Vredesregter weier gemengde paar

‘n Wit vredesregter in die Amerikaanse deelstaat Louisiana sê hy het geweier om ‘n huwelikslisensie aan ‘n gemengde paartjie uit te reik omdat hy bekommerd was dat hulle kinders sou hê.

Keith Bardwell, vredesregter in die Tangipahoa Parish, sê uit sy ervaring weet hy huwelike tussen verskillende rasse hou nie baie lank nie.

“Ek is nie ‘n rassis nie. Ek glo net nie dat rasse op só ‘n manier moet meng nie,” het Bardwell Donderdag aan Associated Press gesê. “Ek het hope en hope swart vriende. Hulle kom na my huis, ek trou hulle, hulle gebruik my badkamer. Ek behandel hulle net soos enige ander mens.”

Bardwell sê hy vra almal wat skakel oor trou of hulle ‘n gemengde paartjie is. As hulle is, trou hy hulle nie, sê hy.

Hy sê hy gesels met wit en swart mense oor die onderwerp nadat hy al baie sulke gemengde huwelike gevolg het. Hy het tot die gevolgtrekking gekom dat mense in die swart gemeenskap nie geredelik bruin kinders van gemengde ouerpare aanvaar nie en wittes ook nie.

“Daar is ‘n probleem met albei groepe in die aanvaarding van ‘n kind uit só ‘n huwelik,” het hy gesê. “Ek dink daardie kinders ly daaronder en ek gaan nie help om hulle daardeur te sit nie.”

As hy dit vir een paartjie doen moet hy dit vir almal doen, glo hy. “Ek probeer om almal gelyk te behandel.”

Een so ‘n paartjie, Beth Humphrey, 30, Terence McKay, 32, sê hulle gaan die Amerikaanse departement van justisie nader om ‘n klag van diskriminasie aanhangig te maak. Humphrey is wit en McKay swart.

Humphrey het Bardwell in Oktober geskakel vir ‘n huwelikslisensie en Bardwell se vrou het haar meegedeel dat haar man nie lisensies vir gemengde paartjies teken nie.

Humphrey het gesê sy was geskok. Hulle sien uit daarna om kinders te hê, soos alle jong paartjies, het sy gesê.

‘n Regsadviseur vir die American Civil Liberties Union van Louisiana, Katie Schwartzmann, sê ‘n hoërhofuitspraak van 1967 “verbied die regering om mense te vertel wie om mee te trou en wie nie”.

Die ACLU het ‘n brief aan Louisiana Geregtelike komitee, die beheerligaam vir vredesregters, gestuur en hulle gevra “om die mees verreikende sanksies denkbaar” aan Bardwell op te lê, “want sulke openlike rassevooroordeel bedreig en skend die administrasie van die reg op die ernstigste manier”.

“Hy weet hy verontagsaam die wet,” het Schwartzmann gesê.

Die lisensie-aansoek moet drie dae voor die troue ingehandig word omdat daar ‘n wagtyd van 72-uur is. Die aansoekers moet bewys dat hulle nie reeds getroud is nie.

Bardwell sê in sy 34 jaar as vredesregter het hy nog nooit einige mens sleg behandel nie. “Ek het nie vir hierdie paartjie gesê hulle mag nie trou nie. Ek het net gesê ek sal hulle nie trou nie.”

 

барби лялькиФильчаков Александр Васильевич

Khama wen in Botswana

Botswana se regerende party het Sondag ‘n oortuigende oorwinning behaal. President Ian Khama sal dus die volgende vyf jaar steeds aan bewind bly ten spyte van ekonomiese ellende in die wêreld se grootste diamantprodusent.

Khama het die presidentskap behou toe sy Botswana Democratic Party, BDP, 45 van die 57 kiesafdelings gewen het terwyl die hoofopposisie omtrent die helfte van hul kiesafdelings aan ‘n splinterparty afgestaan het.

