue, gekonfronteer. Hulle is die beste skrummers in die kompetisie en Mark Chisholm en James Horwill sal ‘n ryp pluksel balle uit die lynstaan bekom. Die All Blacks se probleme gaan op die grond verhewig word waar Rockey Elsom en veral David Pocock en George Smith die losballe soos Kirby-stofsuiers gaan opsuig. Hier gaan Richie McCaw ‘n alleenstryd voer. Dié geduikte en verrinneweerde kryger is nog op soek na sy beste formaat en sy beste gaan nie goed genoeg wees nie.

Buitelangs het die Aussies te veel spoed en lewenslus met Drew Mitchell en Lachie Turner wat gaan kattemaai rondom die oëverblindery van Matt Giteau.

Verloor is nie ‘n All Black-gewoonte nie. Maar môre gaan hulle hulle vierde wedstryd in vanjaar se kompetisie verloor. Hierdie jaar is die agteros swart, alles swart.

Kop op die Blok se voorspelling? Dit gaan nie eers naby wees nie. Die Wallabies gaan met tien punte of meer wen. Die uitdrukking “swart dag,” gaan môre splinternuwe betekenis in Nieu-Seeland kry.

длинные рубашки для девочекtopcargo

Argentini? gevra om in 2012 deel van Drienasies te word

Image

Embleem van die Argentynse Rugbyunie

Argentinië is genooi om vanaf 2012 by die Drienasiestoernooi aan te sluit. Tesame met Suid-Afrika, Australië en Nieu-Seeland sal die reeks dus tot 'n Viernasieskragmeting uitgebrei word.

SANZAR, die groep wat die internasionale en provinsiale toernooie tussen Suid-Afrika, Australië en Nieu-Seeland organiseer, het vandag gesê dat hy 'n voorwaardelike uitnodiging aan Argentinië gerig het om ná die volgende wêreldbeker by die Drienasieslande aan te sluit.

Die amptenare het gesê dat Argentinië gevra sal word om te waarborg dat hul beste spelers aan die Viernasies sal deelneem en dat Argentynse spelers insgelyks geleentheid gebied gaan word om vir Super-14-spanne van Suid-Afrika, Australië en Nieu-Seeland te speel.

Die formaat van die Viernasies sal voorsiening maak vir elke span om tuis- en 'n wegwedstryde te speel – ses wedstryde per span en 12 wedstryde in totaal.

Andy Marinos, die waarnemende direkteur van SA Rugby en uitvoerende beampte van SANZAR, meen Argentinië sal kontras teenoor die speelstyl van die huidige drie spanne verskaf.

"Om die Poemas, wat derde in die Rugbywêreldbeker van 2007 geëindig het en tans sesde ter wêreld geklassifiseer word, saam met die drie top- internasionale spanne in wêreldrugby te sien speel, sal vir rugbygeesdriftiges opwindend wees, asook vir borge en uitsaaiers dwarsdeur ons vier lande en elders ter wêreld," het Marinos verklaar.

"Hulle speel met 'n ander styl as die All Blacks, Springbokke en Wallabies en hul insluiting sal die Drienasies in 'n waarlike suidelikehalfrondkampioenskap laat ontwikkel."

Die Viernasies sal vanaf middel-Augustus (ná afloop van die Superrugbykragmeting) vir 'n agt- of negeweekperiode tot vroeg Oktober gespeel word. In 'n Rugbywêreldbekerjaar sal 'n verkorte weergawe tydens Julie en Augustus gespeel word.

Porfirio Carrera, die president van die Union Argentina de Rugby (UAR) het die uitnodiging 'n "heuglike tyd vir rugby" in sy land genoem.

Augustin Picho, die kaptein van die Poemas tydens die 2007-wêreldbeker en tans lid van Argentynse rugby se hoëprestasieraad, het gesê dat die besluit tot verhoogde belangstelling in die sport in sy land sal lei.

"Ons is verheug om die kans te kry 'n groot rugbyland te word en om aan topvlak- internasionale rugby deel te neem," het Pichot gesê.

"Hierdie opwindende verwikkeling gaan lewensbelangrik wees om die spel in Argentinië te laat uitbrei. Dis geskiedkundig en elkeen in Argentinië behoort trots te voel."

