Nuus – Bladsy 1101 – praag.co.za

Die outeur wat sy moedertaal versaak het

Milan Kundera

Milan Kundera bly ‘n omstrede figuur in sy land van herkoms. Twee-en-dertig jaar ná sy vertrek uit die eertydse Tsjeggo-Slowakye en agtien jaar ná die val van kommunisme in Praag, is die Tsjeggiese Nasionale Prys vir Letterkunde, 2007, verlede week aan hom toegeken.

"Die volk tree soos ‘n stiefmoeder op. Om Kundera agtien jaar ná die rewolusie (van 1989) te vereer, is, dink ek, ‘n bietjie laat," sê bekende Tsjeggiese akteur Jiri Bartoska. Dit is vir hom ‘n bewys van die "minder goeie karaktertrek van die Tsjegge". Omdat Kundera sy Tsjeggiese burgerskap vir ‘n Franse paspoort verruil het en sy moedertaal versaak het om in Frans te skryf, het die Tsjegge hulle rug op hom gekeer, verduidelik Bartoska.

Vir die kulturele weekblad Kulturni tydenik, "sou dit beter gewees het om aan hom die prys vir onkunde oor sy Tsjeggiese lesers te oorhandig". Verder skryf die blad "dit was hy wat besluit het om sy werk net sporadies in ons land te laat publiseer […] Alle Tsjegge wat nie Frans, Engels of Chinees praat nie moes maar sien kom klaar."

Vir Kundera se blitsverkoper L’insoutenable légèreté de l’être [In Engels vertaal as The unbearable lightness of being] het die Tsjeggiese leserspubliek weliswaar 21 jaar lank gewag. Sy onlangse werke La Lenteur, L’ignorance en Le Rideau is steeds nie in Tsjeggies beskikbaar nie. Van Kundera se vertrouelinge beweer dat hy dit weens leksikale perfeksionime nie wil oorweeg nie.

Kundera is bekend vir sy standpunte oor hervormde kommunisme. Ná Mei 1968 met die Russiese besetting is hy uit die openbare lewe verdryf en het hy na Frankryk uitgewyk in 1975. Hy reis deesdae weer na sy geboorteland, maar altyd anoniem. Hy was ook nie teenwoordig by die toekenningsgeleentheid nie, maar het ‘n boodskap gestuur waarin hy sê dat hy "geroer" is deur die Nasionale Prys.

Vir die groot dagblad, Dnes, het Kundera "beslis ‘n rede gehad om nie op te daag nie". Volgens die blad sou dit ‘n spottery en bitsigheid afgegee het, om nie van kadrovani te vergeet nie. Laasgenoemde was algemene praktyk onder kommunisme waar persoonlikhede se "kwaliteite" onder die loep geneem is. Die Tsjegge het blykbaar nog nie daarvan afgesien nie.

Kundera se kritici haal sy drie onuitwisbare foute op: Sy kommunistiese jeuggedigte, sy onverskillige houding teenoor Tsjeggiese uitgewekenes en sy volharding om nie om verskoning te vra daarvoor nie, bevestig Dnes.

Die Eerste Minister Mirek Topolanek was ook nie teenwoordig nie, alhoewel hy genooi was. Hy het te velde getrek teen die "agterlike provinsionalisme" van sy mede-burgers in sy boodskap wat voorgelees is en mense daaraan herinner dat Kundera wel kritiek teen Stalinisme gelewer het.

Nog opvallend afwesig was president Vaclav Klaus en minister van kultuur Vaclav Jehlicka. Hulle het verkies om ‘n bronsplaat opgedra aan Pavel Tigrid te onthul. Hy word as die groot literêre ballingfiguur onder kommunisme beskou. Vir die Praagse koerant Hospodarske Noviny bly dit ‘n ope vraag of die Nasioanle Prys die afgrond tussen Kundera en sy "oorspronklike taalruimte" ooit sal kan oorbrug.

Die digter Jiri Dedecek wat die seremoniemeester by die oorhandiging in absentia was, het by die geleentheid gesê dat die Prys al lankal aan Kundera toegeken sou gewees het as dit nie was dat almal bang was dat die skrywer dit sou weier nie.

фасадная шпаклевка

Swart mans hou die motorbedryf aan die gang

Volgens statistiek wat Vrydag deur die Nasionale Vereniging van Motorvervaardigers van Suid-Afrika bekendgemaak is, het motorverkope in Oktober vanjaar met amper 7% toegeneem in vergelyking met September-verkope. Brian Riley, hoof uitvoerende beampte van Wesbank, meen dat dit meesal toegeskryf kan word aan ’n toename in swart manlike kopers. Helfte van al die aansoeke wat Wesbank deesdae vir voertuigfinansiering ontvang, is van swart mans afkomstig.

