Etiket: Brexit

Skokbesluit van Boris Johnson se vertroueling lei tot sy bedanking

Een van die groot Brexit-voorstanders en Britse minister van justisie, Michael Gove, het in skokaangekondig verklaar dat hy verkiesbaar is om David Cameron as Brittanje se eerste mi­nister op te volg.

Hy het terselfdertyd ’n skerp aanval van stapel gestuur op sy referendum-bondgenoot, Boris Johnson, wat intussen sy uittrede aangekondig het.

“Ek wou help bou aan die span agter Boris Johnson sodat ’n politikus wat ten gunste van Brittanje se uittrede uit die Europese Unie (EU) ’n veldtog gevoer het, ons na ’n beter toekoms kan lei,” het Gove gesê.

“Ek het egter tot die slotsom gekom dat Boris nie die leierskap kan bied of die span kan bou vir die taak wat voorlê nie. Om dié rede het ek besluit om my vir die leierskap beskikbaar te stel,” het hy bygevoeg.

Die aankondiging is ’n gevoelige slag vir die voormalige burgemeester van Londen, wat ook sy kandidatuur wou aankondig.

Selfs meer dramaties nog: Teen 11:53 voormiddag, net sewe minute voor die afsnytyd om die Toryleierskapstryd te betree, het Johnson kop uitgetrek.

Gove was aanvanklik geoormerk as ’n potensiële minister van finansies in ’n Johnson-regering, maar die momentum het nou skerp in die rigting van die minister van binnelandse sake, Theresa May, geswaai. Sy het reeds haar kandidatuur aangekondig.

Boris Johnson het gesê die verantwoordelikheid vir die implementering van Brexit is nou aan “iemand anders” toevertrou na hy homself dramaties uit die wedloop onttrek het.

Op ‘n vraag of hy “verraai” voel deur sy langtermyn-vriend en kollega het hy geantwoord: “Ek kan ongelukkig nie verder gaan om te doen wat ek wou doen nie, so dit sal nou iemand anders wees en ek wens hom alle moontlike sukses toe.”

Johnson het gesê hy het geen berou oor die veldtog nie en vra mense om positief te bly. Hy het die kritiek Michael Heseltine as “volledige nonsens” afgemaak.

Aan die Arbeidersparty se kant staar Jeremy Corbyn, wat Dinsdag ’n gevoelige slag toegedien is toe partylede ’n mosie van wantroue teen hom aanvaar het, groot uitdagings in die gesig.

Albei partye is in chaos gedompel ná Donderdag se referendum waarin Britte gestem het om uit die Europese Unie te tree.

Die president van die Bank van Engeland het intussen aangedui dat rentekoerse aanstande maand waarskynlik verder verlaag sal moet word in reaksie op Brittanje se besluit om die Europese Unie te verlaat.

Die president, Mark Carney, sê die onsekerheid wat deur die onttrekking aan die EU geskep is, kan vir ‘n geruimte tyd nog ‘n uitwerking hê op die land se ekonomie.

Hy sê die sentrale bank sal alles in sy vermoë doen om dit teen te werk.

Cameron se opvolgers skop veldtog af

Die twee gunstelinge om die nuwe Britse eerste minister en leier van die Konserwatiewe Party te word, sal vandag hul veldtogte bekendstel.

Die minister van binnelandse sake, Theresa May en voormalige burgemeester van Londen, Boris Johnson (foto hierbo) sal waarskynlik klem lê op hul vermoë om die party weer saam te snoer ná die referendum oor lidmaatskap van die Europese Unie.

Hulle het die veldtog gelei om die EU te verlaat. Die voormalige minister, Liam Fox en die sekretaris van werke en pensioene, Stephen Crabb het hulle ook verkiesbaar gestel.

Die nuwe leier in die plek van David Cameron sal op 9 September aangewys word.

Wetgewers van die Europese Unie (EU) het intussen in Brussel vergader om die onverwagte besluit te bespreek van die Verenigde Koninkryk om die EU te verlaat.

Hulle het ’n beroep op Brittanje gedoen om so gou as moontlik met die uittrede-proses te begin.

’n Nie-bindende resolusie Dinsdag sê die proses moet begin sodra die Britse eerste minister, David Cameron, EU-leiers oor die uitslag van die referendum in kennis stel.

Cameron het die EU oor die referendum en Brittanje se toekoms ingelig en aangedui dat Brittanje waarskynlik nie artikel 50 van die Lissabon-verdrag vóór Oktober in werking sal stel nie.

EU-leiers het die politieke chaos in Brittanje erken, maar hulle wil steeds hê artikel 50 moet so gou as moontlik in werking gestel word om markte te kalmeer en Europese burgers te verseker.

Openbare steun vir uittrede uit die EU is besig om te groei weens die feit dat Duitsland ongebreidelde immigrasie aan lidlande opdring.

Afrika gaan sukkel na Brexit sê ontleders

Brittanje sal eers wanneer David Cameron se plaasvervanger die leisels oorneem, art. 50 van die Verdrag van Lissabon aktiveer, maar ontleders waarsku reeds dat Afrika gaan sukkel na Brexit.

Luidens ‘n verklaring is dit te vroeg om te sê of die onderhandelinge handelsooreenkomste sal beïnvloed, insluitend die Ekonomiese Vennootskapsooreenkoms (EPA) wat onlangs tussen die EU en lande binne die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap (SAOG) onderteken is.

