Nuus – Bladsy 260 – praag.co.za

Aan tradisie uitgelewer

Geen regte nie

’n Onlangse studie wat deur Save the Children in Mosambiek uitgevoer is, toon dat tradisionele erfpraktyke in Suider-Afrika weduwees weerloos en uitgelewer laat. Volgens Afrika-tradisie in hierdie streek kan die man se naasbestaandes sy erlating tussen hulle verdeel. Weduwees word gevolglik dikwels vir hulle mans se dood geblameer sodat familielede hulle hande op die buit kan lê. Sodoende verloor die weduwees dan ook toesig oor hulle kinders, hulle huise en soms selfs al hulle besittings.

Weduwees word gewoonlik deur die skoonfamilie daarvan beskuldig dat hulle hul mans “getoor” het en dit word dan as voorwensel gebruik om hulle van alles te stroop. Die kinders word ook van die moeder weggeneem en mag haar gewoonlik nie eers besoek nie. Verder word weduwees wat weier om aan die “reinigingsritueel” deel te neem, uit hulle families en soms selfs hulle woonareas verban. Ingevolge hierdie ritueel moet die weduwee instem tot seksuele omgang (sonder ’n kondoom) met ’n manlike familielid om die bose geeste te verdryf. Gevolglik het hierdie vroue nie ’n ander keuse as om as arbeiders of prostitute te gaan werk om aan die lewe te bly nie. Vele van hulle doen MIV/vigs op.

Die patriargale aard van Afrika-gemeenskappe bring mee dat alleenlik manlike erfgename as waardig genoeg beskou word om die familienaam voort te sit. Vroue word as tydelike besitters van materiële besittings gesien, dus voel die skoonfamilie dat dit heeltemal reg is om haar van haar besittings te stroop.

In Suid-Afrika is hierdie tradisie vir die eerste keer in twyfel getrek toe Nontupheko Bhe, ’n weduwee van Khayelitsha, in 2004 suksesvol was in haar aansoek om die Swart Administrasiewet te laat skrap. Ingevolge hierdie wet was die gebruik om die man se erflating onder sy eie familie te verdeel heeltemal wettig. Ten spyte van hierdie waterskeiding bly vele vroue onbewus van hulle regte in dié verband. Daar is verder ook by swart vroue ’n geneigdheid om stil te bly, aangesien hulle net passiewe deelnemers in hulle gemeenskap mag wees. Dit gebeur dus baie selde dat ’n testament opgestel en toegepas word. Onkunde en tradisie speel hier ’n rol – ook die geloof dat die opstel van ’n testament beteken dat jy die dood as ’t ware “uitnooi” om jou te besoek.

free online casinos

Bosoorlogherdenking op Balmoral

ŉ Dag van trou deur oud-stryders in die Suider-Afrikaanse bosoorlog word op Saterdag en Sondag, 10 en 11 November by die Balmoral-museum oos van Bronkhorstspruit gehou. Dr. Dan Roodt sal Sondagoggend ŉ toespraak hou oor die onderwerp: “Die bosoorlog: ŉ verlore saak liefs vergeet?”

Vir volledige besonderhede klik hieronder op "lees meer".

DAG VAN TROU

Saterdag en Sondag, 10 en 11 November 2007

by die

BALMORAL-MUSEUM

‘n Troubetoon deur veterane, hulle naasbestaandes en vriende van die voormalige veiligheidsmagte van Suid-Afrika en Rhodesië, toegewy aan die eer en gedagtenis van hulle makkers, eenhede, basisse en operasies in die Suider-Afrikaanse bosoorloë aan die einde van die twintigste eeu.

We few, we happy few, we band of brothers; for whoever has shed his blood with me shall be my brother. Someday, somewhere we will meet again, because we will always be

. BROTHERS TO THE END!

PROGRAM

Saterdag, 10 November 2007:

Vanaf 0800h: Besigtiging Museum.

Staptoer terrein Slag van Balmoral. en konsentrasiekamp.

Braai- en kampeergeriewe.

Volleybal.

Skiet-kompetisie.

Vanaf 1200h : Onthulling Muur van Herdenking.

Herdenkingsplaatjies:Beplanning en Bestellings.

Verversings.

Boeke en aandenkings te koop. Hooftema: Bosoorloë Suider-Afrika.

Vanaf 1800h : Liggies-Eerbetoon by Begraafplaas.

