Vergeet FW, dis Pik!

Die gronde hiervoor is eintlik lank want dit kom reeds uit die vroeë 70s kort nadat hy as LV verkies is, maar kan hoofsaaklik op die volgende vyf gronde/tydperke beredeneer word:

1. Sy tydperk as ambassadeur by die VN en ook na die VSA toe hy baie nou met mense soos Chester Crocker, die Council for Foreign Relations en verwante organisasies en mense soos Samuel P Huntington begin saamwerk en beplan het om radikale veranderings in Suid-Afrika se beleidsrigtings te weeg te bring. Dit was in hierdie tyd dat hy ontmoetings vir John Vorster gereël het met Henry Kissinger en later Walter Mondale, Jimmy Carter se adjunk. Vorster was so in sy noppies met hierdie gesprekke wat hom oornag ‘n wêreldfiguur gemaak het, dat hy Pik kort daarna as Minister van Buitelandse Sake aangestel het en toe, volgens sekere bronne, vir Pik bo Connie Mulder as sy “kroonprins” beskou het.

2. Kort hierna het lekasies aan die media oor geheime projekte van Mulder se Departement van Inligting met Eschel Rhoodie aan die voorpunt, die lig begin sien. Dit het vinnig gelei tot die sogenaamde Inligtingskandaal, die stelselmatige eliminasie van Mulder as volgende Eerste Minister en die bedanking van Vorster uit die pos. Pik Botha se presiese rol in hierdie lekasies is nooit onthul nie, maar dit lei geen twyfel dat hy en sy departement wat vir Rhoodie en Inligting gehaat het omdat hulle dinge gedoen gekry het, agter baie van die lekasies gesit het nie.

3. Enkele dae voor die verkiesing vir ‘n nuwe premier het Pik Botha en ene Rit van Rooyen glo met “skokkende” inligting vir PW Botha gaan sien. Albei Botha’s was kandidate in die premiersverkiesing, maar daar is ooreengekom dat Pik sy stemme na PW sal oordra na die eerste rondte. Onder die stories wat toe by LVs uitgekom het was een dat Mulder miljoene rande in ‘n geheime buitelandse bankrekening het. Mulder is dan ook deur PW verslaan met behulp van Pik se stemme. Geen haan het ooit weer gekraai oor die geheime miljoene nie! Eschel Rhoodie was uiteindelik die enigste aangeklaagde oor die Inligtingskandaal en hy is skotvry gespreek en heelwat geld deur die staat in vergoeding betaal! Die skandaal van die Inlitingskandaal was dat dit liederlik misbruik is om die “konserwatiewe” Mulder uit te werk.

4. Met Mulder en sy verligte politieke denkers soos Nic Rhoodie uit die pad, kon PW met Pik en sy Amerikaanse vriende se ywerige hulp begin met die sogenaamde nuwe bedeling en ‘n nuwe grondwet wat onafwendbaar uitgeloop het op die vrylating van Mandela, wettiging van die ANC en uiteindelike swartmeerderheidsregering.

Nog voordat dit gebeur het, was Pik die hoofdrywer om Suid-Afrika se steun vir Rhodesië en Ian Smith te beëindig en die 435-verkiesings in Suidwes te laat plaasvind. Pik het deurgaans met die boodskap geloop dat gematigde swartes in Rhodesië en die DTA in Suidwes die verkiesings gaan wen. Die kwessie is nie of hy maar net verkeerd was nie, maar of hy willens en wetens met sulke valse drogbeelde te koop geloop het. Die 435-verkiesings in Suidwes is wyd gesien as ‘n voorloper vir ‘n soortgelyke skikking in Suid-Afrika.

5. In hierdie tyd het Pik voortdurend die mat onder PW se voete uitgepluk met die skep van verwagtinge oor ingrypende hervormings waarvoor die arme PW in sy emosioneelgelaaide onkunde nie kans gesien het nie. Met PW se beroerte aanval, was Pik die gunsteling om as staatspresident oor te neem maar is verstommend genoeg deur die “verkrampte” FW geklop. Maar Pik het eintlik die stryd gewen want FW was in ’n politieke hoek geverf om met die ANC te onderhandel en het toe, tot die verstomming van baie, van Pik se voorste luitenante as onderhandelaars aangestel. Die uiteinde was voorspelbaar en ons betaal steeds die prys vir hierdie verraad.

PW, FW, Roelf en andere het weliswaar belangrike rolle in hierdie verloop van sake gespeel, maar hulle was deurentyd feitlik net pionne met Pik wat op die skuiwe besluit het.

