Kategorie: Rubrieke

Hoe ek Jacob Zuma ken

ImageJacob Zuma se sekretaresse ontvang my vriendelik en vergesel my na die stoep aan die oostekant. Ek kyk haar vraend aan. Met haar wysvinger maak sy 'n veelseggende draaibeweging in die rigting van die plafon.  

Buite sal ons dus meer privaat wees…

Die reusesybokhaarmat wat die voorportaal met die ou Transvaalse wapen vroeër versier het, het plek gemaak vir 'n goedkoop geel, swart en rooi geruite mat. Die stinkhout- en geelhoutmeubels van 'n vorige beskawing is weg. In die plek daarvan staan doodgewone meubels wat lyk of dit uit 'n tweedehandse meubelwinkel kom. Die stoepmeubels is twee stelle gemakstoele met botsende kleure.

Ek wag op die stoep van vervloë jare se administrateurswoning. Overvaal. In die tuine sien ek hoe vier tuiniers probeer om 'n tuinslang gekoppel te kry, terwyl 'n vyfde die hope roossnoeisels in 'n kruiwa laai. Die tuin is sonder persoonlikheid en verwaarloos.

My gedagtes gaan terug na 1967. Oom Sybrand van Niekerk, verlangs familie van my vrou, was toe nog administrateur van die Transvaal. Tannie Marietjie was 'n ywerige tuinskepper en sy en haar wit tuinier moes die groot tuin self in stand hou. Ons het daardie Sondag middagete by hulle geniet. Dit was hoe Boeremense mekaar destyds onthaal het. Ná ete besoek die manne dan die vrugteboord en pluk mandjies vars vrugte. In 1967 was die tuin 'n welige paradys.

Maar dit was 42 jaar gelede. Snaaks hoe die tyd aanstap en dinge laat agteruitgaan.  

Hier sit ek nou in Julie 2005. 'n Maand of wat gelede is ene Shabir Shaik op aanklagte van omkopery en bedrog deur regter Hillary Squires skuldig bevind en tronkstraf opgelê. President Mbeki het sy adjunk kort daarna onseremonieel in die parlement afgedank.  

Dan stap Jacob Zuma deur die sydeur, met sy gebruiklike breë glimlag, hand uitgetrek.

"How are you, Mr Wingard."

"Thank you for seeing me at such short notice, Mr Zuma."

Hy haal sy selfoon uitmekaar en plaas die drie stukke op die koffietafel tussen ons. Ek skakel my selfoon af en sit dit langs syne. Hy knik dankbaar.

"We should be OK here. I take it this is a private meeting. My situation is quite delicate and I do not want any further complications."

Ek stel hom gerus. Ons verwissel 'n paar komplimente en toe vra hy: "How are the Afrikaners?"

"I have not come to talk to you about the Afrikaners today. I want to talk to you about three things and I would be pleased if you would give me frank and honest answers to three matters that bother me."

"OK, what are they?"

Die gesprek wat ons daardie oggend in Engels gehad het, vertel ek nou oor in Afrikaans:

"Eerstens, wil ek oor Jacob Zuma praat. Ek wil sy kant van die storie hoor oor die aanklagte van korrupsie en bedrog wat teen hom gehou word."

"Tweedens, wil ek met jou praat oor 'unfinished business.' Soos jy weet, was daar onafgehandelde besigheid rondom ooreenkomste wat jy en Thabo Mbeki in 1993/94 met die Generaal en ander leiers aangegaan het, maar wat gerieflikheidshalwe onder die mat beland het."

Hy knik instemmend.

"Laastens wil ek oor projekte in Kwa-Zulu Natal praat." Ek kan nie help om die byna seunsagtige opgewondenheid in sy oë te lees nie.

"Goed, laat ek jou my kant van die storie vertel.  In die kabinet was ek die armste kabinetslid. Daarmee beskuldig ek niemand van enigiets nie, net dat dit ironies is dat almal skielik vingers na die persoon wys wat seker die minste invloed gehad het met die toekenning van wapenkontrakte. Onthou jy nog die inligtingskandaal? Connie Mulder moes die spit afbyt om te voorkom dat hy eerste minister sou word. Daarvoor is 'n skandaal geskep. Met al die geheime projekte waarmee die apartheidsregering binnelands sowel as in die buiteland besig was, kon verskeie kabinetsministers van bedrog of wanbestuur aangekla gewees het. Maar Mulder is uitgesonder omdat hy 'n politieke gevaar vir PW Botha ingehou het.

Ek word presies op dieselfde manier uitgesonder, vanweë my sterk aanhang in die party.

Ja, ek het 'n vertrouensverhouding met Shabir Shaik gehad. Ja, hy het aan my geld geleen. Natuurlik sal dit alles bewys kon word. Maar ek kan met 'n skoon gewete sê dat ek nog nooit 'n sent van die staat of van die publiek wederregtelik gevat het of dat enige besluite wat ek moes neem deur Shaik se lenings beïnvloed was nie. Ek weet nie hoe iemand ooit soiets teen my sal kan bewys nie. As ek sy saak kwansuis sou bevorder het, sou dit binne die normale menslike politikus-vriendkonteks gebeur het.  

Dan is daar ook die kwessie van ons Afrikakultuur. In die Afrikakultuur is dit nie ongewoon vir onderdane om gereeld 'n bok of selfs 'n os vir die Kgosi saam te bring nie. Daardeur bewys hy dan sy lojaliteit en maak hy staat op die wederkerige beskerming van die hoofman.

In die westerse politieke stelsel word van lobbying gebruik gemaak. Parlementariërs en ministers word met allerhande gunste bearbei om bepaalde beleidstandpunte te beïnvloed."

Ek word meegesleur deur sy driftige openhartigheid. Ná nog verdere verduideliking steek ek my hand uit:

"Dankie, ek verstaan die situasie en aanvaar jou verduideliking. Op 'n later tydstip sal ek dit wêreldkundig maak. Intussen moet die reg maar sy loop neem, maar ek sal nie my vertroue in jou verloor nie." Jacob heg waarskynlik baie waarde aan my eertydse diens by die Volkstaatraad, en aanvaar my bona fides volledig.

Hy neem my hand: "Jy weet nie wat jou woorde vir my beteken nie. My familie is baie geskok oor al die beweringe. Mense behandel my deesdae asof ek melaats is, maar soos gewoonlik verstaan die Boere my die beste. Laasweek het ek besoek gehad van 'n Boere-afvaardiging, en hulle het ook hul steun belowe."

Hy gee 'n oorsig van die historiese verhouding tussen die Boere en die Zoeloes. Jacob Zuma ken sy geskiedenis en hy respekteer die Boere. Sedert daar vrede gemaak is ná Bloedrivier was daar vir langer as 150 jaar geen noemenswaardige spanning tussen die Boere en die Zoeloes nie. Beide partye het altyd hul ondernemings nagekom.

"En wat nou van die onvoltooide besigheid?"

'n Ernstige uitdrukking kom oor sy gesig wat hy op 'n honderd plooie trek.

"As ek die president van hierdie land sou word, sal ek ernstige en dringende aandag daaraan gee. Ek sal na alle redelike versoeke luister. Ek heg baie waarde aan die mens se kultuur en besef dat die Boere ook baie gesteld is op hul eie kultuur. Maar wat Afrikaners baie mooi sal moet verstaan:  Hulle sal hul huis in orde moet kry.  Ek kan nie met verskeie teenstrydige versoeke of skemas gekonfronteer word nie. Doen julle huiswerk behoorlik en ek sal my kant ook bring."

Toe trek Jacob Zuma weg met 'n byna onthutse aanval op die huidige rasbehepte beleid van transformasie. Hy kan onmoontlik nie verstaan hoe die ANC by die punt uitgekom het waar ideologie belangriker geword het as dienslewering nie. Hoe kan die land bekostig om honderde duisende geskoolde landsburgers elke maand te verloor?

Daarna bespreek ons kortliks 'n reeks biobrandstofprojekte in Kwa-Zulu Natal. Ek verseker hom dat ek die saak op die regte tydstip verder sal voer.

Dit was byna vier jaar gelede. Sedert die Overvaal-besoek het ons weer twee keer ontmoet. Elke keer was sy uitsprake dieselfde oor Afrikaners. Dit is duidelik dat hy nie ons stemme wil werf nie, maar dat die land hulle nodig het, want, soos hy dit stel:

"We cannot run this country without the Afrikaners." 

для насосовлобановский класс

Waarom die ANC se tweederdemeerderheid ‘n goeie ding is

ImageDie jongste meningsopname deur Ipsos-Markinor toon dat opposisiepartye soos Kongres van die Mense of die DA in hul verwagtinge om beduidende stemme by die regerende party af te neem beskaam is, want die ANC behoort steeds 'n tweederdemeerderheid te behaal.

Daardie politieke gek wat vir die Afrikaner se huidige penarie verantwoordelik is, FW de Klerk, het onlangs 'n patetiese oproep gedoen dat die ANC nie 'n tweedemeerderheid behoort te verkry nie.

Die vraag is: waarom nie? Nadat De Klerk in sy onbesonne oorgawe die Weermag deur Umkhonto we Sizwe laat oorneem het en so te sê alle openbare instellings, waaronder ook Eskom, Transnet en ander semi-staatsinstellings, watter verskil op aarde maak dit indien die ANC drie of vier minder parlementslede het wat hom teoreties sou verhoed om die fameuse 1996-grondwet te verander?

Danksy Roelf Meyer, wat 'n nog hopeloser figuur as De Klerk self is, het die ANC 'n grondwet verkry wat geheel en al in sy guns geskryf is. Tot dusver het die ANC 'n totale oorheersing oor die land bekom sonder dat dit nodig was dat hy die grondwet verander. Trouens, staatdepartemente, provinsies en munisipaliteite oortree elke dag die grondwet sonder dat 'n haan daaroor kraai in hul rassediskriminasie teen blankes, asook hul taaldiskriminasie teen Afrikaans.

Of die ANC dus oor twee derdes van die parlementêre setels beskik of nie, maak geen duit verskil aan die dwingelandy van transformasie waarin ons reeds verkeer nie.

Trouens, vanuit die oogpunt van die Afrikaner wat dringend toegewings met die maghebber moet onderhandel ten einde fisiek en kultureel te bly voortbestaan, mag dit selfs 'n goeie ding wees indien die ANC tydens môre se verkiesing 'n oorweldigende meerderheid sou behaal.

Ten eerste mag dit nodig wees vir die ANC om die grondwet te verander indien Jacob Zuma 'n eie onderwysowerheid aan Afrikaners sou toestaan.

Dit is altyd beter om met 'n vyand te onderhandel wat nie bang is dat sy toegewings hom van steun onder sy volgelinge sou beroof nie.

Ten tweede stel Zuma se oorweldigende meerderheid hom bloot aan kritiek dat hy 'n eenpartystaat regeer waarin minderhede verdruk word. Toegewings aan die Afrikaner in die vorm van 'n eie onderwysdepartement, minder regstellende aksie en grondhervorming, asook 'n beter wapenwet, kan die indruk van 'n eenpartystaat versag.

Soos wat die meeste intelligente ontleders voorspel het – teenoor die liberale wensdenkers wat steeds onder die illusie verkeer dat ras geen rol in die SA politiek speel of behoort te speel nie – stem die swart SA kieser vir 'n leier van sy ras en verkieslik van sy eie stam. Dis geen toevalligheid dat Zuma 'n Zoeloe is en dat die vorige swart presidente insgelyks uit die tweede grootste etniese groep, die Xhosas, gekom het nie.

Mev. Zille van die DA en haar aanhangers in die liberale media is daaroor begaan dat die ANC se eenpartyoorheersing gaan voortduur omdat hulle dit sien as 'n mislukking van die multikulturele smeltkroestelsel wat hulle self hartstogtelik voorstaan.

