Nuus Archives - Page 1559 of 1583

Mugabe paai sy honger burgers

Mugabe in Akkra

Die Zimbabwiese regering het gister gedreig om sake-ondernemings te sluit wat weier om pryse van hul produkte met die helfte te verminder. Verlede week het Mugabe opdrag gegee dat die koste van alle basiese goedere en dienste met 50% gesny moet word. Dit volg op ’n prysstyging van 300% in een week se tyd. Meeste besighede het egter die opdrag verontagsaam en in sommige winkels het produkte eenvoudig van die rakke af verdwyn.

Die regering het ’n spesiale eenheid aangewys om seker te maak dat die opdrag uitgevoer word. Hulle het reeds meer as twintig besigheidslui in hegtenis geneem.

Waarnemende president Joseph Msika het Maandag gesê ondernemings wat nie gehoor gee aan die regering se opdrag nie, is ”verraaiers” wat met buitelandse magte saamwerk om die Mugabe-regering tot ’n val te bring. ”Ons sal nie ons pogings laat vaar om hierdie ongewenste situasie reg te stel nie. Sommige gewetenlose vervaardigers bly uitdagend en skep ’n kunsmatige gebrek aan goedere,” het Msika gesê. “Ons sal nie verraaiers, drosters en geldknoeiers toelaat om in te meng met ons goeie lewe nie,” was sy waarskuwing aan sakelui.

Robert Mugabe is tans in Akkra, waar hy die beraad van Afrika-unieleiers bywoon. Verlede Woensdag het hy buitelandse maatskappye in Zimbabwe gedreig dat hy hulle sal nasionaliseer. Dit lyk of Mugabe probeer om met hierdie soort uitsprake sy rustelose bevolking te paai.

Eergister het Mugabe ’n jubelende skare in Ghana toegespreek en ’n beroep op politieke en ekonomiese eenheid in Afrika gedoen. ”Om eerlik te wees, as ons nie ons sokkies optrek, begin organiseer en ons hulpbronne gesamentlik aanwend nie, sal ons nooit welvarend word van hulp wat uit bronne buite Afrika ontvang word nie,“ het hy die toehoorders vermaan. Mugabe is nou 83 jaar oud en steeds vasbeslote om in 2008 weer vir president in Zimbabwe te staan.

free money Фильчаков прокурор

Die ‘Kreefberaad’

‘n Lekker soen

President George W. Bush en sy eweknie het Maandag informeel gesels om te poog om die spanninge tussen die VSA en Rusland te ontlaai. Sake op die agenda sal die ontplooiing van Amerikaanse missielafweerstelsels in Oos-Europa en die onafhanklikheid van Kosovo wees. Poetin is die gas van die Bush-familie in die kusdorpie, Kennebunkport.

Teenwoordig by die geleentheid is ook die 41ste president van die VSA en vader van George W., George H. Bush. Die Russiese leier is dadelik by sy aankoms Sondag deur die huidige president vir ‘n bootrit genooi. Maandagoggend ná ontbyt was dit ‘n driemanuitstappie toe die twee leiers vergesel is deur die oud-president om te gaan visvang met hulle "vriend Vladimir".

Die doel van die "Kreefberaad", soos dit reeds alom bekendstaan vanweë die feit dat kreef die dorpie se spesialiteit is, is om vriendskapsbande met die Rus te probeer smee sodat oplossings vir die huidige netelige diplomatieke kwessies gevind kan word.

Nie net die Amerikaners nie, maar ook die Russe het aangedui dat die atmosfeer streng vriendskaplik moet bly en die Russe het selfs van "huislik" gepraat. Sondagaand was daar dus kreef op die tafel, asook swaardvis en vir nagereg bloubosbessietert. Aan tafel saam met die twee leiers was Bush se ouers, diplomatieke afgevaardigdes en nasionale veiligheidsraadgewers.

Die woordvoerder van die Withuis het benadruk dat daar geen opspraakwekkende diplomatieke deurbraak in Kennebunkport sal gebeur nie. "Ek verwag niks nie […] ons het dit duidelik gestel dat ons geen belangrike aankondiging verwag nie." Dat daar wel sake is wat dringend aandag sal moet geniet, is seker, maar nie een van die twee lande wil enige toegewings maak oor enige knelpunt nie.