“Ons het hierdie party baie goed bestuur. Ons het ervaring en Botswana vertrou ons, veral in moeilike tye,” het BDP-woordvoerder, Comma Serema aan AFP gesê.

“Ons het gehoop vir ten minste 50, maar ons is meer as gelukkig.”

Die regerende party beplan ‘n oorwinningsaamtrek later vandag in die hoofstad, met Khama se inhuldiging wat vroeg volgende week verwag word.

‘n Groep van 88 toesighouers van die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap was Sondag vol lof vir die verkiesing se “vrede en rustigheid” en hoë vlak van politieke verdraagsaamheid.

 

лечение зубов под наркозомданильченко юрій броніславович компромат

Detroitmarathon eis drie

Drie hardlopers het Sondag tydens die Detroitmarathon gesterf, het owerhede gesê.

Daniel Langdon, 36, van Laingsburg het omstreeks 09:02 inmekaargesak nadat hy sowat 17km van die marathon voltooi het.

Volgens Rich Harshbarger, Adjunk-president van die Detroit media-groep, het ‘n tweede deelnemer, Rick Brown, 65, omstreeks 09:17 inmekaargesak. ‘n Minuut later het Jon Fenlon, 26, ook skielik inmekaargesak.

Harshbarger het bevestig dat daar sowat ses verskillende punte oor die afstand van die marathon was waar nooddienspersoneel gestasioneer was. “Daar was binne sekondes paramedici op die tonele gewees.”

Die presiese oorsake van die verskeie sterftes is nog nie bekend nie.

“Hierdie is baie slegte nuus vir ons. Ons innige simpatie gaan uit aan die oorledenes se families, ” het Harshbarger gesê. Volgens hom word deelnemers aangeraai om eers met hulle dokters te praat voordat hulle aan die marathon deelneem.

Daar het laas in 1994 ‘n deelnemer aan die Detroitmarathon gesterf.

 

баня с хамамомДанильченко Юрий Брониславович Харьков

Rusie by boekeskou oor Googleprojek

“Gemors” en “histeriese propaganda” was een woedende reaksie by die wêreld se grootste boekeskou toe Google, die wêreld se grootste internetsoekdiens, planne verdedig het om miljoene boeke in aanlyn elektroniese literatuur te omskep.

Die rusie het by die 61ste internasionale Frankfurt-boekeskou, ‘n groot jaarlikse literêre gebeurtenis, ontstaan.

‘n Literatuurprofessor van Duitsland se Universiteit van Heidelberg het skerp gereageer op Google Books, ‘n massiewe projek deur die Amerikaanse groep, om die wêreld toegang te gee tot boeke wat andersins moeilik of onmoontlik is om te bekom.

Prof. Roland Reuss het gewaarsku dat dit ‘n bedreiging vir tradisionele uitgewerye is. “Julle vernuwe die mark, maar die verskaffers van goedere in hierdie mark gaan vernietig word.”

Google se hoof van Druk Inhoud Vennootskappe in Brittanje, Santiago de la Mora, het in reaksie gesê hulle los een van die groot probleme in die wêreld op, dat boeke omtrent dood is omdat hulle nie gevind word nie.

Die Google Book-projek staar regsprobleme oor die kwessie van kopiereg in Amerika, Europa en elders in die wêreld in die gesig.

Die soekdiens wil soveel as moontlik van die wêreld se kennis in een plek, naamlik die kuberruim, bewaar.

 

аппарат для мойкиФільчаков Олександр Васильович

Ernstige uitbraak van bek-en-klouseer

Die Mpumalanga-regering het beperkings ingestel op die vervoer van lewende hawe en diereprodukte uit die Laeveld nadat die uitbreek van bek-en-klouseer.

Die eerste tekens van die siekte in die Nkomazi-gebied naby Komatipoort is aan die begin van September aangemeld.

Daar heers tans ‘n totale verbod op die vervoer en verskuiwing van beeste, skape en bokke.