Kampvuursamesyn.

Oornaggeriewe. Bespreek by 013 6801136, 0824381877 of 0723743526.

Sondag, 11 November 2007:

0800: Kort Sondagdiens.

0830: Die Bosoorlog. – ‘n Verlore Saak, liefs vergeet? Spreker: Dr Dan Roodt. Bespreking.

Afsluitingsparade om 11.11 uur die 11de van die 11de maand, soos wat dit wêreldwyd in die Westerse wêreld herdenk word.

LET WEL: Herdenkingsplaatjies van ‘n eenheid, basis of operasie kan bestel word by 0824381877, of net na die onthulling van die Muur van Herdenking te Balmoral.

SA skole van swakste in Afrika

Suid-Afrikaanse skole is van die swakste in Afrika in die lig van nóg ’n verdoemende studie wat toon leerders se lees- en syfervaardighede is power.

Die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudings (SAIRR) het eergisteraand ’n verslag, South Africa Survey Online, met dié bevindinge bekend gemaak.

Lees hier verder.

you play games

Burgemeester en veiligheidshoof ignoreer inisiatief

SafetyNet, ’n gemeen skapspolisiërings- inisiatief, wil binne ’n jaar van "Tshwane" ’n veilige gebied maak.

Dié inisiatief, wat op 1 Januarie van stapel laat loop word, is gister by die Universiteit van Pretoria bekendgestel.

Die geleentheid is spesiaal gereël vir dr. Gwen Ramokgopa, uitvoerende burgemeester van Tshwane, maar sy was afwesig.

игры для деочек Данильченко

Anti-misdaadvergadering in Pretoria

’n Dertigtal mense het gisteraand ’n vergadering van Inwonersteenmisdaad (ITM) in Menlopark bygewoon. Agtien buurte van Pretoria was hier verteenwoordig. Die belangrikste besprekingspunt op die agenda was die onlangse hofoorwinning van die inwoners in Lynnwood Manor, en die implikasies daarvan vir ander woonbuurte in Pretoria wat ook hulle gebiede wil afsper ten einde misdaad te bekamp.

Nico Hager het die konteks van die Lynnwood Manor-saak verduidelik. Aan die einde van 2005 het die stadsraad die buurt se aansoek om hulle gebied af te sper, afgekeur. Op dieselfde dag is twaalf ander Pretoria-woonbuurte se aansoeke ook afgekeur. Hulle appèl teen die besluit is geïgnoreer en tot vandag toe is geen verdere aandag aan die saak verleen nie. Dit is die rede waarom Lynnwood Manor nie hulle woonbuurt kon afsper nie. Die area was onlangs in die nuus weens ’n vlaag gewelddadige aanvalle en die verkragting en moord op ’n vrou.

Die hof het egter ten gunste van die inwoners se onlangse dringende hofaansoek beslis en die buurt word tans afgesluit. Daar is nog geen sekerheid oor wanneer die inwoners se hoofaansoek in hierdie verband egter aangehoor gaan word nie.

Volgens Hager is die hofbesluit van kardinale belang vir ander woonbuurte in die groter "Tshwane"-metro. Die hof het naamlik erken dat veiligheidskomplekse en versperrings doeltreffende middele is om misdaad te bekamp. Diegene wie se aansoeke in hierdie verband dus deur die metro afgekeur is, behoort nou weer aansoek te doen. ITM sal spesifiek die twaalf buurte, wie se aansoeke in 2005 verwerp is, in hierdie verband bystaan.

Barry Puttergill, wat een van die leidende figure is in Lynnwood Manor se aansoek, het verduidelik dat Lynnwood Manor Estate al in 2001 met pogings begin het om hulle woonbuurt te laat afsper. Hy het verduidelik hoe die agt komiteelede van die buurt nou onlangs net ná die wreedaardige moord op mev Kathy Odendaal van Farhamstraat byeengekom het. Elkeen het dadelik R20 000 op die tafel geplaas. Sodoende kon hulle die dringende hofaansoek finansier. Tot dusver is sowat R400 000 van die 110 huishoudings in die area al ingesamel.

Jan Malan het die kompleksiteit van woonbuurtafsperrings verduidelik. Hy het ’n lys met riglyne in hierdie verband aan die aanwesiges voorgehou. Dit is ’n lang, duur proses. Verder moet bewyse gelewer kan word dat ten minste 67% van inwoners in ’n spesifieke buurt ten gunste van die afsluiting is. Indien die aansoek goedgekeur word, is dit bloot vir twee jaar geldig, waarna die inwoners weer ’n aansoek moet indien.