Pik verdien hierdie kroon.

uslugi-poligrafФильчаков Александр Васильевич

More than 100 killed in DRC

More than 100 fighters, including 85 rebels, have been killed in clashes in the Nord-Kivu province of the Democratic Republic of Congo, a top army officer said on Wednesday.

Colonel Delphin Kahimbi, the army’s second in command in the eastern province, said 16 troops and 85 rebels had been killed around Karuba, a town about 40 kilometres (25 miles) north-west of the provincial capital of Goma.

"We have been in control of Karuba since yesterday," he told AFP.

"The enemy has abandoned 85 bodies on the ground," he added. His own forces counted 16 dead including 27 wounded, five of them seriously.

Government forces have been fighting followers of renegade general, Laurent Nkunda, who claims that his aim is to defend the minority Congolese Tutsis of the east from other population groups and armed movements, around Karuba.

Nkunda spokesman Rene Abandi told AFP that government forces had shelled their positions and that they had taken their wounded back to their bases.

He was not able to give figures for their casualties.

But Kahimbi said: "These are the heaviest losses that he (Nkunda) has suffered" since he broke the ceasefire. Government troops had also captured ammunition and a jeep left by the rebel forces, he added.

MONUC, the United Nations peacekeeping force in the region, confirmed that government forces (FARDC) had made progress after two days of fierce fighting.

"Karuba was taken by the FARDC yesterday. Nkunda’s forces are gathered around the (neighbouring) village of Ngengwi," MONUC spokesman Major Prem Tiwari, told AFP.

A local resident reached by telephone reported renewed gunfire Wednesday morning, but not as heavy as the artillery fire the day before.

Heavy fighting resumed this weekend in the highland Masisi territory where Nkunda has set up his bases in Nord-Kivu. Fighting was concentrated around Karuba and Meso, which is 70 kilometres north-west of Goma.

There was also heavy fighting in the neighbouring Nord-Kivu territory of Rutshuru in the hills 25 kilometres north of Goma.

Nkunda, a dissident Tutsi officer, announced on Monday that was launching a fresh offensive against the government forces, breaking the already fragile ceasefire that MONUC had negotiated at the beginning of September.

Kahimbi said that having beaten off that attack government forces were now going on the offensive.

He estimated that several hundred people had been killed since the latest round of fighting in the region broke out at the end of August.

happy holidaysтопкарго отзыв

No evidence of Iranian nuclear bomb

Russian President Vladimir Putin says there is no evidence that Iran is trying to build a nuclear weapon.

His comments come after talks in the Kremlin with his French counterpart, Nicolas Sarkozy.

The question of Iran’s nuclear program has been a point of disagreement between Russia and the West.

France is pushing for tighter sanctions against Iran, but it needs Russia’s support on the UN security council, and Russia has been reluctant to give that.

After meeting Mr Putin, Mr Sarkozy said the positions of the two countries had moved closer together.

Mr Putin says Russia shares the concerns of the international community about the transparency of Iran’s nuclear program.

But he says there is no evidence that Iran is trying to build a nuclear bomb – nor that it wants to.

мембранный расширительный бак для отоплениялобановский супермаркет класс

Anglo-Boereoorlog breek uit op 11 Oktober

In Mei 1899 het die Vrystaatse president M.T. Steyn vir William Schreiner, eerste minister van die Kaapkolonie, Sir Alfred Milner, hoë kommissaris vir Suid-Afrika, en president Paul Kruger van die Transvaalse republiek na Bloemfontein genooi in ’n poging om oorlog af te weer. Daar kon egter geen eenstemmigheid bereik word oor die toestaan van stemreg aan die uitlanders (Engelse mynwerkers) in die ZAR nie. Ná die ontdekking van goud in 1886 het Britte op soek na rykdom na die ZAR gestroom. Tien jaar later het hulle getalle volgens sekere historici op dubbel dié van die Transvalers te staan gekom.

Image

Pres Paul Kruger

Die ontdekking van goud het van die ZAR ’n ryk republiek gemaak en Paul Kruger kon stewige bande met Frankryk en Duitsland smee. Die Britte het bekommerd geraak dat hulle gesag in Suid-Afrika dalk deur ’n ander land bedreig kon word en dat hulle Kaapse vlootbasis in gedrang sou kom. Hulle moes eenvoudig beheer oor die Kaapse seeroete behou om die Britse ekonomiese belange in Indië te verseker. In hierdie opsig was hulle nie soseer vir die Boere bang nie, maar wel vir buitelandse moondhede wat die Britse gesag in hierdie wêreldstreek kon uitdaag. Deur die twee Boererepublieke te onderwerp, kon hulle verder aan die res van die wêreld toon dat Brittanje die leidende moondheid was.