“Die persentasie swart mans wat hul motors deur hierdie bank finansier, het met 22,9% toegeneem teenoor verlede jaar, terwyl die persentasie vir blanke mans afgeneem het,” het Riley gesê. Die swart groei vind hoofsaaklik in die ouderdomsgroep van 26-36 plaas. Ook die tweedehandsemark word geraak. Volgens Riley het swart mans se aankope van tweedehandse motors oor die afgelope jaar met ’n ongelooflike 73,8% toegeneem.

лего магазины

Chinese skrikkerig vir Suid-Afrika

Chinese maatskappye staan tou om in Afrika te belê. Hulle is op soek na grondstowwe om die Chinese ekonomie, wat met sowat 9% per jaar groei, aan die gang te hou. Belangstelling in Suid-Afrika is egter nie so groot nie, hoofsaaklik weens die hoë misdaadsyfer en die gesukkel met visums. Meer as 800 Chinese regeringsmaatskappye is tans in Afrika bedrywig, maar slegs ’n fraksie van hierdie firmas is in Suid-Afrika aanwesig. Van die $11,7 miljard wat teen die einde van verlede jaar deur China in Afrika belê is, is slegs $200 miljoen in Suid-Afrika belê.

Volgens Yabin Zhou, direkteur-generaal van Wes-Asië en Afrika in China se handelsministerie, is die Chinese bekommerd oor misdaad in Suid-Afrika. Verskeie Chinese is naamlik al in die land vermoor. Hierdie nuus het telkens prominente aandag in die Chinese pers geniet. “Hulle is nie bereid om hulle lewens te waag om in Suid-Afrika te belê nie,” meen Zhou. Ten spyte van die vrese oor geweldsmisdaad, bemark China tog Suid-Afrika as ’n toerismebestemming vir sy burgers.

Verlede week het die prentjie ten opsigte van Chinese belegging dramaties verander toe die Nywerheids-en Handelsbank van China aangekondig het dat hulle beplan om ’n 20% aandeel in Standardbank te koop. Dit sal neerkom op die grootste enkel buitelandse aankoop deur ’n Chinese maatskappy.

In die res van Afrika word Chinese beleggers gekortwiek deur swak kommunikasie en logistieke probleme, maar dit demp skynbaar nie die Chinese se entoesiasme nie. China het in 1978 begin om sy ekonomie te herstruktureer. Spesiale ekonomiese sones is geskep om buitelandse maatskappye te trek. Hierdie model word nou in Afrika gebruik, met soortgelyke sones wat deur die Chinese in Zambië, Mauritius en Nigerië geskep is.

In sy antwoord op kritiek dat China bloot in Afrika betrokke is om grondstowwe te bekom, het Zhou gesê dat die Chinese die afgelope 50 jaar al by 900 opheffingsprojekte op die vasteland betrokke was. Dit sluit die bou van gesondheidsfasiliteite, stadions en skole in. Hy het verder beklemtoon dat die regering dit nie goedkeur as sekere Chinese firmas nie die plaaslike Afrika-wetgewing respekteer nie. “Sommige mense bestempel Chinese belegging in Afrika as ’n nuwe soort kolonialisme. Dit is egter oppervlakkig en dui op ’n gebrek aan insig.” Dit is wel waar dat Chinese firmas dikwels huiwerig is om plaaslike burgers aan te stel, het hy bygevoeg. Hulle beskik nie altyd oor die nodige vaardighede nie, kom nie getrou werk toe nie en dan is daar ook taalprobleme.

Zhou het verder daarop gewys dat China self nog ’n ontwikkelende land is, met 130 miljoen mense wat in armoede leef. Beijing, met sy 14 miljoen mense en Shanghai, met sowat 18 miljoen inwoners, is weliswaar welvarende stede, maar op die platteland leef miljoene mense in armoede. Die land se bruto binnelandse produk per capita was laas jaar maar $1 200. Suid-Afrika se BBP word in vergelyking hiermee op $13 300 per kop gereken.

Alhoewel Suid-Afrika dalk nie die Chinese se voorkeur geniet as dit by vaste beleggings kom nie, is Suid-Afrika China se grootste handelsvennoot in Afrika. Suid-Afrika het verlede jaar goedere ter waarde van R46,7 miljard uit China ingevoer en sowat R14 miljard se goedere na daardie land uitgevoer.Фільчаков прокурор

‘Dik, verstikkende groen rook’

Olieryke Angola

Vyf mense is dood en ‘n honderdtal gehospitaliseer in Luanda as gevolg van ‘n "ongeïdentifiseerde siekte" wat in Angola uitgebreek het. Die slagoffers kom almal uit dieselfde woonbuurt volgens ‘n verklaring wat in die hoofstad uitgereik is deur dié land se gesondheidsowerhede.