Die siekte het in die tradisionele gebied van Mdluli posgevat en volgens die provinsiale adjunkdirekteur van dieregesondheidsdienste het dit binne ‘n week na die aangrensende Makoko-area versprei.

Veeartseny-padblokkades, soos by die Nkomazi-tolhek tussen Malalane en Hectorspruit, is intussen opgerig om te keer dat spleethoewige diere buite die gebied vervoer word.

Die polisie, SANW en rampbestuurowerhede se hulp is ook ingeroep om die ernstige uitbraak te help stuit.

Dié hoogs aansteeklike virussiekte kan rampspoedige ekonomiese gevolge inhou vir die landboubedryf indien dit verder versprei.

Alhoewel bek-en-klouseer nie aansteeklik vir mense is nie, kan dit wel deur aanraking, klere en toerusting oorgedra word na diere.

Kenmerke daarvan is blasies in die bek en op die pote wat rou sere word asook oormatige speekselafskeiding by diere.

Die Mpumalanga-dieregesondheidsafdeling kan by 013 741 3218 gekontak word vir verdere vrae.

 

подставкиданильченко юрий брониславович прокурор

Afriforum gaan Christelike skole beskerm

Die burgerregte-inisiatief AfriForum het aangebied om die volle regskostes van skole met ʼn Christelike etos te dra, sou diegene wat gekant is teen godsdiens in skole hulle dreigement uitvoer om dié skole in die hof te probeer dwing om op te hou om godsdiens op skool te beoefen.

AfriForum se aanbod volg nadat die anti-godsdiens groep, die Afrikaanse Vrydenkersbeweging, pas aangekondig het dat hulle 43 skole landswyd “van nader gaan bekyk” met die oog op ʼn hofsaak om die skole se godsdiensbeleid te takel.

Volgens Kallie Kriel, uitvoerende hoof van AfriForum, vind sy organisasie dit onaanvaarbaar dat anti-godsdienstige fundamentaliste nou skole viktimiseer in ʼn poging om ouergemeenskappe te ontneem van hulle basiese reg om te besluit oor skole se godsdiensbeleid.

Kriel het daarop gewys dat dit ironies is dat die anti-godsdiens fundamentaliste daarop aanspraak maak dat hulle nie kinders onder dwang aan skoolgodsdiens wil blootstel nie, maar nou self hulle anti-godsdienstige siening op alle skole wil afdwing. “Hierdie dwang benadering van die anti-godsdiens fundamentaliste is skerp in teenstelling met die godsdiensbeleid wat skole volg om niemand te dwing om aan skolegodsdiens deel te neem nie,” het Kriel bygevoeg.

Volgens Kriel is hy verbaas om te sien die anti-godsdienstiges voer nou aan dat hulle geteiken word, terwyl dit inderwaarheid húlle is wat venynige aanvalle loods op mense se reg om hulle diepste geloofsoortuigings ook in skole uit te leef.

online casino notopcargo развод

Invoer van wolskape

De Mist en Janssens het goeie samewerking van die Afrikaners ondervind, en in ‘n proklamasie op 1 Oktober 1804 het Janssens sy waardering uitgespreek vir hul vaderlandsliefde en die wyse waarop almal saamwerk om die land in ‘n staat van verdediging te bring. Hulle het ook die belange van die Kapenaars probeer dien, onder meer deur die landbou en veeteelt aan te moedig. Skaapboerdery het al in die agtiende eeu die vernaamste bedryf van die Afrikaners geword. Aanvanklik het hulle geboer met die vetsterkskape van die Khoi-Khoi wat nie wol nie, maar hare gehad het.

Die man wat die eerste met wolskape geëksperimenteer het, was kol. R.J. Gordon, die militêre bevelvoerder wat die Kaap in 1795 so swak verdedig en toe selfmoord gepleeg het. Hy het baie belang gestel in die boerdery en in 1789 twee merinoramme en vier ooie ontvang wat die koning van Spanje aan die Nederlandse regering geskenk het. Deur die bemiddeling van die Maatschappij tot Nut van ‘t Algemeen in Nederland (vir wie volksopvoeding en -ontwikkeling die oogmerk was) is die skape na Gordon gestuur wat gretig was om met wolskape te eksperimenteer. Ná sy dood is die skape gekoop en na Australië gebring waar hulle die kern van die merinobedryf gevorm het.

