Dan Roodt, Author at praag.co.za

SAID-baas soebat na sy dwelm-bande rugbaar raak

Oupa Magashula, kommissaris van die Suid-Afrikaanse Inkomstediens (SAID), het glo om vergifnis gesmeek nadat hy Vrydag skielik bedank het weens sy bande met ‘n veroordeelde dwelmhandelaar.

“Ek het die hoogste agting vir die Suid-Afrikaanse Inkomstediens. Ek het die minister gesien en aan hom gevra om my asseblief te vergewe,” het Magashula aan die Sunday Times gesê.

“Ek het ‘n onvanpaste gesprek met daardie mev. [Nosipho] Mba gehad. Dit was eintlik net ‘n geterg. Daar was geen bedoeling om die werwingsproses van die SAID te ondermyn nie. Ek het bedank omdat ek omgee vir die SAID.”

Magashula het die uitlatings aan die Sunday Times gemaak vanuit sy hospitaalbed waar hy vir hoë bloeddruk behandel word.

Pravin Gordhan, minister van finansies, het Vrydag Magashula se bedanking aangekondig na afloop van ‘n ondersoek na bewerings dat hy vir ‘n geoktrooieerde rekenmeester ‘n pos by die SAID aangebied het.

Die veroordeelde dwelmhandelaar Timothy Marimuthu, wat glo vir Magashula onder sy invloed het, het blykbaar die gesprek met die rekenmeester gereël.

Malema glo EFF sal SA binnekort regeer

Julius Malema, leier van die Economic Freedom Fighters, wat Donderdag die EFF-protesbeweging bekendgestel het, het Saterdag belowe die EFF sal Suid-Afrika se nuwe regerende party word.

Malema het Saterdag aan die skare gesê die EFF gaan boere se grond vat as hulle die mag oorneem.

“Ons gaan die regering vat en wanneer ons dit gevat het, gaan ons nie onderhandel nie. Ons gaan ons grond vat, ons gaan dit vat omdat dit ons grond is.”

Hy het ook Saterdag gesê Jesus sal terugkeer omdat die ANC arrogant geword het.

“Die regerende party het arrogant geword. Hulle het gesê hulle sal die land regeer totdat Jesus kom. Watter tipe stelling is dit?” het Malema aan inwoners by ‘n EFF-saamtrek in Sebokeng, suid van Johannesburg, gevra.

“Hulle het Jesus nodig, so Jesus moet terugkeer sodat hulle kan uitgaan. Hulle is nie die alfa en omega nie.”

Malema het gesê die mense van die land is die ” alfa en omega”.

“Julle moet mag uitoefen. Ons kan die regering oorneem,” het Malema gesê.

In Maart 2009 het pres. Jacob Zuma aan ANC-ondersteuners in Mpumalanga gesê die party sal regeer totdat Jesus kom.

Malema, wat voorheen die leier van die ANC-jeugliga was, is in 2012 uit die party geskors.

Vlugtelinge uit DRK stroom na Uganda na hewige gevegte in Kivu

Volgens die Rooikruis in Uganda het bykans 55 000 vlugtelinge het uit die ooste van die Demokratiese Republiek van die Kongo (DRK) oor die grens gestroom. Dit is ‘n drastiese toename van vorige skattings.

Die Rooikruis sê die vlugtelinge benodig dringend hulp.

Baie van die mense is siek en moes sonder hul besittings vlug.

Hulle het gevlug ná gevegte tussen die Kongolese weermag en Ugandese rebelle-groepe, wat in die ooste van die land skuil.

Die meeste vlugtelinge is van die dorp Kamango in die Noord-Kivu-provinsie, waar hewige gevegte Donderdag uitgebreek het.

Die Kongolese soldate het glo intusen beheer van die dorp terug geneem, maar die vlugtelinge wil nie terugkeer nie.

