Afrika verdwyn van voorblaaie

Thabo Mbeki het Maandag tydens die Wêreldmediakongres wat op die oomblik in Kaapstad gehou word die feit dat internasionale nuus minder voorkeur geniet,  bekla. Veral Afrika ly daaronder, het hy by die openingsgeleentheid gesê.

Hy het joernaliste ook daarna uitgenooi om die hele kontinent te besoek en oor die "suksesse" en "probleme" te berig. "Ons verstaan dat vele redaksies nie afvaardigings oral op so ‘n enorme kontinent met sy moeilike geografie kan aanhou nie."

"Ons verstaan ook dat liewer as om ‘n paar redaksies elders in die buiteland aan te hou, die gedrukte media verkies om een korrespondent vir die hele streek te gebruik."

"Maar ek wil nogtans ‘n oproep op die betrokkenes doen: Kom en kyk soveel as wat moontlik is, rond! Gaan na die hart van onderwerpe (…). Loop groot onderwerpe vooruit, daardie dinge wat miskien ‘n enorme impak op die lewens van u lesers, luisteraars en kykers mag hê," het hy voortgegaan.

Mbeki het gesê dat internasionale nuusdekking afgeneem het omdat redaksies moes investeer om aan te pas by nuwe beskikbare tegnologie wat die medialandskap ingrypend verander het. Hy het uit ‘n studie aangehaal wat beweer dat internasionale aangeleenthede op die voorblaaie van Amerikaanse koerante vanaf 1977 tot 2004 met 13% verminder het.
 
Vanweë die mededinging wat deur die internet geskep word, moes sekere groot Amerikaanse nuusblaaie soos die LA Times byvoorbeeld onlangs heelwat internasionale korrespondente herroep om te probeer besnoei.
Die visie van Afrika wat deur die media oorgedra word, help hierdie tendens aan omdat dit konsentreer op die plae van armoede en konflik sonder om die  vordering van sekere lande na demokratisering in ag te neem. Ook die voorkoming en bestuur van streekskonflik kan deur mediabelangstelling verbeter word, het Mbeki bygevoeg.
"Ek doen ‘n beroep op alle media om Afrika met soveel diepte en noukeurigheid as moontlik weer te gee en om fisies die kontinent te deurkruis om ons suksesse en drome te identifiseer."

Die Internasionale Koerantevereniging asook die Internasionale Redakteursforum sal tot Woensdag in Kaapstad vergader. Dit is die eerste keer dat die kongres  in Suid-Afrika gehou word.

раскрутка сайтаОлександр Фільчаков прокурор

Help Zimbabwe weer opbou

Image

Blair in SA

Tony Blair het gister ’n beroep op die internasionale gemeenskap gedoen om finansieel by te dra om ’n ”vernietigde” Zimbabwe weer op te bou. Tydens ’n toespraak in Pretoria het Blair verder sy regering se steun uitgespreek vir Thabo Mbeki se bemiddeling tussen die Mugabe-regering en die Zimbabwiese opposisie.

Blair het daarop gewys dat dekades van onderdrukking ’n derde van die Zimbabwiese bevolking die land laat verlaat het. Hy het ook genoem dat die lewensverwagting in Zimbabwe van 60 in 1990 tot 37 in 2006 gedaal het en dat Suid-Afrika 3% van sy BBP weens die ekonomiese agteruitgang in sy buurland kwyt is.

Die internasionale gemeenskap moet die land weer help opbou. “Die wêreld wag en wil weer betrokke raak by ’n Zimbabwiese regering wat hervormings deurvoer,“ het hy gesê.

Net twee dae tevore het minister Nkosazana Dlamini-Zuma egter die Suid-Afrikaanse parlement toegespreek en gesê dat Suid-Afrika nie drastiese aksie teen Zimbabwe beoog nie.

Intussen reken ’n lid van die Movement for Democratic Change (MDC) dat Zimbabwe se inflasiekoers nou al 10 000% verbygesteek het.

Eddie Cross, wat ’n bakkery in Bulawayo bestuur en die MDC se ekonomiese segsman is, baseer hierdie persentasie op wat hy in sy eie besigheid ervaar. In sy nuusbrief, wat op 30 Mei uitgestuur is, vertel hy onder andere dat sy personeel onlangs ’n 100% verhoging ontvang het, maar dat dit steeds nie hulle basiese lewenskoste dek nie. Hy was genoodsaak om hulle ook van kos te begin voorsien, want hulle kon nie meer hulle gesinne aan die lewe hou nie. Hy moet verder deesdae 600 km ry om sy meelvoorraad te gaan haal. Petrol word tans vir 45 000  Zimbabwiese dollar per liter verkoop. Die plaaslike geldeenheid verhandel teen 50 000 Zimbabwiese dollar teen 1 Amerikaanse dollar. Cross reken dat pryse met ongeveer 20% per dag styg.

