deur Leon Lemmer
Willie Esterhuyse (gebore in 1936) was tot 1987 lid van die Broederbond en jare lank skynbaar ‘n liefling van die Afrikaner en die NG Kerk. Byvoorbeeld, aan die Universiteit Stellenbosch het die inisiatief van hom uitgegaan om aan PW Botha ‘n eredoktorsgraad toe te ken. Esterhuyse kom uit ‘n Sap-gesin, maar hy het ‘n stoere ondersteuner van apartheid geword. Hy was een van diegene aan wie die Nasionale Party-regering aanvanklik sy onderhandelinge met die ANC toevertrou het. Kort nadat hierdie samesprekings ‘n aanvang geneem het, het Esterhuyse en Thabo Mbeki vriende geword en het Esterhuyse besluit dat hy eerder ANC- as NP-gesind is.
Deesdae kan Esterhuyse blykbaar nie verstaan waarom hy nie meer deur sy mede-Afrikaners op die hande gedra word nie. Naspers nooi hom darem nog soms uit wanneer daar ‘n onthaal of ander funksie aangebied word. Daarna verskyn sy foto in die koerant. Andersins moet hy in die na-Mbeki-era maar briewe aan die koerant skryf of ‘n toespraak vir publikasie aanbied om nie heeltemal in die vergetelheid te verdwyn nie. Die waarheid is dat die spreekwoordelike nuttige idioot ‘n beperkte rakleeftyd het.
Kom ons gaan ‘n bietjie na hoe Esterhuyse self sy openbare beeld getransformeer het. Daarna kan hierdie geykte vraag beantwoord word: Is Esterhuyse ‘n Afrikaner? Sy Sap-wortels en waarheen hy op pad was, het in 1979 die eerste keer duidelik geblyk met die publikasie van sy boek, Afskeid van apartheid. Dit is onder meer op grond van sy afkeer van apartheid en sy “geheime gesprekke” met die verbode ANC dat die ANC-regering tydens die Mbeki-bewind in 2003 aan hom die Orde van Luthuli (silwer) toegeken en hom ‘n leidende Afrikaner genoem het. Ek bepaal my aandag vervolgens by sy drie jongste boeke.
Esterhuyse het sy verset teen sy kweekskoolagtergrond getoon met sy boek, God en die gode van Egipte: In die voetspore van die Onsienlike (Wellington: Lux Verbi, 2009, 256p). Daarin verskyn hierdie neerbuigende opmerking: “Veral sedert 1979 het dit vir my al moeiliker geword om na die ortodokse gebulk van die Afrikanerbulle in die Groot Kraal (staat, kultuur en kerk) te luister” (p 21). Waaroor “bulk” Afrikanerbulle? Oor beskawing, oor Westerse waardes, oor die handhawing van standaarde, oor wat blankes en veral Afrikaners tot stand gebring het. Dit is wittes wat hierdie land oor meer as drie eeue ontwikkel het, in ‘n era wat deesdae as “donker” voorgestel word. Afrikaans het in daardie duisternis as ‘n volwaardige taal tot stand gekom. Dit gaan vir hierdie “Afrikanerbulle” om kwalitatiewe sake. Moet daar saam met apartheid ook hiervan sonder meer afskeid geneem word?
Die kernboodskap wat Esterhuyse in sy 2009-boek oordra, is dat stories en mites in die Bybel vertel word. Dit beteken nie dat die gebeure wat in die Bybel beskryf word werklik plaasgevind het nie. Dit gaan om ‘n bepaalde boodskap ter singewing oor te dra. Die Bybel word bloot ‘n “openbaring van mense” (p 67). Hy laat hom soos volg uit oor die Bybelboek Eksodus: “Dis eintlik ‘n sameflansing van ‘n verskeidenheid kampvuurstories en godsdienstige praktyke van woestyntrekkers op pad na hulle beloofde land” (p 35).
Die Ou Testament word beskryf as “‘n storie oor hulle [die Jode se] verstaan van God en sy rol in die lewe en geskiedenis van mense, state en gemeenskappe, wat oor tyd heen in skrif beslag gekry het” (p 111). “Dis nie die gode of God wat tekste heilig maak omdat hulle regstreekse goddelike openbarings bevat nie. Heilige tekste, ‘die Skrif’ ingesluit, is niks anders en niks meer nie as die getuienisse van mense se uitsonderlike ontmoetings en ervarings” (p 135). Soos in die geval van apartheid het Esterhuyse afskeid geneem van die God waarin hy in sy ouerhuis, “die klipkerk van Laingsburg” en aan die Kweekskool van Stellenbosch geglo het (p 188).
Godsdienstige opvattings word sodoende diensbaar aan Esterhuyse se neo-verligte politiek. Hy wil (en ons moet) hande vat (p 235) en ‘n verskil maak (p 231, 233, 241). Die modewoorde van die huidige plaaslike politieke retoriek (bevryding, verandering/transformasie, geregtigheid, ens) word kwistig rondgestrooi. Geloof word “‘n verbintenis aan saakmakende en vernuwende geregtigheid” (p 240). “Die profetiese tradisie was … primêr ‘n bevrydingstradisie” (p 240). Esterhuyse gaan selfs sover om te beweer: “Vanaf Jesaja en Miga tot by Jesus. Binne dié tradisie … Jy moes jouself identifiseer as ‘n geroepene, ‘n aktivis vir die droom van geregtigheid, ‘n vryheids- en vredestryder” (p 246).
Jesus word voorgestel as “‘n bepaalde inkarnasie of vleeswording van die geregtigheidsdroom … ‘God’, in Jesus as ‘n rolmodel, is volgens die stories van die Bybel ‘n simbool van die ewige, goddelike soeke na geregtigheid” (p 248). Dit is duidelik dat Esterhuyse (soos) ‘n bevrydingsteoloog geword het. Sy vertolking van die Bybel is sodanig dat dit sy neo-verligte en pro-ANC-politiek ondersteun. Religie word diensbaar aan sy politieke voorkeur gemaak. Sy nie-teïstiese, pragmatiese godsbegrip rugsteun sy politieke (wan)opvattings.
