Rubrieke Archives - Page 169 of 214

Ons eie Muur van Herinnering byna voltooi

Etlike maande gelede was daar heelwat polemiek oor die sogenaamde muur van herinnering wat die departement van kuns en kultuur by Fort Klapperkop laat oprig het. Die name van terroriste asook hul handlangers soos Kubane en Russe wat in Angola en Suid-Wesafrika in gevegte teen die SAW omgekom het, is daarop aangebring. Die name van Boeresoldate wat in die Anglo-Boere Oorlog gesneuwel het, is egter wel op die muur aangebring.

Lede van die SAW, wat vandag as die "vyand van die mense" beskou word, is doelbewus weggelaat. Dit het baie ontsteltenis by sommige instansies veroorsaak, maar die uiteinde van die saak was dat ons eie Muur van Herinnering nou by die Voortrekkermonument opgerig word.

Genl Gert Opperman het verlede jaar soos volg berig: "Die muur word ongeveer 100 m ten weste van die VTM aan die binnekant van die ringpad om die VTM geplaas, waar dit 'n logiese geheel vorm met, maar heeltemal afsonderlik staan van die Erfenissentrum en die VTM-Gedenktuin. Dit word geplaas in die gedeelte wat as deel van die VTM se makrobeplanning goedgekeur is as 'n Tuin van Standbeelde, wat eers later verder ontwikkel sal word."

Dit is só geplaas dat dit glad nie inmeng met die VTM nie. Trouens, dit is agv groot bome bykans nie moontlik om die VTM te sien vanaf die plek waar die Muur opgerig gaan word nie.

Die Muur word ontwerp deur MEG Argitekte, die kasteel word as embleem daarin vervat en dit sal ook voorsiening maak vir 'n vlam van herinnering.

Alhoewel daar in die onmiddellike omgewing voorsiening gemaak sal word vir .n standbeeld wat later aanvullend opgerig sou kon word, vorm dit nie deel van die aanvanklike ontwerp en beplanning nie.

Daar sal voldoende ruimte wees vir herdenkingsgeleenthede, alhoewel dit eerder as besoekpunt vir besoekers aan die VTM en nie net vir herdenkingsgeleenthede nie, gebruik sal word.

Oprigting en koste

Ons het reeds die granietpanele gratis bekom en die gravering sal ook gratis vir ons gedoen word. Die basiese grondwerk word ook gratis vir ons gedoen.

Die fisiese oprigting, afronding en landskapering sal deur die VTM uit eie vermoë gedoen word en die vlak van afwerking sal minstens net so goed soos díé van die VTM- (Nis-)Gedenktuin wees.

Daar sal fondse ingesamel moet word ten einde die publiek die geleentheid te gee om betrokke te raak en om te verseker dat geen staats- of VTM-fondse daarvoor aangewend word nie.

In 'n opvolgverslag berig generaal Gert opperman vandag soos volg:

"…ons vorder baie goed met die oprigting van die Muur van Herinnering vir die afgestorwe lede van die SA Weermag. Die grondwerke is afgehandel, die fondasies word tans gegrawe en die beton sal vroeg volgende week gegooi word, waarna die bou van die muur sal begin.

Daar word ook baie goed gevorder met die bywerking van die naamlys wat op die Muur sal verskyn. Die granietpanele sal teen einde September 2009 gereed wees en ons behoort op 18 Oktober gereed te wees om die Muur in te huldig.

Ons het reeds net meer as R105 000,00 in kontantbydraes vir die muur ontvang, asook by 'n R100 000,00 se skenkings in terme van goedere en arbeid. Ons benodig daarbenewens nog ongeveer R90 000,00 in die vorm van kontantbydraes, om te verseker dat ons nie van belastingbetalers- of VTM-fondse daarvoor gebruik maak nie."

Geen keuse meer buiten emigrasie nie?

Die ware mag in Suid-Afrika, die kommuniste en die vakbonde, staan op die punt om die Suid-Afrikaanse IT-industrie te vernietig. Byna soos die ANC daarin geslaag het om Eskom binne slegs 14 jaar op sy knieë te dwing.

Cosatu en sy trawante binne die ANC-bewind wil die praktyk bekend as "outsourcing" onwettig maak. "Outsourcing" bestaan vir 'n baie goeie rede: Min maatskappye of organisasies kan die luukse bekostig om duur IT-kundigheid permanent in diens te hou, bloot om korttermynprojekte te implementeer nie. Sulke organisasies sal dan tipies sulke kundigheid huur by maatskappye wat spesialispersoneel kan verskaf op 'n korttermyn en kontrakgrondslag.

Hierdie maatskappye staan bekend as arbeidsmakelaars. Daar is arbeidsmakelaars in ander bedrywe ook. Die konstruksiebedryf is een voorbeeld.

Cosatu hou egter glad nie van die gedagte van arbeidsmakelaars nie, vir die mees siniese rede denkbaar: Cosatu se ledetal, diegene met permanente betrekkings, is besig om te krimp. Arbeidsmakelaars sorg dat baie potensiële Cosatu-lede eerder vir arbeidsmakelaars gaan werk. Met groot ironie is diegene wat vir arbeidsmakelaars werk, se lone dikwels hoër as permanente werknemers s’n.

Die uiteinde van die beplande wetgewing kan slegs een gevolg hê vir die IT-bedryf: organisasies sal gedwing word om hul projekte aan buitelandse maatskappye te gee, tipies dié in Indië. Sodoende sal die ganse plaaslike IT-bedryf in duie stort: selfs groot maatskappye soos Business Connection sal hul deure moet sluit of hul operasies drasties moet afskaal.

Tienduisende IT-kundiges sal dus op straat sit. Ek sal een van diegene wees wat regstreeks hierdeur geraak word. Watter ander keuse het mense soos ek, buiten om vir ons 'n pos oorsee te gaan soek?

Kennelik is bostaande nie 'n nadeel in die oë van Cosatu nie – hulle sal geen traan stort oor nóg 'n paar tienduisende blanke gesinne wat die pad vat na Perth of Londen nie. Dit is inteendeel waarskynlik juis 'n bedekte doelwit van die voorgestelde wetgewing: die versnelde gedwonge emigrasie van blankes.

Soos die meeste van die optredes van die onwelriekende en onheilige alliansie van die kommuniste, vakbonde en die ANC-bewind, is dié egter 'n uiters kortsigtige en inderdaad 'n fundamenteel onnosele stap. Ek onderhou dmv my belastinggeld tientalle swartes in die vorm van kindertoelaas, ongeskiktheidstoelaes, behuising, opvoeding en gesondheidssorg.

Word Suid-Afrikaanse organisasies egter gedwing om hul IT-projekte in Moembaai te laat implementeer, en moet ek noodwendig my brood elders gaan verdien, gaan my belastingbydraes verlore. Tata en Wipro se winste styg bes moontlik as 'n gevolg, maar dis nie tot voordeel van die miljoene hulpbehoewendes in Suid-Afrika nie.

