Menings Archives - Page 86 of 161

G-8 gee min

Dat veral sommige lande van die G-8 erg agter skedule is met miljarde dollar beloofde ontwikkelingshulp aan ontwikkelde lande is ‘n feit, maar daar is ook ‘n ander sy aan dié dollarmunt.

Die Europese Kommissie se voorwaardes vir ontwikkelingshulp maak dit baie duidelik aan watter vereistes lande moet voldoen om vir die ontwikkelingshulp te kwalifiseer. Onder die hoofvoorwaardes is die wyse waarop korrupsie en demokrasie bestuur word. Is die pogings om korrupsie hok te slaan nie sterk genoeg nie, en is daar te min neerslag van demokrasie, word die geld nie na die ontvangerlande se staatskas gekanaliseer nie, maar na nie-regeringsorganisasies en dus grootliks buite bereik van die grypsugtige regerings. Pres. Robert Mugabe se galbrakery teen NRO’s is welbekend.

Wanneer die VSA se minister van Buitelandse Sake, Hillary Clinton, in Nigerië die Nigeriese regering oor die uitroei van korrupsie aanspreek, dan spreek dit boekdele van erns.

Tog verwag die ontwikkelende lande steeds ‘n oop hand ten spyte van volgehoue nepokrasieë, kleptokrasieë en ander mismaaksels. Die G-8-lande is hard deur die wêreld-ekonomiese krisis getref. Hoe maklik sal hulle geld kanaliseer na ‘n land waar die munisipaliteite saam in een jaar R13 miljard wanaangewend en vermors het? Watter boodskap stuur die regering uit deur die hersirkulering van kaders wat reeds uitgevang is en selfs ontslaan is, in hoër of gelyke poste. Die lys word al langer, met die jongste Phil Mohlahlane wat as waarnemende hoof- uitvoerende beampte by die Landbank die trekpas gekry het en nou ‘n senior pos by die Limpopo Landbou-ontwikkelingskorporasie losgeslaan het.

Op munisipale vlak lyk dit al meer na “musical chairs” soos uitgevangde munisipale bestuurders elders weer munisipale bestuurders, waarnemende munisipale bestuurder soos op Ventersdorp, of administrateurs word soos wat met die afgedankte munisipale bestuurder van Mangaung gebeur het, en wat nou op aanklagte van onder meer korrupsie en rampokkery tereg staan.

Suid-Afrika, en Afrika, se hantering van pres. Robert Mugabe en ander Afrikaleiers, onder andere een vir wie die Internasionale Strafhof ‘n lasbrief uitgereik het, sal beslis ook nie die lus vir geld-uitdelery aanwakker nie.

Dit moet ook in gedagte gehou word dat verskeie Europese regerings beduidende hoofstukke in hul eie ekonomiese herstelplanne ingeskryf het.

In skrille teenstelling hiermee wil pres. Jacob Zuma ‘n openbare debat voer om moraliteit te herdefinieer sodat sekere praktyke aanvaarbaar sal wees.

Clinton het pas haar vorige monduitspoelery oor die korrupsie op die kontinent opgevolg met ‘n duidelike streep in die sand te trek dat Afrika self sy voetwerk vir bevatlikheid vir hulp in orde moet kry.

Uiteindelik, in ‘n globale ekonomie, maak dit sin om te belê waar hulpbronne is. Die kwessie van relatiewe prysvoordeel is nog ver van behoorlik ontwikkel oor die natuurlike ingesteldheid tot proteksionisme. Die bietjie uitvoer-vervaardiging van Ethiopië is enkele jare gelede deur elektrisiteitstekorte nek omgedraai. Toe die kragkrisis oorkom is – tydelik blyk dit nou – kon die eertydse vervaardigers nie hul buitelandse marke herwin nie. Doeltreffender mededingers het die geleenthede opgeslurp. Dis taai, en Kersvader kom net eenkeer per jaar.

roulette games no

Maxipers op dreef

‘n Rukkie lank was ons uitgespaar van die neerslag van die Maxipers (Naspers se naweekpers met Max), maar dit slaan nou al hoe meer in felheid toe. Toe Max hom verlede naweek so vir die heroprigting van die Koffierepubliek beywer het, het ek my van kommentaar weerhou. Dié keer vra Max egter die lesers moet, en ek haal aan: “”Ons moet ons eie mense ook begin regwys as hulle twak praat.”

Ek glo Max bedoel ook mense wat twak skryf, en daarom begin ek sommer by Max.

En Max, ek gaan sommer lukraak by ‘n punt begin: Max vra of ons ons kan indink watter uitwerking dit sou hê as georganiseerde landbou môre met ‘n ambisieuse, werkbare plan sou kom vir grondhervorming eerder as om net te kla en ‘n Zimbabwe te voorspel.