.
Esterhuyse se volgende boek, Die God van Genesis: Drama in die amfiteater van die Oneindige (Durbanville: Christelike Media Publikasies, 2010, 294p) is in dieselfde trant as sy vorige boek geskryf en vul dit aan. Van onder meer die Bybel skryf hy: “Self dink ek nie meer die geskrifte is heilig in die sin dat hulle deur die Goddelike self met ‘heiligheid’ beklee is nie. Dit is mense wat deur hulle vereenselwiging met ‘n bestaande geskrif die geskrif as iets spesiaals, as ‘heilig’, uitsonder” (p 68). Let op die volgende vertolking: God “se fokus is nie op die hemel nie. Ook nie op die skepping as sodanig nie. Dit is op verhoudinge, veral met die mens en die aarde” (p 108). Esterhuyse kan sekerlik nie daarop aanspraak maak dat hy dit wetenskaplik vasgestel het nie. Dit is bloot sy vertolking. Daarmee gee hy ‘n vrypas aan die verderflike politiek van die bevrydingsteoloë.
Hy erken dat dit maklik is om die Bybel te misbruik (p 283): “Dit is nie moeilik om die Bybel volgens eie vooroordeel en voorkeure te interpreteer nie” (p 252). Maar dan kom hy tog met hierdie myns insiens uiters vergesogte stelling: “Terloops, as daar ooit ‘n godsdienstige en morele revolusionêr en aktivis was, dan was dit Jesus van Nasaret. Dit is beslis nie gepas om ongekwalifiseerd ‘liewe’ voor sy Naam te skryf nie” (p 198). Dit lyk asof Esterhuyse die “voerbakke” (p 140) polities korrek rondskuif. Die volgende is sprekend van die outeur se veranderde politieke gesindheid: “Nóg ‘die volk’ nóg ‘die taal’ is ‘n skeppingsordinansie! Dit is veranderlikes” (p 253). Hy versuim om by te voeg: Dit beteken nie dat jy jou eie mense en moedertaal vir ander moet verruil nie.
Die derde en laaste boek wat hier bespreek word, is Esterhuyse se Eindstryd: Geheime gesprekke en die einde van apartheid (Kaapstad: Tafelberg, 2012, 367p). Die teks handel oor die verkennende gesprekke wat Esterhuyse en ander “uitgesoekte” lede van die Afrikaanse “binnekring” van 1987 tot 1990 met ANC- lede gevoer het. Esterhuyse praat van die “Afrikaner-ANC-gespreksgroep” (p 115). Heel aan die begin van sy betrekkinge met Mbeki het Esterhuyse aan hom bely dat hy deur die Nasionale Intelligensiediens (NI) gestuur is en dat hy aan die NI rapporteer (p 122). Omdat Esterhuyse hom spoedig eerder by die ANC as die NP geskaar het, kon hy skryf: “Die ANC sal my nie vermoor nie. Hulle het belang by my oorlewing” (p 30).
In die boek word daar uitdrukking aan heelwat volslae naïwiteit gegee. Asof dit wysheid uit die mond van ‘n suigeling is, haal Esterhuyse sy dogter soos volg aan: “Thabo Mbeki kan tog nie ‘n terroris wees nie” (p 170). Elders noem hy egter dat Mbeki militêre opleiding in die Sowjet-unie ondergaan het (p 115), wat sekerlik nie ten doel gehad het om hom mooier in die kerk te laat sing nie. Esterhuyse wou spesifiek in die geval van Mbeki “die konstruk van ‘terroris’ ondermyn” (p 142).
Wat Esterhuyse in sy handel en wandel en ook in hierdie boek doen, is om te ontken dat ons hier met werklike vyande te make gehad het. Vyand is ‘n “mite” (p 182 – soos hierbo in Bybelse verband), ‘n “konstruk”, bedoelende dat dit ‘n misleidende of onvanpaste term en begrip is. So ook “terroris” (p 142). Hierdie vyande moet “vennote” word (p 195). Hy wend hom tot linguistiese higiëne ten einde die ANC goed voor te stel. Dit gaan om die “ontdemonisering van die ANC” (p 36). Hulle is dus nie geweldadige en bloeddorstige terroriste nie. “Bloedorstige vyand” is ‘n “mite” (p 43). Ons is glo almal Suid-Afrikaners met ‘n gemeenskaplike vaderland, dus ‘n enkele tuisland, en ons het almal ‘n “gemeenskaplike toekomsdroom” (p 160).
“Die ANC is in die eerste plek nie ‘n terroriste-organisasie nie, maar ‘n politieke beweging” (p 129). In die boek word moeite gedoen om die ANC, ‘n “civilised and cultured group of people” (p 138), te ontdemoniseer. In dié proses word Afrikaners (minstens dié wat apartheid ondersteun) gedemoniseer. Die apartheidsregering het moordbendes gehad (blykbaar is dit nie bloot ‘n “konstruk” of “metafoor” nie) omdat die NP-regering in die “mite” van ‘n Totale (kommunistiese) Aanslag geglo het (p 56) en dus met ‘n Totale Strategie as teenvoeter vorendag gekom het (p 70). Hierteenoor hang Esterhuyse “totále transformasie” aan (p 156). Hy gebruik graag die term “sekurokrate” (p 81) vir diegene wat die Suid-Afrika van weleer teen geweld probeer beveilig het. Blykbaar is ook hierdie term nie bloot ‘n “konstruk” nie.
Tog konstateer Esterhuyse darem hierdie waarhede: “Die buitelandse vleuel van die ANC het finansieel, militêr en polities hoogs afhanklik van Moskou en sy meelopers geword” (p 62) en “sonder Sowjetsteun sou die ANC nêrens gekom het nie” (p 205), asook dat die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party die ANC “intellektueel en ideologies gedomineer het” (p 84). Die Botha-regering en sy veiligheidsmagte, wat hulle teen terrorisme en kommunisme verset het, word die “ystervuis” genoem (p 38) en die oorlog ‘n “burgeroorlog” (p 131). In ‘n oorlog word mense gedood, maar Esterhuyse gebruik telkens ANC- en WVK-taal: ANC-aktiviste word “vermoor” (bv p 39). Dalk net ‘n enkele keer erken hy dat die ANC moorde gepleeg het wanneer hy skryf oor “geweld en moordbendes aan albei kante” (p 181).