"Ons weet nie wat die oorsaak is op hierdie stadium nie," het die gesondheidshoof van Luanda, dr. Vita Vemba, oor die staatsradio gesê. Hy het ook aangekondig dat ‘n kommissie saamgestel sal word wat uit spesialiste, omgewingskenners en plaaslike leiers sal bestaan om ondersoek in te stel na die oorsake.

Hy wou nie na enige spesifieke kwessies verwys nie en het verklaar dat hy sal wag tot ná die kommissie se verslag om verdere kommentaar te lewer. ‘n Onafhanklike finansiële blad was minder skugter as dr. Vemba. Wat A Capital betref is die skielike uitbraak van die onbekende "siekte" te wyte aan besoedeling in die Cacuaco-buurt.

Twee weke gelede het inwoners van Cacuaco begin kla oor "dik, verstikkende groen rook" wat by die skoorsteen van ‘n klein petrochemiese fabriek in die omgewing uitborrel. Die direkteur van A Capital, Tandala Francisco, het dit aan Franse joernaliste bevestig. Die rook het intussen opgehou.

Pasiënte kla oor simptome soos moegheid en dat hulle aan die slaap wil raak, asook moeilik praat, word in die tydskrifartikel berig. Dr. Vemba het ‘n nuwe cholera-epidemie en die ebola-virus as moontlike oorsake vir die sterftes uitgesluit.

Die enigste olieraffinadery in olieryke Angola is in Cacuaco, maar die petrochemiese fabriek ter sprake is nie deel daarvan nie. Die fabriek behoort aan ‘n subkontrakteur van die nasionale oliemaatskappy Sonangol.

Byna te veel mense by PRAAG-dinee

Indringende gesprek

Hoewel daar net sestig plekke beskikbaar was by Vrydagaand 2 November se PRAAG-dinee, het daar uiteindelik meer as sestig mense opgedaag van so ver as Clarens in die Vrystaat, Essen in Duitsland en Atlanta in die VSA.

Tydens vraetyd

Ná dr. Dan Roodt se toespraak waarin hy gewys het op internasionale voorbeelde van minderheidsvolke wat teen alle verwagtinge in hul vryheid verkry het, het ŉ indringende vraag-en-antwoordsessie gevolg, waarna daar tot laat in die nag gekuier is.

‘n Katolieke inval in Afrika?

Juan Carlos en Mohammed VI,2005

Wie sê "dis geskiedenis" in die sin van iets vergeetliks, het dit mis. Vir die meeste mense, staatshoofde ingesluit, bly die geskiedenis steeds ‘n brandende kwessie en die voorgenome besoek van koning Juan Carlos van Spanje aan Sebta (Ceuta in Arabies) en Melilla het gemoedere in Marokko gaande.

Die Spaanse koning beplan om die twee enklawes in Afrika wat aan Spanje behoort op 5 en 6 November te besoek. Die twee kolletjies Spaanse grondgebied het internasionale nuuskommentare gehaal vanweë die toestroming van swart immigrante wat poog om Europa ten alle koste binne te dring deur Sebta en Melilla.

Die beplande besoek het egter gesorg daarvoor dat Rabat sy ambassadeur in Spanje teruggeroep het "vir konsultasie" en diplomatieke verhoudinge tussen die twee lande is tans delikaat. Marokko het ook te kenne gegee dat die reis "betreurenswaardig" is en het "volstrekte teenkanting" daarteen uitgespreek.

Vir Marokko sal die Spaanse koning se teenwoordigheid die voortsetting van die "herowering" van die Katolieke konings oor die More wees. Die twee enklawes is onderskeidelik sedert 1580 en 1496 ‘n verdelende kwessie tussen Spanje en Marokko. Marokko voel dat die twee stede nie aan die besetter behoort nie. In Sebta woon daar 74 000 Spaanse burgers en in Melilla 57 000.

Juan Carlos het nog nooit die stede besoek ná 1975 vandat hy as koning dien nie. Ook lede van die onderskeie Spaanse regerings het nog altyd ‘n verskoning gevind om nie daar aan te doen nie, maar die immigrantestormloop in 2005 het José Luis Rodriguez Zapatero genoop om in Februarie 2006 ‘n besoek aan die enklawes te bring.

Marokko het tydens sy besoek met uiterste beheersing gereageer omdat die twee lande se onlangse verhoudinge veral op gemeenskaplike kwessies betreffende immigrasie en anti-terreurmaatreëls gebou is. Die Spaanse minister van buitelandse sake het gister die huidige reaksie van Marokko probeer dedramatiseer en gesê dat die reis nie "goeie verhoudinge en hul strategiese dimensie sal aantas nie".

