Rig briewe aan: briewe@praag.co.za.
07:26:54 Vanoggend op BBC World 'n lang, huilerige relaas oor die hongersnood in Zimbabwe; dit word selfs deur een kommentator 'n "tweede Ethiopië" genoem.
Die hongersnood in Zimbabwe is deur sy eie regering en kiesers veroorsaak deurdat die boerderysektor terwille van politieke gewin en haat teen die blankes vernietig is.
Die ou patroon sal hom herhaal: Amerika en die EU sal met voedsel- en mediese hulp 'n groot klomp inwoners red, sodat hulle net-net gesond genoeg sal wees om nog derduisende vigswesies te teel.
Ek is jammer, maar ek het geen simpatie met Zimbabwe nie. "If you can't feed them, don't breed them…"
Die huidige skeuring in die ANC gaan die party beduidend verswak, hoewel die Zuma-faksie waarskynlik steeds 'n meederheid in die parlement sal verkry. Die splintergroep bestaan hoofsaaklik uit lede van die swart elite wat reeds die skrif aan die muur gesien het sover dit hul eie magsposisies in die staat en die munisipaliteite betref.
Die groot vraag is: wat beteken die skeuring vir die Afrikaner en ander minderheidsgroepe in die land? Waarskynlik gaan die DA daarby baat, hoewel sommige opposisiekiesers dalk vir die nuwe wegbreekparty gaan stem. Trouens, waarskynlik gaan daar min te kies wees in beleid tussen die nuwe swart party en die DA aangesien albei hulself as multikulturele opposisiepartye gaan posisioneer.
Afrikanerkwessies, wat danksy die ywer van die Afrikaanse media en Afrikaanse organisasies oor die afgelope paar jaar na vore gestoot is, gaan te midde van die nuwe swart magstryd waarskynlik nie meer op die voorgrond wees nie.
Die meeste Afrikaners stem ook steeds vir die DA, 'n party met 'n liberale agtergrond en wat deur Engelssprekendes oorheers word. Die party erken nie werklik die bestaan van die Afrikaner as volk en as kultuurgroep nie en gaan na dese nog verder transformeer as 'n tweede ANC.
Die treurigheid van die hele aangeleentheid is die huidige swakheid van die Vryheidsfront Plus. Dié party beskik oor die potensiaal om as nasionale en internasionale drukgroep vir die Afrikaner te funksioneer, maar het tot dusver nog nie die kieserspubliek se verbeelding gaande gemaak nie.
Die optrede van die Jong Turke in die party wat besig is om sowel die ANC as die DA in die Pretoriase stadsraad aan te vat, gee egter hoop dat die Afrikaner in eie reg 'n groter politieke rol kan begin speel en dat ons volk op die duur weer in een politieke beweging saamgesnoer kan word.
Hy voer aan dat dr. Roodt se skrywe op een of ander onverklaarbare wyse Watson en "ander etniese groepe" soos hy dit noem, se menings oor Afrikaners regverdig.
Let wel, in sy direk daaropvolgende sin skryf hy "Ek is n trotse Afrikaanssprekende Suid-Afrikaner". Die rede hiervoor is: hy wil onmiddellik aan die leser aandui dat hy nie aan dieselfde etniese groep as "die
Afrikaner" behoort nie.
Hy kry heel moontlik skaam om n Afrikaner te wees. Alhoewel hy dit nie bewoord het nie kan 'n mens uit die emosie waarmee hy skryf, aflei dat hy ook eerder op n Springbok trui sal kots en afbrekend na ander Afrikaners verwys sodat die "ander etniese groepe" soos hy hulle beskryf het, nie agterkom dat hy ook een is nie.
Persoonlik weet ek nie of hierdie tipe taktiek gaan werk nie. Ek dink hymoet maar solank op homself begin kots want dit gaan baie kots vat voordat die "ander etniese groepe" hom glo.
