Liesl Louw-Vaudran, ’n konsultant by die Instituut vir Sekerheidstudies, het geen idee wat Donald Trump se verkiesing tot die Withuis vir Afrika beteken nie, want, beweer sy, “Trump weet self nie”. Haar stuk is egter ‘n poging om Obama se nalatenskap van onafgebroke buitelandse mislukkings, en waaronder wêreldwye terreur en konflik seker die grootste is, toe te smeer.
Net soos die ander “kenner” wat Naspers inspan om gemeenplase uit die gediskrediteerde liberale hoofstroommedia na te aap, Leopold Scholtz, is die konsultant nie sku vir emosiebelaaide oordele nie en skiet haar stuk te kort aan ontleding.
Scholtz is boonop betrap dat hy foutiewe inligting oor die Amerikaanse verkiesing spoeg-en-plak.
Nie een van die twee is klaarblyklik nog bewus van hoe besonder sleg hul geloofwaardigheid ten aanskoue van lesers is nie. Het die voorbarige Scholtz nie leedvermakerig herhaaldelik vir ons vertel hoe ver gaan Hillary Clinton wen nie?
Louw-Vaudran ly aan dieselfde kwaal. Sy is voorheen aangehaal in ‘n meningsstuk wat die “gevaar” van WikiLeaks vir Afrika belig, asof niemand weet hoe swart maagpolitiek op die vasteland nou eintlik werk nie. Van al haar “gevare” het natuurlik dadels gekom want Afrika is die beste voorbeeld van hoe ‘n tjekboekbeleid uitgevoer word. Sy het, na ons wete, nooit dié nat klapper van ‘n mening reggestel nie.
“Kenners” sê sy, meen Trump het “geen raadgewers op die gebied van buitelandse sake in sy verkiesingspan nie” maar lesers moet tevrede wees om nie meer te wete te kom van hierdie sogenaamde “kenners” nie.
Dit is reeds algemene kennis dat genl. Michael T. Flynn (foto) hom gaan bemoei met Amerikaanse binnelandse veiligheid, dus is sekere afleidings vir die VSA se buitelandse beleid nie vergesog nie.
Dat Trump gekant is teen korporatistiese handelsooreenkomste, vermorsing van hulp aan arm lande en onlangse Amerikaanse militêre avonture soos in Irak, is sieninge wat genl. Flynn kennelik deel.
Asiatiese leiers wat die ongewilde vryehandelsooreenkoms, die TTP onderhandel het met die VSA, verstaan byvoorbeeld dat die Kongres nie gou dit sal goedkeur nie. Die Withuis het erken dat die transaksie dood en begrawe is nadat voorsitter Mitch McConnell ‘n stemmery daaroor in die Senaat, voordat Trump oorneem, buite die kwessie verklaar het.
Dit is in elk geval welbekend dat Afrika nie hoog op die VSA se agenda is nie. Nie een van die twee kandidate in die pasafgelope verkiesing het enige melding gemaak van die donker kontinent in hul groot toesprake nie, maar dit is geen verrassing nie, sê J. Peter Pham, direkteur van die Afrika Sentrum van die Atlantic Council, ‘n dinkskrum in Washington.
Pham het bygevoeg dat “buitelandse beleid in die algemeen” nie vooropgestel word nie en daarop gewys dat die Amerikaanse beleid teenoor Afrika “geneig is om albei partye se steun te geniet”.
Die VSA het tot dusver op lande soos Nigerië en Kenia gekonsentreer en natuurlik vir ideologiese redes op die kontinent se reus Suid-Afrika. Dit sal egter ‘n besonder aangename wending wees, as die VSA afsien van al hul polities korrekte programme hier en nugter begin raak oor die vooruitsigte van ‘n kognitiewe leemte.
Tennessee Senator Bob Corker, die voorsitter van die senaat se Buitelandse Betrekkinge Komitee, het aan CNBC op 16 November gesê dat hy op die lys is om as minister van buitelandse sake aangewys te word. Net uit die kortlys kan al heelwat afgelei word.
Corker is die sleutelfiguur wat die kernooreenkoms met Iran hanteer. Corker het aan CNN gesê dat Trump ten minste nie sommer dadelik aan die ooreenkoms sal torring nie. Net daardie feit maak hom alreeds ‘n gunsteling. Vir Suid-Afrika kan dit voordelig wees wat brandstofinvoere betref.
En laat ons die bepopelde Louw-Vaudran tog gerusstel: Wat Trump ook al besluit oor klimaatsverandering, sal Afrika nie raak nie. Dit sal ‘n spul oorbetaalde Soros-handlangers in Johannesburg wees wat hul geweeklaag oor die onderwerp sal afwissel met Marxistiese onsin wat hulle sal oprakel om EFFer Julius Malema se geloofwaardigheid te bou.