Sover dit Marokko aangaan, het ‘n segsman van buitelandse aangeleenthede egter daarna herhaal dat die besoek "jammer, onvanpas en ontydig" is. Verskeie groepe het aangedui dat hulle Maandag die voor die Spaanse ambassade sal betoog om druk op Spanje te verhoog asook sy "koloniale verlede" op te haal.

to advertise

Rwanda se voortvlugtende moordenaars

Die Internasionale Rwandese Misdaadhof probeer nou al jare lank om ’n klompie sleutelfigure in die volksmoord van 1994 aan te keer. Die hof is in 1995 in Tanzanië op die been gebring deur die Verenigde Nasies (VN) om diegene wat verantwoordelik was vir die volksmoord vir hul dade te laat boet. Amper ’n miljoen mense is dood in die konflik tussen Hutu’s en Tutsi’s wat Rwanda oor ’n tydperk van 100 dae in 1994 geteister het.

Heel bo aan die lys van misdadigers is die skatryk Félicien Kabuga, vir wie se arrestasie die VSA 5 miljoen dollar uitgeloof het. Hy was een van die meesterbreine agter die volksmoord. Hy het die invoer van kapmesse, grawe en wapens gefinansier waarmee mense doodgemaak is. Hy was verder die eienaar van Radio Télévision Libre des Mille Collines wat haat teen die Tutsi’s aangevuur het deur onder andere na hulle as “kakkerlakke” te verwys.

Volgens gerugte leef Kabuga tans in weelde in Kenia en word hy beskerm deur hooggeplaaste Keniaanse amptenare. Ander bewerings lui egter dat hy in die Demokratiese Republiek van die Kongo skuil. Dit is ’n enorme grondgebied en vele Rwandese wat ’n groot rol in die volksmoord gespeel het, het hierheen gevlug ná die gebeure van 1994. Veertien leiers word steeds deur die Internasionale Rwandese Misdadigerhof gesoek om tereg te staan op die aanklagte teen hulle.

Daar is maar dertien maande oor voordat die sperdatum vir die hof se afhandeling van hierdie sake verstryk, dus is dit waarskynlik dat die voortvlugtende oorlogsmisdadigers nooit voor die hof sal verskyn nie. Diegene wat reeds deur die hof in Arusha veroordeel is, sal aan Rwanda uitgelewer word. ’n Paar van hulle sal egter met die internasionale regstelsel te doen kry as gevolg van hulle leidende rol in die gebeure van 1994. Rwanda is gretig om die sake wat na hom verwys gaan word, self te hanteer. Daar heers egter skeptisisme in die internasionale gemeenskap oor die land se vermoë om sulke hoëprofielsake te hanteer. Daar is reeds duisende aangeklaagdes in Rwandese tronke wat nog verhoor moet word. Amnesty International is bekommerd dat die Hutu-gevangenes nie regverdige verhore gaan kry nie, aangesien die Tutsi’s nou aan bewind is.

Die Internasionale Rwandese Misdaadhof het lande soos Suid-Afrika en Botswana genader om van hierdie volksmoordhofsake te hanteer, maar dié lande het geweier, aangesien Rwanda verkies om dit self te hanteer. 27 Sake is reeds afgehandel sedert die hof met sy werksaamhede begin het. 29 Sake word tans verhoor en nege persone is verhoorafwagtend.

Een van die prominentste sake wat die hof tot dusver hanteer het, was die verhoor van voormalige burgemeester Jean-Paul Akayesu. Hy is in 1998 tot lewenslange tronkstraf veroordeel vir seksuele geweld en verkragting. Dit was die eerste keer dat verkragting as ’n volksmoordmisdaad in ’n internasionale hof erken en gestraf is.

Die swart diamante se fenomenale opkoms

Die jongste verslag van die All Media Products Survey (Amps) toon dat Suid-Afrikaners se inkomste oor die afgelope sewe jaar meer as verdubbel het. Swart verbruikers beskik nou oor 46,5% van verbruikerspotensiaal, in vergelyking met 40,4% vir blankes. Hierdie syfer gaan na verwagting oor die volgende vyf jaar verder styg.

Hierdie verslag is gebaseer op terugvoer van 24 000 mense wat regoor die land ondervra is. Totale persoonlike inkomste vir alle rassegroepe het van R31,1 miljard in 2000 tot R66,7 miljard in 2006/07 gestyg. Gedurende dieselfde periode het blankes se inkomste gegroei van R14 miljard (45% van die totale inkomste) na R23,4 miljard (35,2% van die totaal). Swartes se inkomste het gestyg van R13,2 miljard (42,6%) tot R34,7 miljard (52,1%). Die gemiddelde Suid-Afrikaanse huishouding se inkomste was in 1994 R2 435, in vergelyking met R5 310 vanjaar.

