Briewe – Bladsy 59 – praag.co.za

ANC het baie om te leer van Nederland

05:41:32 Die ANC het destyds (1994) die ou regering gekritiseer omdat die blankes kwansuis nie genoeg huise vir die dakloses kon bou nie. Na 14 jaar kon die ANC ook maar nie daarin slaag om vir almal huise te gee nie.

Gisteraand hoor ek toe op BVN-TV dat daar die afgelope 12 maande een miljoen huise in Nederland gebou is. Die ANC kan gerus by die Nederlanders gaan kers opsteek.

Die paar keer wat ek al in Nederland was, was dit juis opvallend dat daar geen stad of dorp is waar daar nie voortdurend gebou word nie. Die hoë geel maste van die boubedryf se hyskrane het al 'n algemene gesig in Nederland geword.

Ook in die buurland (Duitsland) word dag en nag gebou. In Frankfurt staan daar 11 hoë geboue wat meer as 100 meters hoog is. Dit is alles in die afgelope 35 jaar gebou, want toe ek in 1973 laas in Frankfurt was, was geeneen van dié grotes daar nie.

Wat ook verstommend van die ANC is, is dat daar steeds bruinmense (die oerinwoners) in die Kaap is wat nie huise het nie, maar daar is wel vir duisende Xhosas – wat eintlik onwettige immigrante in die Kaap is – huise gebou.

Die ANC het nog baie om te leer.для бани

Die blywende aard van die volkstaat

Die dae van die vorming en oprigting van Volkstate is waarskynlik nie getel nie. 'n Amerikaanse deskundige, Jerry Z. Muller, het in 'n artikel in Foreign Affairs aangetoon hoe modernisering grootliks die oorsaak van etniese selfbewussyn en separatisme is.

Muller, 'n professor in geskiedenis aan die Katolieke Universiteit van Amerika, skryf in die Maart/April uitgawe van Foreign Affairs (my vertaling): “Etniese nasionalisme het ‘n groter en meer blywende rol in die moderne geskiedenis gespeel as wat algemeen verstaan word, en die prosesse wat gelei het tot die dominansie van die etnies-nasionale staat asook die skeiding van etniese groepe in Europa gaan waarskynlik elders herhaal word. Verhoogde verstedeliking, geletterdheid en politieke mobilisasie; verskille in bevolkingsaanwasse, die ekonomiese prestasie van verskillende etniese groepe en immigrasie sal die interne strukture en grense van state uitdaag. Of dit nou polities korrek is of nie; etniese nasionalisme sal voortgaan om die wêreld van die een-en-twintigste-eeu te vorm.”

Mense ag die nasiestaat vandag as die vanselfsprekende vorm van politieke assosiasie terwyl die gedagte van ‘n ryk uiters skaars is. Die geskiedenis toon egter dat mense vir langer in Ryke as in Nasiestate gewoon het.

Gedurende die dae van die Hapsburg- en Romanofryk was die handel- of middelklasse grootliks Duitsers of Jode. In die Ottomaanse ryk was hulle Armeniërs, Grieke of Jode, terwyl die werkersklasse etnies uiteenlopend was.

Die militêre kompetisie tussen die ryke het hulle genoop om te moderniseer ten einde hulle ekonomieë in staat te stel om die nodige weermagte te produseer en te onderhou. Hierdie modernisering van die ekonomieë het massageletterdheid en maklike kommunikasie genoodsaak. Die grootliks landbou-gerigte etniese groepe soos die Tsjegge, Pole, Slowakiërs en Oekraïners het verstedelik, net om agter te kom dat dit onmoontlik is om ekonomies te vorder in werksplekke wat nie jou taal en kultuur deel nie. Sprekers van dieselfde tale het begin om hul lotgevalle as gedeel te ervaar en om hul gemeenskappe teenoor ander te definieer. Uiteindelik het hulle ook begin om state van hul eie op te eis.

Michael P. Todaro en Stephen C. Smith skryf in Economic Development dat (my vertaling): “Etnisiteit en geloof gereeld ‘n wesenlike rol in die sukses of mislukking van ontwikkelingspogings speel. Dit is duidelik dat hoe groter die etniese- en geloofsdiversiteit van ‘n land, hoe groter is die kans dat daar interne twis en politieke onstabiliteit sal wees. Dit is daarom nie verrassend nie dat die mees suksesvolle onlangse ontwikkelingservarings – Suid-Korea, Taiwan, Singapoer en Hong Kong – in homogene kulturele samelewings voorgekom het.

Vandag is daar ‘n gewilde illusie dat ons in ‘n wêreld van individuele regte, oop grense en internasionale reg leef. Tog ervaar die duisende Afrikane en Asiërs wat jaarliks sterf in hul pogings om Europa binne te kom dat sy grense in werklikheid nie so oop is nie. ‘n Opname sal toon dat daar in 1900 vele state in Europa was wat nie oor ‘n enkele dominante etniese bevolking beskik het nie, terwyl daar in 2008 slegs twee sulke state oor is, waarvan een (België) geleidelik besig is om in twee te verdeel. Die separatistiese projek het in Europa geseëvier; nie verdwyn nie.

Suid-Afrika as politieke entiteit is veel meer tekenend van dié van ‘n ryk as van ‘n nasiestaat. Die grondgebied is so groot soos dié van Wes-Europa, terwyl elf tale amptelik erken word.

Die apartheidsregering wou nie die nodige finansiële opofferings maak om etniese nasiestate op ‘n geordende wyse te laat ontstaan nie. Die ANC-regering daarteenoor, skroom nie om die instrumente van modernisering mildelik op die landelike bevolkings te laat neerreën nie. Die plakkerskampe wat soos paddastoele opspring, toon duidelik aan dat die proses van verstedeliking onstuitbare momentum geniet.

Die Amerikaanse militêre skrywer, James F. Dunnigan, beskryf Suid-Afrika as ‘n moontlike toekomstige konflikgebied. Hy skryf dat multikulturalisme die vloek van Afrika is terwyl Suid-Afrika nie anders is nie; dat demokrasie ‘n hoog aangeskrewe doel is, maar dat dit ‘n glibberige dier is wat in gewapende wanorde opeindig indien dit nie bymekaar gehou kan word nie.

Geweldpleging vorm ‘n omgewing waarin daar meer verloorders as wenners is. Die gedagte daaraan laat my naar word. Dit hoef egter nie die enigste uitweg te wees nie. Om Carel Boshoff (IV) aan te haal: “Sedert 1900 het die geografiese gebied wat ons as Suid-Afrika ken oor ses drasties verskillende grondwette beskik. Die nuutste sal in alle waarskynlikheid nie die laaste een wees nie.”

As Oraniër is dit vir my verblydend om te sien hoe die groei van die dorp, ekonomies sowel as demografies, vir Afrikaners aandui dat daar ook vir ons hier in Suidelike Afrika ‘n ruimte is waarin ons onsself sal kan uitleef.

Vaarwel aan die Afrikanervolkstaat

Ek lees op Praag dat daar diegene is wat knaend die Volkstaatkonsep wil propageer. Ek glo hulle is opregte en goeie, broederlike Afrikaners. Hulle glo dit is die enigste Afrikanerredding, maar tog betwyfel ek of hulle self vanuit ‘n woning in Orania praat. Gryp hulle nie maar na strooihalms nie aangesien daar tans geen ander alternatiewe Afrikaneroplosings aangebied word nie behalwe die steriele droom dat daar eendag ‘n geografiese politieke tuiste vir ‘n homogene groep Afrikaners sal wees?

Wat is die harde, onsmaaklike en ontbewisbare feite?

Ná omtrent 15 jaar, is Oranje se bevolking ongeveer 200 siele. Jong inwoners wat nie daar werk kan bekom nie, verhuis weer terug na ander dele van die land (ek het al van sodanige persone persoonlik teëgekom in Pretoria). Oor dieselfde tydperk het letterlik honderde duisende Afrikaners eerder verkies om permanent na die buiteland te verhuis, om daardeur totsiens aan die Afrikaanse taal en kultuur te sê. Die huidige geslag Afrikaners daar sal nog Afrikaans tuis praat, maar die daaropvolgende geslagte sal geabsorbeer word deur die taal en kultuur van hulle nuwe volkstuiste. Meer Afrikaners, asook ‘n groter persentasie, is vir die Afrikanerkultuur verlore sedert 1994 as gevolg van emigrasie, as Afrikaners wat gesneuwel het gedurende die twee Boere-oorloë.