Ontleders meen Afrika gaan die slegste van Brexit afkom omdat die EU hulp aan die vasteland gemodereer het. Die Britte sal waarskynlik nie so vrygewig wees nie.

Sulke ooreenkomste soos die EPA sal voortaan bilateraal herbeding moet word met elk van die ander 162 Wêreldhandelsorganisasie-lede en skep groot onsekerheid.

Dit is kragtens hierdie artikel 50 waarvan die formele, wettige wegbreekonderhandelinge van die Europese Unie (EU) sal geskied.

Dié proses sal twee jaar duur, met Brittanje wat in die tussentyd ’n volle lid van die EU sal bly.

Dié verdrag, waarna ook soms as die EU se grondwet verwys word, is in 2007 in Lissabon, Portugal, deur die lidlande onderteken en het op 1 Desember 2009 van krag geword.

Art. 50 van die verdrag handel oor die formele onttrekking van ’n lidland uit die EU. Dit bepaal ’n lidland wat uit dié magsblok wil bedank, moet kennis gee van sy voorneme en het dan twee jaar tyd om sy betrekkinge met die EU en sy lidlande te onderhandel.

Indien Brittanje nie die sperdatum aan die einde van die twee jaar tydperk haal nie, verval die lidmaatskapwaarborge tensy elkeen van die lidlande individueel instem om die spertyd te verleng.

Dit is nog te vroeg om te sê wat die uiteinde van die onderhandelinge gaan wees, maar die Britse regering is glo van voornemens om een van die wêreld se ses sterkste ekonomieë te bly.

Brittanje sal steeds ’n lid van die Verenigde Nasies (VN) se Veiligheidsraad bly, asook van die G7, G20, die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (Navo) en die Gemenebes.

Voormalige sekretaris-generaals van NAVO het voorheen gewaarsku dat Brittanje die Weste se vyande sal bevoordeel indien hy aan die Europese Unie onttrek.

In ‘n afsonderlike pleidooi het dertien voormalige Amerikaanse verdediging- en beleidshoofde gesê dat Brittanje se internasionale stand ondermyn sal word indien hy die EU verlaat.

Die voormalige Britse minister van verdediging, Liam Fox het die Brexit-teenstand as outyds afgemaak. Fox sê hy meen ‘n onafhanklike Brittanje kan ‘n nuwe aspek tot NAVO bydra.

‘Britte moet besluit wie gaan uitrede onderhandel’

Brittanje moet besluit wie die land in onderhandelinge oor uittrede uit die Europese Unie (EU) verteenwoordig, het Frankryk se minister van buitelandse sake, Jean-Marc Ayrault (foto hierbo), voor sy vertrek na post-Brexit solidariteitsamesprekings in Praag gesê.

Ayrault sê dit is nie “outomaties” dat Brittanje soortgelyke toegang as Switserland na die EU-mark sonder die vrye beweging van kapitaal, goedere en dienste sal kry nie.

Tot nou toe het die Britse premier, David Cameron, nog nie artikel 50 van die Lissabon-verdrag in werking gestel nie. Hy wil vir drie maande wag tot sy regerende Konserwatiewe Party ’n nuwe leier aangewys het.

Die graderingsagentskap Standard en Poor’s het Brittanje se kredietgradering intussen met twee kerwe verlaag.

Die afgradering spruit voort uit die besluit om die Europese Unie te verlaat en die daaropvolgende daling in die waarde van die pond.

Standard en Poor’s het gewaarsku dat hy die gradering selfs verder kan verlaag. Die agentskap sê die negatiewe vooruitsigte weerspieël die risiko’s vir ekonomiese groei, fiskale beheer, en die rol van die pond as ‘n reserwe geldeenheid.

Daar is ook ‘n risiko vir die grondwetlike en ekonomiese integriteit indien daar nog ‘n referendum is oor Skotse onafhanklikheid.

Karel Combrinck: Britse onttrekking geen verlies vir Europa

Die besluit van die Britse volk om hulle land uit die Europese Unie te onttrek is, saam met die val van die Berlynse muur, sekerlik die belangrikste politieke gebeurtenis in die Westerse wêreld sedert die tweede wêreldoorlog.

Die goeie nuus is dat daar vir die eerste keer in sewentig jaar ‘n betekenisvolle, selfs beslissende bres geslaan is teen die Nuwe Wêreldorde wat sedert die tweede WO volksidentiteite stelselmatig onderdruk het, grense probeer uitwis het en nasionale soewereiniteit ondermyn het, alles ten bate van ‘n finansiële en burokratiese oligargie wat vir die wil van die mense en dus vir werklike demokrasie geen flenter omgee nie. Dis eienaardig dat die deurbraak sou kom van die Engelse van wie ‘n mens die teendeel sou kon verwag. Die stempatroon toon egter duidelik dat dié wat gestem het om in die Europese Unie te bly, hoofsaaklik woonagtig is in die groot finansiële sentra in en rondom Londen, terwyl die plattelandse gebiede oorwegend ten gunste van wegbreek gestem het. Dis ‘n patroon wat in die komende maande ook op die Vasteland gevolg gaan word..

Die Europese Unie het in 1957 tot stand gekom met die ondertekening van die Verdrag van Rome deur (Wes)-Duitsland, Frankryk, België, Nederland, Luxemburg en Italië. Ses lande dus met ‘n sewende lid, Brittanje, wat in 1973 toegetree het.