Daar is tans 43 areas in Pretoria wat afgesper is en 67 aansoeke moet nog aangehoor word. Malan het verder voorgestel dat ’n nasionale fonds gestig moet word waartoe mense kan bydra indien hulle buurtafsperring in Pretoria ’n hupstoot wil gee. Hy meen ook dat dit nodig is dat navorsing gedoen moet word oor die voordele van afsluitings, sodat die empiriese resultate aan die stadsraad voorgelê kan word. Daarom is dit van kardinale belang dat misdaadstatistiek vir elke woonbuurt noukeurig bygehou moet word, voor en ná afsperring.

Kallie Kriel van Afriforum het ’n beroep op die wyksverteenwoordigers gedoen om elk R10 000 te skenk vir ’n fonds in hierdie verband. Hy het onderneem dat Afriforum self R10 000 sal bydra. Sy organisasie het die Instituut vir Veiligheidstudies vroeër vanjaar getaak om ’n studie te onderneem oor die diskrepansies tussen regeringsbeleid en die uitvoering daarvan. Die studie behoort teen die einde van die jaar afgehandel te wees. Afriforum se regspan sal dan ’n hofsaak teen die regering aanhangig gemaak, gebaseer op hierdie “gapings” in beleidstoepassing.

Vir meer inligting kan belangstellendes na die volgende webwerwe gaan kyk:

http://www.streetsafe.co.za
http://www.inwonersteenmisdaad.co.za

сауны в

Wie gaan betaal?

Die ANC sal skynbaar nie finansieel voordeel trek uit die besigheidskamer wat ten duurste opgerig gaan word met die oog op die party se nasionale konferensie wat in Desember in Pietersburg plaasvind nie. “Ons, as ’n privaat maatskappy, sal besluit wat ons met die geld wil maak,” meen Nic Wolpe, die projekbestuurder vir die Network Lounge, die maatskappy wat die fasiliteit gaan oprig.

Volgens Business Day het 30 maatskappye reeds aansoek gedoen om stalletjies by die konferensie te bedryf teen R5 miljoen elk. Hierdie stalletjies sal almal in die sakekamer gebaseer wees, in ’n luukse tent net meters weg van die ANC se vergadersaal. Daar sal onder andere alkohol en sigare beskikbaar wees.

Volgens Wolpe sal die koste verbonde aan die stalletjies na sy maatskappy gaan, en nie na die ANC nie. Wolpe het ’n soortgelyke fasiliteit bedryf tydens die ANC se nasionale konferensie wat in 2002 in Stellenbosch plaasgevind het. Die ANC het bevestig dat Wolpe toestemming gegee is om die sakekamer tydens die Desember-konferensie in Pietersburg te bedryf. Die party het egter ontken dat hulle enige van die fondse gaan ontvang wat Wolpe insamel. Sy vader, Harold Wolpe, was ’n anti-apartheidsaktivis en prominente leier binne die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty (SAKP).

Op 5 November het Donald Lee namens die Demokratiese Alliansie (DA) sy kommer uitgespreek oor die koste van die ANC se naderende konferensie. Volgens hom kan dit die Suid-Afrikaanse belastingbetalers tot R40 miljoen uit die sak jaag. By die ANC se konferensie in Stellenbosch was 11 van die 29 organisasies wat destyds betaal het om uit te stal naamlik regeringsdepartmente.

‘Ekonomie gaan agteruit terwyl elite welvaart beleef’

Moeletsi Mbeki, politieke analis en broer van president Thabo Mbeki, het gewaarsku teen Suid-Afrika se industriële agteruitgang en die feit dat daar bloot ryk eilandjies in ’n see van armoede gevorm word. Mbeki het gisteraand die Kamer van Mynwese toegespreek. Hy is ook die adjunk-voorsitter van die Suid-Afrikaanse Instituut vir Internasionale Aangeleenthede. Hy meen die ekonomie is nou in “’n fase van stadige, langtermyn agteruitgang.”