Britte eis R40m terug na SAPD note steel

Die polisie moet ongeveer R40 miljoen aan ‘n Britse maatskappy oorbetaal nadat geld wat by ‘n polisiestasie gehou is, gesteel is.

“Die SAPD is van voorneme om aan die hofbevel te voldoen. Daar moet egter daarop gelet word dat die SAPD aansoek gedoen het om teen sekere dele van die uitspraak te appelleer,” het lt.genl. Solomon Makgale, woordvoerder van die polisie, aan die Sunday Times gesê.

Makgale het gesê hulle wag steeds op ‘n datum vir die appèl. Die bevel is vroeër vanjaar in die hooggeregshof in Johannesburg gemaak ná ‘n rooftog by die OR Tambo-lughawe in 2006.

Ses mans is in 2012 daaraan skuldig bevind dat hulle ‘n besending banknote ter waarde van R100 miljoen gesteel het van ‘n vliegtuig wat vanaf Londen in Johannesburg geland het.

Die rowers is vasgetrek en die geld is teruggevind. Die geld is na die Benoni-polisiestasie geneem waar dit in ‘n kluis gehou is. R14 miljoen daarvan is egter gesteel.

Regter Nigel Willis het bevind dat die diefstal van die geld ‘n “fopinbraak” was.

“Dit is duidelik dat die geld slegs deur polisiebeamptes geneem kon word. Toegang tot die kluis kon slegs verkry word deur die kennis van polisiebeamptes.”

Nathi Mthethwa, minister van polisie, is gevolglik beveel om R40 miljoen te betaal. Die bedrag sluit sewe jaar se rente en regskostes in.

Die hof het verder beveel dat Riah Phiyega, die nasionale polisiekommissaris, weer moet kyk na ‘n ondersoek waar drie polisiebeamptes aanvanklik geskors en van die diefstal aangekla is maar die aanklagte teen hulle later teruggetrek is.

Oud-redakteur Hennie van Deventer oor Nelson Mandela

Hennie van Deventer, ‘n oud-redakteur van Volksblad, woon deesdae op Melkbosstrand. Hy skryf soms briewe aan koerante. Hy mymer graag oor die verlede en gebruik sy LitNet-blog vir hierdie doel. Op 7 deser het hy ter ongekwalifiseerde verering van Nelson Mandela, “Madiba” genoem, ‘n brief in Rapport gepubliseer. Sy brief is nie in sy geheel in die koerant weergegee nie. Van Deventer voel sterk daaroor dat sy lesers volledig in sy besondere insigte moet kan deel. Hy het dus dadelik sy volledige brief op sy blog gepubliseer. Die maklikste om toegang tot hierdie stukkie dinkwerk te kry, is waarskynlik via die LitNet-nuusbrief van 10 deser. Ek haal aan uit sy onverwelkte, outentieke, volledige teks.

Van Deventer vra hom af: “Wat sou ‘n gepaste gedenkteken vir Madiba wees?” Hy noem Mandela “dié internasionale ikoon” en “die vader van die nuwe Suid-Afrikaanse nasie” [nasie?]. Mandela kwalifiseer “seker vir ‘n groter eer as net sy gesig [wat nog?] op ons geldnote, en ‘n munisipaliteit hier, ‘n universiteit daar of ‘n klompie strate wat sy naam dra. Die tyd om verbeeldingryk en kreatief te dink, durf nie uitgestel word nie. Op die lange duur sal die waardige verewiging [!] van die Mandelanaam immers veel meer gewig dra as al die nagwake, straat-demonstrasies, vragte ruikers, perorasies, briefies, boodskappe en ander verganklikhede van die laaste weke.”