Die Franse President, genl. De Gaulle, het die toetrede van Brittanje tot die Unie jare lank teengestaan en selfs sy veto meer as een keer gebruik om Britse toetrede te verhoed. Sy motivering het daarop neergekom dat Britse politieke en finansiële instellings, tradisionele handelspatrone en verbintenisse nie met dié van die Europese vasteland versoenbaar was nie. Die Engelse het van die begin af eintlik ook maar langtand aan lidmaatskap van die EU gebyt en hulle deelname was deurgaans halfhartig en louwarm. Die Engelse het nou uiteindelik ingesien en toegegee dat genl De Gaulle uit die staanspoor reg was: hulle plek is nie in Europa nie.

Nogtans is die besluit van Brittanje, die tweede grootste ekonomie in Europa en vyfde in die wêreld, ‘n genadelose slag vir die EU. Ekonomies sal die Britse uittrede verreikende gevolge hê, maar die grootste verlies vir die EU is egter die politieke implikasies. Die voortbestaan van die Europese Unie is oral onder druk met groot dele van hulle bevolkings wat die Europese Unie net nie meer aanvaarbaar vind nie. In 2005 het beide die Franse en Nederlandse bevolkings oortuigend téén aanvaarding van die Europese grondwet gestem. In ‘n sin het hierdie volkstemmings reeds gedui op die begeerte om nie lid van die Europese Unie te wees nie. Die volkswil is egter nie deur die regerings van die onderskeie lande eerbiedig nie, wat ‘n ernstige vergryp teen die demokrasie was, waarvoor die Franse en Nederlanders hulle regerings nie vergewe het nie. Dit is dus duidelik dat die Europese Unie geruime tyd reeds op wankelmoedige bene staan en dat Brittanje uit die staanspoor die Achilleshiel was.

Die gedagte van ‘n Europese unie is gebore uit die ontsaglike lewensverlies en materiële skade van die twee wêreldoorloë. Die hoofoogmerk was om toekomstige konflikte te voorkom deur die Europese lande, vyande van gister, sover as moontlik ekonomies en polities saam te snoer om sodoende oorlog eintlik onmoontlik te maak. Dit was ‘n lofwaardige oogmerk, maar in die proses is egter onherstelbare foute gemaak.

Waar die Europese Unie aanvanklik uit ses en later, met die toetrede van Brittanje, uit sewe lidlande bestaan het, het dit mettertyd aangegroei tot 28 lidstate. Dit beteken dat terwyl die Unie oorspronklik bestaan het uit lande wat nagenoeg dieselfde ekomiese peil van ontwikkeling en die dieselfde kulturele waardes gehad het, dit ontwikkel het tot ‘n roesemoes van lande wat in al hierdie opsigte uitlopend en selfs onversoenbaar was.

Maar daar was nog foute. Van die bedoeling om van die Europese Unie ‘n hegte eenheid te maak wat op ekonomiese en politieke gebied ‘n magsblok kon uitmaak vergelykbaar met die VSA en die voormalige Sowjetunie het min gekom. In stede daavan het die Europese Unie ontwikkel in ‘n klub wat vir groot finansiële instellings, veral banke en ander rykes en superrykes ‘n geleentheid geskep het om nog meer geld te maak. Die Europese politieke klas het nooit daarin geslaag om van die EU ‘n bolwerk te maak met ‘n eie gesamentlike buitelandse beleid en verdedigingstelsel nie. Inteendeel het Europa, veral na die uittrede van genl De Gaulle net nog meer aan die rokspante van die VSA verknog geraak, waaronder lidmaatskap van die Noord-Atlantiese Verdragsorganissie, iets wat genl De Gaulle met hand en tand beveg het. Die gevolg is dat Europa vandag bloot ‘n verlengstuk van Amerikaanse ekonomiese, militêre en politieke belange is. ‘n Voorbeeld is die totaal kunsmatige en aangestigte vyandskap van Europese lande teenoor hulle natuurlike bondgenoot, Rusland, ten einde die Amerikaners ter wille te wees.

Meningsopnames dui nou daarop dat die bevolkings van ‘n halfdosyn Europese lande ten gunste is van referendums met die oogmerk om die Europese laer te verlaat. Kortom, staan ons op die vooraand van die ineenstorting van die EU. In ‘n situasie waar die wêreldekonomie weens die vraatsugtigheid van die geldmagnate reeds in ‘n haglike toestand verkeer, kan ‘n ineenstorting van die Unie rampspoedige gevolge hê. Dis egter ‘n prys wat volkere skynbaar bereid is om te betaal vir vryheid en selfbeskikking. Mag die nuwe lente van vryheid en nasionalisme ook na ons oorspoel.

Die ernstigste klag teen die Europese Unie is egter die ondermyning van indiwiduele lidlande se reg om op demokratiese wyse oor hulle eie lot te kan beskik. Talle Europese lande vra hulleself die vraag af watter sin dit het om nasionale verkiesings te hou en dan regeer te word deur gesigloses in Brussel wat deur niemand verkies is nie. Die sogenaamd verkose regerings van indiwiduele lidlande dien weinig doel meer as om rubberstempels te wees vir besluite, opdragte en dekrete van die Brusselse burokrate.

Die EU het net nooit ontwikkel in ‘n instansie wat die openbare verbeelding aangegryp het of wat daarin kon slaag om die hart en hande en lojaliteite van die mense te wen en te inspireer nie. Die enigste beskrywing van die EU waaraan ‘n mens kan dink, is ‘n siellose klub van burokrate en bankiers.