Volgens hom is die kern van die probleem die feit dat die sektore van die ekonomie wat die vinnigste groei (finansiële dienste, eiendom, sakedienste, die boubedryf, vervoerwese en kommunikasie) nie uitvoer nie en die minste arbeid verbruik. Aan die ander kant is die uitvoersektor (vervaardiging en mynwese), wat weer oor die grootste arbeidsmag beskik, besig om agteruit te gaan ten opsigte van hulle bydrae tot die bruto binnelandse produk (BBP). Vervaardiging se bydrae tot die BBP het van 25% in die vroeë tagtigerjare gedaal tot 16% in 2007. Hy het die skoenbedryf as voorbeeld genoem. “Twintig jaar gelede is 80% van skoene wat in Suid-Afrika verkoop is, hier vervaardig. Vandag word 80% van skoene egter van Asië ingevoer.”

Die magsverskuiwing van 1994 het baie hiermee te doen, meen Mbeki. “Die treffendste aspek van 1994 is dat aan die swart kant die swakste party – die bevrydingsbewegings – weggestap het met die meeste mag terwyl die sterkste faksie – die massas – grootliks verswak uit die stryd getree het.” Groot besigheid en die Weste het hulle mag onveranderd behou en selfs uitgebrei danksy demokrasie. Dit het tot gevolg gehad dat ’n model tot stand gekom het wat die uitbuiting van Suid-Afrika se minerale rykdom moontlik maak deur die aanwending van goedkoop swart arbeid, gekombineer met oordrewe salarisse vir diegene met vaardighede en wat tegniese of toesighoudende poste beklee. ’n Ekonomie wat stadig agteruitgaan, wat bloot grondstowwe uitvoer, nie genoeg poste kan skep nie en wat buitensporige salarisse aan die nuwe swart elite bied, is onvolhoubaar.

Die boodskap moet duidelik wees, het Mbeki gewaarsku. “As Suid-Afrika in die een-en-twintigste eeu wil ontwikkel en ontslae raak van armoede en hoë werkloosheid, kan die elite in hierdie land nie aanhou om die lewenstandaard van die middelklas in die Weste te handhaaf sonder dienooreenkomstige produktiwiteit nie.”

траверсы

Die outeur wat sy moedertaal versaak het

Milan Kundera

Milan Kundera bly ‘n omstrede figuur in sy land van herkoms. Twee-en-dertig jaar ná sy vertrek uit die eertydse Tsjeggo-Slowakye en agtien jaar ná die val van kommunisme in Praag, is die Tsjeggiese Nasionale Prys vir Letterkunde, 2007, verlede week aan hom toegeken.

"Die volk tree soos ‘n stiefmoeder op. Om Kundera agtien jaar ná die rewolusie (van 1989) te vereer, is, dink ek, ‘n bietjie laat," sê bekende Tsjeggiese akteur Jiri Bartoska. Dit is vir hom ‘n bewys van die "minder goeie karaktertrek van die Tsjegge". Omdat Kundera sy Tsjeggiese burgerskap vir ‘n Franse paspoort verruil het en sy moedertaal versaak het om in Frans te skryf, het die Tsjegge hulle rug op hom gekeer, verduidelik Bartoska.

Vir die kulturele weekblad Kulturni tydenik, "sou dit beter gewees het om aan hom die prys vir onkunde oor sy Tsjeggiese lesers te oorhandig". Verder skryf die blad "dit was hy wat besluit het om sy werk net sporadies in ons land te laat publiseer […] Alle Tsjegge wat nie Frans, Engels of Chinees praat nie moes maar sien kom klaar."

Vir Kundera se blitsverkoper L’insoutenable légèreté de l’être [In Engels vertaal as The unbearable lightness of being] het die Tsjeggiese leserspubliek weliswaar 21 jaar lank gewag. Sy onlangse werke La Lenteur, L’ignorance en Le Rideau is steeds nie in Tsjeggies beskikbaar nie. Van Kundera se vertrouelinge beweer dat hy dit weens leksikale perfeksionime nie wil oorweeg nie.

Kundera is bekend vir sy standpunte oor hervormde kommunisme. Ná Mei 1968 met die Russiese besetting is hy uit die openbare lewe verdryf en het hy na Frankryk uitgewyk in 1975. Hy reis deesdae weer na sy geboorteland, maar altyd anoniem. Hy was ook nie teenwoordig by die toekenningsgeleentheid nie, maar het ‘n boodskap gestuur waarin hy sê dat hy "geroer" is deur die Nasionale Prys.

