praag.co.za

Category: Briewe

Rig briewe aan: briewe@praag.co.za. 

  • Duitsland is beter: Repliek op Dan Roodt se ‘Hokaai, moenie emigreer nie’

    Duitsland is beter: Repliek op Dan Roodt se ‘Hokaai, moenie emigreer nie’

    Ek is in Duitsland gebore, maar het in Suid-Afrika grootgeword. Tien jaar gelede het ek egter Duitsland toe geëmigreer. Hoewel nie ideaal nie, is dit vir my beter hier. Ek antwoord punt vir punt op dr. Roodt se stellings in sy rubriek Hokaai, mense! Moenie emigreer nie.

    Nou die dag gesels ek met ‘n studente van Tukkies. Feitlik al die “kinders” – sy praat nog steeds soos op skool, van “kinders” – in haar klas wil ná hul studies uit Suid-Afrika vort. Hulle sien vir hul geen toekoms hier nie. Die gras is groener aan die ander kant van die draad, ens. Sekerlik word hulle dit ook deur hul ouers wysgemaak, want wat weet ‘n jongmens van 19 of 20 jaar oud ook nou?

    My neef het so pas by Tukkies begin swot. Daarso waar hulle nou opstande maak en afbrand. Ek is onrustig – is hy veilig? Ondenkbaar hierso. Hy wou rekenaarwetenskap swot. Sy wiskunde- en wetenskappunte uit Suid-Afrika moes bo 60% wees, dan kry hy ook hierso (in Duitsland) universiteitstoelating. Maar hy was lui. Nou moet hy daarso swot. Of hy was bang om in Duits te swot, want hy was by die Hoërskool Menlopark. Sy ma het hom uit die Duitse skool gehaal, en gesê hy is Afrikaans, hy bly hier. Sy ma is geskei.

    Ek het daar en dan verduidelik waarom Suid-Afrika steeds die land van melk en heuning is. In weerwil van ons mensgemaakte (as FW ‘n mens is) probleme, bied ons land steeds die hoogste lewensgehalte ter wêreld.
    Kom ons begin by die klimaat en die natuur: ‘n Halfuur se ry uit die stad uit, kan jy iewers in ‘n ongerepte omgewing ontspan, na die voëls luister, gaan stap, fietsry of wat ook al. Heel jaar deur.

    Het in Pretoria gewoon, en in Durbanville. Alles is afgesper, met ‘n bordjie: „privaateiendom“.  Jare gelede kon ek in Gordonsbaai by die kus inkom, daar was ‘n hotel waar ek met my verloofde geëet het, dit was mooi. Vandag: Gesper: privaat! Jy kan nie eers meer herinneringe navolg nie – gesper, privaat, verbode. Dit is nie meer my land nie – dit is iemand se privaateiendom. Vir wat het ek op die grens geveg?

    Oral moet jy betaal om in te kom. Op afgeleë plekke word jy beroof en oor die kop geslaan.

    Hierso is ek binne vyf minute binne die natuur, woude, oral met afgemerkte fiets- en wandelpaadjies, met bordjies. Dit kos niks nie. Dit is veilig. Orals in Duitsland lyk dit so.

    In ‘n plek soos Kanada is dit 9 maande van die jaar so koud dat jy in jou huis of kantoor vasgekluister is. As jou motor in Kanada op die pad gaan staan, kan dit lewensgevaarlik wees, want jy kan binne enkele ure verkluim. Ons het geen aardbewings, orkane, oorstromings, sneeustortings, vulkane of ander natuurrampe nie. In San Francisco, Kalifornië of Auckland, Nieu-Seeland, loop jy gevaar dat jy in ‘n aardbewing sterf.

    Duitsland het vloede. Duitsland lê in Middeleuropa, dit kan vrekwarm in die somer word. So warm, dat die teerlaag op die snelweë bars. Die winters is nie so lank nie. Dit rek en krimp. Ons is nou in ‘n lang krimpperiode.

    ‘n Mens moet elke dag eet. In die meeste ander lande is voedsel duur of sleg of albei. Die Franse moet hul vleis met allerlei souse doodgooi, anders kan jy dit nie in jou liggaam kry nie. In Amerika is ‘n hamburger omtrent ‘n gourmet-dis, want die res is oneetbaar. In die meeste supermarkte sien jy geen vars kos nie en as jy dit daar vind, is dit omtrent vyf of tien keer die prys wat jy hier sal betaal.

    In Duitsland is inflasie prakties nul. Kospryse styg stadig. Die winkel „Aldi“ se kos is relatief goedkoop. Ook in ander winkels kan mens basiese benodigdhede goedkoop koop. As mens hierso lewe, leer mens die winskopies ken.
    Ongelukkig is die rentekoerse ook prakties nul, en dit beteken groot probleme vorentoe vir die pensioenstelsel.

    Jy moet ook aantrek. Een van die voordele van die massas swartes in ons land – miskien die enigste – is dat klere betreklik goedkoop is. As jy oordeelkundig in sekere winkels koop, kan jy eintlik vir ‘n appel en ‘n ei soos ‘n Europese aristokraat aantrek. Vanweë ons klimaat, hoef jy ook nie duur wintersklere en stewels te koop nie. Wat voedsel en kleding betref, leef ons in die paradys.

    Hierso bestaan genoeg goedkoop winkels – KIK, AWG, ens. Hierso bestaan ‘n groter spektrum winkels en keuse.

    Daar is die een-euroshops. Somer en winterklere word geruil tussen die seisoene, dan kry mens winskopies, as mens nie op die beste klere gesteld is nie. Jy koop eenkeer as grootmens, dit hou dan lank. Vir kinders bestaan daar baie staatshulp. Mens kry kindergeld van €190 per maand (ongeveer R3100 – red.), onafhanklik van die inkomstevlak.

    Suid-Afrika se pryse begin aan te pas by Europese pryse, maar sonder Europa se salarisse.

    In die onlangse verlede as ek op die kampus van Tukkies gekom het, het dit my opgeval hoe modieus al die studente aantrek. Laggend en sorgvry sit hulle in die kafees of op die grasperk rond. Wat ‘n idilliese studentelewe. Geen kommer oor verhitting, waar die volgende bord kos vandaan gaan kom of waar hulle uiteindelik werk gaan kry nie. In die meeste Europese lande is die werkloosheidskoers onder jongmense 30% of meer. Vele van hulle studeer jare lank sonder dat hulle ooit kan hoop om ‘n behoorlike werk te kry.

    Werkloosheid is laag in Wes-Duitsland. Oos-Duitsland het ‘n probleem. Vanaf die ouderdom 50 het jy ‘n probleem om weer werk te kry, en vanaf 55 is dit amper onmoontlik. As jy vanaf „Afrika“ kom het jy ‘n probleem, want niemand weet wat Suid-Afrika is nie. Dit verskyn nie hierso op die radar nie. As dit verskyn, word dit as die reënboogparadys verkoop.

    Maar daardie sorgvrye studente wat lyk my almal geld het om mooi aan te trek, in redelik nuwe karretjies rond te rits en R20 of meer vir ‘n capuccino te betaal, is dié wat steen en been oor ons land kla en wil emigreer!

    Daar bestaan klaarblyklik nog ‘n laag blankes met wie dit baie goed gaan, as hulle so kan lewe. Waar kom hulle geld vandaan? Duisende ouers sit sonder werk. Hoekom het hulle geld? Hoekom het hulle nog werk? Geld BEE nie vir hulle nie? 8% van die blankes mag nog werk, demografiese verteenwoordiging! Ek ken kollegas wat nog werk het. Van hulle het net matriek, werk as kontrakteurs by die staatsdiens en banke. As matrikulante is hulle nie kompetisie vir die swartes nie, dis meer aanvaarbaar. Probleem is as jy verstand en kwalifikasies het, dan is jy ‘n bedreiging.

    Dit bring my by nog ‘n punt: Hoe goedkoop dit is om in Suid-Afrika te studeer. Goed en wel, in sommmige Europese lande soos Duitsland is universiteitstudie gratis, maar verblyf, kos, vervoer en die res is nie.

    Verblyf is baie duur in Duitsland. Maar diegene wat hierso grootgeword het, het ouers wat hierso grootgeword het en ‘n loopbaan gemaak het. Ek sien dit tog by my eie neefs. Hulle ouers maak voorsiening vir verblyf. As mens hierso plaaslik werk, kry mens ‘n plaaslike inkomste wat goed genoeg is om al daardie items te dek. Reiskostes – jy kry maandkaartjies vir studente en skoliere vir die oorvloed van openbare vervoer – dit is glad nie duur nie.

    Vergelyk jy egter ons kampusse met dié in die VSA, is klasgeld in Suid-Afrika gemiddeld tien tot vyftien keer goedkoper by ons. As ek ‘n jong Amerikaner was, het ek in Suid-Afrika kom studeer! Die gemiddelde jong Amerikaner begin sy lewe met studieskuld van honderde duisende dollar, miljoene rande in ons geld. Hy kon ‘n huis daarmee gekoop het of sy eie onderneming begin het, maar nou het hy net ‘n stuk papier en nog geen werk nie. Miljoene der miljoene blanke Amerikaners is ook arm, werkloos of kan net by McDonalds of agter die kasregister by Wal-Mart ‘n laag besoldigde betrekking verkry.

    Dankie tog dat ek nie in Amerika beland het nie. Die Amerika wat ons sien, is hoofsaaklik Hollywood-Amerika. Amerika word nie deur die etniese Amerikaners regeer nie. En Suid-Afrika se tersiêre onderwys was nog nooit goedkoop nie, al is dit blykbaar 15 keer goedkoper. As so baie Amerikaners graad kan vang, dan is dit ‘n ryker land, want die banke soek sekuriteit en gee nie geld verniet weg nie. Dan is ons eenvoudig armer, dit kanselleer die 15 keer goedkoper uit. My pa was immigrant in Suid-Afrika met ‘n PhD in organiese skeikunde, topwetenskaplike by Sastech (Sasol se navorsingsdept.) wat van die begin af dit opgebou het. Hy kon net een jaar vir my broer se Wits BSc Meganiese Ingenieurswese betaal. Ek is ouer as my broer. Toe ek wou swot, was daar nie geld nie, nie eers vir ‘n kursus nie. Ek moes in die staatsdiens begin, sodat hulle my kursusgelde kon betaal. My pa sou baie beter oorsee gedoen het met sy soort kwalifikasies. Hy was ‘n doktorsvader vir voornemede doktorandi. Hy het ‘n Nobelpryserkenningsmedalje gekry van sy professor (ene prof. Grob), wat as Nobelpryskandidaat genomineer was, en gedeeltes van my pa se proefskrif gebruik het. Maar my pa kon nie ons studies betaal nie! Die mense wat geld verdien het by Sasol, was in die administrasie en produksielyne, nie die wetenskaplikes en navorsers nie. Hy het ‘n klomp patente geregistreer, maar dit moes Sasol toekom (want Sasol het geredeneer dat hulle die gereedskap beskikbaar gestel het). Hy is ook deur Afrikaner bedrieg (eers na jare is agtergekom sy bevorderings is teruggehou, ander onreëlmatig bevorder. Dit is ongedaan gemaak, my pa is bevorder, maar toe was hy al oud en kort voor pensioen).

    Afrikaanse bestuur jaag aan. Statistiekdiens toendertyd. Broederbond Sloet se Saambou. Rentmeester. Dept. Grondsake. Alles Afrikaanse werkgewers. Ek het daarso gewerk – ek het gesien. Swak bestuur. Jy het niks daarvan gelees in die pers nie. Mense het bedank as hulle kon. Hoekom? Swak mensebestuur.

    Vandag sit ek arm, oud, grys en sonder pensioen. Deels weens die politiek, maar ook weens wanbestuur deur Afrikaners. Ek kan dit bewys. Ek het die dokumentasie. Ek ken nog mense wat saam met my gewerk het wat saam met my tydgetuies daarvan is, almal nou ook oud en verloorders van die stelsel. Die tegnikons – dit was noodmaatreëlkwalifikasie tydens die sanksiejare – in die vorm wat dit onstaan het sou dit nie hierso denkbaar gewees het nie. Daar is vir ons vertel dis op dieselfde vlak as ‘n graad – dit was ‘n leuen, ons is mislei. Daar is op ander maniere gekroek met tegnikons. Alles nog onder die blanke bewindsjare. Ek het sewe vakke op skool gehad, volle universiteitsvrystelling. Alles in Suid-Afrika onstaan uit die nood uit, dit groei nie op ‘n natuurlike wyse nie.

    So pas het die ANC R41 miljard gestem om nog beurse en lenings aan studente beskikbaar te stel. Ek sê: terwyl Tukkies, Stellenbosch, die PUK en ander nog redelik goed funksioneer, laat ons jongmense almal gaan studeer en goeie kwalifikasies bekom!

    Kry blankes ook hierdie geld, en is die geldvloei volhoubaar? Hierdie geld gaan nie lank hou nie, iets moet ingee as die lenings nie op gesonde eknomiese beginsels toegeken word nie. Selfs privaatsektor-IT-kursusse so duur, geen normale mens kan dit meer betaal nie, want dit is dollarpryse wat gevra word, en die wisselkoers is swak. Die (dikwels oorsese) kursusaanbieders is daar om geld te maak, nie om teen ‘n verlies kursusse aan te bied nie. So die enigste manier hoe die geld volhoubaar kan word, is om standaarde te verlaag en personeel af te dank, of elders by noodsaaklike dienste te bespaar.

