praag.co.za

Tag: godsdiens

  • Leon Lemmer: Ruan Kemp oor die rigting waarin die wind waai

    Leon Lemmer: Ruan Kemp oor die rigting waarin die wind waai

    Ruan Kemp het ‘n boek gepubliseer, Gedeeltelik bewolk: ‘n Lewensbeskrywing van ‘n mal man (Kaapstad: Tafelberg, 2019, 293p, R319.99; Amazon Kindle $26.45). Ek het die boek op Afrikaansdag teen 25% afslag, R239.99, bekom. Daar is gerugte van plagiaat. Dit lyk asof daar meer as een skryfstyl gebruik is. Ek wend hier geen poging aan om ‘n afgeronde artikel te skryf nie. Ek gaan ook nie hervertel waaroor die boek handel nie. Ek gaan eerder ‘n aanduiding gee van hoe die boek is. Daar is baie drieletterwoorde en ander obseniteite asook aanstootlikhede, waaronder die onnodige gebruik van Engelse woorde. Kyk die aanhalings hier onder.

    • Daar word op ‘n onheilige manier met godsdiens omgegaan. Die “engeekerk” word eintlik die enneemkerk. ‘n Oorbekende sin uit ‘n gebed van Johan Degenaar word aangehaal: “Here, U het u seun gestuur om van mense Christene te maak, help ons nou om van Christene mense te maak” (p 83). “Nee, my basie … hier drink niemand nie. Hier raak ons dronk op die liefde van die Here” (147). “Hie by ons is jou vegifnis gewaabog, o you money back … Let us pay fo the emission of ou sins” (258). “‘n Gehekelde Onse Vader so groot soos die genade van die Here hang aan ‘n skewe spykertjie” (268).
    • Daar is oulike woordsamestellings, byvoorbeeld: “Ousie?” “Officer in Command” (127). “Die boersoekvroue wat toustaan” (159). “Jolliejeuk” (177). “Taxi- [Taksie-] faksie” (222). “Woordenaar” (261, 262).
    • Daar is heelwat waarvan militante feministe nie sal hou nie, byvoorbeeld:

    “Jy gaan hom voer.” … “Nee, nee, daai is die ma se werk, daarvoor het sy borste gekry” (138). “Die perfekte tiet … pas perfek in ‘n vlak sjampanjeglas” (156). “Haar bors[te is] chirurgies verkleineer” (170).

    Die Skedelverdikkingskommissie het daarvoor gesorg dat “vroue vir die eerste keer gelyke salarisse met mans ontvang” (140).

    “Vroue maak nie goeie speurders nie … vir hulle is meer as een ding op een slag waar” (265).

    • Soos in die newe-titel van die boek aangedui word, is daar heelwat irrasionaliteit, byvoorbeeld:

    “Die maanlanding het nooit plaasgevind nie … Dis verfilm op ‘n moerse blok gaatjieskaas. Ná die tyd het hulle kaas uitgevoer Afrika toe waar dit op die swartmark verkoop is as verblankingsmiddels. NASA het die gaatjies vir hulleself gehou” (274).

    “George voer die papegaai ‘n Eno’tjie, hy’t êrens gelees dat voëls nie kan burp nie, sit op die stoep en kettingrook, wag vir die papegaai om te ontplof” (285).

    “Vertel ons bietjie hoekom jy in ‘n rolstoel is, oom Jaap.” “Oom Jaap het homself gekwes, dis hoekom. Hy was bang hy kry seer wanneer hy val, toe gaan sit hy toe hy die sneller trek” (285).

    • Daar is baie slimmighede, byvoorbeeld:

    “Elke mens het twee skaduwees … Die een is van die son, en die ander is van die voorvaders. Wit mense se ander skaduwee is die kleurlinge” (21).

    “Daar’s ‘n gaatjie in die Afrikanerpsige … Dis my keelgat” (54).

    “Onregverdigheid is ‘n ding waarvoor mens baie respek moet hê, anders word mens nooit groot nie” (58). “Om te aanvaar die lewe is onregverdig is om grootmens te wees” (67).

    “Wat is jou politieke oriëntasie?” (80). “Ek sal sê goedgaar konserwatief … met anargisme vir garnering” (81).

    “As jy jouself dom hou, inval by die stroom, dan is die lewe baie makliker, dan kan jy sê: ‘Dis uit my hande.’ Dis ‘n slapgat lewensfilosofie, maar vir die meeste mense maak dit sin” (116).

    “Wat is die verskil tussen ‘n boerbok en ‘n kafferbok?” “Die eienaar” (122).

    “Crime is a gold mine in this country” (130).

    “Dis mense wat menseregteskendings moontlik maak.” “So? Joernaliste is ook mense. Vat byvoorbeeld Leni Riefenstahl. Sy was mens genoeg om Hitler se beuel te blaas” (137). “Dis wetsgehoorsaamheid wat menseregteskendings moontlik maak” (248).

    “Koerantlesers is produkte wat aan adverteerders verkoop word. Jy koop nie die koerant nie. Die koerant verkoop jou” (164).

    “Het jy jouself al afgevra hoekom niemand van Robbeneiland af probeer swem nie?” “Sien, die soortlike gewig van Bantoes is anders, hulle sal sink as hulle probeer swem” (182).

    “Ek moes met haar trou, om te bewys dat dit nie kan werk nie” (194).

    “Dis belangrik dat vriende so nou en dan saam dronk raak” (224).

    “Pasop vir die Engelse” (245).

    “Conventional newsroom wisdom held that blacks loved to read about sex, soccer and crime” (248).

    “Burokrasie is die strop in die tou waaraan die antirevolusionêr homself ophang” (258).

    “Mense wat lunch vat omdat dit lunch-tyd is, en nie omdat hulle honger is nie” (259).

    “Dis my treinrytrui. Hy’s roofbestand” (265).

    “Daar is mense wat nooit skool ontgroei nie. Die meeste van hulle word onderwysers” (272).

    “Wat het ons gehad voor vigs? … Fokkol. Ons het nie eers mekaar geken nie. En nou? Nou’t ons selfs kongresse” (282).

    • Daar is treffende beskrywings, byvoorbeeld:

    “En toe sy seun vir hom ‘Pa’ sê, kan hy die geluid van die skepping daarin hoor eggo, ‘n plofklankie amper onhoorbaar waarop ‘n suiwer alfa volg” (147).

    “Hy het self ingeklim met ‘n byl om die arbeiders te help, dat hulle kan sien hoe ‘n wit man werk, kyk hoe kan Baas Daniël werk, kyk hoe fok hy daai perskeboompie op” (160).

    Iemand wat getrou het, sê: “Nou’s ons ónder die eg” (177).

    “Dan katvoet sy die skuur binne” (233).

    “Dis die dawerende lompheid van die menslike liggaam in die dieragtige stryd om die lewe” (268).

    “Die mans by Ommiedraai[-ouetehuis] is almal oor die muur, maar die dames kan nog nesskop, kloekgeluide maak” (276).

    Oprah Winfrey word “die hoëpriester van blaam” genoem (284).

    • Praaglesers sal seker die meeste in die politiek belangstel, byvoorbeeld:

    Oor PW Botha se beroerte toe hy die staatspresident was: “‘Mense,’ sê Maximax … ‘Ek sê vir julle, daai was ‘n stroke of luck.’” Japie: “Met hierdie vinger het Peewee ‘n pad deur die rooi see geswaai!” “‘Laat die volk kan deur,’ weergalm sy grappie.” “‘Met hierdie vinger het Peewee die Rubicon laat opdroog,’ troef Maximax hom.” “‘Lag maar,’ lag George. ‘Peewee is daai klein Hollandse mannetjie met sy vinger in die dyk. Dis daai vinger wat keer dat ons nie oorspoel word nie.’” “Maximax val op die vloer soos hy lag: ‘Sy vinger in die dyke,’ ruik aan sy wysvinger. ‘Stinkvinger Peewee,’ lag hy” (180). Daar word verwys na Die alternatiewe koerant (178, 191, 193, 198), wat min twyfel laat wie Maximax veronderstel is om te wees.

    “Apartheid is ‘n manier om die land te beredder, dis eintlik al” (187). Aan sy kind sê hy: “Dis soos ek en jou ma wat nie in dieselfde dorp bly nie. Dit is apartheid, ‘n manier om die vrede te bewaar. En dis soos ek en Griet wat nie in dieselfde kamer bly nie. Dit is ook apartheid.” “Maar julle is dan albei wit,” sê die kind (188).

    “De Klerk kondig aan dat Mandela vrygelaat gaan word.” Uit Albert Camus se boek, The rebel, word soos volg met verwysing na die markies De Sade aangehaal: “Twenty-seven years in prison do not, in fact, produce a very conciliatory form of intelligence. Such a lengthy confinement makes a man either a weakling or a killer – sometimes both. If the mind is strong enough to construct, in a prison cell, a moral philosophy which is not one of submission, it will generally be one of domination.” Die hoofkaraker se kommentaar daarop is: “Ons is gefok” (194).

    “Hoekom het kleurlinge altyd sulke stupid name?” (228). “Dit is altyd sulke fucked up goed soos Calvin hartjie Luzihannah, Dexter Shirlezene Forever, nou die dag sien ek ‘n Moeggemat plus Jacqueliza” (229).

    Oor hardkoppigheid: “Die verdikking van die skedel onder die Afrikaner is ‘n verskynsel wat aanvanklik met groot bekommernis begroet is, en toegesmeer is, maar later, ná verskeie geheime vergaderings, aanvaar is as ‘n godgegewe gawe, en as sulks blinkgevryf is as wapen. Die oordragbaarheid van dikskedelgeit … die fokus [het] na propagasie verskuif, om ‘n nasie te kweek wat taai en hardkoppig is” (242-243).

    “Jy sien, Simon, regstellende aksie is ‘n ding waarmee Verwoerd in die dertigerjare al gekom het, en daarmee hierdie hele helse fokop van ‘n ding begin het. Toe was dit die armblankes, maar die filosofie was dieselfde, dat dit kamtig in die hele land se belang is as ‘n sogenaamd voorheen benadeelde groep vir ‘n rukkie voorgetrek word, maar die ding is, daardie rukkie is nooit in toom gehou nie, en dis wat gelei het tot hulle val, en wat gaan lei tot die ANC se val. Jy sal sien, die ANC is in elke opsig ‘n herhaling van Malan se Gesuiwerde Nasionale Party.” “Ek dink Pa oordryf so bietjie” (259).

    “Stikland[-hospitaal] is nie meer wat dit was nie. Die geboue behoort nog aan die staat, maar die binnegoed is up for grabs” (271).

    “Die sielkundige het gisteraand in Pumla Gobodo-Madikizela se boek gelees hoe sy aan Eugene de Kock se hand gevat het, sy snellerhand nogal. Pumla was haar lektor op universiteit. Pumla is haar held. Die vergifnis waartoe daardie vrou in staat is, dis iets verskrikliks! En haar empatiese vermoëns, dit, dit dryf die spot met swaartekrag!” (274).

    “Oeboentoe is … ‘n filosofie wat sê, ek is omdat ons is … In samelewings waar mense die individu bo die groep plaas, word krane nie uit publieke toilette gesteel nie, word koperdrade nie van die telefoonpale af gesteel nie” (274). “In samelewings waar die groep belangriker as die individu is, word die wiel nie uitgevind nie maar aan die brand gesteek as hulle nie hulle sin kry nie” (275).

    “Verslaan, gemoker, gekelder … Dis haatspraak. Sommer hier in die sportblaaie” (283).

    “In watse era leef jy? … Die wêreld behoort lankal nie meer aan jou soort nie” (237).

  • Leon Lemmer: Oor godsdiens en Afrikaners

    Leon Lemmer: Oor godsdiens en Afrikaners

    Ek het onlangs oor ‘n omstrede onderwerp, te wete homoseksualiteit, geskryf (Praag 16 Desember) sonder dat dit erge negatiewe kommentaar ontlok het. Vandag is my tema godsdiens of eintlik religie,* want dit gaan nie uitsluitlik letterlik om diens aan God of gode nie. Die drie religieë wat in die Midde-Ooste ontstaan het en die grootste aanhang in die Weste geniet (Judaïsme, die christelike godsdiens en Islam), is monoteïsties en letterlik godsdienste. Maar in die geval van Oosterse religieë, soos Boeddhisme en Hindoeïsme, speel die bestaan van metafisiese of bonatuurlike wesens ‘n minder prominente rol. Religie raak die gevoelens en oortuigings van meer mense as homoseksualiteit. Om oor religie te skryf is dus (potensieel) meer omstrede. Ek skryf dus nou met selfs groter huiwering as in die geval van homoseksualiteit. Hopelik sal die hemel hierdie rondte ook nie val nie.

    [* Anders as “godsdiens” verwys die woord “religie” skynbaar nie direk na God nie, maar etimologies wel in ‘n mate: “Religion: From religere (Cicero), the contemplation or the concern for something which surpasses the human being; from religare (Lactantius), the feeling of attachment to a divinity” (J Grooten and G Jo Steenbergen, New encyclopedia of philosophy, New York: Philosophical Library, 1972, p 370).]