Van Deventer noem dat hy al in 2002 voorgestel het dat die Nasionale Kruger-wildtuin tot die Nelson Mandela-Vryheidspark herdoop word. Let op die voorgestelde vervanging van die ekologiese term “wildtuin” met die politieke term “vryheidspark”. Hou ook in die gedagte dat ons groot moet dink. ‘n Park klink groter as ‘n tuin. “Natuurlik sou die prysgawe van die geliefde Krugernaam ‘n reuse-opoffering behels. Dink egter net watter plusfaktor dit vir samebinding kan wees as ‘n raakvat-idee vir die Groot Verering van Nelson Mandela in Afrikaner-geledere gebore word … Wat kan treffender simbole van wedersydse vergewensgesindheid wees … en boonop waarborg dat die park as trots vir Suid-Afrika, en vreugde vir besoekers, in ‘n spogtoestand gehou word?” ‘n Mens vra jou af: Is die talle Mandela-strate in ‘n spogtoestand?

Hoe konkretiseer Van Deventer sy poging tot grootse denke in uitdruklike voorstelle? Om die Mandela-naam aan die grootste plaaslike lughawe te gee, is volgens Van Deventer om te klein te dink. “Vir ‘n waardige verering van Nelson Mandela sal groter gedink moet word.” ‘n Stad is groter as ‘n lughawe. Van Deventer se voorstel is “om Pretoria liewer Mandela te noem as Tshwane (‘n skadufiguur).” Wat is (moontlik) groter as Pretoria? ‘n Berg. Waaraan Van Deventer gedink het, is nie ‘n stukkie berg soos Cathkin Peak nie, maar “die hele Drakensberg-reeks.” Waarom nie dit na “Madiba” noem nie? – die berg sal immers nie beswaar opper nie. Wat is seker groter as die hele Drakensberg-reeks? Die Kruger-wildtuin. Vandaar Van Deventer se voorgestelde naamsverandering.

Op hierdie punt hou Van Deventer op om al hoe groter te dink. Maar hy het deur voorbeeldstelling aan ons ‘n metodiek verskaf waarvolgens ons op ons eie kan voortgaan om te dink. Wat is groter as die Kruger-wildtuin? Seker agt van die nege provinsies. Wat is groter as ‘n provinsie? Die hele land. Suid-Afrika kan daarvolgens Madibië genoem word. As Mandela egter “dié internasionale ikoon” is, sou ‘n landsnaam steeds nie reg aan hom laat geskied nie. Ons hoor daagliks dat die wêreld se oë op die siek Mandela is. Deur al hoe groter te dink, kan die aardbol, die son, die Melkweg en die heelal na Mandela genoem word. Dit toon waartoe ‘n “raakvat-idee” van ‘n oud-joernalis kan lei; dus hoe Van Deventer se denke al hoe meer ‘n “plusfaktor” word.

Voordat ons soos Van Deventer “verbeeldingryk en kreatief” verder oor die moontlikheid van Mandela-verering dink, moet ons liefs eers oor Mandela se geskiedenis lees, bv David James Smith se boek, Young Mandela (London: Weidenfeld & Nicolson, 2010, 340p). Daarna kan rasioneel besluit word of Mandela vereer behoort te word en, indien wel, in hoeverre dit wenslik is.

Vandag is Mandela se 37ste dag in die Mediclinic

Gekleurde ballonne, mandjies blomme en Suid-Afrikaanse vlae is van die items wat buite die Mediclinic-harthospitaal in Pretoria gelaat is waar oudpresident Nelson Mandela steeds in ‘n ernstige toestand verkeer.

Mense het vandag die muur in Celliersstraat besoek en vir foto’s daarvoor geposeer.

Die hoop boodskappe neem steeds toe, met organisasies wat hul beterskapwense daarby voeg. Een beterskapsplakkaat was afkomstig van die Pretoriase Landdroshof en ‘n ander van die Universiteit van die Vrystaat.

Wit mediatente staan in ‘n ry met die straat af en joernaliste het skuiling teen die middaghitte gesoek terwyl hulle die situasie steeds dophou. Die polisie bewaak steeds die hospitaalingang.