    Daar is maatskappye van regoor die wêreld in Suid-Afrika wat geld moet maak. Daarvoor het hulle opgeleide mense nodig. Al stem die ANC nou hoeveel wette om blankes in die werkplek te benadeel, gaan maatskappye iewers die oë toeknyp en mense aanstel wat die werk kan doen. In die Sowjetunie het Stalin mense doodgemaak wat sy vyfjaar- ekonomiese planne oortree het, nogtans het baie hulle nie daaraan gesteur nie. Daar gaan ‘n tyd kom dat regstellende aksie net in die staatsdiens sal geld, want die privaat sektor gaan dit toenemend verwerp.

    Watter maatskapye van regoor die wereld gee die blankes werk? Hulle outomatiseer, en hulle volg BEE-wette. Hulle stel hulle eie mense in beheerposte aan. Die wins vloei oorsee.

    Dus, my boodskap aan Afrikanerjongmense is: Daar wag ‘n blink toekoms in Suid-Afrika, mits jy hardwerkend of goed gekwalifiseer of albei is.

    Hoe werk jy hard, as jy nie werk kry nie, en ook geen geld het om te kwalifiseer nie? Universiteite word afgebrand. Ons word vermoor. Vat die elektriese heinings en afgesperde woongebiede weg, en die blankes hol noord, soos eens die Portugese in Angola suid.

    Maar selfs al kan jy nie sonder meer ‘n werk kry wat jou geval nie: Ons land is een van die maklikstes ter wêreld om ‘n eie onderneming te begin. In Europa is daar veel meer rompslomp en kostes as hier. As jy iemand in diens neem, moet jy benewens sy salaris, nog 60% salarisaftrekkings bytel wat aan verskeie staatsagentskappe verskuldig is. Dis nou nog afgesien van gewone belasting en BTW. Deesdae kan jy in Suid-Afrika binne ‘n maand tot ses weke ‘n maatskappy registreer, ‘n bankrekening open en daar gaan jy! Jy kan uitvoer, invoer, goedere of dienste verkoop, en die ANC beskik nóg oor die mannekrag nóg oor die vermoë om ons werklik almal te kan beheer.

    As dit so maklik was, hoekom vou so baie besighede? Hoekom sit so baie mense in plakkerskampe? Jy moet ‘n produk he, en ‘n mark daarvoor, maak nie saak of dit op die web of per hand is nie. Sakebeginsels tel orals. Ek het probeer – jy is basies aan jouself oorgelaat, plekke soos die kleinsakeontwikkelingskorporasie help jou nie, hulle is agter swart geld aan, of steun BEE-projekte. Ek het aan Louis Luyt geskryf om my te help – hy antwoord nie eens nie. Die hele stelsel is gerat om net swartes te help. Ek kan uitbrei daarop, ek het ondersoek. Ek moes, ek was desperaat. Ek ken iemand wat van die staanspoor af ‘n swart vennoot moes as bestuurder aan boord moes neem, sonder dat een sent wins gemaak is. Die man soek sy motorvoordele en die geld, sonder dat hy werk. Ek het ‘n Duitse sakeman (familievriend) en fabriekstigter geken, baie hoë IK, doktorsgraad in chemiese ingenieurswese, eens topbestuur by AECI, wat spyt was dat hy ooit Suid-Afrika toe gekom het. Heel dag sit hy in die hof en beveg vakbonde en diefstal, in plaas daarvan om dit te doen waarvoor hy lus was, naamlik sy besigheid. Ek het GNLD verkoop, daardeur baie sakemanne ontmoet. Dit is nie so maklik nie.

    Die meeste entrepreneurs waarvan ek weet, betaal die absolute minimum aan belasting. Hulle het slim rekenmeesters en sorg dat hulle nie groot salarisse uit hul besighede onttrek nie. Met die globale geleenthede wat die internet en aanlynverkope bied, kan enige jongmens binne tien jaar lag-lag ‘n miljoenêr word – in dollar of euro.

    Deur die internet en aanlynverlope lag-lag ‘n miljoenêr raak – ek wil dit eers sien. Ek kon nie eers ‘n ordentlike internetverbinding in Suid-Afrika kry nie – daarso heers geen flatrate nie. Ek kry gedurig verkeerde rekeninge, en niemand help my nie, sodat ek net armer en armer raak. Jy seil ‘n dag lank, dan is jou pakket klaar en jy moet nuwe grepe aankoop, en met watter geld? Niks werk ordentlik nie, dis net ‘n gesukkel. Toe ek hierso kom, gaan my oë oop.

    Wat die gehalte van ons behuising betref, troon Suid-Afrika kop en skouers bo alle ander lande uit. Jy kan deesdae in ‘n veiligheidsbuurt woon waar jy teen die meeste misdaadgevare beskut word, teen ‘n breukdeel van die prys van ‘n piepklein woonstelletjie in die meeste wêreldstede. In Londen of New York sal jy nie eens ‘n toilet kan koop met die prys van ‘n groot huis in Suid-Afrika nie. Nou onlangs het ‘n vriend sy luukse huis in ‘n Johannesburgse veiligheidsbuurt vir iets meer as R5 miljoen verkoop en Australië toe geëmigreer. In sy eie woorde, het hy nou huisvesting in ‘n “kleinerige, stokou huisie soos in Benoni”. Dis nou in Perth. As jy regtig Benoni toe wil trek, doen dit, maar sonder om jou en jou gesin se werlvaart aan die Australiese droom op te offer.

    Tog het mense huise in die VSA en in die VK, en in Duitsland en Holland. As jy hierso of daarso grootgeword het in die sestigerjare. Ordentlike huise. Ek sien dit mos. Selfs vandag bou mense huise. Mense wat minder as ek gekwalifiseer is. Jong mense. Dit maak my boos. Ek sit met niks, kon niks opbou in Suid-Afrika nie. Dis net politiek, slapgat blankes en swart korrupsie.

    Jy betaal vir gehaltebehuising in Suid-Afrika. Geen normale mens kan bv. in Die Wilgers in Pretoria bly nie. Die gehalte van die behuising is glad nie so goed nie, die wind waai deur die splete en krake, maar die pryse gaan mal. Gedurig breek iets. Minderwaardige materiaal word gebruik. Die erwe en huise raak al kleiner, maar nie goedkoper nie. Ou eiendom is net te groot om instand te kan hou, dit raak te duur. Die bure het nie maniere nie, die honde blaf dag en nag, die hifis raas.

    Toe ek jonk was, was dit normaal om in woonstelle in bv. Sunnyside te bly, en dan spaar om in die middelklasbehuisingsmark in te kom. Sunnyside is swart en vol dwelmhandelaars deesdae – waar bly jy dan as jong mens? In duur meenthuise saam met ander jong mense in een kamer?

    Afgesien nog van al die materiële voordele wat Suid-Afrika bied: fantastiese voedsel, groente en vrugte, klere, huisvesting, ens., beskik ons Afrikaners oor ‘n kultuur wat met dié van enige Europese staat vergelyk kan word.

    Dít kan ek nie sien nie. Die middestede is dood en swart. Dis daar waar in Europa jy die kultuur en teaters kry. Baie van Suid-Afrika se middestede was nog altyd sonder naglewe: Pretoria. Bloemfontein.

    Toe ek jonk was, het my ouers saam met my ‘n klomp uitvoerings bygewoon, van Shakespeare se opelugtoneelstukke im Mowbray (Kaapstad), en toe ek begin werk kon ek nog staatsteater toe gaan in Pretoria. Deesdae is dit ‘n misdaadnes en kaartjies is onbekostigbaar. Freiburg is vol kultuur en klassieke konserte, Pretoria is agterlik, die ontwikkeling het op ‘n punt eenvoudig net stilgestaan. Toe die Voortrekkers deur die Karoo akker, toe is groot musiek en kultuurgeskiedenis in Europa gemaak.

    Ons het ons eie taal, letterkunde, musiek, rolprente, kookkuns, styl, argitektuur, tradisies, geskiedenis, noem maar op. Die meeste “nuwe lande” soos die VSA, Kanada, Australië en Nieu-Seeland droom daarvan. Hulle voel minderwaardig teenoor Europeërs, veral die Britte en die Franse, en doen hul bes om hulle na te aap. Voel ons minderwaardig teenoor Britte? Miskien bestaan daar ‘n paar gedekultureerde Naspersjoernaliste wat so voel, maar die deursnee-Afrikaner is trots op wie en wat hy is. In weerwil van ‘n stortvloed propaganda, asook die ANC se meedoënlose verengelsingsbeleid, eet ons nog steeds boerewors en melktert, praat, skryf en sing Afrikaans, en onderhou die vernaamste aspekte van ons tradisie.

    Die Afrikaners waarmee ek in aanraking gekom het, kyk net Rugbykultuur, werk en bid. Verder niks nie. Deksels oppervlakkig. Ek kan boeke skryf van wit Afrikaanse „tappets“ wat my lewe swaar gemaak het. Nie dat dit hierso beter is nie. Brood en spele is ook hierso aan die daaglikse orde. Die mense verdom. Afrikaners het minderwaardig teenoor die Engelse gevoel – seker die oomblik toe hulle vergeet het hulle was eens trotse Franse, Hollanders en Duitsers wat ‘n groot geskiedenis agter hulle gehad het.

    Hoe kan ‘n mens so iets kosbaars wat oor eeue tot stand gekom het, verruil vir ‘n ersatz, nagebootste lewe in ‘n ander land? Ek sou kon verstaan indien mense sou wou emigreer na Frankryk, Italië of Oostenryk, selfs Nederland, waar jy elke week opera toe kan gaan of museums kan besoek en sodoende ‘n eeue oue, ryk kultuur kan inadem, maar baie min Afrikaners emigreer soontoe. Die meeste vertrek juis na daardie kultuurarm, oppervlakkige, Engelssprekende lande waar jy maar net nog ‘n stuk papier is wat deur die wind aangewaai kom. Jy is niks beter as ‘n Chinees, ‘n Indiër, ‘n Somaliër, ‘n Nigeriër of armoedige Oos-Europeër wat op soek na ‘n beter lewensgehalte na die VSA, Kanada of Australië emigreer nie.

    Selfs as gebore Duitser voel ek soos ‘n Oos-Europeër hierso. Mens moet hierso grootgeword het. Maar die Russlandduitsers het dit hierso gemaak, nadat hulle vir jare aaneen harde bene gekou het. Ek kan nie met die Engelse lande identifiseer nie. Maar dié wat daarheen gaan, het dalk nie ‘n ander keuse nie. Niemand anders vat Suid-Afrikaners nie (ek ken uitsonderings). En daar is ook die taalprobleem.

    Die enigste verskil vir die Afrikaner-emigrant is egter: Hy aanvaar ‘n verlaging in lewenstandaard en -gehalte! Hy gee iets kosbaars prys vir die illusie van “veiligheid en welvaart”.

    Dit is hope veiliger hierso. Dit vergelyk nie met Suid-Afrika nie. Nog is die blankes in die meerderheid. Welvaart? Dit is vir die mense wat hierso hulle lewe begin het. Dit gaan goed met die mense hierso. Geen rooi tapyt word oopgegooi vir buitestaanders en Johny-come-lately’s nie. Die vlugtelingeverskynsel is ‘n kunsmatige produk, dit sal eendag duik. Ek het niks van die lewenstandaard en gehalte in Suid-Afrika gehad nie. My ouers het, in die sestigerjare toe dinge nog goed gegaan het. Ek het die arbeidsmark in 1981 betree met sanksies, inflasiekoerse van tot 18% (voedsel 27%), oorloë, diensplig en kampe, maatskappye wat vou, geen vakansies, die NP wat in die KP verdeel, rewolusies sonder einde. Ek weet niks van gehaltelewe nie.

    Daarmee wil ek nie sê dat Suid-Afrika nie groot probleme het nie. Maar dis probleme wat ons goed verstaan en wat sekere “leiers” doelbewus geskep het. Die oomblik wat ons begin om hulle regtig aan te pak, sal hulle soos mis voor die son verdwyn. Ons word egter verlam deur die Naspersmedia, die ANC se propaganda, die soeke na kitsoplossings (soos emigrasie), sonder dat ons doelgerig en planmatig optree. Aan ‘n groep mense, en veral ‘n volk, wat optree, is daar geen keer nie. Toe Afrikaners dit in die dertiger- veertigerjare van die vorige eeu begin doen het, het ons die land verower. In die vroeë sewentigerjare het Ken Owen van die Sunday Times gevrees dat Engels in Suid-Afrika sou uitsterf want dit word nêrens in die staatsdiens of die parlement gebruik nie. Van daar af het ons tot hier geval waar ons tans so dikwels aan onsself en aan hierdie mooi land wat ons voorouers opgebou het, begin twyfel.

    Dit is die groot knakpunt. Die blanke volk staan nie as een magsblok saam nie. Hulle getalle is te laag, en die blanke elite verkoop hulle uit. Dit gaan nou al jare so aan, stadigaan begin die aantal jare ANC-bewind die NP-bewindsjare verby te steek. Die blanke bevolking krimp met elke generasie wat afsterwe – ons ouers, dan ons, dan ons kinders, en daarna is daar niks meer oor nie. Daar bestaan geen aanduiding dat die tendens omkeer nie.

    Europa sit met ‘n Moslemprobleem, en gepaardgaande bomme in hul stede. Amerika en Kanada se blanke getalle neem skerp af en binnekort gaan hulle dieselfde soort regering hê as ons in Suid-Afrika, met dié verskil dat hulle doeltreffend verdruk gaan word.