Maar vir die leidende figure onder die Afrikaners, asook ons arme volk wat tans op alle gebiede vertrap en selfs vermoor word, verteenwoordig die huidige stelsel 'n steen des aanstoots wat hetsy deur onderhandeling, hetsy deur 'n eventuele gewapende opstand, verander móét word. (En vir diegene wat nie meer Afrikaans verstaan nie, let tog op die betekenis van "eventueel" in die laaste sin, as "moontlik", "gebeurlik".)

Die enigste hartseer van die huidige kiespatroon is dat soveel Afrikanerkiesers steeds aan die liberale sirenegesang van die DA gehoor gee en sodoende eintlik hul steun vir die huidige stelsel uitspreek, pleks van die Vryheidsfront Plus se selfbeskikkingsgedagte te onderkraag.

Uiteindelik is verkiesings in Afrika egter gebeurtenisse wat vooraf deur militêre en demografiese faktore bepaal word. Suid-Afrika is hierop geen uitsondering nie. Danksy demografie en De Klerk se militêre en politieke oorgawe, het die ANC 'n feitlik onaantasbare posisie ingeneem. Die massa swart kiesers stem nie vir die ANC omdat hy die beste beleid het nie, maar omdat hy weens sy beheer van die Weermag en staatsinstellings die sterkste is.

In 'n wesentlike sin is môre se uitslag irrelevant. Die intellektuele en politieke bevrydingstryd van die Afrikaner wat tans deur 'n klein minderheid gevoer word, is al hoop om aan die huidige tirannie van die meerderheid te kan verander.

Die hele Suider-Afrika smag na verandering. Die stelsel wat deur Brittanje en Amerika aan die einde van die Koue Oorlog op ons afgedwing is en waardeur bewegings soos die ANC en ZANU-PF hele lande ontvang het om soos die persoonlike eiendom van 'n hoofman te regeer, het reeds sy krake gewys, in weerwil van die geswymel oor "demokrasie".

Daarom hou die huidige Afrikanerbeweging nie slegs die sleutel tot Afrikanervoortbestaan in sy hand nie, maar ook die toekoms van die hele subkontinent wat soos Zimbabwe onder daardie einste "demokrasie" in ellende mag versink.

лестницу вДанильченко Юрий Харьков

Jacob Zuma: die trein het reeds vertrek

ImageUit die Praagargief: Buks van Rensburg se versiende rubriek van 1 Desember 2007
 
In die agste uitgawe van die Helen Suzman-stigting se internetpublikasie Focus is daar ’n insiggewende artikel oor die Xhosa Nostra.  Daar word opgemerk dat Xhosas reeds lank deur Westerse sendelinge bearbei, opgevoed en bevoordeel is.  Derhalwe het Xhosas ’n opvoedkundige voorsprong oor ander swart Suid-Afrikaners en was hulle meermale beter geplaas om struggle-organisasies soos die ANC te lei.  Dit verklaar dan ook waarom Xhosas, en in ’n mindere mate Indiërs, uit die ANC se struggle te voorskyn gekom het as politieke leiers in Suid Afrika. 

Op soortgelyke wyse was dit ook Xhosas wat geweldig persoonlike finansieel voordeel getrek het uit die koöptering van die ANC se leierskap na 1994 deur die voormalige wit Suid-Afrikaanse sake-establishment.  Kitsgemunte miljoenêrs (meestal Xhosas) wat uit die bloute verskyn het, is direk gekoop met geweldige bedrae geld om hulle politieke samewerking te verkry, die besigheidsatmosfeer te beskerm en om die finansiële, politieke en maatskaplike orde in Suid-Afrika te beïnvloed.

In dié opsig word die invloede van Xhosas en van die (voormalige) wit besigheidsklas in die ANC se komende opvolgingstryd ’n interessante kwessie.  Die stryd sal aantoon in watter mate Xhosas as ’n politieke groepering en die besigheidsklas, asook hul organe wat onder meer die Afrikaanse pers, en ook ander publikasies en dinkskrums (soos die Helen Suzman-stigting, wat steeds deur die wit Engelse besigsheidsklas beheer word), en dan die gekoöpteerde Xhosaleiersklas in die ANC, nog beheer oor die ANC en oor Suid-Afrika uitoefen.  Dat die Afrikaanse pers byvoorbeeld druk besig is om te probeer om ’n invloed uit te oefen op die verkiesing van ’n nuwe ANC-leier sien mens byvoorbeeld in uitsprake in Beeld se hoofartikels dat

Cosatu se dreigement dat hy strate toe sal gaan as mnr. Jacob Zuma voor die ANC-kongres in Polokwane (Pietersburg) aangekla gaan word, is ontstellend.

Dit lyk duidelik dat daar gronde is om Zuma aan te kla. Schabir Shaik is reeds skuldig bevind aan korrupsie en in dié saak is hy duidelik aan Zuma gekoppel.

Dit sal sekerlik wys wees om Zuma nie in die volgende drie weke aan te kla nie – die aanklag sal te maklik as politieke inmenging gesien kan word.

Maar dit behoort ook duidelik te wees dat die enigste oplossing vir die voortslepende Zuma-kwessie ’n behoorlike hofsaak is. [27 November 2007]

waarin voorgestel word dat Jacob Zuma voor ’n hof gedaag moet word, met die waarskynlike resultaat dat ’n skuldigbevinding hom van sy populariteit en aanspraak op die presidensie sal stroop.

Jacob Zuma het reeds in die eerste ronde (om ANC-president te word) as ’n wegholoorwinnaar verskyn, met meer steun as wat daar voorheen bespiegel is.  Die skokgolwe van sy oorwinning kring steeds uit, en daar is ’n verslaentheid te bespeur onder ANC-hooggeplaastes en hulle aktiewe ondersteuners in die Afrikaanse en voormalige wit Engelse pers.  Publikasies soos Rapport, Beeld, The Sunday Times, en dies meer, wat reeds lank ’n stryd voer om die opvolgingsdrama in die ANC te beïnvloed, begin nou uitvind dat hulle irrelevant in die stryd geword het en dat hulle geen beheer uitoefen of invloed het oor die ANC, of oor Suid-Afrika se swart massas nie.  In dié opsig praat rubriekskrywers in Beeld byvoorbeeld steeds oor moontlike verrassings in die verkiesing.  Mens, wonder, wie se verrassings? Die ontsteltenis oor Zuma is so groot dat Mbeki selfs ondersteuning kry vir ’n derde termyn as president, ten spyte van die feit dat die grondwet dit eksplisiet verbied.  Verder verklaar briefskrywers in koerante dat hulle die land sal verlaat as Zuma verkies word as president, omdat dit hulle vertroue in die toekoms van die land ondermyn. 

Jacob Zuma is ’n omstrede figuur en is tans die adjunkpresident van die ANC.  Ten spyte van sy bloutjies met die reg (’n aanklag van verkragting is uit die hof gegooi, en sy finansiële adviseur, Shabir Shaik, is skuldig bevind op aanklagte van bedrog), bly Zuma se gewildheid onaantasbaar onder sy ondersteuners.  Hy is in 2006 ontslaan uit sy pos as adjunkpresident deur president Thabo Mbeki, maar selfs die ontslag het sy ondersteuning in veral die ANC se jeugliga en vroueliga nie negatief beïnvloed nie.  Die ANC-jeugliga reageer byvoorbeeld soos volg op sy verkiesingsege op hulle webwerf:

“The ANC Youth League welcomes the outcomes of the Provincial General Councils of the ANC which overwhelmingly endorsed the positions put forward by the Youth League. While we appreciate that this is but the conclusion of the first phase of the electoral process, we are however satisfied that these represent the will and conviction of the majority of the ANC membership on the ground.”  [28 November 2007]

Jacob Zuma word ten beste verstaan as ’n African Strong Man, dit wil sê, as ’n hoofman in die Afrikakonteks, gebore om te lei, verhewe bo normale wette, en onaantasbaar in sy gesag.   Hy is die seun van ’n huisbediende in Durban, en het bitter min formele opleiding ondergaan.  Hy sluit in 1959 by die ANC aan en word ’n lid van Umkhonto we Sizwe in 1962.  In 1963 word hy op Robbeneiland toegesluit om ’n tienjaarvonnis uit te dien. Na sy ontslag is hy instrumenteel in die vorming van ondergrondse strukture in die ANC in KwaZulu-Natal in die 1970s.  In 1975 verlaat hy Suid-Afrika en vestig homself in Swaziland en Mosambiek tot in 1987.  Hy is vinnig tot senior posisies in die ANC bevorder, om uiteindelik as ’n senior verteenwoordiger van die ANC in Mosambiek aangestel te word.  Toe PW Botha se regering sterk druk op Mosambiek uitoefen om die ANC uit te skop, verhuis hy na Lusaka waar hy die hoof van die ANC se intelligensiedepartement word.  Na die ontbanning van die ANC in 1990 word hy verkies as die ANC se voorsitter in die Suid-Natalarea waar hy vredesooreenkomste met Inkatha onderhandel.  Die volgende jaar word hy as adjunk-sekretaris-generaal van die ANC verkies.  In 1994 word hy nasionale voorsitter van die ANC en in 1999 adjunkpresident van Suid Afrika.

Hy is in 1998 met die Nelson Mandela-toekenning vir Uitstaande Leierskap in Washington DC vereer.  Ten spyte hiervan word Zuma skepties deur die voormalig wit Suid-Afrikaanse pers bejeën. Die Mail and Gaurdian reageer soos volg gedurende sy verskyning op aanklagte van verkragting voor die hof: 

“The political damage is incalculable, with the ruling African National Congress now an openly divided and faltering movement. This has had a domino effect on the South African Communist Party and the Congress of South African Trade Unions, which have floundered and fractured in the face of damaging charges against a man they ardently backed as the country's next president.

 

The trial has been fought against the backdrop of a bitter succession war between Mbeki and Zuma… Mbeki's support in the ANC has crumbled, with the party faithful refusing to accept that he will anoint a leader… But even Zuma's most diehard supporters privately acknowledge that he cannot now be president, regardless of the trial outcome.”  [22 November 2006]

Die Mail and Gaurdian is natuurlik verkeerd.  Daar is nie skerp verdelings in die ANC nie. Jacob Zuma het nou weer gedemonstreer dat hy geweldige meerderheidsteun in die ANC het.  Nie net in die Jeugliga en die Vroueliga nie, maar ook in provinsie na provinsie, en op voetsoolvlak.  Selfs al verlaat die minderheid wat hom nie steun nie die ANC, sal hy steeds genoeg stemme op hom verenig om die ANC-president en uiteindelik president van Suid-Afrika te word.  Dit is wensdenkery om dit anders te ontleed.  Jacob Zuma is op ’n onvermydelike oorwinningskampanje om die volgende president van die ANC en van Suid-Afrika te word.  Dié feit veroorsaak konsternasie in die Afrikaanse (en ook in die Engelse) pers in Suid-Afrika, wat Zuma as ’n outokratiese en selfs as ’n gevaarlike figuur beskou.  Dit sal ’n ongewone versameling gebeure verg om hom te stuit, byvoorbeeld algemene onluste, of ’n ingryping deur die konstitusionele hof, of iets dergeliks.

Wat baie meer interessant is sover dit senior ANC leiers aangaan, is hulle reaksie op Zuma se verkiesing as ’n Zoeloe, wat die dominansie van die Xhosaleierskap in die ANC gaan uitdaag en waarskynlik in ’n mate gaan verplaas en reinig.  In dié opsig is daar ’n moontlikheid dat die huidige Xhosaleierskap ’n bondgenoot in die voormalige wit establishment mag soek, iets wat eienaardig sal wees, en wat ook die irrelevansie van die establishment in die huidige politieke klimaat sal demonstreer.