Vandag, Sondag, is Mandela se 37ste dag in die hospitaal. Hy is op 8 Junie met ‘n herhaalde longinfeksie opgeneem.

Die presidensie het verlede week gesê dat sy toestand steeds ernstig maar stabiel is.

Naspers klassiek: Raak lief vir Malema

Onderstaande stuk is op 16 April 2010 in al die Naspersdagblaaie se By geplaas, maar het intussen spoorloos verdwyn en is ook nie in enige van hul argiewe te vinde nie! Dit onthul egter iets van die masochistiese voorskrifte wat hulle vir Afrikaners het, gewoonlik met ‘n Christelike sousie daarby: Raak lief vir diegene wat jou aanval. Draai die ander wang. Vergewe die plaasmoordenaars, want hulle weet nie wat hulle doen nie.

Ons herpubliseer dit hier as bewysstuk van die soort etnomasochistiese, Stockholm-sindroom-denke wat by Naspers vaardig is en waarmee hulle ons volk breinspoel. Ene Jan ver Maak, wat dit geskryf het, word as ‘n “vryskut-fotojoernalis” beskryf. Vermoedelik is hy egter ‘n redaksielid van ‘n Naspersdagblad wat onder ‘n skuilnaam sy mening lug.

Let wel, dat hy nie letterlik sy dankbaarheid oor die gruwelike moord op Eugene Terre’Blanche uitspreek nie. Maar hy sê darem die volgende: “Die Afrikaner behoort fees te vier dat ‘n simbool van daardie deel van sy geskiedenis wat die meeste Suid-Afrikaners en gans die mensdom verfoei het, uiteindelik tot rus gekom het.” Die afleiding dat ons eintlik ET se moordenaars moet “bedank”, is dus nie so vergesog nie…

Raak lief vir Malema

Afrikaans kan glo enige dag uitsterf, Eugène Terre’Blanche is vermoor en Julius Malema hou Robert Mugabe as ‘n held voor.

Dié nuusgebeure, die een smartliker as die ander, val my tuis ten oor ná ‘n onlangse besoek aan Zimbabwe.

Sedert apartheid se amptelike oorlye is die dood al soveel keer oor Afrikaans uitgespreek dat hierdie woorde wat ek tik en as Afrikaans op die rekenaarskerm voorkom, my skyn ‘n wonderwerk in die kleine te wees.

Of is ons al in die hel, die enigste plek in die kosmos waar ons geliefde moedertaal nog ‘n kans op oorlewing het?

Die afgelope nege maande het ek ongeveer die helfte van die tyd in Mosambiek, Namibië en Zimbabwe rondgereis.

Dáár is Afrikaans gelukkig nog nie aan’t stuiptrek nie. I

n die vertes van Mosambiek kom jy nog af op bordjies soos “Hout te koop”, in ‘n gehuggie in Ovamboland is daar ‘n Wag Biekkie Bar, in Hwange waar feitlik geen toeriste meer uitkom nie, vra ‘n beampte toe ons aangestap kom en hy hoor ons is Afrikaans: “Hoe gaan dit, meneer?”

Maar terug op eie bodem maak ons al reg vir begrafnis! Indien dan voorlopig nog nie Afrikaans s’n nie, minstens Terre’Blanche s’n.

‘n Stortvloed emosies word op elke denkbare plek op die web uitgestort. Die Afrikaner is kwáád, soos ‘n woedende leeu, erger as Andries Treurnicht se destydse tier.

Die vraag ontstaan watter doel hierdie uitinge van frustrasie, rassisme, haat en bitterheid het. Kan ‘n mens enigiets bereik deur so in die kuberruimte te kere te gaan?

Soms word meer as ‘n honderd gevoelens binne enkele ure afgelaai na aanleiding van ‘n berig of brief wat in ‘n koerant verskyn het.