    By vorige geleenthede het ek Afrikaans en nie die christelike godsdiens nie, as die kern van Afrikanerwees beskryf.* Daar is minstens drie redes hiervoor. Eerstens, sedert veral 1994 het Afrikaners op groot skaal hulle rug op die kerk gedraai, dus op georganiseerde openbare godsdiens. Dit gaan by uitstek om die al hoe groter afvalligheid van die drie tradisioneel Afrikaanse Kerke ( die NG, Gereformeerde en Hervormde Kerk). Hiervoor is daar onder meer politieke redes, bv die amptelike afwysing van apartheid, wat selfs tot dwaling en sonde verklaar is, en die aansluiting wat die Afrikaanse Kerke by Afrikanervreemde en -vyandige elemente, soos die Suid-Afrikaanse Raad van Kerke en die Wêreldraad van Kerke, soek. Afrikaners het minder kerklik maar glad nie in dieselfde mate minder religieus geword nie.

    [* My mening kry ondersteuning uit ‘n onverwagte oord. “Afrikaner identity is premised on the Afrikaans language, reworked by Afrikaner nationalism to be ‘the key cultural expression of a great volk‘” (Louise Vincent, aangehaal deur Christi van der Westhuizen in Sitting pretty: White Afrikaans women in postapartheid South Africa, Pietermaritzburg: University of KwaZulu-Natal Press, 2017, p 58). Van der Westhuizen beaam: “Die taal is central” (187).]

    Tweedens is Afrikaans volkseie. Dit is op (eens) eie bodem ontwikkel terwyl die christelike godsdiens ‘n verskynsel is wat wêreldwyd aangetref word, al het dit plaaslik aanpassings ondergaan. Anders as Afrikaans onderskei godsdiens (spesifiek protestantisme/calvinisme) Afrikaners nie duidelik van ander volke nie. Daar is die huidige (maar misleide) entoesiasme dat Afrikaans sy oorsprong by bruin mense het en voorts dat die meeste Afrikaanssprekers bruin is. Sodanige vertolking neem glad nie in ag die deurslaggewende rol wat Afrikaners in die ontwikkeling en vestiging van Afrikaans gespeel het nie; ook nie die (tradisionele) verskil in gehalte van die Afrikaans van blankes en bruin mense nie.

    Daar is by hierdie twee etniese groepe ook ‘n groot graadverskil in lojaliteit jeens Afrikaans. Afrikaans behoort tot die kern van Afrikanerwees, terwyl Afrikaans vir (baie) bruin mense opsioneel, dus nie-noodsaaklik, is. Die mengeltaal Kaaps is ‘n lewende bewys van bruin mense se onsensitiwiteit vir en dislojaliteit jeens agbare Afrikaans. Die joernalis Carryn-Ann Nel word deur Media24 vertrou om oor Afrikaans verslag te doen. Onlangs het sy geskryf oor hoe lief sy vir Afrikaans is. Terselfderyd is sy “verheug” dat die Universiteit Vrystaat eentalig Engels geword het (Die Burger, 9 Januarie, p 11). Enigeen wat die toekoms van Afrikaans aan bruin mense toevertrou, verseker daarmee die ondergang van Afrikaans. Slegs Afrikaners kan sorg dat Afrikaans so onbesoedeld moontlik naas Engels bly voortbestaan. Ek kan nie aanvaar dat Afrikaanstaalkundiges en -letterkundiges voortgaan om my nie in hierdie opsig te steun nie. Dit moet ‘n simptoom van erge kruipsug wees. Leopold Scholtz veg met groot gebaar vir Afrikaans maar probeer deurlopend bruin mense daarby betrek. Hy is gevolglik nie bereid om die mengeltaal Kaaps as ‘n destruktiewe faktor in die voortbestaan van Afrikaans te verklaar nie (Netwerk24, 25 Januarie).

    Derdens is daar die verskynsel van sekularisasie of verwêreldliking. Veral ontwikkelde, Westerse mense is geneig om al hoe meer aan die empiriese of sintuiglik-waarneembare wêreld verknog te raak en hulle al hoe minder te bekommer oor bv die moontlike bestaan van ‘n metafisiese* (dus nie-fisiese of geestelike) wêreld, asook (individuele) voortbestaan na die dood. Dit gaan eerder om die hiermaals as die hiernamaals. In hierdie proses kan mense al hoe meer materialisties word en geestelik verarm. “Secularization: The process through which religious thinking, practice, and institutions lose their religious and/or social significance. The concept is based on a theory, held by some sociologists, that as societies become industrialized their religious morals, values, and institutions give way to secular ones and some religious traits become common secular practices” (Collins World Encyclopedia, 2003, p 823).

    [* Die metafisiese word soms die bo-natuurlike genoem, maar dan nie met die implikasie dat dit ‘n onnatuurlike wêreld is nie. Daar word bv geglo dat sowel die empiriese as die metafisiese wêreld deur God geskape is. In soverre ‘n metafisiese wêreld verbeel word, is dit wesenlik ‘n afskynsel van die empiriese wêreld.]

    Naas Afrikaans is dit ons bewoë geskiedenis, waarin godsdiens ongetwyfeld ‘n groot rol gespeel het, wat van Afrikaners maak wat hulle is. “Ethnic uniqueness fundamentally was expressed through common religious belief and, most important, common language … religion was the emotional expression of civilization, but language was the key to human group identity. The ‘true’ nature of any ethnic group lay in its language and its historical … past” (Dennis P Hupchick, The Balkans: From Constantinople to Communism, New York: Palgrave, 2001, p 194). Sedert 1652 het saamleef en saamwerk tot die vorming van ‘n eie Afrikanerkultuur aanleiding gegee. Met verloop van tyd is ons ontheem van enige ander vaderland, maar geestelik het ons wesenlik Europeërs gebly, vaandeldraers van Europese beskawing in Afrika. Ons enigste staanplek is in Afrika. Ons behoort uiteraard alles moontlik te doen om ons onuitroeibaarheid te bewys. Die ANC, daarenteen, wil die kern van Afrikanerwees, naamlik Afrikaans, vernietig.

    Die meerderheid inwoners van ‘n land of kontinent kan sekulariseer terwyl die minderheid inwoners hulle godsdienste oortuigings behou. Dit is blykbaar in Europa die geval. Uit die bostaande definisie is dit duidelik dat alle waardes nie vanweë sekularisasie opgehef word nie. Die gesekulariseerdes grondves hulle waardes empiries terwyl die religieuses dit metafisies doen. Byvoorbeeld, Immanuel Kant (1724-1804) het sy absolute gebod (“categorical imperative”) suiwer rasioneel gegrondves. Dit kom op dieselfde neer as die Bybelse voorskrif dat jy aan ander moet doen soos jy wil hê dat hulle aan jou moet doen. Hierdie basiese ooreenstemming in waardes kan in die aard van menswees gegrondves wees. “Far from religion supporting morality, as we might think, what happens is that our intuitive moral thinking makes some religious concepts easier to acquire, store and communicate to others” (Boyer, bron hier onder, p 231). Min of meer dieselfde waardes kan deur sowel gesekulariseerdes as religieuses aangehang word. In die praktyk word egter gevind dat vervlakte geestelikheid (‘n wyer begrip as religieusiteit) ‘n mindere verknogtheid aan waardes by veral gesekulariseerdes tot gevolg kan hê. Dit is baie makliker om waardes oor te neem as om hulle self te skep. Maar mense se religieusheid kan ook vlak wees.

    Wanneer ‘n mens in Europa reis is dit opvallend dat die katedrale en kerke deesdae die meeste van die tyd vir ander doeleindes as religie gebruik word, bv as trekpleisters wat toeriste aan vervloë tye herinner. ‘n Mens kan moeilik die indruk afskud dat geestelike vervlakking plaasgevind het. In hierdie geboue is daar dikwels (ten minste potensieel, dus ten spyte van die onstigtelike toeriste) ‘n gewyde stemming, wat verhoog word deur bv die gebrandskilderde glasvensters. Die aanvanklike doel met hierdie vensters was om temas uit te beeld wat godsdienstige boodskappe by ongeletterdes kon tuisbring. Maar die kleure wat in brandskilderye gebruik word en die lig wat deur hulle val, asook die uitbeeldings, vervul steeds ‘n funksie, naamlik om ‘n gewyde atmosfeer te skep. Daar is ook die ryke skat van kerkmusiek wat bly voortbestaan en steeds waardeer word, ook deur gesekulariseerdes, bv die werke van Bach, Händel en Bruckner. Dieselfde geld vir die godsdienstige inspirasie wat uitdrukking in ander kunsvorme, soos die skilderkuns, beeldhouwerk en argitektuur, gevind het. Daarsonder sou ons geestelik baie armer gewees het.

    ‘n Onrusbarende hedendaagse verskynsel is dat vanweë die intog van Moslems in Europa talle kerke in moskees omskep is. Die subteks is dat die eens christelike Europa sy geestelike kompas verloor het terwyl die Moslem-inkommers ‘n vaste(r) en selfs fundamentalistiese of fanatieke oriëntasie het. Religie stel Moslems in staat om in hulle vermoëns te glo terwyl die tradisionele Europeërs al hoe meer onseker van hulle identiteit word en daar by baie van hulle skynbaar twyfel is of dit die moeite werd is om hulle kultuur te beveilig. Hulle het perspektief verloor en perspektief, die oogpunt waaruit na dinge gekyk word, kan bepaal wat as belangrik of onbelangrik beskou word.

    Naas materiële dinge, wat noodsaaklik is of ons gerief bevorder, is daar geestelike dinge, soos ten minste sommige tradisioneel christelike waardes, wat liefs nie verwaarloos moet word nie. Soos in die geval van mense is sommige dinge belangriker as ander. Soos in die geval van mense is alle dinge nie op dieselfde vlak nie. Daar is iets soos hiërargie. Die dinge wat hoog geag word, is verhewe en die hoogstes kan as heilig beskou word. Religie word gekenmerk aan heilige dinge. Ons lewe in ‘n tyd waarin dinge wat tradisioneel verhewe en heilig geag is, op groot skaal neergehaal en ontheilig, dus gelyk gemaak, word. Vir Afrikaners is bv die Voortrekkermonument, die Vrouemonument en die Afrikaanse Taalmonument heilig. Maar die ANC-regering het beheer oor bv die Taalmonument verkry. Diegene wat die grootste bydrae tot Afrikaans gelewer het, word daar glad nie meer (na behore) gehuldig nie. In Europa word kerke omskep in moskees terwyl die Taalmonument plaaslik weens ‘n ontheiligingsproses al hoe meer ‘n nie-Afrikaner-aanskyn kry. Roger Scruton, ‘n konserwatiewe Britse wysgeer, verduidelik in sy boek, The soul of the world (Princeton University Press, 2014, 211p; Amazin Kindle $11,39), waarom die behoud van dinge wat as heilig geag word vir die mensdom belangrik is.

    Tim Crane

    Ek het hierdie rubriek begin met die veronderstelling dat ek veral na aanleiding van die volgende boek van Tim Crane (gebore in 1962) sou skryf: The meaning of belief: Religion from an atheist’s point of view (Cambridge, Mass: Harvard University Press, 2017, 216p; Amazon Kindle $10,81). Sy uitgangspunt is dat religie vir gelowiges waarde het, dat dit ‘n belangrike komponent van etnisiteit is en as gom in sulke gemeenskappe dien. Nie-gelowiges behoort religie en religieuses dus met respek te behandel. Ek vind nie fout met sy invalshoek nie. My bewaar is eerder dat hy ‘n voordrag tot ‘n boek opgeblaas het; vandaar die baie herhalings in die teks. Hy spreek allerhande wysgerige kwessies aan wat die leesbaarheid van die teks vir nie-vakkundiges aantas en nie altyd ‘n noodsaaklike verband met die onderwerp het nie.

    Crane onderskei tussen enersyds die betekenis of waarde en andersyds die waarheid van religieuse geloof (Kindle 38). Soos in die filosofie het wetenskaplike kennis die area verklein waarin religie geag word die waarheid te verkondig. Byvoorbeeld, die drieverdieping-wêreldbeeld (hemel, aarde, hel) is religieus-simbolies sinvol, maar nie objektief-wetenskaplik nie. Anders as die wysgere van weleer kom hedendaagse filosowe ook nie meer met kosmologiese uitsprake wat hulle in teenstelling met die wetenskapgefundeerde wêreldbeeld probeer regverdig nie.

    Wat Crane suksesvol doen, is om die oordrewe aansprake en oneerbiedige uitsprake van die Nuwe Ateïste (Richard Dawkins, Daniel Dennett, AC Grayling, Christopher Hitchens en Sam Harris) te weerspreek. Waarmee gelowiges identifiseer, behoort eerbiedig te word: “belonging to a historical tradition and making senses of the world through ritual and custom” (49). Religie/protestantisme is onmiskenbaar ‘n belangrike element in die geskiedenis van Afrikaners. ‘n Mens kan kwalik respek vir Afrikanertradisie hê sonder om die die groot rol van godsdiens daarin te erken. Tydens die hoogbloei van Afrikanernasionalisme in die vorige eeu was daar heelwat sinisme oor die seremonies en sentiment waaraan die Britte vasklou, maar dit help Britte om te besef wat Britswees beteken. Nie-gelowiges “should attempt to understand religion and … tolerate it … without such understanding we lack an adequate sense of a fundamental part of human civilization and its history, and we therefore lack a proper understanding of ourselves” (57).