Gegewe optredes soos hierdie een, is ek ek bevrees dat die IT-sektor slegs een deel van die Suid-Afrikaanse ekonomie se kaartehuis is wat op die punt staan om ineen te tuimel. Gaan ons in die toekoms 'n Suid-Afrika sien wat teruggeval het na 'n pre-koloniale, pre-beskaafde toestand, met miljoene in uiterste ellende, en slegs die myne as eilandjies van produksie in 'n see van anargie?

игра для дивчат

Rapport en Afrikaans se joernalistieke krisis

Die afgelope naweek het Rapport bekendgemaak dat hy sy internetuitgawe later beskikbaar stel in 'n poging om vas te stel of die sirkulasie van die koerant se papieruitgawe deur die aanlynweergawe beïnvloed word.

Ook is die koerant se internetlesers in 'n opname gevra of hulle bereid sou wees "om vir Rapport se aanlyn-inhoud te betaal". Agt-en-tagtig persent van die aanlynlesers het egter geantwoord dat hulle nie bereid is om te betaal nie.

As ek eerlik moet wees, sal ek ook nie vir Rapport betaal nie, hetsy op papier, hetsy op my rekenaarskerm. Benewens sensasionele berigte oor Steve Hofmeyr se owerspel en foto's van Saterdag se rugby, bevat Rapport geen nuus wat my as opgevoede Afrikanerleser interesseer nie.

Dan praat ek nie eens van die koerant se redaksionele kommentaar in die vorm van hoofartikels en rubriekskrywers nie. Daar is die Snotkop Jan-Jan Joubert wat eers 'n Mbeki-bewonderaar was en deesdae 'n soort adolessente aanbidding vir Helen Zille koester. Die goue draad van Snotkop Joubert se oppervlakkige, onintelligente menings is egter sy afkeer van alles wat van die Afrikaner is: ons geskiedenis, Standaardafrikaans, die gedagte dat ons oor taal-, kultuur- of minderheidsregte mag beskik.

'n Ander weeklikse rubriekskrywer in Rapport is Daggakop Kombuis. Onlangs het ek al menige artikel gelees waarin daar beweer word dat blootstelling aan dagga en ander dwelms permanente breinskade tot gevolg het. Daar is 'n soort ligsinnigheid omtrent hom wat spreek van 'n verwronge werklikheidsbesef. Hoe meer geweldsmisdaad daar in Suid-Afrika gepleeg word en hoe meer ons infrastruktuur in duie stort, hoe meer juig Koos Kombuis oor "demokrasie" en "vryheid". Vir hom is daar geen verskil tussen 'n rockkonsert en 'n verkiesing nie; albei is vorme van massavermaak wat met 'n bottel Tassenberg geniet kan word. Dat Rapport hoegenaamd kans sien om Koos Kombuis as 'n politieke kommentator aan te bied, toon dat die koerant insgelyks sy kontak met die werklikheid kwyt is.

Asof 'n Snotkop en 'n Daggakop nie genoeg is nie, vergas Rapport ons ook op die halfgebakte skrywes van die Warkop Andries (alias Roof) Bezuidenhout. Benewens rocksanger, is Roof ook dosent of navorser aan Wits in 'n geesteswetenskaplike dissipline. As iemand wat self aan Wits gestudeer het in die dae toe daar nog toelatingsvereistes was, kan ek getuig van die mate waartoe die geesteswetenskappe in daardie tyd reeds gerysmier is deur 'n bonte versameling malles wat onder die vaandels van Marxisme, Feminisme en Afrikanisme die res van die samelewing as boos beskou het. Wits het nooit die ineenstorting van die Berlynse muur oorkom nie en sedertdien gryp die toenemend gehawende groepie sosioloë, politieke wetenskaplikes en literatore aan daardie universiteit na al hoe meer vergesogte teorieë en linkse clichés wat Robert Mugage na 'n groot wysgeer laat voorkom. Roof voel hom vir seker tuis by Wits en tussen die blaaie van Rapport waar hy, die Warkop, geredelik saam met Snotkop en Daggakop deelneem aan allerlei klagtes en beledigings teen die normale, heteroseksuele en boonop blanke Afrikaner wat die meerderheid van Rapport se lesers verteenwoordig.

Dan is daar nog, les bes, Jakes Gerwel, wat al odes aan die Kommunistiese Party in Rapport geskryf het en blykbaar letterlik in trane uitgebars het toe die skare vanuit Oos-Berlyn in 1989 oor die Glienickebrug gestroom het sonder dat die destydse Oos-Duitse muurskieters op hulle geskiet het om hulle in hul werkersparadys gevange te hou. Ek sou Jakes Gerwel seker Kroeskop kon noem, maar netnou word ek van rassisme beskuldig. Noem hom dan maar eerder Rooikop, wat nie die kleur van sy hare uitdruk nie, maar wel sy matelose bewondering vir alles wat met die SAKP en ANC te make het. Trouens, elkeen van sy stukke kommentaar in Rapport gaan gewoonlik oor een of ander figuur in die SAKP of ANC wat ons eer en agting verdien. Waarskynlik is hy die enigste kaartdraende lid van die ANC wat sowel 'n aanhanger van Thabo Mbeki as Jacob Zuma is, want hy koester 'n kinderlike bewondering vir albei. Hy is ook alewig besig met "nasiebou" en om alles in dié droewe land goed te praat. Elke donker wolk het sy silwer randjie en as jy gister in jou huis aangeval is of daar is ontlasting in Sannieshof se drinkwater, onthou net: dis 'n voorreg om deur die groot leiers van die ANC en SAKP regeer te word.

Voeg hierby nog Christi van der Westhuizen, Mad Max du Preez en ander Afrikanerhaters wat meer of minder gereeld in Rapport hul ekstremistiese menings lug en dis duidelik dat die koerant oor 'n doodswens beskik, ten minste wat sy sirkulasie betref. Sedert die heengaan van die ewe ultralinkse Insig, swerf 'n bepaalde groepie Kaapse joernaliste egter van een Afrikaanse publikasie na die ander rond op soek na nog 'n platform van waar hulle die Afrikanerpubliek kan beledig en slegsê.

Volgens Chris Louw beskik Harald Pakendorf oor die onderskeiding dat hy nie minder as vier Afrikaanse koerante "toegemaak het" nie. Liza Albrecht, die redaktrise van Rapport, is duidelik van plan om Pakendorf se rekord te oortref en vermoedelik daal die sirkulasie van die grootste en enigste Afrikaanse Sondagkoerant reeds. Albrecht het haar tande geslyp by die bylaag "By" waar Max du Preez, Christi van der Westhuizen en enigeen wat van Karl Marx, Andrea Dworkin en Carlos die Jakkals hou, welkom is om die kolomme vol te maak. Die voordeel van "By" is natuurlik dat kopers van Beeld, Die Burger en Volksblad dit as 'n bylaag ontvang en dus maar verlief met die inhoud moet neem. Niemand sal 'n sent daarvoor betaal nie.