Oor ’n periode van dertien maande het die swart middelklas met 30% toegeneem van twee miljoen na 2,6 miljoen mense. In 1997 was daar maar 8 766 senior swart bestuurders. Hulle getalle het egter toegeneem tot 28 658 verlede jaar. Gedurende dieselfde tydperk het blanke bestuurders verminder van 30 876 na 22 758.

Die volgende items is die gewildste in Suid-Afrikaanse huise:

· TV: 77% van alle huishoudings

· Yskas: 70%

· Hoëtroustel: 62%

· Elektriese stoof: 54%

· Mikrogolf: 42%

Die Daily Sun is die grootste dagblad in die land met 13,9% van totale lesers. Die Sunday Times is nie ver agter nie, met 11,4% van weeklikse lesers, gevolg deur die Sunday Sun met 8,1%. Business Day beskik oor die rykste lesers, met ’n gemiddelde huishoudelike inkomste van R20 159. In die algemene Afrikaanse kategorie, lees 6,6% van die lesersmark Huisgenoot.

Wat televisie betref, trek SABC1 51,6% van kykers, e-tv 36,8%, SABC2 36,3% en SABC3 23,8%. M-Net het 4,5% van die kykersmark en 6,7% kyk na DStv. Metro FM is steeds die grootste radiostasie met 15,1% van luisteraars wat daarop inskakel, gevolg deur Lesedi FM met 11,5%.Лобановский Харьков

Mbeki is ?bereid tot 3de termyn?

Die ANC-president, Thabo Mbeki, het so pas gister sy bereidheid om as derde termyn as dié party se leier aan te bly oor die SAUK-radio herhaal.

ANC-takke het begin met die proses om kandidate vir partypresident te benoem in aanloop tot die partykonferensie in Desember waar ’n nuwe leier gekies sal word. Die leierskapstryd het reeds verskeie binnegevegte in die party tot gevolg gehad en daar heers interne verdeeldheid as gevolg daarvan.

Wie ook al as die ANC-leiers verkies word, sal ook waarskynlik Suid-Afrika se nuwe president word.

Die grondwet laat nie vir Mbeki toe om vir die land se presidentskap te staan as sy tweede termyn in 2009 aan ’n einde kom nie maar volgens verskeie ontleders wil Mbeki aanhou om ’n rol in die SA politiek te speel deur as ANC-president aan te bly.

“Indien daar tydens die benoemingsproses deur ANC-lede gesê word hulle wil hê Thabo Mbeki moet as president van die ANC aanbly, kan ’n mens nie nee sê nie,” het Mbeki aan die SAUK op besoek aan Windhoek in Nambibië gesê.

“As die ANC-lede inderdaad voel dat ek die president van die ANC moet wees, dan sê ek dit strook met die kultuur en tradisies van die ANC, iets wat ek baie goed begryp,” het hy voortgegaan in die kommentaar waaroor Sapa berig het.

Die leierskapstryd sentreer rondom Mbeki en die afgedankte vorige adjunk-president Jacob Zuma wie se steun veral in die Zoeloe-gebied van Kwazulu-Natal gesetel is terwyl Mbeki die heersende Xhosa-stam verteenwoordig.

interview with Александр Фильчаков

Skaamtelose sokkerbase

Die Premier Soccer League (PSL) het R70 miljoen opsy gesit as “’n teken van dankbaarheid” vir hulle onderhandelaars se aandeel in die verkryging van borgskappe. Irvin Khoza, voorsitter van die PSL, het die nuus gister aangekondig. Volgens hom sal die bedrag “proporsioneel verdeel word tussen lede van die onderhandelingspan en ander rolspelers.”

Khoza se aankondiging volg op die PSL se jaarvergadering, waar die besluit oor die R70 miljoen goedgekeur is. Aan die begin van Oktober het Khoza egter gesê dat die PSL nog geen besluit geneem het oor kommissie nie. Trevor Manual, minister van finansies, het destyds in ’n brief aan Steve Booysen van Absa die betaling van kommissie aan die sokkerbase as “eties afstootlik en korrup” bestempel. Absa het ’n borgskap van R500 miljoen aan die PSL toegestaan. Khoza het toe na aanleiding van die minister se kritiek gesê dat geen bestuurslid van die PSL geld sou ontvang nie.

Die PSL-raad het op 30 Oktober vir die eerste keer oor die kwessie vergader en het besluit om eerder die frase “teken van dankbaarheid” as “kommissie” te gebruik. Die 70 miljoen is afkomstig uit borgskappe wat deur die PSL bekom is. ’n Groep van drie persone, naamlik Jomo Sono, Jabu Khumalo en Jose Ferreira, gaan besluit presies hoe die bedrag verdeel moet word.