    Religie word soos volg gedefinieer: “Religion … is a systematic and practical attempt by human beings to find meaning in the world and their place in it, in terms of their relationship to something transcendent” (133), bv God (186). “It involves not just believing in certain propositions or doctrines, or knowing certain stories, but also it involves acting in a certain way. Two broad kinds of action are important: the first is the participation in religious rituals, either collectively or individually; and the second is the group of actions directed at other people, such as codes of behavior and practices of morality or charity” (148). Latere wysgere (bv die eksistensialiste) poog “to find meaning in life; religion … attempts to find the meaning of life as a whole … ‘ultimate meaning’” (162), bv “How can one bring into one’s individual life a full recognition of one’s relation to the universe as a whole?” (172). Volgens religieuses “one should live one’s entire life in an awareness of the transcendent” (172).

    Crane onderskei die religieuse impuls en religieuse identifikasie. “The religious impulse is the need to live one’s life in harmony with the transcendent (for example, the will of God). And ‘identification’ is my term for the fact that religions are social institutions … one does not just believe in a religion, one belongs to it” (194). Daar is parktyke, bv rituele, waaraan gelowiges deelneem (314). “Belonging to a religion is similar to belonging to a nation or having an ethnicity” (962). “The religious impulse involves the view that the world is not meaningless … that the world we experience is not all there is … that behind it all is the mystery of God’s presence … the unseen order” (476). “The religious impulse gives the believer’s life meaning. It does this because it guides the believer in how to live life in accordance with the unseen order (or to live a life of piety, or faith, or holiness)” (707).

    Crane erken “people may have something like a religious temperament without actually being believers” (593). Temperament is onspesifiek terwyl “the religious impulse … the complex content of a specific belief” is (607). “There can be people who have the religious impulse but do not participate in any practices; and there can be people who participate but lack any sense of the transcendent” (1111). Anders as gelowiges, wys die eksistensialiste die metafisiese af en verwag van elke individu om suiwer empiries sin van die werklikheid te maak en self (beperkte) sin aan sy eie lewe te gee. “Any meaning there is must be something we have to create for ourselves” (498).

    “Belief is a psychological state, a state of mind” (224). Soms word geloof ‘n disposisie/ingesteldheid genoem, dus die neiging om op ‘n bepaalde manier in sekere situasies te handel. “Our beliefs govern our actions. What we do depends partly on what we believe and partly on what we want” (231). ‘n Mens kan nie bloot glo nie. “There must be something that is believed” (238). Hiervoor gebruik filosowe soos Franz Brentano (1838-1907) en Edmund Husserl (1859-1938) die term intensionaliteit: “the capacity of things (usually restricted to minds or states of minds) to be directed at things other than themselves” (1178). Byvoorbeeld, ‘n kruis is vir christene ‘n simbool “that … point[s] beyond the mere material reality to the desired transcendent reality beyond” (1169). Wat geglo word, kan van ‘n religieuse of nie-religieuse aard wees. In Engels kan hierdie onderskeid met behulp van twee woorde duidelik gemaak word: “faith” en “belief”. Wat laasgenoemde betref, kan ek bv glo (‘n opinie huldig) dat dit môre gaan reën, maar in die Wes-Kaap blyk dit deesdae meesal ‘n valse geloof te wees. Van sowel religieuse as nie-religieuse geloof kan gesê word: “Believing something is taking it to be true … belief aims at truth” (246). Maar wat geglo word, kan waar of vals wees (238).

    Die kosmologiese beeld wat in religieë voorgehou word, moet nie sonder meer met wetenskaplike kosmologie vergelyk of gelykgestel word nie. Byvoorbeeld, gelowiges kan glo “there is an unseen order, and that our supreme good lies in harmoniously adjusting ourselves thereto” (434). “The order that is the focus of the religious impulse is a normative order, the order of how things ought to be” (448). Religieuse kosmologie het dus in groter mate te make met die gedrag wat van gelowiges verwag word as met die fisiese werklikheid. Vir die gelowige gaan dit om “living a certain kind of value-infused life and seeing significance in the world. Religion is a moral and practical outlook that is worlds away from scientific explanation” (757). “The search for meaning is a very different thing from the search for scientific knowledge” (805).

    “Religious belief tolerates a high degree of mystery and ignorance in its understanding of the world” (785). Sint Anselmus (1033-1109) se moto was: “I believe so that I may understand” (812). Gelowiges “talk about the next world and the afterlife and mean it sincerely, but this is as much an expression of hope as any kind of explicit metaphysical supposition” (842). “The idea that God – or whatever transcends all this [the empirical world] – is ultimately beyond our finite human understanding [and] is something that is central to all religious traditions” (636). Hierdie sin vir die mistieke is die grondslag vir geglowiges se aanvoeling van wat verhewe is en ook vir wat as heilig beskou word.

    Die wesenlik paradoksale of irrasionele aard van religie is soos volg deur een van die voorste filosowe, Alfred North Whitehead (1861-1947), in sy boek, Science and the modern world (New York: Free Press, 1925/1967, p 192), verwoord: “Religion is the vision of something which stands beyond, behind and within the passing flux of immediate things; something which is real, and yet waiting to be realised; something which is a remote possibility and yet the greatest of present facts; something that gives meaning to all that passes and yet eludes apprehension; something whose possession is the final good and yet is beyond all reach; something which is the ultimate ideal, and the hopeless quest” (856).

    Dat religie in die geskiedenis soms dood en verwoesting gesaai het, word nie deur Crane ontken nie. “But nonetheless I maintain that any external assessment of the value of religion as a whole has to take into account its enormous positive value in many people’s lives … the sense of belonging to a culture and having a history; the sense of the ineffable [“onsegbare”] in the world; the sense that there is value in something beyond the satisfaction of one’s desires of the present moment. Some of these things can be had without religion; but religion crystallizes them for so many people to provide a sense of who they are” (1615). “Religious belief is very unlikely to be removed by scientific evidence, and its waxing and waning in certain parts of the world are the result of contingent cultural traditions and political factors that often have little to do with rational argument” (1922).

    In gesekulariseerde samelewings word twee aktuele probleme deur Crane uitgesonder. “There is the practical, personal, or moral question of how atheists should accommodate religion and believers in their own lives and in their own personal view of the world, and there is the political question of how secular states should make room for religious believers” (1651). In Suid-Afrika is hierdie probleem eerder omgekeerd: In hoeverre behoort die religieuse meerheid ruimte aan gesekulariseerdes te gun? Die gebruiklike hedendaagse standpunt is dat daar vryheid van denke en uitdrukking moet wees. In die praktyk word die uitlewing van sodanige vryhede egter dikwels aan bande gelê.

    “No one should object to attempts to combat the bad effects of religious belief: the intolerance, the violence, and the restriction on freedom of thought and action that some religious groups and institutions unquestionably promote” (1664). “It must be possible to be a tolerant person yet not tolerate offensive behavior” (1839). Daar is “religious behavior that is not illegal but nonetheless objectionable” (1852), bv “genital mutilation” (1845). Ek is sterk gekant teen besnydenis by albei geslagte. Dit is myns insiens primitiewe liggaamskending. In die praktyk kan dit moeilik wees om ‘n balans te handhaaf tussen “civility” (1866) of “politeness” (1873), “hypocricy” (1866) en “integrity” (1880), asook “taste” (1873) en “sensitivity” (1880).

    Pascal Boyer

    Hoewel Crane se wysgerige besinning verdienstelik is, word die wese van religie ten minste aanvullend baie deeglik deur die antropoloog Pascal Boyer in sy boek, Religion explained: The human instincts that fashion gods, spirits and ancestors (London: Vintage, 2002, 430p; Amazon Kindle $19,49), beskryf. Volgens hom is religie ‘n kulturele konstruk met so baie variasies dat die term kwalik gedefinieer kan word. Religie is “a convenient label that we use to put together all the ideas, actions, rules and objects that have to do with the existence and properties of superhuman agents like God” (p 10-11). Soos van ‘n volkekundige verwag kan word, is sy benadering histories, insluitende voor-histories, en word baie klem op die primitiewe oorsprong van religie in bygelowe, geeste en voorvaders gelê. Dit is plaaslik hoogs ter sake omdat die christelike godsdiens in swart geledere met elemente van tradisionele Afrika-religieë geharmonieer word. Dit is soortgelyk aan bv die pogings op Karibiese lande, soos Haïti, waar Rooms-Katolisisme met Vodou aangevul word.

    Een van die definisies wat Boyer verskaf is: “Religion is about the existence and causal powers of non-observable entities and agencies” (8). “The explanation for religious beliefs and behaviours is to be found in the way all human minds work” (3). Dit is diep menslik om oor verskynsels te wonder en verklarings daarvoor te soek, selfs al is die gevolgtrekkings van nie-wetenskaplike aard. “People want to understand events and processes, that is, to explain, predict and perhaps control them. These very general, indeed universal, intellectual needs gave rise to religious concepts” (12). “The human psyche is so built that it longs for the reassurance or comfort which supernatural ideas seem to provide” (22). “Most accounts of the origins of religion amount to one of the following suggestions: human minds demand explanations, human hearts seek comfort, human society requires order, human intellect is illusion-prone” (6).

    Die manier waarop mense dink en hoe hulle voel, kan die samelewing grondig beïnvloed. “Religion is not just something that is added to social life, it very often organises social life” (26). Dink aan hoe verskillend hedendaagse reisigers enersyds oorwegend protestantse en andersyds oorwegend Rooms-Katolieke lande ervaar, om van Oosterse lande nie te praat nie.

    Heel teen die einde verwys Boyer na Michael Shermer se standpunt van “belief as mental negligence” (384), dus dat ander mense se insigte oorgeneem word pleks van eie oplossings vir probleme te soek. “It takes greater effort to challenge and rethink established notions than just accept them … in most domains of culture we just absorb other people’s notions” (32). Maar die situasie is nie so eenvoudig nie. “Concepts in the mind are constructed as a result of being exposed to other people’s behavior and utterances. But this acquisition process is not a simple process of ‘downloading’ notions from one brain to another. People’s minds are constantly busy reconstructing, distorting, changing and developing the information communicated by others. This process naturally creates all sorts of variants of religious concepts” (37).

    Die vertolking van “dieselfde” religie kan van land tot land verskil en daar is al gesê dat iedere gelowige op sy eie manier glo, bv soos dit hom ten beste pas. “The problem with all religious codes is that they must be general enough to be applicable without change to all possible situations. This is why in most places where you find such religious codes (generally in literate cultures) you also find a whole literature that adds nuance to their application” (197). “In the domain of the supernatural, people have detailed representations even though they are not told much” (86). Byvoorbeeld, in die Bybel is daar bitter min inligting oor die hiernamaals. Die kernboodskap kan egter dieselfde bly. “To explain religion is to explain a particular kind of mental epidemic, whereby people develop (on the basis of variable information) rather similar forms of religious concepts and norms” (53-54).

    Slot

    “Neither religion nor secularism is going to disappear. The least we can hope for is peaceful coexistence” (Crane 1935). ‘n Religieuse en in veel mindere mate ‘n nie-religieuse oriëntasie is deel van Afrikanerkultuur. Dit is eie aan die kultuur van ‘n etniese groep dat daar interne variasies is. “What we call culture is the similarity between some people’s mental representations in some domains” (Boyer 44); dus nie eendersheid in alle opsigte nie. Vir my lyk dit asof Afrikaners primêr deur Afrikaans saamgebind word. Religie is ‘n opsig waarin variasie toegelaat kan/moet word.

    Wat my hinder is die tradisioneel Afrikaanse Kerke se louheid oor Afrikaans. Die Gereformeerde Kerk het dit oorweeg om Afrikaans met Engels as sake- en sinodetaal te vervang (Netwerk24, 9 Januarie). Gelukkig is hiervan afgesien (Netwerk24, 11 Januarie). Die NG Kerk het nog nooit Afrikaans as ‘n hindernis vir eenheid met die Verenigende Gereformeerde Kerk voorgehou nie. Weens ontwikkelde bruin mense se voorkeur vir Engels sal Afrikaans as kerktaal weens sodanige kerkeenheid ‘n ernstige knou toegedien word. Die punt is: Die tradisioneel Afrikaanse Kerke toon geen groot bereidwilligheid om ononderhandelbaar lojaal teenoor Afrikaans te wees nie. Op grond waarvan word aanvaar dat die Afrikaanselement moet toegee en nie die Engelselement nie? Omdat dit ‘n klein groepie Afrikaanssprekende blankes is wat in 1990/94 mandaatloos aan die magte van die bose oorgegee het?

    In die goeie ou dae was daar net die drie tradisioneel Afrikaanse Kerke (NG, Gereformeerde en Hervormde Kerk) waaraan Afrikaners kon behoort. Lidmaatskap van die (Afrikaanse) Apostoliese Kerk, ‘n “sekte”, was in (elitistiese) Afrikanergeledere nie (werklik) aanvaarbaar nie. Sedert 1994 het die opset ingrypend verander. Naas en vanweë die afname in die lidmaatskap van die drie Afrikaanse Kerke het ‘n groot aantal kleiner kerkgenootskappe hulle verskyning gemaak. Religieuse eksklusiwiteit is al hoe minder ‘n kenmerk van die Afrikanerdom. Sekularisasie speel plaaslik ook ‘n rol, hoewel in veel geringer mate as in Europa.