Onder die eindelose lys moontlike gevolge van Britse onttrekking is die interessante situasie van Skotland. Lesers sal onthou dat die Skotte nie te lank gelede nie ‘n referendum gehou het oor die vraag of hulle nog deel van die Verenigde Koninkryk wil wees en dat hulle ja gestem het. Nou is die eienaardige posisie dat die Skotte binne die VK is, maar nie die Europese Unie wil verlaat nie. Is dit ‘n geval van jou brood aan albei kante gebotter te wil hê? Soortgelyk is die situasie in Noord-Ierland wat ook deel is van die VK, maar binne die EU wil bly en ten einde dit te bewerkstellig, by Ierland wil aansluit. Nog ‘n interessantheid is dat die Spanjaarde begin geluide maak dat hulle Gibraltar binne die EU wil hou, dws onafhanklik van Brittanje aan wie Gibraltar meer as tweehonderd jaar behoort.

Die teenwoordigheid van Brittanje in die EU was nooit sonder sy absurde momente ook nie, meesal voorspruitend uit ingebore Engelse opportunisme. As agterlike en onproduktiewe landbouland is Engeland nogtans geregtig op reuselandbousubsidies van die Europese Unie. Hiervan kry die Queen as grootste grondeienaar in Brittanje die leeue-aandeel. «Landbousubsidies» dus vir «landbougrond» waar die rykstes onder die rykes perdepolo kan speel en weerlose jakkalsies met honde en perde kan jag tot hulle longe bars, subsidies waarvoor die Europese belastingbetaler moet betaal.

Om gedurende die jare tot die aanloop van FW de Klerk se Uhuru in 1994 te wou praat van Afrikanernasionalisme of die Afrikanervolk was om jouself onmiddellik aan bespotting en verguising bloot te stel. Of miskien kan ‘n mens sê dat dit dieselfde effek gehad het as om te erken dat jy melaats was. Die gety in die Weste is aan die draai. Nasieskap en nasionalisme is weer aan die orde van die dag. FW de Klerk en sy lakeie, saam met ‘n swerm bruikbare idiote het gemaak dat ons die geleentheid wat gebied is deur die val van die Berlynse muur verpas het. Die Brexit kon vir ons ‘n tweede geleentheid gewees het, maar toe het ons mos gaan staan en kapituleer. Kom ons bly maar nogtans hoop dat daaruit vir ons ook iets goeds gebore sal word.

Petisie vir tweede Britse referendum ‘n bedrogspul

Die werklike aantal Britse burgers wat glo ‘n petisie onderteken het om nog ‘n referendum oor lidmaatskap van die Europese Unie te eis, is buitelandse ondertekenaars.

Sommige kritici beweer dat ‘n “bot” of “script” gebruik word om name en ondertekenaars outomaties te genereer.

Vanaf vroeg Sondagmiddag, het meer as 3,1 miljoen handtekeninge waarskynlik byna almal vals, geregistreer op die petisie. Maar ‘n ontleding van die data op die petisie toon dat die ondertekenaars uit die buiteland kom.

Twitter-gebruikers sê hulle het ‘n PasteBin-skakel opgemerk wat dui op outomatiese handtekeninge. Handtekening uit die Vatikaanstad en vreemder nog, Noord-Korea, verskyn op die “Britse” petisie.

Nie verbasend nie, het Media24 die bedrogspul as ‘n feit aangekondig.

Anti-Brexit-aktiviste deel poskodes aanlyn uit ten einde meer handtekeninge te lok uit die buiteland.

Die petisie het byvoorbeeld 2735 ondertekenaars uit Antarktika gehad waar slegs 250 Britte tans woon.

Die Duitse kanselier, Angela Merkel, verkeer onder druk van Frankryk, Brussel en haar eie regering om Brittanje so gou as moontlik uit te kry uit die EU.

Regse partye in Europa het Britte se besluit om die EU te verlaat, geloof.

George Soros wat ‘n ekonomiese insinking vir Brittanje voorspel het, het intussen van deuntjie verander en gesê oor die lang termyn mag dit tot ekonomiese voorspoed lei.

Kort na die uitslae van die referendum, wat in die vroeë oggendure Vrydag bekend geword het, het die Britse premier, David Cameron, huilend bedank.

Boris Johnson, Michael Gove, en die minister van binnelandse sake, Theresa May word oorweeg as plaasvervangers van Cameron.

Boris Johnson, die man wat waar­skynlik vir David Cameron as eerste minister gaan opvolg, het Vrydag gesê daar is geen haas om uit die EU pad te gee nie, maar die president van die Europese parlement, Martin Schulz, sê Brittanje kan nie meer insette lewer oor spertye nie.

In Brittanje het Brexit met 52-48 persent stemme in die referendum geseëvier, maar ontleders meen die anti-EU-sentiment is selfs groter.

Verdeeldheid binne die Arbeidersparty is besig om na ‘n totale ineenploffing te neig met die party se leier, Jeremy Corbyn, wat sy skadu-­minister van buitelandse sake, Hilary Benn, afgedank het.

Corbyn probeer pogings om van hom ontslae te raak omdat hy teen Brexit was, stuit, maar dit sal ten koste van sy party wees. Geswore Arbeiderkiesers het gestem om die EU te verlaat, terwyl hul leier Corbyn, ‘n futlose veldtog gevoer het om te bly.