Nou, Max, wat dan van die Landboumeesterplan wat onder andere deur pres. Thabo Mbeki en ‘n rits ministers saam met die georganiseerde landbou onderteken is, na lank hieraan gewerk is? Die ink van die handtekeninge was nog nie droog nie, toe ruk die destydse minister, Tôkô, ‘n eensydige braaksel in die Oos-Kaap uit, wat basies alles wat in die “ambisieuse plan” tot niet maak. En Max, by die landbouberade waar ek was, was dit mense van die ANC se kant (swart mense as jy dan nou so behep is om wit gewetens teen swart sentimente op te stel), wat onder groot toejuiging gesê het Mugabe moet na Suid-Afrika gebring word om grondhervorming te dryf. En hoeveel jare het Vrystaat Landbou nie sy mentorprogramme aangebied nie? Maar is deur die regering geminag. En miskien moet jy, Max, bietjie TLU SA se mediaverklarings lees (jy weet, dit wat mens doen om inligting via die geskrewe woord te bekom) eerder as om te teer op vooropgesette idees.

En Max, gaan bietjie kerk toe. Ek lei af dis nie iets wat jy eintlik doen nie, want as jy kerk toe gegaan het, sou jy kennis geneem het van hoe swaar dit ekonomies in wit geledere ook gaan.Diakonale hulpfondse wat uitgeput is, klere insamel, kospakkies wat gevra word… Vra ‘n swart karwag wat sy werk is, en hy sê hy soek nog werk. Vra ‘n wit karwag, en hy sê hy is ‘n karwag. Moenie aanneem die een het werk en die ander nie. En moet nou ook nie met die SAKP-Jeug se redenasies kom oor wit mense wat nog so op apartheid teer en van voorspronge nie. By sommiges is dit stellig so, maar … gaan kyk byvoorbeeld na die gemiddelde gesinsgroottes (ook van die Prez) as deel van ‘n strategie om uit armoede te ontsnap. Gaan kyk byvoorbeeld hoeveel Afrikaners is in diaspora om nie ook hier werkloos te sit nie.

Die misdaadslagofferstorie het ook twee kante. Die plaasaanvalstatistiek is al net so “afgesaag” soos die weergawe dat die swart mense in die swart woongebiede erg onder misdaad deurloop. Vir ingeval jy dit gemis het, of al vergeet het. Die wêreldwye moordsyfer is 5 per 100 000 per jaar, en in Europa maar een. In Suid-Afrika is dit omtrent 40 per 100 000 per jaar maar instansies soos die MNR sê dit is beslis meer. Volgens Interpol is die moordsyfer onder boere en hul gesinslede sowat 300 per 100 000 per jaar.

Jy mag dalk reken dis nou nie iets om oor huis toe te skryf nie, maar tradisioneel word die hoogste moordsyfer vir ‘n identifiseerbare groep ter wêreld as die bruin mans in die Wes-Kaap opgegee. Dit is ‘n reuse 90 per 100 000 per jaar. Dit word aan die aktiwiteite van bendes en die dwelmbendes se “kultuur” toegeskryf, naweek-dronkenskap, mesgevegte. Ag man, jy is mos nou al lank genoeg in daai wêreld om te weet waarna die ouens verwys wat dié soort internasionale statistiek byhou.

Hierteenoor is die boere wat vermoor word mense wat ‘n gewone gesinslewe het, wat Sondae kerk toe gaan (en al verskeie kere na kerk vermoor is), wat reeds vreeslike onkostes aangegaan het om hulsel te beveilig, wat nie met dwelms smous en hulle oor naweke aan drank vergryp nie. En waar daar manne is wat die Oog opsoek, het die moorde uiters selde iets daarmee te make.

Sien jy nou, Max, hoekom jy so in die kol is waar ek jou weer aanhaal: “Onkunde is ‘n gevaarlike ding.”

En Max, jy kan nie sommer vir Malema en sy mede-sangers liggies afmaak nie. Nie as die regering (lees: ANC) appèl aanteken teen ‘n hofbeslissing dat die singery van “Skiet die Boere” op haatspraak neerkom nie.

Nie as die regering ‘n stadion na Peter Mokaba vernoem nie. Jy weet, die man wat “Kill the Boer, Kill the farmer,” ‘n treffer gemaak het. En allerlei lofprysings van hom op Fifa se webwerf laat plaas nie.

Nie as ‘n regering “versoening” verstaan as die proses waar die skikking oor plekname verstaan dat alle name met ‘n Afrikaanse herkoms verwyder moet word, en met die swart name vervang moet word nie. Jy weet, daai name wat in gebruik gekom het na die Koi-San, Griekwas, Korannas en selfs die Voortrekkers al ander name aan die plekke gegee het).

Of Suid-Afrika nou ‘n piesangrepubliek is of nie, sal ‘n mens eintlik eers kan bepaal wanneer Fifa sy besettingsmag onttrek het. Waar Fifa wel nog ruimte laat dat die regering iets kan sê kom die piesangrepubliek retoriek steeds mildelik na vore, soos die planne om ‘n sneltrajeklyn soos die Gautrein van Sasolburg na die Gariepdam te bou. Jy weet, in dieselfde provinsie waar die hof nou al verskeie staatstenders tersyde gestel het en selfs hertoegeken het. Jy weet, die provinsie wat soos die ander gereeld in die nuus is oor hoe dit met die hospitale gaan. Jy woon nou in ‘n provinsie wat nie deur die ANC beheer word nie. Spieks dus fôr jôrself as jy menings oor piesangrepubliekstatus wil uitspreek.

