Menings Archives - Page 111 of 161

En Kleinfontein dan?

Nêrens in die jongste artikels oor die volkstaatgedagte maak iemand melding van Kleinfontein nie. Ek wil net sê: Haai, ons het klaar ‘n Afrikanergroeipunt hier! Hier bly ook ‘n duisend Afrikaners, nes op Orania. En ons is, presies soos wat almal voorstel, aan die buitewyke van Pretoria, heeltemal binne trefafstand van werksgeleenthede . . . en die Menlyn-winkelsentrum.

(Gaan witmense regtig nog Menlyn toe soos Beeld beweer? President Zuma se kiesers wat so in die oorvol gangetjies drentel-drentel, dryf my teen Menlyn se glasdak uit! Glo my, daar is witter winkelsentrums, nader aan Kleinfontein.)

Op Kleinfontein word ons vullis verwyder. Twee maal per week. Sonder bohaai. Ons dogtertjies speel tot na donker veilig in die straat. Ons oumas trek alleen geld by ons OTM sonder om die heeltyd oor hulle skouers te moet kyk. Niemand kaap ons pa’s se motors in hulle opritte nie. Alles wat ons op Kleinfontein doen, doen ons boonop in Afrikaans.

Daar is ongelukkig baie binnegevegte op Kleinfontein. Ek is sat van die storie dat ons ou volkie mos nooit kan saamwerk nie. Dis waar van alle volke. Die Oos-Duitsers het so oor en weer oor mekaar geklik by die Kommuniste dat die huidige regering steeds die dossiere van die ou geheime diens dig hou. En gaan kyk maar weer na die fliek Braveheart om te sien hoe die Skotte mekaar uitverkoop het.

Die waarheid is veel eerder dat niks wat regtig die moeite werd is, tot stand kan kom sonder ‘n stryd nie. Kleinfontein sal sy probleme oplos.

Het jy murg in jou pype? Is jy ‘n Afrikaner wat genoeg gehad het van misdaad en chaos? Kan jy hard werk, vasbyt, (partykeer) bekhou en moedhou? Emigreer dan Kleinfontein toe. Jou volk het jou nodig.

Dan Roodt se volkstaat-idee: ‘n ope brief

Ek het my nog nooit verwerdig om op Dan se skrywes te reageer nie, maar gister se Volkstaat-een vat die koek! In kort: hy is ‘n voorstander van die idee dat ‘n Afrikaner-volkstaat gestig word. En hier is hoe sy Volkstaat moet lyk (ek plak net so van sy blog af): Ons eis ‘n derde van die land in ‘n strook wat loop van Pretoria-Oos tot anderkant Witbank met Jan Smuts-lughawe en die meeste kragsentrales, asook suidwaarts ‘n groot deel van die Oos-Vrystaat tot in die Suid-Kaap met die kusgebied tussen Port Elizabeth en Mosselbaai daarby ingesluit.”

Hier sal “Afrikaners oplaas ná eeue van vlug, swerf en stryd omdat ons deur Katolieke Spanjaarde, moordlustige Britte en nou rassistiese Afro-Saksers verdruk is, vryheid smaak.”

Hoesê? Ek het Geskiedenis tot Matriek gehad, maar het seker die dele gemis waar Afrikaanssprekendes deur “Katolieke Spanjaarde” vervolg is. En Afro-Saksers?? Ek weet van Afro-Americans, en dis vir my ‘n belaglike konsep. (Om jouself met Afrika te verbind bloot omdat jou oerantie se oupagrootjie se derde niggie 400 jaar gelede in die Kongo gewoon het, kon ek nog nooit verstaan nie.) NET SO MIN as wat ek nie rassiste soos Roodt se ontkenning van swart mense se regte om in Suid-Afrika te woon en te werk en te leef verstaan nie.

Want al was my oer-oer-oer-oupagrootjie ‘n Russiese Duitser, is ek ‘n Suid-Afrikaner. Nie ‘n Rus of ‘n Duitser nie. Of ‘n Ier, aan my ouma se kant. Ek is ‘n Afrikaan, wat hierdie kontinent in my bloed het en NOOIT erens anders wil bly nie. En ek is Afrikaans en trots daarop, en ja, ek is ‘n Afrikaner, maar minder trots dáárop as mense soos Roodt die term rondgooi en beweer hy praat namens alle “denkende, moderne en ingeligte Afrikaners”.

Skies tog, Neef Roodt, maar wat maak dit my dan? En volgens alle definisies wat ek ken en gemeet aan alle beskaafde standaarde en norme is ek beslis denkend, modern en ingelig. Jammer, jy praat beslis nie namens my en my vriende nie.

En jou stelling: “Swartmense en vele Engelssprekende blankes verkies die huidige regeringsvorm met sy welvaartstaat, misdaad, Engels, regstellende aksie, omgewingsbesoedeling en korrupsie wat ons tegelyk woedend en moedeloos maak.