мой домик для барби

Ha?ti was MIV-poort tot VSA

Die MIV-virus, wat in Afrika ontstaan het, het rondom 1969, tien jaar vroeër as wat voorheen geglo is, in die VSA versprei. Dié inligting is vervat in ‘n verslag getiteld die Proceedings of the National Academy of Sciences wat Maandag, 29 Oktober, vrygestel is. Die studie elimineer die tese dat die siekte deur ‘n homoseksuele Kanadese vlugkelner versprei is.

Daar is vasgestel dat Haïti as die afspringplek gedien het vir die virus uit Sentraal-Afrika om die Noord-Amerikaanse vasteland te bereik. Aldus Michael Worobey, dosent in biologie aan die Universiteit van Arizona en outeur van die studie. Tien jaar voordat die dodelike virus in ‘n epidemie ontplof het, is dit in alle waarskynlikheid deur ‘n enkellopende Haïtiaanse immigrant na die VSA gebring. Daarna het dit na Kanada, Europa, Australië en Japan versprei.

Voorheen is geglo dat "pasiënt zero" vlugkelner Gaétan Dugas was. Dit is egter meer waarskynlik dat verskeie Haïtiaanse immigrante verantwoordelik was vir die oordrag van die virus eerder as ‘n enkele beoefenaar van seksuele toerisme wat ‘n draai in Haïti gemaak het. Dr. Worobey meen dat Haïti eers ná 1970 ‘n gewilde bestemming geraak het en dat die Amerikaanse owerhede eers in die tagtigerjare besef het dat hulle ‘n probleem op hande het toe Vigs die homoseksuele gemeenskap van Los Angeles in 1981 tref.

Die vermiste skakel tussen die VSA en Afrika is volgens die outeur die oudste swart republiek. Volgens Bette Korber, professor aan die Los Alamos-laboratorium, het die virus in die dertigerjare sy verskyning gemaak in jagters wat besmette sjimpanseevleis geëet het. Net soos wat hiënas wat besmet is met tuberkulose nooit die siekte ontwikkel nie, ontwikkel sjimpansees nooit Vigs nie.

Die waarskynlikheid dat die infeksie via Haïti in die VSA beland het is 99%. Deur middel van die analise van bloedmonsters van Haïtiaanse immigrante tussen 1982 en 1983 en die vergelyking daarvan met die monsters van 117 pasiënte uit ander wêrelddele, is genetiese eienskappe uitgewys wat die uitslag bepaal het. Maar daar is ook bykomende elemente wat daarop dui dat Haïtiaanse burgers in wat voorheen bekendgestaan het as die Kongo, vandag die DRK, net ná onafhanklikheidwording in aanraking met die virus kon gewees het.

Die Kongo was een van die lande waar die virus rondom 1930 reeds aangeteken is. Daarbenewens was die begin van die epidemie in die VSA gekenmerk deur ‘n infeksiekoers onder Haïtiaanse immigrante wat 27 hoër was as vir die gemiddelde Amerikaanse inwoner.

10 poker

Gekwalifiseerdes verlaat Afrika

Minder as 10% van geneeshere wat sedert onafhanklikheid in 1964 in Zambië opgelei is, is nog in daardie land werksaam. Die orige 90% het geëmigreer, hoofsaaklik na Europa en die VSA. In Chicago is daar tans meer dokters wat in Sierra Leone gestudeer het, as in daardie Afrikaland. Daar is ook meer dokters van Benin in Frankryk werksaam as in die hele gesondheidstelsel van Benin.

Hierdie mediese voorbeelde dui maar op een faset van die vaardighede wat die Afrika-vasteland verloor. Daar word gereken dat ’n derde van Afrika se universiteitshulpbronne bestee word aan die opleiding van mense wat daarna na die Weste uitwyk. Hierdie probleme is verlede week in Tripoli bespreek tydens die byeenkoms van die Afrika-universiteitevereniging. Sowat 150 afgevaardigdes van regoor die vasteland het die vergadering bygewoon. Die tema van die byeenkoms was “Die Afrika-brein-kwyn: hoe om dit te bestuur – samewerking met die diaspora.”

Die konferensiegangers moes na skokkende statistiek luister, soos dat meer as 30% van Afrika se gegradueerdes nie meer in Afrika woon nie. Nuhu Yaqub, rektor van die Universiteit van Abuja in Nigerië, meen dat “ontwikkelende lande onwetend ontwikkelde lande gesubsidieer het” deur mense op te lei wat die Weste dan “op ’n goue skinkbord sonder enige koste” ontvang. Gilbert Mdende van die Universiteit van Burundi het ’n ander probleem uitgelig toe hy verduidelik het dat die universiteit oor die afgelope tien jaar 63% van sy dosente verloor het as gevolg van sosio-politieke krisisse. Johnson Ishengoma van die Universiteit van Dar es Salaam het weer aangetoon dat lae salarisse en moeilike werksomstandighede vele van sy akademici ander weivelde laat opsoek het, onder andere die land se kabinet.