Max, as jy ander rubrieke in Naspers lees as jou eie, en dié van Henry Jeffreys, Zelda Jongbloed en kie, sal jy ook agtergekom het dit deug nie om Antjie Somers na te praat oor ‘n “Beg to be black” nie. Nee, die politieke kultuur – as dit by mekaar wil uitkom – moet nie so bitterlik eensydig beoordeel word nie.

Ai man, daar is “nieu-konserwatiewes” wat net begin reken het jy het nou periodiek die lig begin sien. Lyk my toe hoor jy Piet Croukamp” verwys na nou skryfsels as ‘n “gekerm oor wat verkeerd is” en nou probeer jy weer, soos jou fiksasie met Bram Fischer, weer rooier as die pienkes wees.

Ek hoop regtig iemand wie se goed nog deur Naspers gepubliseer word, maak van die “Reg op repliek” gebruik om jou weer ‘n bietjie op die vingers te tik.

Groete van huis tot huis

(Oepsie, jammer, ek moet dit terugtrek. Mev. Oor sê as ek dit nie uithaal nie, slaap ek koud vanaand, en dis snags nou bitterlik koud in die Vrystaat. (Die ou Oranje-Vrystaat waarin jy grootgeword het, maar nou meer bekend as Potholes. Slaggate, soos die ou wat stilhou om nie die hasie te trap wie se ore by die slaggat uitsteek nie. Toe’s dit al die tyd ‘n donkie).

Данильченко

Groter as die spel

Sportmangees het duidelik die trekpas gekry en is druipstert by die agterdeur uit as spelers groter as die spel geword het.

In die beroepsera is prima donnas alledaags. Sterk spanne kry gereeld die kous oor die kop omdat die spelers skynbaar bloot opdaag om hul ruim tjekkies te kom haal. Dit kom in elke sportsoort voor.

Met sokker is dit ook nie anders nie. Met die Konfederasiebekertoernooi is die lae intensiteitspel toegeskryf aan die feit dat baie spelers, en selfs lande, geen premie op die toernooi plaas nie. Maar omdat hulle nie mag weier om deel te neem nie, tensy hulle ook hul reg om aan die wêreldbeker deel te neem kwyt sal wees, kom hulle en doen weinig meer as om vir wedstryde op te daag. Van die minder geroemde spanne met minder sterre gryp egter die geleentheid aan, en verrassing op verassing volg.

Met die wêreldbeker sal dit anders wees, is verduidelik. Dan skop nasietrots ten volle in, en is die lonende klubligas op die agtergrond.

Die skrif moes egter reeds duidelik aan die muur gewees het toe dit met die spelers se aankoms duidelik word hoeveel giere en geite hulle het. Gerekende hotelle moes hierdie eietydse monarge soos…wel, konings behandel en met selfs die mees onredelike geite verlief neem.

Die toernooi het die land miljarde rande gekos. Presies hoeveel, sal eers later blyk. Terwyl die bedrae wat aan stadions gespandeer word redelik bereken kan word, en die infratsruktuurkostes in elk geval eerder nou as later aangegaan moes word, is dit moeiliker om te bereken hoeveel individuele entrepreneurs en individue gespandeer het. Sommiges het duidelik reeds dividende gesmaak, ander gaan baie lank indien ooit neem om hul kostes te verhaal. Selfs die prostitute wat spesiaal na die land gekom het, kla dat hulle maar kaal daarvan afkom. Produktiwiteit, onder meer deur werksure wat weens sokkerkyk verlore gaan, se koste is ook astronomies.

Teen hierdie agtergrond is dit waarskynlik nie te veel gevra dat die spelers ook hul kant bring nie. Gelukkig gebeur dit plek-plek, maar daar is ook genoeg gevalle waar spanne duidelik lyf weggesteek het. Frankryk, wat in die vorige toernooi se eindstryd gespeel het, is reeds huis toe. Die huidige wêreldkampioen, Italië, loop gevaar om vandag dieselfde lot te beurt te val. Engeland het net-net die valbyl misgeloop.

Intussen bou Fifa ‘n algaande slegter reputasie by die publiek op. In die hoofartikel van vandag se Volksblad word Fifa selfs van ‘n eietydse kolonialisme beskuldig. T-hemde wat ‘n week gelede hul verskyning gemaak het met die woorde “Fick Fufa” daarop verklap heelwat van die frustrasies.

Die ander kant van die munt is natuurlik dat Fifa geoefen is met die aanbied van toernooie van hierdie omvang, en Suid-Afrika nie. Trouens, as die ritse blapse met die aanbied van die Wêreldkriekettoernooi in ag geneem word, kan Fifa nie verkwalik word dat dit nie kanse waag nie.

