Robert McNamara, 93, ’n voormalige Amerikaanse minister van verdediging en argitek van die VSA se betrokkenheid by die oorlog in Viëtnam, is gisteroggend tuis in sy slaap oorlede.
“Hy het vreedsaam in sy slaap gesterf,” het sy vrou, Diana, gesê. McNamara het algaande verswak nadat hy verlede jaar geval en ’n rugwerwel gekraak het.
Hy was van 1961 tot 1968 minister van verdediging in die kabinette van oudpress. John Kennedy en Lyndon B. Johnson.
Die DA se skaduminister van verdediging, David Maynier, maak geldige punte oor die wanfunksionele aard van Suid-Afrika se weermag. Wat eens die mees formidabele militêre masjien in Afrika was, is vandag ‘n MIV-deurtrekte groep narre wat almal saam sou sukkel om ‘n enkele kompanjie Amerikaanse soldate te verslaan, laat staan nog die Zimbabwiese weermag.
Ek hoef ook nie uit te wy oor die oorsake hiervan nie – transformasie, swak dissipline onder voormalige MK-lede ensovoorts.
Ek bevraagteken wel waarom die land in die eerste plek ‘n weermag het. Is een van ‘n weermag se belangrikste funksies nie juis om die land teen buitelandse invallers te beskerm nie? Die Franse het byvoorbeeld die Maginot-lyn gebou, ‘n reeks vestings en loopgrawe naby die noordoostelike grens van Frankryk, om hulle grondgebied teen die Duitse invallers te beskerm. (Die bouers van dié lyn het egter nie voorsien hoe ingrypend Blitzkrieg-taktieke die reëls van die spel sou verander nie.)
Met bostaande in gedagte is Suid-Afrika se SANW se bestaan vir my raaiselagtig. Waarom het Suid-Afrika byvoorbeeld Gripen-vegvliegtuie of duikbote? Watter Afrikaland of ander vyand gaan Suid-Afrika vanuit die lug bedreig? Watter vyandige vaartuig gaan deur ‘n duikboot afgeweer word – ‘n vlot vol onwettige immigrante, moontlik?
Die probleem is egter veel groter en dieper as die afwesigheid van ‘n huidige lugbedreiging. As Suid-Afrika se weermag ten doel het om die land se grondgebied teen invallers te beskerm, het hy die oorlog lankal reeds verloor. Een kwart van Zimbabwe se bevolking het die land reeds binnegeval, tesame met beduidende getalle Mosambiekers en invallers vanuit ander lande.
Daar is reeds 10-15 miljoen vreemdes wat die land se grondgebied binnegeval het, sonder dat die SANW ‘n vinger verroer het om die invallers te stuit. Nie net het die SANW geensins die kapasiteit om hulle te stuit nie, maar die ANC-bewind het ook inderdaad duidelik gemaak dat Suid-Afrika se grense vir alle praktiese doeleindes nie meer bestaan nie. Visumvereistes vir Zimbabwiërs is afgeskaf. Geen realistiese pogings word aangewend om Zimbabwiërs, Mosambiekers of enige ander inwoners van die res van Afrika te repatrieer nie, buiten ‘n paar honderd wat dan en wan per trein na Beitbrug vervoer word, net om dieselfde dag weer terug te keer.
Watter doel dien ‘n weermag dus as die land se territoriale integriteit ‘n grap is, as daar geen grense meer bestaan nie? Is dit bloot om ‘n orkes te verskaf by die opening van die parlement? Wie of wat presies moet die weermag afweer? Wie gaan die Gripens bombardeer of watter vliegtuie gaan hulle afskiet, siende dat die invallers reeds die land binnegeval het, en die oorlog dus alreeds oorweldigend beslis is ten gunste van die invallers?
Kan dit wees om die land binnelands te beveilig, as’t ware ‘n soort laaste loopgraaf-oefening, waar die weermag die land se inwoners in klein deeltjies van die grondgebied probeer verdedig teen die invallers? Weer eens is die antwoord nee. ‘n Laegraadse burgeroorlog soos vergstalt in plaasmoorde, veral in landelike gebiede waar die weermag hom die meeste tuis sou voel, woed onverpoosd voort.
Waarom bestaan die SANW nog enigsins, dus, buiten as ‘n werkgewer vir die ANC bewind se kaders?