Die Australiese rugbyunie het in 'n verklaring gesê dat hy Argentinië aangemoedig het om met die "nodige harde werk" voort te gaan om aan SANZAR se finansiële voorwaardes te voldoen wat die Poemas sal toelaat om aan die Drienasies deel te neem.

"Argentinië het tot dusver hul verbintenis, hartstog en 'n werketiek getoon wat hul begeerte beklemtoon om toe te sien dat die Poemas konsekwent op die hoogste moontlike vlak kan deelneem," het die uitvoerende beampte van die ARU, John O'Neill, gesê.

"Dis daarom belangrik dat Argentinië, met die voorwaardelike uitnodiging wat op die tafel is, stelselmatig vooruitgang sal maak en aan die nodige voorwaardes sal voldoen."

Argentinië het in 1910 sy eerste internasionale rugbywedstryd teen 'n toerspan van die Britse eilande gespeel. Sedert 1987 het die land aan al ses wêreldbekertoernooie deelgeneem, met as beste poging die halfeindrondte in Frankryk twee jaar gelede.

Die beste Argentynse spelers beskik oor kontrakte met Europese klubs, maar die Poemans het beperkte blootstelling aan internasionale mededinging van die toernooitipe. Die topses- Europese lande speel 'n jaarlikse Sesnasiestoernooi, wat reeds gevestig was lank voordat SANZAR onafhanklike toere deur die suidelike spanne tydens die negentigerjare in 'n jaarlikse Drienasiestoernaai omgeskakel het.

wedding accessoriesДанильченко Юрий прокурор

Die Vrystaat speel mooi met die WP, maar wen nog steeds

Kyk, die Vrystaters is ‘n gasvrye lotjie, maar sowat van hartlikheid waarmee hulle die WP gister in Bloemfontein ontvang het, word selde op ‘n voetbalveld gesien. Dis asof hulle hulle maatjies uit die Suide genooi het om by hulle te kom speel en toe deur hulle pappie vermaan is om mooi te werk met die Kaapse laities. So baljaar hulle toe te lekker maar sorg darem dat hulle vrygewig genoeg is om toe te sien dat die maatjies hulleself ook geniet. Aan die einde van dit alles was die maatjies maar bra dikbek daar weg; hulle dag bederf deur ‘n strafdrie nadat die huistoegaansirene al geraas het.

Die WP kan egter nie vir die Vrystaat daaroor vies wees nie. Die Jagluiperds het hulle allerbeste gedoen om die WP te laat welkom voel: “’Skuus tog, wil julle ook ‘n bietjie die bal hê?” En hulle laat lê die ding die veld vol. “Wil julle veldgebied hê?” En hulle gee vir hulle morge veld. In een reeks gifte – ‘n strafskop en twee vryskoppe in soveel vaste fasette dok die Vrystaters sestig meter op. “Wil julle bietjie hardloop?” En ewe ordentlik staan hulle opsy.

In die eerste helfte hardloop Frikkie Welsh tweemaal en Tonderai Chavanga eenkeer deur al hierdie gemoedelike gapings. Voor halftyd het die Vrystaters reeds vir hulle maatjies die vier drieë nodig vir ‘n bonuspunt gegee. So tussendeur het die lus vir voetbal hulle darem beetgepak en Johan Wessels, een van daardie blonde grou-en-klou flanke wat deesdae blykbaar groothandel geproduseer word, het sy pad tot in die doelgebied deurgewurm. Hulle het gou van dié onbesonnenheid afgesien en, sterk op die aanval, het hulle die bal netjies vir JJ Engelbrecht opgewip sodat hy vir meer as 50 meter lekker kon hardloop vir ‘n drie.

In die tweede helfte was dit dieselfde patroon. Wanneer die Vrystaat nie die bal vir die WP aandra nie en nie opsy staan vir hulle maatjies om deur te hardloop nie, het hulle ‘n besondere feestelike soort rugby gespeel. Hulle met al die sorgeloosheid van kaalvoetseuntjies aangeval en gehardloop en uitgegee en hulleself só geniet dat eers Meyer Bosman en toe vleuel Lionel Mapoe drieë gaan druk het.