Esterhuyse munt nie uit in objektiwiteit nie. PW Botha word die “Groot Krokodil” genoem en Nelson Mandela die “Groot Ikoon” (p 207). Botha was glo “arrogant” (p 108) en het ‘n “obsessie met mag en publisiteit” (p 193) gehad, maar nie “denk-elastisiteit” nie (p 177). Hy word telkens as “halsstarrig” getipeer (bv p 169). Mandela, daarenteen, is ‘n “meesterlike oorrompelaar” (p 94-95), ‘n “passievolle politieke omvormer” (p 208) en “die sjarmante en eg menslike leier” (340). “Hy tree soos ‘n visionêre leier op. ‘n Moses-figuur” (p 175). “Mandela is sy ware self: Vredesoeker; versoener; gematigd; nie-rassig” (p 272). Maar Mandela was in werklikheid die inisieerder, stigter en eerste hoof van Umkhonto weSizwe (MK), die militêre of geweldsafdeling van die ANC. Let op hoe Esterhuyse hierdie feite oor sy vredesikoon verdoesel: Mandela “het wel ‘n hoë posisie in MK gehad” (p 238).
Mbeki het, volgens Esterhuyse, ‘n “skerp analitiese vermoë” (p 125) en “hy praat beredeneerd en baie logies” (p 164). Hy is vir Esterhuyse “die soort mens … wat ek bereid sal wees om met my lewe te vertrou” (p 142). Desmond Tutu en Allan Boesak word voorgehou as “gerespekteerde kerkleiers” (p 39), “charismatiese leiers” (p 107), “uiters bekwaam en leiersikone in eie reg. Nie revolusionêre militantes nie” (p 219). Oliver Tambo was glo ‘n “gematigde” ANC-leier (p 41), terwyl dit in werklikheid hy was wat gelas het dat sagte teikens in blanke woonbuurte deur die UDF/ANC aangeval moet word (p 87). Tambo het die gewelddadige UDF geloof as ‘n “uitstaande voorbeeld van die ‘political maturity of our people'” (p 133).
Esterhuyse het allerhande romantiese en uiters naïewe verwagtinge van die nuwe Suid-Afrika gekoester. Hy skryf “dat ‘n nuwe politieke daeraad besig was om deur die duisternis van apartheid te breek” (p 207-208). Hy beskou dit as: “‘n Dramatiese paradigmaskuif, weg van rasgebaseerde politieke voordele en verskansings, na nie-rassigheid” (p 296). Daar is hierdie mondvol hoop: “Volhoubare vrede, geregtigheid, regverdigheid en stabiliteit” (p 302). Andrew Young, die swart Amerikaanse aktivis, het beweer dat “die ANC eendag kan bewys dat swart mense ‘n gesofistikeerde land kan regeer” (p 271). Het die ANC-regering dit bewys, of juis die teenoorgestelde? Patrick Fairweather, ‘n Britse regeringsamptenaar, het gesê: “The best way to address white fears in South Africa is to make an economic success of Zimbabwe” (p 120). Die oorverligte Esterhuyse het sy hoop gevestig op ‘n “Suid-Afrika waarvoor ons nie skaam hoef te wees nie” (p 15) en ‘n “ware nie-rassige demokrasie” (p 48).
Die skandaligste aspek van Esterhuyse se naïwiteit is sy teenkanting teen minderheidsregte, insluitende vetoreg, vir blankes. Dít terwyl swartes in die VSA in ruime mate minderheidsregte het. Esterhuyse, die oud-Broederbonder. is “ten gunste van ‘n een-mens-een-stem-verkiesing in ‘n eenheidstaat” (p 27). Oor die grondwetlike onderhandelinge in 1993 skryf hy: “Ek het toe al lankal weggestap van die NP se idee van groepsregte en minderheidsveto’s” (p 299). In die praktyk het dit die gevolg dat alle Suid-Afrikaanse nie-wittes deesdae groepsregte het (bv ingevolge regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging) terwyl al die wittes (en net die wittes) geen groepsregte het nie. Hiervoor kan ons Esterhuyse en andere wat ‘n “onmisbare en deurslaggende rol” in die voorbereidingsfase gespeel het (p 335) mede-verantwoordelik hou. Hy is een van dié wat geen onheil in swart oorheersing gesien het nie. Hy het geen beswaar teen die verswelging van wittes deur swartes met hulle vreemde nie-Westerse waardes geopper nie. Hy het die duisternis van apartheid gekontrasteer met die lig wat die ANC sou bring. Ek is diep dankbaar dat ek dit nie op my gewete het dat ek medepligtig aan verraad teenoor my eie etniese groep is nie.
Vervolgens vestig ek die aandag op die jongste brief (12 Oktober, p 18) en artikel (19 Oktober, p 11) wat Esterhuyse in Die Burger gepubliseer het. In die brief verwys hy na “baie Afrikaners wat hulself as ‘slagoffers’ ervaar.” Dit is glo “die moeder van onverdraagsaamheid.” Met verwysing na Jonathan Jansen se onlangse anti-Afrikaanse uitlatings skryf Esterhuyse: “Ek het groot waardering vir jou Voortrekkersrol in ons land.” Omdat Tim du Plessis kritiek op die loskanon Jansen uitgespreek het, reageer Esterhuyse soos volg: “Ek het besluit om nie meer Rapport te lees nie.” Hy verkwalik Leopold Scholtz omdat laasgenoemde twyfel uitgespreek het oor die mate waarin Russel Botman die heil van Afrikaans aan die Universiteit Stellenbosch bevorder. Ten slotte haal hy Brigalia Bam, ‘n ANC-aktivis, goedkeurend aan: “We seem to have unlearned the power of real dialogue which served us so well in the past.” Die dialoog waarna verwys word, is daardie gesprekke wat die land in die skoot van die ANC laat beland het. Die “us” wat so baie daarby gebaat het, is die swartes. Hierdie brief dui op ‘n groot mate van frustrasie by Esterhuyse; dermate dat dit twyfel oor sy geestelike ewewig kan wek.