Die grondwet beperk Suid-Afrikaanse presidente tot net twee termyne.  Thabo Mbeki was die natuurlike opvolger vir Nelson Mandela in 1999 en sy tweede termyn loop ten einde in 2009.  Die enigste ander figuur wat Mandela kon opvolg (Chris Hani) is reeds baie jare terug vermoor en soos Mbeki en Mandela, was hy ’n Xhosa.  Daar is nou al geruime tyd bespiegelinge rondom moontlike opvolgers.  In veral Afrikaanse koerante en ander publikasies word moontlike leiers wat meer aanvaarbaar as Zuma sou wees, gepromoveer as opvolgers vir Mbeki.  So byvoorbeeld word Tokyo Sexwale reeds lank voorgehou as ’n verkieslike opvolger in die Afrikaanse pers, maar die name van Cyril Ramaphosa en ander senior ANC-figure het ook al die rondte gedoen.  Die idee dat Thabo Mbeki vir ’n derde termyn verkies moet word is ook al bevorder, in weerwil daarvan dat die grondwet dit verbied.   Al die voorgestelde opvolgers is Xhosas, konsekwent met die Helen Suzman-stigting se opmerking oor sendelinge en Xhosas.

Terwyl die Afrikaanse pers druk besig is om die een of ander ANC-leier voor te hou as ’n moontlike opvolger en die verkiesing op dié manier probeer beïnvloed, is die ANC besig met sy eie prosesse.  As wit en Afrikaanse meningsvormers glo dat hulle idees enigsins nog ’n indruk op die ANC of selfs in Suid-Afrika maak, gaan die opvolgingstryd tot ’n wrede ontnugtering lei.  Die knaende bevording van Sexwale en/of Ramaphosa as opvolgers laat die indruk dat Afrikaanse redakteurs dink dat hulle voorkeure die proses kan beinvloed, so asof Rapport, of Beeld, nog ernstig deur die president of senior ANC-leiers gelees word. 

Sexwale is ook ’n witbroodjie by die Helen Suzman-stigting wat in ’n onlangse uitgawe van Focus ’n hele toespraak wat hy by Wits gegee het, gepubliseer het.  Dit alles is egter irrelevant.  Nóg die Afrikaanse pers, nóg die voormalige wit Engelse persorgane soos die Mail and Gaurdian, nóg die Helen Suzman-stigting, kan nog enige invloed of beheer uitoefen op die ANC en hulle leierskapsverkiesing.  Om in die Afrikaanse pers verduidelikings te eis van die ANC-vroueliga vir hulle steun vir Zuma, of om die ANC-jeugliga te betig, is in der waarheid om jou asem te mors.  Die trein het die stasie reeds verlaat.

 

радиоуправляемые верталётыФильчаков прокурор харькова

Slaan die Zuma-yster terwyl dit warm is

ImageOngelukkig kon ek laasweek se gesprek met mnr. Jacob Zuma nie bywoon nie, hoewel ek aktief daaraan gewerk het dat dit moes plaasvind.

Min mense besef watter politieke deurbraak vir Afrikaners plaasgevind het.  Deur sy uitspraak oor Afrikaners se inheemsheid het JZ namens die ANC amptelik erken dat die Afrikaners wel ‘n inheemse Afrikastam is.  Waar Mbeki alle witmense oor dieselfde kam geskeur en as ryk settlers gebrandmerk het, het die nuwe swart koning Afrikaners as wit Afrikane gesaniteer.  Binne die Afrika-kultuur is dit ‘n reusagtige politieke ommeswaai.

Daardeur het hy verskeie politieke en emosionele deure vir Afrikaners oopgemaak waardeur ons nou die politieke arena vanuit hoë morele grond kan betree.

Eerstens besit elke stam van Afrika ‘n kerngebied waar sy tradisies en gewoontes vetroetel word.  Die Duitsers noem dit ‘n kulturheimat  – ons noem dit bloot ‘n tuisland.  Zuma se stelling plaas die regering nou in ‘n drukgang, want hoe kan Afrikaners dan ‘n inheemse Afrikastam sonder ‘n tuisland wees?  Tensy Malema se Oraniabesoek  bedoel was om Orania as die Afrikaners se tuisland simbolies te erken. 

Sou JZ se uitspraak daarop neerkom dat die ganse Suid-Afrika inderwaarheid die Afrikaners se kulturheimat is, dan sal sekere strukturele veranderings aan regeringsbeleid benodig word om uiting daaraan te gee, want amptelike ANC beleid dui tans op presies die teenoorgestelde.  Dan sal ons straat en dorpsname in ere herstel moet word of minstens as paralelle name erken moet word. Dan sal ons erfenisse en tradisies, skole, kurrikulering  en taal deur ons en ons alleen beheer moet word.

Soos Dan Roodt gesê het, kon Zuma iets regkry wat hy en ek en ander oor die afgelope agt jaar nie kon regkry nie, naamlik om die breë spektrum van Afrikanerdom vir ‘n vergadering bymekaar te maak.  Wat ons Donderdag gesien het, was die Afrikanerraad in aksie in sy gesprek met die toekomstige staatspresident van die land.

Ons volkie se sikofantiese versugting om naby aan mag te verkeer, blyk die enigste wyse te wees vir die daarstelling van die te stigte Afrikanerraad om ons volksbelange te beskerm. 

As dit dan so is, laat ons dan daardie pad loop.

best slots toОлександр Васильович Фільчаков

‘n Stem vir die DA is ‘n stem vir nog ‘n Afrikaner-holocaust

ImageHelen Zille se onredelike aanval op dr. Pieter Mulder van die Vryheidsfront Plus toon net weer: 'n jakkals verander van haar, maar nie van kleur nie. Die DA, wat steeds deur die Engels-liberale Prog-kliek beheer word, is in wese anti-Afrikaans en verwag van Afrikaners dat hulle hul taal, kultuur en identiteit moet aflê om deel te word van die multikulturele, Engelstalige "reënboognasie" wat biskop Tutu en ander marionette van die Britte en Amerikaners aan ons land voorhou.

Die DA se verkiesingslagspreuk, "One nation, one future" verteenwoordig 'n stuk koloniale drogredenasie so groot soos Milner se imperialistiese droom van een Suid-Afrika onder Britse gesag wat Engels praat. Dwarsdeur die negentiende eeu het opeenvolgende Britse lords die Afrikaners vertel dat die volgende geslag vrywillig sou verbrits of verengels en dat dit daarom nie die moeite werd was om Nederlandse of Afrikaanse taalregte aan die bevolking toe te staan nie.

Die neerhalende wyse waarop Zille na die Afrikaners se "aparte etniese kassie" verwys, is nie net aan Pieter Mulder en die Vryheidsfront Plus se adres gerig nie. Sy praat met elke Afrikaner wat nie die sogenaamde "universele kultuur" van die vermetele groepie Engelse "progressiewes" wat sowel die DA as die mynhuise beheer, wil aanvaar nie. Net soos wat die mynhuise ons omgewing opophoudelik besoedel en kanker en ander siektes by ons kinders veroorsaak, besoedel die DA ons politieke landskap met hul agtergehaalde koloniale liberalisme.

Helen Zille is die geestelike dogter van Kitchener en Milner. Sy wil hê dat die Afrikaner as volk en as nasionale groep met 'n eie taal, kultuur en identiteit moet verdwyn.

Daarom: 'n Stem vir die DA is 'n stem ten gunste van nog 'n Afrikaner-holocaust in hierdie land. Weliswaar bepleit Zille, anders as haar koloniale Engelse voorgangers van honderd jaar gelede, nie die fisieke uitwissing van die Afrikaner nie, maar wel sy kulturele en nasionale uitdelging om deel van die multikulturele, Engelse nasie te word.

Terwyl Zille die ANC veroordeel, wil 'n mens vra: wat is die DA anders as 'n "ANC Lite"? Op elke belangrike beleidspunt, sover dit die Afrikaner betref, stem die DA en die ANC ooreen. Trouens, Zille oortref die ANC in haar holruggeryde verwysings na apartheid. Terwyl Jacob Zuma van die ANC so pas toegegee het dat daar vele aspekte van Afrikanerregering in die ou Suid-Afrika was wat die land tot voordeel gestrek het, soos doeltreffende landbou en respek vir wet en orde, wil Zille eintlik die stereotipe siening van die Afrikaner as verdrukker en rassis wat Suid-Afrika "verwoes" het aan haar eie Afrikanerkiesers verkoop.

Kyk na die DA en ou DP se rekord:

  • Tydens die Kemptonparkonderhandelings steun die DP die gedagte van een amptelike taal vir Suid-Afrika, naamlik Engels.
  • Tydens 1999-2000 steun die DA die herafbakening van Pretoria om van Afrikanerkiesers in daardie gebied 'n minderheid in hul eie stad te maak.
  • In dieselfde periode (1999-2000) steun die DA die naamsverandering van Pretoria na die gedrogtelike "Tshwane".
  • Meer onlangs in Kaapstad het mev. Zille se DA-stadsraad Afrikaanse straatname verander om plek te maak vir dié van ANC-helde.
    Die DA steun insgelyks gedwonge integrasie, regstellende aksie, swart ekonomiese bemagtiging, grondhervorming en die sosialistiese welvaartstaat wat die ANC ingestel het en wat ons land op die duur gaan ruïneer.
  • Trouens, die DA is nog meer radikaal as die ANC wanneer grondhervorming ter sprake is. Op 30 Oktober 2008 het mnr. Kraai van Niekerk, die DA se woorvoerder oor landbou, verklaar dat die DA "diep bekommerd" is dat die ANC se teiken van 30% landbougrond in die hande van swart boere teen 2014 nie gehaal gaan word nie en dat die DA "ten volle tot dié doelwit verbind is", die huidige afname in voedselproduksie ten spyt.
  • Les bes, die DA beskou die huidige stelsel met sy ingeboude voordeel aan demografie en benadeling van minderhede as die ideale stelsel met die ideale grondwet.

Daar mag mense wees wat dink dat die DA-bewind Kaapstad tot voordeel gestrek het. Maar hoe waar is dit? Die DA se stryd met die ANC in die Wes-Kaap berus op magsug en nie op beginselverskille nie. Het die plakkerskampe rondom Kaapstad minder geword onder die DA as onder die ANC? Het misdaad afgeneem of toegeneem? Wat het mev. Zille gedoen om die migrasie van Xhosas uit die Oos-Kaap na die Wes-Kaap te stuit? Net mooi niks. Die DA se politieke strategie is op sand gebou en op die duur gaan die party sy Wes-Kaapse magsbasis moet afstaan aan die onvermydelike uitwerking van demografie en gaan dit terugval op die hovaardige gekef wat die party sedert mev. Helen Suzman se dae as alleenverteenwoordiger in die parlement kenmerk.

Helen Zille beskuldig dr. Pieter Mulder daarvan dat sy party 'n "paringsdans" met die ANC sou uitvoer. Maar wie is die een wat ons gereeld op TV sien toitoi met haar geliefde Xhosas? Kennelik het sy haar politieke styl, vuis in die lug, by Winnie Mandela geleer, dieselfde persoon wat sy so naarstiglik tydens haar jare by die Black Sash gesteun het.

Haar rou krete van "Viva! Viva!" by sulke geleenthede som die intellektuele inhoud van DA-beleid mooi op.

Die liberalisme kon nog nooit hond haaraf maak in die Suid-Afrikaanse politiek nie, omdat dié filosofie strydig met die werklikheid is. Suid-Afrika is 'n multietniese of veelvolkige staat en nie bloot 'n nasie wat uit 'n versameling individue bestaan – soos wat die DA voorhou – nie.

Dit is hoog tyd dat die DA weer terugkeer na die goue ghetto's – of moet ek sê "etniese kassies", mev. Zille? – van Houghton of Constantia waaruit die party ontspring het, waar mense hul jenewer en tonikum drink en droom dat Suid-Afrika 'n Engeland-in-die-kleine verteenwoordig. Hoe Afrikaners ooit in die doodloopstraat van die DA se koloniale Engelse politiek beland het, weet nugter.

