Die Afrikaner – praag.co.za

Josef Stalin het eendag vir sy raadgewers gevra: “Hoeveel divisies het die Pous?”

In die denkraam van vandag se politieke kommentators ontstaan die vraag gereeld: “Wat kan ‘n klein groepie Afrikaners vermag teenoor die permanente swart meerderheid? Oftewel, hoeveel divisies het die Afrikaners?”

Hierdie fiktiewe stukkie toekomsgeskiedenis komende van ‘n naamlose skrywer uit Australië het my baie diep geraak. Dit verskaf gewis stof tot nadenke vir diegene wat nog glo dat die “Afrikanerprobleem” met genoeg paaiwerk en breinspoeling vanself sal verdwyn.

Op 3 Februarie vanjaar stuur Reuters die volgende berig uit:

US warns of cyber threat

2010-02-03 13:25

Washington – Google’s recently reported cyber attacks are a “wake-up call” about the vulnerabilities of computer networks to attacks that could cripple the US economy, said the top US intelligence official on Tuesday.

“We cannot be certain that our cyberspace infrastructure will remain available and reliable during a time of crisis,” US Director of National Intelligence Dennis Blair told key lawmakers.

Blair said vital telecommunications and information systems faced threats from “those who would steal, corrupt, harm or destroy the public and private assets vital to our national interests”.

Voortvloeiend uit hierdie nuusberig skryf ‘n oud-Suid-Afrikaner uit Argentinië:

Afrikaners benodig nie divisies nie

“Dit is donkermaan. Die koue winternag is die langste en donkerste in menseheugenis. Sedert drie uur vanmiddag is Eskom se hele kragnetwerk afgeskakel.

Die straatligte is uitgedoof en die verkeersligte almal swart.

Vrywilligers worstel reeds vir ure om verkeersknope te ontstrengel. Byna al die geboue is in donker gehul. Flikkerende kerse verlig sommige woonhuise. Televisie- en radiostasies is stil en beamptes probeer om hul pad met flitsligte deur Auckklandpark se gange te vind. In die kelderverdieping probeer iemand om die bystandopwekker aan die gang te kry.

Maar dit gaan futiel wees. Net kykers met hul eie kragopwekkers sal in staat wees om die nuutste inligting oor die nasionale kragkrisis te hoor.

Die myne is ernstig geraak. Die chroomerts se knetterende plasmaboogsmeltoonde het stil geraak. Die gloeiende smeltkroese se inhoud is besig om tot nuttelose grys chroomrotse te stol. Selfs die goudmyne se draaimeulens het tot stilstand gekom. Duisende mynwerkers is ondergronds vasgekeer.

By die lughawe bestaan ‘n mate van orde vanweë die bystandopwekkers wat vanself aangeskakel het met die kragonderbreking.

Vulstasies is verlate, hul brandstofpompe kragloos. Hospitale sonder kragopwekkers is in warboel en daar is opstande in die oorvol tronke.

Toe die eerste 4 000Mw-kragstasie afskakel, kon die res van Eskom se oorbelaaide kragnetwerk die bykomende vraag nie hanteer nie. Die ander kragstasies het met ‘n domino-effek een na die ander geswik.

Suid-Afrika se krag is afgeskakel. Dit mag vir dae of selfs weke so voortduur. Onrus gaan in die swart voorstede uitbreek en die inkopiesentrums geplunder word.

Suid-Afrika gaan ‘n onseker toekoms tegemoet — die land sal nooit weer dieselfde wees nie…

Dit gaan die land miljarde rande kos om van hierdie skok te herstel. Boonop kan die aanslag enige tyd deur ‘n tweede en derde een opgevolg word, en daar is niks wat enigiemand daaraan kan doen nie.

President Zuma sal waarskynlik dadelik ‘n noodtoestand afkondig. Hy sal dan ook die land se grondwet opskort en krygswet instel. Honderde Afrikaners gaan gearresteer en ondervra word, — nie omdat hulle aandadig is aan die aanslag nie, maar omdat hulle witmense is.

Die kuberoorlog het begin…

In ‘n eenvoudige huis in die beboste buitewyke van Boedapest sit drie jong mans in hul laat dertigerjare en volg die gebeure op CNN. Hulle is Taakgroep 1 wat die fyn beplande aanslag moes uitvoer. Meer as twintig sulke taakgroepe staan regoor die wêreld gereed en wag op hul bevele. Slegs die Leiersraad weet wat die volgende stap sal wees.