    Maar die kerkgenootskappe het self ook merkbaar gesekulariseer in die sin dat hulle hulle al hoe meer eerder hiermaals as hiernamaals rig. Dink aan die omvang wat bevrydingsteologie aanneem. Anders as vroeër hou die drie Afrikaanse kerkgenootskappe nie meer (landswye) biddae om reën nie. Tans ook nie in die droogtegeteisterde Wes-Kaap nie. Is dit nie dalk weens sekularisering nie? – dat, wat die weer betref, groter vertroue in natuurwetenskaplike kennis as aan Skriftuurlike uitsprake gegee word? Aan die ander kant het dit plaaslik skynbaar uit die mode geraak om wolke kunsmatig te “melk”.

    Wat religie betref is die vraag waar die streep getrek moet word. As die net te wyd gespan word, word Afrikanerskap verwater. As die norme vir insluiting te eng geformuleer word, word die Afrikanerdom as klein minderheidsgroep nog verder ontmagtig. Dit lyk realisties om die toets vir insluiting op waardes te grond, afgesien daarvan of die waardes religieus of rasioneel gegrondves is. Dan sal daardie waardes geënumereer en hiërargies gerangskik moet word. Pleks van so ‘n teoretiese benadering met ingewikkelde toepassing behoort ‘n meer praktiese benadering eerder gevolg te word. Laat individue liefs toe om hulleself as Afrikaners te identifiseer. “An individual’s awareness of group ‘belonging’ was key to national and ethnic identity” (Hupchick, p 196). Afrikaners word in die propaganda dermate gediskrediteer dat daar min gevalle sal wees waar mense hulle tot Afrikaners verklaar sonder dat hulle met reg daarop aanspraak kan maak. Die enkele gevalle wat valslik op Afrikanerskap aanspraak maak, sal met sosiale druk uitgewerk kan word.

    Die ideaal is dat Afrikaners kultureel so herkenbaar moontlik Afrikaners moet bly. Ons moet in groter mate die (pioniers)identiteit herontdek waarop ons voorheen met reg trots was. Ons moet geloof – dit is immers waaroor hierdie rubriek handel – ook in onsself herontdek; dus nie toelaat dat die magte van die bose ons selfbeeld permanent skade aandoen nie. Ons is van hier en ons het gekom om te bly. Ons moet weer van meet af aan ons eie koninkryk bou.

  • Marokkaanse immigrant se poging om Spaanse priester aan te val, gestop

    Marokkaanse immigrant se poging om Spaanse priester aan te val, gestop

    Videobeeldmateriaal het na vore gekom waarin ‘n Noord-Afrikaanse Moslem probeer om ‘n priester aan te val en ‘n Katolieke huwelikseremonie in die noordwestelike stad Valladolid, Spanje, Saterdagaand te ontwrig.

    Die Marokkaanse burger het in die ou kerk ingehardloop en “Allahu Akbar” geskree. Die voorval in die Valladolid se historiese San Pablo-kerk, het in chaos ontaard na ‘n gewelddadige stryd om die aanvaller uit die kerk uit te smyt.

    Die Marokkaanse verdagte het reguit na die voorkant van die kerk gehardloop, direk na die priester en diegene wat rondom die altaar teenwoordig was. Ooggetuies het die naweek aan die Spaanse nuusblad, ABC, vertel wat gebeur het.

    Lede van die gesinne het die aanvaller gestop wat toe deur die polisie in hegtenis geneem is. Dit is later deur die wetstoepassing bevestig dat hy 22-jarige Marokkaanse burger is, ‘n wettige inwoner van Spanje, wat oor ‘n geldige studentenvisum beskik.

    Volgens die Spaanse polisie het die aanvaller ‘n geskiedenis van oortredings van openbare orde. Hy sal aangekla word van wanordelike gedrag, dreigende gedrag en ‘n misdryf teen “godsdienstige sentiment” na die voorval op Saterdag. Maar die Spaanse owerhede wil nie sê of hy die kansellasie van sy visum of deportasie na Marokko in die gesig staar nie, terwyl amptelike naamlose bronne sê dit is nie waarskynlik dat hy die land uitgesit sal word nie.

    Ten spyte van die aanval op hul troue, is die egpaar uiteindelik ná ‘n kort pouse in die verrigtinge, in die eg verbind.

    Valladolid, in die noordweste van Spanje, is bekend vir middeleeuse godsdienstige geboue. Ook in die vroeë sewentiende eeu was die Spaanse konings daar gehuisves, en die Christopher Columbus Museum wat die lewe van die Italiaanse ontdekkingsreisiger uitbeeld, word daar gehuisves omdat Columbus in 1506 in Valladolid gesterf het.

    Spanje, met ‘n bevolking van 46 miljoen, is ‘n land van immigrante. Van 2002 tot 2014 het sowat 7,3 miljoen immigrante die land binnegekom.

    Verlede week is meer as 30 migrante oor die naweek na aan die kus van Spanje gered nadat hul rubberboot aan die brand geslaan het.

    Die video wat deur die EU-grensagentskap Frontex getwiet is, toon die 34 migrante wat reddingsbaadjies dra, ‘n teken dat hulle deur mensesmokkelaars vervoer is. Die beelde is verfilm deur die Portugese lugmag se maritieme toesigvliegtuig.

    ‘n Helikopter en verskeie bote is gestuur na die suidweste van Alboran-eiland tussen Marokko en Spanje en die migrante, wie se nasionaliteite nie bekend gemaak is nie, is gered en na die hawe van Motril in die suide van Spanje geneem.

  • Angus se dilemma

    Angus se dilemma

    Dit is moeilik om oor Angus te skryf. Mense koppel hulle persoonlike ervaring aan hom en is daarom geneig om hom te probeer beskerm om sodoende indirek hulle persoonlike ervaring te beskerm. Dit is ‘n baie gevaarlike plek om te wees, want mense is geneig om minder oop te wees vir rede, wanneer emosie betrokke is. Hierdie artikel het nie ten doel om jou persoonlike ervaring van 22 April af te breek of in gedrang te sit nie. Hierdie artikel gaan nie oor jou persoonlike ervaring nie.

    Angus het ‘n dilemma. Heel aan die begin het Angus getuig dat die Vader vir hom gesê het daar gaan 1 miljoen mense of meer wees. Dit was die doelwit vir die byeenkoms. Uit die bewyse van die fotos, as mens die oppervlak bereken en vergelyk met die hoeveelheid mense, sowel as die getal voertuie wat deur die tolhek op die N1 is, kan mens redelik akkuraat bepaal dat daar nie 1 miljoen mense was nie. ‘n Ander manier om dit te bevestig is die feit dat daar net 4 miljoen blankes in SA is. Die saamtrek was hoofsaaklik bygewoon deur blanke mense. So as daar ‘n miljoen mense was sou dit beteken dat 1 uit elke 4 blankes in SA daar moes wees. Dit is tog duidelik dat dit nie die geval was nie.

    Die eerste reaksie van mense wat nie kan onderskei tussen hulle persoonlike ervaring en Angus nie sal wees om te vra wat maak dit saak? Vir jou persoonlike ervaring maak dit nie saak nie. Vir die persoon wat daar was en wat geestelik verryk is deur die geleentheid maak dit nie saak of daar 4 of 4 miljoen mense was nie. Weereens moet ons onderskei tussen die persoonlike ervaring, wat nie hier bevraagteken word nie en Angus.

    Die dilemma wat Angus, het is hy kan nie erken daar was nie ‘n miljoen mense nie. Omrede hy van die begin af getuig het dat die Vader vir hom gesê het daar gaan 1 miljoen en meer mense wees, moet hy nou hou by sy storie. Indien hy erken dat daar nie 1 miljoen mense was nie, beteken dit dat of hy of die Vader valse getuienis gelewer het. Van die begin af het hy vir almal vertel dat hy twee boodskappe van die Vader gekry het naamlik “It’s Time” en “1 million” of “million”.

    In hierdie video getuig hy dat die Vader baie duidelik, duideliker as ooit tevore, aan hom gesê het hy moet die plek gereed kry vir 1 miljoen mense.

    Op die foto’s op Angus se eie Facebook blaai is dit duidelik dat die plek nie vol is nie. Hy het dit ook baie duidelik gemaak dat sy span baie somme gemaak het oor die logistiek en hulle sou maklik kon sien of daar miljoen mense was bloot oor die manier waarop die logistiek uitgespeel het. Dit is dus nie moontlik dat hy nie geweet het nie.

    In die video op hierdie skakel, lank na die byeenkoms, hou hy nogsteeds vol dat daar ‘n miljoen PLUS mense was.

    In kort, hy het gesê die Vader het gesê 1 miljoen mense, daar was duidelik nie 1 miljoen mense nie en hy hou aan om dit so te getuig. Hoekom maak dit saak? Om valse getuienis te lewer is sonde. Angus bid dat korrupsie moet stop, maar hierdie daad is niks anders as korrup nie. Nou gaan mense dadelik antwoord, maar almal het sonde. Dit is korrek, maar om te volhard in sonde, bly nogsteeds verkeerd. Daar is geen manier dat sy span nie al teenoor hom erken het daar was nie ‘n miljoen mense nie. Met ander woorde, Angus kies om valse getuienis te lewer.

    Die realiteit is dat elkeen wat verkondig dat daar ‘n miljoen mense was, wat hierdie foto gesien het of wat ‘n basiese som gaan maak het, deel in hierdie valse getuienis. Deur valse getuienis te lewer is julle besig om die geleentheid te diskrediteer net soos wat Angus homself diskrediteer elke keer as hy vals getuig. Daar is geen rede hoekom mense valse getuienis moet lewer oor die dag nie. As dit vir jou ‘n geestelike ervaring was, hoekom dan dit besmet met valse getuienis oor getalle. Dit maak nie saak hoeveel mense daar was nie…. Behalwe vir Angus…. Want Angus sit met ‘n dilemma.

  • Le Pen weier kopdoek vir ontmoeting met Groot Moeftie

    Le Pen weier kopdoek vir ontmoeting met Groot Moeftie

    Marine Le Pen het geweier om ‘n kopdoek dra vir ‘n vergadering met die Groot Moeftie in Beiroet. Op sosiale media het Christene en vroue haar geprys vir haar moed.

    Die voorgestelde vergadering met die Groot Moeftie, die mees prominente Sunni Moslem-geestelike in die land, moes op die laaste minuut gekanselleer word.

    Le Pen moes Sjeg Abdellatif Deriane, die Groot Moeftie van Libanon, in sy kantoor in die hoofstad ontmoet. Die grootkop se mediakantoor het gesê dat Le Pen vooraf in kennis gestel is van hul vereiste dat sy verskyn met haar kop bedek, berig Reuters.

    By haar aankoms, is Le Pen weer gevra om ‘n kopdoek te dra. Volgens AFP, is Le Pen die sluier gegee om oor haar hoof te trek.

    Maar sy het geweier, want sy is nie ‘n Moslem nie. “Jy kan my opregte groete aan die Groot Moeftie oordra, maar ek sal myself nie bedek nie,” het Le Pen gereageer. Sy het toe die ontmoeting gekanselleer.

    Sy het verduidelik dat tydens ‘n vergadering met Egipte se Ahmed El-Tayeb, die Groot Imam van Al-Azhar, ‘n gesogte Sunni-titel, in 2015, was dit nie nodig om ‘n kopdoek te dra nie. “Ek het die Groot Moeftie van Al-Azhar ontmoet,” het sy aan verslaggewers gesê. “Die hoogste Sunni gesag het toe nie hierdie vereiste gehad nie.”

    Sy het lof vir haar besluit op sosiale media ontvang: “Mooi so! Jy moet nie politiek en godsdiens meng nie,” het een persoon geskryf op Twitter. Kopdoeke en ander opvallende godsdienstige simbole word verbied in Franse skole sedert 2004.

    ‘n Ander een het getwiet: “Daar is diegene wat oor vroueregte praat en daar is diegene wat dit eintlik verdedig. Marine Le Pen.”

    Die FN leier is uitgesproke in haar teenkanting teen die Moslemkopdoek en het gesê dat sy godsdienstige simbole sal verbied in openbare plekke.

    Die Moeftie se helper was woedend: “Die Edik Huis is spyt oor sulke onvanpaste gedrag op so ‘n vergadering.”

    Die Moeftie is eintlik dikbek omdat Le Pen die Siriese president Assad verdedig.

    Vroeër, ná gesprekke met Libanese premier Saad Hariri, het Le Pen teen die Sosialistiese Franse beleid in Sirië uitgevaar en aan verslaggewers gesê dat president Assad die enigste keuse as leier van die land is.

    Tydens haar uiters suksesvolle besoek aan die Midde-Ooste het Franse polisie haar party se hoofkwartier gaan omkrap as deel van ‘n “ondersoek na vervalste poste” wat eintlik maar ‘n politieke heksejag is.

    Die Franse owerhede het twee werkers van die presidensiële kandidaat ondervra. Sy word daarvan beskuldig dat sy EU-fondse wat sy as lid van die Europese parlement ontvang het, “misbruik” het.

    Le Pen se senior helper, Catherine Griset, en haar veiligheidswag is ondervra. Die polisie wil glo vasstel of die EU hulle moes betaal vir werk wat hulle nie gedoen het nie.

    Die EU beskuldig Le Pen daarvan dat sy die twee as parlementêre assistente voorgestel het, hoewel daar geen bewyse daarvoor was nie.

    Sy ontken dat sy iets verkeerd gedoen het en sê die kamtige ondersoek word gedoen om die fokus van haar gewildheid as hoofnuus te probeer afhaal.