Volgens Cross is ’n humanitêre krisis aan’t opbou in die land en word die lewens van miljoene mense bedreig. Baie Zimbabwiërs bly tans aan die lewe danksy skenkings wat hulle van familielede in die diaspora ontvang. Hy reken dat sowat 4.5 miljoen volwasse Zimbabwiërs hulle tans in die buiteland bevind. Dit is dalk al wat die land nog min of meer stabiel hou, meen hy.

мультик про роботов трансформеровtopcargo отзыв

Immigrante stroom na ryk Suid-Afrika

Sowel die ANC as die DA meen dat "armoedeverligting" eerders as onwettige immigrasie of misdaad die vernaamste politieke kwessie in Suid-Afrika sou wees. In hierdie artikel wat in gister se Sake-Beeld verskyn het, wys die ekonoom Mike Schüssler egter daarop dat Suid-Afrika nie ‘n arm land is nie. Trouens, ‘n restaurant-skoonmaker in ons land is 25 keer ryker as ‘n junior dokter van Zimbabwe en die gemiddelde Gautenger is 70 keer ryker as die gemiddelde Kongolees.

Suid-Afrikaanse politici kla dat baie mense in die land arm is.

Dié storie word verder gevoer deur die Cosatu’s van hierdie wêreld en mense word vertel dat die staat meer vir die armes moet doen.

Die departement van arbeid het onlangs ook daarop gewys dat min swart mense hulle in bestuursposte bevind. Ander kommentators sê die meeste swart mense is arm en wit mense word bevoordeel.

[snit]

Dié feite is egter in meer as een opsig heeltemal vals.

Eerstens, as ons Suid-Afrika se bruto binnelandse produk (BBP) per capita volgens provinsies neem, het Gauteng en die Wes-Kaap die rykste mense in Afrika, gevolg deur die Noord-Kaap.

Sewe van Suid-Afrika se nege provinsies sou onder die rykste tien lande wees.

Gautengers is minstens 70 keer so ryk as die mense in die DRK en sowat 25 keer so ryk as die mense van Zimbabwe.

Die meeste gesinne in Suid-Afrika besit grond en ’n huis as bate en dit is geregistreer by die akte­kantoor. Minder as 2% van die res van Afrika is in private besit.

Suid-Afrika se armes besit deesdae ’n selfoon. Meer as 70% van die bevolking het ’n eie huis. Meer mense in Suid-Afrika het verlede jaar vir die eerste keer ’n motor bestuur en gekoop as die totale getal motors in Zimbabwe.

’n Skoonmaker in die restaurantbedryf in Suid-Afrika kry meer as ’n junior dokter in Zimbabwe. Daar is geen vergelyking tussen die rykdom van die gewone Suid-Afrikaanse burger en die meeste van Afrika se burgers nie.

Elke jaar sedert 2002 het mense in Gauteng ryker geword en meer mense het groter welvaart beleef.

Daar is baie gevolge van hierdie verwronge situasie.

Die eerste is dat verlede jaar meer as ’n miljoen mense Suid-Afrika wettig ingestroom het, maar nie die land verlaat het nie. Sowat 112 000 mense per maand kom soek ’n toekoms in Suid-Afrika. Die getal mense wat onwettig inkom is natuurlik nie bekend nie, maar die totale getal mense wat van Angola tot Zambië na Suid-Afrika kom, is waarskynlik meer as 1,5 miljoen per jaar.

Dit is belangrik omdat Suid-Afrika se eie bevolking maar met net sowat 42 000 per maand groei. Suid-Afrika is besig om ’n land van immigrante te word. Die immigrante bring hul vaardighede saam en daar is beslis in Suid-Afrika ’n tekort aan vaardighede.

Die punt is egter nie net dat daar vandag waarskynlik meer as 55 miljoen mense in Suid-Afrika is nie (teenoor die 47,4 miljoen volgens Statistieke SA) maar dat Suid-Afrikaners nie besef hoe gelukkig hulle is nie. Baie politici en kommentators, veral van die linkse kant van die spektrum, het nog nie agtergekom dat die res van die wêreld wegbeweeg van staatsinmenging en “handouts” nie.

Daar is reeds in Suid-Afrika meer as 12 miljoen mense wat elke maand welsynbetalings ontvang. Dit is 2,3 keer soveel as die getal mense wat vir belasting geregistreer is. Maar selfs die armes wat welsyntoelaes ontvang, leef beter as baie mense in ander Afrika-lande.

Dus stem die mense van Afrika – wat oorwegend swart is – nie saam met die “wit is ryk en swart is arm”-stelling nie. Hulle sê eenvoudig Suid-Afrikaners is ryk en daarom kom soek hulle ’n toekoms hier.