Net so sal hulle waarskynlik ontuis voel in ‘n land met wetstoespassing, Afrikaans en hoë opvoedkundige standaarde waar niks op ‘n skinkbord verkry word nie. Dit sal egter ordelik, skoon en veilig wees met die helfte van Suider-Afrika se BNP en Afrikaans as enigste amptelike taal.” verwerp ek met meer minagting as wat dit verdien. Dis nie net onchristelik nie, dis ook chauvinisties, nepotisties (baantjies vir boeties, jy weet), gierig, rassisties en meerderwaardig. Alles dinge wat in MY Bybel nogal sterk afgekeur word deur dieselfde Here wat sekere “Afrikaners” so links en regs gebruik om hulle idiootlike uitsprake te regverdig.

Ja, meeste van die dinge waarop jy nou wil beslag le vir die Volkstaat is ontwikkel onder die apartheidsregering, maar met wie se hande-arbeid en bloedsweet? As jy wil eerlik wees, hoofsaaklik met SWART mense s’n, Dan. So, wie het meer reg daarop: wit of swart? (Die antwoord is eenvoudig: alle Suid-Afrikaners het ewe veel reg op hierdie land en sy hulpbronne.)

Ja, daar is probleme. Daar is misdaad en swak opvoeding en infrastruktuur wat ineenstort. En korrupsie en plaaslike dienste wat non-existent is. Maar die volwasse, Christelike ding sou wees om saam te soek na die oplossing, en om mense in jou dampkring te besiel en te inspireer om van SUID-AFRIKA ‘n beter plek te maak. As ons wag vir die regering, gaan ons lank wag. Daarom moet ONS ‘n begin maak. ONS moet ons bure leer ken en by ons plaaslike gemeenskapspolisieringsforum aansluit sodat ons saans veiliger kan slaap. ONS moet sorg dat ons kinders ook by die huis opgevoed word. ONS moet ons Bybelse opdrag van naasteliefde uitvoer, en mense help wat swaarkry, ongeag ras of klas.

Daar is vir my ‘n logiese oplossing wat ons almal skynbaar miskyk: elke gesin in hierdie land wat oorvloed het, moet iemand (of ‘n gesin) help sodat die maatskaplike las nie so swaar druk op die regering nie. Want hoe kan 50 miljoen mense uit staatskoffers gehelp word? En nee, moenie vir my vertel dis jou goed en jy’t daarvoor gewerk nie. Onthou maar altyd wie die Bron is, wie die Voorsiener van ‘n werk is. Hy kan dit enige tyd wegneem, en dan gaan jy (dalk eers as jou neseier op is) ook bakhand moet staan. En Sy Opdrag is om te help waar jy kan. En dit sluit swart mense in. Eers as minder mense broodgebrek ly, kan ons begin om die misdaadgolf in SA hok te slaan.

‘n Ander kwessie is die verval van waardes en norme – nog ‘n rede tot immer stygende misdaadsyfers. Beeld berig vanoggend van ‘n taxi -bestuurder wat ‘n rooi lig ignoreer het en die dood van ‘n pragtige 19-jarige op haar verjaarsdag veroorsaak het. MAAR, vrinne, dis LANKAL nie net meer taxi’s wat so ry nie. Kyk bietjie om jou – gewone mense, ja ook wit mense (shock and horror!!) ry gereeld voor my oor rooi verkeersligte. Of in die geel streep. Of teen lewensgevaarlike spoed. (Al die jong manne met hulle Tazz’s en Chico’s gesien, om nie te praat van die manne in die luukse motors en 4×4 nie.)

En die manne met die Klippies en Coke in hul lywe is dikwels nie oorgretig om die sleutels aan vroutjie te oorhandig na ‘n partytjie nie. Dronkbestuur eerder, en blote geluk as hulle nie ‘n mens se lewe kos nie.

Dis ONS plig om ons kinders ook te leer wat reg en verkeerd is, in alle situasies. Dan sal onderwysers ook meer uitgerig kry in die klaskamers.

Laasten jou slotopmerking van “vele swartmense sal dit ook so sien” is niks minder as misplaaste arrogansie nie.

Dink weer, neef. En dink twee keer voordat jy namens my as jou mede-Afrikaner praat. Ek is beslis nie soos jy nie.

укладка

Afrikaner en die volkstaat – Debat of burgeroorlog?

‘n Sinikus merk op dat die Afrikaner se volkstaat bestaan – op die internet, en dat daar reeds ‘n burgeroorlog in uitgebreek het. So erg is die skynbare burgeroorlog dat van die deelnemers al vir vrede pleit.

Die aandag is hierop gevestig toe Beeld se aanlynpeiling aangedui het dat die meeste respondente dit sou oorweeg om in ‘n volkstaat te woon.

As by hierdie oppervlakkigheid verbygekyk word, is daar egter ‘n kernwaarheid en dit is dat hierdie debat toon dat dit in heelwat mense se harte nesgeskop het, en dat hierdie groep mense weens die huidige polarisasie en ander middelpuntvliedende kragte groei.

