Switserse bankgeheime iets van die verlede

In die stille wêreld van Switserse banke het die ondenkbare gebeur: geheime word nou uitgelap.

UBS, die grootste bank in Switserland, het Woensdag ingestem om die name van ryk Amerikaners bekend te maak wat deur owerhede verdink word dat hulle die buitelandse bankrekeninge gebruik om belasting te ontduik.

Die bank het erken dat hulle skuldig is daaraan dat hulle die Internasionale Inkomstediens wou bedrieg en het $780 miljoen betaal in die skikking van 'n wye Amerikaanse regeringsondersoek na hulle aktiwiteite.

Dit is nie duidelik hoeveel van hulle kliënte se name UBS sal bekendmaak nie. Amerikaanse aanklaers het sowat 19 000 rekeninge by die bank ondersoek, maar UBS sal dalk uiteindelik net die identiteit van 'n paar honderd kliënte bekendmaak.

Vir sommige beteken die bekendmaking van enige name die einde van die geheime Switserse bankrekening, waarvan die tradisies so ver as die Middeleeue teruggaan.

"Die Switsers het gesê dit is die einde van Switserse bankwese soos hulle dit ken," het Jack Blum, 'n buitelandse belastingspesialis gesê. "Niemand sal die sekuriteit van 'n Switserse bankrekening meer vertrou nie."

Aanklaers vermoed dat vanaf laat 2002 tot 2007, UBS Amerikaanse kliente gehelp het om op onwettige wyse $20 miljard te verskans, wat hulle in staat gestel het om $300 miljoen per jaar aan belasting te ontduik.

UBS het sommige Amerikaanse kliënte aangemoedig om rekords te vernietig en horlosies, juwele en kunswerke wat hulle gekoop het met geld van buitelandse rekeninge in depositokaste in Switserland te versteek. Die bank het hulle ook aangemoedig om Switserse kredietkaarte te gebruik sodat die IRS nie aankope kon naspeur nie.

осушитель сжатого воздухаФильчаков прокурор

Mandela en die ou ANC-kw?la

Van die vyftigerjare af sing die ANC nog dieselfde deuntjie. Ons gaan armoede uitwis, swartes ophef, 'n kommunistiese stelsel daarstel, die "rassistiese wittes" wegjaag en uitwis. Wel, groot gaan die val van die ANC wees. Hierdie is maar net die begin. Die streke van Niehaus, Zuma en ander ANC's bewys een ding – die Freedom Charter en die verbintenis van die ANC tot die kommunistiese  ideologie is niks minder as vals nie. Dit is weereens 'n hebsugtige elite, wit of swart, wat eintlik net hulself wil verryk – ten koste van die massas wat hul aanhang. Die toestand in SA onder die ANC-regime bewys dit ook.

Die afgelope naweek se saamtrek met Mandela se teenwoordigheid bewys weereens wat die ANC is.

Wreed is die ontnugtering by wit en ander Afrikane (Afrikaners en regsgesinde witmense is lankal bewus daarvan) dat die ANC verrot is met 'n klomp terroriste, kriminele en rampokkers in hul geledere.  Veral dié wat Mandela as heilig en 'n ikoon voorgestel het, omdat hy sogenaamd geweld teen witmense afgesweer het, is volkome naïef.

In werklikheid gaan die ANC's voort met hul "struggle" op plase en stede soos voor 1994, net op 'n baie meer geslepe manier. MK sing nog "Kill the Amabhulu" en "Kill the farmer, kill the Boer". Nóg Mandela nóg ander ANC's het dit al ooit veroordeel of selfs verskoning daarvoor aangebied. Blote stilswye word daaroor gehandhaaf.

ппр насосного оборудованиятопкарго

Nee vir COPE

As ek dit ooit oorweeg het om vir COPE te stem in die komende verkiesing is ek tans in ‘n proses van selfbesinning. Alhoewel ek steeds van mening is dat die koms van COPE een van die beste goed is wat met ons politieke situasie kon gebeur, wonder ek of dit wel ons probleme gaan aanspreek en of hulle die sogenaamde "reënboognasie" gaan verenig. Dat hulle ‘n wig in ANC-geledere vorm en die spreekwoordelike doring in hulle vlees is, betwyfel ek nie. Meeste COPE-lede het egter die ANC-wa goed gery totdat die wiele afgeval het en hulle besluit het om verder te ryloop in die vorm van ‘n nuutgestigte party.

Mnr. Lekota se onlangse uitlatings oor die herinstelling van die kommando's om uiters noodsaaklike dienste te lewer laat mens wonder oor sy ware bedoelings. Hy sê dat tydens sy deelname aan die proses om die kommando's af te stel, het hy dit teensinnig gedoen want hyself wou dit eintlik geleidelik uitfasseer. So hy was ten gunste daarvan, maar hy wou dit op sy manier doen. 'n Absolute gespeel met woorde waarmee hy homself maar net meer skuldig maak. Hy is steeds van mening dat slegs die SAPS na burgerlikes moet omsien aangesien dit so tydens Kodesa bespreek is. Waar hy egter die pot sleg mis sit, is dat hy voel dat ons landsgrense deur die polisie verdedig moet word in die vorm van grensbeheer. Sedert die weermag van ons landsgrense verwyder is, het duisende vrylik oor ons grense gestroom en die effek daarvan is tans oral te sien.