Die ANC of enige ander swart regering het nie eers nodig om Orania teë te staan nie. En hulle doen dit ook nie. Die Afrikaner doen dit self. Die idee van Orania of enige ander Volkstaat het net nie by die oorgrote meerderheid Afrikaners posgevat nie, afgesien van die klein handjievol wat dit vandag soos ‘n godsdiens aanhang. En as die oorgrote meerderheid Afrikaners dit nie aanvaar nie, sal dit nooit van die grond af kom nie, maar ‘n afgesonderde Afrikanerghetto in ‘n kleurlingsee in die woestyn bly, met ‘n goeie kans om uiteindelik tot niet te gaan soos die geval was met Eldoret in Kenia, Humpata (Dorslandtrekkers) in Angola en die Afrikaners in Argentinië. Die meeste Afrikaners met wie ek praat, weet nie eers waar Orania is nie, maar vermoed dat dit êrens in die Karoo is. Al word daar nou ook hoe indringend gesoek na ander dele van die land vir ‘n alternatiewe Volkstaat, sal die steriele gevolge dieselfde wees.

Die oorspronklike entoesiasme vir Orania in Constand Viljoen se tyd by baie Afrikaners het buitendien met die jare erg verflou, en die konsep onder die jonger en nuwe geslag Afrikaner is byna uitgesterf. Dit is amper ‘n verleentheid vir die Vryheidsfront om te erken dat dit nog op sy agenda is. Die Vryheidsfront Plus is tans sterk op die Universiteit van Pretoria se kampus verteenwoordig, maar wees verseker dat die idee van Orania onder die studente nie eers ter sprake kom nie. Die ingenieurs, dokters, kunstenaars, dosente, ens., wat daar gaan gradueer, bedink nie eers Orania nie, wat nog gepraat om soheentoe te wil verhuis! Indien hulle wel ooit verhuis, sal dit vir seker na die buiteland wees.

Die grond, verbeteringe, waterbronne, besighede, minerale, ens., binne enige voornemende Volkstaat, behoort vandag òf aan die een of ander privaateienaar òf aan die staat, wat ‘n markverwante prys vir hul grond en ekonomiese bronne sal wil hê, net soos die blanke boere ‘n markverwante prys vir hulle grond wil hê wat die staat uitkoop. Wie gaan dan die grootskaalse kapitaal verskaf om die huidige eienaars uit te koop om ‘n Afrikanervolkstaat uit te kerf? Die Afrikaner het 'n keuse om die grond en bestaande ekonomiese bronne uit te koop of te vat. Laasgenoemde sal ‘n oorlog tot gevolg hê en internasionale sensuur op die koop toe, en is definitief nie ‘n opsie nie. Die huidige lappie grond, ‘n paar plase groot, wat tans Orania beslaan, is nie groot genoeg indien jy omtrent 2,5 miljoen Afrikaners wil huisves in ‘n ekonomies haalbare gebied nie. En indien die grond wel aangekoop word, wie gaan die geld verskaf om die anderskleuriges te betaal om weg te trek? In beide gevalle weet ons sal die Afrikanergesin of indiwidu dit nie doen nie, asook geen Suid-Afrikaanse regering nie. Die regering sukkel juis tans om geld bymekaar te maak om blanke boere uit te koop!

Alles kan uiteidelik tot geld gereduseer word. Dit is gewoon 'n ekonomiese wet. Werkskepping en inkomste kan nie spontaan geskied nie. Die ekonomiese wette wat betrekking het op aanvraag en aanbod, geld om enige ekonomie suksesvol te kan bedryf. Die haalbaarheid van die Bantoetuislandbeleid van Verwoerd het gefaal juis as gevolg daarvan dat daar nie behoorlik deur sy opvolgers aan die ekonomiese beginsels en wette gehoor gegee is nie, gedurende ‘n tydperk toe ‘n blanke Volkstaat wel moontlik was. Die demografiese verskuiwing die afgelope twintig jaar ten nadele van blankes, het veroorsaak dat dit nie meer moontlik is nie. Ideologie kan nie bewerkstellig word ten koste van bewysbare ekonomiese beginsels en wette nie.

Die Kleurlinge, Grieke, Jode, Portuguese, Indiërs, blanke Engelssprekendes en ander minderhede wat hierdie land saam met die Afrikaner deel, beleef hulle eiesoortige kultuur en praat steeds hulle eie taal onderling, maar het nogtans geen begeerte om 'n eie Volkstaat te skep nie. Hulle weet dit is nie haalbaar nie. Alhoewel die Afrikaner, in vergelyking, ‘n groot minderheid in die land verteenwoordig, bly hulle tog ‘n onbenydenswaardige minderheid en sal moet, soos die ander minderhede, aanvaar dat hulle nie die reg vir hulleself kan toe-eien om ‘n onafhanklike Volksstaat te verkry nie. Nie eers die grootste minderheidskultuur in die land, naamlik die 8 miljoen Zoeloes, sal dit vir hulleself kan of wil regkry nie.

Die Jode en die Moslems as minderhede het dit in hierdie land reggekry om ‘n sentrale struktuur te skep vir hulself om hul belange suksesvol te bevorder sonder ‘n eiesoortige regering. Ons Afrikaners sal dieselfde moet doen indien ons wil bly voortbestaan. Waar die Jode en die Moslems internasionale steun geniet van hul eie mense, het die Afrikaner geen internasionale bondgenote nie, en sal op sy eie vernuf moet staatmaak. Die Afrikaneruitdaging is nie om eenheid onderling te probeer bewerkstellig nie, want dit was geskiedkundig, en nou ook, nooit deel van sy geaardheid nie, maar om strukture (verkieslik ‘n sentrale struktuur) die lig te laat sien wat verskillende denke en belange onder heterogene Afrikaners saambring vir die groter Afrikanerbelang, plaaslik sowel as internasionaal.

справка для выезда

Verwoerd en volkstate

‘n Vorige skrywer op Praag (ongelukkig kan ek sy brief nie op die web weer vind nie) het geskryf dat die Afrikaner ‘n behoefte het aan ‘n leier soos Verwoerd om hom weer rigting te gee. Hy is reg, maar ongelukkig, indien daar een sou kom, is dit te betwyfel of hy die Afrikaner om hom geskaar sal kry soos wat Verwoerd dit reggekry het.

Daar was nie voor en weer daarna ‘n tyd in die Afrikanergeskiedenis dat die Afrikaner vanaf Tafelberg tot die Limpopo; vanaf die Oranje- tot die Kunene-riviere; eenstemmig saamgestaan het nie. Hoekom was dit? Myns insiens was die redes daarvoor die volgende:

1. Die beleid soos Verwoerd dit uiteengsit het van swart state, elk gegrond op eiesoortige taal en kulturele trots, internasionaal gelyk aan die blanke Suid Afrikaanse staat, was logies en destyds uitvoerbaar gewees. Tipiese voorbeelde van eietydse verdelings is te vinde in Siprus (Turkse en Griekse verdeling); in Indië (Pakistan/Moslem en Indiër/Hindoe verdeling); om maar net ‘n paar voorbeelde te noem.

2. Verwoerd het die intellekuele status en persoonlikheid gehad wat dit kon laat slaag indien sy lewe nie voortydig kortgeknip was nie. Ongelukkig vir die Afrikaner was sy opvolgers van mindere intellektuele stofasie gemaak en het hulle die beleid hopeloos laat misluk en verwronge laat voorkom. Vorster het die status quo daarna behou, behep met sy gholf; om populêr onder blankes te wees en om as bemiddelaar op te tree tussen Ian Smith van Rhodesië en die swartes van daardie land. Botha het probeer om ‘n alternatiewe rigting in te slaan met sy driekamerstelsel wat skaars van die grond af kon kom, en ook om die ondankbare Amerikaners te help (met groot Afrikanerlewensverliese) in hulle stryd teen Rusland met die oorlog in Angola; en oor De Klerk wil ek nie eers van praat nie.

3. Verwoerd het die swart leiers wat hy mee te doene gehad het altyd beleefd en op gelyke voet behandel. Hy het nooit hoogmoedig of minagtend teenoor hulle opgetree nie. Hy het hulle ook nie as minderwaardig behandel en beskou nie. Die swart leiers van sy tyd soos Matanzima, Botha Sigau, die hoof van die Zionistiese kerk, ens. (om net ‘n paar te noem) het hom gerespekteer, en selfs liefgehad. Hoekom het dit gebeur dat die swartes ná sy dood so ‘n haat teenoor die blankes, veral Afrikaners van hierdie land begin koester het, ‘n haat wat die nuwe geslag Afrikaner vandag nog mee opgeskeep sit?