Hierdie taakgroepe is lede van duisende hoogs opgeleide Afrikaners wat hulle sedert 1994 in die buiteland bevind. Sedert Thabo Mbeki vir Nelson Mandela opgevolg het, was dit duidelik dat die aanvanklike euforie verby is. Die skrif was toe aan die muur dat die etniese suiwering van die Afrikanervolk eersdaags sal begin. Met hul naïewe magsoorgawe het FW de Klerk en Roelf Meyer hulle met die gevolge van hul verraad lelik misreken. Hulle het nie besef dat ‘n kuberoorlog veel meer skade aan Suid-Afrika se ekonomie en maatskaplike struktuur sou aanrig as wat die geval met ‘n uitgerekte skikkingsproses sou wees nie.

Die Leiersraad in Ballingskap het besluit dat ‘n gewapende opstand nie effektief sal wees nie. Boonop sal die lewens van Afrikaners binne Suid-Afrika daardeur bedreig word. Die enigste wapen wat Afrikaners doeltreffend sal kan aanwend is om hul buitelandse talent in te span om ‘n kuberoorlog te begin en om op ‘n gegewe tydstip die land se hele kragnetwerk lam te lê.

Aanstaande week sal ‘n regsfirma van die Europese Unie onderhandelings namens hul gesiglose kliënte met die Suid-Afrikaanse gesante in Berlyn onderneem. Die regsfirma maan die gesante dat enige poging om vergeldingstappe teen binnelandse Afrikaners te neem, met ‘n tweede aanslag begroet sal word.

President Jacob Zuma het in ‘n verdoemende verklaring op CNN belowe dat die terroriste wat vir die kuberaanslag verantwoordelik was aan die man gebring en summier tereggestel sal word.

‘n Maand voor die aanslag het president Jacob Zuma ‘n opvolgvergadering met Afrikanerorganisasies gehad. Die vergadering het gevolg twee jaar ná die 2 April 2009-vergadering in die Sandton Hilton toe ‘n dertigtal organisasies in goedertrou met hom gesels en hul vrese en aspirasies in voorleggings verwoord het, wat deur ‘n dinee in sy amptelike woning opgevolg is. Soos gewoonlik was Zuma die innemendheid vanself en het hy almal met sy sjarme oorrompel. Die goedgelowige afgevaardigdes het besluit om hom ‘n kans te gee.

Maar daar het dadels van gekom.

Die daaglikse plaasmoorde het onverpoosd aangegaan; straat- en plekname is sonder raadpleging vernoem na onuitspreekbare identiteitslose en fiktiewe swart historiese figure. Afrikaanse skole en universiteite is verengels.

Zuma se aanstellings van sy vriende in belangrike poste, sy verheerliking van die Afrikakultuur met ‘n bulmoordseremonie, sy veelwywery en dosyne buite-egtelike kinders is bewys dat hy maar net nog ‘n Afrikaan sonder enige sweem van Westerse moraliteit, selfbeheersing of morele oordeel is. Presidente omring hulself met hul eie soort, wat niks goeds vir Afrikaners inhou nie. Afrikaners wat hom voorheen teen Mbeki ondersteun het, verfoei hom vandag en sien nie kans om onder dieselfde vlag met hom en sy volgelinge te woon nie.

Selfs die Afrikaners se moederstad se naam is nie veilig nie. Verskeie pogings is aangewend om Pretoria se naam te verander sonder om die stad se inwoners oor die saak te ken. Dit het duidelik geword dat Afrikaners se historiese raklewe aan sy einde gekom het. Ook hul fisiese raklewe het aan sy einde gekom, want daar word daagliks oor wrede moorde en verkragtings berig.

Maar die Afrikanervolk het anders daaroor besluit…

Hulle het ‘n streep in die grond getrek en ‘n opvolgvergadering met Zuma aangevra. Hierdie keer was die luim nie weer so gemoedelik soos by die eerste twee vergaderings nie. Afgevaardigdes was openlik vyandig en het Zuma gewaarsku dat sy regering die ergste moet verwag indien hul redelike en internasionaal erkende eise nie toegestaan en in wetgewing verskans sal word nie. ‘n Goed beredeneerde dokument is oorhandig waarin internasionaal erkende minderheidsregte geëis word. Internasionale regsgeldigheid word deur die volgende dokumente aan hul eise verleen:

Artikel 235 van die Grondwet, wet 108 van 1996.

The United Nations Declaration on the Rights of Minorities.

The United Nations Declaration on the Rights of Indigenous Peoples (2007).

The United Nations International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights.