Van die meeste misdade teen ons burgerlikes word deur misdadigers vanuit Mosambiek en Zimbabwe gepleeg waarna hulle vrylik met hulle buit na hulle land padgee. Van die grootste dwelmhandelaars kom uit Nigerië en het ons bure geword in die townships en ook Bishops Court. Die Polisie wat hy wil hê om al dié kwessies aan te spreek is duidelik onbevoeg as mens slegs kyk na die toename in misdaad en spesifiek dwelmhandel. Ons het nou al so baie dwelms in die land dat ons dit deur ons nasionale lugredery na Engeland kan uitvoer. Wat duidelik van onbevoegdheid spreek, is die feit dat ons nooit die dwelms van hier af kan keer nie en dat die Britte dit elke slag namens ons moet doen. Dis geen wonder hulle vereis nou visums van elke persoon wat hulle eiland vanaf SA wil besoek nie. Met ons swak paspoortbeheer en bedrog kan enige onwettige immigrant hiervandaan maklik na enige land as Suid-Afrikaner reis.

Die kommando's het vir jare landelike gebiede beveilig teen normale misdaad en ook aanvalle van oorkant ons grense. Die weermag en kommando's het hand aan hand gewerk en ‘n gedugte span gevorm. Spesifiek op ons plase is beveiliging deur die boere self gedoen en was plaasmoorde ongehoord. Nie net is blankes beskerm nie, maar mense van alle kleure. Nou is al hierdie mense wat deur 'n hoogs doeltreffende diens beskerm is die slagoffers van gewetenlose misdadigers met die polisie om hulle te beskerm. Die afstelling van die kommando's was juis uit vrees vanaf ANC-kant en presies om die verpolitisering van die polisie en weermag te bespoedig. COPE ry tans ook maar net in die spore van die ANC op ‘n voosgeryde pad en as mens mooi kyk, is daar min verskille in hul beleid. Mnr. Lekota waarsku teen die verpolitisering van ons polisie en die weermag en soos hy dit stel is dit een van die ANC se doelwitte. Hy vertel ons dan mos iets wat  ons weet, want hy was self minister van  verdediging en het gehelp om voetsoldate van Umkhonto in te lyf. Selebi se doen en late en die hantering van sy saak spreek mos ook boekdele. So Terror moenie dink hy kan vir baba bangmaak met sulke voorverkiesingsmenings nie. Die polisie en weermag is lankal verpolitiseer; dink eerder aan iets nuuts om jou volgelinge te beïndruk. Ons gaan nie almal na jou nuutgevonde "hawe" hardloop nie. Deur Boesak weereens 'n kans te gee, het julle baie van jul ou identiteit maar net weer laat deurskemer. Hy verwys na die onlangse toesmeerdery van Carl Niehaus deur die ANC wat baie goed vergelyk met Boesak se aanstelling. Hulle smeer daardeur ook maar net toe, deur Boesak as die nuwe kandidaat voor te stel wat ons onder sy leiding verder gaan voer.

Sy uitsprake teenoor die landbou en grondhervorming is maar net soos afgeroomde melk en het min om die lyf. Hy is blykbaar onbewus van opleiding en leiding wat aan mense gegee word wat plase en grond ontvang het. Hy stel voor as deel van sy meesterplan dat hulle eers opleiding sal ontvang voor enige grond oorgedra sal word aan diegene wat daarvoor kwalifiseer. Briljante plan, mnr. Lekota, as mens dit net kan laat werk. As hy maar net realisties sal wees en sy trots in sy sak steek, sal hy besef dat die blanke boer die een is wat hierdie ekonomie dra en van kos voorsien. Hoekom hulle nie kry om hierdie opleiding, waarmee hulle in elk geval al jare lank besig is, te doen en swart boere sodoende te bemagtig nie?

Ek dink die aantwoord daarop is voor die hand liggend of is dit net ‘n geval van: "Hy dink nie"?

COPE het 'n reusetaak voor die deur om uit die skoene van die ANC te kom en sal met unieke idees moet kom om die kieser, vernaam die een op die draad, te oortuig. Deur bloot die "julle-het-dit-gedoen-en-ons-doen-dat"-politiek te wil beoefen, is nie goed genoeg nie.

slots win real money no depositОлександр Васильович Фільчаков

Hebsug lei tot ‘n volk se ondergang

Bravo vir Dan Roodt se rubriek oor die Niehaus-semels – wat ook deur die varke gevreet sal word.

Voorheen het ek al dikwels hierdie diaboliese opportunistiese Afrikanerkitaarslaners, voorbokke en agterryers met mening aangevat en ontmasker.

Dit herinner my aan die volgende:

"Slegte mense kan onmoontlik nie goeie burgers wees nie. 'n Volk van sedeloses en afgodedienaars kan onmoontlik nie 'n vrye volk wees nie. Wanneer mense hul God vergeet, word die kettings van tirannie gesmee. Immoraliteit en 'n korrupte publieke gewete is onverenigbaar met vryheid." Patric Henry, 1775.

"Die krag en swakheid van 'n samelewing steun meer op die vlak van sy geestelike lewe as op sy vlak van industrialisering. Nóg die markekonomie nóg algemene welvaart verteenwoordig die mense se hoogste prestasie. Indien 'n volk se geestelike energie uitgeput raak, sal hy nie deur die mees volmaakte regeringstruktuur of deur enige nywerheidsontwikkeling van ineenstorting gered word nie. 'n Boom met 'n verrotte kern kan nie staande bly nie. Alexander Solsjinitsin.