Die verhaal word vertel van twee Korannagroepe wat haaks was en vanaf twee naasliggende koppies op mekaar losgebrand het. By geleentheid val daar toe ‘n verdwaalde koeël tussen die lotjie op die een koppie, en terstond word die wit vlag gehys, want iemand kan dalk seerkry.

Kanoneiland het volgens oorlewering sy naam te danke aan ‘n voorval toe ‘n strafekspedisie boere na die eiland opgeruk het. Die Korannakaptein kry ‘n blink gedagte, en span ‘n hol kokerboom as kanon in. Agter is buskruit of dinamiet gelaai, en voor klippe en enige denkbare ding wat kan seermaak. Toe die skoot afgaan, is daar dood en verwoesting in die Korannageledere. Die kaptein, toe hy tot verhaal kom, sê egter. “Dink net, as dit hier só lyk, hoe lyk dit nie by die Boere nie.”

Aan die aard en intensiteit van die bekgevegte kan tong in die kies gevra word of ‘n gepaste naam vir ‘n Afrikanerstaat nie ook iets tot die effek van Kokerbomstaat sal wees nie.

En dit is net die geveg onder die voorstanders en simpatiseerders.

‘n Aantal jare gelede het Tsjeggië en Slowakye besluit om elkeen sy eie koers in te slaan. Ethiopië en Eritrea se skeiding het minder vreedsaam verloop en die spaanders vlieg steeds gereeld. Tog was daardie skeidings – beide staatkundig-geografies baie simplisties teenoor die omvattende skaal jerrymandering wat ‘n staatkundig-geografiese sesessie hier sal vereis. Dit op sigself het die graaf van loopgrawe tot gevolg, en terwyl daar vanuit die loopgrawe nog net met kleilatte op mekaar losgetrek word, klink die gepaardgaande bekgeveg soos ‘n warm oorlog op sy heetste.

Die korporatiewe en konsosiatiewe selfbeskikkers vuur intussen loskruitpatrone van die flanke af.

Die aard van die bekgevegte dui op onderlinge ideologiese warmbroeiery in ideologiese kantons. Tog kristalliseer drie hoofstrome uit: Diegene wat binne ‘n grondwetlike raamwerk na ‘n vorm van selfbeskikking mik, dié wat ten minste aan volkeregtelike vereistes wil voldoen – iets wat nie noodwendig dieselfde as die vorige is nie omdat die Suid-Afrikaanse grondwet wat hierdie aspek betref ver van die Volkereg verwyder is – en diegene wat nie ‘n snars omgee wat iemand anders as hulself wil hê nie, ongeag die gevolge.

Intussen word die historiese werklikhede en die volkereg kruis en dwars met knuppels oor die slagveld gejaag en neergevel. Die navorsing van die destydse Presidentsraad se staatkundige komitee en die Volkstaatraad lê grootliks en stof vergaar. Dit sluit omvattende lewensvatbaarheidstudies in.

Terwyl in hierdie burgeroorlog genoeg energie opgewek word en verspil word om Eskom se kragkrisis die hoof te bied, kan uit ander aanlyn-debatte en briewekolomme waargeneem word hoe – soos hulle uitgekryt word – neo-konserwatiewes – anderkant die Wingerdgordyn gejag en neergevel word bloot omdat hulle hul ten gunste van die behoud van Afrikaans as onderrigmedium by die Universiteit van Stellenbosch uitspreek.

Terwyl hierdie energie verspil word, het ‘n tweede Vrystaatse plaasaanval vanjaar plaasgevind, dié keer sonder lewensverlies omdat die vuurwapen drie keer geweier het om te vuur. Skole het intussen geopen, heel waarskynlik met minder Afrikaanse onderrig as toe dit verlede jaar gesluit het.

Данильченко

Afrikaners van oraloor steun ‘n volkstaat

Ek sien myself as ‘n moderne Christen-Afrikaner wat woon in Gauteng, dien op besture van moderne en suksesvolle instellings en aktief deelneem aan die openbare lewe. Ek is deel van Suid-Afrika en wil graag deel van die oplossing wees.

Die werklikheid skets egter ‘n prentjie waar ek en my mense vervreem word deur regstellende aksie, swart ekonomiese bemagtiging wat my groep spesifiek uitsluit van deelname. Misdaad en swak dienslewering vier hoogty. Daar word vir my besluit hoe ek my kind moet opvoed, wat die taalbeleid van die skool moet wees en hoe my rugbyspan se embleem moet lyk.

Ek is vry om deel te neem en insette te gee, net solank dit nie bots met die siening van die regering nie. Die grondwet van Suid Afrika waarborg die veiligheid van sy burgers; die staat het reeds gefaal. Ons vroue en kinders word vermoor, verkrag. Ek leef in ‘n liberale demokrasie wat deur Pieter du Toit van Beeld se ANC en DA gedryf word, waar menseregte geskend word, groepsregte misken word en mense nie hul perke ken nie.