Pres. Jacob Zuma het dit in ontvangs geneem en plegtig belowe dat sy kabinet indringend daarna sal kyk.

Maar daar het weer niks gebeur nie. ‘n Gesant is na die Presidensie gestuur om hulle te waarsku teen ‘n ontsettende ramp wat die land gaan tref tensy daar aan die redelike eise van die Afrikaners voldoen word. Die versoek is dat ‘n ministeriële taakspan met Afrikanerleiers sal begin onderhandel.

Op televisieskerms word Saterdagaand gewys hoe die gesant geïgnoreer en verjaag word.

In Sondag se Rapport wens Max du Preez dat Afrikaners liewer van hul leë argumente en terughunkering na apartheid wil afsien en dat hulle bly moet wees dat hulle hoegenaamd nog in Suid-Afrika verdra word. In Dinsdag se Beeld verwys Tim du Plessis smalend na die eise en dreigement as die laaste stuiptrekkings van apartheid wat op niks gaan uitloop nie. “Hoe kan ‘n magtelose minderheid homself teen die swart massa om hom handhaaf?”

Donderdagmiddag word Suid Afrika deur die eerste kuberaanslag in die moderne geskiedenis getref.

Oorloë sal nooit weer dieselfde wees nie.

Minderheidsvolke het nie divisies nodig nie…

Die Afrikaner sit vasgevang in ŉ lewenswyse wat selfvernietigend is, Niemand was so erg betrokke by die Afrikaner se politieke ondergang as die Afrikaner self nie. Die Republiek is vrywillig aan ander volke oorhandig tussen 1961 en 1994 deur ons eie arbeidspraktyke waar ons werk skep vir ander volke en ons ekonomiese afhanklikheid van ander vergroot het. Kodesa en uiteindelike magsoorgawe was slegs die politieke afsluiting van die voorafgaande proses.

Gedurende die sewentiger- en tagtigerjare het die demografiese werklikheid so verswak dat baie Afrikaners hulle nie meer met die stelsel van apartheid kon versoen nie en drie belangrike breukgroepe kon geïdentifiseer word:

Liberaliste – het die stelsel as verdrukkend gesien, kon nie ŉ rewolusionêre sprong maak na ŉ genormaliseerde bestaan nie en het beroep op die beëindiging van die stelsel sonder die daarstel van enige alternatief.

Konserwatiewes – het gepleit dat na die oorspronklike apartheidsteorie teruggekeer word afgesien van die feit dat die oorspronklike plan oorambisieus en slegs gedeeltelik in die praktyk toegepas kon word.

Ver-regses – Hulle het geagiteer dat die Boererepublieke herstel moes word o.g.v. historiese regte deur politieke afdwinging ongeag die feit dat weinig Afrikaners se lewenswyses hom daartoe leen en dat geen gebied bestaan het waar ons ŉ etniese meerderheid was nie.

Daar was individue en regse organisasies wat opgemerk het dat die bestaande orde op ŉ bestaanskrisis gaan uitloop en geskree het: “Wolf!”. Die Afrikaner was egter polities en militêr in beheer van die hele land en kon afsonderlike skole, universiteite en so te sê enigiets afdwing en het dan ook. Daar is so baie “Wolf!” geskree, dat een man gedink het hy is ŉ wolf (wit) en ŉ paar oningeligte individue wou aansluit denkende dat dit ŉ kultuurorganisasie was. Dit is ietwat tong in die kies gestel, maar regse politiek is in die tyd gekenmerk deur ondeurdagte militante optrede maar geen rewolusionêre verandering in die lewenswyse wat die toestand van politieke agteruitgang teweeggebring het nie.

Na 1994 het dieselfde lewenswyse onverpoos voortgegaan en kan ek met gemak argumenteer dat Eugene Terreblanche en Max du Preez dieselfde lewenswyse voer. Die een is bly ons sterf uit, die ander een woedend. Gedragsverskil – geen. Regses en liberaliste verskil slegs in hul ervaring van die NSA, nie in hul optrede nie. Die skrywer Arthur Kemp alhoewel kontroversieel het in ŉ treffende onderhoud die selfvernietigende gevolge van apartheid en die onhoudbaarheid van selfs die huidige bestel op onbetwisbare wyse uitgewys:

“Apartheid had to fall: the only question was when, not if. And the politicians who sold it to White South Africans as their only hope and salvation, lied: either deliberately, or out of ignorance of the reality of the relationship between demographics and power.”