Eintlik kan mens nie sê dat Liza Albrecht "uit voeling" met haar lesers is nie. Sy weet min of meer waarvan hulle hou – en gee hulle presies die teenoorgestelde. Die aanslag van Rapport – en van By – is dat Snotkop, Daggakop, Warkop, Rooikop en al die ander -koppe oor 'n soort vrypas beskik om die Afrikanerlesers van dié publikasies week vir week te beskuldig, af te kraak en te demoraliseer. Enigiemand wat homself 'n Afrikaner noem, is per definisie 'n rassis en elkeen wat van skoon drinkwater hou, is 'n Nazi wat nie die noodsaak vir diversiteit en transformasie wil erken nie.

Toevallig sien ek so pas raak dat Liza Albrecht oor 'n Twitter-profiel beskik. Ja, reg geraai, sy beskryf haarself, nogal in die Rooitaal, as: "I'm the editor of an Afrikaans newspaper in South Africa." Ene Jannie Momberg, redakteur van News24, 'n volgeling van haar op Twitter, het beswaar teen die gebruik van blankes met blonde hare op die Vryheidsfront Plus se verkiesingsplakkate.

Ek vermoed Liza Albrecht het ook 'n beswaar teen die ras en haarkleur, asook taalvoorkeur, van haar lesers. Vandaar haar veldtog om Rapport te herposisioneer as 'n byderwetse, linkse, regstellende-aksiekoerant wat iewers in die toekoms met City Press gaan saamsmelt om net in Engels te verskyn.

Liza Albrecht en haar medejoernaliste – of eerder: -propagandiste – sal seker altyd werk hê. Immers is hulle konformiste wat bloot die heersende ideologie wat vanaf die ANC-beheerde SAUK se kassie uitgebasuin word, aanhang en in Afrikaans aan die dom Boere wat steeds aanhou om Afrikaanse koerante te koop, opdis. As Rapport weens sy grondige minagting vir sy eie Afrikanerlesers ophou bestaan, sal Albrecht vir News24, City Press of enige ander publikasie in die Naspersstal gaan werk.

Die tragedie vir Afrikaans lê daarin dat dít wat vir die "editor of an Afrikaans newspaper in South Africa" net nog 'n werk is, waarskynlik vir die voortbestaan van ons taal, selfs ons fisieke voortbestaan in dié land, van wesentlike belang is.

Die internet gaan in die nabye toekoms die leemte vul wat deur kwynende Afrikaanse koerante soos Rapport gelaat gaan word. Allerlei "alternatiewe Afrikaanse media" wat grotendeels aan die dwangbuis van politieke korrektheid en konformisme ontkom, bestaan reeds op die wêreldwye web. Maar vir die afsienbare toekoms gaan daar steeds mense wees wat, hetsy nie oor rekenaars beskik nie, hetsy verkies om hul nuus op papier te lees.

Ek kan voorsien dat, soos wat publikasies soos Rapport saam met hul ANC-ideologie oor die afgrond stort, ons ook met omsigtigheid alternatiewe op papier gaan skep. Daar bestaan allerlei streeks-, gemeenskaps- en partykoerante in Afrikaans wat met 'n bietjie verbeelding gekonsolideer kan word om 'n alternatief vir Rapport in gedrukte vorm te bied.

In so 'n geval sal die heengaan van Rapport, jou anti-Afrikanerkoerant op 'n Sondag, geen tragedie vir ons taal wees nie, maar eerder 'n bevryding.

Intussen het ons by praag.co.za, wat grotendeels 'n vrywillige inernetpublikasie is, besluit om ten minste elke Sondagoggend ook 'n uitgawe aan lesers te bied wat finaal genoeg van die Rapportkoppe gehad het.

Lewer kommentaar op dié rubriek op Dan Roodt se woernaal.

Фильчаков

Mzanzi-simbole

Hiermee reageer ek op Hennie van der Walt se skrywe oor die kwessie van die volkslied en vlag. Oor die NSA-vlag sê hy:

"Ek het weer 'n broertjie dood aan die nasionale vlag. Dit het 'n pragtige ontwerp; 'n gulde geleentheid het egter verbygegaan om nasiebou te bevorder indien die huidige rooi baan in die vlag oranje van kleur was. Indien daar 'n nuwe volkslied sou kom, moet die vlagkwessie ook aandag geniet."

Ek stem saam met hom oor beide die vlag en die volkslied, maar nie om dieselfde redes nie. Ten eerste sou ek verkies dat "Nkosi Sikelel' iAfrika" die ekslusiewe volkslied van die Mzanzi-staat word, aangesien die onheilige huwelik met hierdie terroristeliedjie ons lieflike "Die Stem" brutaal verkrag.

Wat die NSA-vlag betref, sou ek verkies dat die ANC-vlag die amptelike vlag word, want die Mzanzi-staat is bowenal 'n ANC- eenpartystaat en so 'n simbool sal 'n eerliker weergawe van die waarheid wees. Van der Walt reken ook dat die rooi in die die Jockey- (onderbroek-)vlag van Mzanzi met oranje vervang moet word. Nie net sal dit heraldies ten hemele skree, soos die ganse gebroedsel wat hierdie vlag reeds is nie, maar dit sal weereens 'n totale mismaking en vernedering van 'n lofryke Afrikaner- em Dietse simbool, naamlik die kleur oranje, wees. Gelukkig het die ANC 'n kleintjie dood aan enigiets oranje en sal dit dus nooit gebeur nie.

Afrikaners soos Van der Walt moet besef dat die Reënboognasie finaal misluk het. Om aan te hou met opregte pogings van versoening blyk 'n ekslusiewe Afrikaneroefening te wees. Dit het nou reeds die punt bereik waar sulke pogings nie net die reeds skreiende beskaming van ons volk in hierdie swart rassebestel verdiep nie, maar waar dit ook skree van desperate witvoetjie soek by 'n regime wat ons ten diepste verag. Wil ons werklik aanhou om onself so te verneder? Het ons geen trots nie?

Hierdie is dieselfde debat as die sogenaamde "Vryheidsmuur" wat die naam van elke terroris wat die ANC-bende in hul sg. "stryd" verloor het, vertoon. Dank die Vader die ANC wou nie gestorwe lede van die SAW se name daarop aanbring nie. Dit sou 'n totale belediging wees om ons eerbare jong Afrikanersoldate se name op die ANC se grafittimuur te plaas.

Gelukkig gaan ons helde se name nou eerbaar op 'n muur by die Voortrekkermonument vertoon word. Daar kon seker nie 'n meer paslike toedrag van sake wees nie. Dit was egter hoogs vernederend hoe die Afrikanerbond, Solidariteit en ander Afrikanersentriste en links-sentriste by die ANC gesmeek het dat ons helde ook op die ANC se skandmuur moes verskyn.