Brittanje het gevolglik die uitlanders as ’n wapen gebruik in hulle stryd om beheer oor die goudmyne en die ZAR oor te neem.

Paul Kruger het uiteindelik besluit om ’n ultimatum aan die Britte te stuur. Hy het daarop aangedring dat al die twispunte tussen die Boere en die Britte deur middel van arbitrasie besleg moes word. Verder het hy daarop aangedring dat die Britse troepe op die OVS-grens onttrek moes word en dat Brittanje moes onderneem om nie meer soldate na Suid-Afrika te stuur nie. Hy het Brittanje twee dae gegee om te reageer, anders sou hy hulle weiering as ’n amptelike oorlogsverklaring beskou.  Die Britte het geweier om aan sy eise gehoor te gee en op 11 Oktober 1899 om 17:00 het die oorlog begin.

Die Boeremagte het nooit meer as 40 000 troepe in die veld gehad nie, teenoor die Britte se 450 000. Sowat 7 792 Britse soldate is dood tydens gevegte en ’n verdere 13 250 is weens siektes oorlede. Aan Boerekant het 6 000 burgers die lewe gelaat en bykans 27 000 vroue en kinders is in die konsentrasiekampe dood.

опции иАлександр Фильчаков Васильевич

Afrikaners kort ?n Israel

Sowel Scholtz as De Klerk wil daarmee sê dat ons demografiese oorheersing deur swartes, maar veral Xhosas, moet aanvaar binne ’n stelsel van sogenaamde “demokrasie” wat van enige politieke of morele inhoud gestroop is. Soos ’n Franse advokaat dit onlangs in ’n brief aan ’n ontevrede blanke Suid-Afrikaner gestel het: “By julle het ’n oormaat van geregtigheid in onreg geëindig.”

Soos ek al voorheen geargumenteer het, is demokrasie nie ’n doel op sigself nie, maar ’n middel tot ’n doel. Demokrasie of volksregering is veronderstel om tot goeie en verantwoordelike regering te lei, want as die politici nie hul plig nakom nie kan hulle uitgestem word. In Suid-Afrika en in Zimbabwe, wat bloot die voorspel vir ons toekoms is, is daar geen moontlikheid van ’n regeringsverandering nie, al gedra politici hulself ook hóé en al word hulle in die wêreldmedia verguis.

Die aard van “Suider-Afrikaanse demokrasie” wat allermins op morele aansprake berus, kalwe dus Scholtz se argument rondom demografie halfpad weg. By ons – en waarskynlik insgelyks in Israel – gaan dit slegs in ’n mindere mate “om oorlewing met geregtigheid te voorsoen”. Soos ons in die onlangse verlede aan eie bas ervaar het by wyse van plaas- en huisaanvalle, asook sistematiese rassediskriminasie dwarsdeur die ekonomie, staatsdiens en onderwysstelsel, gaan dit meer dikwels by ons om oorlewing tout court, soos die Franse sê.

Net soos wat die individu geregtig is op redelike geweld as dit by noodweer of selfverdediging kom, so is ’n volk myns insiens daarop geregtig om stelsels wat ook ander faktore as blote demografie erken te ondersoek as sy voorbestaan of oorlewing op die spel is. Enigiemand wat ná “grondhervorming” soos dit in Zimbabwe toegepas is en tans dreig om by ons geïmplementeer te word nog daaraan twyfel dat die Afrikaner se voortbestaan as sodanig op die spel is, beter uit sy daggadroom ontwaak.

Dit is vandag maklik om met die voordeel van terugskouing vir Verwoerd te kritiseer. Boonop is die man voortydig in ’n sluipmoord deur ene Tsafendas dood. Terloops, iemand wys my onlangs daarop dat Tsafendas die eerste persoon was wat die term “reënboognasie” gebruik het, ’n hele paar dekades voor Desmond Tutu!

Nietemin dink ek Verwoerd se stelsel van tuislande sou uiteindelik misluk, nie omdat daar te min grondgebied aan swartes toegeken is nie (70% van Suid-Afrika bestaan in elk geval uit die Karoo-woestyngebied waar swartes nog nooit gewoon het nie), maar omdat die buiteland waarskynlik nooit tuislandonafhanklikheid sou erken nie.