Die WP-flank, Francois Louw het teen dié tyd so tuis gevoel dat hy homself sommer vergryp het aan die Vrystaat se vrygewigheid. Na hulle nóg ‘n Vrystaatbal vir hulleself gevat het, het Louw soos ‘n Clydesdaleperd in die algemene rigting van die doellyn gestorm en op die laaste sekonde ‘n stuitige eenhandaangee om die bene van ‘n verdediger vir Juan de Jongh besorg.

Die middag se heerlike saamspeel het geëindig met die Vrystaat wat in die laaste sekondes ‘n strafskop gebruik het om ‘n lynstaan naby die WP-doellyn te maak. Daar rolmaal hulle toe, effe ongeskik sou mens dink, in die rigting van die doellyn. Die enigste grootmens op die veld, het toe reeds die Man van die Wedstryd, die einste Francois Louw ‘n kaartjie gegee, nie ‘n verjaarsdagkaartjie nie, maar ‘n geelkaart. Nou het hy die partytjie verder bederf deur homself vir die WP te vervies toe hulle die rolmaalskrum aftrek. Strafdrie! En die Vrystaat wen die wedstryd 33-31. Een maatjie wat sy pa gaan vertel was WP-kaptein, Luke Watson. Maar nou ja… wat kan jy van so ‘n nare outjie verwag?

Dankie vir al die maatjies. Kom ons gaan huis toe.

Die Vrystaat 33 punte. Jacques-Louis Potgieter 3 strafskoppe. Drieë deur Johan Wessels, Meyer Bosman, Lionel Mapoe en skeidsregter Marius Jonker. Potgieter verdoel twee daarvan.

Die WP 31 punte: Frikkie Welsh – 2, Tonderai Chavhanga, JJ Engelbrecht, Juan de Jongh. Joe Pietersen verdoel drie daarvan.

воронеж подъемникиЛобановский Харьков

Haaie boelie kalfies op Loftus

Image

Chris Jordaan van die Haaie duik vir Francois Hougaard in gister se wedstryd

Ja, die Haaie het gister op Loftus met 29-23 gewen, in ‘n groot mate te danke aan die pogings van hulle ingevoerde losskakelster, Juan Martin Hernandez, wat 24 punte gemaak het. Maar die Natallers is ongetwyfeld baie onrustig uit Pretoria uit. Volgende week kom die groot Haaie en die groot Bulle terug vanuit die verre vreemde waar hulle Springbokke was.

En ja, die Haaie sal darem baie meer manhaftig wees met Smit, Du Plessis, Muller, Kankowski, Pienaar en Frans Steyn in die poel. Die Bulle, dié weet die Haaie, wag vir veel magtiger versterkings, beeste soos Steenkamp, Matfield, die pyniger Bakkies Botha, Pierre Spies, Fourie du Preez en die nuwe Koning van Loftus, Morné Steyn. Die Blou Bulle herinner dan… wagwagwag. Daar’s nog Danie Rossouw ook. Hoe goed ís ‘n span as hulle jou van Danie Rossouw laat vergeet. So, die Blou Bulle herinner dan alteveel aan ‘n span wat onlangs die Super 14 gewen het.

Gister was dus die laaste maklike wedstryd vir enige Blou Bul-opponent. Vir ‘n maklike wedstryd was dit dan ook nie so danig maklik nie. By tye het die Kalfies darem alteveel na befoeterde brahmane gelyk en met sluitingstyd was dit die Haaie wat gebid het die tyd moet omgaan. Dit was inderwaarheid die Blou Bulle wat in die eerste helfte die Haaie in klein sirkels laat swem het en 12-6 met lemoentyd voor was.

Na rustyd het die geslepe Haai-veterane met hulle bejaarde, maar uitmuntende, kaptein op heelagter, Stefan Terblanche, wat die Blou Kalfies se koppe laat draai het met presiese grootmensrugby. Hernandez het deurgesypel vir ‘n drie en toe Jacques Botes ook. Die agterstand is uitgewis en ‘n voorsprong opgebou.