Wat die oprigting van missielafweerstelsels in Europa betref, het president Poetin egter laat blyk dat hy ‘n direkte antwoord op sy teenvoorstel van 8 Junie 2007 verwag. Die VSA het nog nie gereageer op die Russiese aanbod om die afweerstelsel nader aan Iran, wat Amerika as die aggressor beskou, te skuif nie. Ander onderwerpe sou in alle waarskynlikheid die uitbreiding van NAVO en die status van menseregte in Rusland insluit.

Laasgenoemde kwessie is blykbaar Sondag al geopper en afgehandel. Dan is daar ook sanksies teen Iran wat die Amerikaners graag strenger toegepas wil sien om die land se uraanverryking in te perk en die jonger Bush sal op Russiese samewerking in dié verband aandring om internasionale eenstemmigheid daaroor te bewerkstellig.

Dit is nie seker of Poetin oor Bush se moontlike opvolger in 2008 sal gesels nie. Bush is in ‘n onbenydenswaardige posisie sover dit sy gebrek aan gewildheid in talle meningsopnames betref. Rusland se energierykdom en kiesersvertroue in hul president het die kuiergas egter van die nodige selfvertroue voorsien.

Die tragiese lot van Aborigene-kinders

Aborigene-mans

“Moenie soos cowboys optree nie,” was die waarskuwing wat Noel Pearson, een van die leiers van die Aborigene-gemeenskap in Australië, verlede week aan die Australiese regering gerig het. Dit volg op die regering se besluit om tien polisiemanne in die beginstadium van ’n groot operasie na Darwin te stuur. Dit was ’n ongehoorde stap, meegebring deur die feit dat honderde Aborigene-kinders mishandel, verkrag en as prostitute verkoop word in die Noordelike Gebied (Northern Territory). Alkohol speel ’n groot rol in hierdie mishandeling.

In die jongste regeringsverslag van 320 bladsye oor die toestand in die Noordelike Gebied, is sommige van die gevalle wat beskryf word so erg dat John Howard, die Australiese eerste minister, verlede week gesê het “die besonderhede maak jou siek.”

Howard het ná die bekendmaking van die verslag besluit om onverwyld op te tree en hy het op ’n ”radikale, gedetailleerde program van bemoeienis” besluit. Hy het self beheer oor die portefeulje van aborigene-sake in die Noordelike Gebied oorgeneem en gaan toesien dat alkohol, asook pornografiese materiaal, in die sestig Aborigene-gemeenskappe verbied word. Alle kinders jongers as sestien sal verpligte mediese ondersoeke moet ondergaan om vas te stel of hulle verkrag is, welsynstoelae sal gestaak word as kinders nie skool toe gaan nie, meer polisiemanne moet beskikbaar wees en selfs die toetrede van die weermag word nie uitgesluit nie. ”Hierdie is buitengewone maatreëls vir ’n buitengewoon tragiese situasie,” aldus Howard. Miljarde Australiese dollar is vir hierdie projek begroot.

Aborigene-vroue

Noel Pearson het die polisiemanne en soldate in die Noordelike Gebied beveel om ”met nederigheid en sonder arrogansie” met sy mense om te gaan. Skielik herleef die vrees by sommige Aborigenes dat hulle kinders weer by hulle ”gesteel” gaan word.

Die situasie van die Aborigene-gemeenskappe in Queensland, Wes-Australië en New South Wales is nie veel beter nie. Howard kan egter homself laat geld in ’n “gebied,“ soos die Noordelike Gebied, maar mag nie in die sake van “state” inmeng nie. Hy kan hulle slegs aanspoor om sy voorbeeld te volg. Die leiers van hierdie state het min of meer onentoesiasties op Howard se beroep op soortgelyke aksie gereageer. Hy het deur middel van hierdie persoonlike bemoeienis die risiko geneem om dalk sy kanse in die komende federale verkiesing te benadeel.

Grondeise n? spertyd ingedien

Die streeksgrondeisekommissie in Limpopo word daarvan beskuldig dat hulle grondeise ten minste vyf jaar ná die spertyd van Desember 1998 aanvaar het.