Op sy minste toon dit watter verwarring die disinformasie veroorsaak het wat elke dag deur die hoofstroommedia uitgepomp word.

сколько стоит пломбирование зубалобановский александр жена

Wetend of onwetend open Zuma nuwe Afrikanerhoofstuk

Hoewel ek persoonlik baie versigtig is om Zuma se 'pro-Afrikanerhouding' te ernstig op te neem moet ons ook probeer munt slaan uit die moontlikheid van 'n gesprek met die ANC. Twee dinge val op: Een is dat Zuma meen dat hierdie gesprek 'n instelling moet word en twee is dat Phosa klem plaas op gesprek met die "hardegat" Afrikaner.

Dit dui op die moontlikheid van 'n aaneenlopende gesprek tussen die Zuma-ANC faksie en die konserwatiewe of sg. regse Afrikaner. Soos Dan Roodt impliseer kan mens aflei dat die Zuma-faksie nie soseer in die linkse Afrikaner-establishment geïnteresseerd is nie, selfs al was hulle ook by die geleentheid.

Wat Zuma se motivering is vir gesprek met die Afrikaner bly vir my duister. Soos ander kommentators reeds aangedui het, het Zuma ons nie as kiesers nodig nie. Mens mag ook nie vergeet dat terwyl hierdie gesprek plaasgevind het, die ANC staat aktief besig was met die ondergrawing van Afrikanerkultuur, -onderwys, -plekname, -taal, -landbou, -werks en -besigheidsgeleenthede, ens. nie. Ons moet dus nie oorhaastig wees om die nuwe "Zoeloe-koning" se beloftes te vertrou nie. Is hy dalk net besig om 'n nuwe soort ANC "doublespeak" te beofen, terwyl die Afrikanistiese agenda dieselfde bly of selfs mag intensifiseer?

Howel dit nie 'n wetenskaplike opname is nie toon verlede week se meningsopname, oor hierdie saak, deur Beeld die volgende syfers:

"Is mnr. Zuma eerlik met Afrikaners? Ek dink so 224: 3%
Nee, hy's 'n manteldraaier 6793: 97%
Totale aantal stemme :7017
Dit is meestal Afrikaners wie se menings hier weerspieël word. Ons leiers moet kennis neem hiervan.

Nogtans moet ons oop wees daarvoor dat hier dalk wel 'n geleentheid vir konstruktiewe gesprek met die regime aan die ontwikkel is. Afrikanerleiers (veral aan die 'regterkant') moet nou oor ten minste drie sake 'n mate van ooreenkoms bereik:

  1. Hulle moet ernstig werk aan 'n konfederale beweging wat oor groter bedingingsmag beskik as wat in die huidige versplinterde situasie geld. Indien ons nie ons huis in orde kan kry nie gaan die nuwe ANC-regime baie gou respek vir ons verloor.
  2. Hulle moet hierdie as geleentheid aangryp om selfbeskikking te formuleer en op die gesprekstafel met die ANC te plaas. Die Volkstaatraad fiasko mag nie herhaal word nie. Kru gestel: Elke ou kan nie die volkstaat in sy eie agterplaas wil hê nie. Ons sal moet leer om op te offer.
  3. Afrikaners moet onthou dat Zuma 'n politikus is en dat hy slegs met die Afrikaner in gesprek is omdat daar iets daarin is wat vir hom voordeel inhou. Ons moet probeer verstaan wat dit is wat hy soek en ons moet begryp en formuleer wat ons aan hom kan bied. Sonder dit sal ons baie gou ons nuutgevonde aantreklikheid verloor. Byvoorbeeld: Sou ons Zuma uit die tronk kon help hou en indien so, watter voordeel hou dit vir ons in? Sou die NVG die saak teen Zuma laat vaar is dit waarskynlik dat die linkse blankes onder leiding van Zille saam met Cope die saak wel in die hof sal kry.

Indien Zuma wel erns het my sy Afrikaner-gesprek moet ons dit ernstig oorweeg dat die ANC besig is om ons van 'n nuwe teks te voorsien. Die Zuma-faksie is besig om wetend of onwetend die deur op die Afrikaner-selfbeskikkingsteks oop te maak. Selfs al het Zuma geen erns om die gesprek tot enigiets te laat lei nie het sy openbare bekragtiging ons aanspraak as volk met onvervreembare regte opnuut bevestig. Die ANC kan hierdie deur nie summier toemaak nie.

Dit is nou aan ons oorgelaat om aan 'n baie belangrike hoofstuk in ons geskiedenis te begin skryf.

игры длям девочекАлександр Фильчаков

‘n Skool mag sy eie taal kies!

Hoërskool Ermelo het die appélsaak teen die Suid Afrikaanse onderwys-owerheid gewen toe vyf appélregters op 27 Maart vanjaar beslis het dat die onderwyshoof van Oos-Transvaal, mnr Monwabisi Reymond Tywakadi, onwettig opgetree het toe hy in 2007 die Skolewet oortree het.

Hy het die beheerliggaam van dié skool omvergewerp en 'n komitee

aangewys wat die status van die skool van Afrikaans enkelmedium na parallelmedium verander het.

Die regters het ook bevind dat hy die beginsels van die Wet op die Bevordering van Administratiewe Geregtigheid geskend het.

Dit het alles ontstaan toe die onderwyshoof in die begin van 2007 die skoolhoof, mnr. Koos Kruger, kennis gegee het dat daar 113 "Engelse" kindertjies in Ermelo is wat daar wil skoolgaan "omdat daar nie plek by ander skole is nie".

Mnr Kruger kon dit nie toelaat nie omdat die beheerliggam van die skool die onderrigmedium bepaal het en hy daaraan mos voldoen. Dis toe dat mnr. Tywakadi die komitee aangewys het wat die status van die skool eensydig verander het.

Net 13 "Engelse" leerlinge het egter aanvanklik aansoek gedoen.

Agtergrond

Afrikaanse ouers van so ver as Secunda, Hendrina, Middelburg, Bethal en Pongola stuur hulle kinders na dié skool omdat dit die enigste "ordentlike Afrikaanse skool" in die gebied is.

Die skool is deur die jare opgebou deur ouers wat in alle opsigte trou bygedra het tot die ontwikkeling van die skool.

So is daar byvoorbeeld R45 miljoen bestee aan die bou van 'n ouditorium asook musiek- en biokinetikasentrums.

Hof toe

Die ouers van Hoërskool Ermelo was verontreg en het gevoel dat die departement die skool teiken. Hulle was van mening dat om in Afrikaans onderrig te word en om hulle kultuur uit te leef 'n grondwetlike en basiese mensereg is.

Hulle is toe hof toe.

In 'n tussentydse bevel op 2 Februarie 2007 het regter Bill Prinsloo beslis dat Hoërskool Ermelo nie hulle taalbeleid van enkelmedium Afrikaans mog verander het na parallelmedium nie. Hy het opdrag gegee dat die taalbeleid waarop die komitee besluit het onmiddelik opgeskort word hangende die finale beregtiging van 'n substantiewe hofaansoek.

Die geluksaligheid van die ouers van Hoërskool Ermelo was egter van korte duur, want 'n paar weke na die beslissing van regter Prinsloo het die regter president Bernard Ngoepe beslis dat die "Engelse" kindertjies se regte tot onderrig meer tel as die regte van die ouers en beheerliggaam van die skool.

Verlof tot appél

In hulle aansoek om verlof tot appél het die verontwaardigde ouers 'n beroep op die minister van onderwys, me Naledi Pandor, gedoen om hulle te ondersteun omdat sy glo ten gunste van moedertaal onderrig was. Weer eens was hulle teleurgestel toe dié minister die kant van die onderwyshoof van Oos-Tranvaal gekies het teen hulle.

Die uiteinde was dat regter Ngoepe verlof tot appél geweier het, want volgens hom kon hy nie R30 miljoen aan nuwe skole bestee in 'n land waar kinders honger bed toe gaan en skole leë klaskamers het nie. Daar was egter ander baie goedkoper alternatiewe soos die herstel van 'n bestaande ongebruikte Engelse skool in Ermelo.

Die beheerliggaam was toe verplig om direk by die Bloemfonteinse appélhof aansoek om appél te doen en wat toegestaan is.

Die saak het na bykans twee jaar verlede week in dié hof gedien. Die skool mag nou in gevolge dié beslissing hulle eie taalmedium kies.

Dun ys

Daar is egter drie dinge wat ons moet besef: Eerstens dat die hof geensins uitspraak gelewer het oor moedertaalonderrig nie of oor die regte van sogenaamde minderhede waarvoor die Afrikaner by uitstek kwalifiseer nie en tweedens dat die regering van die dag die Skoolwet kan verander sodat die onderwysowerheid die finale sê het wat die onderrigmedium van die skool is. Derdens dat die "Engelse" kindertjies sekere regte verkry het deur die onregmatige optrede van die onderwyshoof van Oos-Transvaal en dat Hoërskool Ermelo hulle moet dra vir die res van hulle skoolloopbaan.

Ons moet verwag dat die Afrikanerhaters en die agente van verengelsing met 'n hernude aanslag na vore sal kom om Afrikaans te probeer vernietig.

Hulle besef waarskynlik dat skole wat tans onder druk is om hulle status na parallelmedium te verander soos bv Hoërskool Hans Strydom van Naboomspruit hierdie hofuitslag kan gebruik om die skool Afrikaansmedium te hou.

Ons moet egter nie op ons louere rus en dink die stryd is gewen nie.

Ons moet die saak nou verder dryf deur aan te dring op 'n Afrikaner onderwysowerheid sodat ons self die onderrigmeddium, standaarde, onderrigmetode, leerinhoud, orde en etos in ons Afrikanerskole kan bepaal. Ons moet aandring dat die oorblywende Afrikaanse skole in ons beheer kom as 'n begin. So ook minstens drie Afrikaanse universiteite. Daar moet ook geld beskikbaar gestel word vir Onderwyskolleges, die instandhouding van ons skole en die salarisse van leerkragte.

Die Afrikaner word in die klaskamer vermoor. Vreemde ideologieë word in ons kinders se kele afgedruk.

Daarom is dit dringend noodsaaklik dat elke Afrikanerorganisasie of -instelling deel moet word van hierdie stryd. Ter wille van ons oorlewing en uiteindelike vryheid moet ons van platform tot platform oor die land met net een boodskap spoel: Gee ons ons eie onderwysowerheid!

Dit sal nie die eerste keer wees wat 'n gemeenskap die onderwys gebruik om uiteindelik hulle vryheid te kry nie. Kom ons kies dié gevegsterrein soos Jaap Marais gesê het waar ons sterk is en waar ons die vyand kan verslaan.

Dit is wat die GHA vra.

André Alkema is voorsitter van die Genootskap vir Handhawing van Afrikaans (GHA)

play slots forлобановский депутат

Zuma sit vir Zille ore aan

ImageEen ding is vir my baie duidelik: Zuma is 'n meesterlike politikus, veral vergeleke met die Engelse, links-liberale Helen Zille en haar toenemend linkse, multikulti-party, die DA.

Zille, met haar Black Sash-verlede, universiteitsgrade, Botox-inspuitings en kosmetiese sjirurgie, is steeds ‘n baba in polities-taktiese terme, gemeet aan Zuma met sy standerdtweeopvoeding en sy ma wat 'n huishulp was.

Helen Zille het na my mening pens en pootjies in Zuma se strik getrap met hierdie uitbarsting, wat haar bloot kleingeestig, vals en afgunstig laat voorkom, in kontras met Zuma se uitreiking na Afrikaners.  Dit is kennelik presies die reaksie waarna Zuma op soek was, en spreek bloot van die tipiese dog verkeerde begrip van die belang van identiteit in liberales soos Zille se denkraamwerk.