    Die hele blanke ras veg om sy oorlewing. Die res van die wêreld begin nou stadig daarso te kom waar blank Suid-Afrika reeds is. Geneties is daar geen verskil tussen die blankes wêreldwyd nie, dus geen bewys dat Europa beter sal vaar as blank Suid-Afrika nie.

    Die ANC is te hopeloos om ons doeltreffend te verdruk. Daarom word daar bloot misdadigers of “vryheidsvegters” ingestuur om ons lukraak te vermoor, te verkrag of te beroof. Dis egter ‘n baie primitiewe vorm van verdrukking wat gou-gou opgelos kan word deur tegnologie en beter veiligheidstelsels. Byvoorbeeld bestaan daar reeds stelsels waarmee jy vir ‘n paar rand enigiemand se misdaadrekord aanlyn met behulp van sy ID-nommer kan opkyk. As niemand meer misdadigers in diens neem of naby ons toelaat nie, sal hulle naderhand moet terugkeer na die tuislande toe. Of Zimbabwe toe emigreer.

    Ons beveg nie die bobbejaan wat uit die hok gelaat is nie. Hy doen maar net wat ‘n bobbejaan doen. Die werklik gevaarlike een is hy wat hulle uit die hok gelaat het. En hulle is nie dom nie, en het tyd aan hulle kant. Hulle ageer wêreldwyd. Hulle is slimmer, of beter gestel, sluwer en gewetenloser as die meeste blankes.

    Swart demografie in ons land het ook myns insiens gestabiliseer, veral weens die Vigsprobleem. Voorheen het die swart bevolking in ons land elke twintig jaar verdubbel, maar tans sukkel dit om verby veertig mijoen te kom. Weliswaar stroom daar steeds onwettige immigrante oor ons grense, maar die plaaslike swartes maak hulle dood en diskrimineer teen hulle. As ek ‘n Nigeriër was, het ek eerder Kanada toe as Suid-Afrika toe gegaan.

    Mag wees – maar ons mense kry ook vigs, en ons hou aan krimp. Die dom en kortsigtige gemors van wetenskaplikes werk dag en nag vir ‘n vigsoplossing. Hulle is op pad om die malariaprobleem op te los. Vir ‘n Nobelprys en gepaardgaande eer sal hulle alles doen, selfs teen die natuur werk.

    As ons genoeg werk vir ons eie mense kan skep, kan ons selfs weer Europese immigrante – daardie werklose jongmense – hierheen lok en sodoende ‘n beter demografiese balans in die land tussen blank en nie-blank skep, soos dit in die sestigerjare was.

    Portugese trek weer Angola toe, noudat hulle nie in Portugal werk kry nie. Maar dis soos die Weskaap-volkstaatprobleem – as dit daarso goed gaan, trek die swartes soos die vlieë agterna. Dit gebeur reeds. Die Karoo as natuurlike hindernis is nie ‘n probleem nie. My bejaarde moeder bly daarso, sy sien dit gebeur. ‘n Afrikaanse polisiekolonel en sy vrou wat tydelik by haar gehuur het, bevestig dit. En oppas om enige blanke uit Europa te vat. Alles is nie goud wat blink nie.

    Daar het ‘n aansienlike wanseleksie in die natuur tussen die blankes plaasgevind. Andersom geld ook – ek sal nie elke Afrikaner en Engelsman in Europa wou sien nie. Ek kan verhale skryf van wit Afrikaanse kroeks. Vra vir kolonel Wille l. R – hy wou nie meer deel van die SAW-weermag wees nie, so oud soos ek. Sy Afrikaanse sakevenoot het sy pensioen gesteel, ‘n volgende een, nogal een met ‘n doktorsgraad (sit nou in die tronk), die res, en Willie sit nou en leef op sy seun se genade. Vat die tolhekke en die platinumsnelweg en die Wonderboomlughawe-uitbreidings – ek het siek geword van die klomp slapgat Afrikaners in die noord-ooste. ‘n Klein handjie vol mense het die werk gedoen – die res het geprofiteer. Ook die plaaslike buurtwag wat opgepak het. Die mense was te slapgat. Woon in groot huise teen die berg, ry groot motors. Jy kan nie ‘n oorlog met sulke mense wen nie.

    Weerstand lyk anders. Ek lees nou iets oor die Freikorps met verwysing na die boekie “Brennende Ruhr“, deur Karl M. Buschbecker. Dit gaan om die PWV-gebied van Duitsland, die Ruhrgebied, wat na die eerste wêreldoorlog deur die Franse beset is. Duitsland moes sy staal en steenkool aan Frankryk gee as reparasie, terwyl hulle self gesukkel het. Die Duitse arbeider het sy graaf neergelê, geweier om te werk, die bedrywe en myne lamgelê met sitstakings. Bomme geplant, spoorweë opgeblaas. Van die topbestuur tot die eenvoudige werker. Want nie te lank gelede het beide van hulle in WO1 se loopgrawe gele en geveg. Uit hierdie range het persone soos Schlageter gekom. Uit die Swartwoud, waar ek nou bly. Geskiedkundige persone van die Freikorps, wat teen die kommunisme geveg het (Rosa Luxemburg, Karl Liebknecht) wat amper Duitsland oorgevat het. My mense. Ek is ook in die Swartwoud gebore. Vandag se Duitser – nes die Suid-Afrikaner. ‘n Verskil soos die dag van die nag. Hulle voorgeslagte – jy sou nie met hulle gesukkel het nie. Die slapgatte en verraaiers – hulle is geskiet of verwyder.

    ‘n Luitenant (later generaal geraak) wie se troepe in gevaar is weens T-34 tenks. Die tenks is met sement besmeer, so die kleefmyne (shaped charges) kan nie kleef nie. Hy hardloop langs die tenk, en hou die myn vas, sodat dit nie afgly nie. Die myn ontplof, die tenk is daarmee heen, en so ook die luitenant. Hy doen dit om sy troepe te red, leierskap van heel voor, nie om ‘n held te word nie. Daarvan was daar al te veel. Geen bang haar op die kop nie, mens kan bang raak vir sulke mense. Hy was nie ‘n uitsondering nie, maar een van duisende wat hulle lewens jonk vir hoër ideale gegee het. Die mense se gesindheid was net anders. Gustav Venter – geskiedkundige – hy sou hierdie boekies geniet het.

    Ons moenie dié land prysgee nie. Hy is geologies stabiel, strategies uitstekend geleë, met hope sonskyn, natuurskoon, goeie infrastruktuur en steeds met ‘n skatkis van minerale onder die grond.

    Dit is waar. Maar die land is mos prysgegee deur die dom en kortsigtige blanke elite. Nou veg die internasionale aasvoëls rondom dít wat oorgebly het. Van die destyds strategiese minerale tydens die koue oorlog kan mens vandag elders kry. Rusland het baie daarvan. Ons goudmyne loop leeg.

    Zuma en ‘n paar Zoeloes, of Malema en enkele Pedi’s, kan ons mos nie so bang maak dat ons stert-tussen-die-bene elders heen wil vlug nie? As ons voorouers by Vegkop en Bloedrivier ewe skrikkerig was, was ons mos nie vandag hier nie? En die ou liberale Engelse in Johannesburg en Kaapstad wat aanmekaar “rassisme” skree… is hulle nie eintlik skadeloos nie? Hul polities korrekte gesanik neem vir my so ‘n histeriese huiltoon aan, soos hulpkrete. As enigiemand deur swart geweld verdryf gaan word, gaan dit juis die liberale element wees wat gedink het “demokrasie” gaan vrede en voorspoed bring, maar nou uitvind dat dinge in Afrika glad nie so eenvoudig is nie. Weet dat die wanorde, stakings en betogings wat plek-plek losbars, ons hinder, maar ons vyande nog meer. Mens kan amper praat van: hulle kry hul verdiende loon.

    As daar grootskalse geweld soos in Rwanda (of destyds Bromberg in Pole met die Duitsers) uitbreek, sal almal deurloop, nie net die linkses nie. Ons velkleur is ons uniform.

    Selfs Telkom begin plek-plek optiese vesel beskikbaar stel. (Ongelukkig het die swernote ons voorstad oorgeslaan, maar nogtans kan ek 40 Megagrepe per sekonde kry, as ek sou wou.) Een van die dae het ons dieselfde internetspoed as enigiemand in Stockholm of München, om en by 100 Megagrepe per sekonde.

    Teen watter prys, as jy nie werk het nie, of swak betaalde werk? Ek was by @lantic en Telkom, hulle het my die mure opgedryf. Ek kon maar ‘n uur lank seil per dag, so stadig soos slakkepos, en ‘n week later was my grepe opgebruik. Ek moes vir oproepe betaal wat swartes gedoen het wat ek nie ken nie, dit is op my rekening, Telkom beskuldig my dis ek, ek sê ek het dit nie gebel nie. Die probleem swaai tussen Telkom en @lantic en my, maande lank. En ek moet betaal, ek was half bankrot en werkloos. Ons praat van R600 se rekeninge, en ek was werkloos. Mens was te bang om te seil. Selfs om te bel, want ander mense se nommers verskyn daarop, van swartes wat ek nie geken het nie. Dit was net te duur, en dan die swak diens van Telkom en hulle foutiewe rekeninge.

    ‘n Meenthuis in ‘n Suid-Afrikaanse veiligheidsbuurt, met ‘n hoëspoedverbinding.  Wat meer het jy nodig? Kom ons bóú daardie meenthuise, met Afrikaanse name, veiligheid, optiese vesel en al! Dalk iewers in die Suid-Kaap. Dis baie mooi en Afrikaans daar, en ‘n bietjie weg van die Afrosentriese gedrang in die groot stede.

    Wie gaan dit bou? Die bouers is gierig. Die mense is ongedissiplineer, bly in die klein meenthuise soos in groot huise, hulle raas en die hoëtroustelle gaan tekere. In Duitsland slaan mense op mekaar ag. Dít wat in meenthuise intrek, is primitief. Dié wat in duur areas intrek, is ryk. Dis die minderheid blankes.

    R. Dressler

  • Brief: Waarom het die ANC besluit om PANSAT te ontbind?

    Brief: Waarom het die ANC besluit om PANSAT te ontbind?

    Na aanleiding van die eensydige ontbinding van PANSAT deur die swart ANC-regime het dit my laat wonder oor die eintlike strategie agter die skuif.

    Alhoewel tandeloos, was dit darem ‘n tipe van teoretiese meganisme wat die Afrkaner kon gebruik in spesifieke noodgevalle wat van nou af heel dikwels gaan opduik.

    Ek dink byvoorbeeld aan die behoud van Die Stem-gedeelte in die sg. volkslied van SA.

    Niks verhoed nou vir Nathi en sy kamerade om die hele Stem-deel weg te laat en slegs “Nkosi Sikelel’ iAfrika” as geldige en wettige volkslied te verklaar nie.

    Enige persoon wat daarteen kapsie maak kan en sal as rassis gebrandmerk kan word wat gekant is teen transformasie en apartheidsimbole aanhang. Daar is geen ander statutêre manier om Die Stem-gedeelte te behou nie – nog een van FW se wigte en teenwigte wat gekantel het. Die Afrikaner se erfenis sal weereens sonder slag of stoot vertrap word.

    Duur en uitgerekte hofsake is ook futiel want die regsbank is besig om meer en meer regeringsbeleid te weerspieël.

    Ek hoor graag jou mening.

    – Jan de Klerk

  • Kas Landman: Fees van die taaljakkalse, -krankebedroewers, -sieketroosters en ‘freeriders’

    Kas Landman: Fees van die taaljakkalse, -krankebedroewers, -sieketroosters en ‘freeriders’

    Aangeheg is Sonja Loots in Rapport 29 November 2015 se “Wees eerlik oor wat op die spel is in die taaldebat”. …halwe waarhede, politieke leuens en wanpersepsies…

    Kan dit werklik `n ‘taaldebat’ genoem word as die kommunis Blade Nzimande voor hardloop in die vernielingsproses van die Afrikaanse denkwêreld – met `n horde taaljakkalse, -krankebedroewers, -sieketroosters en freeriders* wat agter hom aanstert?

    Wanneer reageer die Raad van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns? Die oprigtingsdoel van die SA Akademie was immers “om na die ontwikkeling van die Nederlandse (insluitende die Afrikaanse) taal, letterkunde, kuns, geskiedenis en oudheidkunde in Suid-Afrika om te sien en leiding in hierdie sfere te gee.”

    Dit gaan nié nét oor die afskaling en uitskakeling van Afrikaans nie. Vandag is die SA Akademie vir Wetenskap en Kuns `n multidissiplinêre organisasie en juis daarom moes die liggaam al gereageer het. Dit raak die wese en die essensie van wat `n universiteit is en moet wees – maar die SA Akademie vir Wetenskap en Kuns is swygsaam soos `n Egiptiese sfinks!

    *freeriders – die sg. Afrikaanses wat self niks tot stand gebring het nie maar wysneusig en grootbek ry op wat voor en tydens die sg. apartheidsera ontwikkel en tot stand gebring is: mense soos die vise-kanseliers (bruin en Engelsgesind van elders), Danny Titus(ATKV) en Adam Small** wat nog onlangs ten spyte van sy Hertzogprys die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns aan die gat gebyt het.

    **Ontvang die Hertzogprys met oënskynlike grasie maar het duidelik geen begrip vir die ontstaan, geskiedenis en simboolwaarde van die Hertzogprys nie!