Afrikaners moet trots raak op hul eie simbole en ophou om aan Mzanzi-simbole lof toe te swaai. Ons eie simbole is heraldies verhewe bo die Mzanzi-mismaaksels en beskik oor 'n ryke en trotse geskiedenis. Dit is om hierdie rede dat ons by Perspektief aktief die Afrikanervlag, wat reeds wyd aanklank geniet, en wat heraldies die mees volledige Afrikanersimbool is, as ons volk se nasionale vlag bevorder.

Calvyn se invloed op Afrikaners: voor -en nadele

Na aanleiding van JK Bosch se insiggewende skrywe oor Calvyn wil ek die volgende stuiwer in die armbeurs gooi.

Dit stuit inderdaad teen die bors dat Calvyn deur Naspers ook deesdae nie erken word vir die positiewe ontwikkelinge wat hy tot stand gebring het nie. Calvyn en Luther was denkers van hul tydsgees, en daar is eintlik weinig verskil tussen hierdie twee here.

Calvyn was egter meer gesteld op die idee dat 'n mens se lot voorafbepaal is as Luther. Calvyn het ook die nadruk gelê op harde werk, nie soseer as 'n middel tot 'n hoër doel nie, maar as 'n resultaat van 'n vroom gewete.

My verblyf in Nederland het my oortuig dat die Nederlanders na soveel eeue nog steeds oer-Calvinisties is, miskien nie op godsdienstige gebied nie, maar wel op sekulêre gebied. Jy mag nie te veel werk nie, maar ook nie te min nie. Jy mag nie te veel verdien nie maar ook nie te min nie. Jy mag jouself nie te uitspattig gedra nie, maar ook nie te min nie; en alles in Nederland wys daarop dat jy gestraf kan word vir onsinnige vergrype.

Afrikaners is ook Calvinistiese mense, maar pas hul Calvinisme anders toe as die Nederlanders. Calvyn se leerstellings in Suid-Afrika is hoofsaaklik beperk tot die kerk en – miskien deesdae tot 'n mindere mate – seksualiteit. Afrikaners se Calvinisme is grotendeels geïnternaliseer terwyl Nederland se Calvinisme geëksternaliseer is in allerlei staatsapparate en burokrasieë.

Die groot voordeel van Calvyn se leerstellings is die onbaatsugtige werksetiek wat hy voorgestaan het. Hy het juis geleef in die periode toe die handel die kerk begin verbystreef het, die keiser se mag groter geword het, en die pous juis mag ingeboet het. Tydens die Middeleeue was handel slegs gedryf om in mense se basiese behoeftes te voorsien. Die res van die tyd het bestaan in toewyding tot God. Met die handelsgees wat die Reformasie begin inlui het, het die Rooms Katolieke kerk geen wesentlike antwoord gehad om die nuwe tydsgees te beantwoord nie. Luther en Calvyn het juis die tydsgees verwoord en die middelklas op daardie stadium se gedagtes en angste beantwoord.

Albei hierdie denkers het 'n vorm van oorgawe aan God bepleit want slegs Hy weet wie gered gaan word. Veral Luther het gepleit vir 'n absolute oorgawe, want oorgawe is die ware weg na saligheid. Dit was – veral in Luther se geval – as ongoddelik beskou om in opstand te kom en die heersende orde omver te werp. Calvyn het ten minste harde werk bepleit tesame met oorgawe.

Die groot nadeel van Calvinisme is juis hierdie oorgawe-mentaliteit. Ek vermoed dat dit grotendeels verklaar waarom Afrikaners nie hierdie ANC/kommunistiese rampokkerstaat behoorlik durf te trotseer nie. Daar is op hierdie stadium ongetwyfeld bittermin Afrikaners wat tevrede is met die ANC, maar desondanks tolereer hulle die ANC se gesag. Afrikaners protesteer nouliks en Afrikaanse politieke partye boesem weinig respek in by hul vyande.

Dit is een van daardie tragiese ironieë dat dieselfde Calvinisme wat die Afrikaners op 'n hoër welvaartspeil gebring het, dieselfde rede is waarom hulle nou ten onder gaan. Ons moet bewus wees dat Calvinisme sowel 'n vriendskaplike as vyandige werking het op Afrikaners. Met vyandig bedoel ek juis dat Calvyn se oorgawe juis die volksmoord op Afrikaners verder in die hand werk.

Wat doen ons as die staat ons grootste vyand is? Ek dink nie dat Calvyn daar 'n antwoord op het nie. Wie kan ons help daarmee?

вектор 5

Nuwe Tuks-rektor sit rasseoorheersing oor Afrikaners voort

Hoewel die bruin bevolking van Suid-Afrika oor die laagste deelname aan tersiêre onderrig beskik, is hul besetting van rektorsposte die hoogste, veral as dit by voorheen Afrikaanse universiteite kom. Met die aanstelling van prof. Cheryl de la Rey as rektor van die UP, beskik vier uit die vyf "histories Afrikaanse universiteite" oor bruin of kleurlingrektore.

Indien enigiemand nog daaroor getwyfel het of daar rassekwotas by die aanstelling van rektore geld, kan hy of sy maar gerus wees: daar ís rassekwotas.

Blykbaar word 97% van alle akademiese publikasies in Suid-Afrika deur blankes geproduseer en meer as die helfte daarvan deur blanke mans. Geen blanke man kwalifiseer egter meer om as rektor van 'n Afrikaanse universiteit aangestel te word nie en veral geen blanke Afrikanerman nie. In dié opsig moet dr. Theuns Eloff van die Noordwes-universiteit seker besef dat hy 'n volslae anomalie binne die "nuwe orde" verteenwoordig en waarskynlik eersdaags op grond van sy ras van sy pos onthef sal word of andersins net nie weer 'n aanstelling sal verkry nie.

Afgesien van Nazi-Duitsland waar Jode nie universiteitsposte mag beklee het nie, is daar geen voorbeeld in die moderne geskiedenis van 'n rassebeleid en veral 'n diskriminerende rassebeleid wat so konsekwent teen 'n bepaalde etniese groep gevoer is soos tans teen Afrikaners geskied nie.

In dié opsig is die grappies wat sowel Beeld as RSG oor die nuwe rektor se van gevoer het, as sou sy 'n "De la Rey wees wat die Tukkies kom lei", in swak smaak en kwetsend vir baie Afrikaners wat nog waarde aan hul geskiedenis en hul helde heg.

Hoewel Cheryl de la Rey 'n van geërf het, het sy reeds tydens haar RSG-onderhoud duidelik gemaak dat sy verkies om Engels te praat en dus van geen Afrikaanse of Boeresentiment verdink kan word nie.