Ek was nog altyd ongemaklik met die woorde wat ek gebruik wanneer ek na mense verwys wat menings, anders as my eie, huldig.
Ek bedoel nou woorde soos verraaier, gatkruiper, regime-hoer, ens. Ek moet nou vir Luke bedank dat dit nie meer vir my nodig is om sulke kras woorde te gebruik nie. Nou kan ek na die wit Afrikaanssprekendes in die regerende party verwys as die 'Luke Watsons van die Afrikanerdom' en ook na die wit ondersteuners van Belhar in die Kerk as die 'Luke Watsons van die Kerk'. Nogmaals dankie, Luke!
14:08:39 Ek dink die artikel deur Dan Roodt is pateties en swak om die minste te sê. Deur hierdie stellings te maak, regverdig hy die Watsons en ander etniese groepe se uitlatings oor Afrikaners en stel hy homself op dieselfde lae vlak as Watson.
Ek is 'n trotse Afrikaanssprekende Suid-Afrikaner en deel beslis nie Dan Roodt en PRAAG se sentiment nie! Deur stellings soos dat die Bokke sal swak wees sonder die Afrikaners is net so rassisties soos Luke Watson se kommentaar!
Dis betreurenswaardig dat Luke Watson se uitlating die eeue-oue koloniale haat wat beduidende getalle Engelssprekendes steeds teenoor Afrikaners voel, so kru moet verwoord.
Watson slaan dieselfde trom as Nadine Gordimer en ander ikone van Afrikanerhaat in Suid-Afrika en hul werklike tuiste, Groot Brittanje. Hy wil op die Springboknaam braak omdat dit Afrikaans is. Sy vergesogte wens dat alle sogenaamde "Dutchmen" vanuit die nasionale span verwyder word, kom neer op 'n Freudiaanse verspreking wat die volksmoordfantasieë verraai wat steeds deel uitmaak van wat dit beteken om "Engels" in Suid-Afrika te wees.
Daar bestaan 'n intieme verband tussen Suid-Afrika se flirtasies met linkse totalitêre denke en die koloniale wens om die Afrikanervolk, asook individuele Afrikaners, uit te moor, uit te wis, te onderdruk of van die openbare lewe uit te sluit. Anti-Afrikaanse gevoelens floreer gewoonlik in linkse kringe of onder die verengelsde lede van die swart elite wat tot die klub van jingoïste Rooinek-kommies toegelaat is op grond van hul gemeenskaplike haat vir Afrikaans en die Afrikanervolk.
Waarskynlik is dit nie verbasend dat Watson se aanmerkings aan die Universiteit van Kaapstad gemaak is nie, 'n instelling wat reeds lank 'n sentrum, nie net van linkse denke is nie, maar ook van die gruwelikste Afrikanerhaat. Op 'n sekere vlak, kan mens Watson nie werklik blameer nie, aangesien hy bloot die produk is van Engelse instellings soos die Universiteit van Kaapstad en sommige van die meer elitistiese Engelse skole waar Afrikanerhaat en skeltaal oor "Dutchmen" deel van die amptelike kurrikulum uitmaak.
Watson se bewering dat hy "anti-rassisties" is, is tegelyk lagwekkend en oneerlik. Sowel Robert Mugabe as Idi Amin het al in die openbaar verklaar dat hulle teen rassisme en diskriminasie gekant is. Watson se gebruik van die "Dutchman"-terminologie verraai sy aandadigheid aan die mentaliteit van Kitchener en Roberts, die argitekte van die Boerekonsentrasiekampe, en wat voorhou dat Suid-Afrika 'n Engelse land of kolonie is waarin Afrikaners geen plek het nie.