Voorspoed met die goeie werk hier op praag.co.za.

камин дома своими рукамиАлександр Фильчаков

Nederland ervaar ongekende ekonomiese inkrimping

Die jare dertig is terug, altans vergelykings met die 1930’s. Die Nederlandse premier, Jan-Peter Balkenende, het gister op ’n sombere perskonferensie gesê dat die ongekende inkrimping van die Nederlandse ekonomie aan daardie tyd herinner.

Die Nederlandse ekonomie krimp vanjaar met 3,5%. Twee maande gelede is nog gemeen dat dit 0,75% sou wees, maar die wêreldwye ekonomiese krisis en die resessie het veel sterker toegeslaan as wat verwag is. Die krimping was in 1931 laas so groot.

Balkenende het gesê dat die tempo waarin die ekonomie krimp, heeltemal ongekend is.

Hy het gesê dat die styging in werkloosheidsyfers die pynlikste is van die huidige voorspelling van die Centraal Planbureau. Die aantal werkloses kan vanjaar styg tot 425 000, en volgende jaar tot 675 000. Dit is onderskeidelik 5,5% en 8,75% van die beroepsbevolking.

Soos in een TV-program opgemerk is, het Balkendende byna in “Ou-Testamentiese terme” van die krisis gepraat. Hy het gesê dat “grote beproevingen” op die Nederlandse samelewing wag.

подростковая верхняя одежда для девочеклобановский александр компромат

‘Daai pispotstylhelm’ is onwettig

ImageMotorfietshelms wat nie die ore van die gebruiker toemaak nie, voldoen nie aan basiese veiligheidsvereistes nie, het die Nasionale beheerliggaam vir verpligte spesifikasies (NRCS) Dinsdag gesê.

Die NRCS-woordvoerder Mirriam Moswaane het gesê die "pispotstylhelms (waarna normaalweg verwys word as Chips, German, Beanie of Cruiser) voldoen nie aan die verpligte spesifikasies – spesifiek seksie 5.1a wat stel dat alle helms die ore van die gebruiker behoort toe te maak vir veiligheidsredes nie".

Die helms word verkoop onder name soos Lafe, Stinga en Lynx en dra "misleidende" etikette soos "perdry, nie vir snelweg gebruik en nie vir padgebruik nie".

"Alhoewel die helms gemerk word vir 'n ander gebruik of doel, word dit steeds aan winkels vir motorfietsbybehore verkoop," het Moswaane gesê.

"Om dinge erger te maak, het party van die helms valslik die Suid-Afrikaanse Buro van Standaarde- (SABS-)plakker op," het Moswaane gesê.

Die Nasionale beheerliggaam vir verpligte spesifikasies was voorheen die SABS-beheerafdeling.

slot freeФільчаков прокурор

?n Nuwe geldstelsel aan die Kaap

Image

Hollandse goue munt uit 1776

Die koms van die Britse bewind aan die einde van die agtiende eeu het vanselfsprekend ingehou dat, behalwe die nuwe taal, ook 'n nuwe muntstelsel aanvaar sou word. In die vroeë jare van die Kaap was daar verskeie munte in omloop, maar in 1781 het die Kaapse bewind begin om papiergeld uit te reik — die bekende Kaapse rijksdaalder of riksdaalder.

Hoewel Britse muntstukke skaars was, het die gebruik daarvan aan die Kaap sedert 1806 geleidelik toegeneem. In 1816 is die muntreeks in Brittanje herskep en het die pond, halfpond, kroon, halfkroon, eensjielingstuk en sikspens (in silwer) en die pennie, half- en kwartpennie (in koper) verskyn. Later is die silwerfloryn (2 sjielings) vier- en driepenniestukke bygevoeg.
 
Lord Charles Somerset het op 6 Junie 1825 'n ordonnansie uitgevaardig wat die pond sterling aan die Kaap as betaalmiddel gewettig het. (Sterling, "eg", "van standaardwaarde", kom miskien van die sterretjies wat vroeër op Britse pennies verskyn het.) Gebrek aan klinkende munt het die oorskakeling vertraag. Geld was so skaars dat die riksdaalder ná 1825 verskeie drukke beleef het en eers in 1831 herroep is. Dis toe deur sterlingnote in denominasies van £1, £5, £20, £50 en £100 vervang. Die laaste datum van inruiling was 31 Maart 1841.

Die riksdaalder was in 1806 nog 4 sjielings (4s. of 4/-) werd, maar deur die beleid van verskeie goewerneurs, wat onder meer telkens nuwe note laat druk het, het die waarde daarvan gedaal tot 1s. 5½d. in 1825. Die waarde van die Hollandse munte is in 1825 vasgestel op 1s. 6d. vir die riksdaalder asook die Kaapse gulden, 1s. 2d. vir die stuiwer en 2¼d. vir die skelling. Daar was heelwat ontevredenheid onder die Kapenaars, want hulle het gemeen dat die waarde van die ou geld veels te laag vasgestel is. Die riksdaalders is geleidelik aan sirkulasie onttrek, maar dit het baie lank nog as 'n waarde-eenheid gedien. Tot in die 1960erjare het party Afrikaners van 1s. 6d. as 'n "daalder" of "daler" gepraat. Die uitdrukking "'n bietjie dik vir 'n daalder" leef vandag voort in die betekenis van "te duur" of "te erg".