Die verhoor van 'n swartman wat daarvan beskuldig word dat hy handel in liggaamsdele gedryf het, is Maandag uitgestel, volgens die polisie in Mpumalanga.
Philemon Batulekile Baloyi, 48, het in die landdroshof op Acornhoek verskyn waar hy teregstaan op 'n klag van die besit en skending van 'n lyk, het kaptein Leonard Hlathi gesê.
Hy is op 20 Junie in hegtenis geneem nadat hy na bewering gepoog het om die bors en "gemanikuurde linkerhand" van 'n blanke vrou aan aan 'n injanga oftewel tradisionele geneser te verkoop.
Baloyi het na bewering die liggaamsdele van Ben Mongadi, 35, 'n dagloner by Doves-begrafnisondernemers in Lydenburg, aangekoop.
Hlathi het gesê dat Mongadi, wat ook verhoor word, aan die polisie gesê het dat hy die bors en hand van die vrou verkry het wat veras sou word.
Die polisie ondersoek ook 'n bewering deur Baloyi dat hy liggaamsdele aan vyf injangas in die Acornhoekgebied verkoop het.
Baloyi sal weer op 20 Julie in die hof verskyn en Mongadi op 14 Julie.
Albei swartes word steeds aangehou.
Die Chinese staatsnuusagentskap het Maandag aangekondig dat 140 mense gedood is en 816 beseer nadat betogers met die polisie in die weste van China slaags geraak het.
Indien die dodetal bevestig word, kan dit die dodelikste manifestasie van geweld in die land wees in baie jare. Spanning tussen die Moslem Uighurs en Han-Chinese is al etlike dae in die gebied aan die oplaai.
In Maart 2008 het Tibetane in opstand gekom, in wat eweneens beskryf kan word as etniese geweld, maar net 19 mense – feitlik almal Han-Chinese – is gedood.
Die geweld het Sondagmiddag uitgebreek by 'n groot mark in Oeroemki, die hoofstad van die uitgestrekte woestynagtige deel van die Xinjiang-gebied, en het 'n hele paar uur gewoed voordat onluspolisie en die weermag die Uighur-area van die stad afgekordon het.
Ooggetuies en foto's van die geweld bevestig dat 1 000 betogers die strate ingevaar het, die polisie onder klippe gesteek het en voertuie aan die brand gesteek het. Rookkolomme het oor die stad gehang terwyl die polisie met brandslange en knuppels probeer het om die Uighurs, wat die protes gelei het, onder bedwang te bring.
Die aantal slagoffers is eers deur die nuusagentskap as 129 aangegee, maar die getal is in 'n latere berig na drie burgerlikes en 'n polisieman verander. 'n Streeksamptenaar het egter per telefoon gesê 105 mense is dood en ten minste 800 beseer.
Beeldmateriaal wat op die staatstelevisie uitgesaai is wys bebloede mense wat in die straat lê terwyl motors brand.
Dosyne Uighurmans is Sondaagaand by polisiestasies opgemerk met hulle hande vasgebind en hulle hemde oor hulle koppe getrek. 'n Aandklokreël is in die stad ingestel.
Die Uighurs, 'n Turkssprekende minderheid, is gekant teen die Han se oorheersing want Beijing probeer sedert die 1990's die olieryke Xinjiangprovinsie onder streng beheer hou. Verskeie aanvalle teen Chinese veiligheidsmagte is verlede jaar deur separatistegroepe geloods.
Chinese amptenare het Rebiya Kadeer, 'n Uighur menseregteadvokaat, daarvan beskuldig dat sy verantwoordelik is vir die oproer. Sy was eers in China in die gevangenis maar woon tans in Washington.
Die geweld het Sondag uitgebreek nadat die Uighurs 'n optog gehou het om 'n polisieondersoek te vra oor botsings tussen die Han en Uighurs wat by 'n speelgoedfabriek begin het en 2 Uighurs dood gelaat het en 118 mense beseer.
"Ons het agt mans om twee uur vanmore (Maandag) in hegtenis geneem, net voor die situasie kalmeer het," het inspekteur Daniel Mavimbele gesê.
Die agt is gearresteer ná openbare geweld Sondag uitgebreek het met honderde inwoners wat ontevrede is oor behuising.
Volgens IOL Online, is paaie afgesper met brandende bande, strate is met groot klippe besaai en motoriste is onder klippe gesteek. Winkels in die gebied is ook geplunder.