Die senior partylid Margaret Hodge het reeds ‘n mosie van wantroue in Corbyn ingestel. As dit aanvaar word vir debat, sal die Arbeiders se parlementêre koukus daaroor moet stem.

In Frankryk en Nederland het Ma­rine le Pen (Nasionale Front) en Geert Wilders (Partij voor de Vrijheid) reeds soortgelyke referendums as Brexit aangevra.

In Oos-Europa, Skandinawië, Italië en Oostenryk, is daar soortgelyke weersin in Duitsland se eise dat hulle grense oopstel vir immigrante.

Leopold Scholz, Media24 se tweederangse Soros-buikspreker en voorstander van oop grense, het die linkse onsin dat “Europa weer tot die histeriese nasionalisme en ekstreme onstabiliteit van voor 1945 kan terugkeer” herhaal.

Dit is duidelik dat ‘n groepie bankiers Merkel omgekoop het sodat sy Duitsland se invloed in Brussel (hoofkwartier van die EU) gebruik om mag ten koste van nasionale regerings uit te oefen oor immigrasie en dat sy nou ironies genoeg juis deur demokrasie verhoed gaan word om daarmee aan te hou.

Hierdie onbesonnenheid om hordes uit die Derde Wêreld in te laat, kan beteken dat Brexit die water­skeiding word wat aanstons tot die verbrokkeling van die EU kan lei.

Merkel het met die leiers van die ses stigterslande van die EU se voorganger, die Europese Ekonomiese Gemeenskap, ‘n noodvergadering in Berlyn gehou.

Duitsland, Frank­ryk, Italië, Nederland, België en Luxemburg het die moontlikheid bespreek om ‘n “Europa van verskillende snelhede” te oorweeg om die blok te red.

Noord-Ierland en Skotland is ten gunste van voortsetting van lidmaatskap.

Skotland se eerste minister, Nicola Sturgeon, wil met regstreekse onderhandelinge met Brussel begin en moontlik ’n tweede referendum in Skotland hou oor onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk, iets wat die einde van die VK mag beteken.

In 2014 het die Skotte teen onafhanklikheid gestem, maar die kans op ‘n oorwinning lyk nou veel groter.

Formele onttrekking uit die EU word bepaal deur artikel 50 van die Lissabon-verdrag. Die artikel is slegs vyf paragrawe en 250 woorde lank en het eintlik twee bepalings: ‘n Lidland wat uit die klub wil bedank, moet kennis gee van sy voorneme en het dan twee jaar tyd om sy verhouding met die res van die EU te heronderhandel. Indien spertyd nie gehaal word nie, val Brittanje weg uit die EU sonder enige waarborge, tensy elkeen van die lidlande individueel instem om die spertyd uit te stel.

Dit is ‘n groot taak wat voorlê.­ ­Ooreenkomste tussen die EU en Brittanje beloop 80 000 bladsye en die Britse parlement sal die EU-besluite wat deel is van Britse wetgewing moet ignoreer. Vir die lui verteenwoordigers is dit blykbaar ‘n aangename vooruitsig.

Die Amerikaanse minister van buitelandse sake, John Kerry sê Brittanje se onttrekking moet so gelykmatig moontlik gedoen word om ekonomiese ontwrigting te beperk.

Kerry sal vandeesweek besoek bring aan Londen en die hoofkantoor van die EU in Brussel om die oorgang te bespreek.

Volgens hom het Amerika gehoop dat die Britte sal verkies om lid van die EU te bly, maar dat Amerika die uitslag aanvaar.

Trump wens Brexiters geluk

Die Republikeinse presidensiële kandidaat Donald Trump het vol lof vir die Britse gereageer, en gesê hulle “het beheer van hul land teruggeneem” deur te stem om die Europese Unie te verlaat.

Die eiendomsmagnaat het sy ondersteuning vir ‘n Brexit in die afgelope maande bevestig.

Trump, wat in Skotland is om ‘n gholfbaan te open (foto hierbo), het gesê dat hy persoonlik gedink het dit sal beter wees om die EU te verlaat en gesê Britte “het weer beheer van hul land teruggeneem”.

“Mense is kwaad, oor die hele wêreld, hulle is kwaad,” het hy gesê. “Hulle is kwaad oor grense, hulle is kwaad oor mense wat in hulle lande inkom en oorneem. Niemand weet eers wie hulle is nie. Hulle is kwaad oor baie, baie dinge.”

Toe hy gevra is of hy bedoel in die Verenigde State van Amerika of die Verenigde Koninkryk, het Trump gesê: “Daar is baie ander plekke. Dit sal nie die laaste wees nie,” berig Reuters.

Brexit-aardbewing tref linkses wêreldwyd

‘n Aardbewing het ons getref en die stof is so dik dat asemhaling onmoontlik is!

Dit was die paniekbevange geweeklaag van Brittanje se linkses en pro-immigrasie eenwêreldaanhangers nadat die Britte vir Brexit gestem het. Die Union Jack (foto bo) sal nie meer in Europa wapper nie.

‘n Meerderheid, meer as 51% het ten gunste van die beëindiging van lidmaatskap van die Europese Unie gestem in Donderdag se referendum. Net meer as 48-persent wou lid van die EU bly.

Slegs Londen, die sentrum van die banke, het gestem om in die EU te bly. Die noorde van Engeland het oorweldigend teen die EU gestem.

Oproepe vir David Cameron om te bedank na die groot nederlaag het reeds opgeklink.