Ná Verwoerd se moord, het die Nationale Party stelselmatig begin verbrokkel. Hertzog het Vorster verkwalik dat hy, dws. Vorster, Verwoerd se beleid laat stilstaan het, en dat hy geen noemenswaardige uitvoering aan Verwoerd se beleid van afsonderlike ontwikkeling gegee het nie, en sodoende het hy van die Nasionale Party weggebreek om die HNP te vorm. Die Nasionale Party na Verwoerd het tiranniek teenoor die swartes begin optree, met sy lagwekkende “klein apartheid”-vervolgings; die drankwet wat swartes van alkohol probeer weerhou het; instromingsbeheer; blanke werksresevering; ontugwetgewing; gedwonge verskuiwings; afdwing van Afrikaans op die swartes; die industriële Bantoestangrensgebiedbeleid, ens. Treurnicht (Dr “No”), die predikant, was behep met die morele standaarde van Suid-Afrika; het TV teengestaan, vuurvreter teen rassevermenging, ens. en weggebreek om die Konserwetiewe Party te vorm.

Nou was die Afrikaner in drie kampe verdeel en vinnig besig om polities te verarm. Afrikaner teen Afrikaner teen Afrikaner! En om nog die pap aan die roer te sit, verskyn die AWB, die Afrikanergrap op die toneel met sy splintergroepe soos onder andere die BBB, wat die Afrikaner soos die “hill billies” van Amerika laat voorkom het. Die swartgevaar het verwissel na die swarthaatpolitiek onder Afrikaners na Verwoerd se dood as gevolg van die verset van swartes teenoor Afrikanerpolitiek en -vervolging van die dag.

Die groot Verwoerdprent is intussen heeltemal misgekyk van gelyke en gerespekteerde state in Suid-Afrika. Die klem het intussen geval op kleinlikhede en binnegevegte tussen die valse profete wat die Afrikaner erg mislei en verdeel het, en wat dit daarna vir De Klerk maklik gemaak het om die land aan die ANC sonder 'n skoot te oorhandig, om sodoende sy internasionale Nobelprys te verdien (die enigste Afrikaner om dit ooit reg te kry). En hierdie tydperk word nou internasionaal gesien as “The Verwoerdian Era”! Verwoerd word lelik misken, met Hitler vergelyk en as ‘n demogoog verteken. Nee, ek sê vir jou, die “Verwoerdian Era” het geëindig met die messteek van ‘n malman, ‘n duiwel, wat Verwoerd doodgemaak het, wat die Afrikaner se lig laat verflou het. Wat daarna gevolg het, noem ek die “Era van Afrikaner- Babelse verwarring”. En daardie verwarring geld vandag nog.

Die geleenthede vir ‘n Afrikaner- of blanke staat is vir ewig verspil. In Verwoerd se tyd was daar 9 miljoen swartes teenoor 6 miljoen blankes in die tradisionele blanke gebiede, met omtrent 18 miljoen swartes in die tradisionele swart gebiede. Afsonderlike ontwikkeling was toe haalbaar gewees. Vandag is daar omtrent 4 miljoen blankes in die voorheen tradisionele blanke gebiede teenoor meer as 30 miljoen swartes in dieselfde voorheen tradisionele blanke gebiede, met ander woorde swartes wat oor die grens instroom om die blanke persentasie nog verder te laat krimp. Die Afrikaner na Verwoerd was ekonomies selfsugtig, Hy wou nie toelaat dat industrie binne die tuislande gevestig word nie, maar op die grens binne die blanke gebied. Goedkoop arbeid van die swart state (soos Lesotho vandag), sonder enige ekonomiese infrastruktuur, is ingevoer. Vergelyk dit met ander lande, veral in Europa, wat hul eie arbeiders teen mededinging van buite beskerm. Die gevolg? Werksoekende swartes het in die blanke gebiede ingestroom, nieteenstaande die pogings tot instromingsbeheer… Pleks om die 9 miljoen swartes in die blanke gebied aansporings aan te bied om in die swart gebiede werk te gaan soek, het die omgekeerde gegeld. Moenie die ANC vir ons lot vandag blameer nie (en ek is hoegenaamd nie ‘n ANC-ondersteuner nie). Die Afrikaner het net homself vir sy huidige lot te blameer.

Ja. Die Afrikaner sal ‘n manier vir homself moet vind om binne ‘n swart staat selfstandig te kan oorlewe. Dit gaan definitief nie in die vorm van enige vorige tradisionele Afrikaner- (Boere-) of volkstaat wees nie.. Dit is nou definitief nie meer prakties moontlik nie. Wie weet, miskien kry ons tog weer ‘n leier in die toekoms van Verwoerd se gestalte om die Afrikaner leiding te gee, maar met ‘n heel ander inisiatief.

для автомобильного

Oor die Oraniagebied

Mense staar hulle blind in die "staat" gedeelte van volkstaat. Baie van van Heerden se stellings sou in 'n mate waar gewees het indien Orania 'n onafhanklike land sou wees, maar dit is nie. En ontwikkel word as 'n etniese gebied vir Afrikaners sonder om oorweging aan staatkundige onafhanklikheid te gee. Baie lande of etniese gebiede kry hul water vanaf buurlande en as kompetisie vir water 'n probleem gaan wees gaan Afrikaners in klein "geperforeerde" buurtes 'n baie groter xenofobiese probleem, van formaat hê.

Ek kan net so hard redeneer dat, oom Piet van Pofadder tans sy blikkieskos van Kaapstad af "invoer" of dat Eddie van Ellisras
Gauteng toe moet ry as sy masjinerie breek. Ek dink nie dat enigeen militante eensydige onafhanklikheidsverklaring in gedagte het nie selfs al groei ons in die hele groter streek in. En daar is geen rede hoekom die Orania gebied nie deelnemend kan wees tot die RSA ekonomie nie. Ek sien Orania in die toekoms meer as 'n Afrikaner heimat met 'n vloeibare grens.

Met die Kleurlinge in die gebied, dit is bykans 'n onbenullige probleem as dit vergelyk met die demografiese werklikhede van die res van die land, en die ANC het ons mooi geleer hoe om transformasie en bemagtiging te gebruik sodat dit nie in 'n morele krisis ontaard waar mense te-na gekom word nie. Met die oog op 'n baie groter Orania, daar sal baie infrastruktuur ontwikkeling moet plaasvind, en ja dit gaan duur wees en tyd vat, maar alle ander gebiede is demografies so teen ons dat slegs oorlog en bloedvergieting dit moontlik sou maak.

Ek wens ek het alles geweet, maar ek kan net antwoord uit my eie ervarings en perspektiewe. Daarom wil ek na jou laaste punt toe aanbeweeg "Wat ons myns insiens moet doen—vir die volgende twintig, dertig jaar of langer—is om gemeenskap-bewus te word, om te werk aan ons beveiliging en om ekonomies sterk te word. Die gemeenskappe (selfs so klein as `n woonbuurt) sal aanvanklik, of selfs altyd "geperforeer" wees, deurdat daar ook andersdenkendes tussen ons woon. Maar dit maak nie saak nie, want deur doelbewuste verhuising kan ons meerderhede word, waar dit nog nie is nie. En ons skakel tog met mekaar oor andere heen. Dus, waar ons nou bly, in die stad of elders, moet ons met mekaar kontak maak en begin saamwerk in eie belang. Wie weet dan of groot wêreldkragte, wat buite ons beheer is, en ander faktore, dit nie eendag tog moontlik sal maak dat ons `n eie regering het. Dit mag dan ook wees dat die gemeenskappe wat gevorm het `n sinvolle basis vir optrede sal wees."

Dit is hier waar die denkfout plaasvind, in my opinie natuurlik. Ek vertaan ten volle dat meeste Afrikaners nie kans sien vir die
rewolusionêre sprong na volkseiearbeid toe nie, een van die redes is natuurlik omdat ons ekonomies te sterk is. Dit is veral ouer Afrikaners uit die ou bedeling wat obsessies het met mag het (ekonomies, militêr, polities), maar om as verstrooide volk te lewe moet ons MAG hê! Ek dink ons het in 1994 mag afgestaan vir baie generasies om te kom. Om te vra dat ons meer gemeenskapsbewus word gaan nie gebeur nie, ek het dit keer op keer waargeneem, buurtes bly nie" geperforeer" nie – NOOIT.