Esterhuyse se jongste artikel is gebaseer op ‘n toespraak wat hy in Washington, DC, gelewer het. Die bedoeling was seker onder meer dat die koerantlesers kennis moet neem dat sy mening soms nog in aanvraag is. Hy stel hierdie vraag oor Suid-Afrika: “Waarom wás en is ons steeds ‘n geweldsland?” In Eindstryd het Esterhuyse apartheid, en nie die ANC se terrorisme nie, as die oorsaak van geweld voorgehou. Dít wat die verlede betref. Die politieke en ander geweld wat tot in die hede onder die swart massa voorduur, behoort ongetwyfeld aan die voorbeeldstelling van die ANC as “bevrydingsorganisasie” toegeskryf te word, maar Esterhuyse doen dit nie. Hy profeteer: “Gewelddadige betogings op plaaslike vlak is bestem om toe te neem.”
Hy toon deesdae, dus in die na-Mbeki-era, ‘n mate van ongedurigheid met die ANC: “Géén volhoubare vrede sonder ‘n suksesvolle staat nie … Brose en mislukte state, sistemies korrupte state en state wie se leiers die staat intern ‘herkoloniseer’ het, kan beslis nie vrede bevorder nie … Nelson Mandela en Thabo Mbeki se vorme van visioenêre leierskap, gedra deur ‘n ANC-organisasiekultuur en korps toegewyde ‘wyse vroue en manne’ [let op die volgorde], is verruil vir blatante transaksieleierskap waarin politieke lojaliteit (en tenders en poste) koopbaar geword het. Dié soort leierskap verander ons swaar verworwe demokrasie [ANC-taal] stelselmatig en doelbewus in ‘n vorm van ‘n kliëntestaat: kolonialisme en neo-kolonialisme [gedefinieer as: “uitsluiting deur ‘n nuwe elite”] getransformeer in neo-patrionialisme[;] die staat ‘n verlengstuk van die leier, sy familie, sy vriende en geslepe sakemanne.” Esterhuyse het klaarblyklik nog nie vrede gemaak met die feit dat hooggeprese demokratiese prosesse, naamlik sy geliefde gepeupelkrasie, die oorsaak was dat sy vriend Mbeki die trekpas gekry en Jacob Zuma hom vervang het nie. Dat Suid-Afrika beter daaraan toe tydens Mandela en Mbeki se bewind was, dui in werklikheid nie, soos Esterhuyse beweer, op hulle “visionêre leierskap” nie, maar bloot op die feit dat die verval onder swart bewind geleidelik plaasvind en eksponensieel toeneem.
Maar dan kom die oorverligte Esterhuyse weer in rat: “Vergewe en vergeet … is ‘n vorm van ‘ontkenning’ deur veral wit mense.” Hy verwys na “die onreg van die verlede” en nie na die talle opsigte waarin die land tydens bv die apartheidsera beter daaraan toe was nie. Eintlik kom sy pleidooi daarop neer dat die nuwe Suid-Afrika nou weer “brugbouers” nodig het; mense soos Esterhuyse, die “koerier” (Eindstryd, p 180) of superbode wat boodskappe tussen die NI en die ANC vervoer het.
Ten slotte moet hierdie vraag beantwoord word: Kan ‘n ANC-meeloper soos Esterhuyse en iemand wat ongetwyfeld medepligtig aan die nuwe Suid-Afrika is, ‘n Afrikaner genoem word? Daar is veral drie kenmerke wat in ag geneem moet word: godsdiens, taal en politiek. Afrikaners is tradisioneel met christelik-protestantse godsdiens geassosieer. Die afstand wat daar veral sedert 1990/1994 tussen formele godsdiens en baie Afrikaners ontstaan het, maak van godsdiens die ontbeerlikste kenmerk van die genoemde drie. Sekularisasie in Westerse samelewings speel ook ‘n rol. Met of sonder formele kerkbande gaan die meeste Afrikaners voort om soortgelyke waardes te koester. Esterhuyse het nie net sy rug op die Afrikaner se “klipkerk” gekeer nie, maar hom ook in ruime mate met nie-Westerse Afrika-waardes vereenselwig.
Taallojaliteit, Jaap Steyn se taalgetrouheid, neem myns insiens deesdae toenemend die plek van godsdiens in as ‘n onmisbare bestanddeel van Afrikanerskap. Afrikaanssprekendes wat nuwe-Suid-Afrika-entoesiaste geword het, praat sonder beswaar geradbraakte Afrikaans en/of maak Engels hulle taal van voorkeur. Wat opval is dat Esterhuyse, sover ek weet, nêrens kommer oor die lot van Afrikaans in die nuwe Suid-Afrika uitgespreek het nie; ook nie werklike kommer oor die lot van Afrikaners en ander blankes in ‘n land waar die swart meerderheid in beheer is nie. Hy het hom nooit vereenselwig met die “taalbulle” wat hulle vir die behoud van Afrikaans as onderrigtaal aan die Universiteit Stellenbosch beywer het nie. Kyk bv sy reaksie in die brief waarna hierbo verwys is. Esterhuyse het hom van die bevordering van die heil van Afrikaans en van die “taalbulle” gedistansieer omdat assosiasie met hulle afbreuk sou doen aan die neo-openbare beeld wat hy van homself in sy na-Boederbond-era probeer vestig het. Ook wat Afrikaans betref, slaag Esterhuyse nie die toets vir Afrikanerskap nie.