Vir die groot dagblad, Dnes, het Kundera "beslis ‘n rede gehad om nie op te daag nie". Volgens die blad sou dit ‘n spottery en bitsigheid afgegee het, om nie van kadrovani te vergeet nie. Laasgenoemde was algemene praktyk onder kommunisme waar persoonlikhede se "kwaliteite" onder die loep geneem is. Die Tsjegge het blykbaar nog nie daarvan afgesien nie.

Kundera se kritici haal sy drie onuitwisbare foute op: Sy kommunistiese jeuggedigte, sy onverskillige houding teenoor Tsjeggiese uitgewekenes en sy volharding om nie om verskoning te vra daarvoor nie, bevestig Dnes.

Die Eerste Minister Mirek Topolanek was ook nie teenwoordig nie, alhoewel hy genooi was. Hy het te velde getrek teen die "agterlike provinsionalisme" van sy mede-burgers in sy boodskap wat voorgelees is en mense daaraan herinner dat Kundera wel kritiek teen Stalinisme gelewer het.

Nog opvallend afwesig was president Vaclav Klaus en minister van kultuur Vaclav Jehlicka. Hulle het verkies om ‘n bronsplaat opgedra aan Pavel Tigrid te onthul. Hy word as die groot literêre ballingfiguur onder kommunisme beskou. Vir die Praagse koerant Hospodarske Noviny bly dit ‘n ope vraag of die Nasioanle Prys die afgrond tussen Kundera en sy "oorspronklike taalruimte" ooit sal kan oorbrug.

Die digter Jiri Dedecek wat die seremoniemeester by die oorhandiging in absentia was, het by die geleentheid gesê dat die Prys al lankal aan Kundera toegeken sou gewees het as dit nie was dat almal bang was dat die skrywer dit sou weier nie.

фасадная шпаклевка

Swart mans hou die motorbedryf aan die gang

Volgens statistiek wat Vrydag deur die Nasionale Vereniging van Motorvervaardigers van Suid-Afrika bekendgemaak is, het motorverkope in Oktober vanjaar met amper 7% toegeneem in vergelyking met September-verkope. Brian Riley, hoof uitvoerende beampte van Wesbank, meen dat dit meesal toegeskryf kan word aan ’n toename in swart manlike kopers. Helfte van al die aansoeke wat Wesbank deesdae vir voertuigfinansiering ontvang, is van swart mans afkomstig.

“Die persentasie swart mans wat hul motors deur hierdie bank finansier, het met 22,9% toegeneem teenoor verlede jaar, terwyl die persentasie vir blanke mans afgeneem het,” het Riley gesê. Die swart groei vind hoofsaaklik in die ouderdomsgroep van 26-36 plaas. Ook die tweedehandsemark word geraak. Volgens Riley het swart mans se aankope van tweedehandse motors oor die afgelope jaar met ’n ongelooflike 73,8% toegeneem.

лего магазины

Chinese skrikkerig vir Suid-Afrika

Chinese maatskappye staan tou om in Afrika te belê. Hulle is op soek na grondstowwe om die Chinese ekonomie, wat met sowat 9% per jaar groei, aan die gang te hou. Belangstelling in Suid-Afrika is egter nie so groot nie, hoofsaaklik weens die hoë misdaadsyfer en die gesukkel met visums. Meer as 800 Chinese regeringsmaatskappye is tans in Afrika bedrywig, maar slegs ’n fraksie van hierdie firmas is in Suid-Afrika aanwesig. Van die $11,7 miljard wat teen die einde van verlede jaar deur China in Afrika belê is, is slegs $200 miljoen in Suid-Afrika belê.

Volgens Yabin Zhou, direkteur-generaal van Wes-Asië en Afrika in China se handelsministerie, is die Chinese bekommerd oor misdaad in Suid-Afrika. Verskeie Chinese is naamlik al in die land vermoor. Hierdie nuus het telkens prominente aandag in die Chinese pers geniet. “Hulle is nie bereid om hulle lewens te waag om in Suid-Afrika te belê nie,” meen Zhou. Ten spyte van die vrese oor geweldsmisdaad, bemark China tog Suid-Afrika as ’n toerismebestemming vir sy burgers.