Sowat 235 000 professionele mense het Suid-Afrika tussen 1987 en 1997 verlaat. Sedert 1997 het die brein-kwyn die land ongeveer $7,8 miljard gekos. Die Arabiese lande in Afrika verloor op hulle beurt weer 50% van hulle dokters, 23% van ingenieurs en 15% van wetenskaplikes wat in hulle lande opgelei is. Net sowat 4,5% van Arabiese studente wat oorsee studeer, keer uiteindelik na Afrika terug. In Ghana se geval verlaat sowat 80% van dokters die land binne vyf jaar nadat hulle hul kwalifikasie verwerf het.

Andrew Othieno, wat verbonde is aan die Vereniging van die Gemenebes se Afrika-universiteite, het ook die beraad bygewoon. Sy werk behels die skep van vennootskappe tussen die universiteite in Afrika en dié in die Verenigde Koninkryk. Hy was maar bra pessimisties oor die situasie: “ Wat ek tot dusver hoor, is presies waaroor akademici in die Verenigde Koninkryk kla: Afrika-akademici praat oor die probleem, net soos hulle al sedert die sestigerjare maak, sonder om ’n oplossing aan te bied. Dit is soos om steeds oor kolonialisme te kla. Die Britte word moeg om dit te hoor.”

’n Senior Suid-Afrikaanse akademikus, wat verkies het om anoniem te bly, het by hierdie kritiek aangesluit. “Al wat ons gehoor het, is ’n herhaling deur rektore van dieselfde probleem. En tog is dit hulle werk om omstandighede te skep waarbinne akademici kan werk en so behoue bly; hulle kan nie net die probleem stel nie. Hulle kla almal dat politici hulle nie ernstig opneem nie, maar dít is hoekom.”

Othieno het verder uitgebrei deur te vertel dat wanneer Britse universiteite Afrika-universiteite nader oor samewerking op gebiede soos inligtingstegnologie, landbou en gesondheidsake, hulle dikwels geen antwoord ontvang nie. “Ons bied finansiering aan vir watter geriewe hulle ook wil bou, akademiese materiaal, rekenaars ensovoorts. Daar is duidelik ’n gebrek aan behoorlike kommunikasie tussen die Verenigde Koninkryk en Afrika.”

Sibusiso Vil-Nkomo, verbonde aan die Universiteit van Pretoria, het konferensiegangers vertel dat Nepad se erkenning van tegnologiese kennis en vaardighede “’n onmisbare stimulus vir ontwikkeling is.” Joseph Okpaku het egter gewys op die onmin tussen Afrikalande in hierdie verband. “Die probleem met Nepad is dat jy nie kan saamwerk met diegene met wie jy in kompetisie is nie, anders vind afpersing plaas – en dit is wat gebeur het.” ’n Ontevrede kongresganger het daarop gewys dat Afrika-leiers gefouteer het deur die Nepad-konsep vir goedkeuring aan die G8 voor te lê in plaas van om dit eers aan Afrikane te verduidelik. Die gevolg hiervan is dat Nepad nie werklik aan Afrika behoort nie.

Geen konkrete stappe is in Tripoli aangekondig om die brein-kwyn te besweer nie.

’n Deelnemer uit die gehoor het ’n bydrae gelewer wat die beraad waarskynlik goed opgesom het: “Ek sien steeds geen Afrika-plan vir wat gaan gebeur as die ontwikkelde wêreld ons in die steek laat wat Nepad betref nie – geen plan vir wat ons op ons eie gaan doen nie. Met wie gaan ons dan praat? Bono?”

set jewellery topcargo кидалы

Zille vra vir meeluisterbande

Helen Zille

Die Kaapse burgemeester, Helen Zille, het die polisie versoek om na die meesluisterbande betreffende die stad se “spioenasie”-skandaal te luister.

Sy het Maandag dié versoek in ’n brief gerig aan die provinsiale kommissaris Mzwandile Petros nadat die polisie die bande aan joernaliste teruggespeel het.

Sy het in ’n verklaring gesê dat Petros die bande aan die Weskaapse premier, Ebrahim Rasool en die leier van die Onafhanklike Demokratie, Patricia de Lille, “voorgelê” het.

Die bande is gemaak deur ’n privaatspeurder, Philip du Toit, wat in die diens van George Fivaz en vennote verkeer. Laasgenoemde is aangestel om die aktiwiteite van raadslid Badi Chaaban te ondersoek.

In die brief sê Zille, wat ook leier van die Demokratiese Alliansie is, aan Petros: “Versuim om dieselfde toegang aan my te verleen sal die persepsie versterk dat die polisie selektiewe inligting aan sekere politieke leiers vir hul eie doeleindes vrystel.”