Daar was 12 pennies in 'n sjieling, en twintig sjielings in 'n pond; die kroon was 5 sjielings, die floryn 2 sjielings, die sikspens 6 pennies en die trippens of tiekie 3 pennies. Die afkortings vir die pond was £, 'n L vir die Latyn librae met 'n strepie deur die L, vir sjielings s (solidi) en vir pennies d. (dinarii). Dit het die Suid-Afrikaanse geldstelsel gebly tot in 1961 toe dié geld deur die desimale stelsel vervang is. Toe die Boererepublieke in die 1840er- en 1850erjare tot stand kom, is die riksdaalder, skelling en stuiwer aanvanklik as rekeneenhede gebruik, maar teen 1852 was die Britse stelsel ook daar gevestig.

So ingeburger was die Britse geldname, veral die halfkroon, in die Afrikaanse kultuur dat dit opgeneem is in uitdrukkings soos: "Hy het 'n halfkroon opgetel" (Hy het geval) of "Jy skuld my 'n halfkroon" (Jou gulp is oop) en "ook 'n stuiwer in die armbus gooi" (ook saampraat). Oulap, ou benaming vir 'n pennie, is nog te vinde in die ou gesegde: "'n Oulap se rooi maak mooi".

casino slotтопкарго

Grondhervorming lei tot ontnugtering en uiteindelike selfvernietiging

Kom ons vergeet die window dressing, toneelspelery, opgesmuktheid, politieke retoriek, woordgimnastiek, intellektuele ego-orgies, talkshops, geldmaak-konsultasies, die sogenaamde regsgeleerde menings, die sensasionele vergrype van die media, plastiek politieke korrektheid en die gewetenspropaganda.

Kortom – kom ons hou op lieg vir mekaar!

Kom ons kom by die pit van die perske uit – die waarheid. Geen illusies, relativering en persepsies van persepsies nie.

Die volgende bewerings word gemaak: grond is geld; grond word gelykgestel aan armoedeverligting; grond moet uitgedeel word aan die massas ter wille van die oorlewing van “the people"; en die toekenning van grond word ’n morele saak – dis die regte ding om te doen!

Net voor ek verder gaan: as jy voortdurend in jou lewe die waarheid ontduik, die waarheid vrees en nie die waarheid in die oë kan kyk nie, altyd probeer om die populêre standpunt te steun en “in” te wees met die groep, moenie verder lees nie.

Ongeveer 4 jaar gelede in Zambië praat ek met ’n swartman wat redelik geletterd en ingelig is. My vraag aan hom – omgesit in Afrikaans:

"Ek hoor die mense in Zimbabwe praat van grond vat by die wit boere en dat hulle dan beter gaan leef… dis blykbaar die regte ding om te doen?

Ja, ek hoor die ding!

Is jy ’n man van Zambië?

Ja!

Hoe lyk die lewe dié kant , hier in Zambië?

Die lewe is baie swaar dié kant.

Hoe so?

Hier’s nie werk nie.

Nie werk nie, nou hoe dan? Hoekom is hier nie werk nie?

Hier is nie wit boere nie!"

Ek val amper om, maar slaag tog daarin om my ewewig te herwin… Ek buk, vat ’n handvol grond en laat dit tussen my vingers deurloop.

“Die ding van grond­ – dis mos grond hierdie?

 Ja, dis grond!

 So julle het grond?

 Ja, ons het grond.

 Julle het gras?

 Ja!

 Bome?

 Ja!

 Reën?

 Ja!

 Die son – hy skyn ook hier?

 Ja!

 Die wind – hy waai hy ook hierdie kant?

 Ja – hy waai!

 Maar julle het dan dieselfde hulpbronne as wat ons in Suid-Afrika het?

 Ja – dis waar… ons het dieselfde.

 Nou wat is dit dan wat Zambië nie het nie?

 Hoekom is daar soveel werk en kos en geld in Suid Afrika – wat kom kort hier in Zambië?

 Die boere, meneer. Dis die boere wat werk skep… wat die verskil maak."

 “Ek sien in Mosambiek is duisende werkgeleenthede geskep kort ná die wit boere van

 Zimbabwe na Mosambiek getrek het.

 Ja – ek hoor die ding.

 Beteken grond dan geld?

 Nee, meneer, grond beteken nie geld nie – werk bring geld!

 Hoekom is daar dan nou skielik werk in Mosambiek waar eers niks was nie – net bos?

 Dis die boere, meneer. Waar die boer gaan – gaan die werk saam!

 Is jy gelukkig met jou omstandighede?

 Nee!

 Wat soek jy in die lewe?

 Ek soek werk en geld en kos vir my vrou en kinders… opvoeding vir my kinders…

 Maar wat van die politiek… jy kan mos stem?

 Meneer, politiek maak ons arm – laat ons swaarkry!"

Ek skud sy hand, groet en ry weg – die vlaktes in, terwyl ek na die ongerepte aarde rondom my kyk. Ek sien nêrens geld nie… net tiene van duisende hektaar onbenutte grond?

Sy laaste woorde aan my… “meneer, kom maak besigheid hierso, kom skep werk, ons gee vir jou grond, jy hoef nie te koop nie. Ons kinders is honger – asseblief, kom help ons!"