Partykeer het die buurt vinnig vanaf geperforeerd na gemeng dan na swart beweeg en ander kere stadig. Woonbuurt vir woonbuurt, straat na straat, jy dink jou buurt sal nooit verander nie, maar hulle is almal besig om te verander sy dit teen verskillende tempo's. Die samewerking in eie belang het reeds begin en daar is twee groepe, die wat mekaar help emigreer en die wat vriende en familie se kinders help emigreer. Hoekom weereens noem dat ons moet werk om ekonomies sterk te word as ons proporsioneel tot die res van die bevolking nog altyd buitensporig ekonomies welvarend was en nog steeds is. Ek probeer nie sê dat ons moet verarm nie, maar dalk ons ons definisie van rykdom herdefinieer – ons was nog altyd snobs.

Ek verstaan dat jou betoog nie gemik is op Orania as gemeenskap nie maar op die bevordering van die Noord-Kaap streek as Volkstaat streek vir Afrikaners. Ek glo tog dat dit moontlik is met nog 'n paar Orania projekte maar dit sal geslagte neem om te voltooi. Tog sien ek nie dat daar nog veel Orania projekte gaan wees nie,. Jy het self eerste genoem dat die Afrikaner nie maklik bereid gaan wees tot arbeid nie. Die peilings wat vra, gaan jy emigreer? was JA-stemme van 68% en 62% onderskeidelik.

Al hierdie mense sal seker nie gaan nie maar dit gaan nogtans baie wees wat hulle eiendomme gaan verkoop. Hoe geperforeerd is jou woonbuurt oor 20 jaar? Gaan jy dan sê,ons het nie genoeg ekonomiese magnie? Of dat ons te min is? As jou antwoord op die demografiese vraagstuk "niks-doen" is moet dan eerder nie afbreek aan die wat 'n poging aanwend nie, Spanje maak meer geld uit toerisme as SA uit goud, Orania is nie Spanje nie maar as ons hoofbron van inkomste oor 70 jaar toerisme is – Wat daarvan? Ek wil weer noem om selfs die hele streek as Afrikaner etniese gebied te bevorder beteken nie staatkundige onafhanklikheid nie, as daardie stap ooit geneem word sal dit gedoen word omdat ons daartoe in staat is, maar as die demografiese probleem nie aangespreek word nie is daar oor 70 jaar nie meer veel van 'n Afrikanervolk om van te praat nie – hulle sal wel ekonomiese mag hê, maar ons gaan hulle Australiërs noem. Dus komons ondersteun die wat 'n poging aanwend en hou op kritiseer.

Attie Schutte

.___

miomare yachting Лобановский

Afrikanergebiede

Die gedagte is êrens al genoem dat die Oraniagebied nie ‘n onafhanklike land word nie. Daarmee stem ek saam. Dit kan ‘n mens daar probeer doen. Want dan hoef jy jou nie te bekommer oor ‘n redelik goeie voedselvoorraad nie, nie oor die onthouding van water nie, nie oor elektrisiteit nie, en jy hoef ook te probeer om nywerhede daar te vestig nie.

So tussenin, terloops. Nou weer net oor ‘n eie land. As ons skielik sou kon spring na die infrasturktuur en kundigheid van byvoorbeeld Japan, dan kan ons enige plek aan die gang kom, want ons voer in wat ons nodig het en ons is sommer ryk en kan ons self handhaaf. Ons ekonomiese en militêre vermoë sal ons instaat stel om ooreenkomste met die buurland te beding. Maar dit werk nie so nie. Ons is min, en daar is nie geld nie. Israel kry steun van Jode oor die hele wêreld. Iemand wat nou hier in Suid-Afrika kuier, wat ons ken, sê dat hy vir ‘n ryk Jood in Kanada werk. Op ‘n stadium het hy ‘n pak tjeks van so ‘n 10 mm dik, van die Jood, gesien. Dit was alles vir Joodse organisasies!

Dan het die Jode ook nog oral simpatie, tot so ‘n mate dat jy blykbaar in die tronk kan beland as jy sê dat die Duitsers nie 6 miljoen Jode doodgemaak het nie. Tot sulke absurde punte werk manipulasies! Teenoor hierdie skouspel van steun staan ons by die teenoorgestelde pool. Hulle het die woord apartheid gedemoniseer (soos Egbert sê) en ons dra die gewig. Verder, wat geld betref, wil ek nog die ryk Afrikaner sien wat groot bedrae geld skenk aan Afrikaner pogings waar dit nie polities korrek is nie! En, afgesien van geld, is daar tog stappe van ontwikkeling en baie skoolgeld om te betaal.

Dit is daarom wat ons vir nywerhede naby alles moet wees om te kan kompeteer soos wat ons ontwikkel van meer basiese bedrywe na ander. En in elk geval, waar alles gunstig is in ander lande, koek nywerhede saam in trosse van dieselfde soort. En dis of naby die basiese materiale of naby die mark, afhanged van die tipe nywerheid. Beleggings van oorsee sal ook net in sulke gunstige gebiede gemaak word.

Nou weer my argument verder, as dit gaan om gemeenskappe en nie ‘n moontlike Afrikanerland nie. Dan sê ek tog: hoekom gaan swaarkry in die Oraniagebied, met min ontwikkelingsvoordele om jou heen? Jy het nie al die sportgeleenthede om jou heen nie; jy het nie die koopgeleenthede nie , nie die kultuurgeleenthede, die opleidingsgeleenthede ens. nie. ‘n Mens kan nog voortgaan om al die voordele te noem van byvoorbeeld in Pretoria te bly. Al hierdie voordele is tog waarvoor ons en ons voorouers gewerk het. Hoekom kan ons dit nie geniet nie? Hoekom moet ons alles afgee aan ander om alles weer van onderaf te probeer opbou, in gebiede waar hierdie dinge nie nou is nie.

Ek stem nie met die argument dat gemeenskappe in die ontwikkelde gebiede noodwendig sal uitrafel nie. In al die stede oor die wêreld heen is daar buurtes waar die Jode bly, of die Moslems, of die Portugese, of Sjinese (Chinatown in San Francisco, en ek dink amper in Johannesburg is daar ook ‘n Chinatown). Dit is ook so dat soos wat swartes woonbuurte in die VSA oorneem trek die blankes uit na hul eie gebiede want hulle word deur swart kriminele aangeval—hoe swarter die gebied hoe meer sulke voorvalle is daar. Daar ontstaan dus in die stede swart gebiede en blanke gebiede. Sover my kennis strek, bly die tradisionele blanke Amerikaners in die stede dus toenemend by hul eie mense.

Dit is so dat sommige geperforeerde gebiede uiteindelik in ander hande sal val. Maar dan sal daar ander wees wat sal voortbestaan en sal uitbrei. Dit sal wees omdat dit in Afrikaners se eie belang sal wees om te groepeer. In sulke plekke sal dit makliker wees om bendes te bestry.

En wie weet verder wat die toekoms sal bring. Daar was nou vir ‘n hele tyd pogings om ‘n “regering” saam te stel wat namens die Afrikaners kan praat. Dit sal ook nog werklik gebeur. En dan sal hierdie Afrikaner gemeenskappe (insluitend Orania) ankerplekke vorm vir so ‘n “regering.” Ek wil nie sê dat oorsese kragte dit vir ons gaan doen nie, maar met die tyd kan die sieklike beheptheid, en skuld gevoel van die Weste dalk verander en kan daar dalk meer simpatie vir ons wees.

Ten slotte twyfel ek baie of ons bereid sal wees om ons eie werk te doen. Dit lyk my of Israel dit nie regkry nie. Duitsland voer Turke in om te werk. Siprus kry bediendes van Sirilanka. Die ou Israeliete in Bybelse tyd het ander volke gehad wat vir hulle gewerk het. As ‘n mens dus hierdie punt aanvaar, dat die meeste Afrikaners nie van bediendes ontslae wil wees nie. Is daar baie nuwe argumente op die tafel. Dan maak die gemeenskappe hier waar ons in die ontwikkelde gebiede is die meeste sin. In so ‘n gemeenskap, sê maar in Pretoria, sal daar dan Afrikaners woon, met so ‘n 10% Engelssprekendes, en 3% swartes. Dan sal miskien 20% van die mense bediendes elke dag van buite kry. Ons sal daar egter ons Afrikaanse skool hê, en dit sal ons kultuurgebied wees.

Willem van Heerdenplay arabian nights

Vergane is die dae van terugsit en wag

In Willem van Heerden se brief “Oraniagebied nie reg vir 'n volkstaat”, stel hy dat die Oraniagebied nie perfek is nie; daarom moet Afrikaners eerder hul eie gemeenskappe bly versterk, sodat daar later met die ingryp van wêreldkragte, ‘n “beter” regering vir Afrikaners saamgestel kan word. Van Heerden sluit sy argument as volg af: “Wie weet dan of groot wêreldkragte, wat buite ons beheer is, en ander faktore, dit nie eendag tog moontlik sal maak dat ons ‘n eie regering bekom nie?”