Dit raak al hoe ingewikkelder vir klimaatsaktiviste om mensgemaakte aardverwarming onteenseglik te bewys. Om kiesers daarvan te oortuig, gaan ook ‘n uitdaging word.
Louw-Vaudran se liberale “analise” is ook nie sonder sy oomblikke van onbedoelde humor nie: Hoe haar uitspraak van “Trump is ook glad nie ’n voorstander van gayregte nie,” ‘n buitelandse beleid vir Afrika kan impliseer is nie duidelik nie, maar al daardie nie-regeringsorganisasies wat geld bedel om Afrikane se anti-gay vooroordele reg te stel, kon onder Obama ook nie veel uitrig nie.
Miskien sal ‘n referendum oor gays in Suid-Afrika haar van haar illusies verlos.
Louw-Vaudran betreur die gebrek aan “weldeurdagte beleidsdokumente” by die Trump-span, net enkele dae nadat hy verkies is asof die onmoontlike verwag moet word, maar hopelik sal Trump die Amerikaanse hulporganisasie USAid se $22,7 miljard vir onder meer die “demokratisering in Afrika” beter kan aanwend teen betoger-gespuis wat betaal word om onluste te pleeg tuis.
En van humor gepraat. Daar is selfs onoortreflike oomblikke, soos dié: “Trump se radikale standpunte oor terreur een van die grootste bedreigings vir veiligheid in Afrika. Navorsing het bewys dat jong radikales by Islamitiese terreurorganisasies aansluit juis wanneer hulle voel dat hulle weens hul geloof onregverdig geteiken word.”
Louw-Vaudran gaan van die stomme veronderstelling uit dat Trump se beleidsrigting hierdie werwing in die toekoms sal ondersteun, terwyl Obama en Hillary reeds dit vermag het. Die twee was direk gemoeid om wapens aan terroriste te smokkel, soos met die Benghazi-skandaal onthul is.
“Trump weet nie veel van die kompleksiteite van terreurgroepe en netwerke nie,” kla sy voorts, maar Flynn is ‘n lid van ACT en sit op die raad van hul adviseurs. Dis word beskryf as die “grootste voetsoolvlak anti-Moslemgroep in Amerika” met 280 000 lede regoor die land. Vermoedelik is Flynn goed ingelig oor juis hierdie groepe en netwerke aangesien hy, as Demokratiese kieser nogal, geweldig gekant was teen die oorlog in Irak. Dit beteken dat presies die teendeel van wat Louw-Vaudran beweer waarskynlik eerder waar is.
ACT For America is gestig deur die skrywer Brigitte Gabriel, wat beskryf word as “een van die voorste nasionale veiligheidsdeskundiges in die wêreld” wat inligting en ontleding oor die opkoms van Islamitiese terrorisme verskaf.
Gabriel word gereeld deur die Verenigde Nasies, die Australiese owerhede, lede van die Britse Parlement, lede van die Amerikaanse Kongres, die Pentagon, die VSA se Spesmagte, die FBI, en vele ander genader en word beskou as een van die 50 belangrikste meningsvormers in die land.
“Radikale optrede, soos om terreurbasisse met hommeltuie te bombardeer,” dig Louw-Vaudran by voorbaat sommer aan Trump toe, terwyl Obama dit gereeld onderneem het, maar omdat hy swart is ook daarmee weggekom het om oorlogsmisdade te laat pleeg.
Eintlik is haar hele powere stuk vol sulke projeksies wat duidelik op die mislukte swart president van toepassing is, en nou skielik, onverklaarbaar Trump se verantwoordelikheid geraak het.
Ten minste verskaf die konsultant darem ‘n rede vir haar beteuterde stelletjie vooroordele: “’n Trump-presidentskap ’n groot slag vir demokrasie en menseregte in Afrika wees,” want “USAid finansier ’n magdom burgerlike organisasies in Afrika wat verkiesingsopleiding doen, vrye-media-instansies ondersteun of menseregtevergrype ondersoek”.
Dit klink eerder soos ‘n yslike geleentheid om van hierdie ideologiese onsin en al die nuttelose parasiete wat dit aankleef, ontslae te raak.
Soos alle liberales loop sy oor van selfvoldaanheid oor haar insigte – sonder uitsondering tweehands – wat algar in die skadu stel en “hoop Trump kry baie vinnig ’n wêreldkaart”.
En ons hoop ewe seer die konsultant kry ‘n paar kliënte wat haar liberale hubris van waarde sal vind.