    Met besorgdheid en ontsteltenis

    Kas Landman

  • Brief: Hoe lyk ons pot lensiesop?

    Brief: Hoe lyk ons pot lensiesop?

    Met hernieude ontnugtering kyk ek na die hordes Afrikaner- en Boerevolkgroepies op die internet! Elkeen tier, grom, trots, roem en toi-toi op hul eie manier en die legioen van leiers pronk selfvoldaan. (Noem ons Legio …)

    Hoe lyk ons Volk/ mense se “pot lensiesop” na die groot en ononderhandelde uitverkoop in 1994?

    Was dit die doel om totaal onnadenkend en apaties, op die kopknik van die “broeders” en verstommende goëlkuns in die politiek, eenvoudig weg te stap van als wat deur ons mense, bloed en geld opgebou is sedet 1652 en 1910?

    Wat het van ons kunsskatte en museums geword? Wat het van duur gekoopte en self befondste, duur en opofferend opgeboude argitektoniese volksbakens en setels van ons gesag geword?

    Was dit werklik die bedoeling om als net eenvoudig prys te gee? Waarom was daar geen skikking of ooreenkoms bereik, behalwe vir die halfgebakte volkstaat- of soewereine-selfbeskikkingsgedagte waarvan die bal of spel nou al herhaaldelik neergegooi, ontbind of versaak is?

    Ons ondergang bly toenemend skokkend die resultaat van ‘n geweldige versuim en onbeholpe magsoorgawe! ‘n Volle en vrywillige abdikering! (Nou bloei en kerm die volk …)

    Wie, onder ons eie mense, was die ingenieurs van hierdie geweldige onbesonne of gierige bedrog en volksmisdaad? Het ons nou al die vuurpeleton of galg in die volksheradministrasieplan geformuleer?

    Sit-sit hulle steeds skelm, agterbaks en onderduims hier onder ons rond, glimlag skalks en bevorder die ondergang van eie bloed, nasie en kinders se toekoms, rustende op vals beloftes en vals profesie van ereplekke in Nuwe Ordes? (Soos wat deelnemers aan die Simba-rebellie van 1960 of die volksmoord in Rwanda van 1994 ook steeds skelm onder die bevolkings skuil?)

    In die voorstede bly ek verstom oor die manne se geite, groepies en onderlinge geboelie – totaal onbewus of traak-my-nie-agtig of denkeloos of geestelik versluierd in die narkose van kerkgenootskappe met agendas en “kulturele” of “barmhartige” organisasietjies van uitermate (en fundamenteel okkultiese) misleiding.

    Gaan ons dit daadwerklik en dringend regkry om te fokus en spoedig tot eenparige, ordelike en deurdagte uitvoerende selfbeskikkingsaksie oor te gaan, of bly ons in ‘n plaas-sonder-baas-droomland vasgevang en blaas net warmlugborrels in die publiek?

    Volksdiensgroete,

    Johannes Meintjes
    Volksetel Pretoria

  • Breyten Breytenbach: Die diktaat van Open Stellenbosch

    Breyten Breytenbach: Die diktaat van Open Stellenbosch

    Dit maak eintlik nie saak hoe die rektor se bestuurspan se aanbeveling of besluit betreffende die Universiteit Stellenbosch se taalbeleid ingeklee, bewimpel of opgedollie word nie.

    Dit maak ook geen saak dat dié wat reeds oorgegee het nog praat van ’n beleid wat deur die raad bekragtig moet word nie.

    Dis beledigend om te wil voorgee hierdie besluit is geneem (en is waarskynlik al ’n geruime tyd onafwendbaar) met enige sin of begrip van wat ’n universiteit behoort te wees en die waardes wat dit veronderstel is om te inkarneer, of dat dit geneem sou wees met die belange van die studente in gedagte of selfs met die oog op die belange van die land nie.

    Dis beledigend en aanstootlik dat “demokrasie” soos ’n vrot vis voorgehou word om die stank van die karkas wat hierdie hele proses is, te probeer verdoesel.

    Die beleidsbesluit is geneem deur ’n aantal opportuniste wat geen sin of begrip het van wat ’n taal beteken en dra en verteenwoordig en ontsluit en waar dit vandaan kom nie – énige taal, selfs Engels. En dit is geneem onder druk van ’n groep mense wat in feite ook niks voel vir wat ’n universiteit, énige universiteit, veronderstel is om aan te bied nie.

    Daar sou ten minste ’n greintjie eer kon gered word indien die universiteitsowerhede erken dat ’n taal maar net ’n kommunikasiemiddel is, hoe eenvoudiger hoe beter, dat hulle in feite nie omgee vir etiese oorwegings of begrippe soos “geskiedenis” of “meervolkigheid” of “identiteit” of toegang tot kennis, of dat daar enige aanspraak op verantwoordelikheid teenoor die Afrikaans van die bruin meerderheid in die Wes-Kaap is nie.

    Dit sou al help indien die universiteitsowerhede rondborstig wou erken dat dit nog altyd deel was van die bestaansvesel van die Universiteit Stellenbosch om die politieke hegemonie van die dag na die mond te praat – en dan die karkas van dom lafhartigheid en sinisme te bewimpel in die kleed van akademiese oorwegings, of finansiële haalbaarheid, of om die onaanvaarbare toe te smeer onder voorwendsels van “bestuur”.

    Mens sou byna die beginselvastheid kon bewonder.

    Mens sou dit objektief kon bejammer as die jakkalsdraaie van ’n instinktiewe fascisme as dit nie so ’n treurige skouspel was nie.

    Nou ja, daar sal seker nie ’n vlag gehys word nie, selfs nie eens die wit vlag nie. Dis nie nodig nie. Maar hierdie Vrydag die dertiende sal onthou word as die dag waarop die onverantwoordelikheid, gemaksugtigheid, domheid en ruggraatloosheid van die universiteitsowerhede vir ’n oomblik in die geskiedenis duidelik was vir almal om te sien, insluitende dié wat nou hul “oorwinning” vier.

    Dis ’n skande wat onthou sal word

    — Breyten Breytenbach

  • Brief: Ek is behoorlik moeg dat ons alewig jammer, jammer, jammer moet sê!

    Brief: Ek is behoorlik moeg dat ons alewig jammer, jammer, jammer moet sê!

    Marida Fitzpatrick van Beeld ryg al weer derms uit oor “wit bevoorregting” in ‘n artikel met die titel: ‘Ja, ek is bevoorreg omdat ek wit is’. Ek is die hoof van ‘n privaatskool vir swart leerlinge, bevoorregte leerlinge. Ek kom elke oggend skool toe en moet dan tussen die Mercedes, BMWs, Fortuners, Prados, Lexusse, ens deurry om by die skoolhek in te kom. Al die mammas met die Guess, Polo,Prada handsakke en Gucci, Louis V, en Jimmy Choo skoene kyk my bejammerend aan waar ek vanuit my Fordjie vrolik vir hulle waai.

    Tot van my matriekleerlinge ry beter karre as ek. Maak dit van my bevoorreg en hulle onbevoorreg? Sekerlik nie. Ek is in hulle oë brandarm, ek het nie ‘n staatsdienskontrak nie, ek het nie ‘n besigheid wat nie belasting betaal nie, ek kan nie elke aand uiteet in Crawdaddy’s of Spur nie.

    Ek het gaan onderwys studeer omdat my weduwee ma nie geld gehad het dat ek joernalistiek kon gaan studeer nie. Ek moes my beurs terugwerk. Gelukkig was ek in presies die professie wat vir my bedoel was. Ek het destyds dieselfde werk gedoen as ‘n mansonderwyser, maar ek het minder geld gekry, want ek was ‘n tweedeklas burger.

    Die ouers kry my bitter jammer as hulle uitvind dat ek net een kind het, “Shame, you are very poor.” Hoe sê ek vir hulle dat ek nie meer as een kind kon bekostig nie?

    Kenmerkend van my ouers, wat kan bekostig om duisende rande per maand skoolgeld te betaal, het hulle gewoonlik twee of drie kinders, nie ses tot twaalf nie.

    Hoe sê ons vir ons medelandsburgers as hulle net sal ophou om onbeheerst aan te teel sal daar vir ons almal werk, skole, hospitale, huise, universiteite, klinieke, ens. wees. As die regering eerder ‘dole’ sal instel soos die Engelse sal dit baie beter gaan met ons, dan moedig ons nie mense aan om terwille van die misrabele kinderpensioen aan te hou aanteel nie.

    Ek weet nie in watter deel van die land jy beweeg nie, maar ons skool stuur jaarliks 60-80 Graad 12’s na universiteite waar sowat (volgens ons statistiek) 80% klaarmaak met hulle tersiêre studies. Die goed geleerde swart bevolking groei met rasse skrede. Dalk is daar nog ‘n paar goeie/beter joernaliste in die wording.

    Ek is behoorlik moeg dat ons alewig moet jammer, jammer, jammer sê. Ek het in 1994 ja gestem en daarmee het ek my deel gedoen vir die onregverdigheid wat in ons land geheers het.

    Dan werk ek elke dag daaraan om goed geskoolde Graad 12’s met beurse na goeie universiteite te kan stuur. Miskien moet jy na die ander kant van die munt kyk, dalk is die man by die hek jammer vir jou. Jy het so min in die lewe, jy sit heeldag in die kantoor en werk soos ‘n slaaf om jou huis, Yaris, kinders se skoolgeld te betaal – jy leef nie so lekker onbesorgd soos hy nie. En soos Chris Tus sê, dalk kyk hy na jou en dink: “Ag nee, sy is te maer, sy sal nie ‘n goeie vrou wees nie, sy kan nie eens kook nie.”

    • Thea Gerber
  • Brief: Oom Max, ons is te besig om diskriminasie te probeer oorleef!

    Brief: Oom Max, ons is te besig om diskriminasie te probeer oorleef!

    As ‘n tweedejaarstudent is ek werklik teleurgesteld in u poging om weereens Afrikaners oor die vingers te probeer tik. In ‘n artikel wat slegs die uitdaging wat die ANC met studente in die gesig staar kan, en behoort te ondersoek, vind u dit nodig om oudergewoonte anti-Afrikanersentiment in u resep te gooi. Ek wonder soms wat u probeer bereik, en of u werklik glo dat u skrywe aanklank vind by die moderne Afrikaner (veral jonges), wat deesdae wroeg om ‘n bestaan te voer met ‘n oorwegend anti-Afrikanerregering.

    Dit is ook vir my verstommend dat u die vraag, “Waar was júlle Afrikaners?” kan opper. Bedoel u dan dat alle studente verplig is om aan optogte deel te neem – selfs optogte wat kennelik gewelddadig is en behels dat visekanseliers gevange geneem word?

    U is darem werklik selektief as u in “vryheid” glo, maar terselfdertyd Afrikanerstudente (en alle ander nie-betogende studente) se vryheid van assosiasie en vryheid om onverstoord te studeer oorsien?

    Dit wil voorkom of ‘n sekere groep mense in dié land nie net verbied word om sekere dinge te doen nie, maar ook as’t ware verplig word om wél aan sekere aktiwiteite deel te neem, soos byvoorbeeld die onlangse optogte waarmee u so in u skik is.

    Die inperking van vryheid is dus tweeledig – as ‘n Afrikaner mag jy sekere dinge doodeenvoudig nie doen nie, en sekere dinge is jy ook verplig om te doen of om aan deel te neem. Dit is darem ‘n verfrissende gedagte! Praat van “damned if you do, damned if you don’t”!

    Jy mag nie sekere danspassies uitvoer by die PUK nie, maar buiten dit móét jy ook deelneem en paraat wees wanneer studente, met politieke agendas wat vir seker nie deurgaans edel is nie, betoog deur voertuie en geboue te vandaliseer, te plunder, onskuldiges aan te rand, en standbeelde van vlekkelose Afrikaanse digters wil afbreek.

    Behalwe Afrikanerstudente se onbereidwilligheid om hul aan barbaarse gedrag skuldig te maak, het ons ook baie ander hooi op ons vurk. U vra waar ons was, en die antwoord is eintlik vanselfsprekend.

    Ons was doodeenvoudig te besig om te studeer, te werk, ekstra werk te doen (sodat ons o.a. studiegelde kan betaal), en ons toekoms te verseker in ‘n land waarin alle diskriminerende maatreëls daarop gemik is om ons kanse op sukses weg te raap.

    Dis reg ja – ons het ons bepaal by ons studies om sodoende die gevolge van witwees in Suid-Afrika, naamlik uitsluiting en diskriminasie, te kan oorkom.

    Terwyl ‘n sekere groep studente bekommerd was oor studiegelde, was daar ‘n groep Afrikanerstudente wat voor hul siel geweet het dat hul waarskynlik ten spyte van ‘n 0%-verhoging in studiefooie, sal sukkel om werk te kry omdat hulle wit is. En dít terwyl dit ook bykans onmoontlik is vir ‘n blanke student om ‘n studiebeurs van enige soort los te slaan!

    U verwag van Afrikanerstudente om ‘n week voor die eksamen afstand te doen van hul studies – hul enigste en laaste kans op uitnemendheid en welvaart in ons diskriminerende, merietelose samelewing – om geraas te maak, akademiese instellings tot stilstand te bring en visekanseliers gevange te hou? Dit is, selfs vanuit oom Max du Preez se pen, ‘n onredelike versoek.

    “Ons moet vir ’n oomblik uit ons wit middelklas-Afrikanervel klim en as mense na ander mense luister, as burgers na medeburgers.”