Tog het die aanwesigheid van die merino’s mense in die Kaap ook op die gedagte gebring dat wol miskien die artikel kan word wat die ekonomie van die kolonie kon bevorder. De Mist het ‘n aantal vooraanstaande koloniste onder voorsitterskap van ‘n Angloman, W.S. van Ryneveld, in ‘n vereniging georganiseer om die landbou en veral die invoer van wolskape te bevorder. ‘n Paar goeie Spaanse merino-ramme is ingevoer en in September 1805 het drie lede van die vereniging die westelike kolonie deurreis om die voordele van wol te verduidelik.

Sommige boere was teen dié nuwe soort skape. Jasper Cloete van die Roggeveld het minagtend gesê: “Hulle het geen vet nie en ons kan nie die wol Kaapstad toe vervoer nie.” ‘n Groot klomp ramme is egter aan boere verkoop. Aan Jan van Reenen van De Grote Toren in die Hantam kon die kommissie niks leer nie — hy het reeds 1500 wolskape gehad. Hy was ook ‘n groot perdeboer en sy saailande het veertig- tot vyftigvoudig opgelewer. Op ‘n Roggeveldse plaas is ‘n skeerdemonstrasie gehou waarna ‘n flukse boerenooi, Christina van Wyk, haar behendigheid met die skaapskêr getoon het. Heelparty grappe is by die demonstrasies gemaak. Toe die dier sonder vag daar staan, was die pret groot. “Dit lyk na ‘n muishond”, sê die een. “Nee, ‘n bobbejaan”, antwoord ‘n ander.

Die kommissie het die wolbedryf flink aangehelp. Die wolskape was weliswaar nog ver in die minderheid in 1806 toe die Kaapkolonie al 1 254 384 skape gehad het. Maar die getal wolskape het vinnig vermeerder. In 1855 was daar in die Kolonie 2 283 232 wolskape teenoor 2 114 119 ander skape. Vir die eerste maal sedert 1652 kon die Kolonie ‘n produk lewer waarna daar ‘n groot vraag was, en in die eerste helfte van die negentiende eeu het die Kaapkolonie een van die vernaamste leweransiers van wol aan die Britse tekstielfabrieke geword.

из психоневрологическогопрокурор Фильчаков

Verbete Afrikaners

Ek sien Max du Preez vra die vraag “Waarom is Afrikaners so gatvas en verbete?” in Beeld en Die Burger se By van 17 Oktober 2009. Tipies van Max soek hy die fout by die Afrikaner. Alles net omdat die Afrikaner ‘n beleid van afsonderlike ontwikkeling gevolg het. Dan vra mens: was apartheid ‘n onding of geniale sosiale ingenieurswese wat verongeluk is deur sekere Afrikaners wat nie oor die nodige insig en deursettingsvermoe beskik het nie?

Rewolusionêre druk is deur ‘n swart beweging gemobiliseer en volbring deur mense uit Afrikanergeledere. Ons kan herhaaldelik argumenteer oor wat kon wees, maar die werklikheid is wat dit is. Dit beteken nie almal moet dit so aanvaar en inskakel by ‘n mislukte regering en Suid-Afrika nie. Die enigste fout wat die Afrikaner begaan het, was om toe te laat dat Suid-Afrika uitverkoop word. Hoekom moet ons hou van etniese vermenging, regstellende aksie aanvaar, orals transformeer of blatante swart bemagtiging aanvaar? Of soos Dan Roodt sê: ons leef in ‘n kakistokrasie. Hoekom moet ons?