Teen die einde was dit egter die Haaie wat soos Jacob Zuma se regspan moes verdedig. Selfs hulle beste pogings was nie genoeg om Werner Kruger te keer om ‘n stutdrie met die Bulle se handelsmerk daarop te druk nie. In die laaste minuut was die Blou Bulle ‘n aangee daarvan af om die wedstryd uit die Haaie se kake te ruk.

So, die Haaie het gewen. Hierdie seisoen se Bulletjierugby is nou verby. Volgende week begin die ware Curriebekerstryd.

Die Haaie het 29 punte gekry. Juan Hernandez het ‘n drie, twee verdoelings, vier strafskoppe en ‘n skepskop aangeteken.

Die Blou Bulle se 23 punte bestaan uit ‘n drie deur Werner Kruger, vier strafskoppe van Burton Francis en twee deur Francois Brummer.

ыгри для дивчат кухняФільчаков Олександр Васильович

Praag Rugby doen dit weer!

Kop op die Blok se verstommende toetsvoorspelling

 Rugbyskrywers regoor Suid-Afrika wat gister se Kop op die Blok gelees het – en daar is al hoe meer sulke lesers – wens vandag húlle het dit geskryf. Nie net het Kop op die Blok ‘n Springbokoorwinning in weerwil van ‘n algemeen aanvaarde nederlaag voorspel nie, hy het boonop die presiese punteverskil – 3 – reg gehad.

Meer verstommend nog, is sy profesie oor die verloop van die wedstryd. Asof hy die wedstryd vooraf gesien het, skryf hy gister:

"Hierdie is ‘n toets wat ‘n ou bekende chronologie gaan voortsit: Die All Blacks gaan te lank vat om aan te pas by die krag en presiesheid van die Springbokke en gaan eers tot verhaal kom wanneer hulle vyftien punte of meer agter is. Die Springbokke gaan dan die hortjies toemaak en hulle voorsprong verdedig. Kort voor die einde, vrygewig soos hulle is, sal hulle vir Dan Carter of een van die vleuels toelaat om ‘n drie te druk."

Die Springbokke het inderdaad gou genoeg ‘n stewige voorsprong opgebou. Dit was vroeg in die tweede helfte dertien punte werd. Daarna het hulle die gaping verdedig en uiteindelik die All Blacks toegelaat om twee drieë toe te laat – een deur die vleuel Sitiveni Sivivatu. Die laaste drie, ook op die kop volgens voorspelling, is enkele minute voor die einde van die wedstryd gedruk.

Vir ‘n volledige oorsig en sifting deur die feite van die wedstryd, lees die volledige verslag, môre net by Praag.

куплю медицинскую справкутопкарго кидалы

WP stuur op lentekroesheid af

Die WP, op pad na ‘n tuishalfeindstryd, het vandag ‘n formaliteitjie om in Bloemfontein af te handel; baie soos wat Gerrie Coetzee in 1984 net die formaliteit van sy eerste wêreldtitelverdediging teen Greg Page uit die weg moes kry. Toe slaan Page vir Coetzee in die vyfde rondte uit. Pasop dat die WP nie op dieselfde manier teëspoed op die Vrystaatstadion kry nie.

Die gestreeptes het drie goeie oorwinnings – teen die Haaie, Bulle en Leeus – agter die rug, en kommentators is net so vol vertroue soos die Kapenaars dat die WP môre die vierde groot kopvel bo hulle kaggel gaan hang. In die Vrystaat is die manne egter dikwels agter die tyd en Naka Drotské se vakleerlinge weet waarskynlik nie hoe bewoes die WP is nie.

Die krisis om teen die Blikore te speel, is dat hulle, wanneer alles reg werk, enige span onder die blaker kan skop. En as daar ‘n span is wat reg is vir ‘n groot wedstryd, is dit die Vrystaat. Hulle seisoen het in die afvoersloot begin met ‘n nederlaag teen hulle plaasnefies, die Griekwas. Asof hulle aan bomskok gely het, het hulle die seisoen ingestrompel. Nou is daar wel tekens dat die span oor die ergste trauma is. Hulle het soete wraak teen die Griekwas geneem en die Leeus afgeransel. Die Vrystaat is kwalik die onstuitbare John Deere wat hulle twee jaar of wat gelede was. Maar dis ‘n span met ten minste een Groot Wedstryd in hulle.