Waar 'n rokie trek, moet daar egter 'n vuurtjie brand; Zille se kleinlikheid spreek myns insiens van 'n skuldige gewete. Die DA is kennelik besig om te ontaard in 'n links-liberale Kaapse party. Hulle groot teikenmarkte is Naspers se sogenaamde Afrikaanses, die inwoners van die Kaapse Vlakte en snobistiese Engelse blankes. Dít kon ons agterkom uit die onlangse etniese reiniging van Afrikaners uit die DA se leierskorps in Gauteng, die DA se steun vir die verandering van Pretoria se naam na Aapstad asook die DA se steun vir regstellende aksie en transformasie.

Zuma het Zille en die DA se strategiese swakheid meesterlik raakgesien. Hy het Donderdag uiters effektief 'n wig tussen die toenemend verengelsde DA en die Afrikaners gedryf. Omdat hy polities meer intelligent as hetsy Afrikaners, hetsy Zille, hetsy die DA is, het hy instinktief geweet hoe om die DA baie effektief by te kom – hy moes bloot aan Afrikaners die voor-die-hand-liggende uitwys; iets wat ons teenoor onsself probeer ontken het, naamlik dat die DA 'n volksvreemde party is wat Afrikaners weliswaar misbruik as gerieflike stemvee, maar wat ons andersyds by die beter klas van partytjies in Houghton en Bishopscourt, tussen die DA se kernondersteuners, aktief minag.

Dink wat jy wil van Zuma en die klagtes teen hom: Zille is sleg ore aangesit deur 'n meer uitgeslape en beter politikus.

большая детская пирамидкаданильченко юрій Харків

Wat ‘n dag met Zuma!

ImageAfrikaanse organisasies van oor die hele spektrum, vanaf die mistiek regse Boerevryheid van dr. Lets Pretorius, tot die politiese korrekte ATKV met Danny Titus aan die stuur, het gister in die Hilton-hotel in Sandton hul harte uitgestort teenoor die ANC-leier, Jacob Zuma.

Almal was dit agterna eens dat gister 'n merkwaardige dag was. Reeds tydens sy openingstoespraak het Zuma heel ander geluide gemaak as wat ons tot dusver van die ANC te hore gekry het. Hy het Afrikaners geprys vir hul bydrae tot die ontwikkeling van die land en erken dat hulle 'n unieke rol in die totstandkoming van die land gespeel het.

Trouens, soms moes 'n mens jouself knyp om seker te maak dat jy hoor wat jy hoor, want by tye het dit selfs geklink asof Zuma meen apartheid was ná alles nie so 'n groot sonde nie. Geen wonder die DA het Zuma agterna gekritiseer vir sy verklaring dat Afrikaners die enigste ware blanke Suid-Afrikaners is nie. Want indien Zuma 'n blanke was, sou hy sekerlik deur die DA as rassis uitgekryt gewees het weens sy stellings oor apartheid waarvan hy sommige aspekte as "innoverend" beskryf het.

Blykbaar het die hele geleentheid die ANC – en seker indirek die belastingbetaler – R500 000 uit die sak gejaag, met 'n smaaklike middagete wat voorgesit is. Dis seker gelykstaande aan die jaarlikse begroting van sommige Afrikaanse organisasies wat teenwoordig was, maar wat een en almal opgeruk het om hul sê te kom sê.

Sommiges, soos die ATKV en Afrikanerbond, was voorspelbaar polities korrek en het bloot hul clichés oor "diversiteit" en "diensbaarheid aan die regering" herhaal, maar die meeste organisasies het kritiek teenoor die ANC-leier uitgespreek, sonder om doekies om te draai.

Deur die bank het almal gevoel dat regstellende aksie onregverdig is en dat geweldsmisdaad 'n onhoudbare probleem geword het. Diskriminasie teen en miskenning van Afrikaans het ook gereeld op die klagtelys verskyn en sowel Jacob Zuma as Matthews Phosa moes deeglik kennis neem van Afrikaners se besorgdheid oor hul taal, hul skole, universiteite en ander instellings wat onder die ANC so gruwelik verwaarloos of verengels word.

Zuma is 'n goeie spreker wat die gehoor oortuig het dat hy nie bloot met 'n publisiteitsfoefie besig is nie, maar werklik die staat se vyandigheid en overskilligheid teenoor Afrikaners wil omkeer. Hy is ook 'n diplomaat wat die soms skerp kritiek teen die ANC-bewind rustig en met begrip aangehoor het. Izak Burger van die Apostoliese Geloofsending het hom veral gekasty oor sommige van sy uitsprake waarin hy na bewering die Here Jesus se naam ydellik gebruik het deur byvoorbeeld te sê dat die ANC "tot Jesus kom" gaan regeer. Hoewel sy antwoord nie heeltemal oortuig het nie, het Zuma tog getoon dat hy sensitief is vir die Afrikaner se godsdiensgevoel, homself insgelyks as 'n Christen beskryf en om verskoning gevra indien sy uitlatings aanstoot gegee het.

Ook die nuwe wapenwet is geopper, onder andere deur PRAAG, en daar is gevra of ons dan krygsgevangenes is wat in die tou moet staan om ons wapens prys te gee.

Dr. Koos Malan van die Regslui vir Afrikaans het heeltemal korrek opgemerk dat Zuma nie die Afrikanerstem nodig het om 'n meerderheid te behaal nie. Daarom was hy nie besig met 'n verkiesingsveldtog nie, maar het wel tot dusver blyke van opregtheid gegee in sy bereidheid om na Afrikanerprobleme te luister. Volgens Malan toon Zuma hiermee leierskap, wat nie noodwendig tydens die Mbeki-tydvak gegeld het nie.

Ekself het 'n verdere pleidooi gelewer dat ons 'n eie Afrikaneronderwysowerheid moet verkry waardeur die oorblywende Afrikaanse staatskole, asook een of twee universiteitskampusse, aan Afrikaners oorgedra behoort te word.

'n Woord wat telkens opgeduik het en aanvanklik deur Matthews Phosa gebruik is, was "hardegatgeit". Die gevoel was dat die sogenaamde "hardegat-Afrikaner" juis respek afdwing en nou weer na vore moet kom. Daar is nie na die teenoorgestelde figuur van die "kruipende Afrikaner" verwys nie, maar dit was opvallend dat daar nie meer, soos onder FW de Klerk en Roelf Meyer, 'n verskonende en onderdanige houding teenoor die ANC ingeneem word nie, maar reguit gepraat word deur die meeste organisasies wat teenwoordig was.

Aan die einde het Zuma 'n staande toejuiging van die afgevaardigdes ontvang, wat myns insiens geregverdig was. Waarskynlik neem Zuma 'n bepaalde risiko om so tegemoetkomend teenoor Afrikaners op te tree, terwyl sy linkervleuel, waaronder die Engelse radikales in sy party, steeds van hom verwag om Afrikaners eerder te ondergrawe as om met begrip na hulle te luister. Ook die buiteland, in die vorm van Brittanje en die VSA, kan beswaarlik beïndruk wees dat hy as't ware die Afrikaner, wat as sondebok vir die Weste se koloniale sondes gebrandmerk is, gerehabiliteer het deur ons nie meer as mense wat 'n sogenaamde "misdaad teen die mensdom" gepleeg het te behandel nie. Sekerlik stik menige Britse of Amerikaanse liberalis vandag in sy oggendtee deur Zuma en die Afrikaners so gesellig saam te sien kuier.

Zuma het veral sy waardering vir Afrikanerlandbou uitgespreek en heel moontlik kan ons 'n nuwe benadering teenoor ons boere van die inkomende ANC-bewind verwag.

Aan die einde het die ANC-president, wat na alle waarskynlikheid Suid-Afrika se volgende president gaan wees, belowe dat gister se gesprek 'n permanente forum moet word waar Afrikanerprobleme gereeld geopper kan word.

Ironies genoeg is Zuma besig om ook op 'n manier die Afrikaner te verenig, ná al ons onderlinge verdeeldheid en politieke gevegte van die afgelope dekades. Nie alle organisasies was gister teenwoordig nie, maar gegewe die breë spektrum wat wel daar was, kan ons sê dat ons uiteindelik oor 'n verteenwoordigende vergadering beskik. Al is die sameroeper dan ook 'n Zoeloe wat van korrupsie verdink word.

Selfs al kom daar niks verder van gister se vergadering nie – en alle aanduidigings is dat ons wel op die vooraand van 'n nuwe Afrikaner-ANC-politiek in Suid-Afrika verkeer – het Jacob Zuma dus reeds die byna onmoontlike reggekry: om sulke uiteenlopende Afrikaners in een saal bymekaar te kry.

машини на радиоуправлениилобановский александр биография

Ons het ‘n eie koerant nodig

Die jongste sirkus rondom beweerde rassisme teenoor 'n radikale swart student, Itumeleng Makgetla, by die Universiteit van Stellenbosch, het hier betrekking. Hierdie oordrewe en verdraaide storie het voorverlede Sondag op Rapport se voorblad verskyn.

Op die foto wat Rapport tydens die onderhoud geneem het, lyk Itumeleng Makgetla baie gesond vir iemand wat net twee weke terug op die rand van die dood verkeer het, soos beweer word. Dat Makgetla aan die rasgedrewe Black Students Association (BSA) behoort, lê sy sinistere agenda bloot. Ook is dit toevallig dat die ''aanval'' plaasgevind het net voordat hy op die punt was om die US te verlaat. Dit klink alles baie verdag, so kort voor die verkiesing, terwyl die blank oorheersde DA 'n ernstige bedreiging vir die ANC in die Wes-Kaap inhou …

Met hierdie artikel het ons nog 'n voorbeeld van hoe Rapport 'n onbenullige en geïsoleerde geval aanbied as wit op swart rassisme. Nogtans ontken die comrades by Heerengracht 40 die daaglikse swart-op-wit haatmisdaad in hierdie Afrikanistiese anti-blanke moordryk. Die linkse redakteur van Rapport sal toelaat dat haar joernaliste sulke ongeloofwaardige aanklagte van rassisme opdiep terwyl daar op plase en in voorstede 'n swart-op-wit volksmoord aan die gang is. Ongeag die reeds gepolariseerde situasie ontsien Naspers dit nie om nog meer haat jeens die Afrikaner aan te hits nie. Vir seker gaan hierdie ''insidente'' buite verhouding voorgestel word in die dae wat kom en sal die gepaardgaande aanjaag van anti-blanke emosies nog meer Afrikanerbloed laat vloei. Liza Albrecht is 'n onverantwoordelike redaktrise wat enigiets sal doen om haar politieke meesters te beïndruk.