Prof. De la Rey, indien u geen sin vir taaletiket het nie: om op die nasionale Afrikaanse stasie Engels te praat terwyl u kennelik Afrikaans magtig is, sy dit dan vir u 'n tweede of derde taal, verteenwoordig vir ons almal 'n growwe belediging en is in die konteks uiters ongepoets. Dit voorspel niks goeds vir u vrome voornemens om sogenaamde "meertaligheid te bevorder" – wat in die SA konteks al 'n sinoniem vir verengelsing geword het – en om reg aan Afrikaans aan Tukkies te laat geskied nie.

Op sy beste sit die aanstelling van "die swart vrou" Cheryl de la Rey die aftakeling van alles wat Afrikaans is en deur Afrikaners in die land opgebou is, voort, want uit haar houding blyk reeds dat sy die status quo van onafwendbare verengelsing gaan handhaaf. Op sy slegste, het ons hier net nog 'n akademiese voorbeeld van etniese en rasseoorheersing waarmee Afrikaners in dié bose, onregverdige en rassistiese bestel vir lief moet neem.

Ons moet ook onthou dat Cheryl de la Rey 'n lang verbintenis met sowel die Universiteit van Natal as die Universiteit van Kaapstad het, twee universiteite wat reeds dekades lank met 'n volgehoue veldtog van Afrikanerhaat besig is en as't ware die akademiese sentra van die huidige etniese suiweringsveldtog teen Afrikaans en Afrikaners verteenwoordig. Akademici in die algemeen is tropdiere en aartskonformiste. Heel waarskynlik dink Cheryl de la Rey nie veel anders as haar kollegas aan dié twee universiteite nie.

Die Vryheidsfront Plus se jeugtak op die kampus sal daarom dié nuwe rektor met 'n arendsoog moet dophou. Slegs voortgesette waaksaamheid en stryd sal Afrikaans nog hoegenaamd op die kampus laat oorleef. 'n Revolusie sal egter nodig wees om Afrikaans hoegenaamd weer vryheid en gelykheid te gee, dít wat taalgemeenskappe elders ter wêreld as vanselfsprekend aanvaar.

Veral moet Afrikaners nie so naïef wees om te dink dat die mooipraatjies oor "meertaligheid" enigiets anders as voortgesette verengelsing en die verdrukking van Afrikaans beteken nie.

Wil u kommentaar hierop lewer? Gaan na Dan Roodt se woernaal waar 'n kommentaarfunksie beskikbaar is.

bridal tiara headband топкарго отзывы

Die tweede gedenkmuur

‘n Aantal jare was daar groot omstredenheid toe die ANC sy sogenaamde “Vryheidspark” in Pretoria opgerig het. Die

Vryheidspark se muur van herinnering het die ANC se “helde” van sy sogenaamde vryheidsstryd gedenk.

Hierdie sogenaamde helde was uiteraard niks van die aard nie. In werklikheid was hulle ‘n besmetting van boewe, terreursaaiers en kriminele skuim; moordenaars van onskuldige mense wat nie eens een vierkante sentimeter grondgebied militêr kon bevry nie. Op die ANC se muur van herinnering is daar ook die name van Kubaanse aggressors, wat hul bewind se Marxistiese ideologie op Afrika wou kom afdwing het. Daar was egter diegene in blanke geledere wat ontsteld was omdat gestorwe blanke soldate en dienspligtiges se name nie ook op die ANC se skandmuur sou verskyn nie.

Ek was nie een van hulle nie.

Ek het inteendeel die besluit van die ANC heelhartig gesteun. Dit sou vir my as voormalige dienspligtige ‘n uiterste klap in die gesig gewees het om op enige manier geassosieer te word met die ANC se sogenaamde helde. Dit sou ‘n onreg teenoor my gevalle mede-soldate gewees het om ‘n muur te moes deel met die ANC se sogenaamde helde.

Ek verwelkom daarom met groot blydskap die besluit om ‘n muur van herinnering by die Voortrekkermonument op te rig. Anders as Beeld, wat steeds die uitgediende evangelie van ‘n sogenaamde reënboognasie probeer predik. Beeld is opgeklits omdat daar nou twee mure gaan wees, maar dit spreek slegs van hoe uit voeling Naspers met die werklikheid is.

Die twee mure se simboliek strek uiteraard veel verder as blote aparte monumente aan enersyds soldate en andersyds die plaag wat eersgenoemde moes beheer. Dit spreek ook luidkeels van die volslae mislukking van die reënboognasie, ‘n links-liberale versugting na iets wat fundamenteel onwerkbaar en gedoem was. Die simboliek van die ligging van die tweede gedenkmuur, by die Voortrekkermonument, is insgelyks diepgaande.

Ek meen dat die ANC, interessant genoeg, geen beswaar sou hê teen die aparte gedenkmure nie. Dit is ‘n voldonge feit dat die ANC steeds Thabo Mbeki se twee-nasies siening aankleef. Tweedeklasburgerskap vir blankes, en die gevolglike skeiding van Suid-Afrika in ten minste twee volke, swart aan die een kant en Afrikaners en ander blankes aan die ander kant, is inderdaad ANC-beleid. Praktyke soos regstellende aksie, die veldtog teen Afrikaanse skole en kultuur en die uitwissing van blankes se geskiedenis is ‘n blote praktiese vergestalting van hierdie ideologie.

Die aparte gedenkmuur by die Voortrekkermonument is derhalwe ‘n baie welkome verwikkeling, wat ‘n terugkeer na realisme oor die wenslikheid van skeiding tussen volke verteenwoordig. Mag dit die voorspel wees tot selfs ‘n groter skeiding tussen die volke wat die geografiese streek Suid-Afrika bewoon.

Фильчаков прокурор

Tutu se ‘morele’ dilemma

Op IOL nuus verskyn onlangs almal se gunsteling pseudo-Engelse aartsbiskop, en hy begin nou ernstig vrae te vra of die

"struggle" die moeite werd was, gegewe die verval waarin SA tans verkeer.

Die Uwe het sy misnoë uitgespreek tydens 'n gedenklesing vir twee Umkontho we Sizwe strydmakkers, Coline Williams en Robbie Waterwich wat twintig jaar gelede in die stryd omgekom het. Williams en Waterwich was oppad om 'n kleefmyn te plant iewers tussen Athlone se magistraatshof en polisiestasie toe hulle in 'n oomblik van onversigtigheid die bom in hul hande laat ontplof het.

En waarom wou hulle die bom plant? Omdat hulle geprotesteer het teen kiesersregistrasie voor die algemene verkiesing. Soos met die geval van Pawlik Morozof het die ANC hierdie aksie gekaap om 'n paar nuwe kitsmartelaars in die lewe te roep.

Die ironie van hierdie gedenklesing het my behoorlik van my wysie gebring. Kiesersregistrasie, daardie een stap na hul vryheid, was vir hulle 'n bron van onvrede, tot soverre mate dat terreurtaktieke beskou was as 'n geskikte middel hierteen. Dat daar selfs 'n gedenklesing bestaan vir hierdie graad van onnoselheid – sowel die oorsaak as uitvoering daarvan – behoort vir Tutu seker 'n verklaring te wees waarom SA tans in hierdie Hobbesiaanse "Oorlog van almal teen almal verkeer"; 'n oorlog wat steeds meer rewolusionêre energie begin kry.