Ek wil egter aanvoer dat Afrikaners alleen oor ‘n eie regering gaan beskik indien ons self ‘n regeerbare gebied ons eie maak deur dit as volstrekte meerderheid te beset, bewoon en te bewerk.

Dit is tog duidelik vanuit die steeds voortslepende Zimbabwiese-drama dat geen wêreldkrag of ander faktore ons gaan bystaan nie. Al wat oorbly is om ons behoud vanuit die grond af op te bou.

Die Oraniagebied tot aan die Weskus is en bly die enigste gebied wat as ‘n Afrikanerland beset en ontwikkel kan word, omdat dit demografies die enigste streek is waarin Afrikaners enersyds ‘n volstrekte meerderheid kan vorm terwyl dit groot genoeg in omvang is om sleutelhulpbronne in te sluit terwyl dit ruimte vir ontwikkeling en militêre maneuvrering laat indien nodig.

Al is die Oraniagebied nie perfek nie, ondersteun die volgende argumente dit as potensiële Afrikanerland:

1. Afrikaners moet meer onafhanklik van vreemde arbeid word, want:

a. Vreemde arbeid word onekonomies weens vlakke van produktiwiteit en drakoniese arbeidswetgewing,

b. Agt uit elke tien huisrooftogte word gepleeg op grond van inligting wat rowers ontvang van huishulpe, tuiniers en mense wat die inwoners ken volgens ‘n onlangse artikel in Rapport

c. Jong en minder bevoorregte Afrikaners is bereid om teen die heersende gemiddelde tariewe van arbeiders te werk, mits indiensopleiding en vordering moontlik is.

2. Orania beskik oor ‘n groter, skoner en betroubaarder varswaterbron as Johannesburg en die Vaaldriehoek op grond van sy nabyheid aan die Vanderkloofdam. Volgens die Departement van Waterwese is die kapasiteit van die Vanderkloofdam 3 171 miljoen kubieke meter, terwyl die Vaaldam se kapasiteit 2603 miljoen kubieke meter is. Die hoogste piek invloei in die twee damme was 6700 kubieke meter per sekonde in die Vanderkloofdam, terwyl dit 4800 vir die Vaaldam was.

3. Die vloei van water na Orania kan nie afgesny word nie want:

a. Dit sal veroorsaak dat die hidrokragsentrales in die Lesotho-hoogland en Oranjerivierskemas nie sal werk nie, wat die elektrisiteitstekort in Suidelike Afrika sal verhoog.

b. Dit sal watervloei na Namibië afsny, wat groot verliese vir daardie land en ‘n internasionale insident sal veroorsaak.

c. Watervloei kan net afgesny word totdat damme begin oorloop.

4. Boerdery in die Benede-Oranje is hoogs-produktief en winsgewend. Hoë hitte-eenhede laat boere toe om twee gewasse per jaar op dieselfde grond te produseer, terwyl ‘n baie wye verskeidenheid van gewasse geproduseer kan word, onder andere aartappels, tafeldruiwe, sitrus, graan en neute.

5. Volgens die Oesskattingskomitee word die volgende produksie uit die Noord-Kaap verwag, uitgedruk as persentasie van totale landswye produksie. Dit sluit gewasse soos aartappels en vrugte uit, maar toon dat Afrikaners wat ongeveer 6% van die land se bevolking uitmaak, nie honger sal lei nie:

i. Mielies: 540 700 ton (8%)

ii. Grondbone: 21 700 ton (37%)

iii. Koring: 250 000 ton (12%)

6. Orania bied lae oorhoofse kostes vir nywerhede as gevolg van relatiewe goedkoop arbeid, sentrale ligging in die land op verspreidingsroetes na die Kaap en Gauteng terwyl goeie veiligheid kostes vir sekuriteit en versekering teen diefstal oorbodig maak.

7. Orania ontvang volhoubare elektrisiteit wat onder andere d.m.v. hidrokrag opgewek word by die Vanderkloofdam.

8. Orania bied ‘n sorgvrye en hoë kwaliteit lewe aan die Afrikaners wat daar woon.

9. Orania word internasionaal erken as ‘n Afrikanergemeenskap omdat dit uitsluitlik deur Afrikaners bewoon word en as sulks kan dit ook aanspraak maak op beskerming as minderheidsgemeenskap volgens die Suid-Afrikaanse Grondwet en Internasionale konvensies soos deur die VN aanvaar.

10. Ekonomiese groei word vandag hoofsaaklik gedryf en ondersteun deur die hoë-tegnologie en dienste sektore. Vervolgens is dit moontlik om ‘n sterk en suksesvolle ekonomie op Orania te vestig en volhoubaar te onderhou sonder om bedreig te word deur die uitputting van natuurlike hulpbronne.

Afrikaners is so verstrooid oor Suid-Afrika, dat elke gesin in werklikheid as alleenstaanders moet veg teen die bedreigings van misdaad en vyandige staatsmasjinerie. Die stryd is huidiglik so onregverdig dat ons nie eers daarin slaag om ons dorpe se name te behou of skole soos Ermelo Afrikaansmedium te hou nie. Om nie eens van moorde te praat nie. Ons bestaande gemeenskappe is toonbeelde van agteruitgang op elke gebied vir die Afrikaner.

Hoop kan slegs volhoubaar geskep word waar dit moontlik is om projekte aan te pak en te voltooi wat resultate lewer.

Orania en haar gebied is vir my ‘n vlam van hoop. Saam kan ons as Afrikaners dit soveel meer maak.

Ebert Terblanche

Фильчаков Харьков

Oraniagebied nie reg vir ‘n volkstaat

In hierdie stuk word ‘n aantal argumente gestel dat die Orania-uitbreidingsgebied nie geskik is vir ‘n Afrikanerland nie. Dit handel nie oor Orania as gemeenskap nie.

Die eerste punt, wat vir alle gebiede geld, is dat ons volk myns insiens nie bereid is om vreemde arbeid te los nie. Maar indien tot ‘n groot mate wel, dan geld die volgende nadele betreffende Orania.

Dit is afhanklik van water wat van 'n buurland afkomstig is. En soos wat die kompetisie vir water al groter word, sal die kwesbaarheid toeneem.
Omdat voedsel net met besproeiing geproduseer kan word, is dit ‘n duur proses en daarby kan slegs ‘n beperkte hoeveelheid geproduseer word. Die Afrikanerland sal dus sy voedsel moet invoer, selfs al sou die hoeveelheid water wat nou deurgelaat word dieselfde bly.
Omdat besproeiing duur is, is dit gewoonlik nodig om besproeingsgrond intensief te bewerk en gewasse te kies wat daarby pas. Dit is dus arbeidsintensief. En dit is juis ‘n swak punt van ons volk dat ons nie noemenswaardig eie arbeiders het nie.
Die gebied is baie swak geleë vir nywerhede, want dit is ver van grondstowwe en ver van die mark. As iemand daar byvoorbeeld ‘n yskas wil maak, moet hy die staalplate, elektroniese toebehore, ens. alles van Gauteng af invoer. As hy ‘n probleem het dat iets nie werk nie, moet hy gou Gauteng toe ry om die probleem op te los. En as hy dit klaar gemaak het, moet hy dit weer terug vervoer Gauteng toe om daar te verkoop. Toebehore kan natuurlik oorsee gevind word en ook daarnatoe uitgevoer word, maar dan geld dieselfde argumente. Dit is dus nie betalend om daar iets te vervaardig nie. Ek weet daar is items waarvan die vervoerkoste klein is, byvoorbeeld om juwele of horlosies te maak. Maar dit verg ‘n gevorderde kundigheid wat ons nie het nie, en in elk geval sal ons moeilik met byvoorbeeld Sjina kan meeding. Maar, ons moet in elk geval ‘n sterk onderbou van “growwe” nywerhede hê (yskaste, motors, vragmotors, trekkers, implemente) wat ons ook self sou kon doen as ons ‘n geskikte plek het, maar dis nie die Oraniagebied nie.
Die Oraniagebied is afhanklik van elektrisiteit wat van elders moet kom. Daar is nie steenkool, ruolie of ander energiebronne nie. Dit kan wel kernkrag wees, maar hoe begin jy so ‘n kragstasie wat seker R20 miljard sal kos?
‘n Mens kan mos nie ‘n verdeling van Suid-Afrika maak volgens oppervlakte nie. Indien dit die Oraniagebied moes wees, as dit moontlik sou wees, dan sal dit relatief uitgestrek wees en ‘n duur infrastruktuur verg.
Daar is baie Kleurlinge in daardie gebied. Dit sal moeilik wees om van hulle te skei in ‘n eie land, want hulle praat Afrikaans, en is nader aan ons.
Die argument van “dat daar nog niks is, en ‘n mens dus makliker aan die gang kan kom”, gaan ook nie op nie. Eerstens is daar tot dusver niks om goeie redes soos wat ek hierbo genoem het. En tweedens, gestel dat dit moontlik sou wees om ‘n sterk nywerheidsgebied te vestig, dan sou dít die suigkrag wees wat vreemdes soontoe trek. Dus sou hierdie soort van probleem net uitgestel word vir later, indien ontwikkeling wel moontlik sou wees.
Dis ook nie die deel waarvoor ons geveg het nie. Dis nie waar die meeste van ons woon en die vrugte van ons ontwikkeling geniet nie. Ons verdien tog iets beters. Dit is vir die meeste van ons vreemd en ek wil amper sê dat as dit die keuse sou wees die meeste van ons oorsee toe sou gly in plaas van te bly.
En, laastens, wat baie belangrik is. Dit sal nie moontlik wees om in die Oraniagebied magsmiddele op te bou wat ‘n mens in staat sal stel om jouself te handhaaf in geval van probleme met ander lande nie. Om sterk te wees moet jy ‘n sterk ekonomie hê, en by voorkeur strategiese bronne hê waar andere van afhanklik is. En dít het die Oraniagebied nie. Die gebied is juis afhanklik van bure.