Volgens plaaslike boere het mev Mary Rall, wat saam met haar man Jack die Rietfontein-plaas naby Potgietersrus besit, op 29 Mei ’n beroerte gehad toe sy uitvind dat so ’n grondeis nou ook op haar gesin se plaas ingestel is. In 2005 het die Limpopo-kommissie Jack Rall (wat aan Parkinson se siekte ly) skriftelik verseker dat daar geen eise op sy plaas was nie.

Volgens Dries Joubert van die Transvaalse Landbou-unie (TLU) is hierdie soort onregverdigheid egter algemeen. Hy het die kommissie daarvan beskuldig dat hulle lank ná die afsnydatum van Desember 1998 aangehou het om grondeise te registreer en te publiseer. “Dit is tyd dat blanke kommersiële boere duidelik verklaar dat hulle die reg het om hulle grond terug te eis as hulle dit weens onregverdige administratiewe aksie verloor het,” meen Joubert.

Hy het ’n beroep op boere gedoen om daarop aan te dring om die oorspronklike grondeise te sien ten einde seker te maak dat sulke eise nie ná 1998 ingedien is nie. “Grondeienaars word al meer ongeduldig,“ het Joubert voorts gesê.

Volgens ’n woordvoerder van die Limpopo-streeksgrondeisekommissie, Dimakatso Kekana, is dit inderdaad die geval dat eise wat ná die afsnydatum ingedien is, ongeldig is. Op ’n vraag of die kommissie die Rietfontein-geval sal ondersoek, het sy gesê: “Ek weet nie wat in so ’n geval gebeur nie, maar ons kan ons regsdepartement vra om ’n oplossing te probeer vind.“

нужно оборудование

Dapper krygers, ook op die silwerdoek

‘n Gewilde tydverdyf

In die flikkerende skynsel van heroïese aksietonele waarin dapper krygers vir hul vaderland veg, sit kykers vasgenael voor die skerm in die Impero-filmsaal van Asmara. Dit is ‘n winsgewende genre in ‘n land met ‘n ryk krygsgeskiedenis.

Veertien jaar ná Eritrea se onafhanklikheidswording wat ‘n dertigjaarlange oorlog teen Ethiopië geverg het, lewer die land se jong filmbedryf ongeveer 60 films per jaar. "Daar is amper elke week ‘n nuwe film wat uitkom," bevestig die bekende filmmaker Franco Sardella. Hy is die outeur van die eerste vollengte film wat in 1997 vrygestel is.

"Meer en meer mense geniet films,"sê hy. Sy eerste film, Barud 77, vertel op ‘n baie realistiese wyse hoe die rebelle teen vreemde oorheersing in opstand gekom het. Dié film het 140 000 kaartjies verkoop in ‘n land met 4,2 miljoen inwoners.

Eritrea het films tydens die Italiaanse besetting in die imposante filmsale van Asmara ontdek. Vandag pryk plakkate van Italiaanse en Amerikaanse gunstelinge uit die jare vyftig nog steeds teen die mure. Maar die vryheidsoorlog teen Ethiopië het die geleentheid vir regisseurs om hul eie stemme te ontdek, geskep.

Die eertydse rebelle, vandag aan bewind, was besonder gesteld op artistieke opleiding en het elke aspek van hul daaglikse bestaan aan die gevegsfront noukeurig gedokumenteer. Soldate was die akteurs wat "vir die volk en die stryders" opgetree het, verduidelik Esaias Tsegay.

As oud-rebel, digter en gerekende regisseur is hy een van die leidende figure in die Kulturele Buro vir Stryders. Hy is tydens die oorlog gewond wat hom genoop het om die Buro as werkgewer te oorweeg. Sulke dokumentêre propagandafilms is gebruik om mense aan te spoor om "te veg vir die vryheid van Eritrea", verklaar Tsegay.

Nadat onafhanklikheid verkry is, "wou ons deelneem aan die heropbou van die land," onthou Franco Sardella. "Rekonstruksie is nie net bouwerk nie, maar dit behels ook kultuur, kuns en flieks."