Die aanskoue van ‘n Vrystaatspan op volle vaart, oorkokend van die suiwere vreugde van voetbol op ‘n harde veld, is altyd ‘n plesier. Wanneer hulle in daardie bui is, doen hulle alles net beter, harder en vinniger. Dis vroeglente in die Vrystaat en lente manifesteer op min plekke so heerlik as in die aspoesterprovinsie. Vandag gaan hulle vir die lekkerte speel en die ambisieuse WP gaan die slagoffers van die lewensvreugde wees.

Die Vrystaat is op hierdie stadium van ‘n onderpresterende jaar, ‘n meer gevestigde span, met goeie hardwerkende voorspelers wat kan skrum en wat moeilik is in die lynstane. As die ou Noord-Transvaal almelewe die slotfabriek was, is die Vrystaat nog altyd die losvoorspelerkweekhuis. Die huidige oes is so knoetserig soos doringtakke en avontuurlustig soos seerowers. In Jacques-Louis Potgieter het hulle die soort soliede, akkurate losskakel gekry wat hulle na gesmag het na die vertrek van Willem de Waal en daar is genoeg spoed en fokus in die agterlyn om altyd gevaarlik te wees.

Die WP daarenteen is gevaarlik maar fyngestel. Enige ritmeversteuring kan die hele span van die spoor af laat loop. As daar nou een ding is wat ‘n span se harmonie in kakofonie kan verander, is dit ‘n lewenslustige Vrystaatspan op die harde veld van Bloemfontein onder ‘n vroeglenteson.

creature from the black lagoon slot machineФильчаков прокуратура харьков

Suid-Afrika klop Nieu-Seeland 32-29

Suid-Afrika het Saterdag Nieu-Seeland met 32-29 gewen om sodoende die Drienasiesrugbytitel vir die eerste keer sedert 2004 in te palm.

Tellings:

Suid-Afrika 32 (Fourie du Preez, Jean de Villiers drieë; Morné Steyn 2 doelskoppe, 2 strafskoppe, skepskop; François Steyn 3 strafskoppe), Nieu-Seeland 29 (Sitiveni Sivivatu, Richie McCaw drieë; Daniel Carter 2 doelskoppe, 5 strafskoppe). Halftydtelling: 22-12.

 

купить футболку для девочки без рисункаАлександр Фильчаков прокурор

Kop op die blok s?: Haaie gaan vertrap word op Loftus

Image

Gustav Venter

‘n Haai swem nie so lekker op droë grond nie. En die ongemak kan ‘n foltering word as die vis boonop deur ‘n trop beeste vertrap word. Dít is wat Stefan Terblanche môre gaan leer wanneer hulle, dorsale vinne pronkend na ‘n paar wenslae, die Blou Bulle tussen die horings op Loftus moet kyk.

Protesteer soos wat Haaie-afrigter John Plumtree wil, sy span neem te veel dinge vanselfsprekend aan. Die vernaamste daarvan is dat die plaasvervangers wat die Pretoriaanse Springbokke se plekke moet warm hou, nie die Blou Bul-rugbyfilosofie mooi ingestudeer het nie. ‘n Mens kan hierdie mistasting verstaan: Die Bulle het deurtrek met stywesiekte gelyk teen die Leeus en die WP. Frans Ludeke is egter ‘n boer wat al hoe meer tuis lyk in die bulkraal en hy weet wat die regte doepa is om slym uit die oë en stramheid uit die spiere te verdryf.

Vir die Haaie om te wen, moet hulle ‘n voorpak geskoei op ‘n tradisionele voorspelerlees tem, en dit is juis hier waar hulle gaan vasval. Daar is min te kies tussen die voorrye, maar van daar af is die Blou Bulle die ene brahmaan. Dit is veral te betwyfel of die Haaie se basketbaltipe slotte, Albert van den Bergh en Steven Sykes, die brekerbenadering van Wilhelm Steenkamp en Flip van der Merwe sal kan weerstaan. En hoewel die Haaie ‘n gebalanseerde losdrietal, vol flair en werksywer, het, sal Pedrie Wannenburg hulle te gereeld terugdryf, sal Dewald Potgieter se kortpadrugby hulle verskrik en sal Deon Stegmann net te veel balle van hulle af wegbrüssouw.