Die protes het 10vm begin. Dit is gehou om ontevredenheid oor die toewysing van huise en die verskuiwing weereens van sekere krotbewoners te wys. Die krotbewoners sou na 'n plakkerskamp naby Brits, noordwes van Pretoria, geskuif word.
Die betogers het ook elektrisiteit gevra. 'n Groep het glo gedreig dat hulle die plaaslike raadslid se huis wil afbrand, en die polisie het die huis gedurende die nag bewaak.
'n Polisiehelikopter is ook na die gebied te stuur om knelsituasies te monitor.
Mavimbele het gesê die toestand is "kalm vir nou", maar betogings kan later in dag weer hervat indien daar nie aan die ontevredenes se eise voldoen word nie.
"Daar is steeds 'n swaar polisieteenwoordigheid in Diepsloot," het hy gesê.
Ek is “die vorige direkteur van tegniese dienste wat nie die tegniese aspekte bymekaar kon hou nie” soos Hennie Breytenbach in sy brief vermeld. Ek wil nie in ‘n lang debat betrokke raak nie maar wil tog die volgende feite aan u deurgee.
Ek is as die direkteur: tegniese dienste by Tswaing-munisipaliteit in Januarie 2005 aangestel. My funksie – en ek dink mnr. Breytenbach s’n ook – was/is een van bestuur . Ek wil nou nie hare kloof nie maar daar is ‘n redelike groot verskil tussen bestuur en funksioneel (moersleutel in die hand soos Mnr. Breytenbach tans) optree. Ek was in die gelukkige posisie om 3 afdelingsbestuurders te hê waarvan een presies dieselfde of dalk beter tegniese kwalifikasies as mnr. Breytenbach het.
Indien mnr. Breytenbach die nodige moeite doen, (as hy nie met die funksionele sy van die bedryf van die departement besig is nie) en die rekordstelsel nagaan, sal hy sien dat alles waarmee hy nou so besig is, reeds gedoen is. Aksieplanne is opgestel, vyfjaarbegrotings is ingedien, die waterdienste-ontwikkelingsplan is voltooi, verslae is aan die munisipaliteit, die provinsie, die distriksmunisipaliteit en die Ontwikkelingsbank van Suid-Afrika gestuur waarin almal attent gemaak is op die ramp waarop ons afstuur wat grootmaatdiensteverskaffing betref.
Nodeloos om te sê, was die enigste instansie wat gereageer het die Ontwikkelingsbank. Hulle entoesiasme is vinnig in die kiem gesmoor deur die DPLG. Die DPLG het onderneem om self die nodige te voorsien. Interne prosesse binne die munisipaliteit het gesorg dat my afdelingsbestuurders begin bedank het, een na die ander. Uiteindelik het ek self bedank want ek het gesien dat hierdie boot nie die oorkantste wal gaan bereik nie.
Geen instansie kan op beloftes voortbestaan nie. Ek vermoed mnr. Breytenbach sal eersdaags die realiteite in die gesig moet begin kyk. Ek het ‘n saak teen die munisipaliteit gebring vir konstruktiewe ontslag (wat basies beteken dat jou werkgewer dit vir jou onmoontlik maak om jou funksie te verrig) alhoewel ek bedank het, en die hof het in my guns beslis. Dit op sigself spreek boekdele.
Carin het genoem dat daar ‘n skamele 2% vir onderhoud in die begroting togestaan word. Vir die nuwe boekjaar is dit minder as 1%! Ek weet nie hoe mnr. Breytenbach voorsien om die wa deur die drif te trek nie. Gegewe die feit dat alle voertuie wrakke is, die waternetwerke dringend aandag vereis, die strate vol gate is en so meer.
Ek wil ook graag kommentaar lewer op my vrou se betrokkenheid as voorsitster by die Ottosdal-belastingbetalersunie. Net soos mnr. Breytenbach se raad waarvoor hy werk verkies word, is my vrou tydens ‘n openbare vergadering as voorsitster verkies. Demokrasie? Of is dit net in sekere gevalle – soos ek kan aanneem uit mnr Breytenbach se skrywe – aanvaarbaar?