Wat Watson se idee van Suid-Afrikaanse rugby sonder Afrikaners nog meer belaglik maak, is sy eie middelmatigheid, asook die middelmatigheid van kwotaspelers oor die algemeen. Die waarheid wat moeilik is om te sluk, is dat indien die Springbokspan of 'n nuwe nasionale span met een of ander polities korrekte Engelse naam van Afrikanerspelers gesuiwer sou word, dit konsekwent sou verloor en uiteindelik op die vlak van die huidige Zimbabwiese nasionale span sou beland.
Ons doen 'n beroep op alle Afrikaners en alle patriotte, waaronder daardie Engelssprekendes wat kolonialisme en Afrikanerhaat agtergelaat het, om te verenig in die stryd om die Springboknaam te behou.
11:40:43 Vir vyf jaar het ek Dan Roodt probeer verstaan, en my kop kaal gekrap.
Tot hierdie onthulling in Rapport van alle plekke: Die revolusie het sy eie kinders verorber.
Welkom in die werklikheid. En dít is dat die Nasionale Demokratiese Rewolusie van die ANC nou ook sy eie kinders verorber.
Mede-Afrikanerkamerade en Tim du Plessis, redakteur van Rapport: Hou vas vir die grootste Afrika-avontuur sedert die Groot Trek!
Wel, nou het ons dit. Ons president na die volgende verkiesing gaan Zuma, 'n Zoeloe, wees. Hy is vrygespreek op tegniese foute alleenlik, deur die NVG begaan, foute wat toevallig tot sy guns uitgespeel het. Daar is nog nie in ‘n hof bepaal of hy korrup is al dan nie. Die feit dat hy so hard gepoog het om te keer dat verdoemende dokumentasie in ‘n hof opteken word, sal altyd ‘n vraagteken bly.
Wat het die geskiedenis ons te leer in verhoudings tussen die Zoeloe en die Afrikaner; tussen Zoeloe en Zoeloe; tussen Zoeloe en die ander Ngunistamme (soos bv die Ndebele); tussen die Zoeloe en die Swazi; tussen die Zoeloe en die Natalse Indiers; tussen Zoeloe en die Engelse? Verraad kom deurgans in die geskiedenis voor as ‘n eienskap van die Zoeloeleierskap as ‘n strategie in sy poging om mag en grondgebied te wil bekom.
1. Die verraad van die Zoeloe Mzilikaatse teenoor sy koning Shaka. Mzilikaats moes voor die woede van Shaka vlug wat gelei het tot die Mfekane (swart ontvolking in die Vrystaat en suidelike Transvaal) tot voordeel van die Voortrekkerleiers, wat in hierdie leemte ingetrek het. Later vestig Mzilikaatse sy eie koningryk in Zimbabwe.
2. Die verraderlike moord deur Dingaan op sy halfbroer Shaka om mag vir homself te bekom. Ons kan seker wees, en ek kan dit in my geestesoog sien, hoe die gepeupel saam met die singende Dingaan om Shaka se lyk gejubel en gedans het, soos die gepeupel onlangs in die strate gejubel en gedans het saam met die singende Zuma.
3. Dingaan gebruik die Afrikaner om sy gesteelde beeste vir hom terug te kry. Hy kom vir hulle vriendelik voor. Hy is hulle vriend, want hy het ook Port Natal (Durban) aan die Afrikaner afgestaan ten koste van die Engelse (aan wie hy die gebied ook belowe het). Piet Retief en sy geselskap word deur Dingaan vriendelik na ‘n onthaal uitgenooi. En toe skielik die bevel, “Maak die wit hekse dood!”. Ons ken die daaropvolgende geskiedenis wat tot die slagtings van Blauwkrans en Weenen gelei het, en die uiteindelike Boere-oorwinning by Bloedrivier; die aanstelling deur die Boere van die marionetkoning Mpanda, ens. Dit is kenmerkend dat die Xhosa’s nooit blankevroue en kinders doodgemaak het gedurende die grensoorloë teen die blankes nie. ‘n Bewese eienskap van die Zoeloe was om almal voor die voet dood te maak.