In daardie opsig het Smuts ’n veel beter idee gehad: lyf Suidwes en die Britse protektorate by Suid-Afrika in en verdeel dan die grond tussen Afrikaners en swartes. Vandag word die onafhanklikheid van Namibië, Botswana, Lesotho en Swaziland internasionaal erken, hoewel hulle yl bevolkte lande verteenwoordig wat ekonomies net so afhanklik van Suid-Afrika is soos wat die ou tuislande is. Trouens, via die Suider-Afrikaanse Doeane-unie ontvang hulle begrotingshulp van Suid-Afrika net soos regte, egte tuislande, iets wat al selfs vir Trevor Manuel van die ANC-bewind laat opmerk het dat sodanige hulp op ’n eerliker manier aan hulle oorgedra behoort te word as om dit as doene en aksyns te verdoesel.

Ook Zimbabwe is ten nouste aan Suid-Afrika verbind. Na raming bevind die helfte van daardie land se bevolking hom reeds in ons land. Mugabe se ekonomie word staande gehou deur Sjina, maar veral deur die buitelandse valuta wat trekarbeiders uit tuisland Zimabwe vanuit Suid-Afrika huistoe stuur.

Daar bestaan vele internasionale voorbeelde van minderheidsregerings of oligargieë wat hoegenaamd nie gekritiseer word nie. Die Verenigde Arabiese Emirate byvoorbeeld beskik oor ’n bevolking van 4 444 011 siele waarvan nie minder nie as 81% sogenaamde nie-burgers is hoewel die meeste van hulle permanent in die land woonagtig is. In Europa is daar Switserland waarvan 25% van die werksmag uit grenswerkers bestaan.

Tot dusver was daar nog geen druk van enigiemand op die emirati’s van die VAE om stemreg aan nie-burgers toe te staan nie. Switserland ervaar insgelyks geen druk van menseregte-organisasies om verblyfreg of burgerskap aan die hoë aantal trekarbeiders wat die land tydelik besoek, te verskaf nie.

Demografie of die blote fisieke teenwoordigheid van mense in ’n land is maar een van die kriteria vir burgerskap. As ons nou na die Suid-Afrika kyk, kan die vraag gevra word: behoort die land aan die Xhosas en hul kliënte wat hom tans regeer? Verteenwoordig die geboue in Pretoria voorbeelde van Xhosa-argitektuur? Hierdie is retoriese vrae wat geen antwoord behoef nie.

Meer en meer Afrikaners besef vandag dat die skrif aan die muur is en dat Van Wyk Louw gelyk had toe hy gesê het dat die Afrikaner sonder politieke mag in Suid-Afrika so hulpeloos sal wees soos Jode in Nazi-Duitsland. Die groot meerderheid van ons mense besef vandag waarskynlik dat slegs ’n Israel ons van gewisse ondergang sal red.

Die vraag is nou waar so ’n Israel of volkstaat gevestig moet word? Die ooglopende gebied is Suid-Afrika soos hy tans is, maar sonder die Ooskusgebiede soos Kwazulu-Natal en die voormalige Transkei. Oor daardie gebied kan die Afrikaner vir seker aanspraak maak as sy land op allerlei taalkundige, kulturele en historiese gronde. Steeds besit ons die grootste deel van die grondgebied in daardie deel van Suid-Afrika.

Nie net is Afrikaans die grootste huistaal in daardie gebied nie, maar ook die grootste lingua franca wat deur die meerderheid mense verstaan en gepraat word.

Die ideaal van ’n groot Afrikaanse Republiek wat deur die Atlantiese Oseaan in die weste, die Indiese Oseaan in die suide, die Limpopo in die noorde en die Drakensberg in die ooste begrens sal word, is iets waarna elke Afrikaner bereid sal wees om te streef. Rondom ons bestaan daar reeds ’n hele aantal Afrikastate waarin ’n groot deel van Suider-Afrika se swart bevolking hul regte sal uitoefen of reeds uitoefen.

Smuts se idee van ’n groter Suid-Afrika wat op ’n Suider-Afrikaanse Konfederasie sal uitloop, kan die sleutel wees tot ’n Israel vir die Afrikaner waarin ons aanvanklik nie die meerderheidsbevolkings sal wees nie, maar wat demografies so bestuur kan word dat ons wel mettertyd ’n meerderheid in ons eie land vorm.

Die regstellende aksie en ander maatreëls wat die Xhosa-oorheersde ANC tans toepas om ons stelselmatig uit die land te werk, kan ook deur die Afrikaner toegepas word om nie-Afrikaners te oorreed om hul heil in die lande rondom ons te soek. Anders as in die geval van die Afrikaner wat op eie onkoste moet emigreer, kan daar finansiële aansporings wees vir nie-Afrikaners, nie-burgers om ons land te verlaat en hulle in die yl bevolkte lande rondom ons soos Botswana te gaan vestig. ’n Toekomstige Afrikaanse Republiek kan ’n groot rol speel om ook die state rondom ons te ontwikkel en Zimbabwe weer op sy voete te kry as ’n produktiewe en welvarende land.