    Is dit nie wat Afrikaners al vir twee dekades lank doen nie, oom Max? Selfs sogenaamde “vrygeborene” Afrikaners by universiteite prewel gedurig “jammer, jammer”, wanneer hulle met hul “white privilege”, ‘n bedrieglike sinoniem vir harde werk en toewyding, gekonfronteer word.

    As ‘n apartheidsman sal u nooit weet hoe dit voel om 90% in matriek te moet behaal om keuring verleen te word aan sekere kursusse nie, en daarby gedurig by universiteite berispe te word oor u witheid en taalvoorkeur nie.

    Daarom het die meerderheid Afrikanerstudente nié aan hierdie optog deelgeneem nie – ons is moeg vir konflik. Ons weet ook dat dit bes moontlik dieselfde studente is wat deelgeneem het aan #feesmustfall betogings, wat vroeër vandeesmaand nog betoog het oor die reeds bedreigde Afrikaans by universiteite, en ook “One settler, one Bullet” gesing het by Rooiplein.

    Ons weet ook dat die eise van anargiste nimmereindigend is en dat die volgende betoging waarskynlik ‘n vermindering in slaagvereistes sal vereies. #passratesmustfall – stel u dit voor! Daaraan sal hardwerkende, Afrikanerstudente waarskynlik ook moet deelneem, siende hulle andersins as “koud” deur u bestempel sal word.

    U maak ook geen melding van die feit dat die blanke studente wat wel aan die optog deelgeneem het, soms afgejak en weggejaag is nie. As blankes onderworpe aan “white privilege”, het hulle skynbaar geen rol te speel gehad nie, en het ook volgens die massas nie verdien om die kollig te “steel” nie. Hulle sou dus nooit ‘n “geweldige simboliese impak” kon hê nie, bloot omdat vele swart studente hul geskiktheid as “struggle helde” nietig verklaar het.

    Oom Max, u kan dit “koud” of selfs rassisties noem – Afrikanerstudente het merendeels geen behoefte om destruktief te betoog nie, en allermins om soos ander hul lippe af te lek oor die moontlikheid van 1976: Episode 2. Ons is nie revolusionêrgesind nie en bepaal ons veel eerder by ons studies, sodat ons kan aanhou om ‘n vlak van akademiese uitnemendheid te handhaaf wat ons in staat stel om een van die mees diskriminerende samelewings ter wêreld die hoof te kan bied.

    Ek kan nie namens alle Afrikanerstudente praat nie, maar ons is nie geraasmakers nie – ons probeer eerder stilweg om goeie akademiese uitkomste te handaaf, soos wat dit ‘n normale student betaam.

    – John White (20)

  • Vat die opstokers by universiteite vas!

    My dogter is ‘n derdejaarstudent by die Universiteit van Pretoria. Sy sal hierdie jaar haar B.Com voltooi.

    Sy berei voor vir haar eksamen en sy moes Woensdag biblioteek toe gaan. Sy was in die biblioteek op die Hatfieldkampus, toe swart betogers haar letterlik hardhandig uitgeboender het “omdat sy nie mag studeer nie”.

    Sy moes haar goedjies oppak en padgee uit die bib na die betogers se dreigemente van geweld teen haar.

    Die paar wit gesigte wat Woensdagoggend opgedaag het om die swart skare te ondersteun wat Tukkies wil transformeer, is ook vertel hulle moet “voetsek” want die swart betogers soek nie wittes daar nie.

    Ek wil net die universiteit se bestuur vra wanneer hulle gaan optree om hierdie moeilikmakers en opstokers vas te vat?

    Is dit regverdig teenoor die oorgrote meerderheid van studente, wit en swart, wat graag hulle studies wil voltooi en ten duurste daarvoor betaal?

    Hoekom moet hardwerkende en betalende studente gestraf word vir een of ander politieke speletjie en dit met die eindeksamen voor die deur? Dit is verregaande!

    ‘n Bekommerde Ma

  • Brief: Universiteit Stellenbosch as akademiese onderneming

    Brief: Universiteit Stellenbosch as akademiese onderneming

    Op LitNet is die debat oor die Universiteit Stellenbosch (US) tot dusver hoofsaaklik in Engels gevoer. Ek vind dit eienaardig, nie net omdat LitNet hoofsaalik Afrikaanse teks publiseer nie, maar ook omdat gepoog word om die lot van ‘n eens voortreflike Afrikaanse universiteit met propaganda in veral Engels te beïnvloed. Dié propaganda word by uitstek deur ANC-politiek gemotiveer en by name kommunistiese kenmerke, soos dat wat is, omvorm of verander moet word. Dít is per slot van sake die kernbetekenis van “transformsasie”, te wete verandering, wat nie noodwendig verbetering is nie.

    Ek het geen begeerte om uitgaande van ‘n dogmatiese standpunt, soos ANC-afrikanisering of kommunisme, aan ‘n propaganda-oorlog deel te neem nie. Wat ek gaan doen, is om die akademiese wese van die universiteit as uitgangspunt te gebruik en op grond daarvan my standpunt eerder te stel as te propageer. ‘n Universiteit is veronderstel om ‘n plek te wees waar die vrye uitwisseling van idees nie net moontlik is nie, ook nie bloot toelaatbaar is nie, maar inderdaad aangemoedig en gekoester word. Dit word akademiese vryheid genoem. Die ideaal is dat ingeligte menings ewewigtig gestel word, wat veronderstel dat diegene wat aan debatte deelneem oor grondige kennis en insig beskik.

    Dit impliseer op sy beurt dat dit onwaarskynlik is dat bv eerstejaarstudente groot waarhede in pag het; des te meer as sulke studente vanweë hulle agtergrond nie eens eerstehandse ondervinding van ‘n behoorlik funksionerende skool het nie, wat nog te sê van ‘n universiteit. Hoewel enige student toegelaat kan word om sy mening te lug, behoort geen verantwoordelike akademikus sonder meer aan eise uit hierdie oord toe te gee nie; om die eenvoudige rede dat sulke studente nie ‘n benul het van wat ‘n universiteit veronderstel is om te wees nie. ‘n Student wat akademies ingestel is, gaan na ‘n universiteit om te studeer, om inligting tot kennis te verwerk en insig te verwerf; nie om die inrigting in die ANC-/kommunistiese tradisie met slagspreuke, optogte, onrusstoking en eise te verander nie.

    Vrye meningsvorming en -uiting as die grondslag van ‘n universiteit noodsaak die grootste moontlike onafhanklikheid van die inrigting. Dit word universitêre outonomie genoem. ‘n Universiteit kan nie na behore funksioneer as hy finansieel afhanklik van regeringsubsidiëring is én bv die betrokke minister hom aanmatig om voor te skryf hoedanig die universiteit ingevolge regeringspolitiek moet wees nie. Die universiteit moet vry wees om oor studentetoelating, maniere van onderrig, onderrigtaal, akademiese standaarde, kulturele oriëntasie, ens, te besluit. Wat kultuur betref, is daar talle verdienstelike universiteite wat ‘n bepaalde land of groep se kultuur bevorder, of selfs ‘n ideologie, bv religieuse oriëntasie. Dit is nie taboe nie, mits dit binne redelike perke geskied en rasionele, kritiese en wetenskaplike besinning nie weens dogmatisme aan bande gelê word nie. Ideologieë soos kommunisme en fundamentalistiese Islamitiese religie, wat fanaties op wêreldwye uitbreiding en die uitroeiing van (alle) ander menings ingestel is, is anti-akademiese verskynsels wat nie bevorderlik vir vrye akademiese bedrywighede is nie.

    Die akademiese ideaal is dat die verskillende ideologiese (politieke en religieuse) standpunte wat vryelik op ‘n kampus gestel word gesamentlik op die ideologiese neutraliteit van die universiteit dui. ‘n Universiteit wat aan bv ANC-verslaafdheid ly, is net so onaanvaarbaar as een wat deur NP-gedienstigheid gekenmerk is. In die vorige eeu is die sogenaamde gewetensklosule aan die universiteite te Bloemfontein en Potchefstroom toegepas. Daarvolgens is vereis dat dosente belydende christene moet wees. Dit was ‘n ideologiese korset wat indruis teen die akademiese wese van die universiteit. Daar is selfs verder gegaan deur ‘n verpligte eerstejaarskursus in ‘n christelik-nasionale lewens- en wêreldbeskouing vir alle studente in te stel. Op Potchefstroom is dit die “studium generale” genoem; ‘n ernstig skeefgetrekte misbruik van ‘n Middeleeuse frase. [LitNet kan dit gerus oorweeg om my skrywe, gepubliseer op 4 Februarie verlede jaar, te herpubliseer as deel van die huidige US-debat. Die teks is geskryf na aanleiding van Miriam Joseph se boek, The Trivium (1937/2002), en werp lig op die oorsprong en wesenlike aard van die universiteitsverskynsel; iets waaroor daar groot onkunde bestaan, ongelukkig ook by baie van diegene wat leidende posisies in die hedendaagse plaaslike universiteitswese beklee.] As bv ‘n rektor oor hierdie agtergrondskennis beskik en die nodige akademiese insig het, sal hy nie as deel van transformasie ‘n verpligte, ideologie-gelaaide eerstejaarskursus vir alle studente instel nie. Dit kom immers neer op die gedwonge indoktrinasie van alle inkomende studente, wat indruis teen die universiteitsideaal van ideologiese neutraliteit. Maar so ‘n kursus is sekerlik iets wat deur anti-akademiese kamerade in die ANC-alliansie verwelkom word. Die Universiteit Vrystaat het reeds so ‘n verpligte indoktrinasiekursus ingestel en die Universiteit Stellenbosch het aangekondig dat hy hierdie akademies dwase voorbeeld gaan navolg.

    ‘n Universiteit moet hom nie laat afgedreig met die terughouding van owerheidsubsidiëring deur bv ‘n kommunistiese minister van hoër onderwys nie. ‘n Universiteit is nie daar om ‘n bepaalde ideologie dogmaties te bevorder of enige politieke party se beleid uit te voer nie. ‘n Universiteit kan en behoort die reg op te eis om self oor bv sy onderrigtaal en kulturele oriëntasie te besluit. Voorbeelde van sulke universiteite word dwarsoor die wêreld aangetref. Sou ‘n regering begeer dat ‘n universiteit bv ook in ‘n ander taal onderrig verskaf, is dit vir die universiteit om die meriete van die versoek te oorweeg en indien hy instem, kan en behoort voldoende addisionele subsidiëring, om die addisionele koste te bestry, as ‘n ononderhandelbare voorwaarde gestel en vooraf beding te word.

    Daar is niks inherent boos aan ‘n nie-Engelse, bv Afrikaanse, universiteit nie. Die enigste akademiese vereiste vir ‘n universitêre onderrigtaal is dat dit ‘n vaktaal moet wees en Afrikaans beskik in uitnemende en bewese mate oor daardie hoër funksies. Enige onderrigtaal kan sekere studente uitsluit. Vir ‘n student is die aangewese weg om ‘n universiteit te soek wat onderrig verskaf in die taal wat hy verkies, met as alternatief om die betrokke taal aan te leer. Ek vind dit ironies dat van die (swart) studente, wat die ANC-regering na Kuba vir mediese onderrig stuur, verwag word om Spaans te leer voordat hulle onderrig kan ontvang. In Suid-Afrika verseg swart studente egter om Afrikaans, wat vir baie van hulle nie so ‘n vreemde taal soos Spaans is nie, te leer. Die uitgangspunt is dat die plaaslike universiteite (en nie die studente nie) moet aanpas of verander. Die studente word in hulle onredelike houding deur die ANC-regering gesteun. Dit word om politieke redes gedoen. Die ANC gee voorkeur aan die koloniale taal Engels, onder meer onder die voorwendsel dat dit nasiebou en sy beleid van gelyk- en eendersmaking bevorder. Die hedendaagse mode is dat op ooreenkomste by mense gefokus en verskille geïgnoreer word. In werklikheid verskil mense individueel en groepsgewys; insluitende in akademiese vermoë. Byvoorbeeld, in die VSA word tans algemeen aanvaar dat Asiate (bv Indiërs, Japannese, Chinese) akademies beter as enige ander etniese groep presteer.

    Voorgraadse studente is oorwegend jeugdiges. Op die universiteitskampus ervaar baie van hulle die eerste keer vryheid van ouerlike gesag en geen skooltoesig nie. As hierdie nuutgevonde vryheid nie doeltreffend met behulp van reëls en regulasies gekanaliseer word nie, kan dit lewenslange nadelige gevolge vir die studente en chaotiese implikasies vir die universiteit inhou. Daarom word daar bv verwag dat studente-organisasies om erkenning by die universiteitsowerheid aansoek doen en vooraf goedkeuring moet kry vir aksies wat op die kampus geloods word. Dit is gewoon dwaas as ‘n universiteit sou toelaat dat ‘n nie-geregistreerde organisasie sy gesag uitdaag en sonder vooraf goedkeuring maak soos hy wil; des te meer as dosente aan die opstoking meedoen. Dié situasie word vererger as die universiteit desnieteenstaande (glad te) geredelik toegee aan eise wat uit so ‘n oord kom.