Mnr. Breytenbach wil graag voorgee dat alle probleme wat tans ondervind word voor my deur gelê behoort te word, maar ek moet hom werklik gelukwens – hy is die eerste en enigste wat tot nou toe kon regkry dat Ottosdal vir tot vier dae aaneen sonder water kon wees. In my tyd was daar ook onderbrekings, maar slegs in gevalle waar daar waterpype gebars het en die inwoners vir die duur van die herstel van die breuk sonder water was.
Baie sterkte aan mnr Breytenbach, maar ook ‘n realiteitsgedagte – Moenie alles glo wat aan jou belowe word nie. Sou jy iets regkry, bedank SIBU en Delareyville en Ottosdal se belastingbetalersunies daarvoor. Skielik word daar regop gesit in provinsies en selfs die nasionale regering, en jammer om u seepbel te bars, maar dit is nie as gevolg van u briljantheid nie, maar bloot deur die “burgerlike ongehoorsaamheid” soos u dit self stel.
Ek vertrou die saak is nou afgehandel.
Lees ook die volgende artikels elders op die werf:
Verval van Sannieshof 'weens 10 jaar se wanbestuur'
Sannieshof-amptenaar antwoord op kritiek
Hartseer verhaal van Tswaing se Boerbokke
Tswaing – net nog 'n 'modelmunisipaliteit' onder ANC-bestuur
Sannieshoffers wen teen ANC-munisipaliteit in hof
Sannieshof se inwoners geïntimideer
Die NSA verdrink in sy eie riool
Die vakbond Mwasa sê hulle verwag al 600 hulle lede sal deelneem aan die aksie, terwyl die Kommuniskasiewerkersunie ook aangedui het dat 'n 1 000 van hulle lede gaan deelneem.
Die SAUK het net meer as 3 000 werknemers. Die unies het hulle tot die Kommissie vir Versoening, Bemiddeling en Arbitrasie gewend nadat die SAUK 'n 12,2% multi-voorwaarde verhoging afwaarts hersien het wat in April van krag sou wees, na 8,5%.
Die Arbeidshof in Johannesburg het die SAUK se poging verlede week om 'n aksie af te weer, van die hand gewys.
Die betogers sal na verwagting oor etenstyd byeenkom, sal nie oortyd werk nie en sal net die take in hulle werkskontrakte verrig.
Indien daar geen vooruitgang in onderhandelinge met die werkgewer is nie, het werknemers gewaarsku dat hulle vanaf 13 Julie heeltemal gaan wegbly.
Bernard Lawrence "Bernie" Madoff het die twyfelagtige eer as die grootste swendelaar van alle tye verwerf. Hy kom van 'n gewone Joodse familie in New York. Sy pa, Ralph, was eers 'n loodgieter voordat hy aandelemakelaar geword het. Dinge het beter gegaan en sy seun Bernie kon sy höerskoolloopbaan voltooi en universiteit toe gaan. Bernie behaal 'n graad in politieke wetenskap aan die Hoffstra-universiteit.
Hy trou met Ruth Alpern, sy eertydse skoolnooi by wie hy twee seuns, Andrew en Mark het. In 1960 stig hy die Wallstraatse firma Bernard L. Madoff LLC en mettertyd word hy die voorsitter van die NASDAQ-aandelebeurs. Sy firma word een van die topmarkmakerfirmas van Wallstraat. Sy broer, dié se kinders en sy eie twee seuns werk naderhand vir sy firma wat as een van die suksesvolste en invloedrykste beleggingshuise in New York beskou was.
Honderde duisende beleggers het hul geld aan sy firma toevertrou, min wetende dat hy besig was om die heel grootste piramideskema (Amerikaners praat van 'n Ponzi-skema) van alle tye te bedryf. ('n Piramideskema is een waar later beleggers se geld gebruik word om vroeër beleggers met buitensporige opbrengste mee terug te betaal.) Tydens die hofsaak vroeër vanjaar is onthul dat nagenoeg $65 miljard van slagoffers se swaarverdiende spaargeld, pensioenfondse en liefdadigheidsorganisasies se trustgeld so by hom belê was.
Op 10 Desember lig hy sy seuns in dat hy etlike miljoene rande vroeër as beplan aan bonusse wou uitbetaal. Sy seuns wou egter weet hoe hy kon bekostig om bonusse te betaal as hy nie sy beleggers kan betaal nie. Hy het toe glo gebieg dat sy batebestuursmaatskappy "een groot leuen" is. Geskok bespreek hulle dit met hul prokureur, wat die saak die volgende dag by die owerhede aanhangig maak.