Lojaliteit teenoor Afrikaans word in groot mate deur politieke gesindheid bepaal. Jan Smuts, Bram Fischer, Beyers Naudé, Nico Smith, Frederik van Zyl Slabbert, Leon Wessels, Anton van Niekerk en Willie Esterhuyse druip veral om politieke redes die lakmoestoets vir Afrikanerskap. Afrikaners voel lotsgebonde aan hulle mede-Afrikaners en ander blankes en verraai en vertrap nie Afrikaner-ideale deur eerder nie-wit etniese groepe se belange na te jaag nie. My beswaar is nie teen die uitreik na ander etniese groepe as sodanig nie, mits dit binne perke geskied. Daardie perke word oorskry as daar ‘n oordrewe sug bestaan om ander etniese groepe ter wille te wees ten koste van Afrikaners en ander blankes se belange. Dit is die kernprobleem wat al die pas genoemdes met hulle potensiële Afrikanerskap behoort te hê.
Die erg manke bedeling (kwasi diktatorskap) wat die RSA na
1996 gekry het was duidelik nie op die agenda van die opgewonde sogenaamde verligte
Afrikaners nie. Die proses van sag maak deur die NP was oneerlik en het Jan
Alleman so by so om die bos gelei. Die Afrikaners het eers wakker geskrik toe
die koeël al deur die kerk was. Gesamentlikheid het in hulle gesig ontplof en
wigte en teen wigte van die tafel geveeg.
Ek kan myself nie keer om jou ‘n like te gee as jy sulke waarhede spreek nie.
Die verligtes het na 1988 aanvaar regering deur die meerderheid is onafwendbaar maar behoort nie noodwendig rampspoedig te wees nie aangesien hulle nie werklik ten gunste van ‘n oorheersing deur die meerderheid swartes was nie. Magsdeling was die gons woord. Selfs die Raad vir Asiate was ten gunste van magsdeling.
Die plan was om die regte van
minderhede te koppel aan politieke partye en nie aan etniese groepe nie. Partye
vir minderhede moes hulle laat geld deur proporsionele verteenwoordiging op alle
vlakke wat impliseer hulle kon ook in die kabinet dien. My voorkeur party die
VF+ voldoen aan hierdie vereiste en sal my stem trek. Vir seker!
Tans domineer die Zulu groep en almal deel dus nie effektief in die regering van die land nie. Hoe dit ook al sy, SA het beslis sy rug gekeer op die Queen en haar Empire.
Hoekom smag sommige burgers nog na ‘n regering deur wittes?
Om die een enkele paar redes en dit is ordelikeheid – verantwoordelikheid bekwaamheid – eerbaarheid en regverdigheid.
Wet, orde, regverdigheid, daadwerklik optrede teen misdaad, Afrikaan in die skool, universiteite, howe en besigheid, ens ens ens,
Ons kultuur verskil van hulle s’n – Laat hulle hul kultuur en manier van doen uitleef in hulle land en laat ons ons kultuur en manier van doen in ons eie land beoefen.
Die Boere het die ANC se ideologiese motiewe, omvang van die omvorming van die samelewing, steun, strategiese en taktiese bedrewenheid totaal onderskat. Die steun onder swart burgers is ook oormatig aangeslaan.
Esterhuyse het een helse “demon” wat op sy rug sit en in sy oor fluister. Matt is nie ver agter hom nie. Waarom verstaan sommige mense nie , dat hierdie n demoniese aanval op Ghristene is nie?
1. It is not the peripatetic “ministry” of Jesus, with all its supposed healing, wise teachings and astounding miracles, that is the bedrock of the Christian religion. Rather, it is the extraordinary melodrama of his death and resurrection, sometimes expressed as the “promise of the stauros” or in the pithy aphorism “No Resurrection, No Christianity.
2. It is therefore, perhaps, quite shocking that the biblical statements that purport to support the reversal of the most certain of laws – that the dead stay dead – amounts to less than 600 words. The “conquest of death”, it would seem, rests upon the evidence of rather fewer words than the text of a McDonald’s Happy Meal menu!
3. The rational mind is aghast at the limitations, flaws and contradictions of the biblical sound-bites. Yet this is the bedrock of the Christian faith. For all the deficiency of the incredulous claims, those who want to believe will believe. It’s called “faith.”
Ek glo jy bewys my punt
Matt gaan verkoop jou strooi op n ander plek. Niemand op hierdie forum luister na jou nie. Jy tjank vir die maan, jou ou antichris.
Religion exists at two Levels – the Exoteric and the Esoteric. To put it bluntly, the exoteric level is meant for the profane. The exoteric literal level of religious philosophy is pure idiocy. To think that the fantastic Tales of demons and multi-headed monsters and miraculous events of every stripe, such as making the sun stand still, dividing the Red Sea, destroying the world by flood and all the other related nonsense is accepted without hesitation, on the basis of Faith, is astonishing. Nevertheless, it is so.
The Esoteric Level of religion is a Science that is mathematical, coherent, logical and provable. But this science of Truth is veiled by the masque of mythology. Some are repulsed by this masque and unfortunately turn away and denounce all concepts that support the possible existence of a Creator God Force. The great majority accepts the myth at face value – believe it or not. But fortunately, there are some that choose the path of Investigation, of which you and I are a part.
Within this vast incomprehensible universe, this planet indeed this solar system is no more than one grain of sand on one beach among trillions of other grains among trillions of other beaches. This is astronomical fact, not hyperbole – ask any astronomer whether the forgoing statement is true or not and they might say that I have overstated our significance within the universe. Nevertheless, we have the gall to take our Tribal gods that over time have been elevated to National gods and Regional gods (because of the political, financial, and military advances of their adherents) and appoint these fabled deities as the creators and sustainers of all that exist. How ridiculous this is!
Within the bible the biblical Editors give the name of god as “I Am”, which is the short form. The fuller expression was “I Am Becoming” (Evolving). I suggest that this is the best of names that any deity or person could possess.