4. Die geskiedenis van koning Cateswayo se optrede teenoor die Engelse is ook bekend.
5. Tydens die Apartheidsera het Gatsha Buthelezi ‘n dubbele rol gespeel. Sy een voet was stewig in die premierskap van die Kwa-Zoeloe tuisland in Natal, en die ander voet in die sogenaamde “bevrydingstryd”. Hy het geweier om onafhanklikheid vir Kwa-Zoeloe te aanvaar, asook geweier om deel te word van die ANC, en eerder sy eie party, nl. die Inkhatha Vryheidsparty gestig.
Venda, Transkei, Ciskei en Transkei was onafhanklike state buite Suid-Afrika. Met hierdie swart tuislande en mededingende swart etniese hordes buite die Republiek se grense, was die Zoeloe in ‘n baie sterk getalryke posisie gewees om die res van Suid-Afrika alleen vir homself in te palm sodra die blanke regime tot ‘n val gekom het. Ongelukkig en seker teleurstellend vir hulle was dat die genoemde onafhanklike tuislande weer in die Republiek terug ingelyf is, tuislande waar bevolkings saam getalryker as die Zoeloe was om sodoende die oppermag oor die hele land aan die ANC te kon gee.
Moet ook nie sy stryd met die Zoeloekoning vergeet nie. Hy het ook probeer om hom te oorheers of te onttroon. As ‘n Zoeloeprins, wou Gatsha sy oppermag laat geld. Weereens het dit vir hom misluk. Die gevolg van sy optrede was dat die Zoeloekoning sy steun van Inkatha onttrek het en aan die ANC toegesê het. Die Zoeloes in Natal is sedertdien verdeel tussen die ANC en Inkatha. Die ondersteuning deur die Indiërminderheidsparty vir Indiërbelange in Natal, het gesorg dat die ANC, met Zuma aan die spits (en die Zoeloekoning se seën daarby) septer daar swaai.
Hier is terloops ‘n tasbare bewys van hoe ‘n minderheidsgroep die magsbalans kan swaai. Sodra die ANC verdeel (wat nou in die kort termyn ‘n sterk moontlik is, maar in die middetermyn vorentoe onafwendbaar is), sal dit ‘n gulde geleentheid vir die Afrikaner bied om op nasionale vlak soortgelyk te kan optree. Pleks daarvan om die Afrikaner af te kraak, sal politieke partye ywerig sy guns soek om te kan regeer.
6. Die jongste paleisrewolusie? Zuma onttroon vir Mbeki. Was dit veradelik gewees? Die geskiedenis sal leer.
Myns insiens moet die Afrikaner self sy eie lot vorentoe uitwerk, sonder toelating van inmenging of deelname van buitestanders in sy sake. Dis hoe die Boere Republieke tot stand gekom het. Die Boere het hul eie heil uitgewerk sonder toetrede van buitestanders. Die Afrikaner self moet besluit of hy voortdurend wil voortgaan om onderling te kibbel oor kleinlikhede en impotent vir altyd verdeeld te wil bly, en of hy self dit wil regkry om sy eie statutêre Afrikanerraad in die lewe te roep wat alle Afrikanerdenke onder een sentrale sambreel saam kan bring. Sodanige Raad moet buite die parlement deurgaans in belang van alle Afrikaners woonagtig binne en buite Suid-Afrika en Namibia optree. Die Afrikaner moet sodanige Raad as sy politieke en kulturele tuiste sien, ‘n Raad vir Afrikaners alleenlik. Die indiwiduele Afrikaner kan terselfdertyd nog steeds vir enige ander politieke party van sy keuse stem wat volgens hom die breë belang van die land dien.
Die Afrikaner moet voorts ook strewe om ekonomies onafhanklik van enige staatsinstelling of Anglo-Amerikaanse besighede te staan. Hy moet nooit weer homself in ‘n situasie bevind waar hy in groot getalle weer uit sy werk deur enige ander toekomstige Afrikaneronvriendelike regering of ekonomiese magsblok uitgesmyt word omrede hy Afrikaner is nie.