Ten tweede groei die middelklas in Suid-Afrika baie vinnig. Tans is daar meer as 2,6 miljoen mense wat voorheen as arm beskou is, wat nou stewig in die middelklas sit. Die ergste kommentaar word hiér gelewer dat die swart middelklas nie in ’n 4×4 ry nie en dat dit mense wat slegs R4 500 per maand verdien, ook insluit.

Sulke kommentators is heeltemal die kluts kwyt omdat die meeste mense in die wêreld nié ’n 4×4 ry nie – dit is ryk mense wat dié tipe voertuig ry.

’n Inkomste van R4 500 per maand is ’n redelike aanwyser, selfs in wêreld-terme. In Oos-Europa is meer as ’n paar lande waar ’n inkomste van R4 500 per maand as meer as middelklas beskou kan word.

[snit]

Ten laaste, as ’n mens die data van Statistieke Suid-Afrika ontleed, wys dit dat baie meer swart mense as ’n persen­tasie van die werkmag vandag werk as ooit tevore. Die feit dat wit mense, Indiërs en selfs swart vroue vir hulself werk geskep het, word nooit genoem nie.

Die feit dat veral wit mense en Indiërs­ vir ander mense in die formele sektor werk skep, word nooit erken nie. Daar word heeltyd op rassistiese maniere gewys dat die bestuur steeds te wit is.

Altesame 69% van alle werkers is swart, maar twee derdes van werkgewers in die formele sektor is nie swart nie (bruin mense, wittes en Indiërs). Sê dankie vir hierdie mense wat die land se mense die rykste in Afrika maak. As jy deel is van die regering, ondersteun dié mense eerder as om net klappe uit te deel oor hul velkleur.

Schüssler, van T-Sec, is ’n vorige wenner van Sake24 se Ekonoom van die Jaar-wedstryd.

Lees die volledige artikel hier. 

карданный светильник фотоФильчаков Александр Васильевич

Blair se nalatenskap

Tony Blair, tans op besoek aan Suid-Afrika, wil Afrika weer hoog op die internasionale agenda plaas. Hy het ook besoek aan Sierra Leone en Libië gebring waar hy Vigswesies se gesinne ontmoet het.

Een van die sleutelrolle wat Brittanje graag op die vasteland wil speel is om armoede te verlig. Organisasies wat dien as verlengingstukke vir Britse buitelandse politiek, soos Oxfam, DATA en die Anglikaanse kerk, speel ‘n belangrike rol om die openbare mening te probeer fokus op Britse suksesse in hierdie verband.

Oxfam het onlangs dan ook bekend gemaak dat nog $30 van die $50 miljard belowe in hulp aan Afrika teen 2010, nog uitstaande is en ook by monde van Sir Bob Geldof is ‘n oproep aan die G-8 lande gedoen om hul beloftes van skenkings gestand te doen.
 
Njongonkulu Ndungane, Anglikaanse geestelike leier en president van die NRO African Monitor, was Woensdag hoogs teleurgesteld dat so min fondse wat tydens die Gleneagles-beraad in 2005 belowe is, in Afrikane se bankrekenings oorbetaal is.

Die 54-jarige Britse premier wat die einde van sy bewind vier, hoop kennelik dat dit sy morele leierskapsrol beter sal belig. Hy het al in die verlede verwys na Afrika as "die letsel op die wêreld se gewete".

Kenners meen egter dat Brittanje se eertydse koloniale vergrype Blair noodsaak om klem op hulpverlening te lê en dat sy dekadelange betrokkenheid by die kontinent etlike negatiewe aksente bevat.

Alhoewel Britse troepe die 10-jaar lange burgeroorlog in Sierra Leone kon besleg, ‘n staatsdepartement, die Department for International Development (DfID), tydens sy bewind opgerig is en sekere Afrikalande se skuld danksy Britse druk afgeskryf kon word, bly Blair se aandeel in die inval in Irak ‘n teer punt.

Paul Williams, skrywer van British Foreign Policy under New Labour 1997-2005, meen voorts dat die verkoop van ‘n Britse militêre lugverkeer-stelsel aan Tanzanië ‘n absolute fiasko was. Die wapenverkope aan Suid-Afrika voldoen daarby ook nie aan die vereistes van die DfID se siening van hulp en ontwikkeling nie.

Brittanje beskik ook nie noodwendig oor die morele hoë grond om Afrika oor korrupsie te betig nie; die ondersoek na Britse omkopery met BAE se wapenvoorsiening aan Saoedie-Arabië is ‘n voorbeeld van hoe dit nie gedoen word nie.