Al wat ons van ons eie Israel weerhou, is ’n gebrek aan verbeelding en die wil om so ’n ideaal na te streef. Sekerlik sal ons, soos op elke tydstip van ons geskiedenis, teenstand vanuit sekere oorde ervaar, maar dit behoort ons nie daarvan te weerhou om dit wat elke volk ter wêreld as vanselsprekend beskou – ’n eie land, ’n eie republiek – na te jaag nie. Na alles is dit wat soveel geslagte voor ons met groot ywer wou vestig.

светильники браtopcargo развод

My dopamien op die altaar

Toe ek tien was, is ek saam met my pa Ellispark toe om te kyk hoe speel Transvaal teen die WP. Vir ander was dit dalk net ‘n Curriebekerwedstryd. Vir my was dit ‘n krygsveld! ridders! manlikheid! slagordes! Die WP het eerste verskyn en ek kon in hulle houdings en bleekblou-en-bleek streeptruie onmiddellik ‘n dodelike soort sluheid herken. Kort daarna kom die Transvalers uitgedraf. Sulke fierheid, trots en ooglopende opregtheid in hulle netjiese, soliede rooi-en-wit truie, swart kortbroeke en wit kouse met rooi lyne regom die bokant. Hulle name was soos ‘n dromgeroffel voor ‘n heldesaal: Greyling, De Klerk, Strauss, Bosch, Muller, Gustav Venter…

Gustav Venter? Nou goed, ek was nie op die spelerlys van die Transvaalse senior rugbyspan nie, maar geen speler op die veld was emosioneel meer intensief betrek as ek nie. Dis asof ek elke duikslag aan eie blad beleef het, asof my lyf saamgepers is vir elke gaping, asof my eie wêreld ‘n klein bietjie geëindig het met elke Rooibont-aanslaan. Meer presies, met elke bedreiging is dit asof my binnekant met mentol afgespons is. Andersins was daar die wonderlike gevoel van binnekrag; ‘n gloeiende viering van die stryd in my borskas. Angskoud en warmmagtig. Adrenalien en endorfiene. En ek onthou so goed die belofte: As ek seëvier – as Transvaal meer punte as die WP kry – gaan dit voel asof ek deel word van ‘n wolk van volslae tevredenheid en ‘n gevoel van algehele onoorwinlikheid en onaantasbaarheid. Dit is hoe ek vir die triomf beloon sal word.

Daardie beloning, weet ek nou, kom in die vorm van ‘n hormoon wat deur jou are suis: Dopamien.

As ‘n skoot dopamien ‘n wandeling op die pieke is, is die berowing daarvan ‘n nare geploeter in ‘n afvoersloot. Wie weet, as Transvaal daardie dag gewen het, was my dopamieninname nooit vir my so ‘n krisis nie. Maar toe verloor hulle – “Die WP hardloop kringe om Transvaal”, is hoe die verraderlike Rapport dit die volgende oggend gestel het – en my dopamienbeloning bly toe verstop in die speen. Dit is die ergste: Onttrekkingsimptome sonder die gloed.

Daardie aand voel ek verraai en verneder en ek het ‘n afgryslike verwyt in myself, asof ek net harder moes geskreeu het op die paviljoen, net meer intens moes gekonsentreer het… Nou is ek net ‘n verrinneweerde, gekweste, verkleineerde flenter van wat ek sou gewees het as ek en my Transvalers net een punt meer as die vandale van die Suide gekry het. Die dors na oorwinning is soos skuurpapier in my keel. Ek sou al my speelgoedgewere ingeruil het vir net een salige skoot van daardie heerlike beloning: 2-(3,4-dihidroksiefeniel)etielamien, ook bekend as dopamien.

Soos enige verslaafde het ek wonderlike verhale van ervarings met my voorkeurdop. Daar is veral twee amperse oordosisse wat ek met groot tevredenheid onthou: Toe die Nuwe Suid-Afrikaanse Springbokke die Wêreldbeker in 1995 gewen het en, veral, toe my opvoedinginstelling, Hoërskool Stoffberg, die Administrateursbeker in 1977 teen ontsaglike oormagte ingepalm het. Lenin het te vertelle gehad dat godsdiens die opium van die gepeupel is. Miskien so. Maar sport is vir seker die kokaïne van die Afrikaner.

Verraaier FW de Klerk het dit in ag geneem met die tydsberekening van sy volksvernietigende referendum in 1992. Die Afrikaner het met ‘n grinnik en ‘n sekere pupilverrekte dofheid in ‘n oorwinningswaas rondgeloop, deurtrek met die loonmiddel, opgedopamien tot by sy kroontjie. Suid-Afrika het so pas magtige oorwinnings oor Australië en Indië behaal in die krieketwêreldbeker.