Die vloek van regstellende aksie het ‘n bedekte seën vir die Afrikaner geword. Die Afrikaner kom nou vir die eerste keer tot sy reg as entrepreneur. Waar die meerderheid Afrikaners voorheen in ‘n bank, ‘n staatsamp, vir Yskor, ondergronds in ‘n myn, vir Anglo American, ens. gewerk het, het ‘n verskuiwing plaasgevind as gevolg van regstellende aksie. Met vernuf word hy nou sy eie baas, skep sy eie inkomste, gebruik die swartes en swart besighede as front om staatskontrakte te bekom, ens.
Afrikaners moet nog net leer om mede werklose Afrikaners in diens te neem en op te lei as voorkeur alvorens hulle enigiemand anders in diens neem. Dit is veral in hierdie sfeer waar die Afrikanerraad beleid en rigting kan gee vir arm Afrikaneropheffing. Die huidige regering kla dat regstellende aksie in bestuursposisies nie veel aan blanke geledere gedoen het nie, wat onwaar is.
In 1994 het blankes 80% van staatinstelllings bestuursposisies beklee. Dit het gedaal tot 18%. Dit wil voorkom asof daar geen noemenswaardige verskil plaasgevind het nie omdat regstellende aksie blanke privaat besighede, veral Afrikanerbesighede, tot stand laat kom het. Sodanige instansies het hulle eie blanke bestuurspersoneel aangestel, ‘n situasie waaroor die gefrustreede regering weinig beheer het.
Dit is vir die Afrikaner belangrik om bondgenote te hê, maar trap versigtig vir die Zoeloe. Tradisioneel is die Zoeloe in die Engelse kamp en verkies Engels as taal. Min kan, of is selfs bereid om Afrikaans te praat of met Afrikaners sosiaal te wil verkeer. Ons het vele ander swart volke in Suid-Afrika wat wel Afrikaans magtig is en Afrikaners goedgesind is. Ons bondgenootskap moet eerder onderling met hulle verstewig word. My persoonlike ondervinding is dat dit die Zoeloe is wat volstrek weier om Afrikaans te praat. Die Zoeloe is wyd verspreid buite Natal, in ‘n oorwegende Afrikaanssprekende gebied.
16:42:29 Vandag se voorval waarin twee munisipale raadslede van die Vryheidsfront Plus uitgejaag is, gee blyke van 'n welkome aanvallende houding aan die kant van die Vryheidsfront Plus. Die DA se houding, daarenteen, verdien kritiek omdat dié party in die Groter Pretoriaraad (ons weier om die aaklige T-woord te sê) blykbaar wil hê dat die twee jong raadslede, Conrad Beyers en Cornelius Janse van Rensburg, dissiplinêr verhoor moet word omdat hulle dit gewaag het om ANC-lede en veral die helde wat hulle vereer "terroriste" te noem.
Was dit nie Nelson Mandela wat gesê het dat "sommige terroriste staatshoofde word" nie? Mandela en Moeammar Kadaffi is twee goeie voorbeelde van staatshoofde wat op een of ander stadium van hul politieke loopbane hulself tot terreur en geweld teen burgerlikes gewend het. Ten minste het Mandela nie gepoog om sy rol in die besluit om die Kerkstraatbom te plaas te ontken nie. Die benaming "terroris" pla hom kennelik ook nie.
Dis daarom moeilik om in te sien waarom die ANC-lede in Pretoria so onsteld raak as hulle terroriste genoem word, gegewe die vele mense in hul party wat in die verlede – en die hede, as mens Julius Malema in ag neem – terreur, intimidasie en geweld as praktiese politiek beskou het.