Duidelik het die ANC-kaders François Groepe en Jakes Gerwel, sowel as die res van die ANC-lede en Mandela-aanhangers by Naspers nou hul ideologiese houvas op hierdie propagandahuis tot die uiterste gevoer. Liza Albrecht voer die Afro-fascistiese agenda van die Naspersdireksie uit. Die teiken is hierdie keer die US en die strategie is om 'n Reitz-insident te skep waarna Julius Malema (van die ANCYL) met die hulp van die Black Students Association die groter ANC tot aksie sal oorhaal. Intussen sal die Afrikanistiese brigade by Naspers die ANC-koor met hul musiek begelei. Alles mooi georkestreer en gedirigeer deur ANC-kommissaris Jakes Gerwel ('n afgevaardigde vanuit die vorige ANC-president se kantoor) en kie. Die poging is om nog 'n Afrikaner-universiteit oornag te afrikaniseer. Hierdie is ''revolution by stealth''. 'n Insident word geskep en 'n georkestreerde drama met gevolglike verandering vind plaas. Naspers raak nou saam met die ANC Afrikanervyand Nommer Een. Dit gaan nou te ver…

Naspers se koerante moet sekerlik die enigste in die wêreld wees wat konstant hul dominante lesersmark beledig en kasty. Om gedurig sy eie lesers te probeer oortuig dat die onderdrukking wat hulle ervaar hemel op aarde is en dat hulle in elk geval 'n klomp slegte rassiste is wat niks beter verdien nie, spreek van die ongelooflikste arrogansie. Dan gaan hulle nog verder deur radikale swart studente se versinsels en verdraaings aan te wend om rassehaat teen hul lesers aan te hits. Verbeel jou 'n besigheid wat sy eie verbruikers so openlik en met soveel oortuiging ondergrawe … Asof dit nie genoeg is nie, skroom hulle nie om te noem dat die arme swart bloedjie aan 'n rassistiese studente-organisasie behoort nie. Laasgenoemde dis hulle met soveel selfvertroue op, kompleet asof dit in orde is dat swartes rassiste mag wees. Hierdie openlike rassis bied hulle dan aan as 'n geloofwaardige getuie. Verbysterend…

In die jongste weergawe van Rapport loods die joernalis Andries Vrey 'n rassistiese tirade teen Rapport se lesers. Die blote feit dat lesers op Rapport se blog 'n probleem met die jong swart rassis se bewerings had, maak dat Adries Vrey Rapport se lesers as rassiste brandmerk.  Vrey beweer dan ook dat blanke Suid-Afrikaners maar verdien om onder die hiel van regstellende askie te verkeer. Vrey, wie se artikel deurspek is met Naspers se linkse cliches, beweer dan ook dat daar geen rasmotief bestaan in die gewelddadige aanvalle wat blankes in SA moet verduur nie. Weereens in Naspers tradisie word die Afrikaner-holocaustontkenning gepleeg waarvoor Naspers nou reeds berug geraak het. Gelukkig reageer Rapport se lesers weer met 'n stortvloed van teenaanvalle op Rapport vir hierdie blatante anti-Afrikanerpropaganda.

Mens moet egter in ag neem dat Naspers tans deur 'n bende van selferkende Mandela-aanhangers (soos Ton Vosloo) ANC-kaders (soos François Groepe en Jakes Gerwel) en verskeie ander ANC-lede en -meelopers bestuur word. Hierdie propagandahuis se uitsluitelike doel is om die ontmagtigde Afrikaner te ondergrawe en op elke gebied te saboteer. Dit moet die Afrikaner se doel word om hierdie propagandakonglomeraat in ruil te boikot en te benadeel. Sodra ons selfbeskikking bekom, moet die nasionalisering van Naspers die hoogste prioriteit verdien. Daarmee saam sal vervolgingsaksie teen joernaliste en redakteurs, wat anti-Afrikaneraksies in 'n tyd van volksmoord gepleeg het, moet volg.

Naspers se jongste aanval en aanhitsing van haat jeens die Afrikaner, bevestig onomwonde die noodsaaklikheid vir ons eie gedrukte Afrikaanse koerant. Ons benodig 'n koerant deur ons mense vir ons mense, 'n koerant wat nie deur vyande van ons volk beheer word, soos tans die geval met Naspers/Media24 nie. Hierdie skrywer versoek hiermee dat ons 'n fonds op die been bring om 'n pro-Afrikaner-/Boerekoerant mee te finansier. Hierdie sal 'n inklusiewe koerant wees wat alle Afrikaner-/Boerebewegings goedgesind sal wees. Laat ons opgewonde raak en werk maak hiervan.

полиграф защитаданильченко юрій броніславович компромат

Susan Combrinck praat met die jong lesers van praag oor opstelle en stories

ImageEk kan nou al van julle hoor: “Aggenee net nie opstelle nie”. Komaan, om ’n opstel te skryf is nie so sleg nie. Die skryf van opstelle is wel nie lekker wanneer julle nie verstaan wat van julle verwag word en wanneer opstelle net vir die onderwyser geskryf word en nie vir julself nie. Wanneer julle iets vir julself doen, doen julle gewoonlik meer moeite daarmee. Die volgende stelling: “Wat geskryf is sonder moeite is gewoonlik leeswerk sonder plesier”, is hier van toepassing – wanneer die onderwyser opstelle moet lees waarin gesien kan word dat min of geen moeite gedoen is nie, hoe kan julle verwag om goeie punte daarvoor te kry?

Die rede hoekom julle geleer word om opstelle te skryf, is omdat julle hierdeur voorberei word om stories of verhale, artikels, verslae, kommentare, ens. op ’n kreatiewe manier te skryf.  Julle leer met ander woorde hoe om julle kreatiewe skryfvaardighede te ontwikkel sodat julle veelsydige skrywers kan word wat doeltreffende geskrewe tekste kan produseer. Deur hierdie kreatiewe skryfstukke kommunikeer julle op ’n spesifieke manier met ander.

Die volgende vraag kan wees: “Watter opstelle is dan belangrik vir hierdie doel?” Die opstelle wat julle in die skool leer om te skryf is die verhalende, beskrywende, bespiegelende, argumenterende, feitelike en beredenerende opstelle. Alhoewel julle by al die tipes opstelle leer om soos vroeër genoem kreatief te skryf, hou die verhalende en beskrywende opstelle verband met die skryf van prosa  en meer spesifiek fiksie (stories).

Is daar van julle wat 'n skrywersberoep soos Deon Meyer, Chris Barnard,  Jaco Jacobs,  François Bloemhof,  Chanette Paul, Riana Scheepers en Ena Murray wil volg? Dan is dit die tyd om opstel skryf meer ernstig op te neem. Hoe anders sou Jaco Jacobs op 29-jarige ouderdom al 42 boeke kon uitgee? Die uitdrukking: “Die enigste plek waar ‘sukses’ voor ‘werk’ kom is in die woordeboek.”,  is die moeite werd om te onthou.

By die UGO wat julle in die skole volg,  word daar by elke graad ten opsigte van die leerarea en vak Tale sekere leeruitkomste gegee wat bereik moet word. Tot by Graad 9 is een van die leeruitkomste: "Skryf’" en van Graad 10 af is een van die leeruitkomste: ‘Skryf en Aanbied’. Vanaf die heel laagste graad word julle dus aan die skryfkuns blootgestel. Julle begin deur te leer hoe om letters te maak en met die verloop van jare leer julle om deur middel van woorde ’n skriftelike boodskap oor te dra – julle verbeelding, denke en idees –  sodat ander mense dit kan lees. Wanneer julle skryf sodat ander mense kan lees en verstaan wat julle geskryf het, maak julle gebruik van julle kennis van spelling en leestekens. Soos wat ek in my vorige stuk geskryf het,  is skryf en lees belangrike kommunikasiemiddele.

Om kreatief te kan skryf, is dit belangrik om te lees en baie te lees.  Hoekom is lees dan belangrik by die skryf van stories? Wanneer julle oor goeie leesvaardighede beskik, sal julle heelwaarskynlik nie sukkel met skryf nie. Deur te lees word woordeskat uitgebrei en die taalstrukture wat julle leer naamlik woordsoorte, woordvorming, klankleer, sinsontleding en leestekens word versterk. Hoe meer julle lees, hoe meer sal julle sien hoe bogenoemde in tekste gebruik word. Wanneer julle wyd en baie lees, gaan julle leer om verskillende soorte tekste te herken en julle gaan voorbeelde van verskillende skryfstyle kry – elkeen van julle sal dalk van ’n ander skryfstyl hou en dit dan ook navolg wanneer geskryf word. Onthou net dat elke persoon sy/haar eie skryfstyl het. – dit beteken dat al word ander persone se skryfstyle gevolg, kom elkeen se persoonlikheid na vore in die spesifieke manier van skryf.   Lees en skryf hou dus verband met mekaar – hoe meer julle lees, hoe beter sal julle kan skryf.

Maar wat beteken die term "kreatiewe skryfkuns"? Die term "kreatief" beteken om te skep en die term "kreatiwiteit" beteken om oor die skeppingsvermoë of kreatiewe vermoë te beskik om iets te skep. Die term "kreatiewe skryfsuns" beteken dus dat julle oor die kreatiewe vermoë beskik om interessante en verbeeldingryke werke te kan skep Alhoewel fiksie grootliks vanuit elkeen se verbeeldingswêreld kom, is daar definitiewe raakpunte met die werklikheid  Wanneer julle mense (wat julle ken of geken het) en plekke (wat julle wel besoek het) beskryf, het dit wel met die werklikheid te make.

Sommige van julle sal sê dat julle nie kreatief is nie. Dit is nie so nie. Alle mense beskik oor kreatiewe vermoë, maar dit word net nie gebruik nie. Vra maar vir jul ouers hoe hulle stories uitgedink en vertel het, geteken het en verbeeldingspeletjies gespeel het voordat julle met jul skoolloopbaan begin het. Omdat julle dit nie nodig het om kreatiwiteit te gebruik wanneer byvoorbeeld ’n rekenaarspeletjie gespeel word of om pophuise te bou nie (omdat dit  klaar gebou gekoop word),  is daardie kreatiwiteit wat julle toe aangewend het nog steeds daar, maar net diep weggebêre Wanneer laas het jy die vreugde gehad van iets wat jy self gemaak het? – ’n houttafel of ’n kledingstuk.

Kreatiwiteit is nie net beperk tot slegs een aspek of area in julle lewe nie. Dit speel ’n rol in kuns, kook, musiek, wetenskap, probleemoplossing, skryf, ens. Skryf  kan beskou word as kuns- woordkuns. Woorde word op so 'n manier gebruik dat diegene wat die skryfwerk lees die prentjie in hul kop kan sien. Julle "teken" dus ’n prentjie met woorde.

Dit word aanvaar dat julle nie van al die tipes opstelle hou nie, maar doen in elk geval julle beste sodat julle nie in later jare sê: “As ek maar net meer moeite gedoen het nie.” Al kies julle nie die beroep van skrywer nie kan julle nog steeds stories of verhale skryf want deur te skryf maak mens ook sin van die lewe en, wie weet, dalk kan van julle stories nog vir ’n ekstra inkomste sorg – nou en in die toekoms ná skool.

керамические коронкилобановский александр харьков

Waarom wil die ANC wettige vuurwapeneienaars ontwapen?

ImageDie uitspraak van mnr. Pieter Groenewald van die Vryheidsfront Plus oor die chaos wat by die vuurwapenregister heers, plaas die ANC-bewind se angsvallige pogings om wettige vuurwapeneienaars te ontwapen in perspektief.

Die onrealistiese afsnydatum van 31 Maart vir die herlisensiëring van 4 miljoen vuurwapenlisensies is besig om paniek by die publiek te veroorsaak en vrese te laat ontstaan dat die ANC dalk met een of ander onderduimse plan teen veral minderheidsgroepe aan die gang is.

Geweldsmisdaad in die land word gepleeg deur diegene met onwettige vuurwapens wat vrylik in omloop is of oor ons landsgrense gesmokkel word. Na raming is daar 100 miljoen vuurwapens in Afrika wat deur die grootmoondhede tydens die vele oorloë en konflikte op die vasteland uitgedeel is.

Ras speel ook 'n rol by die ANC-bewind se veldtog teen wettige vuurwapens, want die meeste eienaars van sulke wapens behoort aan minderheidsgroepe soos blankes en Afrikaners.

Geweldsmisdaad, daarenteen, word in 99% van gevalle deur swartes – met onwettige vuurwapens – gepleeg. Dié prentjie is kommerwekkend, omdat dit wil voorkom asof die regering blankes met wettige vuurwapens wat hier en daar poog om hulle en hul gesinne teen geweldsmisdaad te verdedig, te ontwapen en hulle sodoende weerloos te laat.

Nie net gaan ons weerloos gelaat word teen geweldsmisdaad nie, maar ook teen georganiseerde optrede deur die regering of militante groepe soos die ANC-jeugliga wat ná die ontwapening die vrypas gaan hê om plase of woongebiede te beset of selfs 'n volksmoord te pleeg.

Ons mag nie vergeet dat, hoewel Europeërs en Asiërs ook verskeie gruwelike volksmoorde gepleeg het, volksmoord en massamoord in die onlangse tyd sinoniem met Afrika geword het nie. Rwanda, Ethiopië, die Kongo se Ituri-provinsie en Darfoer is nog vars in die geheue.