Die bloedige grensoorlog (1998 – 2000) tussen Eritrea en Ethiopië het ‘n nuwe wending gebring. "Ons was almal op die front en dit was onmoontlik om ander flieks te maak," sê Efriem Kahsay, outeur van nie minder nie as 10 vollengte films. Geld vir filmmaak is alles behalwe vollop in ‘n oorloggeteisterde land, dus is die meeste wat ‘n produksie kan kos nooit meer as R140 000 nie.

Ten spyte die kompetisie wat internasionale films skep, dek die loket die meeste uitgawes vir plaaslike produksies. Daarby kan die DVD van die film se inkomste gereken word wat tot 1000 kopieë kan verkoop, ook aan Eritrieërs in die diaspora.

"In teenstelling met baie films in Afrika word ons produkte heeltemal sonder internasionale ondersteuning geskep," kom dit trots van Franco Sardella. Dit is algemeen om Eritrieërs só te hoor praat oor hul regering. Selfvoorsienendheid word deur algar hoog aangeskryf.

Tegniese kwaliteit is dikwels nie wat dit moet wees nie, maar dit is ‘n uitvloeisel van karige begrotings. "Ons is maar aan die begin […] maar ons sal nog leer en verbeter, tegnies, met die spelgehalte en die inkleding." meen Esaias Tsegay.

Alhoewel die tonele aanbeweeg het, bly oorlog ‘n sentrale tema. "My hele lewe het ek aan die oorlog gewy. Ek was tussen 14 en 15 jaar op die front. Nou-ja, die tema kan nie anders nie," sê hy voorts.

Talle tonele sneuwel egter onder die baie streng sensuur wat heers. Dit lei daartoe dat die onderwerpe aangepas word. "Nou verfilm hulle liefdesverhale… Dis normaal. In tye van vrede, verwag ‘n mens nie om ‘n oorlogsfliek te sien nie," beduie die regisseur.

одежда интернет

Krotbuurte gaan toeneem

Kibera, Nairobi: Afrika se grootste krotbuurt

Volgens ’n onlangse verslag van die Verenigde Nasies (VN) se Bevolkingstigting groei die getal stedelinge in Asië en Afrika weekliks met ’n ongelooflike een miljoen nuwe aankomelinge. Binne die volgende dertig jaar gaan die getal stedelinge op hierdie twee vastelande verdubbel, wat onvermydelik tot ’n behuisingskrisis gaan lei.

Die VN meen dat hierdie snelle verstedeliking ”’n verandering in denkwyse“ noodsaak, maar meen ook dat dit ”’n ongelooflike geleentheid“ bied. Op die platteland staan vroue ’n veel groter kans om tydens kindergeboorte te sterf as in die stede (1 uit 10 sterftes in Asië en Afrika teenoor 1 uit 10 000 in Europa). In krotbuurte neem hierdie risiko af, omdat dit makliker is om by ’n dokter of hospitaal uit te kom. Dieselfde geld vir ernstige siektes soos vigs, aldus die VN.

Dieselfde geld volgens dié wêreldorganisasie vir onderwys. Op die platteland is laerskoolonderrig nie ’n probleem nie, maar hoërskoolonderwys en tersiêre onderrig is gewoonlik net in stedelike gebiede beskikbaar.

Die verslag meld verder dat nasionale en munisipale owerhede in die verlede gepoog het om migrasie na die stede te verminder. Die reg van arm mense om toegang te kry tot die stede moet egter gerespekteer word. Die owerhede moet dus ’n prioriteit van hierdie nuwe aankomelinge maak. Of die VN sy doelwit gaan bereik om erge armoede teen 2015 te halveer, gaan deur die wyse waarop die krotbuurte in Asië en Afrika bestuur word, bepaal word.

Die helfte van hierdie nuwe aankomelinge in Asië en Afrika is jonger as 25 jaar oud. In Afrika alleen leef 70% van die stedelike bevolking reeds in krotbuurte.

Александр Фильчаков

Energiekonferensie in Botswana

Botswana, bekend vir sy diamante en wildlewe, wil graag beleggers oortuig dat aansienlike neerslae steenkool die streek van ‘n dreigende energiekrisis sal red. Sakelui van Indië, Australië, die VSA en Suid-Afrika is onder die 200 deelnemers by ‘n geleentheid wat die regering vir Donderdag en Vrydag in Gaberone gereël het.