Noord-Ierland en Skotland wat sterk ten gunste van voortgesette EU-lidmaatskap was, sal aanstons verklarings uitreik oor hul strewe om weg te breek uit die Verenigde Koninkryk.

In ‘n referendum wat hy net kon verloor, al wen hy ook, het Cameron sy eie posisie dermate verswak dat hy waarskynlik nie sal kan aanbly as premier nie.

Die nuus is met groot vreugde in Europa deur die onderskeie regse partye van Geert Wilders en Marine Le Pen ontvang.

In Brittanje het Nigel Farage gesê die “oorlog is gevoer teen multinasionale maatskappye, teen die groot handelsbanke, teen groot politiek, teen leuens, misleiding, korrupsie en bedrog”.

Die Britse pond het tot sy laagste vlak sedert 1985 teruggesak. Aandele in Japan het met meer as 3% gedaal en die Nikkei moes sluit. Goud het egter sterk vertoon.

Vroeë aanduidings het reeds getoon dat meer mense, as wat verwag is, ten gunste daarvan is om die EU te verlaat.

Die nuus kom nogtans as ‘n groot skok vir aanhangers van die Nuwe Wêreldorde.

Suid-Afrikaanse ekonome het ook vroeër gewaarsku dat ‘n wegbreekstem verreikende gevolge vir die land se ekonomie sal hê.

Raymond Parsons van die Noordwes Universiteit se Sakeskool sê so ‘n stap sal Suid-Afrika in ‘n tydperk van onsekerheid inlei.

Die Suid-Afrikaanse Reserwebank se swak besluit om rentekoerse te verhoog sal ná hierdie nuus die ekonomie waarskynlik in ‘n resessie dwing.

Brittanje was 43-jaar lank lid van die EU.

President Barack Obama, wat Brittanje aangemoedig het om te “bly” asook die voormalige minister van buitelandse sake Hillary Clinton se stemme is Donderdag uitgedoof.

Slegs Donald Trump het die veldtog om die EU te verlaat gesteun.

Britte stem vandag oor Brexit

Jeremy Corbyn, die leier van Brittanje se opposisie Arbeidersparty, het by ‘n byeenkoms in Manchester weer sy steun vir die veldtog om Brittanje in die Europese te hou, toegesê.

Corbyn en premier David Cameron wil albei hê dat Brittanje in die EU bly, maar Corbyn het onlangs van plan verander nadat hy jare lank gesê het die VK moet uit die EU tree.

Boris Johnson, die flambojante voormalige burgemeester van Londen (foto hierbo), lei die uittogstem om weer beheer te neem van die eilande en soewereiniteit te herstel.

Meer as 12 000 sakeleiers het op die vooraand van die emosioneel uitputtende en sterk betwiste referendum verenig om te waarsku oor die gevolge sou Brittanje wegbreek uit die EU.

Die wêreld se vyfde grootste ekonomie sal ’n gevoelige slag toegedien word indien Brittanje die eerste staat word om in die 60-jarige bestaan van die EU weg te breek het hulle gesê.

EU-leiers het gewaarsku dat daar geen omdraaikans is as die Britte besluit om die 28-lidlande vaarwel te roep nie.

“Uit is uit,” het die hoof van die Europese Kommissie Jean-Claude Juncker in Brussel gesê en dit duidelik gemaak dat enige kanse van ‘n post-referendum heronderhandeling oor Brittanje se lidmaatskap van die EU nie moontlik sal wees nie.

Die Franse president, Francois Hollande het gesê ‘n uittrede deur die Verenigde Koninkryk sal “onomkeerbaar” wees.

Die referendum het kommer oor die hele Europa laat ontstaan dat ‘n Britse onttrekking ‘n domino-effek kan sneller wat die integriteit van die blok dalk kan aantas.

Die EU verkeer reeds onder groot druk weens die Eurosonebeleid en migrasiekrisisse wat deur Duitsland se onbesonne verwelkoming van derdewêreld mense geskep is.

Selfs al is dit bly, sal die status quo nie meer ‘n opsie wees nie, meen leiers.

“Wat ook al sy gevolg gaan wees, moet ons ‘n lang harde kyk na die toekoms van die Unie neem. Ons sou dwaas wees as ons so ‘n waarskuwingsein ïgnoreer soos die Britse referendum,” het die EU-president Donald Tusk vandeesweek gemaan.

Meer as 80% van Amerikaners meen Brittanje behoort uit te tree.

EU-ambassadeur oefen sy papegaaitaal op Suid-Afrika

Die pro-EU Britse Moslem, baronnes Warsi, se klagtes oor “xenofobie en rassisme” in Brittanje het skaars opgeklink of die ambassadeur van die Europese Unie (EU) in Suid-Afrika, Marcus Cornaro, sê Europa gaan gebuk onder ‘n “kommerwekkende styging van rassisme en xenofobie”.

Cornaro het sy eenwêreldpapegaaitaal by die Kaapse Skiereiland Universiteit van Tegnologie se Bellville-kampus Maandag geoefen onder die tema: “Globale Uitdagings en vennootskappe”.

Dit maak deel uit van ‘n openbare lesingreeks aangebied deur die Universiteit.

Maandag was glo Wêreldvlugtelingdag en Cornaro sê Suid-Afrika het baie om die EU te leer oor vreedsame naasbestaan en versoening.

Intussen gaan die land gebuk onder voortgesette xenofobiese aanvalle teen buitelanders, meer as dubbel soveel opstande, oproer en geweld as voor 1994, verkiesingsgeweld lê Pretoria lam en meer skole is afgebrand in Limpopo binne ‘n week as ooit gedurende Apartheid.