Die reaksie van die Vryheidsfront Plus-raadslede op die naamsveranderings wat vir historiese straatname in Pretoria beplan word, is ook heeltemal geregverdig. Die ANC in Pretoria is reeds jare lank besig met 'n uittartende houding jeens die inheemse Afrikanerbevolking van dié stad. Eers was dit die naam van die stad wat moes verander na die gedrogtelike "gespikkelde koei" of "plek van die aap" of wat dit ook al mag beteken. Nou is straatname in die oustad van Pretoria, wat die hart van die Afrikaner se republikeinse verlede verteenwoordig, in die visier van die magsbehepte ANC-raad.
Dat die ANC besig is met kulturele vandalisme en 'n vorm van sielkundige terreur jeens die mense wat grotendeels die salarisse van die munisipale diktators betaal, is gewis. Dat raadslede wat die Afrikanerbelang in die raad verteenwoordig dit in dié terme verwoord, is onvermydelik want hulle kiesers, asook die miljoene Afrikaners in Pretoria en elders verwag dit van hulle.
Terwyl die Vryheidsfront Plus in die onlangse verlede 'n mate van versigtigheid en diplomasie aan die dag gelê het, het die DA met sy meer aggressiewe benadering vele Afrikanerstemme gelok. Deur die onhoudbare aanvalle op Afrikaans en die Afrikaner in Pretoria vierkant te konfronteer, kan die party net veld wen.
17:35:59 FW de Klerk se verklaring dat Suid-Afrika hom op vele "suksesse" sedert 1994 kan roem, getuig van die wêreldvreemdheid wat dié politikus se bydrae tot die geskiedenis tot dusver gekenmerk het.
Watter "suksesse" sou dit wees? Die "sukses" van ongebreidelde geweldsmisdaad wat reeds die lewens van 500 000 mense geëis het? Of die "sukses" van omgekeerde rassisme in die vorm van transformasie en rassevoorkeure wat kundige blankes uit die land verdryf en ons jeug se kanse op universiteitsopleiding bederf?
Of verwys die voormalige president dalk na uitkomsgebaseerde onderwys en die algemene ineenstorting, veral in swart onderwys, waar linkse en polities korrekte figure soos Mamphele Ramphele en Wendy Luhabe reeds verklaar het dat die destydse Bantoe-onderwys hulle veel beter vir hul loopbane in die akademiese en sakewêrelde toegerus het?
Mnr. De Klerk het 'n eenpartystelsel nagelaat wat deur die radikale groep ballinge oorheers word aan wie hy holderstebolder oorgegee het. Na sy mening is dit seker ook 'n reuse-"sukses". Die huidige skommelinge in die regerende party kom neer op 'n kapteinskapsverwisseling aan boord van die Titanic.
Mnr. De Klerk se lafhartige oorgawe sonder om hoegenaamd enige van Suid-Afrika se politieke of historiese geskille op te los, het Suid-Afrika in die drukgang na 'n Zimbabwe geplaas. Hy het ook verraad teen sy eie mense gepleeg en ons hele toekoms in 'n kranksinnige waagstuk oor sy eie vermoëns om die 1994-verkiesing te wen, verwed.
Terwyl die Britse koerante wat oor sowel Lancaster-huis as Kemptonpark met sterre in hul oë oor "die koms van demokrasie na Suider-Afrika" berig het, deesdae die skrif aan die muur sien, is FW de Klerk nog besig om die Britse rympie van 1990 op te sê.
Indien die Afrikanervolk binne die volgende paar jaar finaal – soos die blanke Rhodesiërs – uit sy geboorteland verdryf word en daar as gevolg van die absurde grondhervorming hongersnood ontstaan, sal FW de Klerk persoonlik daaraan aandadig wees.
Het dit nie tyd geword dat De Klerk sy papegaairympies staak wat deesdae so anachronisties op die oor val nie?
Voordat hy hom roem op enige fiktiewe "suksesse" in die land, behoort hy sy eie – historiese en groteske – mislukking te erken.