As provinsiale raadslid is ek besig om vure dood te slaan, te keer, dorp en -straatnaamveranderings te beveg. Ek is oortuig dat ‘n volk wat nie ‘n mate van selfseggenskap oor homself het nie, binne ‘n paar dekades sal verdwyn. Meer as ‘n derde van alle Afrikaners wat in 1994 in Suid-Afrika was, het reeds geëmigreer en ons sal waarskynlik teen 2040 minder as 500 000 wees.

Ek is nie erg ontsteld oor Pieter du Toit se opinie nie; elkeen is mos geregtig daarop, ook oor die ondersteuning van ‘n volkstaat, al dan nie. Wat my meer ontstel, is die blatante onwaarhede en verdraaiing van feite wat al meermale in sy beriggewing opgeduik het, hetsy deur mistasting of opset. Ek is reeds 13 jaar aktief betrokke by Orania en het 4 jaar gelede ook daar begin sake doen.

Orania-inwoners is oorwegend jonger as 45 en nie ouer soos wat Du Toit beweer nie. Orania beskik oor sy eie ekonomie en bestaan in harmonie met sy omgewing. Verskeie dorpe op die platteland waaronder Hopetown, Petrusville in die Noord-Kaap en Heilbron in die Vrystaat en ander het reeds vergaan vanweë swak bestuur. Du Toit swyg daaroor. Stukkende paaie, vervalle geboue, werkloosheid en armoede is aan die orde van die dag. Orania daarenteen floreer en gaan vooruit.

Du Toit antwoord sy eie vrae en voorbehoude deur toe te gee dat Suid-Afrika in ‘n toestand is. ‘n Liberale demokrasie het ‘n moeilike kans op oorlewing in ‘n diverse land waar menseregteskendings aan die orde van die dag is. Dit is wonderlik bevrydend om ‘n bydrae tot jou eie toekoms te kan maak, waar jou insette ‘n verskil kan maak, positief en opbouend is. Meeste Afrikaners sal altyd oral in die wêreld bly. Ons is moderne mense, ons splits atome, plant harte oor, presteer in Hollywood, Pretoria en Krugersdorp. Ons benodig egter ‘n kultuurenjinkamer, ‘n Afrikaanse universiteit en ‘n plek waar ons toekoms verseker is. Moderne Afrikaners steun die gedagte van oral waar hul tans woon.

Dit is vooruitgang en nie ‘n terughunkering na die verlede nie.

free slot games

Volkstaat moet Weste van die land uitmaak

Die huidige debat rondom ‘n volkstaat wat op beide Praag en Die Beeld se webwerwe losgebars het, het my genoop om na beide die kaarte van Praag en die VF+ se voorgestelde gebiede te kyk. Die gebied wat deur Praag voorgestel word sal ideaal wees, maar ek kan eenvoudige nie insien hoe die ANC ooit afstand van hierdie gebiede sal doen nie. Dit vorm hoofsaaklik die ekonomiese hartland van die Suid-Afrikaanse staat, en demografies bevat dit ‘n baie hoë bevolkingsgetal wat by verre uit nie-Afrikaners bestaan. Ek wil my eie voorstel indien en sal graag die mense van Praag se opinie daaroor wil pols.

As ‘n mens die VF+ se voorgestelde gebied in die Noord-Kaap (met dorpe soos Prieska, Barkly-Wes en Jan Kempdorp ook ingesluit) neem en dit deur ‘n strook met die Groter Pretoria area (insluitend Brits en Hartebeespoortdam) verbind, kan dit nie ‘n meer verkrygbare gebied vorm nie. Hierdie strook sluit dan rofweg die Wes-Rand, Potchefstroom, Klerksdorp en Schweizer-Reneke in. Dalk kan dele van die Noordwes-Vrystaat wat gebiede soos Bothaville en Odendaalsrus insluit aangeheg word?

Die voordele van die VF+ gebied is dat dit yl bewoon is, dus kan ‘n Afrikaner meerderheid wel in ‘n relatiewe kort tydperk bewerkstellig word en daar is geen nywerhede of myne wat die ANC as redes kan aanvoer om nie die gebied af te staan nie. Dit verleen ook toegang tot die weskus en dus ‘n seeverbinding. Die Groter Pretoria gebied, die Wes-Rand en die strook wat dele van die ou Wes-Transvaal en Noordwes-Vrystaat kan insluit bevat reeds ‘n hoë konsentrasie Afrikaners, daar is sterk kultuur-historiese aansprake en ‘n reeds gevestigde infrastruktuur. Dit mag ook net makliker wees om byvoorbeeld Afrikaners wat in die Oos-Rand en Johannesburg woon te oorreed om hulle in die Afrikaner Wes-Rand of Groter Pretoria gebiede te vestig. Nie juis ‘n reuse trek dan nie of hoe! Ek sien uit na Praag se kommentaar.

тамбов лежаки

Beeld-peiling en die volkstaat

Soos verwag sou kon word ontlok die uitslag van ‘n Beeld-peiling dat die meerderheid respondente aandui dat hulle gunstig voel daaroor om in ‘n volkstaat te gaan woon, baie reaksie – van beide voorstanders en teenstanders.