In my kop maal talle vrae en feite oor Afrika en die status quo op die kontinent wat kosvoorsiening, kosproduksie en politieke stabiliteit betref.

Harde werk, pligsbesef, vasbyt, kennis, selfrespek, selfdissipline – het Afrika dit?

 Ek hoor weer die retoriek… uitdrukkings wat reeds ‘n irriterende vlak van herhaling bereik het… “We need land – land for the people to be prosperous. For the poorest of the poor…” Voor my doem skadu’s van Afrika op. Ek worstel en soek na “prosperity” in Afrika, waar miljoene hektaar onbenutte grond lê.

Wat sien ek? Mosambiek se emigrerende honger massas; Zimbabwe se ontwrigte honger massas; Uganda se vlugtende honger massas; Angola se kreperende honger massas; die Kongo se vegtende honger massas; die Sudan se sterwende honger massas; Ethiopië se pleitende honger massas…Reuse-armoede en -ellende in Afrika-state… in lande waar grond geen kwessie is nie?

Logiese gevolgtrekking: Grond per se het niks, maar niks, met jou persoonlike welstand te make nie. M.a.w. “grond”op sigself maak nie arm of ryk nie.

Hoe is dit dan dat letterlik miljoene van die mense wat na dié land toe hardloop, juis weghardloop van lande waar grond geen kwessie is nie, waar grond in oorvloed is? Hulle wil nie op die vlaktes bly om te “boer” nie, maar bondel eerder saam in die krotbuurte van hul stede, of ons stede in Suid-Afrika!

Waarom het 10 000 arbeiders nou skielik werk in Mosambiek op die blom-, groente- en tabakplase van die Zim- boere? En dit op onbesette en onbewerkte grond waartoe die plaaslike mense wel toegang gehad het, maar waarop niks aangegaan het nie, geen sinvolle ontwikkeling van enige aard plaasgevind het nie… jare lank net gelê het. Grond wat deur die Mosambiekse regering gegee is vir die vlugtende wit boere van Zimbabwe – honderdduisende hektaar wat nog steeds daar lê – braak…onbenut!?

Maar, die sogenaamde “armoede” in die grondryke Mosambiek en Zimbabwe dryf hul mense uit na Suid-Afrika, waar die wit boer sy rug breek, kos produseer, ’n bestaan prober maak op marginale grond, met nie net die natuur en misdaad teen hom nie, nee… selfs die staat is teen hom. Dink byvoorbeeld arbeidswetgewing, geen subsidies, waterwetgewing, grondbelasting, misdaad, ens.

As grond dan geld en die alfa en omega is – die sleutel tot armoedeverligting – en politieke stabiliteit beteken, waarom verlaat desperate swart massas hul geboortelande waar miljoene hektaar grond braak en on-ontwikkel lê, en vlug letterlik in hul tienduisende weg van die land waar hulle grondbesitters is, na dié sogenaamde verdrukkende en geknelde apartheidsland waar die wit boer beskawing gekap het uit bar Afrika – waar juis nie grond is nie, waar enorme druk op grond is?

Die politiek gefabriseerde persepsie is mos: grond is geld; grond verlig armoede en maak ryk; grond bewerkstellig politieke stabiliteit en geweldloosheid; grond is ‘n onvervreembare erfreg wat jy nie minag en eenkant laat verwildernis nie; grond maak gelukkig en kalmeer politieke aggressiwiteit. (Dié persepsies word mos voortdurend as voertuig gebruik om sekere politieke doelwitte te bereik.)

Weereens, waarom verlaat jy dan die gunstige klimaat wat grond by implikasie bewerkstellig en wat grens aan die “paradyslike” met al die groot potensiaal, en vlug letterlik van jou “erfgrond” af na ‘n plek waar jy as vlugteling in terme van wetgewing geen reg het om grond te besit, te bekom of om te stem nie, ens… en meesal nie eens belangstel om enigsins op grond ( plaasgrond ) te werk nie?

Dis duidelik dat die aanname dus gemaak kan word op grond van bogenoemde feite en gebaseer op omstandigheidsgetuienis elders in Afrika dat grond opsigself: nie armoede verlig nie; nie outomaties rykdom beteken nie;

nie hongersnood voorkom nie; nie politieke stabiliteit bewerkstellig nie; nie werk skep nie; nie ‘n basis skep vir beskaafde leefstyle nie, nie werklik die status het wat daaraan toegedig word deur die liberaliste, die oorsese konsultante met verskuilde agendas en die regering nie.

Ál hierdie dinge is wel moontlik, maar word verkry deur: KENNIS, DISSIPLINE, RESPEK, HARDE WERK, ‘n KOMPETERENDE GEAARDHEID, ETIKET, DRYFKRAG, WERKSTROTS, DOELWITGEDREWENHEID EN PRODUKSIEGERIGTHEID.

Maghebsug, korrupsie en sogenaamde gelyke beregting knak enige land.

Om Nietzsche aan te haal: “Wrong never lies in unequal rights, it lies in the pretention of equal rights.”

In die natuur soos deur God geskep, sien ek nêrens gelykheid onder lewende organismes nie.

Nie een land of regering het dit nie en sal dit ook hê nie… dis nie ‘n bereikbare ideaal nie.

Dis net ‘n voertuig of instrument vir regerings van die wêreld om die massas verder vir die bereiking van politieke doelwitte te manipuleer.