Die agbare ambassadeur het niks hiervan opgemerk in sy blinde en dowe toespraak nie. Hy het op die bruin massas wat die EU instroom, gekonsentreer, iets waarvan Suid-Afrikaners dadels verstaan.

In Suid-Afrika word vreemdelinge verbrand en op straat doodgesteek. In Europa word migrante verwelkom terwyl hulle wittes aanrand, besteel en verkrag.

“Ek dink een van die belangrikste maniere vir vreedsame naasbestaan ​​is om ‘n onderskeid tussen die vlugtelinge te maak wat beskerming verdien.

“En ek dink Europa soveel as die Suid-Afrikaners is steeds stewig verbind tot die internasionale verpligtinge teenoor enige vlugteling om hul volle beskerming te gee. Die probleem is hoe om migrasie te bestuur en dit is ‘n jammerte dat dit te dikwels gesien word. Ek wil pleit dat ons die bespreking nie verwar met ons migrasiebestuur oor die langer termyn nie, en Suid-Afrika is ‘n interessante vennoot waarmee dit bespreek kan word.”

Cornaro het gesê die verhouding tussen Suid-Afrika en die Europese Unie sal nie beïnvloed word deur die uitslag van Donderdag se referendum oor of Brittanje lidmaatskap van die EU gaan behou of nie.

Cornaro het probeer om sulke vrese te besweer.

Bruin baronnes wil in EU bly oor Brexit se ‘rassisme’

‘n Indiërvrou, die voormalige voorsitster van die Konserwatiewe Party in Brittanje, het midde-in die Brexit-veldtog skielik omgeswaai en van kamp verander oor “rassisme”.

Sayeeda Warsi het voorheen die veldtog om Brittanje aan die Europese Unie (EU) te onttrek (Brexit)gesteun, maar het skielik van plan verander en steun nou die veldtog om Brittanje in die EU te hou.

Sy beskuldig veldtogvoerders wat voorstanders van Brexit is daarvan dat hulle “haat en xenofobie” aanwakker.

Haar beswaar was egter ontdaan van logika: Warsi het gesê gematigde stemme in die “verlaat”-veldtog word uitgedoof. Dit is nie duidelik waarom dit die Brexit-veldtog wat hoofsaaklik op ‘n ekonomiese argument steun, sou diskediteer nie.

Warsi is een van die mees prominente Moslem-politici in Brittanje. Sy sê haar besluit is beïnvloed deur ’n plakkaat waarin ’n skare migrante deur Europa loop met ’n waarskuwing in hoofletters: “Breekpunt.”

Warsi het in ’n onderhoud aan die BBC gesê “dié soort agteraf xenofobiese, rassistiese veldtog kan op die kort termyn polities nuttig en doeltreffend wees, maar dit hou langtermyngevare in wat skade aan gemeenskappe kan berokken.”

Veldtogvoerders vir die “verlaat”-stem sê hulle was verbaas om van haar besluit te hoor, omdat hulle nie daarvan bewus was dat sy eens ’n ondersteuner was nie.

Britte gaan Donderdag stembus toe om in die referendum oor Brittanje se toekoms, binne of buite die EU, te stem.

Britte maak reg vir Brexit

Brittanje hou aanstons ‘n referendum om te besluit of die land die Europese Unie moet verlaat.

Die pond het intussen verder teruggesak met die nuus dat Brittanje die EU waarskynlik gaan verlaat en die banksektor Londen is glo besig met skadebeheer.

Die koninkryk sal op 23 Junie stem daaroor en voorbereidings word reeds getref in ‘n gees van verset teen die EU wat die klein elite wat in die Unie wil bly, tot paniek stem.

Die uit-veldtog sê Europa is te duur en benadeel Brittanje se ekonomiese groei. Brittanje betaal elke week £350 miljoen aan Brussel oor vir weinig voordeel.

EU-wetgewing bedreig boonop Britse soewereiniteit, sê die Brexit-aanhangers.

EU-besluite word nie deur kiesers bepaal nie, want ten spyte daarvan dat die EU elke referendum verloor het oor soewereniteit, het hulle voortgegaan om hul eie bepalings af te dwing op lidlande wat daarteen gestem het.

Die voormalige Britse premier, John Major, het Sondag tot die vreesveldtog om Brittanje in die Europese Unie (EU) te hou, toegetree.

Hy het kiesers aangeval omdat hulle gekant is teen immigrasie en die koste verbonde aan EU-lidmaatskap en dit as “misleiding” voorgehou, iets waarmee hy self kennelik besig is.

Die EU wil lidlande dwing om immigrantekwotas te aanvaar.

Major het uitgevaar teen die “hofnar” Boris Johnson, ‘n vurige ondersteuner van die uit-veldtog en waarskynlike toekomstige leier van die Konserwatiewe Party.

“Wat hulle doen, is om die Britse publiek onakkurate en openlike verkeerde inligting te voer,” het Major aan die BBC gesê, skaars drie weke voor die referendum.

Johnson het Major se kommentaar verwerp.

Major is die enigste ander Konserwatiewe premier behalwe die huidige premier, David Cameron, wat wil hê dat Brittanje in die EU bly.

Major het gesê diegene ten gunste van onttrekking aan die EU mislei kiesers deur te sê terwyl twee-derdes daarvan as subsidies en ’n korting terugkom.