    ‘n Universiteit in toegeemodus bevind hom in ‘n glysituasie. Iedere toegewing lei tot eise vir nog toegewings. Dié eise neig om eerder radikaler en onredeliker as redeliker te word. Die motief is om sake tot die punt te dryf waar die universiteit ‘n streep in die sand trek. Dan word chaos en geweld as regverdigbare opsies beskou. Wat van meet af aan nodig was, was om te verseker dat al die studente die reëls en regulasie nakom; dus om rammetjie-uitnekneigings in die kiem te smoor. As dit nie slaag nie, moet tugstappe volg. Dit is bekend dat van die belhamels universiteitsbeurse ontvang. Omdat beurstoekennings, soos tewens ook universitêre studie, ‘n voorreg is wat ‘n minderheid mense beskore is, kan en behoort die finansiële ondersteuning van ontwrigtende elemente sonder gewetenswroeging onttrek te word en hertoelating kan, indien nodig, ook geweier word. Die universiteit moet nie toelaat dat die oorgrote meerderheid studente deur ‘n klein groepie onrusstokers en oproermakers verontrief en die universiteitsowerheid weens ruggraatloosheid gyselaar gehou word nie.

    Deel van universitêre outonomie is dat die universiteit self besluit hoeveel studente hy kan of wil akkommodeer. Dit sou dwaas wees as ‘n universiteit in ‘n plek soos Stellenbosch sou toegee aan ‘n regeringsversoek dat hy onbepaald en daarby eksponensieel moet uitbrei. ‘n Faktor wat ‘n universiteit in sy outonomie sterk, is dat geen stemgeregtigde owerheidsverteenwoordiging in sy raad toegelaat word nie. Waarnemers sonder stemreg behoort in afdoende mate oor owerheidsbelange te kan waak. As daar reeds raadslede is wat deur die betrokke minister benoem is, is die akademiese ideaal dat hulle getal tot nul verminder word; sekerlik nie dat hulle meer word en politieke owerheidsbeheer oor die universiteit gevolglik toeneem nie. ‘n Universiteit se besluite moet deur akademiese (nie politieke nie) oorwegings bepaal word.

    ‘n Egte universiteit laat hom by studentetoelating deur die bewese akademiese prestasie van applikante lei; nie deur bv ras- of geslagsoorwegings nie. Ook nie deur die beweerde potensiaal van aansoekers nie, want potensiaal word dikwels nie verwerklik nie. By studiebeurstoekennings behoort naas bewese akademiese verdienste die finansiële situasie van applikante in ag neem te word. Die resultaat behoort ‘n studentebevolking van hoë gehalte te wees wat nie die demografie (‘n nie-akademiese, politieke norm) weerspieël nie, maar wat stukrag aan die stel van optimale akademiese standaarde gee. Remediërende onderrig sal dan oorbodig wees of tot die minimum beperk kan word. Van ‘n universiteit kan daar nie met reg verwag word om op tersiêre vlak reg te stel wat die staat weens ondoeltreffendheid op skoolvlak verbrou nie.

    Insgelyks is dit onbillik om aan universiteite, naas die tradisionele funksies van navorsing en onderrig, ‘n derde funksie, naamlik gemeenskapsdiens, op te dring, waardeur van die universiteit verwag word om op daardie terrein te doen wat die staat weens onvermoë versuim om te doen. In die nuwe Suid-Afrika word, anders as voorheen, male sonder tal beweer dat die private sektor met dit of dat moet help, dat die staat dit nie alleen kan vermag nie. Dit kom neer op meer as ‘n erkenning van ondoeltreffende regering. Onderliggend is die kommunistiese veronderstelling dat die inwoners eintlik aan die staat behoort. Daarom word bv al hoe meer ‘n jaar of twee lank op graduandi beslag gelê om verpligte gemeenskapsdiens te doen.

    Ter onderskraging van akademiese gehalte behoort die owerheidsubsidie nie beïnvloed te word deur die getal studente wat hulle leergange suksesvol voltooi nie omdat dit die deurlating van substandaardstudente bevorder. ‘n Student wat studeer net om ‘n formele kwalifikasie te verwerf en daarna ‘n werk te kry, is ‘n ongewenste element op die kampus. ‘n Student moet studeer om kennis en insig vir sy eie geestelike vorming en verryking te verwerf. Hy hoef sy akademiese ervaring nie noodwendig ten bate van die samelewing aan te wend nie. ‘n Mens, insluitende ‘n student, mag ‘n enkeling of individu wees. Hy hoef nie ‘n sosiale wese of gemeenskapsmens te wees nie. ‘n Student wat ter geestelike selfverryking studeer, het die reg op universitêre studie, hoewel hy nie noodwendig op ‘n studiebeurs aanspraak kan maak nie. Die huidige oorbeklemtoning van diensbaarheid aan die gemeenskap het ‘n kommunistiese geurtjie. In die meeste gevalle sal studente hulle akademiese arbeid egter gebruik om die nodige bekwaamheid vir werk te bekom en nie om reeds as student die universiteit of die land of die wêreld te verander nie. So ‘n student sal ‘n student wees, dus ‘n studerende mens en nie ‘n opneuker of kroegvlieg nie.

    Uitnemende universitêre onderrig vereis dat die beste dosente en navorsers ingevolge suiwer akademiese vereistes aangestel en bevorder word. Daar kan en behoort uiteraard geen ruimte vir bv ras- en geslagskwotas te wees nie. Enige universiteit wat erns met suiwer akademiese oorwegings maak, word gekenmerk deur akademici wat glad nie die etniese of geslagsdemografie van die land weerspieël nie, om die eenvoudige rede dat akademiese oorwegings die deurslaggewende rol speel en nie bv die politieke mode van die oomblik nie.

    Daar is nog ‘n kenmerk van die huidige US wat my bekommer. Feitlik net Open Stellenbosch stel pro-aktief ‘n standpunt. Daarna volg die US-bestuur se reaktiewe stellinginname, wat grootliks sy seën oor daardie nie-akademies gefundeerde radikaliteit uitspreek, bv dat die US voortaan nie meer Afrikaans gaan beskerm nie. Daar is geen fundamentele openbare besinning oor wat ‘n universiteit veronderstel is om te wees nie. Oor die potensieel gevaarlike aard van ideologie, bv kommunisme, word geswyg. Die geskiedenis van die universiteitswese word nie belig nie. Die ooreenkomste en verskille, die akademiese voor- en nadele, van die ou en die nuwe US word nie opgeweeg nie. Gesprekvoering oor die plek en toekoms van Afrikaners en Afrikaans word vermy. Die US-webwerf dra, met die seën van die US-bestuur, (feitlik) uitsluitlik linkse en grootliks pro-ANC-propaganda. Die Adam Tas-vereniging en Solidariteit maak soms sagte geluide, maar die strekking neig om te toegeeflik te wees, veral in vergelyking met die anti-akademiese boosheid wat die US tot in sy akademiese kern bedreig.

    Johannes Comestor

  • Brief: Help tog met die swart kannetjie van die tydsgees

    Brief: Help tog met die swart kannetjie van die tydsgees

    Dagsê, Piet

    Jong, ek het jou rubriek oor die brutale vrug van die  tydsgees (Beeld, 18 September) geweldig geniet, lekker gelag. Slim geskryf. Jy het darem ‘n manier om dinge lekker raak te vat. Ek hou so van jou skryfstyl dat ek die artikel net so gekopieer, en met spoeg-en-plak ‘n paar woorde vervang het om dié slag jóú lagspiere te prikkel. Hoop jy geniet my poging net soveel soos ek joune geniet het.

    Reënbooggroete.

    Jou vriend,

    Dawie Theron

    NASKRIF: Ánder mense, wat minder verlig is as ons twee, sal dalk ‘n klankie van rassisme in ons skryfsels kry, maar as reënboogbroers is ons twee darem al verby sulke kleingeestigheid, of hoe?

    Piet Matipa: Help tog met die brutale vrug swart kannetjie van die tydsgees

    Verskoon tog . . . Jammer om te pla, ek het regtig u hulp nodig.

    Ek weet nie wie anders om te vra nie. Ek hoop u kan iets doen, want ek is by ’n doodloopstraat wat hoop betref. Ek het die hele Pretoria Mamelodi deurgedraf en daar is geen reuk van sukses op my pad nie.

    Ek wil moed opgee, maar hou duim vas dat daar ’n kers aan die einde van my dilemma-tonnel brand.

    Ek is op soek na ’n kakiebroek swart sweetpakbaadjie-met-’n-hoodie, maar nie enige een nie. Daardie koekkort ghetto-verslete sweetpakbaadjies-met-die-hoodie wat alles op hul plek hou soos goeie Botox ‘n brutha se kroeshare wegsteek soos ‘n goeie baseball cap.

    Jy weet mos, die Afrikaanse Swart jongetjies is vreeslik lief daavoor om dit te dra. Moet asseblief nie so verward lyk nie, dit sit soos ’n laerskool oorgroot hand-me-down kortbroek sweetpakbaadjie-met-die-hoodie wat ’n volwasse man OTM-bommer dra. Nou is u by. Ek soek bitter graag een, maar ek kry dit nêrens nie.

    Ek het ’n paar weke gelede in die volkstaat bantoestan, Potchefstroom Ikageng, gaan goedkoop drank drink toe sien ek ’n swerm knape met dié sweetpakbaadjies-met-die-hoodie aan met sulke stywe hemde verslete vyf-nommers-te-groot jeans – dit het ietwat soos ’n trek-jou-kleuterklere-aan kom-ons-gaan-pleeg-‘n-plaasmoord byeenkoms gelyk. Hulle was so gemaklik in die sweetpakbaadjies-met-die-hoodies.

    Dit is klein genoeg om die bene te beklemtoon nie jou wegholspoed te belemmer nie maar groot genoeg om nie dieliggaam se verrassings ‘n mes te versteek. My hart is seer vir so ’n sweetpakbaadjie-met-‘n-hoodie.

    Eerstens sal ek dit met ’n knopiesMadibahemp aantrek, nie een wat lyk asof ek daarmee gaan mielies plant, nie, maar een met interessante patrone – dié Madiba-hemde is mos vreeslik in die mode. Dit moet lyk asof ’n reënboog op jou hemp genies het.

    In die voetafdeling sal ek swart, boetserige skoene knockoff Nikes aantrek. Ek is nie mans genoeg vir vellies Gucciknockoffs nie, want dit vat nogal ’n biergelaat gangsta attitude om dié skoene goed te laat lyk. Ek geniet die goedkoop drinkgoed – jy weet, sletsappies sjebiensletsappies – te veel.

    Die plannetjies is my kop vol, maar my kas is sonder die broek sweetpakbaadjie-met-‘n-hoodie. Ek het my al voos gevra waar ek so ’n kakie- swart-situasie kan kry, maar die antwoorde is so skaars soos blonde reguit hare op my kop.

    Iemand het iets genoem oor waar dit beskikbaar is. Ek het die naam vergeet, maar die plek het vir my geklink soos ’n kamp waar hulle tieners voorberei vir ’n soort oorlog. As jong seun was my droom nie om eendag ’n proefkonyn te wees nie. Ek het liefs nie gegaan nie.

    Daarom klop ek aan u deur soos ’n man wat Bybels verkoop en pleit om hulp. My krete van desperaatheid besoedel al die lug. Waar op hierdie aarde kan ek vir my ’n koekkort ghetto-style kortbroek swart sweetpakbaadjie-met-’n-hoodie kry? Of is dit iets wat slegs in families gangs bly en van geslag tot geslag oorgedra word?

    Ek sal dit baie waardeer as u my kan bystaan in my somer van nood. My grootste wens vir die seisoen is om te lyk soos ’n modieuse boer  plaasmoordenaar geklee in my kakie verslete, blommehemp dr*lvanger-jeans swart skoene Gucci knockoffs en met ’n Brutal Fruit Black Label in my hand. Hoor graag van u.

  • Brief: Engelse, swartes wil Afr kultuur aan die US uitwis

    Brief: Engelse, swartes wil Afr kultuur aan die US uitwis

    Tans word daar op georkestreerde wyse ‘n YouTube-video deur die organisasie “Open Stellenbosch” versprei waarin aantygings van rassisme teen blanke studente gemaak word. Die video word deur al die Engelse koerante/webblaaie herversprei wat dit die status van ‘n nasionale vrystelling gee, en sowel die ANC as die DA het intussen gereageer met verklarings dat Afrikanerstudente op Stellenbosch vervolg moet word of dat daar ‘n hernieude heksejag teen hulle van stapel gestuur moet word. In die video word daar ook voorgestel dat Afrikaans heeltemal as doseertaal op Stellenbosch moet verdwyn omdat dit swartes en kleurlinge “uitsluit”. Sowel die dorp as die universiteit word deur die swartes in die video as nie “verwelkomend” genoeg bestempel nie, behalwe dat hulle aan rassisme en rassistiese skeltaal soos “kaffer” blootgestel word.

    Tydens die Anglo-Boereoorlog het die sterftesyfer in die konsentrasiekampe net begin daal toe al die jonger kinders finaal dood is. Dis die Engelse manier, want agter hierdie “Open Stellenbosch” staan daar linkse Engelse. Hulle en hul swart/bruin marionette gaan nie rus alvorens die laaste bietjie Afrikaans in dié land uitgewis of verdring is nie.

    Dan praat hulle van “rassisme”! Ons hele lewens lank vertel dom *&#>@! Engelse ons hoe agterlik ons is dat ons voorouers van Nederlanders, Duitsers en Franse afstam en nie van hul Moddereiland vol seerowers en sendelinge nie, “dumb Dutchmen”, “rock spiders” en nou weer “white racists”.