Daarby is daar kritiek teen Britse maatskappye wat minerale onwettig op die vasteland ontgin en Britsvervaardigde wapens word oral in konflikgebiede opgemerk. Die grootste twee mislukkings is egter Zimbabwe en Darfoer, waar Brittanje geen invloed ten goede kon laat geld nie.

Brittanje se ondersteuning van ander korrupte leiers soos Meles Zenawi van Ethiopië besorg die Afro-optimiste verdere hoofbrekens. Zenawi het ‘n prominente rol op Blair se Commission for Africa gespeel terwyl hy tuis besig was om sy politieke opponente op die hardhandigste wyse moontlik af te skud.

Alex Vines van Chatham House dink dat meer realisme nodig sal wees in Brittanje se buitelandse betrokkenheid in die toekoms en dat Afrika nie net gereduseer kan word tot ‘n humanitêre kwessie nie.

Nie veel word verwag van die G-8 se Heiligendamm-Spitsberaad nie tov Afrika nie, maar van Blair se opvolger, Gordon Brown, blykbaar wel. Hy het reeds sy morele verpligting teenoor die vasteland uitgespreek.

хороший стоматологФильчаков прокурор харьков

Afrika kry sy eie TV-sakekanaal

Op 1 Junie vanjaar begin CNBC Africa, Afrika se eerste TV-kanaal gewy aan ekonomiese aangeleenthede, vanuit Johannesburg na die hele Afrika suid van die Sahara uitsaai.

Die kanaal behoort aan Africa Business News, wat ’n ooreenkoms met CNBC gesluit het. Die kanaal sal 24 uur per dag uitsaai en op die besigheidswêreld in Afrika fokus. Daar sal ook insetsels wees van CNBC in die VSA, Europa, Indië en die Midde-Ooste.

Trevor Ormerod sal aan die hoof van die Afrika-kanaal staan. “Verskeie Afrika-ekonomieë, insluitende dié van Suid-Afrika, toon tekens van regte groei en ontwikkeling. Die res van die Afrika-vasteland toon beslis belowende potensiaal en ons is opgewonde om dit te help ontwikkel,” aldus Ormerod.

Die CNBC-belegging verteenwoordig ’n bedrag van 25 miljoen dollar. Die plaaslike Nywerheidskorporasie het R144 miljoen in hierdie projek belê.

Mbhazima Shilowa, premier van Gauteng, het die nuwe kanaal verwelkom en gesê dit wys net weer watter belangrike rol Suid-Afrika speel. Volgens hom sal CNBC Africa ekonomiese inligting verskaf wat Suid-Afrika in staat sal stel om ’n beeld van ”ekonomiese voorspoed” aan die wêreld voor te hou.

Peter Ndoro, wat die kanaal se openbare skakeling gaan hanteer, het egter daarop gewys dat daar nog ’n ver pad is om te stap. Die kanaal gaan op kwessies soos die gebrek aan handel tussen Afrika-lande fokus. Handel word belemmer deur doeane-unies wat nie funksioneer nie. ”Afrika is steeds hoofsaaklik net ’n uitvoerder van grondstowwe en invoerder van vervaardigde goedere. Totdat die vasteland begin om meer goedere te vervaardig, gaan daar min wees om van ander Afrika-lande in te voer,“ het Ndoro verder gesê.

CNBC Africa sal op DSTV-kanaal 54 uitsaai.

wedding hair combsтопкарго кидалы

Aan vaardighede skort dit nie!

Image

Mlambo-Ngcuka

Jimmy Manyi, voorsitter van die Kommissie vir Gelyke Indiensneming, is gedeeltelik reg wanneer hy sê Suid-Afrika se gebrek aan vaardighede is ’n mite, meen adjunkpresident Phumzile Mlambo-Ngcuka. Sy het dit verlede week in die parlement kwytgeraak.

Die feit dat daar swart gegradueerdes is wat werkloos is, kan toegeskryf word aan die feit dat hulle vaardighede nie altyd ooreenstem met wat die mark wil hê nie. Dan is dit ook waar dat diegene met “tegniese vaardighede” nie altyd oor sogenaamde “sagter” vaardighede beskik nie. Dit maak hulle volgens die adjunkpresident slegte ”spanwerkers” en minder bedrewe as dit byvoorbeeld kom by aanbiedings. Sy meen verder dat daar ook baie swart gegradueerdes is wat in posisies sit wat benede hulle kwalifikasies is. Hierdie swart werknemers bedank uiteindelik en vind werk elders.