Die Mmamabula-steenkoolveld is, behalwe die Waterberg-neerslag, die grootste onontginde veld in die Suid-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap. Dit bevat ‘n geraamde 3 miljard ton steenkool en daarvan is 1,29 miljard ton reeds gemeet en aangedui. ‘n Verdere veronderstelde 78 miljard ton word by die beskikbare neerslag gereken.

Die Toronto- asook Botswana-aandelebeursgenoteerde CIC Energy Corp sal die nuwe geïntegreerde aanleg en kragstasie ontwikkel saam met International Power plc. Aangesien die prys van die projek gestyg het vanweë die wêreldwye belangstelling in energie, moet bykomende beleggers gevind word om die enorme skuldlas te help dra.

Kgomotso Abi, regeringsamptenaar van Botswana meen dit is skandalig dat dié beskikbare grondstof so afgeskeep word en dat sy land net 1 miljoen ton per jaar lewer. Die Mmamabula-projek word as onontbeerlik vir die streek se ontwikkeling geag omdat elektrisiteitsvoorsiening reeds nie na wense geskied nie.

Nie net in Suid-Afrika is daar tekorte en moet Eskom die publiek daagliks aan besparing herinner nie. Die minister van Energiesake van Zambië het in April aangekondig dat sy land nie met die stygende aanvraag van 1 600 megawatt tans tot 4 500 megawatt in 2010 kan voorbly nie.

In Zimbabwe is toestande besonder sleg en die land moet 40% van sy elektrisiteit invoer van Zambië en die DRK. Net soos Zambië nie hul buurman langer van hulp sal kan wees nie, is die DRK ook nie in staat om elektrisiteit vir uitvoerdoeleindes te lewer nie omdat daar ‘n dringende energietekort aan die tuisfront dreig.

Suid-Afrika sal die grootste voordeel uit die nuwe Mmamabula-stasie trek van tussen 2 100 MW tot 2 400MW. Net die opbrengs van een van die 15 myne wat tans in Botswana ontgin word is voorts groot genoeg om na markte in China en Indië verskeep te word. Die Richardsbaaispoorlyn sal egter opgegradeer moet word om so ‘n vragtoename te kan hanteer.

Blessed Chitambira, ingenieur van die Mynwese-departement van Botswana, het benadruk dat sy land nie al hul rykdom aan buitelanders sal afstaan nie en dat omgewingsfaktore swaar sal weeg om te keer dat bronne oorbenut word. Omgewingskenners neem ook deel aan die konferensie op dieselfde vlak as beleggers en steenkoolmynspesialiste sodat die "geologiese omgewing van Botswana" nie uit die oog verloor word nie. Die myn sal uit ‘n oopgroef- sowel as ‘n ondergrondse deel bestaan.

Suid-Afrikaanse kennis is aangewend in die bestuur van die projek. Wynand Marais is as HUB aangestel. Ander bestuurders, veral ondergrondse mynspesialiste, wat met die hand uitgesoek is, is Jock Nel, Ronnie van Eeden, en Tegniese Direkteur Dr Jacob van der Merwe.

Alhoewel Botswana se groeikoers van 9% afgeneem het na 5%, is dit steeds ‘n prestasie vir ‘n Afrikaland. Dit is uitsluitlik natuurlik te danke aan toerisme en veral diamante wat verantwoordelik is vir 77% van uitvoerinkomste wat die staat inoes. Ten spyte van die ekonomiese welslae bly die werkloosheidkoers egter tussen 24% en 40%.

справку пнд

Vliegtuig van AAL verongeluk

Nog ‘n vliegongeluk

Ses mense het Donderdag die lewe gelaat in ‘n ongeluk nadat ‘n Boeing 737 van die nasionale lugredery van Angola, Angola Air Lines, ‘n noodlanding moes uitvoer. Die nuus is deur die Angolese persagentskap, Angop, bekend gemaak. Afrika spog reeds met die swakste lugvaartrekord ter wêreld en hierdie is die tweede noodlottige voorval wat die kontinent in Junie opgelewer het.