The purpose of many books is to explain the seminal relationship between Astronomy, Myth and Modern Religion. The books prove that ancient Myth/Religion was, in fact, a written pictorial (symbolic) record of the celestial movements within the Cosmos, under the Type of Mythical Deities. The History of the biblical Jesus Christ is drawn from the symbolical history of prior Sun Deities. His birth through to his death , as represented in the bible, is a symbolical representation of the annual Sun Cycle and other cycles at different levels of interpretation. The Symbol-isms are Thoroughly explained in most Books. I have chosen the History of Jesus Christ, within the Gospels, as a means of showing the Astronomical correlations between the life of Christ and other Solar Deities. Most of the biblical sagas of the Old Testament and the corresponding tales within the Islamic Quran contain the same mythical symbol-isms as the biblical Jesus. The history of the Children of Israel, in the bible, is pure Symbolism. Likewise for the history of Abraham, Noah, Solomon and Most of the other biblical notables. Their births, Lives and Deaths, are allegorical representations of Solar/Lunar/Cosmic and Agricultural cycles.
Many books interpret and explain this Ancient Symbolism. The bible is replete with stories of miraculous events. This holds true for events described in the Old Testament , as well as the Gospels and Quran. Should these fables be taken literally? Or, Is there a Rational , Provable interpretation of the various incredible events described in the bible and other mythical scriptures and tales. Is there an heretofore hidden code or codes that when understood can bring to Light , the True meaning of the Biblical Scriptures? The answer is Yes!
Think of It! Did Jonah actually live within the belly of a Fish (Whale) for three days, and then emerge as a living being? Think of what we are saying, when we take such a story as the literal Truth. Did the Israelis actually cross the floor of the Red Sea after the waters pulled back and made a path for their transit? Does belief in God require the literal belief in any tale, even when it defies All common sense and logic, and sanity? And the many Miracles ascribed to Jesus in the Bible , from walking on water, to forty days being tempted by the Devil, raising a dead man to life , after three days of decomposition (A Gory Thought), His being crucified between two thieves at Golgotha, Is all this the Literal Truth, or is there an underlying meaning that begs our investigation. Again, the answer is Yes!
There are esoteric interpretations to All of the Fables in the Bible and other mythical scriptures – interpretations that are mathematically provable and scientific.
Matt jys deurmekruis met die vervloekte Baalgodsdiens van die Vrymesselaars. Diegodsdiens van Isebel. volksvreemde vrou van Agab.
Groot godsdienstige stelsels soos Judaïsme, die Christendom en Islam is vorms van sosiale aanvaarbare waansin. Die fundamentele beginsels en rituele is irrasioneel en argaïes. Sake soos die mensdom se oorlewing oor die langtermyn is wedersyds onversoenbaar.
Leon baie dankie vir hierdie kosbare
anlitiese skrywe – mens voel eintlik oorweldig deur die inligting van hoe diep
die verraad van mede Afrikaners geloop het en nogsteeds loop asook die tragiese
geboorte van die Antichris wat onderbou word deur die groot Leuen aan te hang as
die nuwe “evangelie” – reeds ontdaan van enige vorm van gewete wat hierdie pad
moet vooraf gaan.
HOSEA 8
Julle het die goeie verwerp — die vyand sal jou agtervolg!
Júlle het konings aangestel, maar nie uit My nie; hulle het vorste gekies, maar sonder my wete; van julle silwer en goud het julle afgode gemaak tot julle verderf.
Hoe lank sal julle tot reinheid onbekwaam wees?
Want julle saai wind, maar julle sal storm maai; dit het geen halm nie; wat uitspruit, lewer geen meel op nie; selfs as dit iets oplewer, sou vreemdelinge dit verslind.
Julle volk is verslind; alreeds is julle onder die volke soos iets wat waardeloos is.
Want júlle is’n wilde-esel wat eiesinnig rondloop — julle het onwettige bondgenootskappe gewerf.
Christianity was the ultimate product of religious syncretism in the ancient world. Its emergence owed nothing to a holy carpenter. There were many Jesuses but the fable was a cultural construct.
The nativity yarn is a concatenation of nonsense. The genealogies of Jesus, both Matthew’s version and Luke’s, are pious fiction. Nazareth did not exist in the 1st century AD – the area was a burial ground of rock-cut tombs.
With multiple authors behind the original gospel story it is no surprise that the figure of “Jesus” is a mess of contradictions. Yet the story is so thinly drawn that being a “good Christian” might mean almost anything.
The 12 disciples are as fictitious as their master, invented to legitimise the claims of the early churches. The original Mary was not a virgin, that idea was borrowed from pagan goddesses. The pagan world knew all about virgins getting pregnant by randy gods: The Mythical “Virgin Mother”.
Scholars have known all this for more than 200 years but priestcraft is a highly profitable business and finances an industry of deceit to keep the show on the road.
“Jesus better documented than any other ancient figure”? Don’t believe a word of it. Unlike the mythical Jesus, a real historical figure like Julius Caesar has a mass of mutually supporting evidence.
The case for a mythical Jesus – Nailing Jesus. Book review: Ehrman – Did Jesus Exist? Popular scholar recoils from the abyss. A rescue mission for the “Jesus of history” – The New Apologists.
– See more at: http://www.jesusneverexisted.com/#sthash.vSybbjy0.dpuf
Doodloopstraat, Denise Woods het ‘n boek hieroor geskryf:
Oes die stormwind deur Denise Woods:
Die boek se titel is gegrond op ‘n profesie wat in Hosea 8:7 opgeteken staan wat lui As mense wind saai, sal hulle ‘n storm oes. Hosea spreek hierdie verdoemende profesie oor sy volk uit omdat Israel God se verbond verbreek het (8:1), hulle hulle eie konings aangestel het sonder God se goedkeuring (8:4) en vir hulle silwer en goue afgodsbeelde van gemaak het wat vernietig sou word (8:4).
Deur die keuse van hierdie titel lê die outeur ‘n direkte verband tussen die
goddelose praktyke wat in Hosea se tyd deur Israel beoefen is, enersyds, en die byna chaotiese toestand wat vandag in Suid-Afrika heers en wat gekenmerk word deur grootskaalse korrupsie, motorkapings, transitorooftogte, brutale moorde, verkragting van vroue en kleuters, armoede, MIV / Vigs, en vele meer, andersyds.
Maar Betjie, hierdie selfde eiesinnige wilde-esels sal gou vir jou will se dat God self hul owerspellige verleiers vir hulle aangestel het.
Dit is alles God se wil, goed en wel sal hulle se.