    Die Engelse en hul swart Engelse maters is nie net rassiste nie, hulle is volksmoordenaars wat ons wil uitwis! Wie sit agter plaasmoorde? Die hele veldtog teen Maties en Pukke is georkestreer en iewers in ‘n donker kamertjie deur ‘n groepie wit Engelse marxiste uitgedink. Eers het hulle motorbomme in ons strate gesit, nou plaas hulle hul vleisbomme op ons kampusse om ons taal en kultuur uit te wis.

    – Meta

  • Brief: Weste vir Afrikaners ‘n groter politieke vyand as KZN-ANC

    Brief: Weste vir Afrikaners ‘n groter politieke vyand as KZN-ANC

    Ek het Dan Roodt se rubriek Van triomf tot ondergang Deel 1, soos baie ander mense, met belangstelling gelees. Sien uit na vele dele.

    Hy noem die liberalisme van die media, in SA, in Swede, en ander Westerse lande ná WOII.

    Dit het Portugal ook getref: vandaar die 1974 en 1975 magsvakume in Mosambiek en Angola.

    Met die sigbare chaos in Mosambiek, kon die SA regering in 1975 in Angola ingryp. Dat hulle dit in die geheim moes doen, maar Castro met Operasie Carlotta nie, was teken van die “vreemde gety in die Weste” waarna Verwoerd vroeër verwys het.

    Die ooreenkoms in 1975 met die CIA was om ‘n MPLA-regering in Luanda te verhoed.

    Die Vorsterregering moes eerder nie op die VSA staatgemaak het nie – dit was tog ‘n dom fout om van die Senaat en Kongres steun te verwag. Inteendeel, die VSA het Castro-Kuba se lug- en seebrug na Luanda “ondersteun”!

    Die oordeelsfout om op die VSA staat te maak pleks van self eerder en in groter mag Luanda te beset vir Unita, het SA baie duur te staan gekom: 1976-Soweto-onluste, die val van Rhodesie, en Frelimo sterker in Mosambiek. Ek twyfel of Verwoerd die VSA sou vertrou het, en sulke geweldige groot foute sou begaan het.

    In 1987 en 1988 het PW en Pik weereens die Weste vertrou. Thatcher en Reagan was mos baie goeie Westerlinge.

    In 1987 en 1988 neem PW die finale besluite om nie Kuba in Angola te vernietig nie, om uit Angola te onttrek, asook Suidwes oor te gee! Die res is geskiedenis. FW het geen geskiedenis gemaak nie! Dit was PW & Pik & Neil Barnard wat die Weste vertrou het, of na hulle raad geluister het, en so die MPLA-SWAPO-ANC-situasie veroorsaak het.

    Ná WOII het die Weste die Verwoerdlose Afrikaners laat ondergaan. Die NP en die RSA was ‘n groot anachronisme. Verwoerd het dit geweet.

    So groot was die post-WOII Westerse wêreld se NP-RSA anachronisme, dat Verwoerd vir seker iets “radikaals” of “revolusionêrs” moes beplan het vir die RSA en Suider-Afrika se binnelandse en buitelandse beleid, net voor die pro-Westerse moord op hom. Wat het Verwoerd beplan? ‘n Alliansie met tradisionele Afrikane, eerder as met “mede-Westerlinge” en Westerse Jode.

    Viljoen reken Afrikaners soos Lang Hendrik vd Berg moes betrokke gewees het by die moord op Verwoerd, maar wie dit ook al was – hulle was in eie oë pro-Westerse blanke helde.

    My punt is: alles wat Dan Roodt skryf, is waar. Dis waar, want dit moes so wees en gebeur ná WOII. Behalwe onder Verwoerd, wat nie pro-Westers was nie, omdat hy geweet het die Weste verkeer “onder vreemde gety”.

    Verwoerd het gedurende die dertigerjare in Kaapstad se hawe teen verdere immigrante uit Litaue betoog. Ook NP Van Wyk Louw was ‘n ander man voor WOII.

    Maar ná WOII was die Weste anders, en die een man wat daarvolgens opgetree het, was Verwoerd. Dit het Verwoerd genoodsaak om swart tradisionele leiers en volke te versterk, hulle te ontwikkel, te moderniseer en industrialiseer, en met hulle polities saam te werk.

    Dit is vandag nog so. Die Weste is ‘n groter politieke vyand van Afrikaners in Suid-Afrika, as die KZN-ANC.

    – Madelein Louw

  • Brief: Repliek op ‘Hou oog op die regse radikale’

    Brief: Repliek op ‘Hou oog op die regse radikale’

    Ek het onlangs geskryf dat rassisme ‘n verskynsel is waarmee linkses so graag mee wil wegdoen, maar terselfdertyd lewendig wil hou om sodoende lewe in hul bestaansreg as linkses te blaas. Na apartheid, is “anti-rassisme” tog al wat linkse dogma lewendig hou. Daarom, wanneer daar nie genoeg “rassisme” is om linkse skrywers, professore, ens mee besig te hou nie, ontstaan ‘n alternatiewe verskynsel, naamlik “virtuele rassisme”.

    “Virtueel” word deur die Oxford woordeboek na Engelse woorde vertaal wat die term dalk beter beskryf: artificial, imitation, make-believe. Dus, ‘n kunsmatige, valse weergawe van iets wat werklik bestaan, maar wat nie so prominent voorkom as wat die skepper van die “virtuele” dit wil hê nie.

    Linkse skrywers in Suid-Afrika verlang duidelik na ‘n samelewing waar rassisme volop is, en nie die teenoorgestelde nie, want rassisme bied aan hulle geleenthede om te skryf, verguis en die hele geskiedenis van die land in die naam van dié enkele term toe te takel en te verdraai. ‘n Wit kroegman wat byvoorbeeld vier swart vrouens by ‘n kroeg in Kaapstad uitboender verskaf byvoorbeeld ‘n gulde geleentheid aan linkses om die “hartseer van apartheid” weer te beklemtoon, en daarby hul salarisgeld te verdien.

    Maar wat as daar nie só ‘n voorval gerapporteer word binne ‘n week lange tydperk nie? Dan oorskry die linkse skrywers mos hul sperdatum om ‘n sappige rassismesestorie op te diep en hiperbolies op te blaas om sodoende die hele blanke ras swart te smeer?

    Dan bly daar twee opsies oor – skryf oor apartheid, of skep “virtuele rassisme”. Terwyl ander linkse skrywers soos Max du Preez nou al moeggeskryf is oor die “euwel van apartheid”, en verkies om “virtuele rassisme” te vervaardig wanneer Steve Hofmeyr byvoorbeeld Die Stem sing, verkies Anton van Niekerk om nog altyd te skryf oor apartheid. Hoewel dit nie heeltemal onanvaarbaar is nie, is dit wel heeltemal onaanvaarbaar dat hy lesers probeer mislei met halwe waarhede of meermale prontuit leuens. Op sy artikel wat, met die oog op apartheid, diskriminasie teen jong wit kinders regverdig, het ek reeds in Desember geantwoord. Ek sal dieselfde doen met sy artikel wat nou ’n samelewing van virtuele rassisme teenoor swartmense in Suid-Afrika fabriseer.

    “Dit begin duidelik word dat ekstreemregse individue en groepe veel meer moeite doen om hulself internasionaal te organiseer as wat vroeër vermoed is.”

    Van Niekerk probeer duidelik ‘n nuwe “gevaar” aan die land bekendstel – regse rassiste. Alhoewel ek self gekant is teen ekstremisme van enige soort, besef ek al te goed wat ekstremisme beteken. Die woordeboek beskryf “ekstreem” as “verste van die sentraal of ‘n gegewe punt; buitenste.”

    Om dus “eksteem” en “groepe” in een sin te gebruik is ‘n paradoks. Veral in Suid-Afrikaanse konteks. Hoe is dit moontlik dat ‘n klein groepie “buitenstes”, waarskynlik minder as ‘n duisend mense in Suid-Afrika, in “groepe” kan “organiseer”? Omdat Van Niekerk weet dat die stelling van “georganiseerde groepe” onwaar is in die konteks van Suid-Afrika, verskuif hy die doelpale na internasionale gebeure om “regse rassisme” in Suid-Afrika aan bewegings soos Al-Kaïda gelyk te stel. Die dade van Barend Strydom (die enigste voorbeeld soortgelyk aan die Dylann Roof-voorval wat van Niekerk in Suid-Afrika kon opspoor) moet dus nou as “georganiseerd” beskou word.

    Van Niekerk, wat ‘n professor in Filosofie is, behoort van beter te weet as om sulke denkfoute te maak?

    “Dit blyk sonder meer uit die makabere tentoonstelling van die ou Suid-Afrikaanse en Rhodesiese vlae op ’n Facebook-foto van Roof. Dit is sekerlik nie toevallig dat hy vir dié selfvertoon die vlae gekies het van twee regimes wat wit minderheidsregering eensydig en ondemokraties op hul samelewings afgedwing het nie.”

    Van Niekerk het hom hier weereens aan een van twee skryfmisdade skuldig gemaak – ondoelbewuste onkunde, of doelbewuste onkunde om sy argument te bevorder. Daar is nog geen konsensuele ooreenkoms bereik aangaande die vlae op Dylann Roof se baadjie nie. Die Amerikaanse hof sal waarskynlik nog daaroor beslis. Van Niekerk maak geen melding hiervan nie. Van Niekerk se poging om die ou Suid-Afrikaanse vlag, wat dekades voor apartheid reeds amptelike status verkry het, te diskrediteer grens aan desperaatheid – hy probeer om op ongegronde wyses die dade van Roof met die ou vlag te versoen. Van Niekerk is seker steeds nie daarvan bewus dat die swart bevolking in die hele geskiedenis nog nooit vermenigvuldig het soos wat dit onder die “apartheidsvlag” het nie. In dr. Verwoerd se twee termyne het die swart bevolking letterlik verdubbel (vanaf 8 tot 16 miljoen). Onder daardie vlag is moorde op swartmense, hetsy gepleeg deur swartmense self, of deur witmense, tot die minimum beperk. Die Amptelike Handboek van die RSA 1992 toon dat wit-op-swart moorde in 44 jaar van apartheid nie 7000 gevalle oorskry het nie. Hierdie syfer sluit ook in die dode gesterf in aanhouding, sowel as dode gesterf a.g.v. konfrontasie met blanke polisie- of weermaglede. Van Niekerk se woorde, “dit is sekerlik nie toevallig dat hy vir dié selfvertoon die vlae gekies het” behoort dus eerder te lui dat dit belaglik is dat hy vir dié selfvertoon die (ou Suid-Afrikaanse) vlag gekies het. Dit sou baie meer treffend (en sinvol) wees indien Roof die nuwe Suid-Afrikaanse vlag vir sy eensame veldtog gekies het, aangesien die nuwe vlag die geweldadigste land in die wêreld verteenwoordig, waar ook die meeste swartmense per dag in die hele wêreld vermoor word (gemiddeld 43 per dag). Die ou vlag het egter die teenoorgestelde verteenwoordig, maar steeds gebruik van Niekerk die Roof-voorval om die regime, waaraan hy sy huidige sukses as professor te danke het, verder te verguis.

    “Verskynsels en figure soos die AWB (veral hul abortiewe en roemlose poging om “Bophuthatswana” teen demokratisering te “vrywaar”), Barend Strydom (wat in Pretoria lukraak met ’n vuurwapen losgebrand en sewe swart mense doodgeskiet en nog 15 gewond het) en die Boeremag-verhoor (van mense wat demokratisering met geweld wou keer en lang vonnisse opgelê is) herinner Suid-Afrikaners aan die werklikheid van ekstreem-regse sentimente en die geweld wat voortdurend dreig om daaruit te ontspring.”

    Van Niekerk ondergaan hier ’n massiewe denkfout. Uit mislukking om werklike voorbeelde van wit-op-swart terreur op te spoor, verskuif hy weereens die doelpale om anti-demokratisering in te sluit. Die eerste deel van van Niekerk se artikel handel oor wit-op-swart terreur, soos deur Dylann Roof gepleeg. Hy vind slegs een Suid- Afrikaanse voorbeeld, Barend Strydom, maar sy volgende twee voorbeelde, die AWB en Boeremag, het niks met wit-op-swart terreur te make nie, maar eerder, soos hy terreg skryf, “teen demokratisering”. Om sy lesers te oortuig dat hier ’n wit-op-swart terreursituasie in Suid-Afrika ontwaak, verwys hy na voorbeelde van partye wat hul jare gelede verset het teen demokrasie, eerder as partye wat wit-op-swart terreur gepleeg het (want hulle bestaan nie!). Hy ondergaan dan ’n verdere hipotetiese denkfout deur die woord “wou” (“wat demokratisering met geweld wou keer”) te gebruik, aangesien die Boeremag nooit wit-op-swart terreur gepleeg het nie.

    “herinner Suid-Afrikaners aan die werklikheid van ekstreem-regse sentimente en die geweld wat voortdurend dreig om daaruit te ontspring.”

    Ek wonder hoeveel Suid-Afrikaners die laaste tyd vermoor is deur geweld wat uit “ekstreem-regse” sentiment ontspring het. Waarskynlik nog nie een die laaste paar jaar nie, anders sou Van Niekerk melding daarvan gemaak het? (daarom is hy gedwing om oor Amerikaanse Dylann Roof te skryf). Hieroor het ek geen statistiek nie, maar dit gebeur beslis nie “voortdurend” nie. Ek kan wel antwoord deur Van Niekerk daarop te wys dat daar voortdurend wit Suid-Afrikaners vermoor word deur geweld wat uit anti-wit, of linkse, sentiment spruit.