Die Groot Inkwisiteur van die Afrikaner het blykbaar nie sy mede-Nobelpryswenner Albert Camus gelees nie, daardie wit Algerynse onafhanklikheidstryder wat in sy baanbrekende werk L'homme revolte gestel het dat rewolusie byna altyd tot 'n versterking van staatsmag gelei het, en in feite sy eie doel verraai.

Inderdaad sou ek Tutu graag dieselfde vraag wou stel: was dit die moeite werd om so haatlik teenoor Afrikaners op te tree bloot omdat hulle beter geweet het hoe Afrika-bevryding daar uitsien? Was die Swart Gevaar en Rooi Gevaar werklik irrasionele drogbeelde van die NP se propagandamasjien? Is Tutu bereid om die hand in eie boesem te steek en toe te gee dat die vorige regering – ondanks al sy baie swakhede – te kampe gehad het met hierdie allesverslindende monster van tribale samehorigheid wat elders in Afrika 'n dodetal van ongeveer vyf Holocausts opgelewer het die afgelope veertig jaar?

Tydens die Waarheidskommissieverhore het Tutu voor in die koor gesing om elke bietjie goedwilligheid van die vorige bedeling af te maak as onbelangrik. Sy onsinnige uitdrukking hiervoor was dat 'n slegte boom geen goeie vrugte kan dra nie. 'n Mens wonder nou of die huidige boom wat hy gehelp plant het so fantasties goed is.

Desondanks ploeter hy voort en probeer sy bes om hierdie huidige koers wat hy ingeslaan het aan te hou. Een van die aanwesiges by hierdie lesing was Trevor Manuel wat in sy openingsrede geïmpliseer het dat die ANC moet werk daarvan maak om die Wes Kaap nie-rassig te maak. "Nie-rassig maak" is natuurlik ANC-taal vir verdeel en heers, aangesien hulle nog suur druiwe het oor hul verkiesingsnederlaag aldaar.

Weereens maak die ANC van allerlei drogredenasies gebruik om hul magsbasis te konsolideer. Enersyds gee Manuel as ANC-lid toe dat sy organisasie op die verkeerde pad is, maar probeer desnieteenstaande mense oor te haal om op hulle te stem.

Tydens die gedenklesing het hulle dokumantêre films gewys oor die lewens van hierdie twee terroriste (wat op IOL as "operatives" beskryf word) en dat pamflette tydens hul begrafnis uitgedeel was waarin – tot niemand se verbasing – die apartheidpolisie weer die skuld gegee was vir hul dood.

Hoe dan ook, ek dink die filosoof Therèse Delpech het die spyker op die kop geslaan toe sy gestel het dat die moderne mens se grootste tekortkoming is dat sy emosionele wasdom nie saam met sy tegnologie gegroei het nie. Die mees onsinnige verklaring of aanval kan grootskaalse skade aanrig. Nêrens is hierdie voorbeeld duideliker as in Afrika nie. Tutu het met sy kinderagtige uitbarstings en beskuldigings homself genoeg skuldig gemaak hieraan.

Dalk moet hy saam met Camus ook maar begin om daardie ander Nobelpryswenner William Golding se klassieke Lord of the Flies grondig te bestudeer. Waar Orwell se Animal Farm 'n parodie op Kommunisme was, kan 'n mens Golding se werk ongetwyfeld as 'n parodie op Oehoeroe sien.

Anders as Tutu, was Golding en Camus se Nobelpryse ten minste nooit gesteel gewees nie.

Wie sê toeval bestaan nie?

Wat gaan van die Voortrekkermonument word?

Die wêreldresessie het sy spore ook op die Voortrekkermonument (VTM) gelaat.

Die Hoofuitvoerende amptenaar van die VTM, genl. Gert Opperman, berig dat ongeveer 280 00 minder buitelandse besoekers die VTM vanjaar besoek het as verlede jaar. Dit het meegebring dat R600 000 minder aan hekinkomste verdien was.

Staatsubsidies maak slegs 16% van die VTM Groep se bedryfsinkomste uit en dit plaas geweldige druk op die organisasie se kontantvloei. Hierdie druk word direk weerspieël in die inkomstepakkette van die amptenare en personeel wat wat tussen 30 en 50% minder as hul eweknieë in sogenaamde verklaarde instellings elders verdien. Die VTM moet ‘n jaarlikse bedryfstekort van R160 000 te Bloedrivier absorbeer. Die VTM moet ook ongeveer R400 000 per jaar tot die salarisse van die Erfenisstigtingpersoneel bydra. Die Erfenisstigting en Bloedrivier, asook die ander terreine onder beheer, ontvang geen staatssubsidie nie.

Om op te som, die Afrikanervolk se geskiedkundige plekke verkeer onder groot druk.

Om die situasie die hoof te bied, het die VTM Groep spanne kundiges saamgestel om ondersoek in te stel na moontlike strategieë wat die toekoms van die monument en ander erfenisterreine moet bepaal. Die kundiges sal hul dienste gratis verskaf en sal waarskynlik hul aanbevelings vroeg in 2010 maak, aldus die generaal.

Voorverlede week het ons Bloedrivier besoek. Die historiese voorligting was uitstekend en die gevoel van werklikheid binne die walaer gee mens hoendervleis. Gedurende die drie en ‘n half uur terug na Pretoria het ons nie veel gepraat nie, vasgevang in die wete dat ons voorgeslagte slegs kon oorleef weens ysere dissipline, samehorigheid en geloof. Lees gerus oor die Groot Trek hier.

Terwyl ‘n handjie vol Afrikanerorganisasies probeer om die geskiedenis van die Afrikaners in stand te hou, is daar minstens ‘n veertigtal ander organisasies wat voorgee dat hulle die Afrikanervolk van ondergang wil red. Hul onbetrokke houding jeens die VTM asook ander erfenisterreine noop mens om te vra hoe hulle ‘n volk se toekoms kan red as hulle nie eens sy verlede wil red nie?

Een van die ondersoekkomitees se taak is om met voorstelle vorendag te kom om die VTM en ander erfenisterreine se finansiële voortbestaan te bestendig. Hulle word ook aangemoedig om buite die vierkant te dink.

Ek wil aan die hand doen dat hulle dit sal oorweeg om hul mandaat uit te brei en om ‘n breër belangstelling by Afrikanerorganisasies teweeg te bring sodat ‘n veel wyer volksbetrokkenheid daaruit sal voortspruit.

Eerstens kan die komitee dit oorweeg om ‘n jaarlikse Afrikanerkongres te reël. Alle Afrikanerorganisasies kan die kongres bywoon; nie net kultuurverenigings nie, maar ook godsdienstige –, opvoedkundige –, landbou– en beskermingsdienste-organisasies. Dan is daar ook die Verkenners, Voortrekkers, vakbonde, vroueorganisasies en sakekamers.