Ten slotte, hoekom nou soos ‘n martelaar gaan kopstamp teen ‘n muur in daardie verlatenheid, met sulke sterk argumente teen jou. Soos reeds gesê, praat ek nie van Orania as gemeenskap nie. Dit is wel aan die gang, en ‘n goeie oefening daarby. Moet dit net nie propageer as ‘n land vir die Afrikaner nie, want dan probeer die maghebbers ons netnou op dáárdie syspoor rangeer om daarna van ons te vergeet—‘n irrelevante groepie waarna toeriste kan gaan kyk, maar met geen mag of invloed nie!

‘n Land vir die Afrikaner is nie nou moontlik nie, behalwe as daar miskien êrens ‘n gebied is wat niemand anders wil hê nie. Die Oos-Transvaalse gebied wat ons Oranjewerkers destyds as Hartland gepropageeer het, was wel moontlik uit ‘n posisie van mag. Dan sou dit moontlik wees om druk- en trekkragte in werking te stel om so ‘n land te herwin.

Nou is dit anders. Wat ons myns insiens moet doen — vir die volgende twintig, dertig jaar of langer — is om gemeenskapsbewus te word, om te werk aan ons beveiliging en om ekonomies sterk te word. (Ons moet ekonomies nou op eie bene begin staan, want daar is nie eintlik plek in die staatsdiens of groot maatskappye nie.) Die gemeenskappe of groeipunte soos die Oranjewerkers dit genoem het, (selfs so klein as ‘n woonbuurt) sal aanvanklik, of selfs altyd “geperforeer” wees, deurdat daar ook andersdenkendes tussen ons woon. Maar dit maak nie saak nie, want deur doelbewuste verhuising kan ons meerderhede word, waar ons dit nog nie is nie. En ons skakel tog met mekaar oor andere heen. Dus, waar ons nou bly, in die stad of elders, moet ons met mekaar kontak maak en begin saamwerk in eie belang. Wie weet dan of groot wêreldkragte, wat buite ons beheer is, en ander faktore, dit nie eendag tog moontlik sal maak dat ons ‘n eie regering bekom nie? Dit mag dan ook wees dat die gemeenskappe wat so gevorm het ‘n sinvolle basis vir toekomstige optrede sal wees.

Afrikaners behoort almal na Weskus te trek

Ek wil die redaksie van Praag gelukwens met die hoofartikel 'n week gelede, Olieprys skep ook politieke vrae vir Afrikaners, want dit is myns insiens een van die belangrikste stellings wat nog hier gemaak is.

Laat ons nou nie toelaat dat dit by die een oor in en by die ander oor uitgaan nie. Laat ons 'n gesonde debat voer oor die onderwerp.

Net soos die Jode, wat yl verspreid oor die hele aardbol woon, is die Afrikanervolk ook yl verspreid oor die grootste deel van Suider-Afrika.

Ons leuse van "Eendrag Maak Mag" kan nooit tot sy reg kom as dit so aangaan nie.

Ons moet, soos dr Dan Roodt sê, nader aan mekaar beweeg. Dit kan nie, en sal ook nie, oornag gebeur nie, maar laat ons minstens 'n begin maak.

Indien 'n mens die demografie van Suid-Afrika in die oppervlakte van die land sou indeel, kry jy so plus minus 60 000 vk km wat aan die Afrikaner/Boerevolk toekom.

Ek besef dat die meerderheid Afrikaners sal nou onmiddellik protesteer en sê ons verdien meer as 5% van die land se oppervlakte, maar mense, besef julle nie dat 'n halwe eier beter as 'n leë dop is nie?!!! Ons kan aan die ANC, en aan die wêreld daar buite sê:"Ons eis MINSTENS 60 000 vk km., maar ons veg vir veel meer, omdat ons méér as dit verdien." Die motivering kan later in detail uitgespel word, waarom ons meer verdien, maar die punt wat ek wil maak, is dat ons minstens op 'n minimum van 60 000 vk km moet voet by stuk hou, omdat dit "demokraties" geregverdig is.

Oor die ligging van daardie 60 000 vk km kan (en MOET) daar nog lank oor geredeneer word. Histories behoort die Wes-Kaap gesamentlik aan die bruinmense en die Afrikaner. Die Voortrekkers het Noord-Natal Wettiglik van die Zoeloevolk gekoop. Die Vrystaat en die ZAR was internasionaal erken as soewereine Boere republieke. En so kan ons aangaan. Elke individu het sy/haar eie voorwaardes en definisies van watter grond aan die Boerevolk behoort.

Die feit is egter dat demografie nog altyd die Afrikaner se grootste vyand was. Ons kan sê Gauteng behoort aan ons, of Noord-Natal, of watter deel van die land ook al, maar as daar in Natal 10 miljoen swartes is, teenoor 300 000 Afrikaners, dan is die demografie verkeerd, en beteken historiese of sentimentele oorwegings NIKS.

In die lig daarvan, sou die Karoo ons beste keuse wees. Of dit nou 'n gewilde besluit gaan wees of nie, in die Karoo is die demografie aan die Afrikaner se kant.

Indien 'n gebied afgebaken word wat van die Weskus tot by Orania strek, wat 'n breedte van 100 km het, kom 'n mens min of meer by 'n sommetjie van 60 000 vk km uit. So 'n gebied sal dan oor 3 baie belangrike eienskappe beskik: 'n gunstige demografie, 'n kuslyn, en 'n varswaterbron – die Oranjerivier.

As mens 'n reguitlyn van Orania af tot by die Olifantsriviermond sou trek, sal die R63-teerpad min of meer die gebied se ruggraad vorm. Die enigste stukkie pad wat nog nie geteer is nie, is die twee bergpasse tussen Vosburg en Carnarvon. 'n Afstand van sowat 100 km.

Afrikaners wat elders in Suid-Afrika woon, behoort hulle in groot getalle in daardie gebied te vestig. Sowat 50 km na weerskante van die teerpad, van Orania tot by Strandfontein, moet as Afrikanergebied verklaar word, en moet fisies deur volkstaatgesinde Afrikaners beset word. Die volgende dorpe is ter sprake: Strandfontein, Vredendal, Lutzville, Koekenaap, Klawer, Vanrhynsdorp, Nieuwoudtville, Calvinia, Williston, Carnarvon, Vosburg, Britstown, Strydenburg, Hopetown en Orania. Dit is ons enigste redding!!!

'n Ander gebied wat oorweeg kan word, is die Tuinroete. Mosselbaai en Jeffreysbaai is tradisioneel die twee belangrikste Afrikaner-vakansieoorde, en daar woon ook reeds baie Afrikaners. Ongelukkig woon daar net soveel swartes en bruinmense in daardie streek, wat dit demografies moeilik maak.