Sodra die Afrikaner op regte aandring, is dit rassisme. Dit het ‘n cliché geword. Dit is ‘n basiese en universele beginsel van beskawing om jou medemens te respekteer. Elke volk het ‘n reg op selfbeskikking. Waarom word dié reg van die Afrikaners weerhou? Dieselfde reg is aan die verskillende etniese groepe vóór 1994 aangebied, maar dit is verwerp. Dan Roodt het onlangs nog ‘n uitstekende artikel op Praag geplaas waar hy die situasie omkeer en ‘n Xhosa-intellektueel bid:  “Liewe Nkosi, my taal, my kultuur, my volk, my tradisies gaan ten gronde. Mag ons eendag apartheid en ‘n eie tuisland ontvang. Mag die getransformeerde gebiede wat deesdae aan die Afrikaners behoort, eendag aan ons terugbesorg word. Seën ons tog met apartheid!”  Die Afrikaner wil apart wees en wil niemand onderdruk nie. Mag ons tog geseën word met ‘n eie staat!

Die enigste relevante vraag op dié stadium is: waarom mag die Afrikaner nie selfregerend in sy eie staat wees nie? Op die keper beskou, het Afrikaners die volle reg om Suid-Afrika op te eis soos dit voor 1994 daar uitgesien het. Voor 1994 was Suid-Afrika ‘n de jure-staat onder Afrikanerbeheer. Alles was beter in die tydperk tussen 1948 en 1994. Daar was behoorlike dienste, administrasie, orde en en en… Hoekom moet die Afrikaner deel en deelneem as hy nie wil nie? Die Afrikanervolk wil op sy eie wees. Afrikaans praat, met sy eie mense assosieer en op sy eie ontwikkel en presteer.

Iemand sal seker nou weer vra: wie is die Afrikaner en wie het die reg om namens die Afrikaner te praat? Dan is daar die uitverkopers wat steeds hul bes probeer om Suid-Afrika te laat werk en bly glo aan ‘n Afrika-utopie. Daar is ook ‘n groot aantal wat nie branders maak nie. Die realiteit is te vinde in die alledaagse handel en wandel. Baie min is tevrede met die huidige Suid-Afrika waar die Afrikaner en blanke in die algemeen gemarginaliseer word. Wanneer ‘n Afrikanerstaat weer vorm aanneem, sal die meerderheid daar wil woon.

Afrikaners sal die volkstaatdebat verbete voortsit en verbete veg om die volkstaat te laat realiseer. Organisasies kom en gaan, maar een ding is seker: Afrikanerongeduld en -solidariteit groei. ‘n Verenigde front is nodig om die Afrikanervolkstrewe by veral die Verenigde Nasies te promoveer en druk te mobiliseer op die huidige Suid-Afrikaanse kakistrokatiese regering. Of moet daar eers ‘n Kosowo-situasie ontwikkel voordat die Afrikaner sy volkstaat kan verkry? Na regte kan die hele Suid-Afrika opgeëis word maar iewers is daar ‘n Afrikanerintellektueel wat ook bid: “Seën ons tog met ‘n volkstaat.”

wedding jewelry earringsлобановский супермаркет класс

Zimbabwe maak gereed vir nuwe choleravlaag

Werkers strompel deur stinkende modder in ‘n sloot waarin skoon drinkwater en rou riool syfer in een van Harare se buurte wat verlede jaar die ergste deur die cholera-epidemie getref is.

Die herstelwerk verteenwoordig ‘n wedloop om die stad se rioolstelsel te probeer herstel voor die reënseisoen in November begin, wanneer gesondheidswerkers vrees dat die watergeleide siekte weereens kan uitbars.

Die drie meter diep sloot loop deur Usuf Austin se inrypad en strek die lengte van sy blok, wat die gesin dwing om oor die gat te spring om in hul huis te kom.

Maar hy is heel tevrede om die span werkers die stukkende pype te laat herstel wat verantwoordelik gehou word vir die epidemie wat meer as 4 200 mense doodgemaak het en byna 100 000 laat siek word het.