As jy nie in daardie dae ‘n sportslaaf was nie, sal jy beswaarlik kan begryp wat gebeur het. Geen wêreldbekertoernooi voor dit of daarna sal ooit daardie Lord of the Rings-tipe fantasiegevoel bevat nie. Selfs die efferige gehalte van die uitsendings uit Australië en Nieu-Seeland  – korrelrige beeld, tonnelklank, rukkerige aanbieding en al – het bygedra om die effek te skep dat die aksie afspeel in een of ander buitenste ruimte vol gedrogte, towenaars en helde. Dit was asof ons deur ‘n wurmpyp tot in ‘n heel ander universum kon inkyk. En wie sien ons daar? Ons eie. Keppler en Peter Kirsten en Andrew Hudson en Richard Snell, Brian McMillan, Dave Richardson, Adrian Kuyper, Alan Donald en die twee nuwe jong ridders, Hansie Cronjé en die vlieënde Jonty Rhodes. En hulle spéél. Hulle slaan en boul en gooi en duik. Hulle wén!

So, die Afrikaner-sportslaaf loop rond en dis warm en vol in sy borskas, en hy voel magtig. Die dopamien spuit en spuit en spuit… Maar, soos enige dwelmhandelaar-streep-hoersmous, het FW de Klerk sy hand op die dopkraan gehad. Hy kon in een oomblik die kosbare dopamientoevoer afsny. Stem nee, het hy afgepers, en die manne kom huis toe. Geen wêreldbekerkrieket meer nie. Geen dopamien nie. Toe stem die verslaafdes maar ja.

Dit alles in ag geneem, wie kan my verkwalik dat ek voor die naweek al my hoop daarop geplaas het dat Fiji die Springbokke in die kwarteindrondte van die rugbywêreldbekertoernooi sou verslaan? My dopamienafhanklikheid het die afgelope dekade getaan. Want hoe balanseer jy die behoefte aan sportopwinding met beelde van verkragte meisies, verwurgte ou mense en ‘n vernielde jeug? Sportprestasies kan nie ‘n glans op die Nuwe Suid-Afrika sit nie. Daar is nie genoeg wêreldbekers op aarde daarvoor nie.

Ter wille van die voorspoed van die Afrikaner en die oorlewing van die res van Suid-Afrika, is dit noodsaaklik dat geen indrukke in ‘n dopamienwaas sal verdof nie. Die sportadministrateurs werk mooi saam. Hulle onnoselheid, kleinsieligheid, gierigheid en onredelike aandrang op rassekwotas doen baie om die dopamientoevoer na die gemiddelde Afrikaner af te sny.

Maar ‘n verslawing is so verraderlik soos die liefde van ‘n slegte vrou. Saterdagmiddag sit ek in die laaste sonlig op my stoep en rook my Calitzdorp-Ebenhardt-kalbaspyp. Ek voel asof ek deel van ‘n warm wolk is. Dit is wel met my en die wêreld. Die Springbokke het die verbete Fiji-aanslag afgeweer. Ons is beter as die Aussies en die All Blacks.

Verraaier.

Dit is nodig dat die Afrikaner met helder oë sien as hy ‘n einde wil bring aan die kranksinnigheid van die Nuwe Suid-Afrika in sy huidige gedaante. ‘n Dopamienwaas gaan nie help nie. Dit sal die Afrikaanse sportslaaf redeloos laat glo dat daar iets beredderbaar is aan die huidige politieke bestel. Dít kan ons nie bekostig nie.

My kop sê die Springbokke moet verloor; my dopamienlus sê hulle moet wen.

Ek is bevrees die Webb-Ellis-trofee kom in die hanskakie, John Smit, se bagasie Suid-Afrika toe.

En ek? Ek gaan teen my dopamienlus in.

Sondag skree ek vir Argentinië.

светильник уличный напрокурор харьковской области

Afgedank vanwe? ‘Nazi-uitsprake’

Die strekking van afgedankte TV-ster se argument was dat die studenterewolusie van 1968 se radikale houding teenoor die gesin oneindig skade veroorsaak het in teenstelling met dié van die Derde Ryk. Sy het dit na aanleiding van die dalende geboortesyfer in Duitsland gesê.