Ons ervaar elke dag op soveel gebiede en veral in die getransformeerde staatsdiens hoeveel haat daar tans onder die oppervlak teen blankes en veral Afrikaners sluimer.

Die vraag kan dus openlik gevra word: wil die ANC ons ontwapen omdat hy, hetsy plaasbesettings op die Zimbabwe-manier, hetsy etniese suiwering teen ons beplan?

In die negentiende eeu het die Britse koloniale owerheid by verskeie geleenthede swart stamme teen die Boere in die binneland aangehits en vrylik wapens aan sulke stamme verkoop, terwyl daar terselfdertyd 'n wapen- en kruitboikot teen die Boere ingestel is. Dan is daar nog die fameuse voorbeeld van Piet Retief wat sy wapens buite Dingaan se kraal gelaat het.

Waarom kry ons die indruk dat die geskiedenis besig is om hom te herhaal? Is die vrolike partytjie wat Dingaan vir ons aanbied dalk binnekort nie meer so vrolik nie?

Tydens die wanorde van die negentiende eeu toe massamoorde in die binneland tussen swart stamme en op blanke pioniers byna alledaags was, kon ons voorouers hulself net handhaaf en uiteindelik oorleef danksy die feit dat hulle wapens besit het.

Vele mense – waaronder Tim du Plessis van Beeld – is besig om in te sien dat Suid-Afrika reeds 'n mislukte staat van die Afrikatipe geword het.

Die risiko vir gewone burgers en veral lede van minderheidsgroepe om hul wapens aan 'n staat te oorhandig wat by monde van sy vorige hoof, Thabo Mbeki, van hulle as "setlaars" en 'n "koloniale heersersklas" gepraat het, is ooglopend.

Saam met die Vryheidsfront eis ons dat 'n behoorlike lisensiëringsproses daargestel word wat nie daarop gemik is om die publiek en minderheidsgroepe te ontwapen nie.

Ons doen ook 'n beroep op elke wettige wapeneienaar om nie sy of haar wapens sonder meer in te handig nie. Indien die polisie hardhandig begin optree teen mense wat weens die (doelbewuste?) onvermoë van die staat om lisensie-aansoeke te prosesseer die wapenwet oortree het, sal die skrif aan die muur wees vir die staat wat in 1994 tot stand gekom het.

Die demokratiese masker sal daarmee afgeruk wees en die staat se vyandigheid jeens minderheidsgroepe sal voor die hele wêreld ontbloot wees.

Die potensiaal vir etniese konflik in die land indien die polisie tot sulke optrede sou oorgaan, wat waarskynlik kort daarna deur plaasbesettings soos in Zimbabwe gevolg sal word, spreek ook vanself.

Boere, politieke partye en Afrikaanse organisasies moet nou saamstaan en baie reguit met die regering praat oor die dooiepunt en veral die vrese wat die ANC se wapenwet geskep het.

циклевка и реставрация паркета ценаtopcargo отзывы

Susan Combrinck praat met die jong lesers van praag.co.za oor taalgebruik, skryf en lees

ImageDie toestand van taalgebruik en die swak stand van sake ten opsigte van lees in ons skole is vir my baie kommerwekkend. Hoekom dit so is, kan ek nie verstaan nie. Taal vorm immers die basis van alle leer.

Wanneer oor die onderwys gepraat word, kom geletterdheid elke keer ter sprake en die eerste stap in die geletterdheidsontwikkeling is die aanleer van ‘n taal en daarmee saam die korrekte gebruik van die taal wanneer geskryf en gepraat word. Taal is die medium waardeur mense hulleself verstaanbaar maak en waarmee hulle kommunikeer. Die mens speel verskeie rolle: deur te luister wanneer iemand anders praat, die sprekers wanneer ander luister, die lesers wanneer iemand anders skryf en die skrywers wanneer ander lees wat geskryf is. Ons woorde en sinne vorm deel van ons alledaagse interaksie met mense.

Al bestaan daar vandag die kommerwekkende houding dat daar nie meer omgegee en nie gemerk word teen taalfoute en spelfoute nie, wil ek vir julle vra hoe julle gaan leer om ‘n taal behoorlik te kan praat, skryf en lees? Veral jul moedertaal, Afrikaans. Hierdie houding van foute wat oorgesien word en die vraestelle wat gemerk word sonder dat die inhoud heeltemal korrek is – met slegs een of twee feite wat aandui dat julle weet waaroor die vraag handel, veroorsaak dat daar ‘n onreg aan julle gedoen word. Deur dit te aanvaar doen julle julself ook ‘n onreg aan – wat beteken dit? Gedurende julle skooljare kan julle dalk wegkom daarmee om die minimum te lees en om in die gewoonte te kom om nie korrek te skryf nie omdat foute oorgesien word. Die probleem gaan kom wanneer julle uit die skool is, want nie alle firmas wil mense in diens neem wat nie kan lees, skryf en ordentlik praat nie en dan gaan julle bitter spyt wees. Daar is die uitdrukking: “Spyt kom altyd te laat”.

Wie van julle weet hoe om ‘n biblioteek te gebruik? Wanneer julle meer wil weet rondom dít wat julle in die skool leer, kan julle boeke by die biblioteek oor die onderwerp uitneem. Wat van sommer net ’n storieboek of tydskrif uitneem om te lees? Ek kon self nie sonder die biblioteek nie en het die skoolvakansies omgelees – ek is seker daarvan dat julle ouers sal onthou van die reisende biblioteke. Ek kan nie my lewe sonder boeke voorstel nie.

Ek het die voorreg gehad om ‘n meisie van Graad 7 te help om te lees asook om die woordeboek te gebruik. Dit was hartseer om te sien hoe sy sukkel om ‘n eenvoudige ding soos ‘n verjaardagkaartjie te skryf. Soos wat ons gevorder het, was dit heerlik om te sien hoe sy die woordeboek begin gebruik en nuwe woorde geleer het.Toe sy die eerste storie gelees en dit verstaan het, was dit vir ons albei ‘n blye dag. Sy kon haar in die hoofkarakter van die storie inleef en die karakter se emosie ervaar.

Deur te lees gaan ‘n ander wêreld vir julle oop – dit beteken nie dat julle net van ander lande leer nie, maar julle kan leer van mense en diere en julle kan kennis opdoen aangaande die bou van modelle of hoe sekere stokperdjies beoefen word. Lees speel ’n baie belangrike rol in die alledaagse lewe – dink maar daaraan wat sou gebeur as julle nie ’n spyskaart of die instruksie by die opslaan van die boekrak kon lees nie? Wanneer julle nie behoorlik kan lees nie, gaan julle ook swak doen in al jul vakke en sal bv. in wiskunde nie die aanwysings verstaan om ‘n probleem op te los nie. Wat van toetse en eksamens? Julle sal ook nie die aanwysings wat in toetse en die eksamen gegee word, verstaan nie. Dit is dan baie maklik om te sê dat julle ‘n leerprobleem het, maar eintlik is dit ‘n leesprobleem wat onstaan het deurdat daar so min gelees word. Deesdae word baie op rekenaars gewerk, maar wat ’n verassing: Julle moet nog steeds kan lees, anders help die rekenaar wat daar staan niks nie!!

By die UGO wat julle volg, word baie klem geplaas op die integrasie tussen die leerareas en die feit dat die leerareas nie geskei moet word nie. Dit is ook goed so, maar weet julle wat? Dit is ook gedoen toe julle ouers skoolgegaan het. Ek hoor al die vraag: “Hoe?” Julle pa's kon in die houtwerkklas en julle ma’s kon in die huishoudkundeklas verskeie tipes inligting wat hulle geleer het, toepas. Net so kon ek die taal wat ek in die taalklas aangeleer het, gebruik om die resep te lees en te verstaan; ek kon die wiskunde wat ek in die wiskundeklas geleer het, aanwend om te bepaal hoeveel van bepaalde bestandele gebruik moes word (bv. 250ml melk) en ek kon die vorms waarvan ek in die wiskundeklas geleer het gebruik om die verskil te sien tussen 'n ronde en 'n vierkantige bak en ek kon die proses van probleemoplossing gebruik om te bepaal hoe ek die korrekte hoeveelheid botter van die blok moes afsny. Ek kon in die Aardrykskundeklas die kaart lees, ek kon die afstande tussen plekke uitwerk en ek kon die verskil sien tussen die soorte wolke waarvan ek geleer het.

Al die vakke het met mekaar verband gehou, al het die vakke ander name gehad as wat die leerareas en vakke nou het. Ek kan nie dink aan een vak waar ek nie oor die vermoë moes beskik om te lees nie en die feit dat baie van ons ons klasmaats kon help met bv. wiskunde beteken dat ons met ander leerlinge kon kommunikeer.

Ek daag julle uit! Begin lees – nie net julle skoolwerk nie – en verryk julle lewens.

купить лестницу в москвепрокурор харьковской области

Ekonomiese krisis!

ImageDit is net ses kort maande sedert ʼn subprimaverbandskrisis in twee regeringsondersteunde Amerikaanse huisleningsmaatskappye die Amerikaanse ekonomie gekelder het. Van die optimistiese vooruitsigte vir die Amerikaanse ekonomie aan die begin van 2008 is daar in 2009 niks oor nie. Maar dit is net een jaar gelede dat die New Yorkse en Londense aandelebeurse historiese hoogtepunte bereik het. Toe het selfs die mees pessimistiese vooruitskattings net ʼn korreksie in dié beurse voorspel. Oor die algemeen het Amerikaners nie geglo dat ʼn huisleningskrisis hulle ekonomie sou kelder nie, en hulle het 2008 optimisties verwelkom: Ekonomiese groei, meer rykdom, beter maatskaplike omstandighede en die onvermydelikheid van Amerikaanse oorheersing was die natuurlikste toestand ter wêreld.

Een jaar gelede is waarskuwings wat hier en daar geuiter is oor die algemeen geïgnoreer. Bush se “Surge in Iraq” was besig om resultate te lewer. Barack Obama en Hillary Clinton was besig om vir die Demokratiese Party se kroon mee te ding, en Amerikaners sou binne maande begin uitsien na verlossing onder President Obama.

Daar was die netelige probleem van die ruolieprys, wat in Januarie 2008 na meer as $100 per vat gestyg het, en wat skynbaar hardnekkig gaan aanhou styg tot bykans $150 per vat. Blaam hiervoor is vrylik toegewys:  Dis die spekuleerders, of dis oliemaatskappye soos Exxon-Mobil wat die mark nie genoegsaam voorsien nie, of dit is geheimsinnige internasionale agente in Saoedi-Arabië wat besig is om die mark te destabiliseer, of groen politici het saamgesweer om te verhoed daar vir ruolie geboor word. 

 
Verduidelikings het gestrek vanaf die rasionele tot beskuldigings van sameswerings, en radikale teoretici het hulle waansinnige teorieë oor ruolie met oortuiging oorvertel. Maar terwyl die hoë olieprys dit duurder gemaak het om Amerikaanse vierwielvoertuie vol te maak, was niemand juis bekommerd nie. Pensioene en ander beleggings was kwansuis veilig in bekwame hande.  Bear Sterns en Meryl Lynch se uitstekende beleggingskemas waarin die pensioenfondse belê was, of Madoff se slim Ponzi-skemas, was veilig en aan die groei; Amerikaners het aanvaar dat hulle hulle oudag  skatryk in Florida gaan geniet – met son, seilbote en warm sand, en ʼn Martini in die hand.  Onbesorg kon hulle van een mooi droom van brandertjies op die strand tot ʼn ander met mooi beelde van rykdom en sekuriteit insluimer.

Dit was natuurlik te goed om alles waar te wees. Uiteindelik het die mooi drome in nagmerries verander, en Amerikaners het in Augustus en September 2008 skielik met sweet op die voorkop wakkergeskrik en besef dat die geluide op die buitedeur nie reëndruppels is nie, maar dat ʼn ondier se kloue diep groewe in die hout krap. Vrees en afsku is aan die uitbreek, met onrus nou in sig.