“Die riool het daaglikse, 24 uur per dag, uitgelek” toe cholera vir die eerste keer in Augustus 2008 toegeslaan het, sê hy.

“Die rioolwater meng met die reënwater gedurende die reënseisoen,” voeg hy by.

Die epidemie het verlede jaar uitgebreek toe náverkiesingsgeweld deur die land versprei het, wat die ekonomiese krisis weens die grondhervorming teen blanke boere van die outokratiese president Robert Mugabe, verder vererger het.

Die land se vervallende openbare infrastruktuur het die konstant oorlaaide rioolstelsels en watertekorte laat vererger.

Dit het op sy beurt vrye teuels aan cholera gegee. Dié siekte, wat diarree veroorsaak, is maklik voorkombaar met skoon water en behoorlike riolering, maar gedy in plekke sonder behoorlike higiëne.

Die span werkers in Austin se straat is een van dosyne wat die strate rondom die Zimbabwiese hoofstad, waaronder groot dele van die middestad, opgrawe in ‘n poging om die ergste rioolprobleme uit te skakel.

Ironies genoeg word dié herstelwerk deur blanke, Westerse skenkers gefinansier, diegene teen wie Mugabe gereeld as “die vervloekste wittes” uitvaar.

Straaltjies rou riool loop steeds langs die strate in werkersklasbuurte soos dié, maar met die koms van reënbuie kan dié stroompies maklik in strome verander.

Die swartes werk hard in die somerson van Zimbabwe, soos wat die groep met pikke en grawe die slote grawe, sonder enige beskermende handskoene of maskers.

“Ons moet na mense se huise gaan om vir handskoene en selfs grawe te vra,” sê Titus Sibanda, 35, die groep se voorman. “Al die mense op straat help ons.”

Zimbabwe het einde Julie vanjaar verklaar dat die cholera-epidemie beëindig is en slegs vyf gevalle is sedertdien aangemeld in ‘n plattelandse distrik waar periodieke voorvalle gereeld voorkom.

Wat verlede jaar anders was, was die episentrum van cholera in Harare waar die meeste slagoffers voorgekom het.

‘Harare gaan weer herstel’

Inwoners van die hoofstad was tot verlede jaar gewoond aan betroubare, skoon drinkwater weens die infrastruktuur wat in die tyd van blanke regering opgerig is en moes nog nooit maatreëls teen cholera neem nie.

Maar stukkende pype het veroorsaak dat rou riool in die watervoorraad ingelek het.

Hope vullis, wat elke dag meer word, is deesdae ook algemeen aan die buitewyke van die meeste arm buurte omdat die owerheid nie oor brandstof of voertuigonderdele beskik om vullisvragmotors op die pad te hou nie.

Zimabwe se ekononiese ineenstorting verlede jaar het hospitale en klinieke sonder fondse vir basiese medisyne en voorrade gelaat, terwyl dokters en verpleegsters begin staak het omdat hulle lone nie meer betaal is nie.

Die gevolg was die ergste cholera-epidemie in ‘n dekade wat enige plek ter wêreld plaasgevind het.

Reaksie het grotendeels van Westerse hulpagentskappe gekom, wat waterbehandelingstablette en medisyne ingevlieg het, asook choleranoodklinieke opgerig het.

Die VN se Kinderfonds het gewaarsku dat ‘n nuwe uitbreking “byna onafwendbaar” is as die reënseisoen in November begin, aangesien ses miljoen Zimbabwiërs min of geen toegang tot veilige water en riolering het nie.

“Ongelukkig glo ons dat cholera endemies aan Zimbabwe geword het,” het UNICEF se gesondheidshoof Mickey Chopra onlangs gesê.