Alles is dan God se wil.
“Júlle het konings aangestel, maar nie uit My nie; hulle het vorste gekies, maar sonder my wete; van julle silwer en goud het julle afgode gemaak tot julle verderf.”
Baie dankie Leon Lemmer vir ‘n besonder interessante en insiggewende stuk.
Die unieke verskynsel van boedeloorgawe deur die Afrikaner politieke en intellektuele elite gaan verder terug as die middel tagtigerjare. In die middel tagtigerjare het hierdie ommekeer aan die oppervlak sigbaar begin word, maar die rewolusie gaan inderdaad terug na die middel sestigerjare. Inderdaad was die sluipmoord op Dokter Verwoerd die groen lig vir die ommeswaai wat onstuitbaar voortgesnel het na die noodwendige krisispunt wat ons nou bereik het. Want Dr Verwoerd was onmiskenbaar die intelektuele en politieke hart van die Afrikanervolk.
Die oorgawe van die Afrikaner elite was die gevolg van ‘n doelbewuste besluit wat aan die begin van die sestigerjare geneem is. Die stukrag agter die besluit wat die beweging na links van stapel gestuur het was Keeromstraat (Naspers) in noue samewerking met ‘n groepie linkse akademici van die Universiteit van Stellenbosch. Met ander woorde ‘n handjievol doelgerigte en vasberade ideoloë wat deur niks of niemand van stryk gebring kon word nie. Die intellektueles van die Universiteit van Stellenbosch is natuurlik vanaf die vyftigerjare ewe doelgerig en vasberade deur blootstelling aan Amerikaanse akademiese inrigtings gebreinspoel.
Die middel waardeur die “kentering” teweeg gebring is, was die oprigting van die Beeld koerant wat doelbewus tot stand gebring is om die Transvaalse leserspubliek “reg” te maak, m.a.w. na links te druk. Ons moet toegee hulle het uitmuntend in hulle doel geslaag.
Wat ek dus wil sê: ‘n Klein groepie toegewyde mense met ‘n duidelike doel voor oë en ‘n paar strategiese instrumente in die hande kan die wêreld in ‘n ander rigting stuur. In Praag het ons reeds so’n instrument. Kom ons bou dit om ‘n nuwe Afrikaner rewolusie tot stand te bring.
Jy het die rol van die kerk vergeet – hul sodanige Kerk en Samelewing herprogrammering van die hedendaagse kerkeliet.
Die kerkeliet moes eers gebreinspoel word om te glo dat die platneus, duklip, valkroiede dons koppe hul lank verlore broers en susters in Christus is.
And the rest is history…..
Vandag kan niemand meer hulle eie trouens hou sonder dat hierdie kerke ingesleep word om dit te behartig nie. Doop ens word nie meer self gedoen nie.
Ek sou se dit was Jan Smuts was die doodsteek vir Afrikaners hy was so lief vir die Engelse. Daar was egter een Koos Delarey in sy pad ek wonder vadag nog vir wie was daardie padblokade regtig voor bedoel.
Ek stem saam dat daardie besluite reeds in die 60s geneem is (dalk vroeër?) en hulle moes die volgende geslagte gebruik om hulle doel uit te voer – daarom het dit 40 jaar geneem.
Nog een uit die kweekskool van mantelswaaiers soos Beyers Naude. Dit was hulle wat soos Neels Jackson verlede week gesê het die groot skip wat die Afrikaanse kerke is moes laat rigting verander sonder dat die passasiers agterkom dat hulle draai in die rigting van die wêreldraad se Social Gospel.
En nou het die Hervormde kerk ook voor hulle geswig.
In die kol! Dankie vir ‘n goedbewoorde en feitgetroue skrywe! Panteisme is aan die orde van die dag onder top intellektuele in die NGKerk en ons kweekskole. Willie pas goed daarin.
Ek wonder soms of “verlig”, of selfs “super verlig” ‘n raak beskrywing is van mense soos Esterhuyse. Hulle is tog alles behalwe verlig. Daarom wil ek die term “ontspoordes” voorstel. Esterhuyse en diesulkes het ontspoor. Hulle is “ontspoordes”.
Daar is ook die frases “verloopte Afrikaners” en “ANC-meelopers”.
Leon Lemmer
Verlig ja – loop in lucifer se voetspore.
Koos ,
Wat moet jy rook en hoeveel per dag om so “verlig” te word.???
Hierdie lot proffe is net opportuniste en dis dit. Dis nie nodig om gekompliseerde analises te doen oor die bliksems nie-hulle is maar net daai uitval gedeelte van die genepoel.
Alles gaan vir hulle oor geld en al die internasionale “klubs” en bewegings en rade en eregrade (waarvoor jy nie veel hoef te leer nie) en aansien. Hulle gee die term grootheidswaan nuwe betekenis.
Wonder hoe die ou man nou voel nadat hy te oud is om rondkykrothmans te rook en sy tjommies van die anc/broeders hom onder sy gat geskop het.
Wel die Broederbond het begin by benaming Afrikanerbond wat gefinasier was deur niemand anders as Cecil John Rhodes in die Kaap nie. Daarna het hulle gatomkeer gemaak en was toe genoem Broederbond – hulle benaming is nou weer terug by Afrikanerbond.
Afrikanerbond was die stigterslede van die benaming Afrikanervolk – skielik was die Boerevolk se geskiedenis die geskiedenis van die Afrikaner – dit terwyl die Afrikaner in geen Groot Trek deelgeneem het nie, behalwe die trek onder Britse wapen na Transvaal en die Vrystaat gedurende die Anglo Boereoorlog.
Kom nou Johan
Henning Klopper was ‘n stigterslid van die Broederbond – hyt verklaar by ‘n vergadering van TG waar ek by was. dat hulle dit gestig het [1920] as teenvoeter teen die Vrymesselaars. maar dat hy op die ou einde niks met SY organsisasie te doen wil hê nie omdat dit onerkenbaar verander het in die vyand van die Afrikaners.