Lengte, taalgebruik en spelling is nie ter sake nie, ook nie identiteit nie. Alle skrywers is adresloos, die meeste gebruik skuilname en hul kommentaar word ongeredigeer geplaas.

Bitter min van dié skrywes sal ooit die gepubliseerde weergawe van die koerant haal.

Die internet het duidelik ‘n uitlaatklep vir Afrikaner-ontsteltenis geword en skynbaar word alle menings toegelaat, hoe lasterlik of haatdraend dit ook al mag wees.

Soms wonder ek of Naspers se base ooit bewus is van hierdie golf van negatiwiteit wat ongestuit op hul kuberblaaie aangerol kom.

Die sogenaamde webredakteur het oornag in die hartjie van sake beland en speel ‘n verrassend magtige rol.

‘n Ernstiger vraag is: Hoekom het soveel Afrikaners die behoefte om gif te spoeg? Gaan dit werklik so sleg met hulle?

Terre’Blanche se familie het vanselfsprekend alle reg om gekrenk te voel oor sy dood, maar aan die ander kant slaan Max du Preez in verlede week se By (“Basta met dié helde”) die spyker op die kop wanneer hy Terre’Blanche onder meer as ‘n skobbejak, karikatuur en harlekyn beskryf.

Die Afrikaner behoort fees te vier dat ‘n simbool van daardie deel van sy geskiedenis wat die meeste Suid-Afrikaners en gans die mensdom verfoei het, uiteindelik tot rus gekom het.

Hoekom kan ons egter nie vorentoe beweeg nie? Hoekom moet ons die vrot verlede bly uitkots en boonop almal se aandag daarop vestig met die swaai van vlae wat in museums hoort?

‘n Kopskuif rakende die nuutste vergestalting van die swart gevaar – Malema – is ook moontlik. Is daar enige verskil tussen hom en die Nelson Mandela van vyftig jaar gelede?

As die internet toe bestaan het, sou nóg meer Afrikaners hul absolute hoon verkondig en vurig gepredik het dat hy en sy kommunistiese trawante in die tronk wegkwyn.

Net soos Terre’Blanche lief was om uit die Bybel aan te haal, asook die dominee op sy begrafnis én daarna Stofsuier Hofmeyr, kan ek dit ook doen: “Jy moet jou vyand liefhê soos jouself.”

Dít is natuurlik effe te veel gevra. Malema liefhê?

My vraag is: Waarom nie? Hy is bloot ‘n produk van omstandighede, iemand wat ly as gevolg van die wond in sy psige wat deur wit bevoorregting veroorsaak is.

Omhels hom, nooi hom om by jou te kom kuier, stort aalmoese uit na hom. Wat kan jy verloor? Wat kan jy wén?

Ook in verlede week se By (“Liefdesland”) kom Eben Venter tot die gevolgtrekking dat daar “doodgewoon geen bevredigende antwoord is” op die hedendaagse problematiek in Suid-Afrika nie. Regtig?

Hoeveel van ons het al werklik probeer om enigsins ‘n antwoord te vind?

Nie met woordspeletjies of die klap van jou vingers nie, maar met opoffering, met die deel van jou rykdom, met die deel van jou menswees. Geen openbare verhoog of erkenning is nodig om ‘n positiewe bydrae te lewer nie.

Wanneer laas, byvoorbeeld, indien ooit, was jy in jou huishulp se pondok? Wanneer laas het jy haar kinders se skool besoek, selfs hulp aangebied met die onderrig van Afrikaans?

‘n Gemeenskapsvergadering in die township bygewoon? Enkele woorde van ‘n swart taal aangeleer?

Een van die werkloses op die straathoek ‘n werkie aangebied, of net ‘n paar vrugte? Sy pyn, per slot van rekening, is groter as joune.

Nee, ná sestien jaar van demokrasie wil ons liefs kritiseer: swak dienslewering, die toestand van paaie, die ganse ANC, korrupsie, Eskom, FW de Klerk – hoe verder ons van 1990 af wegbeweeg, hoe groter word sy statuur as volksverraaier …

Ons “pet hate” bly egter geweld.