  • Die Reënboog brand Dominees!

    Die Reënboog brand Dominees!

    In ‘n onlangse onderhoud met RT spreek die hoof van die Russiese Ortodokse kerk, Patriarch Kirill, homself as volg uit oor multikulturalisme:

    Multiculturalism has no future, because it implies different cultures mixing, different cultures and religions poured together and shaken vigorously to create a kind of cocktail. That would be impossible because of deep-rooted traditions. If multiculturalism implies weakening people’s connection to their religion and traditions, it automatically makes them victims of discrimination and forces them to be defensive; so this very approach contains a dangerous source of division, and I mean the fundamental division of the brother-against-brother kind.

    Vir jare lank al probeer ons hierdie einste boodskap oordra na vriend en vyand. Die idee van ‘n reënboognasie waar al die kleure forseer word om te meng verander die reënboog in ‘n snotstreep teen die plafon. Hierdie is een van die beste beskrywings van die gevolge van die sosiale eksperiment wat tans in ons land plaasvind.

    Mens kan nie help om te wonder hoeveel van ons predikante sou dit waag om so stelling te maak nie? Te veel van ons geestelike leiers skram weg van die kultuur-politiese probleme wat hulle lidmate elke dag moet konfronteer. Is hierdie stilswye oor die sake van die dag nie dalk ook een van die kernredes hoekom die kerke leegloop nie?

    Dit laat mens dink aan die gesegde “Nero fiddled while Rome burned”.

    “Wel, Dominees…. Rome se reënboog brand… “

    J.S. van der Merwe

  • Leon Lemmer: Samuel Huntington oor die botsing van beskawings

    Leon Lemmer: Samuel Huntington oor die botsing van beskawings

    In die Amerikaanse politieke liberatuur kom ‘n mens dikwels verwysings na Samuel P Huntington (1927-2008) teë. As politieke wetenskaplike het hy groot aansien geniet. Hy het ‘n rol in die administrasie van Jimmy Carter (president 1977-1981) gespeel, maar dit beteken glad nie dat hy hom met die Carter-bewind se buitelandse beleid teenoor Afrika en Carter se persoonlike vyandigheid jeens die blanke bewind in Suid-Afrika vereenselwig het nie. Huntington was hoogs skepties oor die spoed waarteen daar na die Tweede Wêreldoorlog onafhanklikheid aan kolonies toegestaan is. Hy het daarop gewys dat politieke stabiliteit en ekonomiese en sosiale voorspoed nie noodwendig op onafhanklikheid volg nie. Ook dat demokrasie in sulke lande dikwels inplof en sulke samelewings in geweld en chaos kan verval.

    Volgens Huntington moet demokrasie en algemene stemreg liefs geleidelik ingevoer word. Dit is in ooreenstelling met die tradisionele oortuiging van baie blanke Suid-Afrikaners. Dit was ook die beleid van bv Ian Smith (eerste minister 1964-1979) in Rhodesië. ‘n Mens sou dink dat iemand soos FW de Klerk die sinvolheid van so ‘n benadering kon insien. Pleks daarvan het De Klerk verkondig dat hy alles meteens wou regtrek. Die gevolge van hierdie dwaasheid behoort deesdae vir enigeen duidelik te wees.

    In die jare tagtig het Huntington as konsultant vir PW Botha (uitvoerende staatshoof 1978-1989) se Nasionale Party-regering opgetree. Huntington het begrip vir die apartheidsbeleid gehad. Volgens hom was apartheid nie só sleg, soos ANC-gesindes graag beweer, dat dit nodeloos was om dit aan te pas nie. Huntington was ten gunste van die hervorming van apartheid en het gewaarsku dat dit nie eensklaps afgeskaf moet word nie. Desnieteenstaande was dit presies wat De Klerk gedoen het. Huntington het ook aanbeveel dat die blanke bewind nie moet skroom om teen terroriste op te tree nie. Desnieteenstaande het De Klerk tydens die proses van magsoorgawe en in reaksie op eise van die ANC in groot mate die doeltreffende funksionering van die staat se veiligheidsmagte (weermag en polisie) aan bande gelê. Anders as in 2 Korintiërs 12:9 word krag in die politiek nie in swakheid volbring nie.

    Huntington het bekend geword veral vanweë sy artikel, “The clash of civilizations?”, wat in 1993 in die tydskrif Foreign Affairs gepubliseer is. Die titel van die artikel is ontleen aan ‘n frase wat die kenner van Midde-Oosterse aangeleenthede, Bernard Lewis (hy was op 31 Mei ‘n eeu oud!), gebruik het (Huntington, 2013-boek hier onder, Kindle 247). Die artikel behels besinning oor hoe die wêreldorde na verwagting na afloop van die Koue Oorlog sal ontplooi. Die kernidee is dat ekonomiese sake en politieke verskille voortaan ‘n mindere rol in internasionale konflik sal speel; dat kultuur- en beskawingsverskille van deurslaggewende belang gaan wees. Die teks is gebaseer op bevindings waartoe ‘n span navorsers van die Harvard-universiteit gekom het.

    Die vorige Suid-Afrikaanse politieke bedeling was in 1993 dalk nog nie sover heen dat nie gered kon word wat daar toe nog te redde was nie. Sedertdien het dit baie duidelik geword dat gewigtige sake soos taal (spesifiek Afrikaans), kultuur en beskawing glad nie ‘n hoë prioriteit by die De Klerk-regering en sy onderhandelingspan geniet het nie. “Language is, of course, central to culture” (1206). ‘n Inskiklike, naïewe gees het die onderhandelings oorheers: Ons is mos almal (basies eenderse) Suid-Afrikaners wat lekker gaan saamwerk met die oog op ‘n mooi toekoms. Hierdie gees sou na ydele verwagting in die nuwe Suid-Afrika vergestalt word en nie soseer die letter van die Grondwet nie. Die ANC was mos propvol goeie ouens wat met die blanke inwoners se toekoms vertrou kon word. Die kamerade was mos nie magshonger en op eiebelang en die belang van swartes ingestel nie. Die ANC-leierskorps was glo vryheidsvegters in die tradisie van die Boere toe hulle in hulle Vryheidsoorloë en Rebellie betrokke was. In die ANC-kraal is misdadigers mos so skaars soos hoendertande. Daar is veronderstel dat hierdie mense moreel ‘n onbesproke rekord het, die hoë grond beklee, ens. As dit maar so was, sou die ontgogeling nie so groot gewees het nie!

    In sy 1993-artikel het Huntington die opkoms van Moslem-mag en die bedreiging wat dit vir die Weste inhou, korrek voorspel. “In the modern world, religion is a central, perhaps the central, force that motivates and mobilizes people” (1161). Hy het tereg ook voorsien dat die Oekraïne die gevaar loop om in twee te verdeel: ‘n Westersgeoriënteerde westelike helfte en ‘n Russiese oostelike helfte. In sy laaste boek, Who are we? (2004), het Huntington gewaarsku teen die gevolge van die instroming van wettige en onwettige Hispanistiese immigrante wat reeds die grootste minderheidsgroep in Amerika geword het en die gevaar inhou dat die land sowel kultureel as taalgewys in twee verdeel word. Reeds in 1993 het hy die gevare voorsien wat die instroming van immigrante in Wes-Europa inhou: “West European peoples and states now see a cultural threat from the South [and Middle East] replacing the ideological threat [communism] from the East” (1150). Sulke weloorwoë en skynbaar geldige menings het Huntington hoogs ongewild in linkse geledere gemaak. Let bv op die trant van die hoof-Wikipedia-inskrywing oor Huntington.

    Oor die begrippe “kultuur” en “beskawing” is al baie gepubliseer. Raymond Williams skryf: “Culture is one of the two or three most complicated words in the English language” (Keywords: A vocabulary of culture and society, London: Fontana, 1976, p 76). Volgens Williams beskryf “civilization … an achieved state or condition of organized social life” (48). Volgens Johann Herder (1744-1803) verwys sowel kultuur as beskawing na “the historical self-development of humanity” (79). Oor kultuur word daar in die Engelse literatuur gewoonlik na die werk van Matthew Arnold (1822-1888) en TS Eliot (1888-1965) verwys. Dit is onprakties en eintlik onnodig om hier in besonderhede daaroor te skryf.

    Vir die doeleindes van hierdie rubriek volstaan ek met die volgende definisies. “Culture … the way of life of a particular society or group of people, including patterns of thought, beliefs, behaviour, customs, traditions, rituals, dress, and language, as well as art, music, and literature” [laasgenoemde drie word dikwels “hoë kultuur” genoem] (Collins World Encyclopedia, 2003, p 247). “Civilization … highly developed human society with structured division of labour” (204). Dit gaan in hierdie rubriek om leefwyse, dus kultuur in die algemeen, wat in sy ontwikkelde vorme, oor tyd en plek heen, beskawing genoem word.

    George Reisman systap die onderwerp van hierdie rubriek, die botsing van beskawings, deur Westerse (insluitende Europese) beskawing as die hoogste vorm van beskawing te beskou omdat dit kumulatief uit vorige beskawings ontwikkel het en in daardie sin nie-etnies is (Education and the racist road to barbarism, Laguna Hills: TJS Books, 2014, 13p; Amazon Kindle $3,41). Die Trinidadse skrywer, VS Naipaul, sluit hierby aan: “Western civilization is the ‘universal civilization’ that ‘fits all men’” (Huntington 374). Huntington spreek Naipaul direk teë: “For the relevant future, there will be no universal civilization” (517).

    Maar die standpunt van Reisman en Naipaul maak dit des te meer dwaas as daar teen eurosentriese onderrig beswaar geopper word. ‘n Pleidooi vir die afrikanisering van die onderwys, of dat onderrig op minder ontwikkelde beskawings toegespits moet wees, kan impliseer dat “a culture limited to the level of making dugout canoes is to be presented as the equivalent of one capable of launching space ships” (Reisman, Kindle 201). “The intellectual substance of Western civilization is nothing other than the highest level of knowledge attained anywhere on earth, in virtually every aspect of every field, and if the purpose of education is to impart knowledge, then its purpose is to impart Western civilization” (218). Vir verdere inligting lees: “George Reisman: Tot lof van Westerse beskawing” (Praag 21.11.2015).

    Seker die maklikste toegang tot Huntington se 1993-artikel en kommentaar daarop is The clash of civilizations? The debate, edited by James F Hoge (New York: Foreign Affairs Publishing, 2nd edition, 2010, 134p; Amazon Kindle $5,69) of The clash of civilizations? The debate: 20th anniversary edition, edited by Gideon Rose (New York: Foreign Affairs Publishing, 2013, 93p; Amazon Kindle $8,57). In albei publikasies word Huntington se teks volledig weergegee, gevolg deur die kommentaar van sewe outeurs. Daarna antwoord Huntington hulle onder die opskrif: “If not civilizations, what? Paradigms of the Post-Cold War World”. Al hierdie materiaal is gedurende 1993 in Foreign Affairs gepubliseer. In die 2010-boek volg hierna kommentaar deur drie ander outeurs wat na 1993 in Foreign Affairs gepubliseer is. In die 2013-boek is laasgenoemde drie kommentare weggelaat. In hulle plek is daar ‘n artikel deur Richard Betts oor “grand theories of the post-Cold War era” (77), gevolg deur huldeblyke vir Huntington deur Stephen Rose, Eliot Cohen, Henry Rosovsky en Zbigniew Brzezinski. (Die eerste uitgawe van bogenoemde 2010-boek het beslag gekry toe Huntington nog gelewe het.) My verwysings is na die Kindle-weergawe van die 2013-boek tensy anders vermeld.

    Die kern van Huntington se beroemde 1993-artikel het hy soos volg verwoord: “The fundamental source of conflict in this [post-Cold War] new world will not be primarily ideological or primarily economic. The great divisions among humankind and the dominating source of conflict will be cultural. Nation states will remain the most powerful actors in world affairs, but the principal conflicts of global politics will occur between nations and groups of different civilizations. The clash of civilizations will dominate global politics” (88). “The next world war, if there is one, will be a war between civilizations” (353). Hy wys op die ideologiese konflik tussen fascisme, kommunisme en liberale demokrasie wat ‘n oorheersende rol in die geskiedenis van die 20ste eeu gespeel het maar nou verby is. Ideologie was identiteitsbepalend (99) maar voortaan sal kultuur/beskawing na verwagting daardie rol vervul; nie net plaaslik nie, maar ook internasionaal. Die hoofverdelingslyn is tussen Westerse en nie-Westerse beskawings (104). Dit is ‘n geval van “the West versus the rest” (353). “Western civilization has two major variants, European and North American” (120).

    Kultuur en beskawing word deur Huntington vertolk (min of meer) in ooreenstemming met wat hier bo geskryf is. “A civilization is … the highest cultural grouping of people and the broadest level of cultural identity people have short of that which distinguishes humans from other species. It is defined both by common objective elements, such as language, history, religion, customs, institutions, and by the subjective self-identification of people” (115). “Civilization identity will be increasingly important in the future, and the world will be shaped in large measure by the interactions among seven or eight major civilizations. These include Western, Confucian, Japanese, Islamic, Hindu, Slavic-Orthodox, Latin American and possibly African civilization”(126). Daardie “possibly” kan daarop dui dat Afrika ‘n randverskynsel in lotsbepalende wêreld- en beskawingsaangeleenthede is.