Manyi het vroeër verlede week opslae gemaak toe hy tydens ’n sessie met die parlementêre arbeidskomitee gesê het dat daar genoeg gekwalifiseerde swart werknemers is om vakante poste in die land te vul. Volgens hom word bestaande vaardighede net nie reg aangewend nie en is daar nie ’n gebrek aan vaardighede nie. Hy het ook gesê dat daar weer gekyk moet word na die kwessie van blanke vroue wat bevoordeel word in aanstellings. Volgens hom is “diepgewortelde rassisme” verantwoordelik vir die feit dat soveel blanke vroue in die boonste drie lae van die arbeidsmark aangestel word, want werkgewers wil nie werklose swart gekwalifiseerde persone in diens neem nie. Die “hekwagters“ by meeste Suid-Afrikaanse maatskappye is blank en dit veroorsaak dat transformasie in die arbeidsmark so stadig plaasvind. Volgens Manyi meen hierdie blankes dat hulle oor “meerderwaardige gene“ in vergelyking met swartes beskik.

Volgens Manyi is die rol van swart werknemers in die plaaslike ekonomie beperk tot seremoniële rolle en pogings van maatskappye om hulle uit te stal as teken van hul verbintenis tot transformasie. Beheer oor die ekonomie is steeds in blanke hande. Swart werknemers word verder dikwels vir kursusse gestuur wat hulle permanent “in opleiding“ hou en hulle sodoende van normale loopbaanvordering weerhou. Manyi wil voorts hê dat boetes verhoog moet word vir maatskappye wat nie gelyke indiensneming toepas nie. Hy het voorgestel dat boetes tot 10% van maatskappye se omset verhoog behoort te word.

от кровоточивости десенДанильченко Юрий Брониславович

Annanias Mathe se pa met moetie gevang

Image

Annanias Mathe (middel)

Die Departement van Korrektiewe Dienste het gister bevestig dat Annanias Mathe se 80-jarige vader ondervra is nadat hy probeer het om moetie in Pretoria se C-Max-gevangenis in te smokkel.

Beamptes het deur middel van ’n skandeerder ’n bottel met swart inhoud opgemerk binne die brood wat Mathe se vader vir sy seun saamgebring het. Volgens die bejaarde man het iemand in Alexandra die moetie aan hom oorhandig om dit by Mathe uit te kry. Die brood en swart inhoud van die bottel sal nou in ’n polisielaboratorium ontleed word. Gedurende die ondervraging het dit verder geblyk dat Mathe senior se besoekpermit verval het en dat hy dus nie meer sy seun kon besoek nie.

Mathe het in Desember verlede jaar uit C-Max ontsnap. Hy staan op 76 aanklagte tereg, wat sewe aanklagte van verkragting, vier van poging tot moord, vyf van inbraak en verskeie ander van roof met verswarende omstandighede insluit.

treasures of egyptДанильченео

Angola se onderontwikkeling verklaar

Image

Slawebeeld, Gor?e, Senegal

Die Nasionale Museum van Slawerny in Luanda is gister weer heropen nadat dit ‘n jaar lank gesluit was vir herstelwerk. ‘n Miljoen mans en vroue is vanaf Angola opgelaai en verskeep om in Portugese kolonies soos Brasilië se myne en plantasies te gaan werk.

“Die geskiedenis van Angola is oorheers deur die handel in slawe tot en met die negentiende eeu, wat ook die rede vir die yl demografie en selfs onderontwikkeling is wat ons vandag waarneem” het die Direkteur en antropoloog  Siamo Souindula tydens die openingseremonie gesê. Die Minister van Kultuur, Boaventura Cardoso, het die seremonie gelei.

Honderde artikels wat deur die Potrugese koloniale owerhede gebruik is om slawe te jag tussen die 1400 en 1800 word in die Museum uitgestal.  Die gebou wat die tentoonstelling huisves is die "Capela da Casa Grande", ‘n kapel waar die gevangenes eers gedoop is alvorens hulle aan boord gegaan het om die seereis na suikerplantasies in Brasilië en goudmyne in Sao Tomé en Principe te begin.

Mnr. Souindula glo dat die heropening van die Museum, 25km suid van die hoofstad, die herontdekking van die land se geskiedenis sal aanwakker. “Onderwysers, navorsers en studente het nou ‘n belangrike bron van inligting wat hulle kan help met hul ondersoeke,” het hy verklaar.

“Dit is ‘n plek waar die verskillende volke van Angola byeenkom want verskillende etniese groepe was slagoffers van slawerny. Dit funksioneer dus as ‘n vertrekpunt vir die nasionale rekonstruksie van Angola.” Die land was in ‘n burgeroorlog gedompel vanaf sy onafhanklikheidswording in 1975 tot 2002.

Portugal het slawerny in sy kolonies afgeskaf op 10 Desember 1836, nadat druk uit Brittanje gekom het wat besluit het dat abolisie deurgevoer sal word op 25 Maart 1807.