Net voor jy met die “window dressing “en plastiek politieke argumente begin: Sowat 15 miljoen verbode immigrante hoort nie in dié land nie. Miljoene inwoners van Zimbabwe, Mosambiek en ander state belas dié “geknelde land “ op vele terreine.

Die werkloosheid, armoede, misdaad en sogenaamde "grondhonger” vererger omdat hier te veel mense is wat nie hier hoort nie. Verbode immigrante parasiteer op die land en sy natuurlike hulpbronne (geweldsmisdade is ook ‘n direkte uitvloeisel van dié byna onbeheerde instroming) en maak selfs ook aanspraak op behuising. Hulle oefen uiteraard ook druk uit op die grondkwessie ter tafel en op munisipale begrotings – belastinggeld wat weer van wie verhaal word?

Bestaande landbougrond in swart besit is grootliks onproduktief. Dis ‘n oorbekende feit.

Wat gaan in die tradisionele tuislande aan? Waarom verlaat derduisende hul grond en drom saam in die groot stede?

Waarom is duisende hektaar stamgrond grootliks onproduktief, onderbenut en/of verniel deur onbeheerde gronderosie en ander wanpraktyke m.b.t. boerdery?

Is dit dalk omdat boerdery nie werklik so aantreklik, maklik of ekonomies is nie? Of vereis boerdery dalk te veel in die vorm van harde werk, toewyding, uithouvermoë, kennis, ‘n werklike liefde vir grond, ‘n aanvoeling vir boerdery en alles wat daarmee saamgaan?

Daar’s talle voorbeelde van die totale ineenstorting van eens pragplase wat ekonomies hul bestaan geregverdig het, nie net in Suid-Afrika nie, maar ook in Namibië, Zimbabwe, Mosambiek, Zambië, ens.

Ek was persoonlik en fisiek op talle van hulle.

Werk op dié eens ekonomies suksesvolle projekte en pragplase is voorheen verskaf aan honderdduisende van “the people… the poorest of the poor” oral in Afrika voor die wit boer uitgedryf is uit vele Afrika-state. Ons ken die geskiedenis.

Tans heers armoede, wetteloosheid, honger en politieke chaos in daardie state en streke. As jy die wit boer land-uit jag, jaag jy armoede, honger, wetteloosheid en chaos die land-in. Probeer dit nog ‘n laaste keer – hier in Suid-Afrika.

Waarom altyd weghardloop as die harde werklikheid m.b.t. Afrika bespreek word? Waarom altyd die skuldgevoelens? Waarom altyd vreesbevange en huiwerig om die feite te noem?

Sommige wit boere in Zimbabwe huur hul eie grond terug van die sogenaamde “war veterans”af wat die eens spogplase – nou afgebreekte plase – verlaat het en teruggetrek het stad toe, soos jare gelede ook die geval was in die Trichardsdal-distrik naby Tzaneen.

Ontnugterd omdat boerdery, geldmaak en sukses harde werk vereis.

Dinge gaan hand-uit ruk omdat die insypeling uit ons buurlande eerder aangemoedig as bestuur word in belang van “the people” van Suid-Afrika.

Grond in Suid-Afrika is dieselfde as grond in die res van Afrika – net so bruikbaar, of onbruikbaar!

Onthou, daar is wel grond, gras, bome, wind, son en reën in die res van Afrika. Die res van Afrika bestaan nie net uit een groot klipbank nie – en dis ook nie waar dat die een droogte op die ander noord van Suid-Afrika se grense heers nie, al wil sommige dit aanvoer as rede vir al die mislukkings wat kosproduksie, werkloosheid en onstabiliteit betref!

Maar, helaas, dis nie die byl nie – dis die man wat die byl swaai wat die verskil maak!

Die situasie in Afrika se state noord van ons wat die wit boer uitgedryf het, het gewys wet en orde en struktuur stort daarna mettertyd in duie, en dan volg armoede. Dis geen geheim nie.

Die onoordeelkundige uitdeel van grond en die onbetwiste gevolge daarvan, gaan hierdie regering ook uiteindelik tipeer as ’n voortsetting van die rits mislukkings wat Afrika voortge- bring het.

Dit gaan weer in ’n bespotting ontaard: selfvernietiging, uiterste armoede wat juis “the people” gaan raak, mislukking en murasies.

Net die politici word positief geraak deur die grondkwessie-ideologie – sien Zimbabwe. Zimbabwe jaag die wit boer uit sy land. Van die boere word gewerf deur Zambië. Nou voer Zambië die eerste keer mielies uit en verkoop aan die roggelende Zimbabwe dieselfde mielies wat deur die 250 verjaagde Zim-boere geproduseer is.

Dis ‘n sirkus – amusant, om die minste te sê…

Die pers, by monde van verskeie ingeligte persone uit swart geledere, het onlangs berig dat die kultuur van die “Bantoestamme “in Afrika deur die eeue nie voorsiening gemaak het vir landbouers nie, maar dat die mense net bestaansboere was en dus nie kommersieel “dink” wat betref landbou nie.

Prominente swart politieke leiersfigure verklaar in die pers die swartman wil nie en kan nie boer nie.

Bestaansboerdery word oral in Afrika bedryf en is oorbekend aan diegene wat in Afrika reis. Ongelukkig is die tyd aan die verbygaan dat bestaansboerdery versoenbaar is met ekonomiese vooruitgang, werkverskaffing en grootskaalse kosproduksie aan die massas.