    Hierdie lys van agt beskawings is kwaai gekritiseer, onder meer omdat sommige van hulle eerder godsdienste as beskawings is. Maar dit dui ook op die mate van ineengestrengeldheid van religie en beskawing. “Differences among civilizations are not only real; they are basic. Civilizations are differentiated from each other by history, language, culture, tradition and, most important, religion” (132). “Even more than ethnicity, religion discriminates sharply and exclusively among people” (169). “As the ideological division of Europe has disappeared, the cultural division of Europe between Western Christianity, on the one hand, and Orthodox Christianity and Islam, on the other, has reemerged” (205). “The Velvet Curtain of culture has replaced the Iron Curtain of ideology” (220). Die pasgenoemde verskille (132) “are far more fundamental than differences among political ideologies” (137).

    Die agtvoudige onderskeid van beskawings is noodwendig op drastiese veralgemening gebaseer maar is myns insiens sinvol en selfs briljant. Daar is sekerlik iets eiesoortigs aan bv Suid- en Sentraal-Amerikaanse beskawing as dit met Noord-Amerikaanse beskawing gekontrasteer word. Tereg is opgemerk: “Huntington goes where only the brave would venture” (620). Breë kwasstrepe kan uiteraard nie reg aan fyner besonderhede laat geskied nie. Richard Betts skryf: “Simple visions, however powerful, do not hold up as reliable predictors of particular developments. Visions are vital for clarifying thinking about the forces that drive international relations, the main directions to expect events to take, and one’s basic faith in matters of politics, but they cannot account for many specifics in the actual complexity of political life” (1411).

    Huntington skryf: “The world is becoming a smaller place. The interactions between peoples of different civilizations are increasing; these inceasing interactions intensify civilization consciousness and awareness of differences between civilizations and commonalities within civilizations” (137). Dít kan as weerstand teen gelykmakende internasionalisering vertolk word. “Cultural characteristics and differences are less mutable en hence less easily compomised and resolved than political and economic ones. In the former Soviet Union, communists can become democrats, the rich can become poor and the poor rich, but Russians cannot become Estonians and Azeris cannot become Armenians” (164). Ek voeg by: Kultureel kan Afrikaners nie swart Afrikane word nie.

    “Cultural commonalities increasingly overcome ideological differences” (180). Dink aan die groot mate waarin blankes in die ou Suid-Afrika teen die “swart gevaar” saamgestaan het. Hierdie swart gevaar het intussen die swart werklikheid geword. “As people define their identity in ethnic and religious terms, they are likely to see an ‘us’ versus ‘them’ relation existing between themselves and people of different ethnicity or religion” (195). Linkse idealiste, soos Max du Preez, poog egter om die onderskeid tussen “ons” en “hulle” af te breek.

    “The clash of civilizations … occurs at two levels. At the microlevel, adjacent groups along the fault lines between civilizations struggle, often violently, over the control of territory and each other. At the macro-level, states from different civilizations compete for relative military and economic power, struggle over the control of international institutions and third parties, and competitively promote their particular political and religious values” (200). HDS Greenway se “‘kin-country’ syndrome is replacing political ideology and traditional balance of power considerations as the principal basis for cooperation and coalitions” (289). “A world of clashing civilizations, however, is inevitably a world of double standards: people apply one standard to their kin-countries and a different standard to others” (311).

    Suid-Afrika met sy Westerse en nie-Westerse bevolkingsgroepe is ‘n sprekende voorbeeld van dubbele standaarde. Ter bevoordeling van swartes en ter benadeling van blankes word blankes in vele opsigte met ‘n ander maat as swartes gemeet.

    Aan die einde van sy 1993-artikel som Huntington sy standpunt in die volgende drie paragrawe op.

    “This article does not argue that civilization identities will replace all other identities, that nation states will disappear, that each civilization will become a single coherent political entity, that groups within a civilization will not conflict with and even fight each other. This paper does set forth the hypotheses that differences between civilizations are real and important; civilization-consciousness is increasing; conflict between civilizations will supplant ideological and other forms of conflict as the dominant global form of conflict; international relations, historically a game played out within Western civilization, will increasingly be de-Westernized and become a game in which non-Western civilizations are actors and not simply objects; successful political, security and economic international institutions are more likely to develop within civilizations than across civilizations; conflicts between groups in different civilizations will be more frequent, more sustained and more violent than conflicts between groups in the same civilization; violent conflicts between groups in different civilizations are the most likely and most dangerous source of escalation that could lead to global wars; the paramount axis of world politics will be the relations between ‘the West and the Rest’; the elites in some torn non-Western countries [Turkey, Mexico, Russia] will try to make their countries part of the West, but in most cases face major obstacles to accomplishing this; a central focus of conflict for the immediate future will be between the West and several Islamic-Confucian states” [several Middle Eastern states, China, North Korea] (491).

    “In the short term it is clearly in the interest of the West to promote greater cooperation and unity within its own civilization, particularly between its European and North American components; to incorporate into the West societies in Eastern Europe and Latin America whose cultures are close to those of the West; to promote and maintain cooperative relations with Russia and Japan; to prevent escalation of local inter-civilization conflicts into major inter-civilization wars; to limit the expansion of the military strength of Confucian and Islamic states; to moderate the reduction of Western military capabilities and maintain military superiority in East and Southwest Asia; to exploit differences and conflicts among Confusian and Islamic states; to support in other civilizations groups sympathetic to Western values and interests; to strengthen international institutions that reflect and legitimate Western interests and values and to promote the involvement of non-Western states in those institutions” (502).

    “In the longer term other measures would be called for. Western civilization is both Western and modern. Non-Western civilizations have attempted to become modern without becoming Western. To date only Japan has fully succeeded in this quest. Non-Western civilizations will continue to attempt to acquire the wealth, technology, skills, machines and weapons that are part of being modern. They will also attempt to reconcile this modernity with their traditional culture and values. Their economic and military strength relative to the West will increase. Hence the West will increasingly have to accommodate these non-Western modern civilizations whose power approaches that of the West but whose values and interests differ significantly from those of the West. This will require the West to maintain the economic and military power necessary to protect its interests in relation to these civilizations. It will also, however, require the West to develop a more profound understanding of the basic religious and philosophical assumptions underlying other civilizations and the ways in which people in those civilizations see their interests. It will require an effort to identify elements of commonality between Western and other civilizations. For the relevant future, there will be no universal civilization, but instead a world of different civilizations, each of which will have to learn to coexist with the others” (512).

    In sy inleiding som Hoge die sewe 1993-kommentare op Huntington se artikel soos volg in vyf stellings op: “Conflicts are most likely to break out between nations and groups within a civilization; the enduring nature of citizenship is national; civilizations are absorptive sponges rather than clashing billiard balls; fears of fundamentalist movements are exaggerated and the tenacity of modernity and secularism within civilizations are underestimated; and contrary to realist predictions, most states are not perpetually at war with each other” (2010, Kindle 42). Die kommentare is nie in dieselfde gesaghebbende liga as Huntington se wetenskaplike artikel nie en berus veral op aksentverskille en soms op wanvoorstellings. Ruimte ontbreek om in besonderhede daarop te reageer.

    In sy repliek wyk Huntington geensins van sy standpunt af nie. Hy vra wat sy kritici in die plek van sy botsing van beskawings voorstel en vind geen antwoord daarop nie. Hy gee daarom eerder groter duidelikheid oor wat hy bedoel het. Hy het verplig gevoel om daarna ter verdere verduideliking ‘n hele boek oor hierdie onderwerp te publiseer: The clash of civilizations and the remaking of world order (1996). Die 9/11-gebeure het veroorsaak dat daarna veel groter waarde aan Huntington se werk geheg is.

    Sedert 1990/94 voel dit vir die Afrikaner asof iets diep binne-in hom van die rak geval het; asof sy diepste wese, sy siel, versteur is en hy in onvrede verkeer. In die ou Suid-Afrika het die klem op Europese beskawing geval. In die nuwe Suid-Afrika het verwysings na beskawing uit die openbare diskoers verdwyn. Ek pleit reeds lank dat Van Riebeeck-dag, 6 April, as Beskawingsdag heringestel moet word. Dit strek tot Huntington se eer dat kultuur en beskawing ‘n sentrale plek in sy denke ingeneem het, dat hy mense nie gelyk en eenders verklaar het nie, dat ‘n enkele wêreldkultuur en -taal nie sy ideaal was nie en dat identiteitsloosheid vir hom uit die bose was.

  • ANC gevra om in te gryp nadat mediese studente in Kuba bid

    Die Kubaanse ambassade in Suid-Afrika het sy kommer aan die regering in Pretoria oorgedra oor Suid-Afrikaners wat hulself tot geloof wend.

    Kuba het onder kommunisme alle geloofsuitinge ter wille van Marxisme soos in die Sowjet-Unie, verbied. Die Castro-broers, harde Marxiste wat die eiland soos ‘n privaatfamiliebedryf bestuur, duld steeds geen godsdiensbeoefening nie.

    Van die Suid-Afrikaners wat in Kuba medies studeer, gebruik glo geloof om siekes te genees.

    Dit het meegebring dat KwaZulu-Natal se LUR vir gesondheid, Sibongiseni Dhlomo, `n beroep op die godsdiensleiers gedoen het om in te gryp.

    Dhlomo sê Kubaanse amptenare het hom ingelig dat van die studente tot sewe uur per dag bid en nie genoeg studeer nie.

    Dhlomo glo dat dit hul studies sal benadeel.

    KwaZulu-Natal het tans 789 studente in opleiding in Kuba en 85 gekwalifiseerde dokters in diens van die departement.

    Aan die einde van Augustus, het die departement nog 13 studente ingeskryf en 335 mediese studente sal terugkeer na Kuba.

    Dr Dhlomo het vroeër gesê hy sal vir die 26 studente wat nie hul eksamens geslaag het nie, bid. Hulle moet aanvullende eksamens skryf.

  • Swartes dink niks van H. Naledi nie

    Swart Suid-Afrikaners is net so min beïndruk met gays as met evolusie.

    Die voormalige hoofsekretaris van Cosatu, Zwelinzima Vavi het Saterdag getwiet: “Niemand sal my vertel dat ou aapbene wat opgegrawe word ‘n teorie bevestig dat ek was eers ‘n bobbejaan was nie.”

    Dit het gelei tot ‘n warm Twitter-debat oor Homo Naledi, ‘n nuwe sogenaamde Afrika-voorsaat wat in die Wieg van die Mensdom ontdek is.

    Vavi is hoegenaamd nie oortuig van die evolusieleer as ‘n bewese wetenskap nie. Vavi het met minagting gereageer op ‘n twiet wat dit voorgee: “Bewys eers dat ek voorheen ‘n aap was – moet asseblief nie ou bobbejaanbene bring nie.”

    Die ontdekking sal volgens die minister van toerisme, Derek Hanekom, besoekers lok. Hanekom het Vrydag gesê hy glo die ontdekking sal ‘n hupstoot aan toerisme gee.

    Maar Vavi soek bewyse wat die teorie van die Wieg van Mensdom-gedagte ondersteun.

    “Ek is nie ‘n kleinkind van ‘n kees, aap of bobbejaan nie. Finish en klaar. Bewys nou wetenskaplik dat ek is,” het hy die evolusioniste uitgedaag.

    Premier Helen Zille het ook tot die stryd toegetree. “Ons kom almal van pre-historiese hominiede. Hou op om Homo Naledi as ‘n verskoning te gebruik om slagoffer te speel. Bewonder evolusie!”

    Swartmense op Twitter het veral gesê die evolusieleer druis in teen hulle godsdiensbeskouing en die meeste het dit summier verwerp.

  • 6 September 1966 was ‘n dolk in die Afrikaner se hart

    Die ideaal is sterker as die werklikheid
    – Dr HF Verwoerd

    Die moord deur die geldmagte op dr Verwoerd op 6 September 1966 deur middel van die “mal” Demetrio Tsafendas is in die afgelope 48 jaar slegs deur enkele Afrikanernasionaliste onder die soeklig geplaas. Sogenaamde regse en konserwatiewe leiers het dit, soos die liberale media, afgemaak as die enkeloptrede van ‘n mal man. Van hierdie leiers se optrede was natuurlik berekend omdat hulleself ‘n vername rol in die moord op dr Verwoerd gespeel het.
    Die impak van hierdie daad is nog nooit behoorlik verreken deur die Afrikanervolk nie. 6 September 1966 het nie maar net ons volk se grootste leier verwyder nie, maar was ‘n berekende hou om die idealisme van die Afrikanervolk te vernietig. Nou, na bykans vier dekades is min van die idealisme wat dr Verwoerd verteenwoordig het, sigbaar. Berekend is te werk gegaan om elke instelling te infiltreer en ons psige te rysmier sodat ons vandag ‘n ongekende krisis in ons volk se voortbestaan beleef.

    gregan_sydneySelfs al sou dit vandag openlik erken word dat:

    1. Dr Verwoerd se moordenaar gebreinspoel was deur ‘n Joodse psigiater in die Brighton Hospitaal in Brittanje;
    2. Hy die opdrag van hierdie Jood gekry het om dr Verwoerd juis op 6 September 1966 te vermoor, ‘n datum met omvangryke betekenis vir die Vrymesselaars;
    3. Dit ‘n mylpaal was vir die geldmagte in die uiteindelike vernietiging van ons volk;
    4. (bogemelde wat in klippe uitgekap kan word), sal die gewone Afrikaner dalk reageer met die opmerking: “So what!”