Met sy hoë profiel en organisasievermoë wil ek voorstel dat Solidariteit en Afriforum saam met die Erfenisstigting die leiding hiermee neem. Anders sal Jacob Zuma se mense weer ‘n saamtrek soos voor die verkiesing moet reël…

Tydens so ‘n jaarlikse kongres sal almal kan sien hoe die praters van die doeners onderskei word. Elke organisasie kan uitgenooi word om ‘n erfenisterrein, hetsy alleen of saam met ander, volgens hul vermoë onder beskerming te neem en om die verantwoordelikheid vir die insameling van fondse vir daardie projek se instandhouding te aanvaar. Daarmee sal hulle hul akkreditasie as lede van die jaarlikse Federale Afrikanerkongres kan verdien. Sou organisasies te klein wees om individueel op te tree, kan hulle met sustersorganisasies saamsmelt om hulle in staat te stel om hulself by die Afrikanersaak in te presteer.

Slegs organisasies wat aktief bydra om ons verlede te help red, kan gevolglik daarop aanspraak dat hulle ook aktief deelneem om die Afrikanervolk se toekoms van ondergang te red. Dit sal ‘n einde maak aan die voortbestaan van die nie-presterende pratende groepies wat nooit iets tot stand bring nie, maar wat nogtans die volk wil red.

Ek is reeds jare lank kampvegter vir ‘n Afrikanerraad en het die argumente daarteen reeds herhaalde keer gehoor. Die hoofargument daarteen is dat dit byna onmoontlik is om organisasies met ‘n honderdduisend lede oor dieselfde kom te skeer as organisasies wat uit ‘n faksmasjien of ‘n rekenaar bestaan. Alle organisasies sal nooit ewe groot of ewe belangrik kan wees nie, maar nou word die geleentheid geskep vir groeiende werksgroepe om op ‘n gedesentraliseerde basis hulself in te presteer in die Afrikanersaak.

Die Afrikanerkongres kan ‘n jaarlikse instellng wees waar die erfenisbegroting goedgekeur word en waar ander kwellende sake bespreek en standpunte geformuleer kan word. Sodoende sal die Erfenistigting se las oneindig verlig word en sal die instandhouding van ons volksgoedere nie meer ‘n gedelegeerde verantwoordelikheid aan ‘n handjievol amptenare wees nie. Dan sal dit weer ‘n volksaak word soos dit in in vroeër jare was.

‘n Afrikanerraad sal dan nie meer nodig wees nie, en sal Afrikaners uiteindelik ‘n redelike verenigde front aan die buitewêreld kan toon. In hierdie opsig kan ons gerus ‘n blaadjie uit prof. Danny Titus se Bruin Belange Inisiatief (BBI) neem.

Waarteen Afrikaners sal moet waak is om te verhoed dat hul geskiedenis by verstek aan die staatskas uitgelewer word en dat hulle beheer oor hul erfenisterreine sook die VTM deur transformasie verloor wanneer Afrikaners se geskiedkundige plekke deur volksvreemdes bedryf word. Die dag as dit sou gebeur, is dit ikabod met ‘n eens trotse volk.

‘n Volk sonder ‘n verlede het ook geen toekoms nie.

Dan verdien Afrikaners om as ‘n groepie enkelinge uit Afrika verdryf te word.

Is huidige onluste die voorspel tot revolusie?

Iets merkwaardigs is op die oomblik besig om in Suid-Afrika te gebeur. Vir die eerste keer in dekades vind skynbaar spontane onluste onder die swart bevolking in hul woonbuurtes plaas. Ons moet onthou dat vorige onrusepisodes, in die sewentiger- en tagtigerjare onder die vorige bewind, met honderde miljoene dollar vanuit die buiteland aangestook is.

Trouens, in Suid-Afrika is iets soos "spontane onluste" eintlik 'n non sequitur. Maar tensy die Sweedse regering, die Anglikaanse kerk, Wêreldraad van Kerke of die Britse of Amerikaanse geheime diens soos in die verlede weer besig is om opstand teen die regering aan te blaas, vind daar vandag iets baie ongewoons plaas. Swartmense betoog en pleeg openbare geweld uit protes, nie omdat hulle ideologies vanuit Londen of Stockholm gemotiveer en – belangriker – befonds word nie, maar vanself!

Hierdie feit van spontane onluste bevat 'n belangrike boodskap wat nie geïgnoreer kan word nie. Moontlik – selfs, waarskynlik – staan Suid-Afrika op die vooraand van die gewelddadige revolusie van die Afrikatipe wat al dikwels vir die land voorspel is maar nog nooit gematerialiseer het nie.

Dít waarvan De Tocqueville in sy beroemde ontleding van die Franse revolusie praat, die sogenaamde "revolusie van stygende verwagtigings" is besig om sienderoë in Suid-Afrika te gebeur. Volgens De Tocqueville, pleeg arm mense wat aan gebrek en hongersnood lei nie revolusie nie (anders as wat ons aldag deur die alwetende joernaliste in ons hopelose koerante vertel word). Die kiem van revolusie word juis gesaai as 'n voorheen ondergeskikte klas (of ras, in ons geval) se lewensomstandighede verbeter. Die opheffing van ekonomiese en finansiële sanksies, asook 'n gunstige wêreldekonomie, het sedert 1994 tot die langste opwaartse ekonomies siklus ooit in die land gelei. Hoewel werkloosheid hoog gebly het, het die rekordbelastinginkomste van die staat aan die ANC-bewind die moontlikheid gebied om 'n welvaartstaat op die Europese model in te stel waar tot 13 miljoen mense vandag een of ander vorm van toelaag van die staat ontvang.

Terselfdertyd het die ANC met sy praatjies van "'n beter lewe vir almal" verdere verwagtings geskep dat daar inderdaad en binnekort werklik so 'n lewe sal aanbreek, waar die gemiddelde swarte as't ware by die klub van SEB-miljardêrs kan aansluit. Trouens, in die ou Suid-Afrika het die verskil tussen ryk en arm geen revolusionêre potensiaal geskep nie, want blankes het tot 'n ander kultuur en 'n ander orde behoort. Diegene wat apartheid as 'n soort feodale stelsel getipeer het, was in dié opsig nie ver verkeerd nie en ons weet dat feodalisme eeue lank in Europa sonder veel kritiek of teenstand verdra is.

Die gesig van 'n middelklasblanke in die ou Suid-Afrika wat in sy toentertydse Volkswagen-kewer klim om na sy middelklashuis in 'n blanke woonbuurt te ry, het geen woede of nyd by die breë massas swartes ontketen nie. Slegs die verpolitiseerde elite wat deur die radikale kliek aan die stuur van die anti-Suid-Afrika-veldtog aagehits is, het om bloed geroep en met die reusepropagandamiddele tot hulle beskikking revolusie gepredik. Weereens, dat daardie revolusie desnieteenstaande hul geld, internasionale invloed en beste pogings nie plaasgevind het nie, spreek boekdele aangaande die maatskaplike toestande wat destyds geheers het.