Die teleurstelling by egter dat Suid-Afrikaners en buitelandse besoekers wat baie spandeer het, gereeld met afskeepsokker opgesaal gesit het. Die valbyl val nou vir die swakkes en luies, maar sommige stadions se geleentheid om sokker te sien deur vingertrek-spanne is haas verby.

topcargo развод

Sin van geregtigheid

Terwyl die Gautengse provinsiale regering die besluit geneem het om ‘n amptelike begrafnisdiens vir die ontslape teoloog, dr. Nico Smith, te hou, het ‘n regstryd om parool vir ‘n veroordeelde nie ver daarvandaan nie gewoed.

Smith word nou wyd geroem as stryder teen apartheid, en niemand stry nie.

Hy is as filantroop voorgehou, en koerantbladsye vol deugde het sy lof besing. Hy is onder meer deur ‘n rubriekskrywer saam met ‘n lys ander sogenaamde verloopte Afrikaners geprys.

Kritiek het egter ook nie uitgebly nie, wat boekdele van die Afrikaner se respek vir ‘n afgestorwene spreek.

Smith was naamlik ‘n klassieke voorbeeld van ‘n negrofilis, en sy uitsprake het sterk herinner aan die uitsprake en optredes van Phillips, Reid en Van der Kemp wat destyds so ‘n groot indruk op die Afrikaner gelaat het dat dit ‘n besondere plek in Retief se manifes ingeneem het.

In wese kom dit daarop neer dat almal wat met ander nuanses na Christelike liefde en geregtigheid kyk as hulleself, net boos kan wees. Sy subjektiwiteit het onlangs nog geblyk toe hy deel van ‘n groep invloedrykes was wat blankes prontuit gewaarsku het om nie die ANC so te kritiseer nie, omdat dit as kritiek op swart vertolk kan word en tot ‘n bloedbad kan lei.

Hierdeur het hy hom gedistansieer van openlike standpunte wat ander, sogenaamde verloopte Afrikaners ingeneem het wat ontnugter geraak het met die korrupsie, grypsug en wanbestuur deur die ANC. Breyten Breytenbach, wat in ‘n stadium vir die ANC in die tronk was, dr. Van Zyl Slabbert, die digter-skrywer Barend Toerien wat verlede jaar oorlede is, en selfs Max du Preez het al gereeld hul monde oor die verval in die nuwe bedeling uitgespoel.

Clive Derby Lewis is aan moord op Chris Hani skuldig bevind. Nico Smith het nie self moord gepleeg nie. Tog is dit nie so eenvoudig nie. Die party wat nou vir Smith ‘n amptelike begrafnis aanbied, is dieselfde organisasie onder wie se vaandel McBride ‘n bom in ‘n Durbanse vrouekroeg geplaas en dood en verminking gesaai het. Dié lys kan veel langer gemaak word.

McBride en Clive Derby-Lewis, wat nie self die sneller op ‘n suiwer politieke teiken getrek het nie, het altwee die doodstraf gekry.

McBride het amnestie gekry en is daarna na ‘n koninklike lewe gelanseer. Derby-Lewis moet egter, selfs as bejaarde modelgevangene, sy lewenslange gevangenisstraf uitdien – of minstens nog lank agter tralies bly volgens die DA.

In ‘n land waar nasiebouers kliphard na versoeningsmiddele soek, word egter dikwels uiters lomp met die realiteite omgegaan.

Om nou ‘n amptelike begrafnis vir Smith te hou en Derby-Lewis die rug toe te keer, herinner aan die stompsinnigheid om groot versoeningsverwagtinge van die sokkertoernooi te koester, maar terselfdertyd appèl aan te teken oor ‘n hof beslis het Julius Malema se singery: Skiet die Boere” kom op haatspraak neer.

Die regering probeer oënskynlik hul bes om ‘n nuwe reeks Slagtersnekke te skep…

best way to promote instagram

Sokker laat die kômmingeit deurslaan

“Eintlik steun ek Brazil ” sê die dame.

Sy is ‘n kliënt, dus help ek haar nie reg nie. Maar sy staan ook nie alleen nie. In Afrikaans kom hulle hier aan en vertel dat hulle vir Argentina duim vashou, en dat die Bafana darem lekker vir France geslag het.

“Heng,” dink ek. Wyle Pa-Jan het doeriejare gelede al die horries gekry as mense van Latvia, Estonia en Luthiania gepraat het.

Of die mamparra wat die radio-omroeper bel en hom uittrap oor hy van Georgië praat, “terwyl almal weet die plek se naam is Georgia.” Skynbaar heel nuus vir hom gewes dat die ou Sowjet-Unie se amptelike tal nie ook Engels was nie. Njet!

Is dit kômmingeit of onkunde? Miskien iets van altwee.

Nou onlangs het die Vrystaat-Griekwa-krieketbedryfsreg die geleentheid gekry om ‘n meer praktiese naam vir die ou Diamond-Eagles te kry.