Madoff word deur die FBI gearresteer en van sekuriteitebedrog aangekla. Die ironie is dat die sekuriteitsowerhede (die SEC) sy firma reeds in 1999 ondersoek het nadat klagtes deur ontleders ontvang was, maar hulle kon destyds niks ongerymds vind nie.
Tydens ondervraging kom dit aan die lig dat Madoff sy piramideskema in 1991 begin het. Hy erken dat by nooit enige geloofwaardige of legitieme beleggings met sy kliënte se geld gemaak het nie, maar dat hy dit eenvoudig net so in sy eie besigheidsrekening by die Chase Manhattan Bank gestort het, waaruit hy opgeblase opbrengste aan sy kliënte betaal het, selfs tydens die latere ekonomiese resessie. Hy het in die hof erken dat hy vals handelstransaksies, buitelandse oordragte en geldwassery gepleeg het om sy aktiwiteite teenoor die owerhede te verbloem.
Madoff besef toe uiteindelik dat sy hele kaartehuis inmekaar getuimel het. Die resessie het te diep gesny en nuwe beleggers kon nie meer gevind word om die kontantvloeistroom te bestendig nie. Hy het geen ander keuse gehad as om met die hele sak patats vorendag te kom nie.
Einde verlede maand, op 29 Junie, vonnis regter Chin vir Madoff tot 150 jaar tronkstraf. Met vonnisoplegging het Madoff aan al sy slagoffers verskoning gevra: "Ek laat 'n nalatenskap van skande aan my familie en kleinkinders na. Dit is iets waarmee ek vir die res van my lewe sal moet saamleef."
Regter Chin het daarop gewys dat hy geen pleidooie of briewe van enige familie of vriende ter versagting van vonnis ontvang het nie. "Dit sê vir my iets," was die regter se kommentaar.
OP 71-jarige leeftyd word Bernie Madoff, die bekende New Yorkse filantroop, miljardêr, gesinsman en finansiële leier weggelei as eensame gevangene nommer #61727-054 na New York se Metropolitan Correction Center.
Soos die winter ongewenste plante, insekte, kieme en peste uitroei, het 'n resessie die neiging om onwettige skemas uit te roei wat tydens voorspoedjare wortel skiet en opbloei.
Lees gerus: http://en.wikipedia.org/wiki/Bernard_Madoff
Die Franse bevelvoerder van operasie Turquoise in Rwanda, generaal Jean-Claude Lafourcade, sê 15 jaar na die volksmoord aldaar, hulle het 'n goeie ding gedoen.
Die Franse word allerweë veroordeel dat hulle deels vir die volksmoord verantwoordelik was omdat hulle die moordenaars beskerm het.
Lafourcade sê egter die hele wêreld het die operasie ondersteun en alhoewel hulle te laat was om die slagting te keer, het hulle nogtans talle mense se lewens gered. In die suidweste van Rwanda het die Franse magte gekeer dat drie miljoen mense na die DRK vlug.
Hy sê hulle was 'n stabiliserende vredesmag wat menseregteorganisasies in staat gestel het om hulp te verleen aan die geteisterde bevolking. In daardie lig gesien verstaan die Franse weermag nie die kritiek teen hulle nie.
Toe die vliegtuig van president Habyarimana op 6 April 1994 afgeskiet is, wat die volksmoord aan die gang gesit het, was daar reeds 2 500 VN-troepe in Rwanda wat agt dae na die aanvang onverklaarbaar deur 'n besluit van die Veiligheidsraad met 'n driekwart verminder is.
Twee maande het dus verbygegaan waarin die menseslagting sonder verposing gewoed het en sonder dat daar enige ingryping van buite was. Dit terwyl die media ernstig gewaarsku het dat 'n volksmoord gepleeg word, het die generaal gesê.
Die situasie was ook kompleks, want die VN se bevelvoerder Roméo Dallaire, het gedreig om Franse vliegtuie bokant Kigali af te skiet omdat die Franse teenwoordigheid nie as 'n vredesending beskou is nie, maar 'n politieke projek.
Lafourcade neem Dallaire kwalik want Dallaire kon selfs met die beperkte middele tot sy beskikking iets gedoen het, sê hy. Dallaire se verskoning dat hy nie 'n mandaat van die VN gehad het nie, gaan die vir die Franse bevelvoerder op nie.