Die vraag duik op – gaan Suid Afrika dieselfde pad volg as die res van Afrika? Vir enige ingeligte persoon is dit geen nuus dat die grondkwessie as ‘n politieke instrument gebruik word in verskeie state noord van ons nie. Ook hier by ons is ‘n radikale faksie wat dié “perd” bloots ry.

Wie en wat dryf dié faksie? En wat is die doelwit?

’n Baie bekende en gewilde Amerikaanse sielkundige wat gereeld op TV is, maak ’n uitlating wat kommerwekkend is:   “Past behaviour determines future behaviour." Mens hoop nie dis van toepassing op Suid-Afrika en sy huidige politieke beleid nie, want skynbaar steek daar waarheid in… as ek noord kyk.

My boodskap aan die regering en ander is: word wakker, oordeel nugter en realisties; weerhou jou daarvan om weg te skram van die waarheid. Bestuur die grondkwessie sinvol en intelligent. Maar as jy die tipiese Afrika-mentaliteit gaan deel maak van die bestuursproses, sal dié soort bestuurstyl ook die tipiese Afrika-resultaat oplewer – mislukking, murasies, geweld en die ineenstorting van die sosiale orde en infrastruktuur.

Kyk noord en oordeel self of ek lieg, en of dit die politici, konsultante en die misbruikte of gebruikte pers is wat lieg.

‘n Belangrike opmerking: onbetwiste finansiële voordele vir die sterk ekonomiese lande in die Weste lê gesetel in die verarming van Afrika.

Die strategie: Adviseer die swart regerings oor “gelykheid” m.b.t. sekere dinge soos landbougrond en eiendomsreg. Vervreem dan die grond van die suksesvolle wit boer. Die gevolg is dat die arm, honger, werklose swartman wat homself nie kan help met kosproduksie nie, gevoer moet word deur sy regering met kos-invoer uit die groot lande waarvoor ten duurste betaal moet word. Iemand maak groot geld!

Grondstowwe betaal daarvoor en voortspruitend daaruit sekere besigheidstransaksies en “joint ventures “wat plaasvind tussen sekere prominente regeringsamptenare en vriende, (gelykes m.a.w.) van die onderskeie lande. Net mense (gelykes) wat in bevoorregte posisies is om sulke transaksies aan te gaan, kan uiteraard betrokke raak. Onthou jy die aanhaling “wrong never lies in unequal rights, but lies in the pretention of equal rights”?

 “Voedsel vir die armes-programme” volg, wat die een ná die ander misluk in Afrika omdat die regeringsamptenare en ander gelyke vriende wat effens meer gelyk is as die ander gelykes, net vir eie gewin dié kos versprei en verkoop soos dit hulle pas.

Dit is ‘n spiraal dié wat uiteindelik maar weer net destruktief inwerk op Afrika. Maak bedelare van die naïewe mense van Afrika, wat dan uiteindelik maar weer bakhand moet staan en vir ander witmanne van ander lande uit die Europas en Amerikas vra om pap in sy bord te kry…

Abraham Lincoln het eenkeer gesê:

“He reminds me of the man who murdered both his parents, and then, when sentenced was about to be pronounced, pleaded for mercy on the grounds that he was an orphan.”

So tipies van die situasie in Afrika… wanneer die betrokke land (soos Zimbabwe) in duie stort, dan wil die mense weet maar waarom die allerverskriklikste lyding hulle en hulle families tref, en waarom die ekonomie knak, en waarom die lewe hel geword het in hulle verarmde gemeenskappe… en dit nadat dieselfde lotsbeklaers hulle dan beywer het vir die dinge deur saam te gaan met hulle regering se selfvernietigende beleidsrigtings en strategieë om bv. die landbou dood te druk…boere land-uit te jaag, die gans wat die goue eiers lê se lewe uit hom uit te wurg…

Nie lank hierna, sleep die burgers hulleself met moeite oor die stowwerige strate en leë markpleine van ‘n flenter ekonomie, ‘n stukkende land…

Selfvernietiging volg op die uitdeel van waardevolle landbougrond aan onbevoegde mense wat nie die vermoë, ambisie of werklike drang het – om watter rede ook al – ‘n suksesvolle boer/voedselprodusent/of werkverskaffer in die landbousektor te wees nie.

Verander die negatiewe propaganda. Kry ‘n ander voertuig vir politieke oorlewing, en leef.

spravka Фільчаков прокурор

Tsjad: Meer chaos in die vooruitsig

Dis met verwondering dat ‘n mens lees dat Tsjad, net soos Soedan, nie ‘n demokrasie is nie en daarom ‘n rebelle-inval nodig het uit die geweldgeteisterde Soedan waar die soveelste volksmoord van die kontinent tans plaasvind. In dié trant skryf Desmond Tompson onlangs in Beeld dat daar by monde van ‘n kenner skynbaar "legitieme weerstand" teen die regering van Tsjad aan die opbou is.

Die verkiesing wat in dié land voorsien is en wat binne die volgende week of twee plaasvind, gaan deur die opposisie geboikot word. Dus stel die "legitieme" kritici van President Idriss Déby nie veel in demokratiese prosesse belang om die veelbeprese demokrasie na te streef nie.