En, dag ek, terwyl daar nou vir voorstelle gevra word, sal ek self dink aan iets wat in Afrikaans en Engels dieselfde is. Maar uit die voorbeelde, soos Naait Raaiders, was dit duidelik ek en die krieket-indoenas dink nie op dieselfde golflengte nie. En dit was ook so.

Dus nog ‘n bedryfsnaam op die trant van die Boels, die Taaitins, die Laaijôns, die Boeldoks en ander.

Net fênsie, maar kômmin, kômmin…

Soos die ruimtereekse waar die ruimtereisers enige plek in die heelal kom, en ‘n beskawing ontdek wat Engels praat.

Hierdie Engels-bebliksemdes het oor die algemeen nog nie agtergekom dat Nederland, sy Oranje-storm met mini-rokkies en al, as beduidende faktor ook in die land is nie. Miskien, miskien, sal daar liggies aangaan as mens van Holland (in erg Engels uitgespreek), of the Netherlands praat.

Afganistan beïnvloed steeds politiek elders

Die oorlog teen die Taliban in Afganistan het reeds die Nederlandse regering tot ‘n val laat kom toe een van die koalisievennote voet dwars neergesit het oor voortgesette Navo-deelname, die Britse verkiesing is daardeur geraak, en oud-pres. George Bush se aansien het ‘n knou weg.

Maar die spook van Afganistan wil maar nie gaan lê nie.

In waarskynlik die jongste verwikkeling is die Navo-magte in Afganistan se bevelvoerder, genl. Stanley McCrystal, na Washington ontbied. Dit volg na McCrystal negatiewe opmerkings oor pres. Barack Obama en van sy topmense gemaak in ‘n onderhoud met die tydskrif, Rolling Stone, gemaak het.

In die onderhoud het McCrystal duidelik laat blyk dat hy nie veel van die president dink nie, onder meer omdat die president hom te veel deur militêre leunstoel-adviseurs laat voorsê. Die generaal het onder meer ook na die nasionale veiligheidsadviseur, genl. James Jones as ‘n nar verwys.

Later vandag is die McCrystal op die rooi tapyt.

Navo-magte in Afganistan is na ‘n 100 000 man uitgebrei, hoofsaaklik op advies van McCrystal wat daarop roem dat hy op die toneel is, en dat hy sy ore op die grond het. Min mense verskil daarvan dat sy advies strate beter as dié van leunstoel-adviseurs is, maar die praktyk wys nog dat sake ook maar nie vlot nie.

McCrystal is gefrustreerd oor die remskoen-uitwerking van die leunstoel-adviseurs op die implementering van sy plan. Daar word in die proses selde by tydsraamwerke gehou, wat kritiek belangrik is. Die opbou van ‘n Afgaanse weermag, die hoeksteen van Navo se onttrekkingstrategie, vorder nie na wense nie.

‘n Skynbaar onoorkomelike probleem waarmee beide McCrystal en die leunstoel-adviseurs te make het, is dat die korrupsie in die Afgaanse regering maar net aanhou groei en groei. Dit skep nie net vir Navo ‘n morele dilemma nie, maar dit speel ook in die hande van die Taliban.

Intussen groei die ongevallesyfer onder die Navo-magte, en tekens dat die Taliban onder die knie gekry word, lyk nie baie rooskleurig nie. Die Amerikaanse pers spekuleer ook kliphard oor watter lot hul, soos hulle hom gedoop het, “Runaway General” vandag te beurt gaan val. Almal is dit min of meer eens – McCrystal het nie ‘n slim loopbaanbesluit geneem met die onderhoud nie.

Die waarheid maak te seer – al is dit ook McCrystal se weergawe van die waarheid.

Stryd teen terreur – voorbeeld uit die VSA

Menseregte-organisasies is teleurgesteld oor ‘n beslissing van die Amerikaanse hoogste hof dat omstrede teen-terreurwetgewing op die wetboek bly.

Ingevolge hierdie wetgewing kan enigeen wat op die een of ander wyse hulp of advies aan terreurbewegings verskaf, krimineel vervolg word. Dit sluit in om wapens te verskaf, opleiding te voorsien en geldelike hulp.

Dit is egter die kwessie van advies wat die meeste uitlegkopsere verskaf. Tegnies kan ‘n regsadviseur wat ‘n gevange terroris van advies voorsien se kierankies ook braai, in elk geval volgens mediaberigte oor die uitspraak.

Ses regters het egter beslis die wet bly onveranderd, en drie het gemeen daar moet skaafwerk aan die wetgewing gedoen word.

Dié streng wetgewing is geïmplementeer na die 11 September 2001-aanslag.

Die VSA het op Al Kaïda se terreuraanvalle oorlog teen terreur verklaar. ‘n Wydlopende reeks maatreëls is wêreldwyd geïmplementeer om terreurorganisasies van hul lewensasem te ontneem.

Die VSA se aanhoudingsgeriewe in Kuba, wat op ‘n uitsonderlike manier nie onder die Amerikaanse jurisdiksie val nie, het erg onder kritiek begin deurloop.

‘n Belangrike deel van die probleem is dat die een se terreurbeweging ‘n ander se bevrydingsbeweging is.