Alhoewel Herman beweer dat sy nie die Nazi’s se siening van vroue onkrities benader nie, het ‘n storm om haar losgebars. Sy is gisteraand weer eens in ‘n geselsprogram met Johannes B. Kerner op die ZDF-kanaal uitgesluit omdat sy haar standpunt bly verdedig het. Nadat Kerner die 48-jarige Eva gevra het of sy haar menings sal hersien, het sy geantwoord dat ‘n mens net sowel nie oor die Autobahn in Duitsland mag praat nie, want die Nazi’s het dit gebou.

Sy het bygevoeg dat ‘n mens kwalik meer oor die Duitse geskiedenis mag dink sonder om in die moeilikheid te kom. Die Bildzeitung het berig dat Herman se uitlatinge oor geluk, egverbintenisse, manlikheid en moederskap "vinnig met Nazi-uitsprake in verband gebring word".

Die stof het nog lank nie gaan lê nie, want intussen het die Katolieke Kerk se uitnodiging aan Eva Herman vir nog ongelukkigheid gesorg. Haar teenwoordigheid by ‘n kerkkongres in Fulda waar sy met entoesiasme ontvang is, het aanleiding gegee tot kritiek van die Joodse Sentrale Raad, ‘n invloedryke liggaam in Duitsland. Volgens die noordelike afdeling van ARD, die NRD, se uitvoerende hoof, het verskeie gaste hul verskynings met die TV-kanaal gekanselleer vanweë Herman se standpunte.

Die feit dat Hitler tuisteskeppers met groot gesinne beloon het met toekennings bly klaarblyklik ‘n teer punt in Duitsland. Renate Künast, leier van die Groen Party, het gesê dat Herman liewer voor die stoof moet gaan staan as om op TV te verskyn. In Rusland is die afdanking egter met ongeloof begroet want Stalin het eweneens tuisblymoeders met baie kinders uitgesonder vir lof. Dié kwessie word nooit opgehaal as ‘n voorbeeld van totalitarisme nie.

Die afsku wat Russe in Westerse feministe het, is juis as gevolg van die Kommuniste se gesinspolitiek waar vroue nie net in fabrieke moes swoeg nie, maar tuis nog kinders moes grootmaak om hul werklas sodoende te verdubbel. Die Russiese koerant, Istvestia, het voorts gewonder waarom die hoof van die Duitse Weermag nie ook summier afgedank word nie.

Die Bundeswehr het onlangs Duitse soldate na ‘n militêre kompetisie by name Erna in Estland gestuur. Erna was naamlik die Naziverkenningsmag wat gestuur is om die Rooi Leer se brûe agter die linies op te blaas.

что делает пародонтологДанильченко Юрий Брониславович

Winnie steun dalk vir Tokyo

In Julie vanjaar het Sexwale ’n splinternuwe BMW 7-model vir die moeder van die nasie aangekoop. Die motor is sowat R715 000 werd en hy het met sy tjekboek daarvoor betaal. Dit word gesien as ’n poging om haar steun te wen vir sy pogings om aan die einde van die jaar as voorsitter van die ANC verkies te word.

Intussen het die Daily Dispatch gister berig dat die ANC die meeste steun in die Oos-Kaap het. 153 164 Mense is lede van die party in hierdie provinsie. Kwazulu-Natal het 102 742 ingeskrewe lede, Gauteng 59 909, die Vrystaat 61 310, Limpopo 67 632, Mpumalanga 54 913, Noordwes 47 353, die Noord-Kaap 37 267 en die Wes-Kaap 36 947.

Gebaseer op hulle ledegetalle gaan die Oos-Kaap en Kwazulu-Natal die grootste sê hê in die aanwysing van die party se nuwe nasionale voorsitter in Desember vanjaar. Die Oos-Kaap ondersteun tans vir Thabo Mbeki, terwyl Kwazulu-Natal bankvas agter Jacob Zuma staan.

86 справкаФильчаков прокуратура харьков

Schools close as Zim teachers resign

A South African recruitment drive for teachers, combined with an exodus of education professionals escaping Zimbabwe’s seven-year recession, is creating staff shortages so severe that some schools are closing.

At least four schools have closed and several more are facing the same situation. The students are being transferred at a time when they are preparing to write their year-end examinations, placing even greater pressure on the recipient schools.

Teacher’s salaries have not kept pace with Zimbabwe’s official inflation rate of more than 6,000 percent, while neighbouring South Africa has embarked on a recruitment drive for teachers in the Southern Africa Development Community (SADC) to bolster their own teacher numbers.

Firoz Patel, director-general for planning and monitoring in South Africa’s education department, has reportedly said they were seeking to recruit at least 4,000 mathematics and science teachers from the region by April 2008. The department had already recruited 1,500 teachers, who were being deployed to posts in remote areas, often shunned by local teachers.