Nee Jan hulle het vir jou gelieg – dit is gestig deur Rev SJ du Toit en Jan Hendrik Hofmeyer met Cecil John Rhodes se geld. Dit was gestig om een groot Suid Afrika te vorm, weg met Transvaal, Oranje Vrystaat en Stellaland as onafhanklikke Republieke.
Na die Jameson inval het hulle bande gebreek met Cecil John Rhodes hulle finansieer. Hulle het na 1910 ingeval in ‘n politieke party genaamd die Suid Afrikaanse Party.
Hulle was almal Hollanders met een Duitser wat saam met hulle gewerk het in die Vrystaat genaamd Borchenhagen. Na die Jameson inval het hulle gedagte verander om Suid Afrika weg te laat beweeg van Groot Brittanje, sonder Brittanje se invloed.
Die Afrikaner/Cape Dutch wou die beheer van Suid Afrika se politiek oorneem – en hulle het ook in 1961 en slegs dertig jaar later het hulle dit aan die ANC oorhandig.
Hulle het selfs Suidwes Afrika aan Swapo gegee sonder om die regmatige eienaar Duitsland daaroor in te lig. Die Afrikaner het Suidwes Afrika se naam verander vanaf Duits Suidwes Afrika in 1914 na die Afrikaner Duits Suidwes Afrika ingeval het – rede hulle wou alle hulp vanaf alle lande vir die Boerevolk stop.
Jy het nodig om jou geskiedenis op te knap – sonder om mense te verneek.
Moeilik om te besluit watter een van julle twee narre die mees tragiese ene is.
Praat jy. Van Wykie neig maar altyd na die Duits Suidwes-storie. Iets hierin le gewortel in die baster-leier Kapt Cornelius van Wyk.
Ek kan aan niks anders dink om hierdie fenomeen andersins op te klaar nie.
Die Afrikanerbond en of Afrikanerbroeder bond was almal Vrymesselaars. Hulle Sauer Kommisie van die HNP is bewyslas daarvan.
Ernest George Jansen het weg gebreek van hierdie groep in 1919 en wou ten doel hê dat die twee Boere Republieke weer onafhanklik bestaan – hy het so versoek aan die Amerikaanse President Woodrow Wilson gerig wat dit nie wou toestaan nie.
Weereens dankie Leon – doen so voort.
Ek reken Prof Willie Esterhuize ly aan dieselfde dodelike siekte sindroom as Naspers. Geweldig aansteeklike siekte selfs vir vreemde kontakte en verstes newer maaid nog hul naastes.
Dis die ouens met geen toekomsvisie nie maar slegs regressie.en selfkastyding. Soos voorheen beskryf, is dit die dodelike toestand van al die Bokryers en Broeders ;. naamlik Tsafenditis patetikus..
Van die Boere Bokryers van die noorde tot die Afrikaner Natzis.van die Kaap het skynbaar hierdie dodelike sindroom wat hoofsaaklik hulle breine aantas sodat die pasient totaal kontak verloor met die werklikheid in hul delusie van grandeur.
Gevaarlik vir hulself en vir ander mense.
Kwarantyn is al behandeling.
Weereens verkeerd – Afrikaners kan nie gesien word as Nazis nie – hulle is Hollanders en Franse – hulle het niks te doen met Duitsers nie.
Afrikaner John Vorster was van PE en veroordeelde Nazi. Na die moord op Christen demokrasie deur ‘n mal Griekse kleurling is ‘n minderheids diktatuur gestig deur die Kaapse Nazi Afrikaners.
Noodwendig was dit ‘n uitgemaak te saak dat dit sal oorgaan ‘n meerderheidsdiktatuur – was alreeds duidelik by die Turnhalle Beraad verraad [ waarvan ek nog die notules het.]
Dieselfde vrot poeding met verskillende souse , Johan.
Dis hierdie Black Label Boerebuffels wat ou Willie se kop skoon laat uithaak het.want hy was dodelik besmet met die wurm van Tsafenditis.
Dit het niks te doen met die Broederbond of die regte benaming Afrikanerbroederbond nie. Tsafendas het ook niks daarmee te doen nie – ons praat nou van die rede vir die stigting en die sg splinterstigting van die Broederbond wat almal weet vals is.
Wat was die rede vir die stigting – was die HNP hierin betrokke later? Kom ons praat die waarheid.
Vorster het die HNP uit die AB verban en die AB het ‘n NP -partyorganisasie geword.
Passop vir daai Tsafenditis wurm Johan.
Ek kan met jou saamstem dat die Afrikanerbond die NP gebruik het as hulle gunsie vir ‘n gunsie speelbal.
Kan jy met my saamstem dat die Afrikanerbond die NP gebruik het om die Havenga dokumentasie weg te steek van die ABO. Rede hulle wou die Afrikanervolk op die been bring en versoening ontkoppel tussen die Boervolk en die een Volk ‘n nuwe benaming gee genaamd Afrikanervolk?
Johan wat jy hier skryf kan ek mee saamstem soortvan maar dis niksseggend -veelseggend.
Wat jy beskryf is niks anders as politieke masturbasie nie – selfbevredigende speletjies met hulself tussen die Broederbond / Bokryers en die NP .
Ek en Riempies het een skoot vir so ‘n Bokryer Buffel vertel dat hy net soos Waaksaam Anderkawwer van die Katel net gedurig besig is om sy eie knaters te lek.
goeie hieeeeemel! wat is dit met die professors?
Dis maklik – hulle het grootkop gekry. Hulle dink hulle is slim. Hulle weet selfs beter as God. Verder sien hulle neer op hulle medelandsburgers en dink hulle kan vir almal voorskryf – hulle is mos geleerd. Met ‘n merkpen het jy mos groot invloed op andere se toekoms.
Leon, jy verdien n toekenning vir jou uitstekende artikels. Dankie! Ek het n diepe weersin in “Afrikaner” professors wat vir eiebelang altyd die politiek-korrekte keuses gemaak het.
Demoon? waar de hel val julle uit ons is in die 20ste eeu komaan word wakker en ruik die rose
Jy het erens n hele eeu verloor geen wonder jy is so verward nie.