Indien "legitieme weerstand" volgens Desmond Thompson se definisie militêre ondersteuning uit ‘n buurland insluit, is daar seker hoop vir Jacob Zuma want met die nodige samewerking vanuit Zimbabwe mag hy dalk net SA se volgende president word…

‘n Ooggetuie van die VN se Hoëkommissariaat vir Vlugtelinge, Ana Liria-Franch, beweer volgens ‘n berig van AFP dat die FUC-rebelle die vlugtelingkampe in Tsjad terroriseer om volgelinge onder dwang en deur afpersing te rekruteer. Die rebelle wil die ongewilde president – wat die grondwet van sy land verander het om aan te bly – met vlugtelinghulp en omkoopgeld verwilder.

Dit is onder sulke omstandighede te begrype dat die internasionaal erkende President Déby nie juis te vinde is vir kampe wat die rebellebeweging se getalle bly aanvul nie. Desmond Thompson suggereer nietemin dat Déby se anti-demokratiese ingesteldheid hom daartoe noop, asof hy self die vlugtelingkampe ter wille van sy eie ondergang ontgin.

Indien die Wêreldbank nie intussen Déby se fondse afgesny het nie, sou hy waarskynlik ook nie so ongewild geraak het nie. Van Déby se hoë weermagoffisiere het in ruil vir soldy na die opposisie oorgeloop.

Dié belangrike verwikkelinge word nie in Thompson se artikel genoem nie. Die "internasionale gemeenskap" waarna hy verwys sou kon baat by ‘n paar feite ipv nog ‘n dosis manipulasie.

Die Franse bevind hulself tans in ‘n uiters delikate posisie in Tsjad omdat hulle agv ‘n verdedigingsooreenkoms (wat uit die sewentigerjare dateer), asook geostrategiese redes die toestand probeer stabiliseer. Alhoewel dit nie dieselfde as die ooreenkoms tussen die Ivoorkus en Frankryk is wat voorsiening vir militêre beskerming en dus outomatiese ingryping maak nie, is militêre bystand nogtans deel van wat ‘n politieke besluit deur Tsjad mag vereis.

‘n Gebrek aan leierskap in Frankryk verhoed die regering egter om die situasie behoorlik aan enige van die aantal belanghebbendes of die buitewêreld te kommunikeer. Die nuwe gegewe op ons kontinent het in sekere Franse politieke kringe in gebreke gebly om as belangrike kwessie te figureer en Afrikapolitiek word steeds in ‘n waas van geheimhouding bedryf.

Behalwe die skaduagtige wyse waarop Afrika benader is, was dit ook merendeels die werk van een man, Jacques Foccart. Sy afsterwe het blykbaar ‘n groter leemte gelaat as wat vermoed kon word. (Lees meer omtrent sy sukses in die Afrikalande waar Frankryk hul invloed voorheen kon laat geld het.)

‘n Groot vraagteken hang opnuut oor die idee van ‘n eie vredesmag vir Afrika. Selfs Le Monde [Hoofartikel 17.04.2006] neem die Franse Mirage wat waarskuwingsskote op die aankomende rebelle geskiet het, kwalik. Die Franse sou tot onlangs nog die voorbeeld vir Europese betrokkenheid op die vasteland stel deur die vestiging van ‘n militêre mag vir die AU.

Die rebelle se naderende invalsposisies is tewens uur vir uur aan Tsjad se weermag gekommunikeer. Die amptelike standpunt van die EU is dat verdediging en vredesintervensies deur die AU oorgeneem en bestuur behoort te word. Kennelik steur die Epervier-sending hulle nie veel aan allerlei amptelike standpunte oor militêre betrokkenheid in Afrika nie of hulle besef dalk dat dié mooi woorde nie met die werklikheid tred kan hou nie.

Die rebelle-segsman in Parys, Laona Gong, het sy spyt uitgespreek dat Frankryk die dorpe Adré en Moudina in Tsjad, naby die Soedanese grens, uit die lug "aangeval" het en dat daar "’n aansienlike getal burgerlikes omgekom het". Op die vraag hoeveel ongeveer het Gong egter geantwoord dat hy geen idee het nie. Dit maak dit natuurlik effens moeilik om te verwag dat Frankryk binnekort tot enige sinvolle gesprek met Déby se teenstanders sal toetree.

Die teenwoordigheid van 1 350 Franse soldate, ses Mirage-vegvliegtuie en 3 helikopters wat probeer vrede handhaaf terwyl die druk toeneem is ‘n ondankbare taak. Sonder die Franse teenwoordigheid gaan die land waarskynlik in twee verdeel word soos onlangs in die Ivoorkus gebeur het, tussen Moslems in die noorde en Christene in die suide. Dié ou etniese verdelingslyne sal dan sorg dat die spanning vererger.

Die grootste bedreiging kom weliswaar uit Soedan. Die rekening vir die splinternuwe Toyota’s waarmee die rebelle hul intog gemaak het is deur daardie land vereffen. Net soos in SA is die vele kritici waarskynlik nie soseer begaan oor al die tierlantyntjies van ‘n grondwet, demokrasie of wet en orde as met wie die staatskas mag plunder nie.

Wat seker is, is dat meer wanorde nie aan die broeiende chaos van 50 000 dooies en 200 000 vlugtelinge gaan remedieer nie. Veral nie op die kontinent wat ons onlangs weer ‘n renaissance belowe het nie.

often shouldлобановский александр досье