“Daar was nie genoeg tyd om daardie infrastruktuur te herstel nie, dus maak ons gereed vir ‘n cholera-uitbreking tydens die reënseisoen.” Maar Zimbabwe se gesondheidsminister Henry Madzorera het gesê Zimbabwe is vanjaar beter voorberei. Dokters en verpleegsters is weer op hul poste, dus werk die klinieke weer. Opvoedingsveldtogte het beklemtoon dat dit belangrik is om water te kook, jou hande te was en ander voorkomingsmaatreëls te tref.

“U sal in Harare opmerk dat daar baie opgrawings plaasvind. Die watertoevoer gaan verbeter,” het hy aan AFP gesê.

“Ons wil mense aanmoedig om higiëne toe te pas,” het hy gesê. “Maar die reënseisoen is op pad, daar mag enkele probleme wees.”

Hoewel al die pype wat herstel moet word nooit voor die reën reggemaak sal word nie, beklemtoon die voorman in Highfields die belang daarvan dat die publiek moet sien dat daar gewerk word.

“Mense moet elke sien hoe ons werk,” sê Sibanda.

“Harara gaan weer herstel.”

deposit 10прокурор Фильчаков

Naspersjoernaliste se swaksinnigheid peil nuwe dieptes

Net as ek gedink het dit kan nie erger word nie, oortref Naspers homself weer met sy kruiperige gedienstigheid aan die altaar van transformasie en politieke korrektheid.

En, laat ons nie doekies omdraai nie, Naspers is veral smoorverlief op die selfaangestelde Afrikanermessias, Jonathan Jansen. Jansen, die land se voorste kwota-akademikus, se prekerige sotlikhede, meestal op ons “rassistiese” Afrikaners gemik, verskyn week ná week in die Beeld, Die Burger en Rapport. Jansen moet nog net berigte oor sport begin skryf vir hierdie liefdesverhouding om sy logiese uiteinde te bereik.

Hierdie week se hoofberig in Rapport is ‘n kruiperige lofsang, soortgelyk aan Salomo se Hooglied, aan die brulpadda-agtige Jansen. Dit loop oor van stroperige twak soos die volgende: “Jansen se skitterende akademiese loopbaan hier en oorsee boesem vertroue in, en benewens daardie voortreflike stamboom bring hy soveel meer.” Asseblief, bring vir my tog net een van daardie papiersakkies vir passasiers wat op ‘n vliegtuig naar word!

Wat Rapport genoop het om Jansen se gulp opnuut te wil oopruk, is Jansen se besluit om die klagtes teen die Reitzhuisstudente te laat vaar. Die swape by Rapport is lelik om die bos gelei deur wat die Engelse Jansen se “spin doctoring” sou noem. Dit is slegs die swaksinnige redaksie van Rapport wat nog nie vir hulself kon bedink dat daar van meet af aan geen saak teen die Reitzhuisstudente was nie.

As ek die leser mag herinner, toe die klagtes teen dié studente ingedien is, was daar reeds onsekerheid oor presies waarvoor hulle aangekla sou word. Die skoonmakers wat aan die video deelgeneem het, het immers vrywillig so gemaak en inderdaad laggend saamgespeel. Dit is natuurlik in teenstelling met swart opdrifsels wat hulself gereeld skuldig maak aan kwaadwillige vernietiging en brandstigtery by universiteite, en wat selfs doodsdreigemente teen blanke studente opper soos wat onlangs by Tukkies gebeur het. Hieroor swyg Naspers natuurlik soos die graf. As ‘n blanke landdros die Reitzhuissaak aangehoor het, sou dit uit die hof gelag gewees het, tot Jansen en die klaers se groot verleentheid.

Jansen se ruimhartigheid was dus niks van die aard nie. Hy het bloot besef wat Rapport se redaksie te gestrem is om te besef: daar was van meet af aan geen saak nie. Rapport kon egter nie wag om weer eens hul lofliedere aan hul gunsteling mak bruine, Jansen, te besing nie. Hoe kinderlik naïef kan Rapport se redaktrise wees, selfs gemeet aan die lae standaarde van haar medejoernaliste by Naspers?

машинки на радиоуправленииАлександр Фильчаков прокурор