Kyk hoe word ons uitgemoor! Sóveel duisend boere, sóveel duisend vroue en kinders, net soos in die konsentrasiekampe van honderd jaar gelede (iemand hou tred van die getal net soos ‘n tellinghouer in ‘n eindelose krieketwedstryd).

Die verlede en die hede is vir ons ewe afskuwekkend, laat staan nog die toekoms.

Hoekom laat ons geheue ons in die steek dat ons heeltemal vrywillig bly in Afrika, die swart vasteland? Wanneer het ons dan vergeet dis nie ‘n plek, soos hulle sê, vir sissies nie?

Of die jagter nou ‘n roofdier in die donker bos is, of ‘n moordenaar in jou huis, jy gaan die aanval net oorleef mits jy immer waaksaam is. Wat is so erg daaraan? Bitter min het sedert 1652 verander.

G’n wonder nie die skedel van ons verre voorsaat, Australopithecus sediba, word op ons drumpel uitgegrawe en wêreldwyd op TV-skerms vertoon net toe Terre’Blanche se verminkte skedel laat sak word.

Hoe lank nog? Oorlogspraatjies, wraakgedagtes en ‘n obsessiewe fokus op die slegte is ‘n kortpad.

Soos om ‘n kind ‘n oorveeg te gee. Die langer pad, weg van die doodloopstraat, bly immer een van geduld, beswering van diepgewortelde vrees en die uithou van ‘n hand van vriendskap.

Julius Nyerere, ‘n diktator in eie reg, het gesê die een sonde waaraan ‘n Afrikaan hom nie skuldig durf maak nie, is wanhoop.

Jan ver Maak is ‘n vryskut-fotojoernalis.

‘n Misdaad om blank te wees

Op die aand van 26 Februarie, 2012, in die Amerikaanse deelstaat Florida, bemerk ‘n man van Peruviaanse herkoms, George Zimmerman, ‘n agterdogtige karakter wat in sy ommuurde woonbuurt rondsluip. Ten spyte van die reën, loop die verdagte rond en kyk na die huise. Die verdagte is nie ‘n inwoner van die buurt nie.

Zimmerman bel die polisie en meld dié verdagte gedrag aan. Terwyl hy nog met die polisie op die foon is, klim Zimmerman uit sy voertuig en konfronteer die sluiper. Die sluiper en Zimmerman raak handgemeen. ‘n Ooggetuie getuig later dat hy sien hoe die sluiper Zimmerman se kop herhaaldelik teen die sypaadjie stamp terwyl Zimmerman op die grond lê. Polisiefoto’s wys snye teen Zimmerman se agterkop, wat volledig strook met Zimmerman en die ooggetuie se weergawe van gebeure.

Zimmerman tree uit selfverdediging op, en skiet die sluiper in die hart. Ná vyf ure se ondervraging word Zimmerman vrygelaat deur die polisie, aangesien dit duidelik vir alle redelike persone is dat Zimmerman inderdaad ter selfverdediging opgetree het.

Later blyk dit dat Trayvon Martin, die sluiper, geen engeltjie was nie. Alhoewel dit slegs Februarie was, was Martin reeds vir drie maal daardie skooljaar geskors agv wangedrag. Hy is betrap met vrouensjuwele in sy rugsak, asook ‘n skroewedraaier, nádat hy graffiti op ‘n deur by sy skool uitgekrap het. ‘n Polisieman beskryf dit as “burglary tools”. Hy is ook in die besit van dagga betrap, en ten tye van sy dood was laasgenoemde die rede vir sy skorsing.