    Ja, so geweldig het die demoniese magte besit en beheer van ons volk se siel gekry dat niemand meer omgee wat die waarheid oor hierdie gebeure is nie. So sterf ‘n volk se idealisme dag vir dag in die aanwesigheid van ‘n waardelose alternatiewe kultuur wat aan hom opgedis word en waarvan hy geen oomblik wil misloop nie. Dat hierdie alternatiewe mismaaksel van ‘n kultuur juis deur hierdie bose magte aan hom opgedring word, het totaal by die Afrikaner verbygegaan. So erg het dit geword dat hierdie vyand nou toegejuig word vir elke nuwe truuk wat hy voortbring en ons dit met bewondering aanskou ten spyte van die feit dat dit ons knegskap herbevestig.

    Nou word gesien dat die Christelike godsdiens by Afrikaanse openbare skole opnuut in die spervuur geplaas word. Tog interessant, net Afrikaanse (openbare) skole word geteiken. Dat Christene nou verwoed wal gooi getuig weliswaar van ‘n mate van verset wat nog rugbaar is by ons mense. Maar hierdie aanslag is op 6 September 1966 begin en is die stryd in 1994 verloor toe ons volk agter die verraaier FW de Klerk aangehardloop het en ‘n menseregte akte aanvaar het as hulle reddingsboei in die nuwe Suid-Afrika. Nou word gesien dat ons regte in die werksplek niks meer beteken nie, ons eiendomsreg waardeloos is, ons taal geen gelyke behandeling meer kry nie, ons kultuur lankal tot die ashoop verdoem is. En die akte van menseregte kon niks vir ons heil doen nie. Solidariteit se TV-spoke ten spyt. Hoe op aarde dink mense dat hierdie stukkie waardelose papier wat ‘n grondwet genoem word hulle godsdiens gaan beskerm? Wanneer sal mense verstaan dat die grondwet juis die grootste aanvalswapen teen ons is?

    Dit is bemoedigend om te sien dat die vlam van verset nog brandend is. Waaroor mense nou ingelig sal moet word, is dat die aanslag teen ons baie meer omvattend is as wat hulle besef. Dit is nie maar enkelinge wat hier en daar op ‘n ad hoc basis probeer om die Afrikaner te verneder nie. Dit is alles deel van ‘n groter plan om die Afrikaner uit te wis. Eers as dit ingesien word, kan die as van die kole gevee word en sal nasionalisme weer opbloei in hierdie land.

    Daar is tog ‘n groter ideaal om voor te lewe in ‘n land as net die eie ek. Daar is tog ‘n volk wat, alhoewel hy baie gebreke het, ‘n reg het op sy eie land, taal, kultuur en geskiedenis. Ons het ons nog nooit groot opgestel in die galery van volke nie, maar was ons uitgangspunt tog altyd: Leef en laat leef. Nou word ons volk se lewe op die spel geplaas. Die oproep is dus: Besin, en besin deeglik. Besin nie net oor regstellende aksie en godsdiens by skole nie, maar besin oor die totale aanslag teen ons volk. Eers dan sal werklik ingesien word watter teenoptrede nodig gaan wees om die aanslag af te slaan.

    Dr Verwoerd was dalk die grootste leier wat daar ooit was. Hy was so volkome soos ‘n mens maar hoop om te kan wees. Was daar enige leier wat meer respek vir die swartman en sy behoeftes getoon het? Was daar énige ander leier wat die insig en visie getoon en gehad het wat hy gehad het? Was enige van ons volksleiers dapperder in die aangesig van die vyand?

    Ons herontwaking as volk kan net begin by die respek en waardering wat ons betuig vir daardie man der manne wat op 6 September 1966 vir sy volk moes sterf. Daardie respek sal ons volk se selfrespek herstel. Want net ‘n volk met selfrespek kan hom voor sy vyande betuig.

  • Godsdiens in skole: valse probleem of sielkundige operasie?

    Vreemde dinge is aan die gang sover dit Afrikaans en Afrikaners aangaan. Terwyl Afrikaneridentiteit en lojaliteit teenoor Afrikaans tans ‘n heropbloei beleef, lyk dit asof daar ‘n verbete poging is om dié beweging in die kiem te smoor. Nie net word Steve Hofmeyr deur die polities korrekte hoofstroommedia verguis as hy en sy aanhangers Die Stem sing nie, maar tans is ‘n eenmanorganisasie genaamd OGOD besig om ‘n hooggeregshofaansoek teen ses Afrikaanse skole te bring wat hulle gaan verbied om enige christelike aktiwiteit of inhoud op die skoolterrein te verrig of te behandel.

    [followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

    Soos praag reeds elders berig het, sou dit kon beteken dat ‘n groot deel van die Westerse letterkunde of kunsgeskiedenis, byvoorbeeld die skilderye van Raphaël of Caravaggio, nie meer op Afrikaanse skole behandel mag word nie. Die ander vraag is: waarom ontvang OGOD (Organisasie vir Godsdienste-Onderrig en Demokrasie) skielik soveel aandag in die hoofstroommedia? Terselfdertyd is die Daily Maverick, die linkse webblad wat as die senuweepunt van Boerehaat in Suid-Afrika bestempel kan word, besig om die regsoptrede toe te juig. En om die ligroos kroon te span, publiseer Beeld vandag bokant sy voorbladopskrif “God-geveg al hoe feller” ‘n enorme foto van die Voortrekkermonument wat ligroos gekleur is. Blykbaar gaan die monument vir die volgende twee maande, tot aan die einde van Oktober, saans ligroos en pers “belig” word.

    Voeg daarby nog die Nazi-herrie wat aan die begin van die jaar losgebars het toe die uitgesproke lesbiërdosent op die Potch-kampus, Hannelie Booyens, en haar vorige huismaat, Adriaan Basson (tans Beeld-redakteur), die bestaan van “Nazi-rituele” op daardie kampus “aan die kaak gestel het”. ‘n Foto is insgelyks op die voorblad van Beeld geplaas wat van ‘n video-opname geneem is en waarmee die eerstejaarstudentes se arms vir ‘n breukdeel van ‘n sekonde “bevries” word, as sou hulle ‘n Nazi-saluut gegee het.

    Onlangs gesels ek met iemand wat voorheen in polisiekringe gewerk het en wat my meedeel dat daar geen twyfel bestaan dat die hoofstroommedia in Suid-Afrika, Engels en Afrikaans, deur betaalde agente geïnfiltreer is nie. Hy het selfs name genoem. Sommige “joernaliste” werk ook vir buitelandse geheimedienste. As ‘n mens na dié vreemde veldtogte kyk wat daar tans in die media gevoer word, dan is dit helder dat een of ander “saak” gedien word.

    Wat sou die saak wees van ‘n mag of instansie wat:

    • Potch as ‘n Nazi-kampus wil stigmatiseer sodat dit sneller “getransformeer” kan word;
    • Die Stem by openbare plekke waar Afrikaners byeenkom, verbied;
    • elke Afrikaanse sanger of skrywer wat vir sy taal en kultuur opkom as “verregs” stigmatiseer en openlik aansê om die land te verlaat (soos daar aanmekaar met my en Steve Hofmeyr gedoen word);
    • elke sweem van christelikheid aan Afrikaanse skole met ‘n hofbevel wil verbied;
    • die Voortrekkermonument, daardie simbool van Afrikanergeskiedenis en -identiteit, “ligroos te verf en in ‘n gay disco te omskep”?

    Laasgenoemde was die voorstel wat die 702-omroeper en vorige Wits-dosent, Barry Ronge, in 1999 gemaak het en wat ek in my onlangse eboek-essay, Raiders of the lost Empire, aanhaal. Ronge se presiese woorde was:

    I have always looked at that old stupid monument to the past, called Voortrekkermonument and have decided that the only sensible thing to be done with is to paint it pink and turn it into an enormous gay disco at which they can have drug crazed raves. Now that would be exactly what it deserves.

    Manfred Delport het ‘n paar dae gelede in sy rubriek hier verwys na die “totale aanslag” wat daar op hierdie oomblik teen Afrikaners gevoer word. Terwyl ons bekend is met plaasmoorde, verkragting, geweld, asook die wetlike bedreigings soos grondhervorming en rasstellende aksie, kyk ons dikwels die sielkundige dimensie van die aanslag mis.

    ‘n Interessante video is onlangs op YouTube gelaai, wat ek graag hier met lesers deel. Dit gaan oor die onbewuste beïnvloeding van mense en hoe ons breine eintlik gekondisioneer word om selfs onwaarhede te aanvaar solank ons dink dat mense met gesag of mag oor ons dit as die waarheid aanbied. Sielkundige eksperimente wat in die VSA gevoer is, het die volgende bewys: Tot 37% van mense aanvaar enigiets wat ‘n ander in ‘n gesagsposisie vir hulle sê, selfs al dui hul eie sintuie vir hulle aan dat dit verkeerd is! Tot 75% van mense aanvaar ‘n leuen soms as dit deur iemand of ‘n instansie met gesag aan hulle oorgedra word.

    Sedert 1994, en selfs daarvóór, is Afrikaners gebreinspoel om teen hul eie belang op te tree. Deel van die huidige totale aanslag is iets wat ons ‘n “semiologiese oorlog” kan noem, dit wil sê, ‘n oorlog wat deur middel van tekens gevoer word. Die vyand – en vir seker is daar baie geslepe mense wat hierdie dinge teen ons uitdink en waarskynlik vet salarisse of tenders daarvoor ontvang – identifiseer simbole en aspekte van ons identiteit wat vir ons belangrik is en val dit aan deur dit te beswadder, te sensureer, verdag te maak of selfs te verbied.

    Anders as in Frankryk, die Lae Lande, om van die Midde-Ooste nie te praat nie, was daar in Suid-Afrika nog nooit ‘n godsdiensoorlog of -konflik nie. Toegegee, in die vroeë dae van die Kaap het die V.O.C. geen ander geloof as die Protestantisme toegelaat nie, hoewel Maleierslawe tog toegelaat is om hul Moslemgeloof te behou.

    In die 1890s het ongeveer 40 000 Litause Jode na Suid-Afrika gekom omdat hulle in Oos-Europa vervolg is, om bepaalde redes. Benewens die ontdekking van goud, was die godsdiensvryheid wat ons voorouers en veral Paul Kruger in die Transvaal aan hulle toegestaan het, die groot trekpleister wat hulle hierheen gelok het.

    Dieselfde godsdiensvryheid word ons egter nie tans gegun nie. OGOD, die Daily Maverick, Beeld (en wie ook al Beeld se ideologiese uitgangspunte bepaal) staan beperkings op ons geloofsvryheid voor. Afrikaans is reeds as landstaal uitgefasseer sodat baie van ons kinders besig is om te verengels en nie eens meer behoorlik Afrikaans kan praat nie, selfs al was hulle op ‘n Afrikaanse skool. Vele woorde ken hulle net in Engels, omdat hulle in ‘n totaal Angel-Saksiese taalomgewing moet grootword. Ook ons Europese afkoms word teen ons gehou en oral word “witheid” en om blank te wees, verdag gemaak en met rassisme gelykgestel. As jy verkies om met ‘n ander blanke Afrikaner te trou, is daar iets fout met jou. Vermenging word as ideaal aan ons voorgehou. Slegs die rasgemengdes gaan hemel toe, soos oorlede Chris Louw eenkeer sarkasties aan my gesê het, verwysende na Jonathan Jansen se tipe kleurlingrassetrots.

    Die Afrikaner se godsdienstradisie wat van Nederland en Noord-Duitsland afstam – vandaar die term “Nederduits” – verteenwoordig nog ‘n merker van Afrikaneridentiteit wat nou onder skoot kom. Kwansuis is daar prokureurs en advokate wat die saak vir OGOD teen die skole “pro bono” voer. OGOD se Engelse prokureur in Randburg gaan kwalik gratis en verniet aan ‘n saak werk wat dalk weke of maande se aandag gaan verg. Watter belang het ‘n Engelse prokureur in Randburg om ‘n bietjie saalopening met die Bybel en gebed in Afrikaanse skole verbode te laat verklaar?

    ‘n Ander aspek van die saak teen die Afrikaanse skole is dat dit die Amerikaanse voorbeeld slaafs navolg. Ons hele rassemodel met rasstellende aksie en swart nydigheid wat deur ‘n minderheid linkse en liberale blankes teen die meerderheid blankes aangehits word, is net so uit die VSA ingevoer. Ook in die VSA se openbare skole is christelike tekens of oorblyfsels in openbare skole in sommige state deur middel van hofbevele verbied. Uitsprake van die Amerikaanse Hooggeregshof (hul ekwivalent van die Grondwethof by ons) neig om dubbelsinnig te wees, deur godsdiensvryheid toe te laat, maar evangelisering vir ‘n spesifieke godsdiens op skool te verbied. Anti-christelike fanatici gryp egter hierdie hofuitsprake aan om skole van álle verwysings na die christelike tradisie te suiwer. Dieselfde word egter nie vir verwysings na Islam of veral die Joodse godsdiens gedoen nie.