Volgens sekere geskiedskrywers is meer as ‘n miljoen slawe uit Angola ontvoer nadat Portugal met die verbouing van suiker in Brasilië begin het in die sestiende eeu. Ook het die ontdekking van goud in die Minas Gerais provinsie ‘n eeu later ‘n aanvraag na slawearbeid uit Afrika geskep. 

slot machineлобановский александр интервью

Suid-Afrika nie meer mededingend nie

Kenners het hulle skok uitgespreek oor ’n verslag wat verlede week vrygestel is en wat toon dat Suid-Afrika met twaalf posisies op die kompetisiewêreldranglys gedaal het. Hierdie drastiese daling word aan die bevoordeling van swart werkers voorgeskryf.

Volgens die World Competitiveness Yearbook, wat 55 lande beoordeel op grond van hulle vermoë om ’n gunstige klimaat vir besighede te skep, het Suid-Afrika se posisie van nommer 38 verlede jaar tot nommer 50 hierdie jaar gedaal. Dit verteenwoordig die grootste daling op die lys.

“Dit is skokkend,” het Sello Mosai, uitvoerende bestuurder van kennisontwikkeling by die Suid-Afrikaanse Nasionale Produktiwiteitsinstituut (NPI), gesê. “Enigeen kan slegter doen, maar as daar so ’n groot daling plaasvind, laat dit mens regtig sprakeloos.“ Die NPI het die Switserse Internasionale Instituut vir Bestuursontwikkeling bygestaan om die plaaslike ondersoek uit te voer.

Volgens die verslag word Suid-Afrika laaste geklassifiseer wat diskriminasie in die werksmilieu betref. Mosai meen dit is nie net aan regstellende aksie toe te skryf nie, maar dat diskriminasie oor die hele werkspektrum in die land plaasvind en dat dit ook ouderdom en godsdienstige oortuigings insluit.

Die Suid-Afrikaanse ekonomie se groei is ongeveer 5% per jaar, met goeie resultate wat toerisme en direkte oorsese beleggings betref.  Die hoë werksloosheidsyfer, erge misdaad en streng arbeidswetgewing word egter in die verslag as hindernisse vir ekonomiese ontwikkeling bestempel.

“Dit is nie ’n kwessie van Suid-Afrika wat slegter doen nie. Dit is wel ’n geval van ander lande wat beter doen,” aldus Mosai.

Twee derdes van die verslag word gebaseer op ekonomiese statistiek en een derde op meningsopnames onder staatsamptenare en sakelui. Suid-Afrika is een van vyftien lande wat die afgelope paar jaar al swakker vaar.

насадка на керхер пескоструйДанильченко Юрий отзывы

‘Tsotsi’-akteur is ‘n tsotsi

Image

‘Tsotsi’, Madiba en aktrise

In die film "Tsotsi", wat ’n Oscar gewen het, ontferm die pikareske held hom oor ’n ontvoerde baba. Maar die akteur Presley Chweneyagae wat die rol gespeel het waarin misdadigers uit Soweto in ’n positiewe lig gestel word, is in die werklike lewe minder begaan oor sy eie sewemaande-oue baba.

Die 21-jarige moeder van die kind, Neblungu Somfula, is besig om hom vir onderhoud te dagvaar omdat sy tot dusver net twee paaimente van R500 van die Tsotsi-akteur wat Hollywood verower het, ontvang het.

“Wat kan ek met R500 doen?” vra Somfula. Sy het ’n tweejaarlange verhouding met die Tsotsi-ster gehad wat haar swanger gemaak het terwyl sy ’n graad 11-leerling op die skoolbanke was, nie lank voor hy Los Angeles toe gevlieg het en internasionaal beroemd geraak het nie.

Volgens Somfula was hy die eerste wat geweet het dat sy swanger was, selfs voordat sy ’n swangerskaptoets ondergaan het. Die Tsotsi-ster wou egter gehad het dat sy ’n aborsie ondergaan, iets waarteen sy minnares gekant was.

Intussen het die akteur se ma ’n vaderskaptoets aangevra om te bepaal of hy werklik die vader van die kind is.

Chweneyagae was voorheen in die nuus omdat hy met ’n vervalste Ivoriaanse bestuurderslisensie motor bestuur het. Hy is aan bedrog skuldig bevind en is ’n vonnis van R5000 of ses maande tronkstraf opgelê.

Die ‘Tsotsi’-akteur wou nie met die pers praat nie. Sy agent het bloot gesê dat Chweneyagae hom tans iewers op ’n filmstel bevind.

компрессор для пескоструйкиданильченко юрий брониславович прокурор

Die land Kana

Image

Lindela-repatriasiesentrum

Immigrante wat desperaat is om aan oorlog en ekonomiese ellende in die res van Afrika te ontsnap, steek ons grense die afgelope paar jaar in hulle miljoene oor.