Net jammer die libgestremde media asook die anti-rassismefanatici, waaronder president Obama, kan nie van redelikheid beskuldig word nie. Die feite maak vir ‘n fanatikus geen saak nie. Ras maak wel saak wanneer ‘n swarte deur ‘n blanke geskiet word, en selfs ‘n gedeeltelik blanke persoon mag himself nie verdedig teen swart misdaad nie. Zimmerman is kwalik ‘n tipiese Angel-Saksiese, Protestantse hillbilly; hy is ‘n Katoliek en ook nie 100% blank agv sy Peruviaanse bloed nie. Hy is egter blank genoeg vir die woedende linkse media. Ten spyte daarvan dat dit agt maal meer waarskynlik is dat ‘n blanke deur ‘n swarte vermoor sal word as andersom, en dat blank-op-swart verkragtings vir alle praktiese doeleindes weglaatbaar min voorkom, word George Zimmerman eensklaps die booswig, volgens ‘n histeriese koor van woedende linkse media en libgestremdes.

President Obama laat ook nie op hom wag nie. Obama het nog nooit ‘n woord gerep oor endemiese swart-op-wit geweldsmisdaad nie, maar raak nietemin by hierdie saak betrokke. Hy gebruik weliswaar nie die r-woord nie, maar maak die interessante opmerking dat die oorledene, Trayvon Martin, Obama se eie seun kon gewees het. Gegewe Martin se verlede, sou huisbraak en daggarook dus vermoedelik vir Obama aanvaarbare gedrag wees, as hy ‘n seun gehad het. Laat hy sy dogters dus ook toe om crack te rook en hul liggame te verkoop aan die handelaars, wonder ek, aangesien laasgenoemde tipiese gedrag onder sekere gemeenskappe in die VSA is?

Onder intense druk van die media, asook die absurde inmengery vanuit die Withuis, bedank die plaaslike polisiehoof. Die Floridase staatsaanklaers, in weerwil van alle redelike getuienis, besluit tog om Zimmerman te vervolg, met voorspelbare gevolge. Gisteraand word Zimmerman deur ‘n jurie onskuldig bevind.

Uit vrees vir rasse-onluste word die plaaslike polisie op ‘n gereedheidsgrondslag geplaas. Kennelik was die Amerikaanse polisie bang dat, sou Zimmerman wel skuldig bevind word, dit die blankes sou wees wat in opstand sou kom; wat amok sou maak, brand sou stig, plunder soos tydens Orkaan Katrina in New Orleans, en lukraak swart vrouens sou verkrag. (Goed, ek is sarkasties.)

Watter boodskap kan ‘n mens uit dié gebeure aflei? Slegs een: In die kranksinnige linksgestremde wêreld waarin ons leef, het George Zimmerman ‘n dure les geleer. Dit is ‘n misdaad vir blankes om hul eiendom en selfs hul lewens teen swart misdadigers te beskerm. Kort voor lank sal dit ook waarskynlik ‘n misdaad wees bloot om, soos Zimmerman, selfs net gedeeltelik blank te wees.

Die ding met bloed

Voorgedra tydens ‘n vergadering te Villeria, Pretoria, op 13 Julie 2013

My ouma aan moederskant het eenkeer vir my gevra: “Kind, hekel jy dan nooit?”

Toe vra ek vir haar: “Ouma, skryf Ouma dan nooit boeke nie?”

En ‘n ander keer: “Waaraan sit jy heeltyd en dink?”

“Ek dink nie, Ouma, ek luister.”

“Waarna luister jy, ek hoor dan niks?”

“Na die bloed wat in my are vloei.”

Ek sou ook kon sê: “Dis dieselfde bloed wat in die Vryheidsoorloë en in konsentrasiekampe gevloei het, en in die are van my groot-ouma aan vaderskant se suster, wat die vrou was van genl. De la Rey.”

En verder sou ek kon sê: “Die ding met bloed is dat dit nie praat of fluister of waarsku nie. Die ding met bloed is dat dit droom, en dat ‘n mens as jy goed luister, die bloed die drome in ‘n snaakse blikkerige dreunstem kan hoor sing. Wat die rede is hoekom mens daarna luister.”