Verlede week het die prentjie ten opsigte van Chinese belegging dramaties verander toe die Nywerheids-en Handelsbank van China aangekondig het dat hulle beplan om ’n 20% aandeel in Standardbank te koop. Dit sal neerkom op die grootste enkel buitelandse aankoop deur ’n Chinese maatskappy.

In die res van Afrika word Chinese beleggers gekortwiek deur swak kommunikasie en logistieke probleme, maar dit demp skynbaar nie die Chinese se entoesiasme nie. China het in 1978 begin om sy ekonomie te herstruktureer. Spesiale ekonomiese sones is geskep om buitelandse maatskappye te trek. Hierdie model word nou in Afrika gebruik, met soortgelyke sones wat deur die Chinese in Zambië, Mauritius en Nigerië geskep is.

In sy antwoord op kritiek dat China bloot in Afrika betrokke is om grondstowwe te bekom, het Zhou gesê dat die Chinese die afgelope 50 jaar al by 900 opheffingsprojekte op die vasteland betrokke was. Dit sluit die bou van gesondheidsfasiliteite, stadions en skole in. Hy het verder beklemtoon dat die regering dit nie goedkeur as sekere Chinese firmas nie die plaaslike Afrika-wetgewing respekteer nie. “Sommige mense bestempel Chinese belegging in Afrika as ’n nuwe soort kolonialisme. Dit is egter oppervlakkig en dui op ’n gebrek aan insig.” Dit is wel waar dat Chinese firmas dikwels huiwerig is om plaaslike burgers aan te stel, het hy bygevoeg. Hulle beskik nie altyd oor die nodige vaardighede nie, kom nie getrou werk toe nie en dan is daar ook taalprobleme.

Zhou het verder daarop gewys dat China self nog ’n ontwikkelende land is, met 130 miljoen mense wat in armoede leef. Beijing, met sy 14 miljoen mense en Shanghai, met sowat 18 miljoen inwoners, is weliswaar welvarende stede, maar op die platteland leef miljoene mense in armoede. Die land se bruto binnelandse produk per capita was laas jaar maar $1 200. Suid-Afrika se BBP word in vergelyking hiermee op $13 300 per kop gereken.

Alhoewel Suid-Afrika dalk nie die Chinese se voorkeur geniet as dit by vaste beleggings kom nie, is Suid-Afrika China se grootste handelsvennoot in Afrika. Suid-Afrika het verlede jaar goedere ter waarde van R46,7 miljard uit China ingevoer en sowat R14 miljard se goedere na daardie land uitgevoer.Фільчаков прокурор

‘Dik, verstikkende groen rook’

Olieryke Angola

Vyf mense is dood en ‘n honderdtal gehospitaliseer in Luanda as gevolg van ‘n "ongeïdentifiseerde siekte" wat in Angola uitgebreek het. Die slagoffers kom almal uit dieselfde woonbuurt volgens ‘n verklaring wat in die hoofstad uitgereik is deur dié land se gesondheidsowerhede.

"Ons weet nie wat die oorsaak is op hierdie stadium nie," het die gesondheidshoof van Luanda, dr. Vita Vemba, oor die staatsradio gesê. Hy het ook aangekondig dat ‘n kommissie saamgestel sal word wat uit spesialiste, omgewingskenners en plaaslike leiers sal bestaan om ondersoek in te stel na die oorsake.

Hy wou nie na enige spesifieke kwessies verwys nie en het verklaar dat hy sal wag tot ná die kommissie se verslag om verdere kommentaar te lewer. ‘n Onafhanklike finansiële blad was minder skugter as dr. Vemba. Wat A Capital betref is die skielike uitbraak van die onbekende "siekte" te wyte aan besoedeling in die Cacuaco-buurt.

Twee weke gelede het inwoners van Cacuaco begin kla oor "dik, verstikkende groen rook" wat by die skoorsteen van ‘n klein petrochemiese fabriek in die omgewing uitborrel. Die direkteur van A Capital, Tandala Francisco, het dit aan Franse joernaliste bevestig. Die rook het intussen opgehou.

Pasiënte kla oor simptome soos moegheid en dat hulle aan die slaap wil raak, asook moeilik praat, word in die tydskrifartikel berig. Dr. Vemba het ‘n nuwe cholera-epidemie en die ebola-virus as moontlike oorsake vir die sterftes uitgesluit.

Die enigste olieraffinadery in olieryke Angola is in Cacuaco, maar die petrochemiese fabriek ter sprake is nie deel daarvan nie. Die fabriek behoort aan ‘n subkontrakteur van die nasionale oliemaatskappy Sonangol.