Trump na VK ‘n dag na Brexit-stem

Die Republikeinse presidensiële kandidaat Donald Trump sal Skotland besoek op 24 Junie, net ‘n dag nadat die Verenigde Koninkryk stem om die EU te verlaat.

Trump sal sy Turnberry Golf Resort open in die nadraai van wat ontleders glo ‘n Brexit sal wees.

Die reis sal Trump se eerste wees sedert sy uitval met die Britse premier David Cameron oor Moslems in Desember verlede jaar.

Die miljardêr eiendomsmagnaat gaan die suidelike Ayrshire Golf Resort besoek om die seremoniële lint te sny na die baan se opknapping.

“Baie opwindend dat een van die groot oorde van die wêreld, Turnberry, sal open na ‘n massiewe belegging van £200 miljoen,” het Trump in ‘n verklaring gesê.

“Ek besit dit en ek is baie trots daarop. Ek sien uit na die bywoning van die amptelike opening van die groot ontwikkeling op 24 Junie.”

Turnberry is Trump se tweede Golfoord in Skotland, waar sy ma gebore is.

Downing Street het egter gesê die premier het geen planne om Trump op 24 Junie tydens sy besoek te ontvang nie.

Ná die skietery in San Bernardino, in die VSA in Desember verlede jaar, het Trump gevra vir ‘n “volledige verbod” op Moslems na die VSA.

Die kommentaar het gelei tot wydverspreide histerie met honderde duisende mense in die Verenigde Koninkryk wat ‘n petisie onderteken het om Trump te verhoed om Brittanje te besoek.

Trump se vyande in die media is ook raadop.

In Wallis het Alec Ross, ’n raadgewer van Hillary Clinton toe sy minister van buitelandse sake was, uitgevaar teen Trump as ‘n “vulgêre, kranksinnige varkdemoon wat slegs gewild is onder gekastreerde middeljarige mans”.

Ross het ‘n wêreldvreemde toespraak gelewer oor die sogenaamde nywerhede van die toekoms en gesê lande sonder grense sal die suksesvolste wees.

“Amerika sal meer geslote word as Trump president word.

“Oop gemeenskappe beteken dat ekonomiese en maatskaplike vooruitgang nie die domein van uitgelese groepe is nie; dit beteken dat godsdienstige en kultuurnorme nie deur owerhede alleen bepaal word nie en dat die regte van onder andere vroue, godsdiens- en rasseminderhede gerespekteer word. Die nywerhede van die toekoms, soos die gekommersialiseerde genomika, sal in die oopste gemeenskappe gekonsentreer wees.”

Koningin belowe armes geld om Brexit te keer

Die veldtog om Brittanje in die Europese Unie te hou ontrafel by die dag verder.

Die vooruitsig van ‘n maklike oorwinning vir die “Blyers” verdamp met piesangskille wat oor die Konserwatiewe Party se pad besaai lê.

Meningspeilings wat net ‘n paar weke gelede die Blyers onaantasbaar laat lyk het, het nou omgeswaai.

Koningin Elizabeth II (90) het Woensdag in haar jaarlikse toespraak met die opening van die Britse parlement in die hoërhuis in Londen die gety probeer keer.

Die koningin, geklee in ‘n wit rok en swaargebuk onder haar uitspattige seremoniële toebehore, het gewaarsku dat wetgewing om “ekstremisme” te beheer in die vooruitsig gestel word asook meer geld maatskaplike uitkerings.

Die Britse premier, David Cameron, wat onder beleg is, ook in sy eie party, het die koningin se “eenheidstoespraak” ten hemele geprys.

Cameron is ten gunste van voortgesette EU-lidmaatskap, maar sy party is sterk verdeeld.

As deel van die jaarlikse seremonie is ‘n parlementslid in die paleis gyselaar gehou. Dié lid is vrygelaat nadat die koningin veilig teruggekeer het.

Dié simboliek kan dalk die regering sowel as die koningshuis duur te staan kom.

Cameron se woordvoerder het Woensdag ontken die regering sloer met wetgewing in die lig van die referendum wat aanstaande maand oor Brittanje se lidmaatskap van die Europese Unie gehou word.

Die oorgrote meerderheid van Britse kiesers nie ten gunste van voortgesette lidmaatskap nie en wil ‘n Brexit sien.

En met die pro-EU politieke elite wat op groot skaal befonds word deur groot besigheid, is daar geen redelike verwagting dat dit sal verander nie.

Bitter verdeeldheid binne die Tory-kabinet maak ‘n Brexit al hoe waarskynliker.

Die eerste ding om te verstaan, is dat die Britse politieke establishment diep verdeel is tussen individue wie se uiteindelike lojaliteit by Washington en sy dominante neo-con kliek lê, en diegene wat op die ou end hul getrouheid aan Brussel verklaar het.

Beide groepe dra natuurlik net die belange van hul marionetmeesters op die hart en nie noodwendig die kiesers nie.

Alhoewel hulle eerder soortgelyke einde-doelwitte in die Midde-Ooste nastreef, is die posisies van die Washington-aanhangers en dié van die Brussel-aanhangers heeltemal onversoenbaar.

Vir die EU-aanhangers is Duitsland die ekonomiese lokomotief wat oos kyk, maar vir die Atlantiese faksie skep dit kompetisie wat vernietig moet word.

Die uitkoms van Brexit sal dus rigtingbepalend vir Brittanje sowel as die VSA wees.