Al was dit geen wetenskaplike peiling nie, is daar enkele faktore wat nie uit die oog verloor kan word nie.

Ten eerste kan daar nie ongekwalifiseerd gesê word die kiesers – ook Afrikanerkiesers – stem vir partye wat nie ten gunste van ‘n volkstaat is nie. Dieselfde kan gesê word van kwessie waar wetenskaplike peilings wel ‘n meerderheidskeuse aandui, soos die doodstraf waar die meerderheid daarvoor is, en aborsies op aanvraag waar die meerderheid daarteen is. Dit word egter nie in verkiesingsuitslae weerspieël nie.

Hierdie peiling, en die stemkeuses wat studente aan sommige universiteite met studenteraadsverkiesings maak, dui daarop dat hier ‘n tendens is wat nie gevolgloos onder die tafel gevee kan word nie. Om diegene wat nou ‘n pro-volksdtaatsentiment uitspreek as agterlik te probeer uitbeeld, dra bloot bly tot die polarisasie wat peilings aandui sterk teenwoordig is.

Aan beide kante van die spektrum word foute gemaak. Onder die teenstanders is daar ‘n duidelike, en moontlik moedswillige onkunde wat in oorvereenvoudigde retoriek neerslag vind. Die politieke wetenskaplike en staatsregtelike waarnemers sal minstens geïrriteerd wees oor ignorering van die stapels werk oor komplekse opsies wat deur die gewese Staatkundige Komitee van die Presidentsraad en later die Volkstaatraad gedoen is. Die opsies is legio, en vir bykans elkeen is lewensvatbaarheidstudies gedoen. Baie Suid-Afrikaners sal moontlik onthou hoe terminologie soos regionale selfbeskikking, konsosiatiewe en korporatiewe selfbeskikking, kiesstelselverskansing, sesessiereg en vele meer in omloop was.

Die kritici, by wyse van spreke, maak hulle skuldig aan die Namakwalandse spreekwoord wat lui: “As ‘n donkie sy bek oopmaak val daar kaf uit.”

Hierdie opsies is volkeregtelik veranker en vind neerslag in grondwette soos dié van die Europese Unie, Indië, Nieu-Seeland, Kanada en die VSA. Indië het juis aan die einde van verlede jaar besluit om nog ‘n etniese deelstaat by sy huidige, meer as dertig, te skep.

Onder die voorstanders word ook lelik kleigetrap. Terwyl die oorhoofse denkers doodseker maak dat dit wat op die tafel kom volkeregtelik versoenbaar is, word op ander vlakke luidrugtig gepredik vir opsies wat nié hierdie toets sal weerstaan nie. ‘n Skeptiese waarnemer kan byvoorbeeld gerus die Vryheidsfront Plus se webwerf en beleid gaan deurkruis om te kyk of daar verwysings na ras is. (Daar is wel enkeles, hoofsaaklik in nuusverklarings van die VF+ Jeug en dan hoofsaaklik oor kampusingrasie).

Die konsep, volk, is die bousteen van die verskillende outonomie- en soewereiniteitsvlakke wat volkstaat- en selfregerende gebiede onderlê. Gesaghebbende woordeboekdefinisies en die Volkereg maak nie voorsiening vir ras as norm om die begrip “volk” te omskryf nie. Tog is die literatuur gesaai van inskrywings wat daarop dui dat ras as een van die hoekstene beskou word, en sommiges verwys selfs na die blanke volk. Dit ruk die mat van aansprake op volkeregtelike sanksie onder die aanspraakmakers uit.

Maar selfs al sou die volkstaatgedagte nie volkeregtelik veranker of lewensvatbaar wees nie, kan geen teenstander objektief verbaas wees dat dié sentimente teenwoordig, en dalk selfs uitbrei nie. Soos een Praag-besoeker geskryf het: Elke keer wat Julius Malema sy mond oopmaak, bekeer hy duisende nuwe mense tot die volkstaatgedagte. Die rits voorbeelde is oneindig lank – ‘n president wat teen die godsdiens- en kultuuropvattings van baie vrou op vrou vat met wie hy eers buitehuwelikse seks gehad het, die impak van regstellende aksie, ‘n volgehoue reeks aanvalle en moorde op boere en ‘n gewoonlik dawerende swye van die regering …..

Die vuur van middelpuntvliedende kragte kan nie gevolgloos gestook word, en die middelpuntsoekende kragte afgeskeep word, en dan verbaas waargeneem word dat polarisasie wél plaasvind nie.

Om die dinamika te verstaan, kan Piet Retief se manifes in die Grahamstown Journal gerus op die internet gelees word. Die leser kan sommer ook op die fatsoenlikheid van woordkeuses let.

Kabinda se impak op SA se sokkertoernooi

Die bykanse histerie waarmee Suid-Afrika die brandende vure wil doodslaan na die aanval op die Togolese sokkerspan in Angola is te wagte.