‘n Katolieke inval in Afrika?

Juan Carlos en Mohammed VI,2005

Wie sê "dis geskiedenis" in die sin van iets vergeetliks, het dit mis. Vir die meeste mense, staatshoofde ingesluit, bly die geskiedenis steeds ‘n brandende kwessie en die voorgenome besoek van koning Juan Carlos van Spanje aan Sebta (Ceuta in Arabies) en Melilla het gemoedere in Marokko gaande.

Die Spaanse koning beplan om die twee enklawes in Afrika wat aan Spanje behoort op 5 en 6 November te besoek. Die twee kolletjies Spaanse grondgebied het internasionale nuuskommentare gehaal vanweë die toestroming van swart immigrante wat poog om Europa ten alle koste binne te dring deur Sebta en Melilla.

Die beplande besoek het egter gesorg daarvoor dat Rabat sy ambassadeur in Spanje teruggeroep het "vir konsultasie" en diplomatieke verhoudinge tussen die twee lande is tans delikaat. Marokko het ook te kenne gegee dat die reis "betreurenswaardig" is en het "volstrekte teenkanting" daarteen uitgespreek.

Vir Marokko sal die Spaanse koning se teenwoordigheid die voortsetting van die "herowering" van die Katolieke konings oor die More wees. Die twee enklawes is onderskeidelik sedert 1580 en 1496 ‘n verdelende kwessie tussen Spanje en Marokko. Marokko voel dat die twee stede nie aan die besetter behoort nie. In Sebta woon daar 74 000 Spaanse burgers en in Melilla 57 000.

Juan Carlos het nog nooit die stede besoek ná 1975 vandat hy as koning dien nie. Ook lede van die onderskeie Spaanse regerings het nog altyd ‘n verskoning gevind om nie daar aan te doen nie, maar die immigrantestormloop in 2005 het José Luis Rodriguez Zapatero genoop om in Februarie 2006 ‘n besoek aan die enklawes te bring.

Marokko het tydens sy besoek met uiterste beheersing gereageer omdat die twee lande se onlangse verhoudinge veral op gemeenskaplike kwessies betreffende immigrasie en anti-terreurmaatreëls gebou is. Die Spaanse minister van buitelandse sake het gister die huidige reaksie van Marokko probeer dedramatiseer en gesê dat die reis nie "goeie verhoudinge en hul strategiese dimensie sal aantas nie".

Sover dit Marokko aangaan, het ‘n segsman van buitelandse aangeleenthede egter daarna herhaal dat die besoek "jammer, onvanpas en ontydig" is. Verskeie groepe het aangedui dat hulle Maandag die voor die Spaanse ambassade sal betoog om druk op Spanje te verhoog asook sy "koloniale verlede" op te haal.

to advertise

Rwanda se voortvlugtende moordenaars

Die Internasionale Rwandese Misdaadhof probeer nou al jare lank om ’n klompie sleutelfigure in die volksmoord van 1994 aan te keer. Die hof is in 1995 in Tanzanië op die been gebring deur die Verenigde Nasies (VN) om diegene wat verantwoordelik was vir die volksmoord vir hul dade te laat boet. Amper ’n miljoen mense is dood in die konflik tussen Hutu’s en Tutsi’s wat Rwanda oor ’n tydperk van 100 dae in 1994 geteister het.

Heel bo aan die lys van misdadigers is die skatryk Félicien Kabuga, vir wie se arrestasie die VSA 5 miljoen dollar uitgeloof het. Hy was een van die meesterbreine agter die volksmoord. Hy het die invoer van kapmesse, grawe en wapens gefinansier waarmee mense doodgemaak is. Hy was verder die eienaar van Radio Télévision Libre des Mille Collines wat haat teen die Tutsi’s aangevuur het deur onder andere na hulle as “kakkerlakke” te verwys.

Volgens gerugte leef Kabuga tans in weelde in Kenia en word hy beskerm deur hooggeplaaste Keniaanse amptenare. Ander bewerings lui egter dat hy in die Demokratiese Republiek van die Kongo skuil. Dit is ’n enorme grondgebied en vele Rwandese wat ’n groot rol in die volksmoord gespeel het, het hierheen gevlug ná die gebeure van 1994. Veertien leiers word steeds deur die Internasionale Rwandese Misdadigerhof gesoek om tereg te staan op die aanklagte teen hulle.