Niemand is seker presies hoeveel onwettige immigrante hulle tans in Suid-Afrika bevind  nie. Volgens die Human Rights Watch, wat in New York gebaseer is, is daar tans sowat 140 000 amptelike asielsoekers – net van Zimbabwe, die Ivoorkus, Rwanda en omstreke – hier teenwoordig. By die Lindela-vlugtelingsentrum buite Johannesburg word sowat 1000 Zimbabwiërs weekliks gedeporteer. Die Zimbabwiese reserwebank het verlede jaar die aantal Zimbabwiese immigrante in Suid-Afrika op ten minste drie miljoen geskat. Met ’n inflasiekoers van 2 200% gaan die stroom van vlugtelinge uit Mugabe se chaotiese land beslis net vermeerder.

Grense tussen Suid-Afrika en sy buurlande word lankal nie meer behoorlik gepatrolleer nie en die laksheid van beamptes maak dit onmoontlik om te weet hoeveel immigrante daar werklik in die land is. In die Limpopo-provinsie is Zimbabwiërs dikwels betrokke by plaasaanvalle en onwettige jag. Hulle dra by tot die sowat 300 moorde en gewelddadige aanvalle wat elke dag in die land plaasvind en wat van Suid-Afrika die tweede mees gewelddadige land op die planeet maak, net na Colombia. Boere in die noorde maak hierdie Zimbabwiërs van tyd tot bymekaar en oorhandig hulle aan die polisie, maar die meeste van hulle kom eenvoudig weer terug. Sommige navorsers meen dat ses of meer miljoen onwettige immigrante hulle in Suid-Afrika bevind.

In Hillbrow bly daar deesdae burgers van 34 verskillende lande. Die parallelle ekonomie in die buurt beloop volgens ’n navorser by die Instituut vir Sekerheidstudies miljoene rand. Dit is ’n bekende feit dat Nigeriërs meeste van die onwettige aktiwiteite vanuit vervalle hotelle in die buurt beheer. Onwettige handel in buitelandse valuta, dwelmhandel, prostitusie en die onwettige verkoop van vuurwapens is van die grootste probleme wat die polisie hier probeer bekamp.

Die regering se solidariteit met die res van die vasteland dra tot die probleem by. Kabinetsministers maak gereeld uitsprake oor hoe die gebrek aan kundiges in die land opgelos kan word deur meer immigrante uit Afrika te lok. Sulke verklarings laat al wat ’n sukkelaar is welkom voel.

Visumvereistes word ook nie meer drakonies toegepas nie. Sedert Suid-Afrika en Mosambiek byvoorbeeld in April 2005 visumvereistes verslap het, was daar ’n (amptelike) toename van 30% in die verkeer tussen die twee lande, gemeet aan verkeer by die hoofgrenspos. Besoekers kan nou vir 30 dae sonder visums tussen die twee lande reis.

Volgens Brenda Horne, hoof uitvoerende beampte van die Maputo Corridor Logistics Initiative, het meer as 381 000 mense verlede maand deur die Ressano-Lebombo-grenspos gereis. Verlede jaar dieselfde tyd is 284 350 besoekers getel en in April 2005 slegs 165 957.

Die toename van 30% dui volgens haar daarop dat die verslapping van visumvereistes ‘n goeie idee was. “Dit is duidelik dat hierdie besluit ’n goeie stap was om streeksintegrasie te bevorder en om die beweging van ons mense oor die grens tussen die twee lande aan te moedig,“ het sy gesê.

Vreemdelingehaat onder die plaaslike swart bevolking strook egter nie met die vroom retoriek van die Suid-Afrikaanse owerhede nie. So byvoorbeeld is dosyne Somaliese vlugtelinge reeds die afgelope twee jaar in die Wes-Kaap afgemaai. Hierdie mense begin dikwels met winkeltjies in die swart woonbuurte, maar word gou as kompetisie deur plaaslike swartmense gesien omdat hulle produkte teen laer pryse verkoop. Die meeste Somaliërs in Suid-Afrika is onwettig hier, so dit is moeilik om presiese getalle te bepaal, maar daar word gereken dat daar tot 6 000 van hulle in die Wes-Kaap alleen kan wees. Die ironie is dat baie van hulle daar gaan woon omdat die Wes-Kaap as ‘n veiliger area as byvoorbeeld Gauteng beskou word. Somaliërs kla gereeld dat plaaslike swartes na hulle verwys as “vriende van honde“ of op hulle spoeg. Die pers skenk gewoonlik nie veel aandag aan hierdie gevalle nie. In Augustus 2006 was daar byvoorbeeld ’n georkestreerde aksie in Masiphumelele, net buite Kaapstad, toe plaaslike inwoners 27 Somaliese besighede geplunder het en ’n klompie winkels heeltemal afgebrand het. Die polisie moes 71 Somaliese inwoners inderhaas uit die woonbuurt verwyder. Soortgelyke insidente vind steeds plaas.