Terwyl daar op die vlakke van die Afrika-Unie, SAOG en interne politiek hard gewerk word aan ‘n Afrika-identiteit en –eenheid, kon Suid-Afrika nou nie gou genoeg spring om afstand tussen hom en Angola te plaas nie.

Oor Suid-Afrika se jarelange versuim om ‘n woord te rep oor die toestande wat tot die aanval aanleiding gegee het, en wat verhoudinge met die regering in Luanda sou versuur, word nou nie ‘n woord gerep nie.

Selfs die bewoording om nou afstand te plaas, is polities so korrek as moontlik en strek niks verder as georafiese afstand nie. Oor die kleptokratiese nepotisme in die Angolese regeringshuis wat die land se ontwikkeling so trem, word niks gesê nie.

Kabinda is in verskeie opsigte ‘n Angolese kolonie met groot oliebronne, wat deur die regering in Luanda effektief leeggesuig word.

Terwyl daar oor jare hard gewerk is om Afrika as ‘n groter eenheid in die oë van die wêreld te skets, moet die uitveërs nou oornag ingespan word om te keer dat dié persepsie op die vooraand van Suid-Afrika se eie sokkerskouspel boemerang.

Geopolitieke persepsies is agter nie al wat nou impak maak nie. Suid-Afrika moet nou die skade beperk teen die agtergrond dat die land die wêreld se moord- en verkragtinghoofsetel is. Die aksie om hierdie persepsie hok te slaan is al amper net so duur soos die aksie om die misdaad self te probeer hokslaan. Nou het swak matriekuitslae boonop die persepsie kom voed van ‘n land wat sukkel om doeltreffend regeer te word, en berigte oor gevaarlike slaggate in paaie, deel van die voorbereide vervoerinfrastruktuur vir die sokkerskouspel, voorblad op voorblad haal.

Die kroning van Julius Malema as troonopvolger mag dalk as een persepsie in die Afrika-konteks beleef word, maar by die res van die wêreld help voed dit die persepsie van ‘n kontinent waar leiers soos Ghaddafi, Mugabe en Al-Basjir opgelewer en gekoester word. Trouens, Suid-Afrika skop nou viervoet vas om uitvoering te gee aan ‘n tussenstaatlike ooreenkoms met Zimbabwe wat onder meer bepaal dat Suid-Afrikaanse boere se belange in Zimbabwe as deel van die ooreenkoms beskerm sal word. Die vyeblaar waaragter geskuil word is dat die Zimbabwiese parlement nog nie die ooreenkoms geratifiseer het nie. Dat die Crawford von Abo-saak ‘n ander lig hierop werp en in ieder geval sonder die ooreenkoms of ratifikasie verpligtinge op die Suid-Afrikaanse regering plaas, word nou uit die openbare oog gehou.

Die harde les is dat ‘n land nie anargiste kan omarm sonder dat die beeld op hom self begin afvryf nie.

Persepsies word nie oornag aan- en afgeskakel nie, en negatiewe persepsies word baie makliker geskep en gevoed as die positiewes.

Onderwysvakbonde se skoon lei

Dat onderwys in Suid-Afrika in ‘n krisis verkeer, is geen geheim nie.

Slegs sowat ‘n kwart van die kinders wat Graad 1 skool toe gaan, haal matriek.

In Matriek druip ongeveer 40 persent, en die oorgrote deel van diegene wat matriek slaag, slaag dit met ‘n onaanvaarbare lae gemiddelde punt.

Al hoe meer universiteite skop vas en sê matriekuitslae dui nie aan of iemand universiteitsmateriaal is nie, en bied hul eie keuringstoetse aan, en onderwerp diegene wat nie aan hierdie vereistes voldoen nie, aan oorbruggingskursusse. ‘n Groot deel hiervan beplan om hul studies in Engelsmedium te deurloop, maar is nie Engels voldoende magtig nie.

Universiteite kry nie subsidies vir hierdie oorbruggingskursusse nie omdat die staat van die fiksiebeginsel af uitgaan dat skole hiervoor betaal is, en daardie rekening dus vereffen is.

Boonop spandeer Suid-Afrika in wêreld- en Afrikakonteks ‘n baie hoë deel van sy nasionale begroting aan onderwys, maar dosente volhard in hul aansprake dat studente uit buurlande, soos die disfunksionele Zimbabwe, beter toegerus by universiteite aanland as die gemiddelde Suid-Afrikaanse student.

Minstens een rektor voel matriekeksamens moet as irrelevant en die kool die sous nie werd nie, afgeskaf word.

Dat so ‘n situasie binne ‘n betreklike kort tydjie omgekeer kan word is al telkemale in verskillende lande bewys, soos die verstommende snelheid waarmee ‘n bykans Middeleeuse Japan, ‘n voorheen gekoloniseerde Suid-Korea en ander kon deurbreek.