    Ons sien dus dat daar ‘n stelsel van dubbele standaarde ingestel word, met een stel reëls vir Afrikaans, ‘n ander stel vir Engels, een stel norme vir swartes en ‘n ander vir blankes, asook een stel beginsels vir Jode en ateïste, en ‘n ander vir Christene en Moslems. In ons land is Moslems ‘n minderheid wat deur sommige Jode weens hul konserwatisme en afkeer van losbandigheid en radikale politiek soos kommunisme verkwalik word.

    Op elke suiwelproduk in Suid-Afrika verskyn daar egter simbole van Jode en Moslems wat dit as “milchik” of “halaal” sertifiseer. Daarvoor betaal elke verbruiker ‘n sekere persentasie van die verkoopprys wat aan dié twee godsdienste uitgekeer word. Op die meerderheid produkte is daar egter geen Afrikaans nie, hoewel daardie produkte ook aan Afrikaners versprei word.

    Daar is slegs 70 000 Jode in Suid-Afrika, waarvan 80% uit Litaue afkomstig is. Hul reg op kosjer produkte geniet egter voorrang bo die Afrikaner-Christen se reg om iets van die Europese kultuur en die christelike geloof, waaronder ons kuns, kerkgeboue, katedrale, prosa en poësie, in ons skole aan ons kinders te mag oordra. Reeds is die leerplanne van alle “eurosentriese” inhoud gesuiwer; nou moet selfs onskuldige christelike rituele waarmee ons almal grootgeword het onder die kultuurmarxistiese sensuur beland.

    Ons voortreflike Afrikaanse skole lewer die beste akademiese prestasies in die land, beter as in 99% van Engelse skole. Waarom moet hierdie skole konstant oor hul taal of tradisionele christelike gebruike aangeval word?

    Die meeste Afrikaanse skole hanteer die probleem van verskillende denominasies en geloofsoortuigings baie goed. Sekerlik kan individuele gevalle waar probleme opduik maklik deur onderlinge gesprek opgelos word, sonder om jou na die howe te wend met die oogmerk om ‘n algemeen bindende uitspraak teen alle Afrikaanse skole te verkry. Of is dit juis die doel van die hele oefening, om die valse probleem van godsdiens op die skoolbanke te gebruik om Afrikaanse skole nog verder onder owerheidsbeheer en -dwang te bring?

    Nie net verteenwoordig dit ‘n aanval op vryheid van assosiasie nie, maar selfs op ons godsdiensvryheid. Gaan daar ‘n tyd aanbreek dat ‘n mens in Suid-Afrika net ‘n Jood of ‘n marxistiese ateïs mag wees, soos in die ou Sowjetunie? Die ooreenkomste raak by die dag meer frappant.

    Ondersteun PRAAG se toetrede tot die hofsaak oor godsdiensvryheid in Afrikaanse skole.

    [followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

  • PRAAG tree toe tot regstryd oor Christelike inhoud in skole

    PRAAG, die Pro-Afrikaanse Aksiegroep, het Woensdagoggend 3 September ‘n epos aan die voorsitter van OGOD, mnr. Hans Pietersen, gerig waarin die naam van sy prokureur en hul kontakbesonderhede versoek word aangesien PRAAG dié organisasie se skending van godsdiensvryheid in die land wil teenstaan.

    “Hierdie is die soveelste aanval op Afrikaanse skole wat deur twyfelagtige nie-regeringsorganisasies geloods word,” sê Dr. Dan Roodt, direkteur van PRAAG. “Gewoonlik word sulke organisasies ook vanuit die buiteland, veral vanuit die VSA en Groot Brittanje, befonds. Dit gaan allermins oor die vryheid van leerlinge om te besluit watter geloof hulle wil aanhang, al dan nie. Dis maar net nog ‘n manifestasie van Boerehaat of etniese haatgevoelens jeens Afrikaners wat sowel in taaldiskriminasie as plaasmoorde manifesteer. Die deels Christelike aard van Afrikaanse skole kan teruggevoer word na die CNO-skole wat kort ná die verowering van die Boererepublieke gestig is. Dit het gegaan om die behoud van Afrikaans en Afrikanergeskiedenis, terwyl daar in Engelse staatskole in Suid-Afrika destyds slegs Britse geskiedenis gedoseer is.”

    'n Skildery wat Christus uitbeeld deur Caravaggio. Binnekort ook verbode in Afrikaanse skole?
    ‘n Skildery wat Christus uitbeeld deur Caravaggio. Binnekort ook verbode in Afrikaanse skole?

    As kultuurorganisasie vind PRAAG die poging van OGOD om aan Afrikaanse skole, wat uiteindelik deur ouergemeenskappe en beheerrade bestuur word, ewe verwerplik as Section 27 se hofaansoeke om ‘n Sowjetagtige vorm van staatsbeheer en verengelsings van Afrikaanse skole deur die howe af te dwing. Dr. Dan Roodt sê: “Geloofsvryheid beteken ook die reg om in die skoolgebou te mag bid of die Bybel te mag lees. Die verbod op alle vorme van Christelike inhoud is ondeurdag en filistyns, aangesien selfs sekulêre letterkunde verwysings na Christelike temas bevat. Om van kunsgeskiedenis en skilderye nie te praat nie. Mag Raphaël, Caravaggio en al die ander skilders wat sowel Maria as Christus uitgebeeld het nou nie meer in ons skole behandel word nie? Daar is sekerlik duisende Afrikaanse gedigte met metafore, beeldspraak of verwysings na die Christendom… moet ons Afrikaanse skole nou dáárvan ook gesuiwer word?”

    PRAAG het ‘n beroep op alle Afrikaners gedoen om saam te staan, selfs nie-gelowiges. “Deur die geskiedenis was Afrikaners nog altyd verdraagsaam en Paul Kruger het byvoorbeeld sowel Jode as Moslems in die Transvaal verwelkom. Met die heksejag teen Afrikaanse skole en gevestigde gebruike in ons skole word ons nou deur die Engelsman in sy marxistiese blindheid en fanatisme terugbetaal. Dis ‘n aanval op ons as gemeenskap en as volk.”

    In getuienis wat voor die hof geplaas sal word, gaan PRAAG die totalitêre linkse tradisie in Suid-Afrika aan die kaak stel, wat wissel vanaf godsdienstige, etniese en talige onverdraagsaamheid tot verkragting, halssnoermoorde en terreur. Die vervolging van Christene in die toenmalige kommunistiese Oos-Europa is ook ter sake, aangesien die huidige Suid-Afrikaanse bewind hom ideologies op daardie vorm van kommunisme skoei.

    Roodt het ook so pas ‘n eboek-essay gepubliseer waarin hy die ekstreemlinkse fanatisme van plaaslike Engelssprekendes van naderby ontleed en spesiaal vir die Engelse gemeenskap in Engels geskryf is: Raiders of the lost Empire: South Africa’s ‘English’ identity.

    Intussen het die voorsitter van die organisasie vir godsdienste-onderrig en demokrasie (OGOD), mnr. Hans Pietersen, laat weet dat hy nie bereid is om sy prokureurs se kontakbesonderhede aan PRAAG te verskaf nie:

    Soos ek in verskeie forums (drukpers, radio en tv) genoem het, is die saak nié teen ‘n spesifieke geloof óf geloof as sulks gemik nie, en ook nie teen ‘n spesifieke kultuur- of taalgroep nie. Om OGOD dus van Afrikaner- of Boerehaat te verdink sou onwaar, oneerlik en propagandisties wees.

    Ek gaan op hierdie stadium nie ons regspan se besonderhede oordra nie aangesien skakeling met hulle bloot die fokus van ons eie doelwitte gaan aflei.

    Desnieteenstaande het PRAAG die hofstukke bekom en is tans besig om dit te bestudeer en sal ook vergaderings met skole bywoon om die aanslag af te weer. In wese kom die hofstukke daarop neer dat Pietersen die regulasies teen die Christelike godsdiens soos dit deur Kader Asmal uitgevaardig is, op alle Afrikaanse skole en veral die ses skole wat in die aansoek gedagvaar word, wil laat afdwing. Die volgorde waarin die ses Afrikaanse skole in die aansoek genoem word, is:

    Laerskool Randhart

    Laerskool Baanbreker

    Laerskool Garsfontein

    Hoërskool Linden

    Hoërskool Oudtshoorn

    Langenhoven-gimnasium

    Onder andere maak Pietersen beswaar teen Laerskool Randhart se leuse op sy skoolwapen: “Ons glo.” Pietersen meen ook dat die skoolwapen self (die embleem) teen die grondwet indruis omdat dit op die drieledige stelling gegrond is: “Glo in God, jouself en jou land.”

    In weerwil daarvan dat al ses skole Afrikaans is, is die dagvaarding in Engels op die skole beteken.

  • Geheimsinnige organisasie wil christenskap in Afrikaanse skole verbied

    ‘n Geheimsinnige “organisasie” het so pas ‘n hooggeregshofaansoek in Johannesburg geloods om alle Afrikaanse skole te verbied om enige vorm van christelike verwysing, gebed of die lees van die Bybel in Afrikaanse skole te verbied.

    Mnr. Johannes de Klerk Pietersen voer in hofstukke voor die Gautengse Hooggeregshof, Johannesburgse plaaslike afdeling, aan dat dit “ongrondwetlik” is om hoegenaamd na die christelike geloof in ‘n openbare skool te verwys. Daar mag ook nie van “christelike norme en waardes” gepraat word nie, aangesien dit teen ander gelowe en opvattings “diskrimineer”.

    Namens die “organisasie vir godsdienste-onderrig en demokrasie”, waarvan hy voorsitter is, vra Pietersen die hof om ‘n bevel wat die Laerskool Randhart in Alberton, die Laerskool Baanbreker in Boksburg, die Laerskool Garsfontein in Pretoria, die Hoërskool Linden in Johannesburg, die Hoërskool Oudtshoorn en die Langenhoven-Gimnasium in Oudtshoorn sal verbied om christelike verwysings en gebruike toe te laat en sodanige verwysings en gebruike as “ongrondwetlik” te verklaar.

    Lede van Pietersen se organisasie is, volgens berigte, “Afrikaanssprekende mense wie se kinders in die onderskeie skole aan christelike praktyke onderwerp is”.

    Dit is bekend dat dr. Piet Croucamp van die Universiteit van Johannesburg, wat voorheen by ‘n heksejag betrokke was teen Afrikaanse akademici wat kritiek op kultuurmarxisme lewer, insgelyks hewig teen christelike inhoud of gebruike in skole gekant is. Hy lewer gereeld op sy Facebookblad neerhalende kommentaar oor gelowiges en christene in die besonder. Dit is tans onbekend of hy by die aksie teen christenskap in skole gekant is.

    Pietersen se organisasie is nou die derde wat teen Afrikaanse skole optree, naas die nasionale onderwysdepartement en die George Soros-ondersteunde Section 27 wat reeds ‘n hofsaak teen die Hoërskool Fochville gevoer het in ‘n poging om die skool te verengels en rasse-onmin tussen kinders te saai. Die vorige LUR vir onderwys in Gauteng, die Engelse mev. Barbara Creecy, het private dreigemente teenoor Afrikaanse skole in die provinsie gemaak dat sy hul geboue sou konfiskeer en met Engelse kinders sou vul.

    Mnr. Paul Colditz van Fedsas adviseer die skole oor die hofsaak wat hulle in die gesig staar. Daar is nog nie ‘n besluit geneem of die skole die aansoek gaan teenstaan nie. Volgens hom, “raak die aansoek… elke openbare skool, ook die skole met ’n ander godsdienstige etos as dié van christenskap. Sou die saak verder gevoer word, sal dit waarskynlik in die grondwethof draai weens dít wat gevra word.”

    Die Madonna del Granduca deur Raphaël. Binnekort is die studie daarvan op 'n Afrikaanse skool verbode?
    Die Madonna del Granduca deur Raphaël. Binnekort is die studie daarvan op ‘n Afrikaanse skool verbode?

    Optrede teen die christelike geloof op skool word internasionaal veral met die kommunisme in die voormalige Oos-Europa vereenselwig. Gewoonlik is dit ‘n teken van ‘n owerheid wat ‘n wig tussen kinders en hul ouers wil indryf, sodat kinders makliker op skool gebreinspoel kan word. In Marx en Engels se oorspronklike Kommunistiese Manifes word voorgestel dat die staat kinders van hul ouers moet wegneem en moet grootmaak sodat kommunisme as enigste ideologie kan seëvier.

    Kunsonderwyseresse by die skole is veral bekommerd dat hulle nie meer toegelaat sal word om Westerse kuns, waarin vele christelike tonele en verwysings voorkom, aan kinders te doseer nie. “Dikwels is daar ‘n klassieke skildery wat weer na ‘n Renaissance-skildery met ‘n christelike inhoud verwys,” het ‘n onderwyseres van Johannesburg, wat uit vrees vir viktimisering nie haar naam genoem wil hê nie, gesê. “Hoe gaan ‘n mens die inhoud en betekenis aan leerlinge kan verduidelik sonder om na die christelike godsdiens of die Bybel te verwys?”

  • Piet Croucamp vloek sy weg deur ‘n debat oor die bestaan van God

    In hierdie opname wat ons van ‘n leser ontvang het, argumenteer dr. Piet Croucamp van die Universiteit van Johannesburg teen die bestaan van God in debat met ‘n Christen.

    Hy beskryf sowel God as Jesus Christus as “breindood”. Hy maak ook van die F-woord gebruik om sy argument te staaf.