Die Xhosa het eintlik geen regte in daardie gebied nie, aangesien die Afrikaner en die Xhosa mekaar eers in 1771 by die Gamtoosrivier (oos van Jeffreysbaai) ontmoet het. Wes van die Gamtoos is Afrikaner en Kleurlinggebied. Die Breederivier kan as wesgrens van 'n Afrikanergebied beskou word. Die kus is die natuurlike suidgrens, en die N1-pad by Touwsrivier tot by Hanover kan die noordgrens vorm. 'n Kleiner gebied, wat slegs tot by die berge strek, sal ook aanvaarbaar wees. Dit sluit distrikte soos Ladismith, Oudtshoorn, Willowmore, en Graaff-Reinet in, terwyl die plat wêreld van die Groot Karoo dan uigesny word. Op George is 'n groot lughawe wat tot 'n Internasionale lughawe ontwikkel kan word. Oudtshoorn, waar die Nasionale Kunstefeeste gehou word, is in die middel van die gebied. Mosselbaai, Suid-Afrika se belangrikste Afrikaner-vakansieoord, is daar naby. Knysna, wat 'n internasionaal bekende toeristeparadys is, is daar naby. Swellendam, wat een van die eerste Boere-republieke was, is daar naby. Die Langkloof, wat die land se grootste produsent van appels is, is daar naby. Jeffreysbaai, waar reeds duisende Afrikaners gevestig is, en wat wêreldbekend is vir sy branderplankryers, is daar naby.

Die gebied tussen die Breederivier en die Gamtoosrivier, het dus geweldig baie pluspunte, maar daar is derduisende volksvreemdes wat die gebied met ons mense deel.

Die derde keuse is die gebied tussen Pretoria en Nelspruit. Ek is nie goed bekend met daardie streek nie, en weet dus nie wat al die voor- en nadele is nie. Dr Roodt sal beter kan oordeel oor daardie gebied. Wat ek wel weet, is dat die Hoëveld geweldig baie swartes het, en na my persoonlike mening onaanvaarbaar is. Maar, dit is Suid-Afrika se rykste streek.

Navorsing wat deur dr Willem van Heerden van Morgenzon gemaak is, toon dat die gebied tussen Welkom en Nelspruit (die gebied loop in 'n halfmaan van Welkom, oor Standerton, Ermelo, tot by Lydenburg) ons land se rykste streek is. Van landbouprodukte, mynbou, elektrisiteit, tot steenkool is volop in daardie streek. (Ek het met die tong in die kies vir dr Van Heerden gesê:"Willem, daar is nog iets wat hierdie 'Hartland' van jou die meeste het, dis swartes!") Ons wat in Kaapland gewoon het, ken die Kleurlinge, maar die miljoene swartes wat mens in die noordelike provinsies teëkom, ken ons nie in die westelike deel van die land nie.

Maar, die Gautengers en die mense van Mpumalanga moet self hul gebied propageer, en motiveer waarom hulle dink dit is die beste plek vir 'n volkstaat. Ek beveel aan dat lesers dr Willem van Heerden se boekie, "Hartland van die Afrikaner" sal lees. Lees ook "Afrikanerland – 'n Gebiedsaanduiding", deur Bruwer, Verwoerd, Van den Berg, Van Heerden en Fischer. In laasgenoemde boekie word Richardsbaai, Utrecht en Vryheid by die Welkom-Nelspruit-gebied bygevoeg, om sodoende 'n stukkie kusgebied in te sluit.

Elke keer wanneer 'n Afrikaner vermoor, verkrag, gemartel en getraumatiseer word, moet ons die familie en vriende van die slagoffers bearbei en versoek om dit te oorweeg om na 'n gebied e verhuis waar dit veiliger is. In die proses sal ons mense begin konsolideer en in groter getalle nader aan mekaar beweeg.

Ek sê weer, die woestyn is 'n ongewilde keuse, maar dit is die veiligste plek om te wees in tye van oorlog, geweld en misdaad. Maak die Weskus en die Karoo u keuse. Kies reg! Stem Weskus!

De Klerk het sy spreekbeurt lankal verloor

Dis weersinwekkend om te aanskou hoe oud-president De Klerk sy rug ex post facto in die pers probeer styf maak oor problematiek wat primêr veroorsaak is deur die insigloosheid en gebrek aan ruggraat by hom en sy trawante wat hul eie mense tydens die onderhandelings met die ANC versaak het.

De Klerk en sy eertydse kabinetskollegas het hul spreekbeurt lankal verloor oor aangeleenthede en gevolge wat hulle destyds redelikerwys moes voorsien het.

Niemand sal vir hulle standbeelde bou nie. Die huidige bedeling is hul standbeeld.

топкарго отзыв

Leon Schuster behoort Reitz-fliek te maak

Waar kan ons vir Leon Schuster in die hande kry om aan hom ‘n skitterende voorstel te maak?

Dink net as hy as oud-Reitzman en gesoute humoris daardie gewraakte video van sy koshuiskannetjies kan vat en met presies dieselfde tema dit sou improviseer en uitbou tot ‘n volwaardige fliek, met die volle deelname van al die Squizas en wonderlike swart kommediante waarvan ons weet – soos wat Jamie Uys so skitterend reggekry het.

Die globale mark daarvoor is enorm groot bewys.

Dink net as ons daardie fliek kan bekendstel by die braaivleisfees van die kinders van die Broederbonders soos wat Dana Snyman en Prof Pierre Theron beoog.

Dit kan vir die land in die geheel en vir die Afrikaners in die besonder potensieel van onstkatbare waarde wees en so ook die tantieme en kopiereg aan die koshuis!

Sodoende skep ons dalk 'n beter toekoms vir ons kinders ook.

компрессоры

Barkly-wes se spookhospitaal

Elke keer as ons daar verbyry dan sien ons dat Barkley – Wes se nuwe voltooide hospitaal langs die plakkerskamp en hoofpad nog leeg staan met al die ligte aan nadat dit lankal oënskynlik voltooi is. Dis nog nie in bedryf nie – miskien in afwagting van die toerusting, personeel, ens.

Niemand sal verbaas wees as die aangrensende plakkers tydens winterkoue onder vriespunt daar skuiling gaan soek nie: bekend as hospitaalbesetting.

Staatkundige adviseurs vd ANC soos prof. Dirk du Toit in die parlement het reeds groot stukrag verleen aan onteiening van blanke eiendom gegrond op die kunsmatige arbeidsprobleme wat as plaasbesetting bekendstaan.

Niemand sal dus verbaas wees as die regering nou die onbewoonde strandhuise en vakansie-akkomodasie, stadsale en kerkgeboue onteien om aan die vlugtende buitelanders te gee nie. Dit verteenwoordig die ontwikkelde eiendom van blankes teenoor die onontwikkelde eiendom van die stamgronde en stamgebiede.

Die vlugtelingkampe sal seker regeer moet word soos die tuislande van ouds – en dan het die wiel heeltemal gedraai en begin ons van voor af met apartheid, grensnywerhede en paswette – sonder wet en orde en binnelandse veiligheid.

Mens kan dit seker landsbesmetting agv regeringsbesetenheid noem. Dit geld ook Alec Erwin se opmerking oor vreemdelingehaat waarin hy hoop dat lig in die buurstate die vlugtelinge soos motte na hul tuislande en stamgronde sal teruglok.

bridal accessories belt

Fritz Joubert Dequesne

Lesers mag dalk onthou dat Joan Abrahams, tant Mossie van die Troepies, navorsing gedoen het oor Fritz Joubert Dequesne, die susterskind van Genl Piet Joubert, die boerespioen en krygsgevangene op Bermuda wat van daar ontsnap het en ‘n geheime organisasie in die VSA gestig het om Britse bote te saboteer. Die berugte ‘Bermuda Triangle' het sy naam so gekry, word bespiegel.

Gedryf deur sy passievolle haat vir diegene wat sy ma en sussie doodgemartel het tydens die Boereoorlog het hy Kitchener gejag totdat hy hom gedood het in 1914 deur die sinking van die Britse boot in die noordsee deur ‘n Duitse duikboot. Hy was self op die boot en is opgepik deur die duikboot. Die verhaal kom uit die boek The Man Who Killed Kitchener.

Hy was ‘n Duitse simpatiseerder en het vir die VSA se geheime diens gewerk tot en met Pearl Harbour – en is toe in die tronk gesit oor sy Duitse sentimente tot met sy dood in 1958. Sy flambojante lewenswyse het begin as kampioenswaardvegter tydens sy studentejare. Toe die oorlog uitbreek en ‘n Kaapse rebellie veroorsaak, is hy byna tereggestel as Kaapse rebel.