Die beste voorbeeld is egter hier te lande self. Vandag leef daar nog mense wat lang afstande te voet na plaasskooltjies afgelê het, waar meesters en juffroue met dikwels dun kwalifikasies maar ‘n dik lat kaalvoetkindertjies met hul griffies en leie gedril het om te skryf, somme te maak en hul geskiedenis te ken. Saans is by kers- en olielamplig gestudeer. Van hierdie kaalvoetkinders was kort hierna algemene gesigte aan universiteite soos Leiden, Heidelberg, Oxford en Cambridge.

Hardwerkende doelgerigtheid oorkom baie struikelblokke. Onderwysers wat laat kom, vergaderings in skooltyd hou, vroeg huis toe gaan en agter bedenklike vakbonde gaan skuil as die skroewe vasgedraai word, skep struikelblokke vir leerders wat reeds ‘n horde struikelblokke moet oorkom. Hieronder tel lang afstande aflê, maar gelukkig dikwels danksy busvervoer nie onoorkomelik nie, leerkragte met dun kwalifikasies, gebrekkige handboeke, nie-moedertaalondedrrig waar nie die kind of leerkrag die onderrigmedium onder die knie het nie en huislike omstandighede wat nie baie bevorderlik vir huiswerk is nie.

Een geslag het gewys dit kan oorkom word.

Die drie groot vakbonde, SAOU, SADOU en Naptosa se gesamentlike verklaring dat lui onderwysers nie meer agter die vakbonde sal kan skuil nie, is waarskynlik die grootste deurbraak van die huidige verlore geslag. Die land kan maar net hoop hulle het dit erns met die skoon lei.

Фильчаков прокурор

Die fisiologie van versoening vereis veel meer as simboliek

Die “debat” oor die moontlikheid dat pres. Jacob Zuma dalk as “versoeningsgebaar” kwytskelding gaan gee aan Eugene de Kock laat die gemoedere in sommige geledere kook.

Te midde hiervan meen Rapport se Jan-Jan Joubert die keuse van De Kock as versoeningsgebaar teenoor die Afrikaner is ‘n mistasting van wie en wat die Afrikaner werklik is.

Dit bring wel ‘n geldige saak na vore.

Soos enige volk met ‘n gevestigde demokratiese tradisie sal daar geen uniformigheid by Afrikaners wees nie, ook nie wie sy helde sal wees nie. Dit is immers duidelik gedemonstreer toe ‘n vrou die Universiteit van Stellenbosch oortuig het om ‘n ere-doktorsgraad aan wyle Bram Fischer toe te ken.

In Bloemfontein staan die glaspaleis, hoofkwartier van die Mangaung-munisipaliteit, amptelik as die Bram Fischergebou bekend. By meer as een geleentheid is al uit ANC-geledere gesê dit bewys dat die ANC ook Afrikaners vereer.

In sy inhuldigingstoespraak as nuwe rektor van die Vrystaatse Universiteit het prof. Jonathan Jansen ook Fischer se lofrede besing, vermoedelik om Afrikanersentimente te midde van veranderingspolitiek te paai.

Pogings is ook aangewend om die lughawe by Kaapstad na Fischer te vernoem. Selfs Max du Preez se mees verbete pogings kon nie daarin slaag om van Fischer ‘n Afrikaner-volksheld te maak nie.

Nog iemand wat graag vernoem en as sogenaamde bewys van versoening teenoor die Afrikaner genoem word, is wyle Beyers Naudé. Soos die terminaal siek Shabir Shaikh het sy familie ook die vorige bedeling oortuig dat Naudé baie siek is, en nie lank het om te leef nie, en sy inperkingsbevel is opgehef. Naudé was hierna nog lank aktief, soos met die Waarheids- en Versoeningskommissie.

Koöptering om Afrikanergesindhede jeens die ANC te swaai soos die opname van Marthinus van Schalkwyk, en nou soms sinies verwys na dr. Pieter Mulder, loop ook gereeld in wisselende mate deur. Sommiges tref ‘n onderskeid tussen Mulder se koöptering en dié van Van Schalkwyk onder meer omdat die landbou-bedryf na jare se bedenklike politieke bestuur gered moes word.

Mulder se styl van adjunk-ministerskap staan ook in skrille kontras met ‘n voorganger, Dirk du Toit, wat Afrikaners sterk teen die ANC help polariseer het.

Daar is egter meer konkrete stappe wat die regering kan doen om versoening met die Afrikaner oor ‘n breër front tasbaar gestalte te gee. Hieronder tel die behoorlike verskansing van taalregte, soos in die opvoeding op alle vlakke, die inneem en volhou van ‘n standpunt wat geen twyfel by voornemende plaasaanvallers laat dat boere nie vry buit is nie, die opheffing van rasgebaseerde regstellende aksie …die lys is baie lank.

Simboliese aksies kan soms nodig wees, maar sonder dat dit die kern van die probleem aanspreek beteken dit min, of kan selfs boemerang. Enige moontlike wins uit die simboliek sal in die wind verwaai solank as wat Julius Malema nie net toegelaat word om ongehinderd polariserende opmerkings te maak nie, maar dit ook nie gerepudieer word nie.