Indien daar ooit rede was om te vermoed dat die VSA nie hulle leierskapsrol in die wêreld begryp nie, was gister se stemuitslag wat die hulppakket sou goedkeur om die wankelende finansiële stelsel te red, 'n goeie rede om te glo dat die reus nie opgewasse is nie.
Tydens die debat het kleinlikhede oor partyverskille geseëvier en Bush se besondere swak leierskap is uitgelig nadat sy pleidooie aan die Republikeine om die pakket goed te keur, met twee-derdes verwerp is. Terwyl die wêreld asem opgehou het vir Washington om die vallende kaartehuis te keer, het partypolitieke eiebelang oorheers.
Toe hy sien dat sy party sy versoeke ignoreer het hy die skuld op die Speaker, Nancy Pelosi, geplaas vir haar eensydige toespraak. Pelosi het al die stemme wat sy belowe het, gebring, maar dit was nie genoeg om die reddingsplan deur te dra nie.
Senator John McCain en Senator Barack Obama, die twee kandidate wat beplan om oor te neem, was nie eens naby Washington nie, en was soos ware akteurs besig om hulle persoonlike aansien elders te poleer sonder om daaraan te dink dat een van hulle die gevolge van die stemmery eersdaags sal moet behartig.
Nie een van die twee het blykbaar oor die aangeleentheid kommentaar gelewer nie. McCain wou nie reageer nie en het op sy vliegtuig geklim na Iowa sonder om met die media te praat. Obama het 'n paar woorde gesê maar sy ondersteuning vir die hulpplan was ten beste louwarm. Sy veldtogbestuur het opgemerk dat hy nie enige druk op Demokrate uitgeoefen het om die pakket heelhartig te steun nie.
In die laat tagtigerjare het die destydse Afrikaner-establishment wat uit die NP-Broederbond-Naspers-triade saamgestel was die Britse siening van Afrikapolitiek huidjie en muidjie oorgeneem.
Daarvolgens kan al die ekonomiese, etniese, politieke en ontwikkelingsprobleme op die vasteland opgelos word deur 'n stelsel van eenvoudige meerderheidsregering soos dié wat tans in Suid-Afrika geld.
Anders as wat die moderne sendelinge in Whitehall egter glo, het demokrasie tot dusver nie die wondermiddel vir Afrika geblyk te wees wat voorspel is nie. In die onlangse verlede het ons gesien hoe 'n demokratiese magstryd in Kenia en Zimbabwe tot konflik in beide lande gelei het. Voorheen was daar die Ivoorkus waar 'n verkiesing insgelyks tot burgeroorlog en die ineenstorting van die land se ekonomie gelei het.
Op 4 Augustus vanjaar het ons voorspel dat Zuma en die hofsaak teen hom 'n grondwetlike krisis gaan veroorsaak. Hoewel die korrupsiesaak teen hom voorlopig laat vaar is, het die magsentrum in die land reeds na die ANC-hoofkantoor in Luthuli-huis verskuif. Die land word reeds deur die nasionale uitvoerende komitee (NUK) van die ANC regeer, pleks van die kabinet en die parlement.
Trouens, hoewel die nuwe president wat vandag aangewys sal word Kgalema Motlanthe gaan wees, is die hele land daarvan bewus dat Jacob Zuma die werklike leier verteenwoordig met Motlanthe wat eenvoudig sy sitplek vir hom gaan warm hou.
Die verafrikanisering van Suid-Afrika vorder met rasse skrede, want die verval van die Westerse institusionele raamwerk terwille van mag wat rondom 'n persoon sentreer, is byna volkome. Demokrasie, net soos elders in Afrika, is besig om in ons land 'n opvoering of 'n siniese klug te word wat veronderstel is om Brittanje en Amerika of beleggers op die aandelebeurs te beïndruk, maar wat vir die mense van die land byna geen voordeel meer inhou nie.