Michel Rocard, voormalige eerste minister van Frankryk, het tydens sy ampstermyn die volgende ten opsigte van immigrasie verklaar: ”Frankryk kan nie al die ellende van die wêreld hier verwelkom nie.“ Die tyd het aangebreek dat die Suid-Afrikaanse regering dieselfde begin sê en van hierdie fortuinsoekers, wat tot die ellende, misdaad en werkloosheid in ons land bydra, ontslae begin raak.

free demo casinoФільчаков прокурор

Nuwe DG ‘n sekspes?

Image

Casanova Msimang

’n Saak van seksuele teistering is hangende teen die pas aangestelde nuwe direkteur-generaal van binnelandse sake, Mavuso Msimang.

Msimang, wat vroeër hoof was van die Parkeraad, SA Toerisme en meer onlangs die staat se inligtingstegnologie-agentskap, SITA, word deur ’n eis van R500 000 in die gesig gestaar. ’n Voormalige vrouekollega van SITA beweer dat sy tussen 2003 en 2005 seksueel deur Msimang geteister is.

Nosiviwe Mapisa-Nqakula, minister van binnelandse sake, het gister erken dat sy van die saak bewus was toe sy Msimang as die nuwe hoof van haar departement aangestel het. Sy het gevra dat Msimang “die ruimte en geleentheid” gebied word om deur ’n onpartydige hof beoordeel te word. Volgens haar het Msimang die reputasie dat hy in staat is om “orde en stabiliteit” in groot organisasies te bewerkstellig. Die departement van binnelandse sake verkeer tans in ’n staat van chaos, weens onbekwaamheid, korrupsie en swak dienslewering.

Msimang sal vanaf 15 Mei sy nuwe posisie beklee. Minister Mapisa-Nqakula het ’n beroep op die media gedoen om hom kans te gee om aan sy nuwe pos gewoond te raak voordat hy oor sy strategie vir die departement uitgevra word.

игры для дивчатоктопкарго кидалы

Die Nqakulas in die nuus

Image

Charles Nqakula

Siyabonga Nqakula, seun van die Suid-Afrikaanse minister van veiligheid, is in Maart gearresteer en aangekla van dronkbestuur. Hy was in Kaapstad met vakansie toe die insident plaasgevind het. Die Sunday Times het hierdie naweek daaroor berig.

Die jong Nqakula het met sy Toyota Runx in die aankomende verkeerslaan in Selwynstraat ingery. Hy is aan dronkbestuur skuldig bevind en moes die nag in die tronk deurbring. Op 30 Maart het hy in die Kaapse magistraatshof verskyn. Borgtog van R500 is toegestaan en die saak is uitgestel.

Een van die twee vroue in die ander voertuig is lig beseer.

Volgens ’n segspersoon van die Nqakula-gesin is die gesinslede bekommerd oor die insident, maar glo hulle dat die gereg sy gang moet gaan.

Intussen het Nqakula senior, volgens ’n berig wat gister in die Pretoria News verskyn het, verlede week in Londen erken dat die meeste Suid-Afrikaners wat na die buiteland uitgewyk het, dit gedoen het omdat hulle misdaad in die land vrees. “Ek het sulke mense ontmoet en ek ervaar empatie met hulle,” het hy gesê. “Dit is duidelik dat hulle nie net weggehardloop het nie, maar ’n bydrae tot Suid-Afrika wil maak.“ Hy het verder gewys op die talle vaardighede waaroor hierdie mense beskik en ’n beroep op hulle gedoen om kontak met Suid-Afrika te behou ten einde tot armoedeverligting by te dra.

euro casino mobileтопкарго

Kwazulu-Natal se munisipaliteite sukkel

Image

Zweli Mkize

Sowat 53 sukkelende munisipaliteite in Kwazulu-Natal is aan die provinsiale regering se finansiële departement “oorgedra” as gevolg van die geldelike verknorsing waarin hulle verkeer.

“Hulle kan nie ’n begroting opstel nie, hulle het nie personeel om geld in te samel nie en hulle sien nie as dinge verkeerd loop nie; dit is dus waarmee ons te doen het,“ het Zweli Mkhize, die provinsie se LUR vir finansies, gesê. Volgens hom gaan ’n afdeling binne die provinsiale tesourie voortaan die munisipaliteite bystaan om hulle geldsake te bestuur. Hy het egter beklemtoon dat hierdie stap nie beteken dat die provinsiale regering die munisipaliteite “oorneem“ nie. Hulle sal wel “bygestaan“ en “gemonitor“ word.

сапфировая брекет системаЛобановский Харьков