Aan die ander kant word die gemiddelde inwoner van 'n sogenaamde "township" of lokasie vandag gekonfronteer met die sogenaamde "swart diamante", die nuwe swart nomenklatoera wat op die rug van die politieke magsoorname en plundering van staatsbates, regstellende aksie en rykwordskemas bekend as "swart ekonomiese bemagtiging" ontstaan het. Enkele duisende swartes is "bemagtig" en verryk, maar die massa moes meesal sonder werk met 'n aalmoes in die vorm van toelaes klaarkom.

Die gewone swarte op straat sien, terwyl hy soos 'n sardien in die taxi ingeryg en vasgedruk sit, die huidig bevoordeeldes verby hom ry in hul luukse blinkswart sedans; hy neem waar hoe hulle sorgvry in die winkelsentrums alles koop wat hulle begeer, dikwels op skuld wat die banke maar te graag aan hulle toestaan. Sal dit ons verbaas as Jan Alleman in sy lokasie waar die lewe maar min of meer soos tydens apartheid sy gang gaan, verraai voel? Op die TV is daar aan hom vertel dat hy aan 'n grootse "bevrydingstryd" deelgeneem het. Nie net het hy daardeur abstrakte "vryheid" en "demokrasie" – begrippe waaroor dooie wit mans al honderde jare lank dik boeke geskryf het – verkry nie, maar ook die reg om as globale verbruiker saam met sy bevoordeelde medeswartes aan die SEB-partytjie te mag deelneem.

Voeg hierby stygende energie- en voedselpryse, asook die staat wat skielik 'n afname in sy belastinginkomste ondervind wat sy welvaarstelsel toenemend gaan bemoeilik en ons het – om nou 'n cliché te gebruik – 'n resep vir revolusie.

Waarskynlik vind daar op die oomblik meer onluste en openbare geweld as gedurende die bewind van PW Botha plaas. Die verskil is egter dat die BBC en die Britse pers dit nie aan die groot klok hang nie. Onluste onder blanke minderheidsregering is voorbladnuus, maar onluste of selfs burgeroorlog in Afrika onder swart regerings is niks om oor huistoe te skryf nie. En natuurlik weet die Britse en Amerikaanse regerings, asook die horde linkses en liberales in Suid-Afrika wat hul multikulti-ideologie klakkeloos napraat, veel beter as ons hoe om hierdie dinge te "bestuur".

Die Anglo-Amerikaanse slimjanne wat vir ons suksesse soos 'n "demokratiese" Zimbabwe en Kenia met die wonderlike stabiliteit en voorspoed in daardie lande geskep het, gaan in elk geval nie lees wat ek hier in Afrikaans skryf nie. Dus wil ek myself tot ander "dom Boere" soos ekself rig. Behalwe dat ons oor 350 jaar se ervaring van ons kontinent en sy "donker oog" (Laurens van der Post) beskik, lees ons ook al jare lank die groot filosowe en politieke denkers. Vir die Britte en sekerlik vir hul napraters soos die liberale Kaapse maatskappy genaamd met die ontoepaslike naam van "Nasionale Pers" is ons "dom", maar self is ons nie onder kalkoene uitgebroei nie.

Enigeen wat bietjie terugstaan en hom afvra wat nou eintlik aan die gang is met die huidige onluste rondom sogenaamde "dienslewering", kan net bekommerd raak. "Dienslewering" is 'n kodewoord vir die gunste en gawes van die welvaartstaat wat veronderstel is om die stemme en berusting van die swart massa af te koop terwyl hul broers in die party en in die comprador-burgery van Johannesburg soos varke in die Gucci-en-BMW-trog smul.

Nóg die ANC-staat, nóg sy korrupte amptenary wat nie in staat is om papier in die naaste fotokopieerder te hou nie, beskik oor die vermoë om hoegenaamd die Suid-Afrikaanse welvaartstaat in bedryf te hou. Weens die komende begrotingstekorte, asook die inploffing van munisipale en staatstrukture onder die gewig van regstelling en grypsug, gaan "dienslewering" nie plaasvind nie. En diegene wat dink dat Trevor Manuel se nuwe Stalinistiese beplanningsdepartement 'n jota verskil gaan maak, moet weer dink. Finansies is die maklikste departement om te bestuur. Solank die Ontvanger van Inkomste se rekenaarstelsel werk, sorg die privaatsektormaatskappye se ouditeure dat hul belastings op datum bly. Manuel is net so 'n hopelose en bose linkse warkop soos die res van die oud-terroristiese narre in die ANC en sy "suksesvolle" tydperk as minister van finansies bewys net mooi niks.

Die Afrikaner se ondergang was, met die uitsondering van plaasmoorde en geweldsmisdaad, tot dusver redelik geweldloos. Maar die huidige onluste en onstabiliteit skep die potensiaal vir wanorde en geweld soos wat ons in dié land nog nie gesien het nie.

Enigiets kan gebeur en afgesien van oorblyfsels uit die ou stelsel soos 'n paar Casspirs en 'n hand vol blanke polisiemanne wat nog nie uit die stelsel gesuiwer is nie, is daar niks om 'n groot skare wat op loop gaan te stuit nie. Die potensiaal vir onluste, plundery en 'n algemene verval in wet en orde – kortom, vir revolusie – was nog nooit so hoog soos nou nie.

Elke regdenkende Afrikaner behoort sy wapen/s byderhand te hê, met die maksimum wettige (en dalk onwettige) hoeveelheid ammunisie om hom en sy gesin te kan beskerm indien dinge, soos hulle sê, handuit ruk. 'n Voorraad kos en water en ander basiese lewensmiddele spreek ook vanself. Begin maar weer blikkieskos opgaar. In 1994 was dit nie nodig nie, want toe was daar nog blanke amptenare en het die staatsdiens, polisie en weermag gefunksioneer. Danksy transformasie en alles wat daarmee saamhang, geniet ons in 2009 geen staatsbeskerming meer nie. En as jou liberale bure vir jou lag, laat hulle maar lag. Liewer Bangjan as Dooiejan. Regoor die wêreld tref mense voorsorg vir onverwagte gebeurlikhede; om op die onsekere toekoms voorbereid te wees, is die kenmerk van 'n beskaafde mens.

Ons is letterlik op onsself aangewese.

Waarheen hierdie kranksinnige samelewing op pad is, sal net die tyd leer. Intussen bou die onweerswolke op. Die graad van geweld in Suid-Afrika is reeds hoër as in vele oorloggeteisterde gebiede soos Irak of Afghanistan. Met die politieke dimensie wat nou bykom in die vorm van gewelddadige onluste rondom "dienslewering", beweeg ons al hoe nader aan die rand van die soort totale verval in geweld en wanorde wat tradisioneel heet: revolusie.

play arabian nights