Een van sy skuilname was James Bond en Ian Fleming, die skepper van die karakter, het op Bermuda gebly toe hy sy boeke geskryf het. Hy was ook ‘n tydgenoot van Bram Fischer wie se lewe ook gekenmerk is deur passievolle haat en tragiese dood.

Natuurlik ontstaan die baie belangrike regsvraag of Stellenbosch Universiteit nie ook Fritz Joubert Dequesne moet vereer nie. Sy beroemde lewensstrewe en patetiese dood het veel groter betekenis en waarde het as dié van Bram Fischer.

Beide het wel volksvreemde ideologieë gehad: die een Duits en die ander Russies.

Relevante skakel op Wikipedia

topcargo отзыв

Die Afrikaner, die wolf en die kulturele rewolusie

Daar was al profesieë en krisisvrese onder baie volke. Maar die Afrikanervolk reageer met afgryse sowel as afwagting op syne. Daar is Oehoeroe, die nag van die lang messe, asook vrese vir die oliekrisis, die voedselkrisis en ŉ rits ander. Hoewel enigeen van dié krisissse sekerlik ŉ moontlikheid het om op groot skaal skeef te loop, verlekker sommige Afrikaners hul in die verslegtende toestand wat ons tegemoet gaan.

Die Afrikaner sit vasgevang in ŉ lewenswyse wat selfvernietigend is, Niemand was so erg betrokke by die Afrikaner se politieke ondergang as die Afrikaner self nie. Die Republiek is vrywillig aan ander volke oorhandig tussen 1961 en 1994 deur ons eie arbeidspraktyke waar ons werk skep vir ander volke en ons ekonomiese afhanklikheid van ander vergroot het. Kodesa en uiteindelike magsoorgawe was slegs die politieke afsluiting van die voorafgaande proses.

Gedurende die sewentiger- en tagtigerjare het die demografiese werklikheid so verswak dat baie Afrikaners hulle nie meer met die stelsel van apartheid kon versoen nie en drie belangrike breukgroepe kon geïdentifiseer word:

Liberaliste – het die stelsel as verdrukkend gesien, kon nie ŉ rewolusionêre sprong maak na ŉ genormaliseerde bestaan nie en het beroep op die beëindiging van die stelsel sonder die daarstel van enige alternatief.

Konserwatiewes – het gepleit dat na die oorspronklike apartheidsteorie teruggekeer word afgesien van die feit dat die oorspronklike plan oorambisieus en slegs gedeeltelik in die praktyk toegepas kon word.

Ver-regses – Hulle het geagiteer dat die Boererepublieke herstel moes word o.g.v. historiese regte deur politieke afdwinging ongeag die feit dat weinig Afrikaners se lewenswyses hom daartoe leen en dat geen gebied bestaan het waar ons ŉ etniese meerderheid was nie.

Daar was individue en regse organisasies wat opgemerk het dat die bestaande orde op ŉ bestaanskrisis gaan uitloop en geskree het: “Wolf!”. Die Afrikaner was egter polities en militêr in beheer van die hele land en kon afsonderlike skole, universiteite en so te sê enigiets afdwing en het dan ook. Daar is so baie “Wolf!” geskree, dat een man gedink het hy is ŉ wolf (wit) en ŉ paar oningeligte individue wou aansluit denkende dat dit ŉ kultuurorganisasie was. Dit is ietwat tong in die kies gestel, maar regse politiek is in die tyd gekenmerk deur ondeurdagte militante optrede maar geen rewolusionêre verandering in die lewenswyse wat die toestand van politieke agteruitgang teweeggebring het nie.

Na 1994 het dieselfde lewenswyse onverpoos voortgegaan en kan ek met gemak argumenteer dat Eugene Terreblanche en Max du Preez dieselfde lewenswyse voer. Die een is bly ons sterf uit, die ander een woedend. Gedragsverskil – geen. Regses en liberaliste verskil slegs in hul ervaring van die NSA, nie in hul optrede nie. Die skrywer Arthur Kemp alhoewel kontroversieel het in ŉ treffende onderhoud die selfvernietigende gevolge van apartheid en die onhoudbaarheid van selfs die huidige bestel op onbetwisbare wyse uitgewys:

“Apartheid had to fall: the only question was when, not if. And the politicians who sold it to White South Africans as their only hope and salvation, lied: either deliberately, or out of ignorance of the reality of the relationship between demographics and power.”

“The only way in which Afrikaners can be saved, is if they come to understand the relationship between demographics and power: with no risk of over repeating this critical point, namely, that those who occupy a territory, determine the nature of that territory.”

Dis 14 jaar na die einde van apartheid, met dieselfde selfvernietiging maar ons het nou die bykomende aftakeling van ŉ land wat in kriminele anargie gedompel is sowel as ŉ antagonistiese regering, Ons is magteloos tot op die punt waar selfs ŉ afsonderlike koshuis onmoontlik is. Het ons gedink dat ons buurte vandag gaan lyk soos 14 jaar terug? Kan enigeen moontlik dink dat dit oor nog 14 jaar sal lyk soos nou? Die patroon is vasgelê: emigrasie op ŉ egalige pas met sporadiese opvlamming tydens onsekere tye. Niemand weet eens hoeveel gaan en hoeveel bly nie, baie Afrikaners weier om sensusvorms in te vul, baie gaan met vakansie en kom net nooit terug nie. Die dier kruip nader, in die verte kan ons die gegrom al hoor maar niemand wil eerste skree “wolf!” skree nie.

Die eerste optrede van Afrikaners wat as kultureel rewolusionêr beskryf kan word, is die stigting van Orania en alhoewel dit as konserwatief en as ver-regs beskou word, is hierdie optrede geensins in lyn met behoudende regse optrede nie, maar eerder links omdat dit skeppend en rewolusionêr 'n gedragsverandering vereis. Selfs met die sterk etniese sy daarvan sou Wladimir Lenin ten aanskoue van ŉ gemeenskap wat saamwerk op alle vlakke ter verbetering, opheffing, groei en geluk van al sy burgers dit as perfekte vrywillige kommunisme kon beskryf. In ŉ Amerikaanse onderhoud met die Chinese president is hy gevra oor die benaming kommunistiese party gegewe die sterk vryemarkstelsel daar, was Lenin se antwoord: “As dit werk, noem ons dit sosialisme”.

Orania behoort dan ook binne sekere perke, tydsgewys verder langs die sosialistiese pad af te beweeg wat toonaangewend gaan wees vir latere Afrikanernedersettings en daarmee impliseer ek direk dat gegewe die huidige demografie en gebruike geen ander bestaan moontlik is nie. Sosialisme is wêreldwyd aangegryp deur verskillende etniese groepe tot voordeel van slegs hul groep. Elkeen het sy eiesoortige styl en vryemark vermenging daarvan geskep; Afrikanersosialisme se aard sal deur onsself bepaal word i.t.v ons eie behoeftes.

Wil ons werklik wag op ŉ krisis, ŉ katastrofiese gebeurtenis van een of ander aard wat ons van materiële bates vervreem en ons verarm en vernietig sal toelaat om saam te span en ons lewens rewolusionêr te verander? Waarom nie saamspan tot rewolusionêre aksie terwyl ons oor daardie bates, kennis en vermoë beskik nie? Of gaan ons aanhou in die verlekkering van alles wat negatief is? Want as ons uit hierdie passiewe náskok van magsverlies wakkerskrik gaan dit alles behalwe lekker wees!

Carel Boshoff som dit in Afrikanerrewolusie die beste op: “Ook met die ontvlugting in materialistiese individualisme kan die Afrikaner nie vrede kry nie omdat hy ook nie sy gemeenskapsbande heeltemal kon aflê nie. ŉ Nuwe geslag moet opstaan, nie om voortgang te vind met ŉ ou, onherstelbare verlede nie, maar om uitdrukking te gee aan die ideale wat geslag aan geslag verbind en nog nooit heeltemal verlore gegaan het nie.”

“Vir Afrikaners wat hulle met die ou bedeling vereenselwig het, is dit bykans ondenkbaar dat hulle aansprake met sulke linkse inhoud gevul kan word en ŉ Afrikaanse minderheidsbeweging loop ŉ wesenlike gevaar om in reaksionêre agterhoedegevegte om gevestigde belange verstrik te raak. Sonder ŉ grondige breuk, ŉ nuwe begin en mobilisering aan die hand van anderse denkbeelde oor politiek, gemeenskap, taal en kultuur, besit en verbruik, ens., as wat die afgelope dekades aangehang is, is dit moeilik te vermy. Voorwaar ŉ hoë eis vir ŉ verouderende gemeenskap waarop al die kragte van nostalgie losgelaat is”.