    Die internasionale gemeenskap is vandag geskok deur die 1750 rasgemotiveerde plaasmoorde wat sedert 1994 in Suid-Afrika plaasgevind het. Van Niekerk is duidelik baie selektief in sy identifisering van “geweld”, aangesien hy ’n enkele geval van wit-op-swart geweld vyftienduisend kilometer van Suid-Afrika identifiseer om mense bang te praat en witskuld te bevorder, maar die gemiddeld 14 plaasmoorde per maand ignoreer.

    Dit is waarskynlik vir linkse skrywers soos van Niekerk sleg dat hulle so ’n droogte moet beleef – daar is geen wit-op-swart terreur om oor te skryf in Suid-Afrika nie. Daarom is hulle maar te dankbaar wanneer ’n tiener in ’n ander land by ’n kerk inloop en swartmense doodskiet – uiteindelik het hulle weer ’n geleetheid om witskuld onder wit Suid-Afrikaners se neuse te vryf. Die geluk wat hulle getref het toe die foto met die ou Suid-Afrikaanse vlag opgeduik het, was ongelooflik.

    “Sodanige regse verset word oor ’n lang tyd gevoed – selfs aangeblaas – deur kru rassistiese sentimente wat daagliks en (op die oog af) onbelemmerd in sosiale media en die internetkommentaar-afdelings van regse webwerwe uitbasuin word.”

    Van Niekerk is tog sekerlik verward? Die enigste “kru rassistiese sentimente” wat ek daagliks in my gemiddeld 4 ure op die internet opmerk, is swart-op-wit. Van Niekerk slaag daarin om twee rassistiese kommentare op te spoor wat die intelligensie van swartmense as miderwaardig verklaar. Witmense in Suid-Afrika sou maar te dankbaar wees as dit dié tipe kommentaar was wat hulle in die gesig moet staar – eerder word hulle daagliks gekonfronteer met kommentaar op Facebook oor hoe hul kinders in olie gaan brand en hul vrouens verkag gaan word. Van Niekerk is dus weereens selektief. Dit is soos toe die Springbokke teen Engeland gespeel het, Engeland na aanleiding van baie vuil spel twee geelkaarte en ’n rooikaart opgedoen het, maar die Engelse media slegs berig het oor die vloektaal wat een van die Suid-Afrikaanse spelers een van die Engelse spelers na bewering toegesnou het. Dus, absolute eensydigheid.

    In nog ’n eensydige skryfstuk het van Niekerk ook onlangs geskryf oor Bantoe-onderwys. Hy meen dat dit die “sistematiese ontneming van swartmense se reg tot onderwys was”. Besef hy dat Suid-Afrika onder apartheid omtrent die enigste land in Afrika was waar basiese onderwys en opleiding enigsins ’n reg was? Vir swart kinders in die res van Afrika was dit ’n voorreg.

    ’n Uitstekende skryfstuk deur Leon Lemmer het reeds op Praag.co.za verskyn waarin van Niekerk se uitlatings ontleed en verkeerd bewys word en daarom wil ek nie verder hieraan tyd spandeer nie.

    Van Niekerk behoort homself egter dringend daarvan te vergewis dat daar voor apartheid geen sprake van onderwys vir swartmense was nie, en dat nou, 20 jaar na apartheid, onderwys vir swartmense in ’n voorreg, eerder as ’n reg, ontaard.

    Selfs F.W. de Klerk vertel in hierdié onderhoud van die talle skole en universiteite wat onder apartheid ekslusief vir swartmense gebou is sonder dat hulle ’n sent daaraan spandeer het.

    Ek het reeds in my vorige repliek aan van Niekerk die volgende geskryf:

    “In 1985 het 43 000 swart studente aan blanke universiteite in die Republiek studeer. Selfs voor 1985 het instansies soos Medunsa ekslusief duisende swart mediese studente per jaar opgelei. Daar is talle swart universiteite deur wit belastingbetalers in die tuislande opgerig wat honderde duisende gekwalifiseerde swartmense opgelewer het. Voor 1948 was so ‘n resultaat slegs ’n swart droom wat, gegewe die onderontwikkelde swarte van 1948, onmoontlik gelyk het.”

    As tienduisende (teenoor die handjievol voor apartheid) swartmense tot universiteitsvlak kon vorder en dokters en prokureers kon word, hoe bedenklik kon die gehalte van Bantoe-onderwys dan nou eintlik wees? Êrens moes iets gewerk het, aangesien die mees bekwame swartmense van vandag ouer as veertig is en dus onder apartheid opleiding ontvang het.

    Ten slotte, swartmense in Suid-Afrika se lewensstandaard het teen die einde van apartheid gekontrasteer met ander swarmense in Afrika s’n. Daarom het nie minder as 40 000 (in 1985 110 000) swartmense van buurlande per jaar na apartheid Suid-Afrika gestroom. Vandag doen hulle dit steeds om te baat by die oorblyfsels van apartheid – stede met werk, skole en universiteite. Ook kos afkomstig van die boere wat vermoor word. Daar is geen “ekstreem-regse groepe” wat hulle, of enige swartmense in Suid-Afrika bedreig of sal bedreig nie. Miskien moet ons eerder wegbeweeg van Anton van Niekerk se gefabriseerde samelewing van virtuele rassisme, waar wit-op-swart terreur ’n werklikheid is, en besef dat die groep wat in die gevaar staan van uitwissing, wat bespoedig word deur terreur op plase en stede, hoegenaamd nie swartmense is nie. En geen versteurde (Amerikaanse) Dylann Roof, of die vlae op sy baadjie, kan hierdie harde werklikheid verdraai nie.

    – John White

  • Anton van Niekerk se gewraakte artikel oor ‘regse radikale’

    Anton van Niekerk se gewraakte artikel oor ‘regse radikale’

    Prof. Anton van Niekerk se uitsprake oor ‘regse radikale’, wat ook  ‘n implisiete pleidooi vir sensuur verteenwoordig, het vandeesweek allerlei reaksies uitgelok, ook hier op PRAAG. Afgesien van Leon Lemmer se rubriek, is daar briewe van J.S. van der Merwe en John White. Omdat Van Niekerk se rubriek, wat oorspronklik blykbaar in Die Burger geplaas is, moeilik toeganklik is, haal ons dit hier volledig aan, ten einde die reaksies daarop te belig.

    Hou oog op die regse radikale

    deur Anton van Niekerk

    Verstaan ons die verskynsel van regse radikalisme en die versugting na wit oppermagtigheid (white supremacy), soos dit sigself vandag in die wêreld voordoen, reg?

    Die onlangse tragiese moorde in die Emanuel African Methodist Episcopal kerk in Charleston, Suid-Carolina, deur Dylann Storm Roof en sy fantasiewêreld van vrese vir ’n “volksmoord op wit mense” noop ons om opnuut oor hierdie vraag te besin.

    In ’n insiggewende diepte-artikel deur Morris Dees en Richard Cohen, wat op 22 Junie in The New York Times verskyn het, voer die skrywers (myns insiens tereg) aan dat ons maklik geneig is om oor fundamentalistiese Islam-bewegings soos Al-Kaïda en die Islamitiese Staat te dink as bewegings wat internasionaal georganiseer en bedryf word.

    Daarenteen is ons geneig om aan regse radikale soos Roof, Anders Behring Breivik en selfs ons eie “Wit Wolf” van die tagtigerjare, Barend Strydom, te dink as versteurde individue wat hul misdade op hul eie beplan en deurvoer. (Breivik is die Noor wat in 2011 meer as 70 mense in Noorweë vermoor het omdat hy “Europa van die Islam wou vrywaar”.)

    Om só te dink is egter verkeerd. Dit begin duidelik word dat ekstreemregse individue en groepe veel meer moeite doen om hulself internasionaal te organiseer as wat vroeër vermoed is.

    Dit blyk sonder meer uit die makabere tentoonstelling van die ou Suid-Afrikaanse en Rhodesiese vlae op ’n Facebook-foto van Roof. Dit is sekerlik nie toevallig dat hy vir dié selfvertoon die vlae gekies het van twee regimes wat wit minderheidsregering eensydig en ondemokraties op hul samelewings afgedwing het nie.

    Ander foto’s van Roof is opgespoor op ’n webwerf wat veelseggend Last Rhodesian genoem word en wat in sy naam geregistreer was.

    Op dié webwerf dreig Roof (die waarskynlike outeur) om oorheersing in Amerika en Europa vir die “wit ras” te herwin.

    Daardeur lê Roof ’n band tussen homself, sy waardes en wat hy verstaan as soortgelyke sentimente en oriëntasies in ander dele van die wêreld.

    Volgens Dees en Cohen sien deesdae se wit oppermagtiges al hoe minder grense tussen lande; hulle sien veeleer ’n “wit stam” wat oor die hele wêreld heen deur “anderskleuriges” bedreig word.

    Wat met demokratisering in die voormalige Rhodesië en Suid-Afrika gebeur het, is vir hierdie regses onomstootlike bewyse van ’n apokaliptiese toekoms vir alle wit mense wêreldwyd: “. . . a white genocide that must be stopped before it’s too late.”

    Hulle fulmineer veral teen die propagering van die begrip “diversiteit”. “Diversity means chasing down the last white person,” word op van hul webwerwe verklaar.

    Die ou Suid-Afrikaanse vlag het ook al opgeduik in sogenaamde White Men Marches wat in die VSA gehou word om ’n bewussyn van die dreigende wit volksmoord te probeer kweek.

    Die res van Dees en Cohen se artikel is ’n uitvoerige relaas van ’n hele aantal van die internasionale kontakte van hierdie regse bewegings. Hul gevolgtrekking lui dan:

    “The days of thinking of domestic terrorism as the work of a few Klansmen or belligerent skinheads are over. We know Islamic terrorists are thinking globally, and we confront that threat. We’ve been too slow to realize that white supremacists are doing the same.”

    Verskynsels en figure soos die AWB (veral hul abortiewe en roemlose poging om “Bophuthatswana” teen demokratisering te “vrywaar”), Barend Strydom (wat in Pretoria lukraak met ’n vuurwapen losgebrand en sewe swart mense doodgeskiet en nog 15 gewond het) en die Boeremag-verhoor (van mense wat demokratisering met geweld wou keer en lang vonnisse opgelê is) herinner Suid-Afrikaners aan die werklikheid van ekstreem-regse sentimente en die geweld wat voortdurend dreig om daaruit te ontspring.

    Enigeen wat meen dat die gevaar van regse geweld en terrorisme in Suid-Afrika onbelangrik is, maak ’n groot fout.

    Sodanige regse verset word oor ’n lang tyd gevoed – selfs aangeblaas – deur kru rassistiese sentimente wat daagliks en (op die oog af) onbelemmerd in sosiale media en die internetkommentaar-afdelings van regse webwerwe uitbasuin word.

    Hier volg slegs twee van die aansienlik makker voorbeelde van die tipe rassistiese uitsprake waarvan daagliks talle in die kommentaar-afdelings van regse webwerwe verskyn: “Die swartes se agtergeblewenheid en agterlikheid kan nie voor die deur van die blanke geplaas word nie. Dit is in hul natuur en gene. Hulle agtergeblewenheid is histories van aard. Hulle wil hulle self nie ophef nie. Hulle het nie die politieke wil om vooruit te gaan nie” Rooi Antjie Krog sê blankes ‘moet toilette in lokasies gaan skrop’

    En: “Dit is nie in ’n swarte se geaardheid om geskool te moet word nie. Hulle werk slegs op instink. Die beste waartoe hulle in staat is, is om soos ’n sirkusdier ’n klompie truuks te leer. Laat daardie dier terug in sy habitat, en hy vergeet daardie truuks. Swartes handel presies op dieselfde wyse” Leon Lemmer: Anton van Niekerk se leuens weer aan die kaak gestel

    Ook die internetkommentaar-afdelings van die hoofstroommedia (veral koerante) kan hierdie soort rassisme in hul kolomme moeilik vermy.

    Die probleem is nie eenvoudig nie, want ons leef in ’n demokrasie en is genoodsaak om die reg op vryheid van spraak en gewete te erken.

    Laasgenoemde is eenvoudig een van die pryse wat ons vir demokrasie moet betaal.

    Die kritiese vraag aan die hoofstroomkoerante is egter waarom soveel rassistiese sentimente in internetkommentare onder skuilname toegelaat word.

    Ons het sekerlik die reg op vryheid van spraak. Maar het mense die reg om hul diepgesetelde rassisme te laat botvier in openbare uitsprake sonder om hul naam daaraan te koppel? Waarom moet ordentlike media ’n platform skep vir regse (of ook linkse) ekstremiste wat enigiets wil kan kwytraak, maar weier om enige verantwoordelikheid daarvoor te dra?

    Hoofsaak is dat ons sal verstaan dat regse radikalisme lankal nie meer ’n verskynsel is wat slegs broei en aangestook word in private sitkamers en langs braaivleisvure nie – en daarom relatief onskadelik bly nie. Ons het toenemend te make met ’n verskynsel wat versterk word deur internasionale kontakte en daarom omgeef word met die allure van groter geloofwaardigheid.

    Ons moet ons oog in die seil hou oor hierdie saak, anders is daar die gevaar van ’n groot addisionele probleem in ’n land waarvan die probleme dreig om heeltemal te veel te word.

    Bron: M. Dees en J.R. Cohen: “White­ Supremacists without Borders”, The New York Times, 22 Junie 2015.