De Lille het in ’n verklaring vroeër in die dag gesê dat sy Petros ontmoet het en het besonderhede oor sekere bande verskaf, blykbaar dieselfde klankmateriaal wat verlede week aan joernaliste gespeel is.

“Ek kan nou bevestig dat daar meer as 300 bande is,” het sy gesê.

“Indien daar ’n behoefte bestaan om ondersoek in te stel, moet ons as politieke leiers van wettige regeringsinstansies gebruik maak, soos om toestemming van ’n landdros of regter te vra.”

“Om dit op enige ander manier uit te voer, is onwettig,” het sy gesê.

Zille het ’n ondersoek na die “spioenasie”-insident deur ’n vorige regter of senior advokaat belowe ná gerugte dat die stad R98000 betaal het vir ’n ondersoek wat deur die SA gelas op die vooraand van die onlangse oorloopperiode.

Du Toit, wat tans in aanhouding op ’n klag van gewapende roof verkeer, is gevra om bewerings te ondersoek dat Chaaban omkoopgeld aan mederaadslede aangebied het om oor te loop.

Daar is op die bande – wat blykbaar ’n aantal insluit van vóór die Chaaban-ondersoek – by Du Toit se huis beslag gelê deur die polisie wat tans die onwettige meeluistering van telefoonoproepe ondersoek.

построить сауну цена

Olie uit klip

The Times, Londen, het berig dat ‘n toordokter in Zimbabwe die regering olie uit klip belowe het. Vir haar "ontdekking" het sy nie alleen 5 miljard Zimbawiese dollar (R1 miljoen) ontvang nie, maar ook ‘n plaas, voedsel en dienste. Nomatter Tagarira is voorts ‘n stel lyfwagte aangebied om haar en haar "vonds" te beskerm in die Chinhoyi-distrik, 100km van Harare. Zimbabwe ondervind steeds ‘n ernstige brandstoftekort.

Die olie-uit-klip-wonderwerk is na 15 maande egter ontrafel, nadat Tagarira kabinentministers, polisiehoofde en weermagpersoneel oortuig het dat olie uit ‘n sekere klip vloei indien dit geslaan word. Dit blyk nou dat die klip per pyp verbind was aan ‘n ou dieselopslagplek wat uit die Rhodesiese bosoorlog van die sewentigerjare dateer waar ‘n helper van die toordokter die kraantjie op ‘n teken beheer het. Die toordokter se ondergrondse tenk het egter leeggeloop en vir haar toertjie was sy toenemend afhanklik van vragmotorbestuurders vir diesel om die tenk te bly aanvul.

Die regering het in Junie besluit dat haar beweringe genoeg substansie bevat om ‘n "taakspan" af te vaardig om ondersoek in te stel, maar nooit daaraan gedink dat ‘n enkele geoloog ook ewe goed uitsluitsel sou kon gee nie. Die groep het klaarblyklik bestaan uit politici en weermaglede, aangevoer deur die adjunk-polisiekommissaris. Die eerste verslag aan Mugabe se politburo was dat die diesel-uit-die-klip vragmotors sonder probleme laat funksioneer.

Dit is nie die eerste keer dat Mugabe van toordokters gebruik maak om die bevolking te beheer nie. In 1981 het hy gebruik gemaak van Sophia Mbuya Nehanda om sy veldtog om wittes uit die land te verdryf van stapel te stuur. Deur ‘n destydse vertroueling, die minister van gesondheid Herbert Sylvester Ushewokunze, is die moorde op die Afrikaanse Roux-egpaar van Mkwari met behulp van die toordokter beplan. In die hofsake wat daarna gevolg het, het die beskuldigdes en hul handlangers openlik na die haatlike Afrikaners verwys.

Die Van As-moorde by Mudspruit was ‘n voorsetting van dié veldtog. Ten spyte van Ushewokunze se betrokkenheid en die feit dat hy sy eie milisie bedryf het, is hy uiteindelik bevorder en deur Brittanje as vennoot erken. Lord Soames se onderhandelaars wat, nadat hulle met oorweldigende getuienis van die anti-wit veldtog gekonfronteer is, het die versekering gegee dat anti-wit voorstanders van ZANU PF voortaan verbied sal word. Brittanje het egter destyds nie by dié onderneming gehou nie en Mugabe sterk bly ondersteun.

Net soos Tagarira is Nehanda ook uiteindelik aangekla. Haar groeiende invloed het ‘n bedreiging ingehou vir Mugabe. Die daaropvolgende heraanstelling van Ushewokunze in Mugabe se regering het die Los Angeles Herald Examiner op 18 Augsutus 1984 genoop om ‘n artikel onder die opskrif: "Do we want South Africa to become another Zimbabwe?" te publiseer. Brittanje het weliswaar meer as 20 jaar gehad om te reageer teen Mugabe se vergrype waartydens hulle nie ‘n vinger veroer het nie.