The Progressive Teachers Union of Zimbabwe (PTUZ), the biggest grouping of educators in the country, said this week that 15,200 teachers had migrated to neighbouring states, such as South Africa, Botswana, Namibia and Swaziland, since the beginning of 2007.

Raymond Majongwe, secretary-general of PTUZ, confirmed that the mass exodus of teachers was forcing schools to close, while many institutions were operating with a skeleton teaching staff.

"There are two schools in Matabeleland North [Province] which have shut down as a result of teacher shortages, while in Matabeleland South [Province] there are reports that one headmaster was forced to close down the school after all the teachers left," Majongwe told IRIN. He said 8,000 teachers had left Zimbabwe after the first term, while another 7,200 left after the second term.

"There has been a mass exodus of teachers … the situation this term is worse because, in the last two weeks alone, hundreds of teachers resigned en masse and the figures of teachers who have now left the country could be double those of the beginning of the year. We are still compiling the statistics," Majongwe said.

Last week, Inyathi High School in Matabeleland South Province transferred its students to nearby Gloag High School after all the science teachers resigned, while Lumene Primary School, in the same district, failed to open for the third term when none of the teachers arrived for duty. Other schools that have failed to open in Matabeleland South are Chibila Primary in Binga, Sizinda and Gundwane Primary School.

Zipora Mudenda, Acting Permanent Secretary in the Ministry of Education and Culture, confirmed that teachers had resigned but said she was unaware of any schools closing as a result of staff shortages.

"As far as we are concerned all schools have been operational, and if there are such cases of schools not being opened or closing down, this has not been brought to our attention – and in such cases the education directors are supposed to staff those schools with relief teachers," Mudenda said.

She conceded there was a brain drain affecting the education profession, and said the ministry was implementing a skills-retention fund in a bid to retain teachers, but the initiative was dismissed by the PTUZ.

"The government has not done anything to retain teachers. The retention fee of Z$200,000 (US$0.40 at the parallel market rate of Z$500,000 to US$1) a month is a joke, and teachers will continue to leave until government gets serious," Majongwe told IRIN.

The staffing shortages at schools have become a serious concern for the parents of school-going children, who are about to start writing their final year exams.

"Since the beginning of the term the students have not been learning anything due to a shortage of teachers, and the situation is made worse by the fact that the government has embarked on an exercise to recruit untrained teachers to fill the gaps," Martha Tshuma told IRIN. Her child attends Sobukhazi Secondary School in the high-density suburb of Mzilikazi in Zimbabwe’s second city, Bulawayo.

Students in many schools in and around Bulawayo, interviewed by IRIN, said most teachers at their schools were untrained relief teachers. "Right now all teachers at school are temporary teachers, and they do not seem to be in charge, as they are confused by a lot of things in our syllabi," said a final-year student who declined to be named.

Majongwe said the government was using relief teachers, but this was not a solution and was compromising education standards in a country once widely regarded as setting some of the best educational standards in Africa after Zimbabwe won its independence from Britain in 1980.

Last week 25 teachers resigned from Kuwadzana High School in the capital, Harare, while at Mzilikazi High School, in Bulawayo, 20 teachers resigned, Majongwe said.

Hyperinflation has played havoc with teachers’ salaries of about Z$5 million (US$10) per month. A promise by the ZANU-PF government that salaries would increase to Z$15 million (US$30) has been dismissed as nothing more than a perpetuation of poverty wages.

в тренажерныйФильчаков Александр Васильевич

Weerdiens veroorsaak chaos met Engels

Volgens Elise Tempelhoff sou "buitengewone swaar storms" die Gautengprovinsie gister tref. Hierdie inligting was afkomstig van mnr Kevin Rae van die Suid-Afrikaanse Weerdiens. Sms’e is daarna rondgestuur om te waarsku oor die dreigende "tornado". Bekommerde internetgebruikers kon egter nie toegang verkry tot die Weerdiens se webbladsy nie omdat dit oorlaai was met navrae.

‘n Woordvoerder van die Weerdiens het gister op die 19:00 Afrikaanse TV-nuusuitsending in verwronge Engels gesê dat verwoestende storms slegs ‘n uur voor die tyd bekend gemaak kan word. Die senior weervoorspellingsbestuurder, Mnikeli Ngabambi, het nietemin gistermiddag teen 17:30 herhaal dat kwaai storms steeds vir Gauteng verwag word.

Die vermoede bestaan dat die chaos wat gistermiddag geheers het te wyte was aan die gebrekkige taalgebruik by die Weerdiens se werknemers en ‘n onvermoë om hulself verstaanbaar te maak in hul gekose taal van kommunikasie, naamlik Engels.

палатка купитьлобановский класс