Aan die begin van die maand het ‘n Boeing 737 van Kenyan Airlines neergestort nadat dit van Kameroen se Douala-lughawe opgestyg het oppad na Nairobi. Die ongeluk het 114 lewens geëis. Dié lugredery het voorheen gespog met ‘n veilige diens aangesien Air France-KLM ‘n 26% aandeel besit.

Nigerië het die ergste rekord van alle tye opgestel so onlangs as tussen 2005 en 2006 toe 200 mense in lugongelukke omgekom het. Dit het IATA genoop om ‘n ‘Partnership for Safety’ program van stapel te stuur in samewerking met Pratt & Whitney asook Boeing aan die begin van 2007.

Die hoof van Angolese Inligting (TAAG), Mario Perreira, het bevestig dat ‘n vliegtuig verongeluk het, maar kon nie ‘n aanduiding gee van die aantal slagoffers of passasiers nie. In Luanda het ‘n Direkteur van ‘n maatskappy wat vir lughawe-onderhoud verantwoordelik is, Celso Rosa, egter gesê daar was 70 passasiers aanboord.

Die Angolese vliegtuig het blykbaar op die lughawe van Mbanza-Kongo ‘n noodlanding uitgevoer waarna dit in ‘n gebou gebots het en aan die brand geslaan het. Die gebou is in puin gelaat. Die lughawe is 480km noord vanaf die hoofstad geleë naby die grens van Gaboen en die Kongo. Die vlug het gister omstreek een-uur van Luanda opgestyg.

Meneer Rosa het ook aangedui dat daar "geen probleem met die toestand van die vliegtuig was wat die ongeluk kon veroorsaak nie". Die onderhoud was glo op datum. Angop beweer insgelyks in hul verklaring dat die loodse nie die vliegtuig na die landing onder beheer kon bring nie.

Daar heers ook nog geen eenstemmigheid oor die dodetal of die aantal reisigers nie. Volgens die Angolese staatsradiodiens is 4 mense oorlede en 66 van die 70 passasiers beseer. Angop maak melding van 78 passasiers waarvan 6 gedood is. Laasgenoemde bron beweer voorts dat ‘n Italiaanse priester, George Zulanelo, onder die oorledenes is.

Omdat daar geen gesondheids- of nooddienste in die noorde is nie, moes TAAG inderhaas ‘n Boeing na Mbanza-Kongo stuur om die beseerdes te gaan haal en na Luanda terug te bring vir mediese sorg. Dokters, verpleegsters en ‘n tegniese span was aan boord. ‘n Ondersoek na die oorsaak van die ongeluk is ondertussen gelas.

сауны своими Александр Фильчаков

Tradisionele genesers glimlag al die pad bank toe

Skatryk en gesog

Volgens die Vereniging van Tradisionele Genesers in Kwa-Zulu Natal het die huidige staking by staatshospitale tot ’n groot opbloei in hulle besigheid gelei. Sazi Mhlongo, voorsitter van die vereniging, verduidelik dat mense hulle toenemend na tradisionele genesers wend, aangesien dienste by staatshospitale in die provinsie so onbetroubaar is. “Sommige van ons lede word oorval met oproepe en versoeke van kliënte wat mediese krisisse beleef,” het hy gesê. Baie genesers moes hulle spreekure verleng om meer kliënte te woord te staan en kan kwalik voorbly.

Daar word geraam dat ten minste 60% van die plaaslike swart bevolking steeds glo aan tradisionele genesers en hulle gereeld besoek. Tradisionele genesers fokus op siektes in pasiënte wat op een of ander manier aan hulle voorouers verbind kan word. Hulle stel hulle daarop in om vas te stel wat die persoon siek maak en kyk nie net na fisiese simptome nie.

Medisyne word gemaak van plantprodukte en geen chemiese middels word bygevoeg nie. Volgens die wet word tradisionele genesers verbied om pasiënte te laat glo dat hulle vigs, kanker en ander dodelike siektes doeltreffend kan behandel, maar dit is ’n bekende feit dat mense dikwels genesers juis oor hierdie siektetoestande gaan sien.