Die goeie hoofmanskap om saans by die vuurtjie van elke familie te gaan sê wat daardie familie wil hoor, werk nie met alle Suid-Afrikaanse gemeenskappe nie. Danksy die media weet die mense by een vuurtjie in elk geval wat vir die mense by ‘n ander gesê word.

Dié praktyk is daarom net so onaanvaarbaar soos om tot die land se hoogste wetgewende liggaam verkies te word onder die vaandel van: “Ons sal jou stem wees,” en dan na die verkiesing tjoepstil te bly.

пескоструй для karcher

Die pap op die grond

Byna die helfte van die matrieks het dit nie gemaak nie, terwyl ‘n aantal so goed presteer het dat daar min twyfel kan wees dat die standaard nie so onmoontlik hoog was nie.

Elke jaar word die ontleedmes ingespan, en elke jaar word sekere probleme aan die lig gebring:

– onderwysers wat laat, of glad nie opdaag nie

– Vergaderings wat, dikwels deur Sadou gereël, in klastyd plaasvind en nie daarna nie.

– Kinders wat drie tot vier uur per dag onderrig ontvang, in plaas van sewe ure.

Hierdie probleme behoort betreklik maklik opgelos te kan word. Kort-kort word gelees van ‘n LUR of premier wat ‘n onaangekondigde besoek aan skole bring, en die hekke stiptelik op die skool se aanvangstyd sluit om sodoende die leerders wat laatkom uit te vang. Benewens leerder word egter ook onderwysers en selfs skoolhoofde ook gereeld uitgevang.

Dit beteken die uitvangery vind nie gereeld genoeg plaas nie, en dat daar nie streng genoeg teen oortreders opgetree word nie. Punt.

Ander probleme is moeiliker om op te los, soos die feit dat heelwat leerders nie saans by elektriese lig kan studeer nie. Tog word gereeld aankondigings gedoen hoe gevorder word met die installering van elektrisiteit en selfs die voorsiening van ‘n sekere hoeveelheid gratis krag. Iewers iets verkeerd as dit nie in verbeterde matriekuitslae neerslag vind nie.

Die boodskap wat leerders kry, is dalk ook nie bevorderlik nie. Toe die opvoedkundige, Sol Plaatjie die sekretaris-generaal van die ANC was, was geleerdheid vir leierskap hoog aangeslaan. Toe die regering jare later ‘n standbeeld van Plaatjie wou onthul, het die familie vasgeskop omdat die standbeeld hom met ‘n swartmag-saluut uitbeeld. Die familie het hom glad nie daarmee geassosieer nie.

Nou beskik die ANC-jeughliga oor ‘n president wat presies die teenoorgestelde is. Sy akademiese prestasie is allermins iets om op trots te wees. Julius Malema se irrasionele optrede moet vergewe word aangesien hy bloot ‘n nuwe generasie vergestalt, word aangevoer.

Die land se president self het bykans geen formele skoolopleiding nie.

Winnie Madikezela-Mandele, kriminele rekord vir bedrog ten spyt, keer terug na die parlement en steeds lyk dit op beeldmateriaal asof sy kort-kort kompulsief die swartmagsaluut maak.

Die uitdagings wat die wêreld, en dus ook Suid-Afrika aan mense bied is egter ligjare verwyder van politieke retoriek, skeefgetrekte persepsies en presidente met tekkies by ‘n vyfde huwelik.

Daar is plek vir kultuur, maar geen kultuur ter wat ‘n positiewe bydrae kon maak is deur afbrekende elemente beheers nie. Kultuurontwikkeling behels juis die behoud van die goeie en aangevul deur dit wat dit verryk.

‘n Onoordeelkundige byvoeging lei tot ‘n karikatuur-variasie van die kultuur wat veronderstel is om in stand gehou te word, soos tekkies by ‘n tradisionele troue.

Kulture in transito stel hulself ook dikwels bloot aan anti-kultuurelemente, soos dwelmgebruik in westerse samelewings.

Die wêreld waarbinne ons leef stel egter sekere basiese vereistes – naamlik dat elkeen sy brood in die sweet van sy aanskyn sal verdien. Dit behels harde werk – hetsy as leerkrag of as leerder, die handhawing van werksetiek en leeretiek, eerbaarheid en pligsgetrouheid.

Vroeg elke nuwe jaar word wyle pres. Jan Brand van die Vrystaat gereeld aangehaal: “Alles sal regkom as elkeen sy plig doen.”

Aan die einde van die jaar wanneer teleurstellings getel word of die matriekuitslae ontleed word, word die wiel herontwerp. Iewers het iemand nie sy of haar plig gedoen nie. Die minister van Basiese Onderwys moet kennis neem: Daar is nie ‘n kortpad na beter matriekuitslae nie. Vra maar die mense in Mpumalanga wat so vraestelle lek.

дитячи велосипеди