Die VSA het ‘n lang geskiedenis waar die herkoms van bevolkingsegmente nostalgies verknog bly aan stryde in hul lande van herkoms. Die Ierse Republikeinse Leër wat vir talle terreurdade in Noord-Ierland en Brittanje verantwoordelik was, was in Ierland self ‘n verbode organisasie, maar het ruim geldelike en ander hulp van Amerikaners van Ierse herkoms ontvang.

Invloedryke lobbies bestaan ook vir Armeense belange, Palestynse belange en ander. Hoewel die meeste Tamils in diaspora hulle in Kanada bevind, is daar ook heelwat wat in die VSA woon, en dit sal niemand verbaas as geldelike steun ook na Tamil-opstandelinge in Sri Lanka vloei nie.

Die beeld wat die VSA egter in die oë van die radikale Moslemwêreld het, is waarskynlik die grootste terreurgevaar. Terwyl Hamas deur die VSA as terreurbeweging beskou word, is daar wêreldwyd onder Moslem-groepe, en selfs daarbuite, wye steun vir dié organisasie, soos die internasionale uitbarsting oor Israel se optrede teen een van die skepe van ‘n hulp-flottielje onderweg na Gaza duidelik getoon het.

Ingevolge die Amerikaanse wetgewing maak dit nie saak hoé iemand in die VSA hulle met die inwoners van Gaza se lot identifiseer nie, hulp aan Hamas as gelyste terreurbeweging gaan jou in die pekel laat beland.

Word die maatreëls met Suid-Afrika se handves van menseregte vergelyk, kan aangevoer word dat die VSA hierdeur in ‘n permanente staat van ‘n noodtoestand verkeer. Trouens, verskeie politici hier te lande het al gepleit dat ‘n noodtoestand teen misdaad in die land verklaar moet word. Die huidige suksesse van die Fifa-howe, wat ook basies volgens die noodmaatreëls funksioneer, sal waarskynlik sterker stukrag verleen aan versoeke dat ‘n noodtoestand teen misdaad ingestel word. Dit kan immers help dat mense wat weens misdade aangekeer is, nie so maklik borgtog of parool kry, en dan dieselfde of erger misdade pleeg nie. Die oordadige optrede teen die sogenaamde Oranje-dames, toon egter ook dat dit nie iets is waarmee sommer ligtelik omgegaan kan word nie.

Die byenes van plaaslike regering

Terwyl die byenes om die kop van Kenny Leluma, waarnemende munisipale bestuurder van Ventersdorp aan die oplaai is, moet ernstige vrae gevra word aan die minister van Sicelo Shiceka, minister van koöperatiewe regering en tradisionele sake, oor sy erns om plaaslike regering reg te ruk.

Pas het dit aan die lig gekom dat slegs twee persent van die land se munisipaliteite in die mees onlangse rondte skoon oudits van die Ouditeur-generaal verkry het. Die beste beskikbare mense is nodig om sake reg te ruk.

Leluma is nou in die nuus oor hy deur die minister self na Ventersdorp gestuur is om ake reg te ruk. Nou blyk dit dat hy verskeie senior amptenare van die Bitou-munisipaliteit by Plettenbergbaai inspan as ‘n sogenaamde ministeriële taakspan. Ventersdorp en Plettenbergbaai, en nie die ministerie nie, betaal skynbaar onregmatig die rekening van reuse konsultasiefooie aan mense wat reeds reuse salarisse verdien. Nou moes Ventersdorp boonop hoor, die onthullings ten spyt, gaan hulle tot die munisipale verkiesings volgende jaar met Leluma sit.

Leluma is geen gewone openbare administrateur nie. Hy het in 1993 reeds die nuus gehaal toe hy as lid van die sogenaamde Breë demokratiese Beweging in Qwaqwa geëis het dat die Qwaqwa-ontwikkelingskorporasie gedemokratiseer word. In 2003 is hy weens beweerde wangedrag as munisipale bestuurder in Qwaqwa geskors. Sedertdien is daar min tekens van die deursigtigheid wat hy eens bepleit het.

Leluma het sedertdien by Bithou ‘n politieke adviseur geword. Bithou sal weer onthou word vir die omstrede munisipale bestuurder, George Seitisho, wat met ‘n span hoogsbetaalde personeel van Bronkhortspruit gekom het, onder andere ‘n sekretaresse wat toe glo die hoogsbetaalde sekretaresse in die land geword het.

Sy aanstelling self was egter al ‘n kopkrapper, nadat sy dienstyd in Bronkhorstspruit goed met dorings besaai was. Terwyl OG-verslae aan die lig gekom het waarvoor hy uiteindelik geskors en verhoor is, het die destydse Wes-Kaapse ANC-regering hom boonop administrateur in ander sukkelende munisipaliteite gemaak, waaronder die Kannaland-munisipaliteit wat toe behoorlik om al die verkeerde redes in die nuus was.