“The only way in which Afrikaners can be saved, is if they come to understand the relationship between demographics and power: with no risk of over repeating this critical point, namely, that those who occupy a territory, determine the nature of that territory.”

Dis 14 jaar na die einde van apartheid, met dieselfde selfvernietiging maar ons het nou die bykomende aftakeling van ŉ land wat in kriminele anargie gedompel is sowel as ŉ antagonistiese regering, Ons is magteloos tot op die punt waar selfs ŉ afsonderlike koshuis onmoontlik is. Het ons gedink dat ons buurte vandag gaan lyk soos 14 jaar terug? Kan enigeen moontlik dink dat dit oor nog 14 jaar sal lyk soos nou? Die patroon is vasgelê: emigrasie op ŉ egalige pas met sporadiese opvlamming tydens onsekere tye. Niemand weet eens hoeveel gaan en hoeveel bly nie, baie Afrikaners weier om sensusvorms in te vul, baie gaan met vakansie en kom net nooit terug nie. Die dier kruip nader, in die verte kan ons die gegrom al hoor maar niemand wil eerste skree “wolf!” skree nie.

Die eerste optrede van Afrikaners wat as kultureel rewolusionêr beskryf kan word, is die stigting van Orania en alhoewel dit as konserwatief en as ver-regs beskou word, is hierdie optrede geensins in lyn met behoudende regse optrede nie, maar eerder links omdat dit skeppend en rewolusionêr 'n gedragsverandering vereis. Selfs met die sterk etniese sy daarvan sou Wladimir Lenin ten aanskoue van ŉ gemeenskap wat saamwerk op alle vlakke ter verbetering, opheffing, groei en geluk van al sy burgers dit as perfekte vrywillige kommunisme kon beskryf. In ŉ Amerikaanse onderhoud met die Chinese president is hy gevra oor die benaming kommunistiese party gegewe die sterk vryemarkstelsel daar, was Lenin se antwoord: “As dit werk, noem ons dit sosialisme”.

Orania behoort dan ook binne sekere perke, tydsgewys verder langs die sosialistiese pad af te beweeg wat toonaangewend gaan wees vir latere Afrikanernedersettings en daarmee impliseer ek direk dat gegewe die huidige demografie en gebruike geen ander bestaan moontlik is nie. Sosialisme is wêreldwyd aangegryp deur verskillende etniese groepe tot voordeel van slegs hul groep. Elkeen het sy eiesoortige styl en vryemark vermenging daarvan geskep; Afrikanersosialisme se aard sal deur onsself bepaal word i.t.v ons eie behoeftes.

Wil ons werklik wag op ŉ krisis, ŉ katastrofiese gebeurtenis van een of ander aard wat ons van materiële bates vervreem en ons verarm en vernietig sal toelaat om saam te span en ons lewens rewolusionêr te verander? Waarom nie saamspan tot rewolusionêre aksie terwyl ons oor daardie bates, kennis en vermoë beskik nie? Of gaan ons aanhou in die verlekkering van alles wat negatief is? Want as ons uit hierdie passiewe náskok van magsverlies wakkerskrik gaan dit alles behalwe lekker wees!

Carel Boshoff som dit in Afrikanerrewolusie die beste op: “Ook met die ontvlugting in materialistiese individualisme kan die Afrikaner nie vrede kry nie omdat hy ook nie sy gemeenskapsbande heeltemal kon aflê nie. ŉ Nuwe geslag moet opstaan, nie om voortgang te vind met ŉ ou, onherstelbare verlede nie, maar om uitdrukking te gee aan die ideale wat geslag aan geslag verbind en nog nooit heeltemal verlore gegaan het nie.”

“Vir Afrikaners wat hulle met die ou bedeling vereenselwig het, is dit bykans ondenkbaar dat hulle aansprake met sulke linkse inhoud gevul kan word en ŉ Afrikaanse minderheidsbeweging loop ŉ wesenlike gevaar om in reaksionêre agterhoedegevegte om gevestigde belange verstrik te raak. Sonder ŉ grondige breuk, ŉ nuwe begin en mobilisering aan die hand van anderse denkbeelde oor politiek, gemeenskap, taal en kultuur, besit en verbruik, ens., as wat die afgelope dekades aangehang is, is dit moeilik te vermy. Voorwaar ŉ hoë eis vir ŉ verouderende gemeenskap waarop al die kragte van nostalgie losgelaat is”.

Etiket: Die Afrikaner

Hoeveel divisies het die Afrikaner?

Die Afrikaner, die wolf en die kulturele rewolusie