In hul voortgesette naïwiteit is daar mense en instansies wat glo dat 'n skeuring in die ANC en die ontstaan van twee groot swart partye wat mekaar by die stembus beveg vir Suid-Afrika net vrede en voorspoed kan bring.
Die potensiaal vir onstabiliteit en 'n uiteindelike meedoënlose geveg wat tot onluste en wapengeweld aanleiding kan gee, gaan by dié mense verby. In die roes van "demokratisme" soos die Amerikaanse senator Pat Buchanan dit al bestempel het, sien hulle geensins die tekens van naderende spanning en die verval van demokratiese instellings raak nie.
By gewone Afrikaners heers daar reeds kommer – selfs vrees – oor die moontlikheid van 'n uitgerekte magstryd tussen die Mbeki- en Zuma-faksies wat uiteindelik deur massas ondersteuners op voetsoolvlak met geweld uitgespook gaan word.
'n Scenario soortgelyk aan dié van ander Afrika-"demokrasieë" soos die Ivoorkus, Kenia en Zimbabwe het in Suid-Afrika baie moontlik geword.
Dis dringend noodsaaklik dat Afrikaners moet hergroepeer en hulself moet organiseer ingeval geweld en wanorde tydens aanstaande jaar se verkiesing sou uitbreek.
Demokrasie, anders as wat Brittanje en haar napraters in die SA media voorhou, lei meer dikwels tot konflik in Afrika as wat dit blywende vrede en voorspoed veroorsaak.
Dat Suid-Afrika tans 'n spanningsvolle en eventueel rampspoedige tydvak betree, sal net wêreldvreemdes en veral Afrikavreemdes ontken.
10:55:50 Watter frappante ooreenkoms is daar nie tussen die sogenaamde onderhandelings in Harare 'n week gelede en dié in Kemptonpark in die vroeë negentigerjare nie!
Net soos FW de Klerk, het die Zimbabwiese opposisieleier Morgan Tsvangirai drome oor magsdeling gedroom en gemeen dat die ooreenkoms vir sy opponent 'n wesentlike kompromie beteken het.
Tans blyk dit helder dat Robert Mugabe steeds al die leisels in sy hande hou. Hy beheer steeds die weermag en polisiediens as voorsitter van die Nasionale Veiligheidsraad in Zimbabwe, soos elders hier berig word.
Ondanks sy 13 kabinetsposte en adjunkpresidentskap, beskik Tsvangirai grotendeels oor raadgewende magte terwyl Mugabe steeds die uitvoerende gesag monopoliseer.
Brittanje en die res van die internasionale gemeenskap is deur die oëverblindery in Zimbabwe gerusgestel en die land dra nou die stempel van "demokrasie" waaroor almal so begaan is.
Magsdeling bestaan nie in Afrika nie. Inteendeel, sover ons kan sien bestaan daar net verskillende grade van oorheersing en diktature op ons vasteland.
Die Zimbabwe-voorbeeld, asook Suid-Afrika waar die ANC 'n soortgelyke magsmonopolie as ZANU-PF geniet, toon aan ons dat ooreenkomste dikwels nie die papier werd is waarop dit geskryf is nie.
Die Harare-ooreenkoms van 2008 lyk reeds baie soos die grondwet wat by Kemptonpark bereik is. Woorde op papier kan nie 'n oppermagtige leier en sy guerillabeweging wat hom as politieke party voordoen aan bande lê nie.
Wel die onlangse gebeure met Zuma se vervolging bewys net hoe vol gate en vrot wet en orde in die land geword het.
Daar is nie meer n regstelsel nie, of daar is maar met 'n groot fasade om een persoon tot voordeel van 'n ander te vervolg.
Moordenaars en verkragters word beskerm, sekere "mense" word beskerm terwyl slagoffers in die tronk beland net omdat hulle hulself verdedig het teen plaasaanvallers, rowers of inbrekers.
Ons sal onsself moet verdedig, kom wat wil.