Dit kom dan ook as geen verassing nie dat Seitisho se naam weer opduik in die Leluma-debakel by Ventersdorp, en dié keer is Seitsho in die media aangehaal as provinsiale koördineerder van die ministerie.

Seitisho se spoor deur elektroniese argiewe is nie altyd vir ‘n joernalis maklik om te volg nie omdat sy van deur die jare nie altyd dieselfde gespel is nie. Vir die minister behoort dit egter kinderspeletjies te wees om ‘n behoorlike agtergrondondersoek te laat doen.

Presies hóé droog moet ‘n kader maak voor hy sodanig in onguns verval dat hy nie met elke teenspoed in ‘n nog hoër amp beland nie?

Dit is ongelukkig gereeld Noordwes se spartelende munisipaliteite wat die spit moet afbyt. Die verhoor van ‘n geskorste munisipale bestuurder van Moqhaka-munisipaliteit by Kroonstad word gestaak toe hy as munisipale bestuurder by Klerksdorp aangestel is. By Klerksdorp verweer die munisipale regering hom dat daar geen beletseling op die aanstelling was nie omdat al die klagtes teruggetrek is.

Ook ‘n voormalige munisipale bestuurder van Mangaung, wat Bloemfontein insluit, word as administrateur van ‘n munisipaliteit in Noordwes gehersirkuleer – terwyl hy saam met ‘n oud-burgemeester tereg staan op aanklagte van onder meer korrupsie en rampokkery.

how to build instagram followers топкарго развод

As howe die regering tot verantwoording moet roep

Twee parallelle gebeurtenisse speel hulle nou af. In die Vrystaat is ‘n skikking tussen Vrystaat Landbou en die regering verkry wat daarop neerkom dat die regering nou sy grondwetlike plig teenoor Vrystaatse grensboere met Lesotho gaan nakom. Die staat – oftewel – die belastingbetalers – gaan die regskoste betaal.

Die staat het na drie jaar kopgegee en uiteindelik besluit om sy verweerskrif te onttrek, en nou uiteindelik ‘n probleemgrens te beveilig.

Terselfdertyd spreek Afriforum sy regspan, nadat die Suid-Afrikaanse regering weer versuim het om Suid-Afrikaanse boere in Zimbabwe te beskerm wat deur grondbesetters bedreig word. Die regering het teen die spertyd nie op Afriforum se kommunikasie hieroor reageer nie. Die aanloop is ook dat die regering op die laaste nippertjie geskik het toe hy van plan was om boere uit ‘n bilaterale ooreenkoms met Zimbabwe te sluit. Nou staar die regering waarskynlik weer regsoptrede in die gesig.

Terwyl die regering met die mond kliphard nasiebou predik, faal dit en sy tentakels as dit by die daad kom. Veral sommige lede van die nasie is skynbaar bestem om tweedeklas-lede te wees, en volgens huidige uitsprake, onbepaald so te bly. Die strategie van voetskietery maak nie sin gegewe die bekpraatjies nie.

Die tweede aspek wat onder die loep kom, is dat die howe nie net ‘n waghondfunksie oor die regering moet vervul nie, maar gereeld regeringsfunksies moet oorneem. Ook in die Vrystaat moes die hof byvoorbeeld ingryp en nie net tenders tersyde stel nie, maar hertoeken.

Terwyl dit goed is dat die howe hierdie soort funksies kan vervul, en bereid is om dit te vervul, sleep dit ook die howe by die politiek in, wat al hoe meer grondwetkenners maan die howe se aansien kan benadeel. Veral as dit tot die partypolitieke vlak begin daal, soos waar die howe by herhaling in die Cope-sage moes ingryp.

Die howe moes terselfdertyd ingryp in die Julius Malema-sage. In lande soos Australië is ‘n debat aan die gang oor hoe ver die oppergesag van die grondwet, en daardeur die howe, moet strek. Uiteindelik, so word geargumenteer, word die kiesers hul demokratiese reg om hulself te regeer deur ‘n onverkose liggaam ontneem.

Die debat neem trek egter ‘n geheel ander baadjie aan as dit om ‘n heterogene land handel met ‘n grondwet wat vir ‘n homogene land ontwerp is. Dan kan daar geen twyfel wees dat die howe se rol onontbeerlik sal wees nie, soos nou in Suid-Afrika by herhaling bewys word. Om nou die howe se sogenaamde inmengery te bevraagteken is ‘n erkenning dat die grondwet nie aan sy demokratiese aard voldoen nie, en ook nie kan voldoen nie.

Dit word vererger deur die disfunksionele en / of partydige grondwetlike beskermingsliggame, soos die Menseregtekommissie en Openbare Beskermer. So lank die howe soos onafhanklike howe handel, so lank verdien hul bereidheid om reg te maak waar sake skeefloop, nie om onder verdenking geplaas te word nie.

So lank die regering ook nie leer om self sy burgers ewehandig te hanteer nie, moet hy ook nie verbaas wees as die wat hy minder gelyk as ander behandel, hulle tot die howe wend nie. En solank dit gebeur is nasiebou deur euforie soos om Tik teen armoede in te span. So lank moet die bou van die land se beeld deur die prisma van ‘n patetiese regering geskied.