Daar was reeds enkele jare terug tekens dat alles nie pluis met Amerikaanse finansies is nie.  Die Bush-administrasie het reeds in 2001 geluide gemaak dat hoërisikoverbande sommige banke aan onaanvaarbare risiko’s blootstel. Die waarskuwings is in 2003 en in 2005 herhaal, maar die Amerikaanse Kongres het versuim om op te tree. Uiteindelik het die krisis die banke ingehaal – in ʼn klassieke illustrasie dat mens nie iets uit niks kan kry nie, selfs in die finansiële wêreld: Soos bloed kan rykdom, geld en ʼn groeiende ekonomie nie uit ʼn klip getap word nie, maar is onderhewig aan dieselfde Newtoniaanse gravitasiewette wat klippe aarde toe laat val.

Uiteindelik was dit die stygende ruolieprys (wat Amerikaanse verbruikers se kontant opgeslurp het), in kombinasie met die toksiese hoërisiko huislenings, wat ʼn finansiële storm ontketen het tot so 'n mate dat dit in sommige oorde as ʼn Tweede Depressie beskryf word. Faktore wat verder bydra tot die gemors is die geweldige vloei van kapitaal vanaf die VSA na die Midde-Ooste en Sjina om vir ruolie en verbruikersartikels te betaal. Dié kapitaal moet teruggeleen word van Sjina om Amerikaanse banke solvent te hou, en deel van die Amerikaanse nagmerrie wentel rondom Sjina wat eendag daardie lenings gaan inroep.  

ʼn Neweproduk van die ekonomiese insinking is ʼn sterk afname in aanvraag na petroleumprodukte, met die gevolg dat die ruolieprys afgedruk is tot onder $40 per vat. Die afname is net tydelik en is uitsluitlik die resultaat van die ekonomiese krisis. Waarom is dit so?

 
Die gevolge van die ekonomiese storm is, om die minste te sê, skrikwekkend. Amerikaanse Motormaatskappye se verkope het gedaal met meer as 40% van jaar-tot-jaar tot Februarie 2009. Selfs Toyota se verkope is met ongeveer 40% af, en gerugte doen die rondte dat Sjinese motorvervaardigers Amerikaanse motorhandelsmerke gaan koop en produksie Sjina toe gaan verskuif. Die Amerikaanse ekonomie is ook besig om miljoene werksgeleenthede te verloor en is nou in volle resessie. Pogings om skokterapie toe te pas om die insinking om te keer is in volle swang, en is ʼn demonstrasie dat sommige mense steeds glo dat mens iets uit niks kan kry.  Die Bush- en Obama-administrasies het triljoene dollars begroot om banke te red, toksiese verbande te koop, en om kapitaal te verskaf om die ekonomie weer met finansiële stimulasie aan die gang te kry. Dit is egter soos om geld in ʼn swart maalkolk te stort. Behalwe om dit te sien verdwyn, het dit omtrent geen ander resultaat as om die groeiende Amerikaanse skuld van ongeveer elf triljoen dollar nog verder op te stoot nie.
Internasionaal is daar gevaartekens vir die VSA. Die land moet kapitaal dringend  van Sjina leen, en Hillary Clinton het reeds geluide gemaak om die Sjinese te oortuig dat beleggings in Amerikaanse staatseffekte gesond is. ʼn Verlies aan vertroue in die VSA se vermoëns om lenings terug te betaal kan die Amerikaanse ekonomie in ʼn doodspiraaldepressie laat beland – of geld moet gedruk word (dit veroorsaak ʼn inflasie-spiraal), of deflasie gaan dit onmoontlik maak om reeds bestaande skuld te vereffen. Nodige en drastiese inkortings in die regeringsbegroting sal Amerikaners van hulle regering se uitgawes moet speen – wat sal lei tot verlore werksgeleenthede en maatskaplike onrus. Tans het die New Yorkse beurs reeds 50% van sy waarde verloor (oor ses maande), en daar is nóg tekens dat dit verder kan daal.  In vergelyking het beurse tydens die Depressie vanaf 1929 met ten minste 80% oor etlike jare gedaal. Dié keer kan dit geëwenaar word.

Amerikaners is oor die algemeen ontnugter en ontsenu.  In ʼn interne memo aan sy werknemers skryf mediabaron Rupert Murdoch "We are in the midst of a phase of history in which nations will be redefined and their futures fundamentally altered” terwyl die finansier en biljoenêr (en linksgesinde) George Soros in Februarie by Columbia Universiteit sê dat “the world financial system has effectively disintegrated… there is yet no prospect of a near-term resolution to the crisis…the turbulence is actually more severe than during the Great Depression, …[comparing the current situation to the demise of the Soviet Union]…We witnessed the collapse of the financial system…There's no sign that we are anywhere near a bottom."

Die gevolge van die finansiële vloedgolf is besig om uit te kring. Dat lande hervorm gaan word (soos Murdoch voorspel) in die proses, begin nou meer duidelik blyk. Die Engelse polisie is besig om voor te berei vir ʼn somer van misnoeë, stakings en onrus, terwyl feitlik elke ander Europese land ernstige finansiële probleme in die gesig staar. Onrus, stakings en selfs geweld is onvermydelik, en die naarstiglike begrotings om likwiditeit in die Westerse ekonomieë te pomp sal heel waarskynlik misluk.

Hoe lank sal dit duur?  Optimiste praat van ʼn oplewing in 2010, maar ʼn langer en dieper resessie of ʼn depressie, tot 2012, is meer waarskynlik.  Die afname in die beurse het die ekonomie ten minste vir ʼn dekade teruggesit, en die verlore rykdom, deels gebou op sand en lugkastele, sal moeilik gerekonstrueer of herwin word.

Dit bring my weereens by die prys van energie in die vorm van ruolie. Ekonome vergeet dikwels dat ekonomiese aktiwiteite, net soos elke ander fisiese aktiwiteit onder God se son, aangedryf word deur ʼn vloei van energie vanaf ʼn lae entropie toestand om dan uiteindelik geabsorbeer word in ʼn hittesink met hoë entropie. Dit is die wette van termodinamika, en die opmerking dat mens nie iets uit niks kan kry nie, is vierkantig hierop gebaseer. Deskundiges in olieontginning praat reeds dekades, en ten minste sedert die 1960's, oor hierdie feit, terwyl ekonome dit hardnekkig ignoreer, en dikwels meer konsentreer op die sielkundige aspekte van ekonomiese groei, eerder as om die vloei van energie deur die ekonomie (van ontginning tot by ʼn hittesink) in ag te neem.

Dit is nie toevallig dat verhoogde kospryse en brandstofpryse die ekonomiese krisis voorafgegaan het nie. Inteendeel, hierdie pryse is ten nouste verbind aan die prys van energie – energie wat in geld verander word gedurende produksie van kos, goedere en dienslewering in die ekonomie. Kapitaal is die vermoë om energie aan te wend of te koop om sekere projekte uit te voer, en ʼn tekort aan kapitaal het noodlottige gevolge vir ekonomiese groei – dit lei tot eksponensiële inkrimping van die ekonomie, maw, dit lei tot ʼn resessie.

Uiteindelik is die ekonomiese krisis veroorsaak deur ʼn sterk verhoging in die aanvraag van energie, terwyl produksie beperk word deur geologiese faktore (in ʼn meerdere mate), en ʼn versuim om kapitaal aan te wend om meer energie te ontgin (in ʼn mindere mate). Die onvermoë om uit bestaande olievelde genoegsaam ruolie te pomp om in die vraag te voorsien het ʼn skerp prysstyging en ʼn gepaardgaande skok deur die Amerikaanse ekonomie gestuur wat banke gedestabiliseer het, en derhalwe die finansiële krisis veroorsaak het. Ten spyte van die afname in aanvraag, is die olieprys histories gesien, steeds redelik hoog, en daar is geen tekens dat dit tot onder $20 per vat kan daal nie, selfs met verdere afnames in aanvraag.

Die goedkoper energie kan dit makliker maak om uit die resessie te kom, en dit sal waarskynlik gebeur. Daar is egter ʼn stok in dié wiel:  ʼn Beter ekonomie sal aanvraag na energie weer verhoog, wat die prys weer sal opstoot omdat produksie steeds ʼn probleem is, en wat dan weer ʼn ekonomiese insinking sal veroorsaak, met verdere verhoging van voedselpryse en in die pryse van ander kommoditeite. Uiteindelik verlaag lewensstandaarde, met die gepaardgaande risiko dat hongersnood kan uitbreek omdat sekere wêrelddele bevolkings dra bo die natuurlike drakrag van die omgewing.   

Die bostaande scenario, wat voorspel dat ʼn voordurende energiekrisis sal uitbreek telkens as die ekonomie sterk groei, is reeds druk bespreek onder geoloë en ander deskundiges, wat verstaan dat die mens se vermoë om hoëkwaliteitenergie goedkoop uit die aarde te pomp nou aan bande gelê gaan word deur die fisiese karakter en geologiese grense van die aarde. Daar is steeds baie energie in die vorm van ruolie, steenkool en gas (en selfs wind- en sonkrag) beskikbaar, maar dit is moeilik of duur om te ontgin, en soos meer kapitaal spandeer en gerangeer moet word om dit te ontgin, so sal lewensstandaarde afneem. Dit is die argument van die Romeklub, wat reeds in die 1970's voorspellings hieroor gemaak het.  Die volgende dekade sal hulle argument reg of verkeerd bewys.

Oor die algemeen sal die bostaande scenario waarskynlik oor dekades afspeel, waarin ekonomiese krisisse met kleiner tussenposes gaan afwissel. Murdoch en Soros se opmerkings wat ek bo aanhaal, wys dat hulle miskien dieselfde scenario voorsien. Wat egter duidelik oor die kort termyn is, is dat die twintigste-eeuse paradigma van ʼn bipolêre of unipolêre wêreld met die VSA as die toonaangewende moondheid vir goed verby is. Die VSA is mank, en wanneer Obama sy troepe aan Irak oor 18 maande onttrek, sal die tydelike winste daar ook uitgeput wees. Met bondgenote soos die Europese moondhede, min geld en beperkte bronne om die avonture in Afghanistan en Irak te befonds, maak hierdie feite ʼn besliste oorwinning in Irak (en in Afghanistan) ʼn feitlik onbegonne taak.

Die krisis in Europa sal tweeledig ontvou – eerstens ekonomies, en dan demografies. Islam gaan die historiese Christelike Europese hegemonie in Europa uitdaag en vernietig. Daar is die moontlikheid van verset en etniese geweld in Engeland en Frankryk, maar uiteindelik sal demografiese werklikhede die oorwinnaar bepaal, net soos dit in Suid-Afrika gebeur het. Met Europa se val sal Europese bevolkings elders, in Noord-Amerika, Suid-Afrika en Australië, waarskynlik onherroeplik verander in ʼn wêreld sonder Europese heerskappy. Ons Afrikaners se noodlot sal dan Europa se noodlot word.

Ons kan treur oor Europa se verlore kultuur soos uitgebeeld in da Vinci, Dante, Bach en Mozart, met diepliggende wortels in Roomse, Lutherse en Calvinistiese Christelike filosofie, en gebaseer op die klassieke kulture van die Midde-Ooste, Griekeland en Rome. Die eienskappe wat Europese kultuur gebaar het, wat wetenskap en tegnologie uitgevind het, en wat haar kultuur wêreldwyd versprei het, is bankrot en in demografiese en kulturele verval. Vandag is dit oorgeneem deur hip-hop, dwelms en ander antichristelike giere.  More sal Islam die kulturele en ekonomiese vakuum vul.

Europa is haar geskiedenis.  Die toekoms is sy nie.

уличные светильники наФильчаков