In die sewentiger- en tagtigerjare, wat die tyd was toe ons besig was om grootmense te word, het daar die bloed gevloei van swart skoolkinders wat veg vir hulle vryheid, en van necklace-slagoffers, en van martelare vir ‘n struggle, en van ons broers op die grens, en van stedelinge in bom-aanvalle.

Soms was dit moeilik om tussen polisie en ambulanssirenes en politieke propaganda deur te hoor wat dit is wat die bloed vir ons sing.

Die swart kinders in die skole het die vryheid verwerf waarvoor hulle bloed vergiet het en waarvoor hulle bloed vergiet is. Dis nie asof hulle heeltemal begryp wat om met die vryheid te doen nie, maar dis hulle s’n, en ek kan daarmee leef, solank as wat ek hoegenaamd toegelaat word om te leef.

Ek kan leef met die feit dat ek, terwyl ek ‘n Afrikaanse skrywer is, in Rusland moet Engels gee omdat ek nie in my eie land mag werk nie.

Ek kan leef met minus 23 grade, wanneer mens jou oë moet knip om te keer dat dit vasvries, en jou asem in ys verander waarin jy verstik. En met kraaie en stukke ys wat deur die wind uit Siberië teen jou kop vasgewaai word terwyl jy probeer balanseer op die ys, en met wilde honde wat soos wolwe deur die strate en woude agter kraaie aan blaf in die sneeu .

Waarmee ek nie kan leef nie, is met die bloed wat twintig jaar ná die bevryding nog steeds in ons land vloei, om redes wat ek nie vanuit my eie kultuur kan verduidelik nie en wat ek nie bereid is om vanuit ‘n ander kultuur te verduidelik nie.

Waarmee ek nie kan leef nie, is met hoe Afrikaanse skrywers hulleself laat verbied het om te luister na die bloed wat ten hemele skreeu.

Die ding met bloed is, wanneer ek nie meer die drome wat die bloed met sy snaakse blikkerige helder dreunstem vir my sing kan oorvertel nie omdat die taal waarin ek praat opgehou het om te bestaan, ek die bloed sal gebruik om te skilder. En die droom wat ek in bloed sal skilder, sal ‘n droom wees van ‘n land langs ‘n rivier, met mense wat in inheemse landskappe bedreigde diere en minderheidsgroepe beskerm, wat virtuele skole in bote op eilande bedryf waarvandaan hulle geletterdheid verkoop aan ‘n donker kontinent, met boomhuise waarin hulle hulle regte opeis van verwonderde diplomate.

Waar ek die kleur mag wees wat ek is, waar ek mag hou van wie ek hou,

waar ek mag gee omdat ek wil, waar ek openlik trots mag wees op my voorouers,

waar ek my kultuur mag beoefen in ooreenstemming met my Europese herkoms.

Waar ek die taal mag praat waarin ek my bloed hoor droom.

Zimmerman vrygespreek in opspraakwekkende Amerikaanse rassesaak

George Zimmerman is gister op alle klagtes vrygespraak nadat hy ‘n ongewapende swart tiener Trayvon Martin in Sanford, Florida, in Februarie vanjaar doodgeskiet het.

Indien hy skuldig bevind was, sou die 29-jarige vrywillige patrollielid van ‘n buurtwag, wat beweer dat ter selfverdediging geskiet het, ‘n lewenslange vonnis vir moord of tot 30 jaar vir manslag ontvang het.

‘n Paneel van ses vrouejurielede het die uitslag in die saak gelewer. Die saak het ‘n nasionale debat in die VSA ontketen rondom kwessies soos ras en rasprofilering, na aanleiding van die verhoor wat op 10 Junie in die Seminole-distrikshof begin het.

Lees ook dié meer volledige berig op die Engelse Praag.