Die Haaie floreer as daar bloed in die water is, wanneer die spel losrafel en goedkoop balle rondlê van waar hulle tussen ongeorganiseerde agterspelers kan inkom. Die Blou Bulle se agterlyn het egter te veel struktuur. Burton Francis verstaan die bestanddele van die Blou-Bul-resep al hoe beter en weet hoe om die pap aan te maak. Nie net sal die Pretoorsdorpers se agterlyn nie in die verdediging skiet gee nie, hulle het genoeg karwatskrag om self pak uit te deel, met veral Jaco Pretorius wat nou wys dat hy weer begin verstaan waar die doellyn is.

Praag se voorspelling: Die Haaie se drie drieë is te min om ‘n Blou-Bul-oorwinning te keer.

русская народная рубашка для девочкиалександр лобановский харьков класс

Die kop op die blok s?: Springbokke wen Drienasies met naelskraapoorwinning oor NS

Daar is een rede, ‘n ooglopende rede, hoekom die Springbokke môre se toets teen die All Blacks, en daarmee saam die Drienasies-silwerware, gaan wen: Hulle is, doodeenvoudig, die beste span op die planeet. Goeie spanne, selfs beste spanne, kan ook ‘n grys oomblik hê. Om die waarheid te sê, dis haas onvermydelik. Die Springbokke het hulle s’n verlede week in Australië beleef. Maar môre is dit kil, genadelose besigheid soos gewoonlik.

Wanneer die vure in al die stoomketels aangesteek is, is die Springbokke ‘n span sonder kwesplekke. ‘n Getraumatiseerde Britse en Ierse Leeuvoorpak sal nou nog bewerig vertel hoe dit voel om verpletter te word deur die skrumkrag van die Springbokke. In die vakgebied van lynstaanspel het Victor Matfield die handboek, nee die ensiklopedie, geskryf. So, die Springbokke sal genoeg vastefasetbal bekom om hulle spelmatrys op die armsalige Kiwi’s af te dwing. Fourie du Preez en Morné Steyn is dodelike opeveldskoppers. Bryan Habana en Ndungane is opgekook genoeg om elke hoë bal te jaag op snuffel vir losspringers waarmee hulle chaos gaan veroorsaak.

Want, maak geen fout nie, môre gaan die Springbokke hulle gepatenteerde doodwurgrugby speel. Ons weet dit en die All Blacks weet dit. Wat die Kiwi’s nie weet nie, is wat hulle daaromtrent gaan doen. Hulle sou so graag die spel wou lostorring, die Springbokke met hulle voorspelers op die agtervoet wou verjaag en die afbreekspel domineer. Maar daar is twee stokke in hulle speke: Bakkies Botha gaan hulle seermaak en die Bok-voorspelers gaan hulle pap speel. En in die afbreekpunte gaan hulle ook weinig vreugde smaak. Die gewoontedief, Heinrich Brüssouw, het telkens hierdie jaar vir Richie McCaw flou gespeel en gaan dit Saterdag weer doen.

Die res van die Springboktaaklys gaan uit verdediging bestaan, en sonder JP Pietersen wat te spandabelrig is met drieë wat hy aan sy buitekant oop los, gaan die All Blacks opkikkers sweet vir elke vyfpunter.

Hierdie is ‘n toets wat ‘n ou bekende chronologie gaan voortsit: Die All Blacks gaan te lank vat om aan te pas by die krag en presiesheid van die Springbokke en gaan eers tot verhaal kom wanneer hulle vyftien punte of meer agter is. Die Springbokke gaan dan die hortjies toemaak en hulle voorsprong verdedig. Kort voor die einde, vrygewig soos hulle is, sal hulle vir Dan Carter of een van die vleuels toelaat om ‘n drie te druk.

Te min, te laat, soos ander meer geroemde Suid-Afrikaanse toegewings.

Môreaand drink ‘n vierkantige, roeskopvoetbalkaptein vonkelwyn uit die Drienasies-kelk.

free video slot gamesлобановский класс