Daar is maar dertien maande oor voordat die sperdatum vir die hof se afhandeling van hierdie sake verstryk, dus is dit waarskynlik dat die voortvlugtende oorlogsmisdadigers nooit voor die hof sal verskyn nie. Diegene wat reeds deur die hof in Arusha veroordeel is, sal aan Rwanda uitgelewer word. ’n Paar van hulle sal egter met die internasionale regstelsel te doen kry as gevolg van hulle leidende rol in die gebeure van 1994. Rwanda is gretig om die sake wat na hom verwys gaan word, self te hanteer. Daar heers egter skeptisisme in die internasionale gemeenskap oor die land se vermoë om sulke hoëprofielsake te hanteer. Daar is reeds duisende aangeklaagdes in Rwandese tronke wat nog verhoor moet word. Amnesty International is bekommerd dat die Hutu-gevangenes nie regverdige verhore gaan kry nie, aangesien die Tutsi’s nou aan bewind is.

Die Internasionale Rwandese Misdaadhof het lande soos Suid-Afrika en Botswana genader om van hierdie volksmoordhofsake te hanteer, maar dié lande het geweier, aangesien Rwanda verkies om dit self te hanteer. 27 Sake is reeds afgehandel sedert die hof met sy werksaamhede begin het. 29 Sake word tans verhoor en nege persone is verhoorafwagtend.

Een van die prominentste sake wat die hof tot dusver hanteer het, was die verhoor van voormalige burgemeester Jean-Paul Akayesu. Hy is in 1998 tot lewenslange tronkstraf veroordeel vir seksuele geweld en verkragting. Dit was die eerste keer dat verkragting as ’n volksmoordmisdaad in ’n internasionale hof erken en gestraf is.

Die swart diamante se fenomenale opkoms

Die jongste verslag van die All Media Products Survey (Amps) toon dat Suid-Afrikaners se inkomste oor die afgelope sewe jaar meer as verdubbel het. Swart verbruikers beskik nou oor 46,5% van verbruikerspotensiaal, in vergelyking met 40,4% vir blankes. Hierdie syfer gaan na verwagting oor die volgende vyf jaar verder styg.

Hierdie verslag is gebaseer op terugvoer van 24 000 mense wat regoor die land ondervra is. Totale persoonlike inkomste vir alle rassegroepe het van R31,1 miljard in 2000 tot R66,7 miljard in 2006/07 gestyg. Gedurende dieselfde periode het blankes se inkomste gegroei van R14 miljard (45% van die totale inkomste) na R23,4 miljard (35,2% van die totaal). Swartes se inkomste het gestyg van R13,2 miljard (42,6%) tot R34,7 miljard (52,1%). Die gemiddelde Suid-Afrikaanse huishouding se inkomste was in 1994 R2 435, in vergelyking met R5 310 vanjaar.

Oor ’n periode van dertien maande het die swart middelklas met 30% toegeneem van twee miljoen na 2,6 miljoen mense. In 1997 was daar maar 8 766 senior swart bestuurders. Hulle getalle het egter toegeneem tot 28 658 verlede jaar. Gedurende dieselfde tydperk het blanke bestuurders verminder van 30 876 na 22 758.

Die volgende items is die gewildste in Suid-Afrikaanse huise:

· TV: 77% van alle huishoudings

· Yskas: 70%

· Hoëtroustel: 62%

· Elektriese stoof: 54%

· Mikrogolf: 42%

Die Daily Sun is die grootste dagblad in die land met 13,9% van totale lesers. Die Sunday Times is nie ver agter nie, met 11,4% van weeklikse lesers, gevolg deur die Sunday Sun met 8,1%. Business Day beskik oor die rykste lesers, met ’n gemiddelde huishoudelike inkomste van R20 159. In die algemene Afrikaanse kategorie, lees 6,6% van die lesersmark Huisgenoot.

Wat televisie betref, trek SABC1 51,6% van kykers, e-tv 36,8%, SABC2 36,3% en SABC3 23,8%. M-Net het 4,5% van die kykersmark en 6,7% kyk na DStv. Metro FM is steeds die grootste radiostasie met 15,1% van luisteraars wat daarop inskakel, gevolg deur Lesedi FM met 11,5%.Лобановский Харьков