Terwyl die Nederlandse regering se energie deur koalisiegesprekke opgeneem word, sorg daardie regering nog vir sy oranje rokdraende burgers. Hierdie regering moet deur die howe tot orde geroep word om dieselfde te doen.

topcargo развод

U rekening, meneer

Die kostes om die sokkerpartytjie te befonds en die toernooi aan te bied is reeds aangegaan. Finale kostes is nog nie bekend nie, maar strek tussen R40 miljard (40,000,000,000) en R52 miljard (52,000,000,000). Kom ons werk op R40 miljard en ons kyk hoe die rekening daarna uitsien. (2009 SAID-jaarverslagdata verwys.)

– Die R40 miljard kostes is ongeveer 6,40% van die hele land se belastinginvorderings in 2009 (R625 miljard) wat indiwidue en besighede insluit.

– Jan Publiek, die salaristrekkende belastingbetaler, betaal ongeveer 56% van die hele land se belasting (R196 miljard Inkomstebelasting en R157 miljard BTW = R353 miljard uit die total poel van R625 miljard)

– Tussen die Jan Publiek-private-indiwidue is daar ‘n groep van ongeveer 5,7 miljoen indiwidue wat die grootste deel van die inkomstebelasting betaal (R190 miljard van die R196 miljard is jou rekening). Dan is daar nog so 5,6 miljoen mense wat die ander R6 miljard van die R196 miljard dra.

Die ander 33,7 miljoen in die land betaal niks inkomstebelasting (IB) nie; Zero, zilch, geen. Dit volg natuurlik dat almal in die land wat iets koop BTW betaal, ook die 33,7 miljoen wat nie IB betaal nie. Maar per afleiding betaal die gemiddelde ou in die 5,7-miljoengroepie egter baie meer BTW op sy internet, selfoon, kruideniersware, ADT-beskerming, Discovery Health-plan en BMW-paaiemente as die ander ouens wat net BTW op pap en sy BMW-paaiement het. (Terloops, daar is nie eers BTW op pap nie).

Ek stel dit dan aan u, dat die gemiddelde private belasting betaler, d.m.v. BTW en IB, die meerderheid van die kostes in Mzansi moet dra. Nou as jy dit kan erken, insien en besef, kom ons kyk wat jou 56% van die 40,000,000,000 vir jou gekoop het.

– Opgegradeerde en nuwe stadions

– Opgegradeerde lughawens

– Opgegradeerde infrastruktuur deur die land

Jy as private indiwidu het egter geen beheer oor hierdie bates en hulle voordele nie. Dit is in beheer van die staat en sy amptenare (wat gewoonlik hulle gades insluit).

– Hulle sal besluit waarvoor die stadions verder aan gebruik gaan word.

– Die staat sal besluit wie kan vergaderings by die stadions hou.

– Die staat sal besluit wat hierdie infrastruktuur gedoop gaan word.

– Die staat sal die doeanebelastings van die nuwe lughawens ontvang.

– Die staat sal die meerderheid van die voordele vanuit hierdie nuwe infrastruktuur ontvang. Jy gaan nie nou gratis op Loftus kan sit vir die volgende twee jaar omdat jy hom help betaal het nie.

– Dink jy ANC-lede moet toegangsfooie betaal vir ‘n sitplek as hulle ‘n Peter Mokaba-viering in Peter Mokaba-stadion in “Polokwane” bywoon?

Nee man, sê jy dalk vir my. Moenie bekommer nie, die land gaan ‘n klomp geld inkry vanaf buitelanse toeriste. Praat ons dalk van die 300,000 van hulle?

Ok, ok, ok sê die afleweraar van die rekening. Ten minste gaan die land se internasionale beeld gepoets en gevryf word. Dink net aan die ontasbare waarde van die beeld wat uitgedra word. Gaan vertel dit vir die 13 lande wie se spanne, mediaspanne en toeriste reeds beroof is. En ons is nog nie eers halfpad nie. Gaan vertel dit vir die internasionale kykers wat hulle TV’s afsit om die klank van die versoeningstrompet uit hulle ore te kry.

As daar landsburgers is wat gelukkig is met die uitgawes en die aangeskafte bates: “Wonderlik vir julle!” Maar as dit ‘n vrywillige betaling geverg het, twyfel ek sterk of die volle R40 miljard bymekaar gemaak sou kon word. Die klomp hêppie hêppie trompletblasende mense sou maar gesukkel het om die R40 miljard sonder die ander se bydraes bymekaar te maak. So as jy nie vrywillig bygedra het nie, hoe is die geld uit jou uit gekry? Jy is gedwing en subtiel gedreig deur die staat, wat ‘n monopolie op gewapende mag het, om dit te doen. Die skrywers van liefdesbriefies aan juffrou Mandela en meneer Bafana in Naspers se koerante en hulle 33,7 miljoen maatjies het die ander belastingbetalers mooi gewys waar Dawid die wortels gegrawe het.