Die vrees vir heksery is ook nog sterk aanwesig. Baie mense gaan tradisionele genesers sien omdat hulle oortuig is dat hulle deur iemand getoor is. Hekse kan ook die gedaante van diere aanneem en sodoende bose kragte in iemand se lewe instuur. Tradisionele genesers verskaf sekere gedroogde plantmateriaal wat mense om hulle nekke kan hang om die bose geeste af te weer. Hekse is dikwels mense in jou omgewing wat jaloers is op jou sukses.

Die voorouers se toorn word gesien as die rede waarom iemand siek word. Dié persoon het iets gedoen wat die voorouers omgekrap het en word gevolglik met siekte gestraf. As iemand tradisionele gebruike verontagsaam of ouer mense nie genoegsaam respekteer nie, gee dit dikwels aanleiding tot die voorsate se ergernis. Die goddelike wese gryp nie direk in mense se lewens in nie, maar werk deur sy “agente“, oftewel die genesers.

In Suider-Afrika is daar twee soorte tradisionele genesers: diegene wat plantmateriaal gebruik om mense gesond te maak (amaxhwele in Xhosa en izinyanga in Zoeloe) asook dié wat die toekoms voorspel (amagqirha in Xhosa en izangoma in Zoeloe). Laasgenoemde kategorie besluit nie of hulle genesers wil word nie, maar word deur die voorouers aangesê om dit te doen en het dus ’n roeping in hierdie verband. Die roeping manifesteer deur drome, angstoestande of selfs waansin wat deur die voorouers gestuur word om die voornemende geneser bewus te maak van sy roeping.

Ten einde hiervan ontslae te raak en die verskillende aspekte van sy loopbaan te leer, word so ’n persoon dan toegewys aan ’n ervare geneser wat as mentor vir die nuweling optree. Swartmense gaan sien dikwels so ’n voorspeller as hulle voel Westerse mediese behandeling het nie vir hulle gewerk nie of wanneer die ongeluk op hulle toeslaan. Hierdie soort geneser gebruik drome of gooi dolosse om uit te vind wat die voorvaders van ’n situasie dink. Hulle beskik oor dieselfde plantkennis as die kategorie genesers wat net plantaardige medisyne toedien en nie ’n mistieke roeping het nie.

Moetie of tradisionele medisyne kan rooi, swart of wit wees. Swart en rooi medisyne verdryf bose elemente en versterk die individu teen verdere “aanvalle.” Sogenaamde wit medisyne laat goeie gesondheid terugkeer. Die gebruik van hierdie drie soorte moetie verseker dat die individu weer in harmonie met sy omgewing verkeer.

Daar word geskat dat daar tans sowat 200 000 genesers in die land is. Die bedryf se omset word op R250 miljoen per jaar geskat.

купить пазл

Mans vaar beter…

Mans vaar beter in sekere dinge as vroue, dit is gewis. Die wêreld se beroemdste wetenskaplikes, kokke en modeontwerpers is almal manlik. Maar ‘n resies in Pole het onlangs vir ‘n nuwe verrassing gesorg.

Die Warskouse koerant, Zycie Warszawy, het Dinsdag berig dat die glanstydskrif Glamour jaarliks ‘n hoëhakresies organiseer. Die resies vereis dat 150m afgelê moet word met ‘n paar hakke wat ten minste sewe cm hoog staan. Slegs vroue, ouer as 18, mag inskryf vir die wedloop.

Die wenner vanjaar was egter geen "Agnieszka" nie maar ‘n "Piotr". Die vinnige kêrel is na afloop van sy sege oor die vroue ontmasker. Die organiseerders het snuf in die neus gekry en ‘n meer "deeglike" ondersoek as gewoonlik van stapel gestuur.

As rede vir sy moeite, het hy gesê dat hy "’n grap wou maak." Die Pool op polvye sou ‘n koopbewys van 10 000 zlotys (R25 000) ryker gewees het waarmee hy vroueklere sou kon aanskaf. Die prys is egter aan die naaswenner oorhandig.

Die naaswenner het maar bra bek-af gelyk want sy het ‘n hele 25 sekondes agter die voorloper oor die wenstreep gestrompel.

лобановский класс