Drie wêreldleiers het nou die onderskeiding behaal om op ‘n historiese tyd in Europa kinderloos te wees.
Emmanuel Macron is die nuwe president van Frankryk, en die 39-jarige, wat geen eie kinders het nie, het verbysterend die tweede rondte van die presidensiële verkiesing in Frankryk gewen sonder ‘n party om hom te ondersteun.
Die Duitse kanselier Angela Merkel en die Britse premier Theresa May is ook kinderloos terwyl hulle lewensbelangrike besluite oor die toekoms van hul lande moet neem.
Die opkoms in Frankryk was die laagste ooit in meer as 40 jaar by die stembus. Byna een derde van die kiesers het nie Macron of Le Pen gekies nie, met 12 miljoen wat nie gestem het nie en 4,2 miljoen bederfde stembriewe. Dit is dus opmerklik dat meer as 16 miljoen Franse kiesers hul stemme teen die 20 miljoen uitgebring het wat vir Macron gekies het.
Marine Le Pen het ‘n rekord van bykans 11 miljoen stemme vir Front National van die 47.5 miljoen geregistreerde kiesers getrek, waarvan die meeste jonk is. Dit beteken dat 27 miljoen Franse kiesers, meer as die helfte, inderdaad Macron verwerp het.
Ten spyte daarvan is pro-euro-ondersteuners verheug. Maar is daar regtig ‘n rede om te juig? Die drie belangrikste leiers ly duidelik aan korttermynvisie.
Volgens die Institut de Recherches Economiques et Fiscales in die eerste rondte van die presidensiële verkiesing het 55 persent van die kiesers ‘n Sosialistiese kollektiwitiese beleid gesteun. Met ander woorde: Meer as die helfte van die Franse kiesers wil hê Frankryk en Europa moet wegbeweeg van ‘n vrye markekonomie.
In die tweede rondte het die Franse grootliks Macron gekies om te voorkom dat Le Pen president word, en nie as gevolg van Macron se voorgestelde beleid nie. Maar dit kan binnekort verander.
Sy politieke beweging En marche! het geen basis in Frankryk se laer parlementshuis nie, en amper niks is bekend oor sy ekonomiese siening nie, behalwe sy steun vir ‘n Keynesiese ekonomiese beleid. Die gay en kinderlose Britse ekonoom John Maynard Keynes het in die middel van die twintigste eeu so gewild geword dat ‘n hele skool van moderne denke sy naam dra.
Die Europese Sentrale Bank se ywerige elektroniese drukpers wat state en banke befonds, het gelei tot herverdeling van inkomste en rykdom.
Die Duitse regering is senuweeagtig oor Macron se eurosone-agenda, hoewel Emmanuel Macron tydens die verkiesingsveldtog bo Le Pen verkies is.
Soos die Duitse koerant FAZ opgemerk het, weeg die verligting oor sy oorwinning nog swaarder as die realiteit – dit is dat Macron en Angela Merkel totaal verskillende standpunte oor die toekoms van die eurosone huldig. Merkel het reeds gesê dat die eurosone-effekte nie ‘n opsie is nie.
Die FAZ-artikel praat van Zumutungen, wat ‘n buitensporige en immorele eis van Frankryk op ‘n fiskale vlak beteken wat Duitsland nie naastenby kan nakom nie.
Die artikel wys daarop dat Macron se idees verder gaan as dié van voormalige president Francois Hollande.
FAZ is ontsteld, sowel as deur Macron se idee van ‘n wet om slegs Europees te koop. Die koerant het opgemerk dat die ministers van die eurosone, tydens hul vergadering in Malta, soortgelyke idees gekritiseer het deur die Europese Kommissie, het Eurointelligence berig.
Arbeidshervormings, soortgelyk aan dié wat Macron nou voorgestel het, was veral traumaties vir die uitgaande Hollande-regering. Ure ná die oorwinning van Macron het radikale vakbondlede alreeds die strate ingevaar, terwyl die meer versigtiges waarsku teen die implementering van die hele Macron-agenda.
Die verkiesing van die 577 afgevaardigdes vind plaas op 11 en 18 Junie. Terwyl Macron sy land met globalisering wil versoen, sal die ekonomiese veranderinge wat hy voorgestel het, sterk weerstand uitlok.
Vyftien jaar gelede het die eurosone se twee grootste lande, Frankryk en Duitsland, vergelykbare lewensstandaarde geniet. Vandag is Duitsland s’n sowat ‘n vyfde hoër as dié in Frankryk. En toe euro’s en munte in 2002 bekendgestel is, was die Franse en Duitse werkloosheidsyfer ongeveer 8 persent.
Vandag staan Duitsland se werkloosheidsyfer onder 4 persent terwyl die Franse werkloosheid sowat 10 persent is en nader aan ‘n kwart van alle jongmense.
